Alle inzendingen over marmer

379 resultaten.

Sorteren op:

DE KUS

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
In het oude Wenen waar de Belvedère in de zon de grandeur uitstraalt van vervlogen tijden, daar kom ik onverwachts dit gedicht binnen Door de monumentale hal met eeuwenoude pilaren langs donker-marmeren trappen leidt het als vanzelf naar hoge zalen waar meesters van de schilderkunst nog tonen hoe de voorlopers van de Jugendstil de Romantiek…
annabel24 april 2008Lees meer >

HET LAND VAN UTOPEIA

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.545
In het land van Utopeia groent en blauwt ene eeuwige mei, glanst ene eeuwige lentezonne, zingt eene eeuwige vogelenrei, blinken marmeren sloten tussen myrtenwoud en waterkant, en het is een zalig land 't land van Utopeia.…

't Rozeneiland

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 886
't Rozeneiland Cyprus betrad een zeeman; tempelwaarts eerbiedig zijn schreên hij richtte, tot hij kwam, waar spieglen in groene golven marmeren zuilen: 'Priesters, op!…

Wat doe je met mijn essentie?

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 332
Wat doe je met mijn essentie laat je die links liggen omdat rechts meer voor de hand ligt in een corrupte maatschappij waar leerdragende psychiaters handelen in sluw wapentuig of kies je weer Keizerlijke kleren het zachte zijde en de donsveren tussen het pluche van de marmeren banketbakker zo vaak afgewezen omdat jij volwassen…
mobar11 september 2025Lees meer >

Wanneer de Nevel Wijkt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 326
Laat vallen het marmeren masker van onverschilligheid, bedek de bedrukkende schaamte met een achteloos gebaar en verban haar naar de vergetelheid. Wanneer de waas onttrokken wordt en mijn ware gezicht zich onthult, het masker nu ontsluiert, de nevelen zijn verdampt en dit naakte inzicht mijn geest met tranen vult.…

Begraafplaats

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.635
Knerpend grintpad koud en kil Marmeren stenen verweerd en stil Treurwilgen langs een groene heg Gestorven geliefden voor altijd weg Rouwende mensen geheel ontdaan Gebogen hoofden de ogen betraand Eind van een leven het aardse bestaan Alles voorbij waarom moest het zo gaan Eeuwige rustplaats wachtend op niets een laatste groet of is er toch…

Stille Tuin

netgedicht
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.161
op de draagwijdte van de wind jagen ze aan - zwart gevleugeld - rond de marmeren zerken waar –ironie – de rouwvliegen dansen o bibio marci het zwerk heeft dat speciale blauw dat alleen bij nachten hoort en in het nabije dwarrelen bladeren in het zachte schijnselwit boven leemte van het kiezelpad verzwijgt de muur -met daarachter…

gesprek met de vos ( 1 )

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 986
de hemel vonkt nog na duindoorn bloesemt als ik voor het hol mijn stem ondergronds in echo’s laat klinken `ik ben hier, kom maar of zal ik naar binnen komen, overal rondneuzen, de pislucht en veren doden’ `nee, ga weg,’ zegt de vos `ik ruik je oude adem en het gevaar van mensenvlees’ verschroeid ons eigenlijke mijn paleis is het marmer…
Rieg28 februari 2008Lees meer >

REDDING

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 598
zwartgevlekte vlerkjes, kraaloogjes diep glanzend als zwart robijn, het weegt zo'n 25 gram, en het fladdert angstig heen en weer, tegen dubbelglas - pats - dubbelglas, laat veer na veertje vallen, mijn kleine bezoeker blijft nuchter, trotseert paniek en gefladder, hij pakt de witte kussensloop; en besluipt soepel en zachtjes de wit marmeren…
Tjoke4 augustus 2009Lees meer >

SWORDPLAY-WORDPLAY

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
Mee met sneeuwwit in hemelsblauw Scarlatti tracht vergeefs te troosten Over de schutting steekt lila Clematis Behulpzaam een groene hand toe In slow motion komen zij tot leven Rekken zich moe gezworven leden In staat weer te nemen de sporten Van Jacobs ladders Een geschenk van De Baard lacht de een Misschien straks een meisje van marmer…

In elke ader..

