Alle inzendingen over alsof

4934 resultaten.

Sorteren op:

Op de kerk-hoven

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 692
Het lijkt wel alsof het Pasen wordt: overal bloemen op de graven; nog haastig even langs gaan bij de doden, bij de levenden die niet meer hier zijn. Is de dood plots weer toegelaten; verdringen kunnen we hem immers niet.…
Adeleyd31 oktober 2009Lees meer >

De ommekeer

netgedicht
4.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 819
De nacht nadien verdween, een ontluikend begin alsof de wereld haar noden nooit gekend heeft, mijn boodschap niet had mogen ontvangen. De eerste voorzichtige schreden vervolgen het verdwijnen.. hoe kon ik denken, dat haar adem ons weer feilloos zou vinden, mijn besef voorgoed zou veranderen..…
Rob van Tol23 januari 2010Lees meer >

Jezelf zijn

hartenkreet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.146
Je doet alsof, je haat, je bent niet trouw en eigenlijk geven mensen niet om jou, ze geven om wat je doet, ze geven niet om jou. Je hoort gewoon jezelf te zijn, dan ben je pas lief, dan ben je pas trouw, dan ben je pas geliefd, dan geven mensen echt om jou.…
Tessa26 januari 2010Lees meer >

WAAR BEN IK?

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.158
herkennen, doe ik je nog als ik bij je ben praat je over me alsof ik al niet meer besta soms tref ik mezelf ergens aan mijn geest begint eindeloos te zwerven mijn lichaam doet met iets mee maar waar ik heenga besef ik niet eens zal men me terugvinden er verschenen biljetten aan de bomen ben ik dan zoek?…
Hans Uding12 februari 2010Lees meer >

Nachtmis

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 727
Het is alsof de hemel zich heel langzaam verplaatst en in die stilte ineens vol weemoed en herinnering. Bereid ik mij zwijgend op de klanken van mijn eigen nachtmis voor.…
sjoerd haxe20 februari 2010Lees meer >

Het gaat

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 646
kijk naar mij uit als de lichten doven 'k zou moeten zweven op de toppen van de wereld voel me meer eenzaam in deze menigte mits ik op mezelf ben wetende dat dit mijn plaats is ben ik liever thuis sommigen zeggen dat ik een ster zou zijn niet begrijpende wat dat betekent klinkt alsof ik iets mis ben ik niet wie zij denken dat ik…
LadyLove27 februari 2010Lees meer >

Luctor et emergo

netgedicht
3.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 924
hoe bezwaard moet ik zijn zodat de aarde moe wordt om mij verder te dragen mag ik nog wel geloven en weer om adem vragen wie beschermt mij immers tegen verzuurde grauwe wijn die bij voortduring, zo lijkt, voor mij wordt ingeschonken het is alsof elke dag, ieder moment zich steeds meer van mij afkeert mij vervreemdt van zuiver zien…

Ridders van de vuren tafel

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.017
wij wanen ons ridders van de vuren tafel grieven en wormstekeligheid griffen wij in hout doorzichtig blad valt van de mond wanneer we drinken van de wijn die brandt en de glazen heffen alsof de steen die op de lever ligt de zwaarte niet weegt van bliksemsnelle scheuten en zijdelingse blikken gevuld met gistende woorden naast het…
Hanny15 juni 2010Lees meer >

Nog in jou.

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 918
Het moest schijnbaar zo zijn -na al die jaren-, maar het was alsof je steeds hier bij me was, en ik dacht aan je, menig keer Het was zo vertrouwd en het gekke was dat het weerzien ons beiden -we zagen er eerst wel tegenop- best goed is bevallen We bezochten wat bekende plaatsen en -jij protesteerde niet- daar in de duinen vond ik…

