3533 resultaten.
Zwarte stappen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
475 desalniettemin leiden paden
zonder zicht
de zwartste stappen
struikelend, herhalend,
over ranke stammen
waar het hout de knieën kent
de grond het vallen bewaart.
Elke stap beticht zichzelf,
alsof richting schuld draagt,
alsof vooruitgaan een vorm van
vergaan is,
wanneer het zijn geen plaats
krijgt.…
Voorwaardelijk bestaan
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
302 Boven de rand waar
geen paden meer gaan
blijft iets achter
dat niet kan vergaan
geen stem die vraagt
geen hand die weegt
alleen wat ademt
zonder dat het beweegt
een zachte vacht tegen
een koude steen
geen prijs,geen reden
geen moeten,geen tijd
alleen een blijven
een stille nabijheid
beneden woelt het
meten en meer,
geven en…
Ree
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
241 de ree hoort geen
woorden
alleen afstand die
verdwijnt
de grond spreekt
een doffe slag die
door haar poten
trekt
daarna de lucht
druk tegen haar
ribben
trilling in haar
keel
iets beweegt sneller
dan vluchten kan
de wind draagt
de hitte
over open stukken
over paden die
zij kent
maar niet zo
haar neus vult zich
ze stapt…
Zelfreflectie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
582 Kijk eens naar de schaduw op je pad,
haal de balk uit eigen oog,
voor je andermans fouten telt.
Want de maat waarmee jij meet,
is de maat die op jou wacht,
wanneer het licht
op jouw gebreken valt.…
SPIEGELPAD, Pieterpad als pelgrimspad, Dionne Brussee, ISBN 8789463658652, euro 26,50, Elikser uitgeverij!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
227 dat is mijn enige kritiek op de presentatie
doch het pianospel en haar sopraansolozang
is verbijsterend mooi en verdient groei
'DU HOLDER KUNST', daar zit haar missie
'DAS WANDELN', dat ontroert me
ik voel mijn wandelziel roeren en prikkelen
en krijg in het aangekochte boek als voorwoord
"Voor Jan Jacob en Jelle Pieter, lopen dat pad…
Geleid door een engel
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
136 Op een dag, toen ik de weg niet wist
sprak een schone vrouw mij aan
“Kom, volg mij, ik weet beslist
langs welke paden jij moet gaan”.
Ze nam mij bij de hand
en leidde mij langs onbekende wegen
zo kwamen wij in paradijselijk land
zo schoon als niet op aard gelegen.…
schemer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
63 zo valt de herfst in de schemer
van tollende bladeren en wijkt
het leven af van licht en spel
schaduwen dolen met hun
lichtbrekers en laten zich
als vluchtige gedaantes
mennen door windvlagen
door de paden van de
reeds gekapseisde seizoenen
iets mistroostig placht dan toch
in dit weemoedig najaar het nut
te ervaren waarom het komen…
Met achteruitkijkspiegels
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
4 Mijn leven is geen gaan over paden of betreden
van gewoon plaveisel, evenmin van wegen waaraan
het aan onderhoud zichtbaar niet heeft ontbroken.
Terugblikken schept wat begaanbaar was, voorbij ziend
aan vertragingen, kleine hindernissen. Soms wachtte ik.…
Dood, de Hemel en...
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.460 Wat gebeurt er als je dood bent, het enige wat bekend is
is dat je niets hoeft mee te nemen op het nieuwe pad
een pad dat je alleen gaan moet en dierbaren achterlaten zal!?
Maar blijft de vraag bestaan, als je dood bent
wat gebeurt er dan in Hemelsnaam?…
Tijden Veranderen
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.656 Het pad loopt omhoog, het wordt een steile klimtocht.
En zonder jou, weet ik niet of ik de hindernissen op mijn weg omhoog wel aankan.
In de verte nog zie ik je de andere kant van het pad beklimmen, maar het wordt steeds mistiger voor mijn ogen, en de enige weg die ik nu nog kan zien gaat recht naar boven.
