Alle inzendingen over horizon

2600 resultaten.

Sorteren op:

Mijn leeuwerik

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
een hartstochtelijke zekerheid uitnodiging met zijn opvoering gratis opgevoerd, als toegift de heldere beek van geluid aangeboren natuurlijkheid die het beoogde doel bereikt, zo modelleert het licht zichtzelf in fantasie van unieke patronen en schaduwen die de barrières die de ziel van de nacht bewonen in dat mistige uur wordt de horizon…
Pama11 mei 2020Lees meer >

Lyme Regis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 477
Laat de zon met okergele strepen nog getuigen van aanwezigheid, ver weg achter de horizon. Je warme kleuren van overdag, geschilderd in pastellen, verbleken met de tijd, als het eeuwig tij dat gaat, bij het vallen van de kille avond, als de eerste lichtjes worden aangestoken.…
Cees Sleven24 oktober 2020Lees meer >

Tijd illusie

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 552
De late winterzon verlaat als een rode gloeiende bol het luchtruim en verdwijnt achter de horizon. Wat is tijd wanneer ze verdwaalt in zijn onomschrijfbare universele ijlheid?…

De witte plekken

netgedicht
4.8 met 58 stemmen aantal keer bekeken 482
geeft het is je lach die de laatste stukjes heeft jij overziet in vorm en kleur wat er allemaal gebeurt weet dat jij de witte plekken ooit met jouw ervaringen vol zal leggen zij de wieg zijn voor plezier en pijn waar anderen moeizaam hun stukjes passen bruist jouw leven nog op alle vlakken hooguit raakt en kleurt een rode horizon…

Gevoelstaal

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 409
Zien, hoe zonder grenzen, vrije vogels wegen vinden, naar een onbestemde horizon. Zien, hoe onze angst verdampt. Samen, hand in hand gaan zitten. Elkaars innige gevoelens delen. In de liefde die we zoeken. In de liefde die ons vindt.…

Herinnering aan tenerife

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Ik hoorde hagedissen sluipen Ik rook het zout en zag de grond Door diepe geulen van het land Terug naar de koude diepte kruipen Veel verder nog vervloog de as Van een vulkaan tot rookgewelf Terwijl de oceaan mij duldde Zich aan het vuur tot wolken dronk Brutaal kroop een herinnering Vanachter ongeziene ogen En kraste door de horizon…

(v) Maan woont hier

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 632
Nu, nu we de kust verlaten hebben en naar de horizon trekken, getrokken op getijden en wind, zeg ik je: maan woont hier, op dit schip, in haar eigen kwartier… Er zijn geen grenzen meer, want wie kan water verkavelen?…

Een reportage

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
Een woud van ijzer in d'augustusnacht de slag bij nacht verzonk in eindeloosheid weg van hun macht een uitgestoken hand de eerste tekenen, you'll just live once stip aan de horizon, zo zal het gaan  Zomers boven grand hotel du lac waar uiterst teer een wolkenbrij zich spreidt zeg ik Lees!…
Maxim22 augustus 2024Lees meer >

Stille leven

hartenkreet
5.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.578
Verwanten, vrienden beginnen spreken sneeuw-vlokjes wenen Lengen van dagen aangebroken muziek zacht in de oren de wachttijd op het weerzien uit duisternis lichtjes geboren de hoop op wederzien verwachting heelal in het verschiet Treurwilgen knoppen tekenen sneeuwklokjes luiden plensdruppels lachen huilen horizon ontspringt komt…
arensoog5 januari 2025Lees meer >

Onde de Bomen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 408
Geef me je hand- ik wil kijken naar de beweging van je lippen en denken aan de warmte die blijft als je verdwenen bent, als een fiets om de hoek, een trein aan de horizon, een vliegtuig in de lucht. Vrienden zijn het, de dagen die gesprekken voeren met mijn gedachten, hun bladeren laten vallen als woorden die ik niet durf te zeggen.…
Dabda27 april 2025Lees meer >

