Alle inzendingen

In het park zit ik stil te kniezen, wil schrijven, maar kan niets vinden; opeens wekt kikkergekwaak nieuwe gedachten in mij.…

Niks anders dan het weten drukt zo zwaar op het hart, ondanks wat je bent gestart om dat te kunnen vergeten. Dit onmetelijke stilhouden, wat de diepste betekenis is van mens-zijn tot in treurnis, jong zijn zonder vertrouwen. Ervaring leidt tot weemoed, het proeven van jouw leven, bij elk ontwaken overgeven aan een nasmaak van bloed.…

Zij was het type dat eerst wilde praten. Zeker niet uit voorzichtigheid, omdat verlangen bij haar door het denken liep. Ze sprak over vergankelijkheid alsof ze de dood persoonlijk kende. Over systemen die zichzelf verliezen over de angst als fundament van beschaving en Ludwig Wittgenstein, waar taal iets moest redden van wat mensen elkaar…

de dag zal komen liefste maar nu nog niet de dag zal komen dat men jou en mij dat men ons dat men hen de weide binnenleidt de schrikdraadweide van de tijd de weide van de uitgedroomde dromen zacht hun ogen nog maar al uitgekeken hun lijven in nog warmend gelig gras vredig naast elkaar maar uitgelaaid die dag zal komen maar nu nog…

De klok tikt de twijfel binnen. Je staart naar de scherven van een plan, vraagt je af of dit het moment is waarop alles kantelen kan. Men noemt het vallen, men noemt het verlies. Maar de grond is slechts een startpunt, als je er zelf voor kiest. Want mislukking is een fabeltje, een stempel van de zijlijn, onterecht. Zolang je ademt, zoekt…

Je maakt foto‘s van beelden op bruggen, in parken moeder en kind vind je de mooiste Je schildert een dikke buik op een paasei Je schildert embryo‘s, maakt een collage: geboorte gerelateerd Je gaat naar een 40 jarig huwelijksfeest in ‘t groen, zingt over hun dochter die ze groot hebben gebracht En dan ineens zie je jezelf lopen…

Er verdwijnen mensen in de afronding van hun groep verschoven tussen tekort en overschot als de maat vol is en je nog wel bestaat, maar even niet meetelt - Niets aan te doen Voor vreemden zijn mijn leven en ervaring inwisselbaar en toch met niemand te ruilen Alleen hypothetisch doen mijn wiekslagen ertoe temidden van alle vlinders temidden…

hier staan we nagloeiend als onneembaar sterrenstof ver verwijderd van wat zich van ons af beweegt ruimtelijk aan te grijpen voor wie de ogen sluit op het scherpst van blinde hoek om aldus tot inzicht te wederkeren weliswaar constant maar relatief in het licht van ontbijtkoek zelfs aan de horizon van waarneming voorbij…

De beste plek voor mij is onder de grond zei het hoogbegaafd kind pak je koffer! zei ik, jazeker we gaan allemaal naar beneden, ook jij we graven voorbij waar ooit een perenboom stond en ik nu een verlaten holletje vind lezen we ondergronds de wereld voor van Annie en Ted tussen de wortels van selderij door met knusse wemeldingen…

Kippenvel trof mij toen ik de hoogten aanraakte met mijn blik De lucht lag open als een belofte, maar onder mijn voeten spande de diepte haar stille mond Mijn huid wist het eerder dan mijn denken De afgrond schoof langs mijn wimpers, zelfs door de verf heen, alsof niets zich laat verhullen wanneer het vallen dichtbij komt Er werd standvastigheid…

Seconden lopen driftig achteruit de dag is uit de tijd gekanteld ik word zo stil als een strand in een winternacht ik word zo leeg als een uitgebrand huis het leven staat verder van mij af dan ik kan vertellen leg je gezicht in je handen en probeer je dit voor te stellen. ------------------------------------ uit: 'Tegenspeler tijd…

Ik kan door lui te zijn toch heel hard werken, Ik weet hoe je met duisternis verlicht, Als ik iets open, - hé! - gaat alles dicht, Ik weet door ondergraving te versterken. Ik doe als Trump en spot met alle wetten, Door defensief de aanval in te zetten.…

Ze zei: “ de waarheid Ligt in het midden.” Hij dacht: “wat krijgen we nou, Wat ligt er dan Aan de linker- en rechterkant? Zouden aan d’ene kant leugens zijn, Maar wat dan aan d’andre kant?” Een antwoord kreeg hij niet Tot zijn, én haar verdriet.…

Aan iedereen die rolt op wielen en wieltjes zich voortbeweegt langzaam of met een rotvaart met dunne, magere of vette, dikke wielen de keus is aan jou HANDICAP OF HELMPIE! helm natuurlijk, helpt je zo natuurlijk houdt je natuurlijk heel zoals je bent en je bent nog zo gaaf een ongeluk zit in een klein hoekie en doorgaans lig je dan…

Przewalskipaard, galopperen, naar de gallemiezen Ik ben bezig om dicteewoorden te kiezen Voor-de-gek-houderij, abrupt, ge-e-maild en cappuccino Spellen kan ik sowiezo…

Er was eens een hippie uit Hoensbroek die dronk altijd koffie met koek. Koek die op cake leek, echt heerlijke spacecake van de coffeeshop op de hoek.…