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 619
Ik slijp haar gratie in haar steen, modeleer haar naam in geaderd marmer van de taal, die voort te laten leven, in elke ader verteld zij hoe de zon op haar karakter scheen.…
Pama3 oktober 2020Lees meer >

Tranen.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.466
Mij treffen marmeren tomben niet; neen, 'k Zie ze wangunstig niet aan; 'k Vraag aan mijn vrienden geen ijzer of steen... 'k Wens op mijn graf maar een traan! Zalig! wie immer aan 't goed dat hij doet, Tranen van meêlij vereent! - Zalig! om wie ooit een lijdend gemoed Tranen van vreugd heeft geweend!…

De dood pleziert nog niet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
Niet als gebeiteld gelaat al gevat in marmer of leisteen want ook jij, hoe zeg je dat, gaat nog niet elders heen. Niet naar daar waar de vele sterren overtogen, zelfs andere mogelijkheden uit elkaar bogen.…

De tempel der reinheid.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 917
Ik droomde mij in wolken-landen; het blindend blank der zonnewanden al zwevend in 't rein azuur, als lenig marmer reuze-krullend, de dalen schaduw-purper vullend, - en goud-gekopt de stapel-muur.…

Halloween Nacht

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 384
De maan hangt laag — een oog van marmer, dat over dode tuinen waakt. De wind schuurt langs vergeten namen, waar ooit een hart in stilte slaakt. De bomen dragen roest als kronen, hun wortels drinken oud verdriet. Zelfs de sterren lijken te ontwijken wat onder deze hemel geschiedt.…

Eeuwig getij

netgedicht
2.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 260
Geen stem breekt door dit vloeibare marmer, alleen het ritme van een rusteloze slaap. De zilte wind schrijft onleesbare letters in het schuim dat op de branding danst. Miljoenen schelpen bewaren het geheim van een diepte die niemand ooit volledig kent.…
CB13 september 2026Lees meer >

Ook waanzinnige dichters worden ouder (een Odyssee)

netgedicht
4.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 959
Aarzelend volg ik de meeuwen, daal de marmeren trappen af en luister zwijgend naar de stemmen van mijn innerlijk beraad. Roerloos wachten hier de schepen aan de rand van zekerheid, Stom en Doof zijn mijn bemanning Duisternis heerst in mijn hoofd.…

Mijn stad, jouw stad?

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
zwelt aan door jengelende logistiek, scherp gedrein van tramrails snelt door de sirene geest van ijle lucht de linden werpen met een hoofse neiging in hun kale kruinen elkaar de zwarte jassen van de kraaien toe boven de daken in een verbale dramatiek schildert een zilveren vogel zijn pirouettes heldere witte sjablonen op de marmeren…
Pama15 januari 2016Lees meer >

Bewust of onbewust?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
verhaal zich laat verleiden door onvolkomenheid, zoals een meesterwerk met craquelé uit zijn lijst of tijdsbeeld is gehaald of een gespannen snaar die springt op de hoogste uitvoering waarnaar de speler dingt of in het oudste porselein van gelijmde barsten in vreugde en verdriet reiken verder dan men overziet op een geaderd marmeren…
Pama5 januari 2019Lees meer >

over die randjes (op het strand)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
van verlangen waar mijn handjes niet heen gleden toen ik haar rug insmeerde over die randjes daar worden vandaag op háár kantoren de hoge scores aan lage schaven en blaren gevoeld en door het gekletst natuurlijk tegen elkaar tussen de dijen en de billen terwijl de barbecue nog heter werd van buiten naar binnen (ik zag Venus marmer…

