Alle inzendingen over gras

3211 resultaten.

Sorteren op:

in paradisum

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 589
morgenlicht de nieuwe dag ontsluit met elke adem haal je levens krachten terwijl een merel luidkeels voor je fluit temidden van de witte schapenvachten rondom de vijverplas het groene kruid met bloemenkleuren die je hart verzachten de zonneschijn verwarmt je naakte huid dit is de tuin waarin je nog mag dromen met blote voeten op het prille gras…
klaasje24 april 2011Lees meer >

Omweg en ik viel stil,

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 460
In het voorspelde rood der rozen, wat knellend werkt in het spel van minnekozen, vervloek de dreiging van de overmaat waarvoor de tijd ons liet bloeden, om naar een bodemloze schat te graven, of uit de rusteloze ziel en of daar nog wat uit te winnen viel, wil ik in mijn denken zwijgen, ontdek hoe weelderig gras zich opnieuw tot dwaze dromen…
pama25 april 2011Lees meer >

FRANSE BOERENDOCHTER

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 581
Onder klokgelui knielt het meisje vroom naast de schapen, geeft zich aan mijmeringen: "Vet gras, goede kudden, hechte woningen: meer dan ons toekomt, geeft Hij, die 'k minnend schroom." Op de vertrouwde hoeve kneedt haar hand ruwe wol, dikke wrongel en weke kaas, terwijl ze koningsgedachten doorziet.…
Han Messie7 oktober 2011Lees meer >

Si-Chy

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.932
Uw haren zijn elastisch en zij blinken Gelijk in sterrenlicht het loof der wilgen, En uw borstjes: twee satijnen appels, Die blozen in het vers bedauwde gras...…

Keervers

gedicht
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.708
vaders naar toe zijn als wie er asiel zoekt geen brood krijgt maar steen dan weet ik van zeeën van nooit en nog verder en dat liefde vluchtte per voertuig verdween er stroomt nog wat water door stille rivieren er houdt nog één boompje haar blad even vast de adem van morgen valt wit op de golven legt zorgzaam een deken op hemelsblauw gras…

Huiswaarts

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 491
blauw proef ik je woord voor woord voor woord de stille en holle klanken uit je smal getrokken mond vervagen vergrijzen kleuren wit traag valt het licht deze dagen doodsbleek ik keek langs de lijnen van je gezicht die eerder zacht en soepel waren nu hard en je schone handen je schouders spelen niet meer met de wind of het lentegroene gras…
Claire17 februari 2012Lees meer >

Wezenlijk.

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Op een stille avond staar ik naar de tuinen waar nog mensen bezig zijn met het snoeien van een heg of het maaien van gras. Rust omkleedt mij en vurig verlangen dooft, terwijl langzaam achter bomen de zon verdwijnt. Grijs de hemel, maar vredig tegelijk.…

Koningin van de Triomf

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.376
Mijn ziel danst door het leven, over het gras, over de sterren, ik dans door het heelal. Ik ben de koningin van het leven, niets wat mij klein krijgen zal.…

Voor Augustijn

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 646
een koekoek zingt een liedje van verlangen zijn trillers klinken vrolijk op het dak een vrije vogel heeft aan regels lak hij schenkt zijn noten blij aan alle rangen die tonen brengen gras onder je voeten je voelt de halmen strelen langs je huid en bijna maak je zelf zo'n blij geluid vergeet dat alle mensen sterven moeten je staat en luistert…

Het is nog te vroeg.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
kraaienvleugels sissend in hun taal door vooruit gestoken snavels van geel kraakbeen Geen eenling die vredig liggen gaat in het nachtelijke blauwzwart van een weiland de zwerm zoekt hun heiland van de slaap wat nog donkerder wordt in het maanlicht van vervoering, het vriest, het kraakt onder de regen van felle sterren bedekt het laatste gras…
Pama9 februari 2014Lees meer >

