3211 resultaten.
in paradisum
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
589 morgenlicht de nieuwe dag ontsluit
met elke adem haal je levens krachten
terwijl een merel luidkeels voor je fluit
temidden van de witte schapenvachten
rondom de vijverplas het groene kruid
met bloemenkleuren die je hart verzachten
de zonneschijn verwarmt je naakte huid
dit is de tuin waarin je nog mag dromen
met blote voeten op het prille gras…
Omweg en ik viel stil,
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
460 In het voorspelde rood der rozen, wat
knellend werkt in het spel van minnekozen,
vervloek de dreiging van de overmaat
waarvoor de tijd ons liet bloeden, om
naar een bodemloze schat te graven, of uit
de rusteloze ziel en of daar nog wat uit te
winnen viel, wil ik in mijn denken zwijgen,
ontdek hoe weelderig gras zich opnieuw tot
dwaze dromen…
FRANSE BOERENDOCHTER
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
581 Onder klokgelui knielt het meisje vroom
naast de schapen, geeft zich aan mijmeringen:
"Vet gras, goede kudden, hechte woningen:
meer dan ons toekomt, geeft Hij, die 'k minnend schroom."
Op de vertrouwde hoeve kneedt haar hand
ruwe wol, dikke wrongel en weke kaas,
terwijl ze koningsgedachten doorziet.…
Si-Chy
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.932 Uw haren zijn elastisch en zij blinken
Gelijk in sterrenlicht het loof der wilgen,
En uw borstjes: twee satijnen appels,
Die blozen in het vers bedauwde gras...…
Keervers
gedicht
3.0 met 19 stemmen
4.708 vaders naar toe zijn
als wie er asiel zoekt geen brood krijgt maar steen
dan weet ik van zeeën
van nooit en nog verder
en dat liefde vluchtte
per voertuig verdween
er stroomt nog wat water door stille rivieren
er houdt nog één boompje haar blad even vast
de adem van morgen valt wit op de golven
legt zorgzaam een deken op hemelsblauw gras…
Huiswaarts
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
491 blauw proef ik je
woord voor woord voor woord
de stille en holle klanken
uit je smal getrokken mond
vervagen vergrijzen kleuren wit
traag valt het licht deze dagen doodsbleek
ik keek langs de lijnen van je gezicht
die eerder zacht en soepel waren
nu hard en je schone handen je schouders
spelen niet meer met de wind of het lentegroene gras…
Wezenlijk.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Op een stille avond staar ik naar
de tuinen waar nog mensen bezig zijn
met het snoeien van een heg of het
maaien van gras.
Rust omkleedt mij en vurig verlangen
dooft, terwijl langzaam achter bomen
de zon verdwijnt.
Grijs de hemel, maar vredig tegelijk.…
Koningin van de Triomf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.376 Mijn ziel danst door het leven, over het gras, over de sterren, ik dans door het heelal.
