Alle inzendingen over wonen

2054 resultaten.

Sorteren op:

VISIOEN NA TELEURSTELLING

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
Een jongen ontvliedt het vervelende thuiszitten fietst door wijde polders hoge haver wenkt blijmoedig "kom naar die kleine stad waar veel meisjes wonen jou slechts van school bekend" de einder trilt gespannen glimt telkens _ wordt dof bij verhoopte onmtmoeting vestingwallen doemen op wellicht schuilt daarbinnen diep slapende liefde…
Han Messie26 oktober 2010Lees meer >

Schip geknakt.

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 666
Maar om toekomst voor de Zeeuwen in een veilig, schoon gewest Als die rotzooi in de Schelde het maar niet voorgoed verpest Economisch is’t belangrijk, voor de heren van ’t gewin Maar wij wonen, leven, werken, spelen saam met ons gezin. Als dan Holland zegt: die Zeeuwen, zijn die niet een beetje stug?…
Peterdw.8 december 2010Lees meer >

Vijf jaar voorbij...

hartenkreet
1.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.177
Gezelligheid, liefde en aandacht voor elkaar zoals het begon vijf jaar gelee' Samen wonen was de volgende stap, even wennen maar het viel alles mee Toen, na een heerlijke vakantie, besloten we elkaar het ja-woord te geven Op 'n mooie dag in september beloofden we als man en vrouw verder te leven Helaas ontstonden er scheurtjes in onze…

GIJ ZIJT ME ALS 't ZONNETJE

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.219
Vaak is een Meidag koud en grijs: Zoo dikwerf schuilt de zon, En geeft de tere bloempjes prijs, Die ze in de morgen won; Bij u haalt meenge lentedag In trouwe liefde niet, Mijn engel met uw zoeten lach, Mijn leven en mijn lied!…

krakers loeren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
Ik woon toevallig op honderd meter van een Shellpomp. Dat is lekker makkelijk, maar ik ga voortaan een eindje verderop tanken.…

Ook dit is Kerstmis

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 593
Een klein Kind in een kribbe, zo schamel, zo verborgen en toch geloven dat dit alles voor ons betekent, dat dit de wereld is, ook van hen die hier dement zijn, die hier wonen. Venite adoremus.…
Adeleyd25 december 2012Lees meer >

Spirit van de dromen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 631
Het mooiste woord wat ik mij wens, het maakt me licht en tevens zwaar, een mens tussen de planeten , je bent de schepping van een wereld, ik ben de buit, vertrouw me toe aan de toegevoegde aarde, onder de huid wonen alle woorden, ik beleef de tijdloze zin in dat ene woord, het neemt bezit van alles met een lijf, wat jij voor mij bewaarde…
Pama21 februari 2013Lees meer >

Cultureel tapijt ?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 526
Alles zien is niets begrijpen, het motto van de schrijver te wonen in zijn religie, verstuurt de tijd met de post het ene gedicht verlaat zich weer op een ander, vergeten gestalten worden door anderen afgelost.…
Pama15 september 2013Lees meer >

lege straat

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 584
langs deze rustige straat loopt men bedaard in een leegte zonder woorden een nette glimlach, stevig geplakt over niets altijd maar de schijn ophoudend het gaat goed met ons hoor… er wonen geen kinderen meer in deze buurt ze zijn allang weg, geen geroep of schaterlach tuinen bloeien daarentegen eindelijk volop de schommels werden verwijderd…
fairouz12 januari 2014Lees meer >

leven is lijden

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 714
haartje blijft Nu houdt het sprietje voeling en groeit tot m’n verdriet weer aan tot volle spriet Kokend water dan Onschadelijk voor het milieu Het sprietje komt verdorie terug Ik word het sprietje beu Gebruik soda zei m’n moeder Dat doodt alle kruid En ja hoor, het klopt, maar m’n terras slaat wit uit Ik heb het opgegeven Woon…

Slapeloosheid

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 955
Die drommel wil toch maar niet komen, maar moet wel weten waar we wonen. Ik woel en draai me nog eens om. Wanneer het beddenspul bijna op de grond ligt en ik er bijna bij, is het genoeg, Klaas komt niet meer voorbij. Ik trek wat oude plunje aan, riem de hond, besluit dat die dan maar meteen met mij naar buiten mag gaan.…
Johanna25 april 2015Lees meer >

Pippi Langkous

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 838
Ik wilde ook in Villa Kakelbont gaan wonen, samen met Tommy en Annika avonturen beleven en de hele snoepwinkel leegkopen. Ook frisdrank uit haar magische boom drinken en lachen om meneer Nielson en Witje. Ik geloofde als kind dat ze echt bestond en dat maakte haar wereld nog sterker tot de mijne.…
Joanan Rutgers12 september 2015Lees meer >

leidraad voor de vreemdeling

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
die staan stevig op hun poten natuurlijk is er herkenning, het is het huis van nu het heden met personages uit verhalen sluip door de krochten naar de kamer van denkgeluk kijk uit naar essentie, vertrouwen en hoop een luchtige vrijplaats, zonder voorwaarden laat het beklijven, de toegang blijft open je kunt komen en gaan je mag hier wonen…

Veld.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Hier wonen we vier jaar te lang met tegenzin. We malen niet meer. Wat we moeizaam wonnen, ploegen we nu tot braakland om. Je schuurt en schurft ons lijf. We kunnen niet wennen. We willen niet angstig sterven. Wanneer, wanneer rust je weer ? Ik ben de grond waarin je vaders knieën zakken.…

