3083 resultaten.
EEN VRUCHT DIE VALT
poëzie
4.2 met 9 stemmen
3.706 - En waar ik sta, ten zatte levens-zome,
vol als de nacht, maar even stil; blind als de lucht
hoe rijk ook aan ‘t verholen licht van mijne dromen,
voel ‘k - lomer dan in ‘t loof der luideloze bomen
een vrucht die valt, - mijn hart, gelijk een vrucht
die valt...…
U wordt verwacht in feestkledij
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.311 gezicht
maar zorg ervoor dat mijn naam
op eeuwige stilte zal rijmen
begraven in genoeg stof
voor een lied of een gedicht
zal er niet één zijn die eenzaam gaat
de duivels dansen immers in het rond
op mijn eindelijk gezwegen mond
wees niet bevreesd
ik vraag niet om lof
of om een deftige traan
want we zijn toch allemaal
elkanders gelijken…
OH PAUL OH VERLAINE
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
692 Dat al mijn werk stuk sloeg op rotsen
Waarna ik brak en in de golven gleed
Tezamen met het paard dat ik bereed
Gelijk Beyaart verdronk ook dat in klotsen
Mien telde zeventien fictieve jaren
En nam het woord zonder enige schroom
Ze was het alter ego van Hans Klomp
Het wicht wou enkel in Fontaine staren
Haar schepper bleek een schurk…
BYRON AAN HET GEVLEUGELDE PAARD
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
4.272 Ik walg van vrouwen die geletterd zijn
Mijn eerste huwelijksnacht; een ware ramp
Ik had een nachtmerrie, gilde, kreeg kramp
Pijn in mijn vrijheidsdrang en wilde wijn
Het eerste wat ik deed toen zij er was
Was kijken naar de beentjes van het wicht
Goddank, gelijke lengte, uit het zicht
En snel op zoek naar een die nooit iets las
Die mij mijn…
Waanzin
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.563 Blindelings tast ik langs de wereldwand
En stoot mijzelf gelijk een vaas aan scherven.
--------------------------------------------------
uit: Het kostbaar bloed (1919-1921)…
Een koud vermoeden rilt mij door het brein
poëzie
2.6 met 16 stemmen
2.448 Een koud vermoeden rilt mij door het brein:
Ik zie mijzelf en weet thans wie ik ben:
Ik ben Erinring van veel boeken en
Een Macht, waarmee 'k mijzelf en al mijn zijn,
Gedachte en daad, gelijk maak aan de schijn,
Die 'k daarin schoonst vond: - onbewust gewen
Ik me aan dat artiest zijn; - soms zelfs ken
'k Mijn schijn, die groot is, niet van…
Het droogboeket
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
654 Gelijk men aan een snoer de parels rijgt,
schikt zij de bloemen in diverse lagen.
Zolang de nagel niet met lossen dreigt,
bewaart ze, om 't alleenzijn te verjagen,
elk souvenir dat naar gezelschap neigt.…
Naamlozen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.485 Omdat er nederige van hart bestaan,
gewikkeld in wollen doeken, te
lezen valt in gedroomde boeken,
van onbegrepen woorden, wordt weinig
verstaan, als schaaphoeders in een
simpele stal, alweer lang geleden,
van verre zijn gekomen op hun moede
schreden, onder gelijke sterren
talrijk in getal, zulke mensen zijn
er in de wereld overal, om…
Dendermonde 23 januari 2009
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
1.111 deze dag splijt mijn gevoelens
en kruisigt een te vroege Pasen
kleine en grote mensen keken
in de ogen van een jong monster
gelijk een ‘dark knight’ scenario
waarin een peuterdagverblijf in
een bloedbad in plaats van kleurig
vrolijk spelende kinderen veranderde
treurnis alom en zoveel geschreeuw
in hartjes, kloppende keeltjes en
kleertjes…
De lage hoek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
536 het schelpenpad
langs de ringsloot van de polder
waai uit op het boogbruggetje
luister er naar de stilte
ruik er het drassige groen
Een eend die voor mij waggelt
houdt me met moeite op afstand
beetje dom als je kan vliegen
traag komen koeien op mij af
vormen herkauwend ‘n erehaag
Een zeldzaam dichtmoment
indien niet gelijk…
Mijn lieve moeder
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
813 Een lieve moeder, om dankbaar voor te zijn
Die haar kinderen alle liefde heeft gegeven
Behandelde elk kind gelijk, groot en klein
De zorg voor haar kinderen, was haar leven
Mijn moeder, die zoveel liefde kon schenken
Zij is nu bij God, haar taak op aarde is volbracht
Ik mis haar nog, en blijf altijd aan haar denken
Mijn lieve moeder, die mij…
Het vaderland was destijds een moeras
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.677 De ziel is wijd gelijk de wijde zee,
Aan glanzend oppervlak glijdt kiel na kiel,
Haar diepten bergen mateloos wel en wee.…
Seksuele voorkeur
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
1.167 Ontploffend gelijk een atoombom
gilt Ans: 'Ik help jou uit de droom, Tom!