Ik ben de koningin van het leven, niets wat mij klein krijgen zal.…
Voor Augustijn
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
646 een koekoek zingt een liedje van verlangen
zijn trillers klinken vrolijk op het dak
een vrije vogel heeft aan regels lak
hij schenkt zijn noten blij aan alle rangen
die tonen brengen gras onder je voeten
je voelt de halmen strelen langs je huid
en bijna maak je zelf zo'n blij geluid
vergeet dat alle mensen sterven moeten
je staat en luistert…
Het is nog te vroeg.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 kraaienvleugels
sissend in hun taal door vooruit
gestoken snavels van geel kraakbeen
Geen eenling die vredig liggen gaat in
het nachtelijke blauwzwart van een weiland
de zwerm zoekt hun heiland van de slaap
wat nog donkerder wordt in het maanlicht
van vervoering, het vriest, het kraakt onder
de regen van felle sterren bedekt het
laatste gras…
L E N T E K I N D
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
688 En ik zie alles weer in bloei
rondom het huis waarin ik werd geboren
de wolken nog steeds mijn dromen in de wind
het kind nooit verloren
ieder jaargetijde meegenomen
beweeg ik de bomen
en hun stam houdt mij recht
de bladeren gegaan en opnieuw gekomen
loop ik steeds weer de weg van mijn jeugd
de bloemen te plukken uit het groene gras
denk…
Overal zag ik je
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.979 in de lucht tussen langzaam
dansende wolken in een bos
achter de bomen met hun zwarte lover
in het plasje met de salamanders
naakt op het gras zo stralend als een maan
maar stralen kan alles had je afgelegd
alle antwoorden slechts in vragen
gekleed deelden we alles wat we hadden
tot we niets meer konden en niets
meer bezaten.…
Het Vrije Veld
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
574 Wij gingen fietsen op een dag in mei
zo'n dag die wel betoverd lijkt, be-engeld
Door bloesemgeur en lusten aangezwengeld
bevonden wij ons weldra in de wei
De fietsen aan het hek, intiem verstrengeld,
kwam over ons een eeuwig jong gevrij
Half dronken van de passie, dij aan dij
naakt in het malse gras, zacht, hoogomstengeld
Het leek een dag…
Nu al gevallen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
703 Alle moeite nu voor niks, de winter overleefd,
het begin van de lente eveneens
maar de zomer maak je niet meer mee,
want je ligt daar op het gras zie daar:
Benee!
Oké, er blijft genoeg over maar het is met jou
net als met de mens, blijven leven, dat is de wens!…
Volheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
728 Het rook er zo naar bloem en gras en nat
en bloesem in de bomen
een slingerpad van scherm in berm
het koolzaad geel in 't groen als felle fijne franjes
daarin het fluitenkruid als tere kant
de kaarsen klaar van de kastanjes
het water met bosschages aan de overkant.…
Buffers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
669 Toen probeerde ik te voelen dat ik ongelukkig was
trok mijn buik in, tormenteerde ingewanden,
dacht aan Neushoorns in de Congo, bloedend, liggend in het gras
en aan kinderen met Aids in warme landen
Wat is dát? Er dreunt een Tank voorbij, 't lawaai is oorverdovend
en mijn hart staat even stil: ik ben geschokt, da's veelbelovend!…
hoe ik ga
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
532 werwaarts ga ik
als deze kromme allee, aldaar
zich kruist met het pad
waar links en rechts
nog bramen rusten in de nevel
en het vocht van sappig gras
mijn blote voeten wassen
omdat najaarswarmte
zich laat gelden,
werwaarts ga ik
wat ligt ten grondslag
aan een te verkiezen richting
ga ik af op gevoel
dan wel het redelijk denken
u kent…
Uren waren we aan het klimmen
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.535 Het gras is hier zo anders.
Hoe moet het verder met ons? fluister je.
Bloemen met verglaasde kelken.
Ik ga met gespreide armen op sterrenmos liggen.
Hoe zou jij dat noemen, verlangen naar iets moois?
Je schudt je hoofd. Naar iets wat er altijd zal zijn, fluister je.…
In krankte.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
830 Het groene gras, het groene kruid,
En duizend bloempjes spruiten uit...
En iedre vogel kweelt en fluit.
Maar van de vogels altemaal
Zingt wel het teerst de Nachtegaal:
En, als ik krank en peinzend dwaal,
Roept hij mij toe, in zoete taal:
'Wel-op, mijn kranke vriend, wees blij,
Daar is het zoele Jaargetij!…
Wolkenbede
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
477 Jouw liefde heeft niets van het zweven
of circus van leven, ook niets van het aardse
of het nuchtere gevaar onder blauwe luchten
gras verandert van kleur, gedachten aan gedichten
gaan niet over liefde, wolkenbede neemt stilte
om te slapen mee naar de horizon:
Ik trek mijn handen uit jouw grijze olieverf
verplaats mijn blanke blik naar…
Ode aan de zon
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
832 Ik heb je vaak aanbeden,
liggend in het gras.