Herenstraat

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
Er wonen allang geen heren meer in de Herenstraat, maar absolute losers, die de afbraak in stand houden. Ook ik woonde daar, een belabberde tijd, waarbij mijn televisie akelige groene Hulk flitsen uitzond en ik dacht dat Armageddon in gang was gezet. Kon best overigens.…

Jij de roos in mijn verzen

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 789
Jij mijn blakende morgenzon onsterfelijke glans over mijn leven de dag dat ik jouw liefde won werd de aarde mijn hemel. Jij viel als dauw op mijn hart waarvan ik de parels mocht proeven door jou mocht ik groeien als jong kiemend gras.…
Greta Casier15 november 2017Lees meer >

Het firnament aanraken

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 451
Waarheden stromen als rivieren en in elk mens wonen druppels hoop en tijd die je niet verlaten jij al jaren van binnen voelt.…

Toch ging ik

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 696
Toch wanneer ik de zon zie komen bedenk ik: ‘k kan wel boven blijven wonen maar een tripje buiten is niet te versmaden, ondanks de smog- \waarschuwing, me laten overhalen. Eenmaal buiten, volkomen futloos, ben ‘k maar wat blij da’k voor ‘t tripje koos m’n hoofd werd helder, m’n wangen koud de wereld fris, niet langer benauwd!…
An Terlouw13 januari 2018Lees meer >

Harz-Hart/Harz-Herz!

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
Ik heb mijn hart in de Harz verloren verliefd ben ik op haar natuur de bergen wil ik dagelijks liefhebben alle groen, bloemen, water, zo puur natuur ik heb mijn mensenhart gevolgd in de Harz van harte wil ik wonen mijn dromen zijn werkelijkheid geworden aan de Harz heb ik mijn hart verloren vertaald en origineel zo geschreven Harz-Herz…

Leyla

netgedicht
5.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 586
-“Weet je Tito, ik trouw met jou, wat later, wij wonen dan allemaal voor altijd bijeen.” -“Juist mijn lief Leylaatje, een keigoed idee. Trouwen, hier babbelen we nog over, làter.”…

Ongeschoren leven

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
Zou daarboven ook een soort ploeger wonen in de wolken is dat wat soms ook de onweersbuien aan ons vertolken. Mijn leven lijkt op een hortensia of haag nog ongeschoren voor mijn gevoel ben ik weer gisteren opnieuw geboren. Ik leg vaak gekscherend mijn beide handen op mijn hoofd meet de levenskoorts die bij lange na nog niet is gedoofd.…

Tederheid?

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 571
Te wonen in voetsporen van de herfstviolen, hun muziek spint draden in een zilver mozaïek, als de herfstsporen zich boven ons sluit. En onder de glazen stolp van de maan ontbrandt een geweldloos gevecht tussen verwachting en vernieuwing rechter in een tijdloos niemandsland.…
Pama16 september 2020Lees meer >

omdat het gras ook groeit

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
wel is het zo, dat de vruchten van het doorleven in mijn lijf en leden met mate zijn gaan wonen. en dat het denken en voelen steeds meer wijsheid onderkent die mij bewust ongekend of ontkent de weg is oneindig, maar een pad bepaalt zelf de richting van wat in mij is neergeschreven. en mij nog zal brengen !…

Tien dagen zomerlezen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
die dwaze vlinders gaan steeds kleiner wonen steeds verder van de eigen levensbron een zomerhaiku uit angst om te leven essentie van het vrouwelijke wachten in de droom van heilzame natuur Maar bij het afscheid van de zwarte vogel vloeit er ook zonder jou voorbij het amen een traan in het oneindige wu wei…
Maxim24 juli 2024Lees meer >

Sieraad

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 304
stukken schuin tourneren van rechts naar links zigzagbaan pas op, daar komen ongelukken van kijk uit, links is gaan, rechts is staan middenin zwaailichten zo nu en dan alsof er niets aan de hand is graaien als kraaien in de poep tussen vuilnis en inventaris vluchtig, een groep op de stoep vertrouwde vreemde gewone stadgenoten waar we wonen…
Zywa14 november 2025Lees meer >

Windkracht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 316
stil onder haar huid een breuk die niemand kan beginnen en toch de hele wereld sluit een blik blijft hangen zonder reden een woord verliest zijn zachte grond de tijd vertraagt tussen de leden alsof niets ooit echt bestond ze voelt het vóór het zich kan tonen een spanning diep in haar bestaan alsof haar lichaam zelf wil wonen…

Poëziealbum

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 539
vergeelde bladen onder doorschijnend licht waar bloemen eeuwig in papier mochten wonen en bibberletters groter leken dan een gezicht nu het schrijven zelf tot op de letter ontleed alsof vergeten iets was wat alleen volwassenen deden we plakten de wereld dicht met poezen,hartjes elfjes, en een beer met een raar rood wang alsof…

Je weet nooit

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 201
Je weet nooit hoe lang iets wat je zegt blijft wonen in het hoofd, of het hart, van een ander. Soms draagt iemand jouw stem jaren met zich mee, zonder dat jij nog weet dat je ooit sprak. Kies woorden die waar zijn, liever dan mooi. Niet luid, maar warm. Niet perfect, maar echt.…

Leven

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 154
Droevig en neerslachtig van sombere gedachten zoals zijn vrienden de ezels met lasten beladen door de vijanden van hemelse genade met hun lasten op de schouders beladen onderweg als een vreemdeling wee mij; dat ik in Babylon moet wonen, och zoete leliebloem van het leven op al mijn wegen kom ik U tegen ik buig mij voor U neder…

Vrij…

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 6
Uiteindelijk, na een harde bittere strijd won zij haar gouden beker want haar leven eindigde niet na hem het werd juist rustig en zeker twee aan twee is nu voorbij ze slaapt weer zacht op eigen zij.…