Ik wil geen gevrij
met een lul zoals jij!!
Een vibrator: daar hoeft geen condoom om!!!'
Ze ziet nu z'n vuurrode wangen
en zegt: 'Ook al is je verlangen
naar mij heel intens,
Ik verdom het en wens
toch je opblaaspop niet te vervangen.'…
Hemel en aarde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
777 O, machtige God, niemand is aan U gelijk
U, die hemel en aarde hebt voortgebracht
U, die de mooie schepping hebt uitgedacht
Niet te omschrijven en oneindig is Uw rijk.
Hemel en aarde, het is alles Uw domein
Ja, van U, o God, zijn alle dingen
Hoe kunnen wij Uw naam bezingen
U, die was en is en er altijd zal zijn.…
geschokt
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
770 hoe je in enkele minuten
alles verliezen kan
er slechts pijn blijft
en verlangen
naar de relatieve saaiheid
van het alledaagse
arm en rijk
voor éénmaal gelijk
verweesd wanhopig verslagen
wie kan dit dragen
zoekend tussen puin en lijken
naar voorbije tijden
de dood dreigt van alle kanten
geen tijd voor rouw
je moeder, je kind, je geliefde…
profiel
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
594 Dan vraag ik me af hoeveel levens ik al geleefd heb"
misschien ben ik dronken
door de leugen van het leven
misschien ook niet
misschien zal ik het verzonnen deel
van uw waarheid worden, gelijk een vloot
van vlinders aan een denkbeeldige hemel
of een losse lijn
in een langere gedachte waar geschrei weerklinkt
om het loodbloedend…
Doodgewoon
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
662 Als gevoelstijd bij het verouderen
alsmaar sneller gaat, de natuur de
innovatie van lijf en geest staakt,
ingeschapen jeugd-illusie van een
eeuwig leven als een kaars uitgaat,
dagen naamloos en gelijk worden,
woensdag herkennen aan ‘t lawaai
van de afvalbak en zondag aan de
grote stilte waarin ik je naam snij,
generaties een flikkerend…
ONBESCHAAFD CULTUURLEVEN
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
611 Loom stappend _ kijkt de landloper
over een wijd verlaten meer
onder
dichte donkergrijze stapelwolken
die één felle zonnestrook omsluiten
gelijk
losse diepgeplooide nijlpaardenhuid
met GAPENDE SPEERWOND
reeds half genezen
witgloeiend schoongebrand
stil BEZWEREND...…
Vrijen op de wolken
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
611 Je vertelt,
al is het in herinnering
nog steeds dezelfde droom
alsof het verlangen
niet meer is te vervangen
denk je aan
vrijen op de wolken
liefde zwijgzaam bedrijven
zoals het nooit eerder is geweest
lijven zijn in dromen verstrengeld
in hoopgevend zuchten, vibreren ze
als liefdesengelen vol geilheid
gelijk beesten, zo wild, en gewild…
Rusteloos?