Landingsplaats voor Legenden

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
Leven kan overzien de Verten en Vlaktes zich laven kan aan zijn Liefdes voor ’t Landschap en de Diepte van Verdichting de Afdaling langs de Rivier de Rijen Bomen als vertrouwde Gezichten de lokkende Velden met zwijgende Bloemen waar ’t Verhaal verwaait in ijdel jagende Vlagen de Zon die alsnog valt achter ’n groeiende Horizon…

Opladen

netgedicht
1.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 616
Zee fluistert zachtjes horizon nodigt mij uit adem vol van licht Even teruggetrokken uit woorden die te druk, te hard of te luid bewegen, ademt de ruimte tussen muren rust, en stilte legt zich als een warm weefsel om mijn overvolle zintuigen.…
CB11 december 2025Lees meer >

Wanneer natuur zich terugtrekt

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 610
Het licht aan de horizon is een dunne, oranje belofte die snel wordt ingeslikt door de dag. De bomen staan als in een groepsstilte, hun takken houden de koude wind zachtjes tegen. Ik voel de resonantie van hun serene aanwezigheid die door hun hout snijdt.…
CB17 december 2025Lees meer >

Wat altijd blijft

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 440
Wortels diep in rust zacht bloeit wat de ziel groeit nu eigen ritme volgt Even stilstaan bij wat er is, zonder te willen begrijpen of benoemen, bij een boom die niets vraagt en mij toch herkent, bij een horizon die open blijft, ongeacht twijfels en verlangens.…
CB14 januari 2026Lees meer >

Jij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 366
He maakt me zo verward En toch, Ben jij degene naar wie ik smart Samen lachen,samen huilen Me in je armen verschuilen Samen rennen,...door de straten En urenlang praten Of juist even niks Gewoon samen op de bank,kijkend naar netflix Of samen op het strand Kijkend naar de zon Drijvend op het water, op een surfplank Verlangen naar die horizon…
Floor18 januari 2026Lees meer >

Ik noem het daglicht

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 412
Ik noem het daglicht Omdat ik weet van het donker Ik moet op de tast gaan Ik sta op de uitkijk Ik staar naar de horizon Ik lees de krant Over het aardse, het gerommel Gebarentaal van dieren in nood Over vogels die op de vlucht slaan Het heeft geen naam Ik noem het droogte, ik noem het hitte Ik noem het tijd op mijn horloge Ik noem het…

Nachtvlinder

hartenkreet
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 206
Je brengt licht aan mijn innerlijke horizon, waar verbeelding en gevoel elkaar ontmoeten. Nachtvlinder, je bent een kleine ster van de nacht, een fluistering tussen donker en licht. Je strooit geen antwoorden, maar vonken van verwondering die blijven nazinderen in mijn ziel.…
CB2 augustus 2026Lees meer >

Zelfgekozen schemering

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2
Ze varen naar de horizon van de nacht. Beladen met flarden van gisteren. Op weg naar een nieuwe dageraad…

De zoektocht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3
Dit is de stille, intense reis van de zoeker, die blijft reiken naar het licht aan de horizon, tot diep vanbinnen de onrust verstilt en de ziel in zichzelf geborgenheid vindt.…
CB27 oktober 2026Lees meer >

Waar het licht de stilte raakt

netgedicht
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 22
Het licht schuift sidderend over het stille water, een dunne schemering die de horizon losmaakt en het zoute fluisteren van de branding wekt, zonder dat een mens de stilte hoeft te verstoren.…
CB4 november 2026Lees meer >

Terheijde aan de Zee

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 657
wat zwammen die dichters toch van zwelgen van de zee ze zoeken licht verzuim bij golven in het schuim mijn opa zat op het heijsche duin pruimend op tabaksche pruim te turen in d’eindeloze horizon scheepjes zoekend in de avondzon voor hem d’ eeuw’ge stilte geen gezwatel over zilte pakte hooguit een traantje mee van het zoute water van…