Weer en wind voorbij

netgedicht
5.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 654
Geen einde, niets dan dromen van vergeelde vingers langs beslagen spiegels waarin ik, ziende blind, de adem van het verleden wilde uitwissen met de zee in Zandvoort, terwijl de wind jouw haren naar me toe streek in een duinpan liefde, alsof ik je moest laten besterven in ruisend riet.…

ideaal

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 570
het konijn rondjes rennend in het gras, alsof het nooit ooit anders was, zo zacht zou heel het leven moeten zijn, want de wereld is hard, de mensen zijn hard of hard geworden en het dromen moet weer hardop gedaan worden, op zachte voeten, met konijntjes die rondrennen in het natte lente gras- als dat zou kunnen dan kende ik geen…
c. paris6 oktober 2010Lees meer >

Even Weg

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 838
Even weg geweest van hier naar daar paar dagen maar stilte gedachten komen gevoelens stromen plomp starend in die grote zee 'k zie die kring daar viel hij naar omlaag je droeg 'm altijd graag dat ding nu zomaar in een ogenblik gedumpt, geen spijt of schrik niets dat 'm ving eens het symbool van liefde alsof…
J.de Groot6 november 2010Lees meer >

gefladder

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 894
vlinder zwerft in haar nachten terwijl ze droomt verdorven gedachten zacht ondanks woorden van een vlinder in de nacht blijft haar huid zacht raak haar aan streel en zoen doe doe wat je moet doen haar hart blijft zacht zo zacht als het lila van de nacht van de ochtend toen jij op stond vergeten was waarom je haar woorden las alsof…
i10 december 2010Lees meer >

ik wil je aaien

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 682
heb je moed nodig, vraag ik me af om ademhalend in een witte wereld te staan jezelf in de berm neer te leggen terwijl elke gedachte waarvan de draad verloren is, kraakt alsof diepte verschuift en ik klank en licht ontverf, onherstelbaar met stijve tong een roodborstje dringt in mijn hoofd, schrikt zoals ik hij is mijn angst voor…

treurzang in het park

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 546
met bloedrode stippen op hun stam stonden ze er treuriger bij, alsof ze voelden wat er komen ging want hoe vertel je oude bomen dat zij overbodig waren, moesten wijken voor een ruimer zicht wellicht waren ze liever een natuurlijke dood gestorven, doorheen de tijd vanzelf omgewaaid nog lang klonk na het harde geluid van de zaag hun zacht…

op mijn weg

netgedicht
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 723
er hing een merkwaardig vuil licht over het verveloze kruis alsof het ingegroeid was, vastgebonden zonder inscriptie ieder dag liep ik er langs raakte het verweerde hout net niet aan doodsbang om met de doden tikkertje te moeten spelen vandaag, jaren later zag ik het kruis weer het viel uit het dunne schrift waarin ik een memoriam…

Vers in de etalage

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 745
" Ze kijkt mij angstig aan Alsof ik het op haar, Of nog veel erger, Misschien wel op haar handtas heb gemunt. "De worsten of de ham?" vraagt ze argwanend. "Nee, nee," sus ik. Nee. Het gedicht!" Ze haalt de schouders op en zegt: "O dat,dat stoort mij niet," En maakt zich uit de voeten.…

Glas

gedicht
2.2 met 339 stemmen aantal keer bekeken 37.673
Als ik terug van school kwam keek ik even; het vierde raam, begane grond: een witte muur met stille plooien, alsof de vrouw niet echt bestond. En toen kwam ik haar buiten tegen, haar gang voorzichtig als op glas. Ik groette haar; ze liep op scherven.…

maar door zichzelf en door elkaar niet meer

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.129
onstuimig-verre oceaan rolt vloedig-dikke lagen zand over een - van God verlaten - strand om open wonden toe te dekken alsof zij nooit hebben bestaan en diep onder de aarde waar zij hun vleugels zandig nat door tochten langs het donderpad naar het domein van helledromen onmogelijk verzwaarden waar zinnen niet meer in beheer bewegingen…

