10945 resultaten.
Leren zeilen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.026 Terwijl ze achteloos
Zonder te reven
Me een blik waardig gunde
Ik val tussen wal en schip
Terwijl zij doorschippert
Over haar voorsteven
En haar ronde achterdek
Pak jij de helmstok maar
Zei ze behendig
Bepaal jij de koers
Dan hijs ik het zeil
Al laverend tussen golven
Zink ik in haar ogen
En met haar zeilen
Voeren we tot de horizon…
Paradijs
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.019 Al knarsen de bomen in hun ruwe mantel
Al rot de verboden appel tussen de kastanjes.
Hoor je die hoestbui tussen de takken?
Adam liep te koppig, te naakt in de kou
bewaarde zijn listen in krakende kisten.…
Ik zoek de lente (3)
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.142 Mijn afscheid gaat naar het jaargetij
waarin de lucht onbewogen haast bevroren
tussen het zoemende vuil van het seizoen
trillend doortrokken was met niks liever
dan verkoeling vinden in een dag als deze.
Belovend van gloren zonder ongewenst zwanger
te hoeven zijn van de hitte.…
mij in jou verliezen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.424 tussen donkere haren schemert vrolijkheid uit ogen
een staalblauw kijken ondoorgrondelijk diep
als barrière eenzaamheid blikt zonder erbarmen
tot in mijn ziel niet wetend dat ook de mijne
slagbomen van mijn ego zijn
zachtmoedigheid straalt van je huid
en zorgeloos kijken lachend rode lippen
omrand door ’t wit van sneeuw in ‘t diepste
van…
vreemde vogel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
742 kleine mus daar in m’n tuin
met je vrolijk kwetterende stem
je leidde even m’n aandacht af
ik hoorde je wel ergens roepen
maar moest je eerst nog zoeken
nu zie ik je daar steeds duiken
tussen die mooie roze brem
lieve mus wat ben je ijverig
druk met takjes in de weer
steeds neem je er een in je bekje
scheert dan over bloemetjes
tot hoog…
behouden blauw
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
701 hem en haar; hoe ze de sprakeloosheid
herhaalden
poëten tussen schouderbladen
en vrolijkheid, in de kom van bruisende vergezichten langs brokaatvissen, lief
en streekgericht
- ik wist het wel: schoonheid snoeit geen zielen,
niet gisteren, niet van hen
niet daar -…
Slipje
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
1.450 Ik trok de lade met mijn
schone onderbroeken open
en tussen al die mannen
kwam een dame opgedoken
die was daar abusievelijk
'n keer terecht gekomen
toen ik daar met de witte was
'n beetje stond te dromen
zo'n kleine lichte sloggi
tussen al die zwarte heren
wél netjes neergelegd
dát hoef je mij niet meer te leren
ze lag daar bloot en kwetsbaar…
Faustiaanse Opera
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.282 Veel te bang om weg te rennen
veel te klein te blijven staan
in een huis dat niet van hem was
maar van onbegrepen liefde
Liever hield hij hier zijn mottengang
in nissen tussen steen
en bedekte hij zijn potten
om een schande te vergeten
leefde hij het eerstgenoemde
in vanzelfsprekend weten
ook al was dat nu verborgen
en van engelen ontdaan…
Michael and his own sweet songs
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
757 velden voorbij
je muziek als nieuw, als leven
in het gebogen ‘Lake’ landschap en zij
die blootsvoets mee stapten
in de chaos en de verwarring, het zoeken
naar waarheid van de ziel
glanzend
en dan weer uitgeput
het was telkens een blijde dag
overal
wanneer je terugkeerde naar
een nog grotere expressie
en alles wat mogelijk was
tussen…
In den vreemde
gedicht
3.4 met 9 stemmen
8.886 Krokussen op het Voorhout in het vroege voorjaar
en in het Mauritshuis een meisje van Vermeer,
lang gras tussen de rails naar Scheveningen
en bij Kijkduin de rook van Ockenburg,
dat moest ik maar eens tot mijn zegeningen
gaan tellen.…
De vergeten steeg...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
937 Verscholen tussen gesteenten uit een middeleeuws verleden
ligt een nauwe doorgang, een kloof van schimmigheid
Het zonlicht probeert haar zonnestralen te doorklieven
op het stenen plavei van vergeten eenzaamheid
Langzaam verteren de stralen in het duister
De kloof verdwijnt in een mist van onzichtbaar verdriet
Een gedaante schuifelt zich een…
Stof genoeg
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
921 over stof,
dat tussen graven
dwarrelt?