L E N T E K I N D

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 688
En ik zie alles weer in bloei rondom het huis waarin ik werd geboren de wolken nog steeds mijn dromen in de wind het kind nooit verloren ieder jaargetijde meegenomen beweeg ik de bomen en hun stam houdt mij recht de bladeren gegaan en opnieuw gekomen loop ik steeds weer de weg van mijn jeugd de bloemen te plukken uit het groene gras denk…

Overal zag ik je

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.979
in de lucht tussen langzaam dansende wolken in een bos achter de bomen met hun zwarte lover in het plasje met de salamanders naakt op het gras zo stralend als een maan maar stralen kan alles had je afgelegd alle antwoorden slechts in vragen gekleed deelden we alles wat we hadden tot we niets meer konden en niets meer bezaten.…
Wim Hofman22 december 2014Lees meer >

Het Vrije Veld

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 574
Wij gingen fietsen op een dag in mei zo'n dag die wel betoverd lijkt, be-engeld Door bloesemgeur en lusten aangezwengeld bevonden wij ons weldra in de wei De fietsen aan het hek, intiem verstrengeld, kwam over ons een eeuwig jong gevrij Half dronken van de passie, dij aan dij naakt in het malse gras, zacht, hoogomstengeld Het leek een dag…

Nu al gevallen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 703
Alle moeite nu voor niks, de winter overleefd, het begin van de lente eveneens maar de zomer maak je niet meer mee, want je ligt daar op het gras zie daar: Benee! Oké, er blijft genoeg over maar het is met jou net als met de mens, blijven leven, dat is de wens!…

Volheid

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 728
Het rook er zo naar bloem en gras en nat en bloesem in de bomen een slingerpad van scherm in berm het koolzaad geel in 't groen als felle fijne franjes daarin het fluitenkruid als tere kant de kaarsen klaar van de kastanjes het water met bosschages aan de overkant.…

Buffers

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 669
Toen probeerde ik te voelen dat ik ongelukkig was trok mijn buik in, tormenteerde ingewanden, dacht aan Neushoorns in de Congo, bloedend, liggend in het gras en aan kinderen met Aids in warme landen Wat is dát? Er dreunt een Tank voorbij, 't lawaai is oorverdovend en mijn hart staat even stil: ik ben geschokt, da's veelbelovend!…

hoe ik ga

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 532
werwaarts ga ik als deze kromme allee, aldaar zich kruist met het pad waar links en rechts nog bramen rusten in de nevel en het vocht van sappig gras mijn blote voeten wassen omdat najaarswarmte zich laat gelden, werwaarts ga ik wat ligt ten grondslag aan een te verkiezen richting ga ik af op gevoel dan wel het redelijk denken u kent…

Uren waren we aan het klimmen

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.535
Het gras is hier zo anders. Hoe moet het verder met ons? fluister je. Bloemen met verglaasde kelken. Ik ga met gespreide armen op sterrenmos liggen. Hoe zou jij dat noemen, verlangen naar iets moois? Je schudt je hoofd. Naar iets wat er altijd zal zijn, fluister je.…

In krankte.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 830
Het groene gras, het groene kruid, En duizend bloempjes spruiten uit... En iedre vogel kweelt en fluit. Maar van de vogels altemaal Zingt wel het teerst de Nachtegaal: En, als ik krank en peinzend dwaal, Roept hij mij toe, in zoete taal: 'Wel-op, mijn kranke vriend, wees blij, Daar is het zoele Jaargetij!…

Wolkenbede

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Jouw liefde heeft niets van het zweven of circus van leven, ook niets van het aardse of het nuchtere gevaar onder blauwe luchten gras verandert van kleur, gedachten aan gedichten gaan niet over liefde, wolkenbede neemt stilte om te slapen mee naar de horizon: Ik trek mijn handen uit jouw grijze olieverf verplaats mijn blanke blik naar…
mobar9 juni 2016Lees meer >