Tijden veranderen.…
Blijven jullie ook aan mij denken en de hartenkreet voor tante Gery!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 het pad van liefde
aan liefde voor oom Aart
zij beloopt niet dat smalle maar
stapt het brede liefdes-pad op
op weg met en door die eindeloze liefde
welke geen zijwegen kent
noch doodlopende
haar hand voelt Aarts gezicht
haar mond vraagt om een kus
haar man, haar echtgenoot
met hem is het echt
en hecht genieten
haar liefde…
Moerheim 1944
gedicht
3.0 met 55 stemmen
19.872 Huis aan de vaart
waar ingekwarteerde vijand
laarzen draagt - maar banger was ik
voor de kleur van kikkers in de kleur
van plompeblad en kleine pad, die
in zijn bruine pak over voeten schoot:
hun kloppende kelen en die van mij.
Daarbuiten groeiden rozen en Russen
knielden wiedend in het aardbeibed.…
voel koele kleur van groene schaduw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
901 weer even terug
waar korte beentjes
eindeloze wegen liepen
in een zomershete zon
de weg naar zee
was recht nog krom
omzoomd met
kilometers vergezichten
dat wat wij wisten
lonkte aan de horizon
duinen en het golvend koele
water waar je eindelijk in zwom
weer ruik ik dennengeur
voel koele kleur
van groene schaduw
langs het warme pad…
De Kring
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.572 In het duister van de lange nacht,
zit ik huiverend in het kille licht
aan de schaduwzijde van de maan,
terwijl in het landschap voor mijn ogen
in heldere visioenen van het verlangen,
ik jou nog steeds zie in het land der dromen
op het pad waar stenen bloemen werden,
de dag mijn hand gleed in de jouwe.…
Herboren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.039 Verlangend naar wat stilte
Liggend op mijn bed
Gezicht verstopt in dekens
Mijn masker afgezet
Gehuld in stof en warmte
Ontnomen van mijn last
Vergeten door de wereld
Rust ik en slaap dan vast
Als ik daarna ontwaak
Herboren en vitaal
Me nergens druk om maak
Mijn spieren weer van staal
Dan heb ik in mijn slaap
Weer bruggen opgebouwd
De paden…
De Herdersfluit
poëzie
4.0 met 32 stemmen
7.014 Eens ging ik langs het lage riet
dat ruisen kan en anders niet,
toen langs mijn pad een herder kwam
die één van deze halmen nam
en die besnoeide en besneed
en maakte tot zijn dienst gereed.…
verleden/toekomst
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.057 toekomst verbouwen
Een toekomst heeft geen rechte weg naar de verwachtingen
De verwachting geboren uit een verleden
Verwachtingen die een toekomstdroom creëren
De kronkelingen van de onwetendheid spaart geen ziel
Daar kruipt de mens in zijn hoop, geloof, leider of een lief
Stuur mij de richting in van het licht van de toekomst
Zoekend naar een pad…
Tehuiskeer
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.652 Als een die, vreemd'ling in zijn vaderstad,
Na jarenlange reizen wederkeert,
Aarzelend zoekt, de taal van 't land verleerd,
Naar 't ouderhuis het oudbegane pad;
En vreest vervreemd wie met hem heeft verkeerd,
Of hij geen vriend meer en geen broeder had;-
Doch wedervindt zijn heelen weeldeschat,
In 't hart der zijnen heerlijk ongedeerd;-…
Toekomst
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.630 Kassandra veegt het stenig pad
het losse eikenloof tot hoop
rust even uit en kijkt naar
de afdrukken op vlakke steen
verzamelt dan het blad handenvol
in een lichte blauwe vuilniszak.