Put jij hoop?
uit weer een vers
gegraven put?
Wie kan geven
dat gedicht
de ogen niet gesloten blijven?…
Grensland Lauwersoog
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
592 de zeedijk van onze late jeugd
Zachtjes hoorbaar in stukjes slaan;
De grilk die stiekem met ons meeloopt
Onderaan de dijk, en wel goed uitkijkt
Dat hij niet te dicht bij ons komt,
Maar die ons ook voor geen goud
Wil missen, en dan de dijk op
Naar het groene gras waar ooien
Hun lammeren zogen, en zij niet eens boos
Zijn als wij tussen…
Op het duin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
769 helm,
wij dronken troost in een tent,
tussen thee en wijn een proost
en praatten over pelgrimstochten.…
Vincent Van Gogh's vermiljoen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Het helder vermiljoen van klaprozen tussen
het koren; de druivenplukkers voorover
gebukt in de 'rode wijngaard', werkend na
het ochtendgloren; een stilleven van rode
rozen in een vaas; of een rood-oranjeachtige
zon, groot op de achtergrond tijdens een bloedhete
zomerwaas; blauwe korenbloemen tussen het groen
accentuerend op de voorgrond tegen…
In vertegenwoordiging van heldere geest.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 In het grensgebied tussen lakens
en dekens jij steeds stiller zei: Amen,
in vertegenwoordiging van heldere geest
alles in deze tekeningen is essentieel
het zijn vaak antwoorden op stemmingen.…
Intieme schets
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
476 klassieke herenhuis
bedenk ik mij een grote ruimte
omdat we nergens samen zijn
het moet er toch ooit uit
benauwde vorm van ontlasting
er is niemand anders dan mezelf
die dit voor elkaar krijgt
lichtelijk beschonken
vrijwel zonder zielglans
onder het strijklicht
van de lamp in de hal
begeef ik mij terug naar de slaapkamer
ik ga slapen tussen…
HET STILLE VERBOND
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 er is een groot stil verbond
dat ooit tussen alles ontstond
het zijn de bomen die omhoog rijzen
en ons er subtiel en bedeesd op wijzen
het zijn de talrijke bloemen
die in geuren en kleuren
ons met hun pracht tonen dat wat
ooit heeft weten te gebeuren
wat sommigen niet durven benoemen
het zijn de sterren die stralen
die ons over proberen…
namiddag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
472 de rand van het zichtbare
is bij de kromming
van wit tussen regels
daarachter een hek
om toegang te weigeren
een half uur na zonsondergang
een steeg omzoomd door muren
overal blindheid
om dood te lopen
de eerste straat links
om voortdurend te dwalen in
dichtgetimmerde gelijkheid
zonder aardse genade en
tussen nieuwbouwmuren
begint…
De sleet der jaren?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
555 Ik bewaarde het mooiste tot het laatste
voor al mijn beminden, gestolde tranen
van de vergulde regen, goud of zilver
mij om het even, overstemt het geluid
de bloeiwijze van de linde, moment van
twijfel, z’n geur gelost in spitsvondigheid
tussen dove netels uniek in hun soort
werd het wankel evenwicht bewaard
in een mager onderscheid…
ONWEERGENOT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 De donder snelt door zware wolken
laat in schemerlicht of duisternis
luide roffel van pauken horen
tussen de slagen door rust stilte
waarin vragen met elkaar strijden
over voortgaan of blijven hangen
bliksems
slangen vol trillend bleek geel
manen een ieder tot schuilen