Levenslang

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 945
Het kijken naar de horizon laat me dwalen, ik zoek de kracht om mijn liefde te vertalen. De vergeving die ik vraag klinkt als gezang, laat me terug leven, levenslang. Een gevoel van verlangen, keer op keer, je laat me sterven, elke seconde een beetje meer. Ik kronkel door het leven als een slang, een gevoel van onzekerheid, levenslang.…

schemering

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.129
zich aaneen Een altijd schier eindeloos gevecht Die dikke zwarte deken om mij heen Ik heb mij angstig er bij neergelegd Ik blijf maar zitten, mooie dromen Waarom moet ik dit alles dragen Alle goeds dat mij is afgenomen Een zo diepe wond in mij geslagen Het is kil en donker om mij heen Stil in de kamer bij de koude haard Dan aan de horizon…

Zend je wat zinnen, zand en zon

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.826
ik om mij heen nevelig zag ik getekend jouw gezicht opende mijn hart en verbrijzelde de steen hoge golven raakten mijn kille huid het zout proefde verborgen verlangen ik riep je naam, schreeuwde het uit zag verbaasd de kuiltjes in jouw wangen de zee kent mij naakt tot in mijn ziel het zand voelde mijn vele gelopen passen de horizon…
metha2 december 2004Lees meer >

De wereld in mijn hand

netgedicht
4.4 met 32 stemmen aantal keer bekeken 8.662
Zwijgend, als ik naar de horizon tuur streel ik je, streel ik zacht je gezicht In mijn oude hart brandt het vuur nog mooier dan een mooi gedicht. Ik voel me zo heel rijk van binnen jij bent dichtbij me, hier aan zee Samen zullen we alles overwinnen want wij blijven samen, met z’n twee.…

Ochtendstemming

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 863
in een goudgeelslaapdronken bui weer tot toonbeeld van slepende elegantie Klarinetten ontkrullen zich strekken zich uit hernieuwen hun gelofte van uitwaaierende frivoliteit slechts met lichte weerzin Contrabassen protesteren revolteren vernauwen hun pupillen laten enkel hun te lage noten vallen tegen de achterkant van de verschijnende horizon…

valschermsprong

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.040
na de duik uit de stalen romp val ik steil en vrij door het veld een makke pion van de zwaartekracht huid knelt in het malse harnas lucht perst mijn buik ruimte over en horizon rondom toch ben ik hier niet meer dan een klomp peillood in een glazen liftschacht de lens volgt de tuimelaar achterwaartse salto met schroef uitgestelde landing…
wimper19 september 2006Lees meer >

valschermsprong

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.149
na de duik uit de stalen romp val ik steil en vrij door het veld een makke pion van de zwaartekracht huid knelt in het malse harnas lucht perst mijn buik ruimte over en horizon rondom toch ben ik hier niet meer dan een klomp peillood in een glazen liftschacht de lens volgt de tuimelaar achterwaartse salto met schroef uitgestelde landing…
wim veen22 september 2006Lees meer >

Wederkerige wals

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 612
De regen wikt en grijpt z'n kans, sloopt de zomer in een zee van vuur verleiden wolken in grillige balans op jacht naar buit en avontuur winden zwoegen langs de horizon een poging om de winter te vervroegen, een flauwe zon die daaraan geen weerstand bieden kon.…
pama5 oktober 2008Lees meer >

Vlinderloos

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 647
maar die gecultiveerde eenzaamheid en het gemak waarmee mensen opzij worden gezet weemoedige dromen alleen maar verlangen in zoet duister tastend zijn plicht niet verzakend als een eenvoudige heer met verstand van zaken eigenlijk kan hij geen vlinder meer zien alle vleugels leeg gelezen in het oog van de nacht verwijdert uit de horizon…
mobar10 augustus 2009Lees meer >