Kassandra rekt geeuwend haar rug
koestert haar geheven gezicht
in het eerste zachte zonnelicht
en denkt zichzelf eeuwen terug.…
Het blauwe uur
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.771 Het was een laat
uur in één van die overloos droeve dagen,
lege straten als muren, een pad dat nergens
toe leidt, je weet wel, het onbegane
in mijn hoofd ook. En op die lijnen,
hurkte ik, verging ik. Alleen maar kijken,
hangen aan lijnen met die andere ogen
van mij, en dan ook een beetje van haar.…
Diepe wateren
netgedicht
2.3 met 737 stemmen
67.924 Geschonden zijn onzichtbaar verstofte zegels,
waar wij onder verblindende stralen vonden
naar zwarte gaten, die ons zogen van zonden
in leegte van de ruimtelijkheid der regels,
terwijl paden voerden langs dunne verheugens,
drangen dieper in een vragenmoeras stonden,
handen en voeten aan onderscheid ons bonden,
steeds minder wij het uitzicht…
Nagalm van een liefdeslied
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
2.506 Als de stilte koel mijn ziel beroert
En de leegte door mijn lijf voert
Zwelt jouw kielzog op van oud zeer
En slaat helle lucht mijn blik neer
Diep begraven, reeds vergeten
Onder 't puin en half vergaan
Bedek ik, mijn wil verbeten,
Het pad dat wij zijn gegaan
Echo's van een stil verleden
Nagalm van een liefdeslied
Deze weg, eens platgetreden…
Babel
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.226 (bij de dood van Theo van Gogh)
de wijde wereld praat met vele monden
een vreemde kun je zelden slechts verstaan
de jood is doof voor de mohammedaan
de laatste zal een christen nooit doorgronden
de toren wist een brede kloof te slaan
het steile pad werd door geen mens gevonden
de nevel heeft de dolenden verslonden
en nectar smaakt naar gal…
NU GIJ VER WEG ZIJT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.575 En als ik stille paden wandel, lopen
Dagen mij na met uitgestoken handen,
Dat 'k voor mijn goud hun povere praal zal kopen,
Prijzend hun waar met stemmen van ellende.…
Akureyry
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
958 voorbij
gelegen aan moerassig
roodbruine biesbossende grassen in
vast naar dode schapen smakend water
voorbij
praatgraag gedachte
vogels duikend in zachte zwarte rots
niet gereten opgegeten op een pad
voorbij
een oranje huis van blik
met rammelend ijsgetinkel
en nachtelijk kloppen op een deur
voorbij
desolate plaatsen…
De Grijze Golf
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.455 De voorhoede strijkt nu al neer
om voor geen tegenstand te wijken,
't pad plaveiend voor hun gelijken;
en ik bewonder hen steeds meer,
beseffend hoe ik zelf straks ben;
nog even en ik ben een van hen.…
Het elfde gebod
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
796 alleen
nog de kater
een blik op zeeen
van gedachten
danst door eb en vloed
terwijl het zilte
zout zwelgt in
hoge golven
smacht ik naar
een lekker stuk
die pijn en passie
bloed, zweet en tranen
kan laten leven
eer de wereld vergaat
ik verword al klaterend
zwoel tot een zinloos
ontluikend gedicht
op het zachte pad…
overdreven
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
2.780 Mijn liefde is overdreven
ik ben komen en gaan
zoek mijn plek en stilaan
proef ik hoe mijn leven
naar me tast, als gekende hand
me mezelf doet kennen
me voorzichtig leert wennen
aan gevoel en verstand
Soms herken ik me slecht
woon in twijfel, ontkenning
niet gewend aan gewenning
van hoe mooi en hoe echt
ga ik buiten de paden
mijd de…
Wandeling
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.785 Wat een weelde stil te dwalen
uren lang,
door de lover-kathedralen,
rijk aan zang,
velden langs met wind-bewogen
goudgeel graan;
vlagen kwamen, vlagen komen,
snellen aan,
en te speuren onder ’t dolen
schaûw op ’t pad
en te zien de watermolen,
’t waterrad,
dán te luist’ren en te leven
in ’t geruis
en…
ABRAHAM
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
3.258 een man voelt soms de drang op pad te gaan
de weg is lang, hij weet niets van tevoren
hij hoort sirenenzang en is verloren
beloften aan de sterrenhemel staan
in een geheimschrift, god weet waar vandaan
hij staat vroeg op, vertrekt bij ochtendgloren
is een oase daar, een stad, een toren?…