Hoezee het is weer dodenherdenking

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
het is alsof de klok zich vierkant gedraagt, de vlakke noordzijde wankelt vol eeuwenoud zeer en koudt zich kouder naar gelang de tijd stijgt het zuiden donkert en flankeert messcherp richting het oosten, de brijachtige substantie vloeit de wereld rond en verlegt de evenaar die wij dragen in onze hand het westen gedraagt zich als een wesp…
elze4 mei 2011Lees meer >

Dat het afgelopen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 879
Herinneringen het kader staat maar zonder mij alsof ik nooit was meer dan licht en ik twijfel over nu Vandaag bel ik D.…

Vreemde stilte

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 582
de mist en eenzame beeldkunstenaars reik ik een spiegel zonder achterbeeld ik keer weer ontboden terug naar het vertrouwde begin toen niemand het waard was om de beginselen te vertrouwen ik spreek weer met die vreemde die nog niets over mij wist en vertel hem plots in fluister dat niemand zich heeft vergist ik voel de vreemde stilte alsof…
mobar21 augustus 2011Lees meer >

Melancholie

hartenkreet
4.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 813
Alsof tijd onbestaand is dwaal ik in gedachten, door de sterren-loze nacht. Maar in mijn dromen klein of groot kom ik je steeds weer tegen! Slaap wel mijn zoon, zweef op de wind, de zon voorbij! Als ik nog droom... Droom jij dan even mee... Met mij.…
Berckmoes R.23 augustus 2011Lees meer >

Tropenavond

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
ontsteekt de sterren zachte broeierige wind steekt op bij stemmig licht van kaarsen bijgeschenen door helder maanlicht proeven wij de sfeer van zoele avond schoonheid van Afrikaanse binnenland zacht weerschijnt het flakkerend licht in fonkelende glazen wijn op tafel onze handen verstrengelen zich tijdens weinig woorden die wij spreken alsof…

gooi

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 780
alles oneven en straten praten alsof wij zijn vergaan wegen slijten dit evenwicht waarachtig vlucht de zwaan zich een weg sneller als het licht de negen blijft nooit een negen in de tornado elf af op afstand blijven vuurvogel rijm nog een gedicht waar wind fel langs wangen jaagt de vrijheid tilt geen gewicht niemand heeft het…

Herfsttij

netgedicht
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
Zomergasten vluchten, de schaduw van de avond werpt zich gulzig op de late dagen alsof de julimaand nooit bestond. Koudvuur van het aangezicht, bloeddoorlopen, koperkleurig, gehuld in de geur van aarde, met een stem hees en treurig.…
Iniduo28 september 2011Lees meer >

Met dichterlijke vleugel

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 578
Een handvol akkoorden drijft neerwaarts als de muze haar lente lispelt Het is alsof er woorden missen in de grootte van tegenpolen Ik herken de eeuwig vallende traan als nabijheid van seizoen wisselt en de verte wenkt in kraters en zwarte holen Met een dichterlijke vleugel dek ik graf en kerker toe Niet zichtbaar voor een oude…

eeuwig refrein

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 912
En van heel ver hoor ik de echo van jouw stem, als een veder zo licht alsof je vlak bij me bent en bijna aan kan raken. Zodat we in stilte geliefden zijn en liefde in stilte maken. En als die liefde dan jubelend komt en de wereld en al zijn geluiden verstomd dan zal jouw naam op mijn lippen zijn een eeuwigdurend en diep refrein.…

gedicht voor een onbekende

netgedicht
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 810
de nacht is maan en leeggeschreven stilte en een halve kop koude koffie en een raam en een man zonder naam die voorbijloopt misschien naar een vreemd land of de volgende bladzijde waarop nog geen einde geschreven staat ga je weg, man, of zal ik zachter blijven en dit papier achterlaten zodat ik je raak in je eenzaamheid alsof je onverwacht…

Zelfs wacht ik duizen nachten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 790
Ik vind het soms wel een beetje maf Het lijkt net alsof ik steeds begin bij af. Zelfs als ik er alles voor gaf. Het ergste is het zoeken Naar de persoon in al die boeken. Ik kijk dan ook echt in alle hoeken En dan begin ik opeens te vloeken.…