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
606 omhelzing als warme deken,
in plaats van verzilting van
mentale aanslagen die naar
gelang het duurt, steeds
levenslang vragen bij zich
dragen en gekoesterde
littekens achterlaat in het
verstand met z‘n wonderlijke
inblazingen en dat het er op
neerkomt, wat slechts een
uitstel van executie is, raakt
iedereen, maakt alles relatief
en gelijk…
De dagen gaan
poëzie
3.6 met 19 stemmen
5.977 Nu is de tijd voor oude heerschappijen;
Vermolmde staten wanklen - de Commune
Zal rustig rijzen uit de roeste ruïne
En zal een rijk zijn van de ganse aarde:
Herberg voor volkeren, verlost van wallen,
Bewoners van de veilge hemelhallen
En in de ogen Gods gelijk van waarde.…
Onvindbaar, dichtbij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
712 woorden,
ik schrijf ze van uit mijn dichtershart
vaak komen ze uit de diepte
gelijk de nerven, geponst
in een bloem of bomenblad
woorden,
van een opgewekte dromer
soms weemoedig op zoek
naar nog net dát streepje licht
in een voorbijgaande zomer
woorden,
ontstaan langs het bramenpad
waar een witte dwarrelvlinder
in zwoelheid, en nectarminnend…
Leg neer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
842 Zie hoe het merendeel van jouw volk snakt
naar de ware vrijheid en sociale gelijkheid
niet dit gemene, fysieke verdringingsgeweld,
het de kop indrukken van tere, kleurrijke
lentebloemen, die zich nog maar amper
kunnen koesteren in de warme zon.
Je houdt niet van je volk, maar van je macht.
Je houdt van niemand anders dan van jezelf.…
Papa
hartenkreet
4.9 met 16 stemmen
1.655 En je hebt gelijk.
Je kunt er niets meer aan veranderen. Je bent alleen een ervaring rijker.
Ik houd van je.
Wat er ook gebeurt.
Je weet dat ik aan je zijde sta.…
DE MACHT TOT LIEFDE
gedicht
3.9 met 8 stemmen
8.472 De macht tot liefde is ons niet gegeven,
En ook die andre macht niet tot de haat;
Het Lot geeft aan de wil zijn kleur naar 't leven,
Gelijk een blos of bleekheid tot het gelaat.…
MELISSA
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.664 Het was maar kort en 't lijkt een vreemde droom
Waarin zij tot mij kwam en tot mijn peinzen
Gelijk een bij naar hoven vol aroom.
En sinds: ik vond niet wat ik zo behoef,
En zo mijn woorden luid soms blijheid veinzen,
Mijn ziel is stil en vol verlangst en droef.…
IJDEL - OF NIET?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 Vanuit de wolken oogt 's werelds bestaan
als opgeblazen, kleinzielig festijn,
dat -gelijk vluchtig licht- snel moet vergaan.
Struiken blazen zacht, bloemen knikken fijn,
zullen hun bestemming altijd verstaan:
hier blijft Gods schepping eenvoudig en rein.…
"dansen in mijn oude schoenen" uit "hoelang duurt geduld?"deel 2
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
712 dansen in mijn oude schoenen
vroeger poetste ik ze om jouw zoen
te kunnen vangen gelijk
een vlinder die landde op mijn wang
nee ik praat niet over overdoen
de vlam in de verte komt dichterbij
maar mijn vulpen is leeg
geen schrijverij
een a4 die wegwaait in de wind
omdat het weer geen letters kreeg
soms komt die droom dan uit
maar je…
JE LIET MIJ STIKKEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
930 Donker en stil regeerde deze nacht
gans verloren staarden mijn blikken
Jouw beeld trok met magneetkracht
ik hoorde enkel maar mijn snikken
Wenend omdat je mij verlaten had
en misschien al lang een ander vond
Je liet mij vallen gelijk het herfstblad
in het najaar op doordrenkte grond
Starend in deze stille duistere nacht
leek het of ik van…
VERLANGENDE BLIK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
637 Benauwend klein is de wereld rondom,
glazen wanden onder duwende lucht gelijk.
Het ventje voelt zich ontmenst, onbelangrijk:
een wilde snoek in de goudvissenkom.
Hij wil omhoog zweven als een pluisje wol,
voorgoed kleven aan 't verste twinkellicht,
daar nieuw heelalgebeuren beleven.
Dan turen naar die woelige woekerbol.…