om vanuit een veilige ruimte
genoegzaam huiverend te kijken
naar de oudste…
VELUWSE WOLF
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 heideland en zee
grazen lokkende dieren
maar hun eigenaars
zijn jouw vijanden
zwerflust ontwaakt zacht
'k voel me voor even
een rasgenoot
die ver van hier
immer voorttrekt
over eindeloze vlaktes
door ruige bergen
nee
laat dit kleine rijk
tussen steden en rivieren
mijn bestaan kronen.…
Inval
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 In de hogere regionen
boven de Domspitsen in Keulen speelt het wohltemperierte klavier de sterren van de hemel
Himmelhoch jauchzend
boven Lünenburger heide,
boven Weser en Elbe
mengen Thor en Donar
zich in de strijd der riddertoernooien
Lansen breken, bliksems schichten, gevechten breken uit tussen koude Nordström uit Gazpromkaja en…
Symfonia cantonia
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
550 Festina lente, 't voorjaar is nog koud
Maar 't lentefeest heeft daar geen boodschap aan
Het bot uit in de zon, bij volle maan
Staan kievitsbloem en speenkruid tussen 't hout
De prima vera lentesymfonie
Is op zichzelf an sich al een gedicht
Laat twijgen zuchten onder het gewicht
Van helleveeg en lichtkakofonie
In park cantonia - maar…
ZUIDERHOGEWEG DENKT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 Eens was ik een rechte zandweg
tussen bloeiende weiden
waar vogelzang en -strijd
moed en bescherming gaven
voor het verzorgen van nesten
boerenwagens hobbelden
over mijn ruggen en kuilen
koeien en varkens
kietelden me dikwijls
met hun trappende hoeven
wanneer de haastige tocht klonk
tussen stal en open leven
over heel mijn huid
werd…
oefening in hardhorendheid
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
579 tijd laat hem koud
hij is al geweest
èn hij moet nog beginnen
men stelt veel vragen
ondertussen gaat alles
gewoon z’n gang
in zichzelf gekeerd verlangen
overspannen verwachtingspatroon
uitgangspunt onjuist
het gaat om respect
het betreft bescheidenheid
het smacht naar mededogen
zwicht
onder druk van bestaan
balancerend tussen…
Vogelaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
555 De kustlijn tussen Bari en Brindisi
Vanouds berucht om smokkelroverij
Kent stenen burchten langs de waterzij
Vooruitgeschoven posten half in zee
Bij stormwind en hoog water aan de loef
En bij windstilte vredig in de lij
Een vogelaar ziet tussen burcht
en wal
De balustrade van een duiventil
Het is er 's avonds stil en
's ochtends bal…
Boom van kennis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
236 Mijn val bracht mij
tussen wortels en aarde,
in de stilte van Yggdrasil,
waar herstel begint:
balans tussen vruchten
en de draagkracht van de stam.
Of wij ooit
als gemeenschap leren
de boom rechtop te houden,
blijft een vraag
in de wind van de tijd.…
Coma
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
383 Laat me één zin achterlaten,
niet uitgesproken,
maar tussen ons in —
waar tijd even stokt
en stilte alles beslist.
Denk je
dat je het haalt?
Hier,
tussen leven en wachten,
bestaat hoop
alleen nog als schaduw.
Laat ons zwijgen.
Woorden doen pijn.
Ze raken niet
zoals jij dat deed.…
Het Huwelijk
netgedicht
2.4 met 27 stemmen
1.302 Dit verbond is een dans op een dunne draad,
tussen de diepe liefde en de noodzaak aan rust.
Ik heb je lief met alles wat ik waarneem,
juist omdat ik telkens weer thuiskom in mijzelf.…