Soms was je plots vertrokken,
zo spoorloos in de nacht.
Je was zo onverschrokken,
misbruikte vaak jouw macht.
Hoe kan ik jou vergeven,
je bracht mij keer op keer
de schaduw in mijn leven,
dan keek jij op mij neer.
Toch kwam je altijd weder,
liet mij nooit lang alleen.…
mijn kleur bekennen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
663 gelukkig bestaan kleuren
om dingen op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
de zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon zingt geel, ik hou van jou
het gras dat kleur ik in 't fel groen…
De rechte weg
gedicht
4.5 met 4 stemmen
3.773 Na elke wolkenteug uit het blauwe glas
wissen wij ons de lippen af met gras
om dorstig weer de blik omhoog te richten.
't Suizen omlaag gaat haast in vrije val,
maar de benzinepomp vertoont een hoog getal
als prijs voor het genot der vergezichten.
--------------------------------------
uit: "Krullen van jezelf", 2001.…
Lenteblues
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
687 de wereld krijgt weer kleur
gele bloemen in het gras kondigen het voorjaar aan
blaadjes ontvouwen zich langzaam aan de takken
de cyclus van Moeder Natuur die van voor af aan begint
kon zo het hele leven maar zijn
ieder jaar een nieuw begin
ieder jaar een nieuwe lente
maar de lente van mijn leven is lang voorbij
en mijn zomer ging…
helden sterven niet
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.045 ik kijk nog een keer om
en zie uw assen vallen
alsof ze nog even het gewijde gras
willen borstelen
zoals de wind doet met de fiere boom
voorbij
uw nu gesloten vensterruit
U praatte graag
en met de handen even opgeheven
kwam niet alleen Goethe weer tot leven
maar ook uw pijn, nooit aflatend,
met vragende vingers naar oorlog
en kinderjaren
meer…
vriendschap
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
982 ver in het verleden
rustig over roest en rail
zonder haast en herrie
speelden wij op het spoor
we vergaten wie we waren
in onze lokkende loco
de meester en de machinist
met een prachtig perspectief
we zwaaiden met het gras
sneden dorpen in tweeën
konden met elkaar overweg
in de gestoomde cabine
zagen door de ronde gaten
twee verschillende…
Troosteloos weder.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
700 ik bedoel
komt voort uit de troosteloosheid van het Nederlandse weder
dat reflecteert bij mij niet aan 't voortschrijden der dagen
noch verandert het iets aan het vullen onzer magen
slechts één zonnestraal maakt mijn zware gemoed misschien iets beter
doch vandaag gloorde een beetje hoop toen de ochtend begon
ik nam plotseling in 't gras…
Sneeuwjacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
803 gisteren oogde de polder
zo fleurig en groen
zelfs madeliefjes kon ik
in ’t gras ontwaren
zag reeds jonge loten
aan de uitlopende heesters
het voorjaar leek zich
explosief te openbaren
doch toen ik vanmorgen
mijn blik liet zweven
over ’t identieke polderlandschap
was ’t vriendelijke voorjaarsgroen
plotseling vervangen
door kil, troosteloos…
Toevalligheden in april
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
428 - en lederhuid en zij
vleien zich in het bottenmerg
beginnen didgeridoo te spelen
spontaan zonder een boodschap
in hormonen, gebarentaal of
tedere strelingen in lente spraak
Tussen sprieten ontwikkelen zich
rode tulpen, in elk grasveld één
zodat het lijkt alsof in Den Haag
Bomenbuurt, in zekere tuinen
tussen het gras…
Kind (voor Ruben)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 Het kind dat met wakkere
beentjes fier,
Het verse gras opschrikt, en zonder
te wijken,
Altijd rent voorbij de wind, en mij na
laat kijken,
De onrust in mij, een gulzig
altijd wakker dier
Niet te achterhalen tijd, wiens
honger graag
Verslikt, verslindt alles wat
weerloos lijkt
En kerend wendt, geen grens
bereikt;
Voor iedereen te snel…