Ik sta hier, mijn krakende botten geleund tegen een marmeren pilaar op een eeuwenoud plein aan de rand van de boulevard ten dode vermoeid maar niet opgegeven na een dagen- en nachtenlange gevaarlijke passage door onstuimige woelige baren, zwaar en kortademig onbedaarlijk mijn krachten niet sparend met enkel de schikgodinnen voor ogen met mij…

Welke opzichter van pretpark of speelparadijzen of houder van toezicht op kinderopvang zou zich happy voelen en meer nog: senang als zijn of haar twaalfjarig hoogbegaafd pianowonderkind of dertienjarige evenbegaafde klaviertuoze bolleboos al van acquit over de reling wordt gegooid in het hol der leeuw waar de Nederlandse taal al…

Het huis is stiller zonder jouw storm. Hoe moeilijk het soms ook was, ik mis je. Ik mis je stem aan de telefoon, het alledaagse dat verdwenen is. Ik mis het meisje dat je ooit was, maar ook — vreemd genoeg — haar: de vrouw die getekend werd door de drank. Zelfs die scherpe randen hoorden bij jou. De vraag blijft aan me trekken, als een…

Ik prevel van verlangen De Heer is mijn licht en heil Wat valt er dan te vrezen De Heer is een toevlucht Zal dit leiden tot herstel En genezen Zal ik ooit daar kunnen zijn in het Huis van de Heer Vrede beleven alle dagen van mijn leven Geen aftakeling te beleven Omgang zonder lijden Mentale en lichamelijke kracht Oprijzen innerlijke rust…

Verdwaal door levende deelname verblind met rode peper vastklampend aan dood staal verlies zonder bewijs van gevoeld te zijn Verdwijn door het nietszeggende kabaal haar luisteren als felle terugtrekking bungelend onder een wankele constitutie een afgeleide van een polisdekking om alles kwijt te raken En dan homeopathisch eenrichtingsverkeer…

In schril contrast staat het jammerlijk verlies van de gevierde lastpakdieren op het conto van de reactionairen zeg maar op het gevaar af met rondtrekkende figuren geconfronteerd te worden goedkope woorden af te vuren daar het begon met het geblaat der wezenloze schapen De afstand vergroot in een tijd die lijkt op wat verleden…

De buren op de hoek gaan uit elkaar dat is op zich niet zo raar maar als je weet waarom dan lach je je helemaal krom het ging om van die zaken zoals iets niet afmaken het geijkte tandpastadopje of het indrukken van een knopje dat niet aan had moeten staan geen boodschappen gedaan te vaak beschonken of melk uit het pak gedronken en…

Lang en verlicht golft op de oceaan Een weg die leidt naar andere dimensies Je weet dat je eroverheen kunt gaan Dat las je in rooskleurige recencies Je gidsen vormen er een erehaag Je zou de jouwe even willen groeten Bedanken voor de liefdevolle laag Rondom, je afschermend van hoofd tot voeten Dat pad te mogen nemen en van zilt Dat je ontmoette…

Zachte avondlucht stilte zonder beweging jij zonder naam Als avondlucht zich sluit rond mijn gedachten, en je aanwezig- heid geruisloos door mijn lichaam glijdt, ontstaat een stil verlangen in mijn borst waarin mijn hart opnieuw leert dromen. Diep in mijn dromen waar paden vervagen, en je hand warm blijft in het donker van mijn slaap,…

Ik denk aan thuis waar ik nu even niet kan zijn zodat ik nog niet terug wil Op dit kleine eiland mis ik soms de mensen Alleen maar hun aanwezigheid zonder dat ik met hen contact hoef te hebben Er is hier genoeg: muren van wolken aan de horizon, de zwarte zee die op mij af komt met dreunende golven een gierende wind over bevroren…

Hun paspoorten liggen open op de balie van de middag blauwe boekjes vol stempels, nummers, een waarheid in vakjes gedrukt maar ergens diep in de nacht reed angst mee over de grens Rabies verschoof van datum één dag maar — één ademtocht voorbij de wet van dierenartsen en regels die strak willen blijven staan later een sticker eroverheen…

MEREL 40 De vogel van haar jeugdigheid die is gevlogen die van 40 jaren lang maar die van haar gekkigheid die zal blijven en dat is maar goed ook voor een mens, een vrouw, een mevrouw, een verzorgster als een mama, een moeder; een collega, een dochter, een zus, een vriendin, een minnares met zoveel lieflijkheid goedheid vakbekwaamheid…

Ze zeggen dat zorg nabijheid is, maar niemand spreekt over de plekken waarin een mens langzaam verdwijnt onder formulieren, schema’s, goedbedoelde handen alsof afhankelijkheid een taal wordt die je ongemerkt gaat spreken eerst laat je iemand je jas dichtdoen later je dagen ordenen je herinneringen benoemen, je stilte uitleggen aan anderen…

Ik heb nooit begrepen waarom een watermolen geen wieken heeft want dan zou het de wind een handje kunnen helpen om de bladeren van bomen te laten ratelen waar ik dan bij wegdromen kan met mijn voetjes bungelend in de beek die op zijn beurt in gang gehouden wordt door het draaien van het rad dat meelift op de wind zodat het water gezwind langs…