Verloren en Gevonden

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 289
Mijn ogen worden canvas, mijn gezicht marmer en glas. Dromen vervlakken tot as terwijl ik het grove kaf van het wilde koren scheid. De ziel ligt bloot — zonder schaamte, zonder verweer. Als verwrongen staal, uit het lood, sta ik bij jou, vrijwillig verloren in wat ons raakt.…

Droogte

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 978
Mijn raspende tong wil het vet van jouw dij Als je wil noem ik het anders Room of marmer of warmer dan ooit We vegen de kruimels van tafel Sporen van een loom ontbijt. De wijnfles van gisteren houdt de geest in haar hals gevangen Die dure bedwelming hebben we niet nodig.…
Wimper16 april 2004Lees meer >

Tegendraads

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 590
Ik zal ze niet in marmer of in tijd bevriezen -de eerste regels van het Rondeau Redoublé- De toekomst plannen is een ouderwets idee Dat kreeg ik gaandeweg mijn leven in de smiezen Alleen de scheurkalender en de huisbouvier Dien je met uiterste zorgvuldigheid te kiezen Er zijn maar weinig regels voor oprechte Friezen: Je houdt je aan je woord…
Ton Hettema11 januari 2018Lees meer >

Rome na de Galliërs

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 897
winterzon vervallen Gallisch geweld het podium af Atonale senaat smeekt uitgezwermde parasieten om hun afgeleefde pels weer te doen glanzen Ondertussen vult 't antwoord de leegte met kletterende stilte Overgebleven eer sleurt 't landschap weer in actie houwt uit de heuvels een ongeziene vlakte bouwt onstuitbaar voort aan 'n marmeren…

De pechvogel

gedicht
3.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 10.428
mijn moedertje is nooit meer slapeloos - dag ik strand hier op uw graf, nog immer bergaf het marmer strelen, voel de laatste herfstzon wat ge niet meer ziet, ben ik aan 't stockeren wat ik nu doe, ik laad wat wrakhout op mijn kar want ik ga een wrakhoutscheepje maken vol kwaliteitsmomenten, plus maar ook min de baren moe en zinkt…

dame blanche

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 889
broeierig is de nacht tijdens de hondsdagen rusteloos woelt zij in het zweterige bed en zoekt vergeefs soelaas in flarden slaap: waarin ze loodzwaar zinkt als Sirius al met de zon over de einder gluurt dan droomt zij hoe haar onderkoelde lichaam roerloos ligt te wachten op het koele marmer van de snijtafel in de witbetegelde lijkenzaal…

Kent gij het land?

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 908
Het marmer leeft, de beelden zien mij aan: wat heeft men u, onschuldig kind, aangedaan? Kent gij het wel? Dáárheen, dáárheen, richt ik met u, Beschermer, mijn schreên. Kent gij de berg met 't steil en kronklend pad?…

remontada

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 300
Jij mag dan zó mooi zijn, de kracht ontbreekt mij, ondanks mijn marmeren levensdrang, overwonnen tijdelijkheid, mijn tanden in jouw malse steen, smeltend, dankzij mijn vleesgeworden halsstarrigheid, te zetten.…
R.E.N.S.2 november 2025Lees meer >

Onder het Noorderlicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 349
boezem, als een veilig en geruststellend onderkomen De speelse mist van sneeuw die over mij stuift, en goedmoedig een blos op mijn wangen strijkt In dit broos moment ontwakend ondanks mijn grilligheid, dank ik de goden voor hun lankmoedige wispelturigheid Sneeuw en ijs die nu solide en ontoegeeflijk penetreren, en tintelend mijn huid als marmer…

van zwanen en van wilgen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 253
het licht sterft langzaam in de wilg waar het water de wortels met zilver beslaat de zwaan is een koning van marmer en trots die traag door de diepe rivierkuilen gaat groen is het woud in zijn knoestige vuist het sap dat omhoog door de twijgen stijgt terwijl het lied van de wind in de bladeren ruist en de stroom het geduld van de aarde vertaalt…