Ode aan de zon

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 832
Ik heb je vaak aanbeden, liggend in het gras. Soms was je plots vertrokken, zo spoorloos in de nacht. Je was zo onverschrokken, misbruikte vaak jouw macht. Hoe kan ik jou vergeven, je bracht mij keer op keer de schaduw in mijn leven, dan keek jij op mij neer. Toch kwam je altijd weder, liet mij nooit lang alleen.…

mijn kleur bekennen

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 663
gelukkig bestaan kleuren om dingen op te beuren zonder hen was alles zwart eentonig of ietwat apart de grijze muur die wil ik wit de zilveren stoel die ik aanbid de gouden schijn van het maanlicht geeft blij gevoel, een fraai gezicht de hemel verf ik altijd blauw de zon zingt geel, ik hou van jou het gras dat kleur ik in 't fel groen…

De rechte weg

gedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.773
Na elke wolkenteug uit het blauwe glas wissen wij ons de lippen af met gras om dorstig weer de blik omhoog te richten. 't Suizen omlaag gaat haast in vrije val, maar de benzinepomp vertoont een hoog getal als prijs voor het genot der vergezichten. -------------------------------------- uit: "Krullen van jezelf", 2001.…

Lenteblues

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 687
de wereld krijgt weer kleur gele bloemen in het gras kondigen het voorjaar aan blaadjes ontvouwen zich langzaam aan de takken de cyclus van Moeder Natuur die van voor af aan begint kon zo het hele leven maar zijn ieder jaar een nieuw begin ieder jaar een nieuwe lente maar de lente van mijn leven is lang voorbij en mijn zomer ging…

helden sterven niet

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.045
ik kijk nog een keer om en zie uw assen vallen alsof ze nog even het gewijde gras willen borstelen zoals de wind doet met de fiere boom voorbij uw nu gesloten vensterruit U praatte graag en met de handen even opgeheven kwam niet alleen Goethe weer tot leven maar ook uw pijn, nooit aflatend, met vragende vingers naar oorlog en kinderjaren meer…

vriendschap

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 982
ver in het verleden rustig over roest en rail zonder haast en herrie speelden wij op het spoor we vergaten wie we waren in onze lokkende loco de meester en de machinist met een prachtig perspectief we zwaaiden met het gras sneden dorpen in tweeën konden met elkaar overweg in de gestoomde cabine zagen door de ronde gaten twee verschillende…
willem jacobs26 december 2017Lees meer >

Troosteloos weder.

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 700
ik bedoel komt voort uit de troosteloosheid van het Nederlandse weder dat reflecteert bij mij niet aan 't voortschrijden der dagen noch verandert het iets aan het vullen onzer magen slechts één zonnestraal maakt mijn zware gemoed misschien iets beter doch vandaag gloorde een beetje hoop toen de ochtend begon ik nam plotseling in 't gras…
leonardo13 januari 2018Lees meer >

Sneeuwjacht

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 803
gisteren oogde de polder zo fleurig en groen zelfs madeliefjes kon ik in ’t gras ontwaren zag reeds jonge loten aan de uitlopende heesters het voorjaar leek zich explosief te openbaren doch toen ik vanmorgen mijn blik liet zweven over ’t identieke polderlandschap was ’t vriendelijke voorjaarsgroen plotseling vervangen door kil, troosteloos…
leonardo8 februari 2018Lees meer >

Toevalligheden in april

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 428
- en lederhuid en zij vleien zich in het bottenmerg beginnen didgeridoo te spelen spontaan zonder een boodschap in hormonen, gebarentaal of tedere strelingen in lente spraak Tussen sprieten ontwikkelen zich rode tulpen, in elk grasveld één zodat het lijkt alsof in Den Haag Bomenbuurt, in zekere tuinen tussen het gras…

Kind (voor Ruben)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
Het kind dat met wakkere beentjes fier, Het verse gras opschrikt, en zonder te wijken, Altijd rent voorbij de wind, en mij na laat kijken, De onrust in mij, een gulzig altijd wakker dier Niet te achterhalen tijd, wiens honger graag Verslikt, verslindt alles wat weerloos lijkt En kerend wendt, geen grens bereikt; Voor iedereen te snel…