Alle inzendingen over ademen

5126 resultaten.

Sorteren op:

De Poortwachter van het Dodenrijk.

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
“ Wat de Aarde breekt, zal de Hemel binden” Op de drempel van zijn laatste adem verlaat hij onhoorbaar bloed en tempel en spelen sterren met de oneindige nacht Het leven wordt een onbuigzaam spel voor haar en drukt zijn stempel intens op de blauwdruk van haar wezen Zij reikt eindeloos naar hem en bidt voor hem naar niemandsland als…
IOAGdV16 oktober 2022Lees meer >

VLEUGELLAM

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
Gods adem zal scheppend, bekend voortdraven, treft regerend huis en zwervende eenling, kan beiden doen glanzen vol zegening, neer leggen als moe gevlogen raven. Het hoog vernuftige brein, de naakte geest staan voor hun Vader. Klein en verslagen? Oordelen bij genade maakt hen bedeesd.…
Han Messie29 december 2022Lees meer >

de loop der dingen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
in de aarde viel zwermden immigranten over steigers en kades uit toen ze samen opliepen met de zacht invallende nacht pakten de eeuwige loop der dingen zich samen nu we in files koppig stil blijven staan vertier zoeken in een zee van opschuimende sleur de sneeuw voor de zon verdwijnt het sneeuwkanon verschijnt we in vervuilde lucht naar adem…
J.Bakx10 september 2023Lees meer >

VAN HAERSMAPARK

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
Eens was de grote tuin welke zijn helende adem over het woelige Drachten deed waaien en mensen riep om hier te genieten van bonte bloemenpracht waar vlinders en bijen hun leven kracht gaven een geliefd woonoord van eenden en zwanen die in en rondom de vijver rust en vertier vonden de graag bezochte lusthof behoort tot het verleden…
Han Messie9 januari 2024Lees meer >

Laguz

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
In de duisternis laat ik me langzaam dalen tot op de bodem, tot mijn diepste kern waar wat niet wezenlijk is oplost en vergaat, waar ik gezuiverd en herboren word uit de modder van het meer; Ik adem vrede aan de oever van Bala vol waterwijsheid.…
Jack Stoop2 februari 2024Lees meer >

De lustgeleiding

netgedicht
4.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 373
ik ontdekte pas jouw zachtheid toen mijn afstand door het raken jou opwond in het zachte tasten naar jouw gevoelige zenuweinden in de wil je totaal over te geven zonder nog een eigen stukje prive dat jij in jouw lach hebt verstopt in je uiterst gevoelige mond met adem die soms onzichtbaar ruikt naar zoute drop daar is ervaren…

Vleugels van Vandaag

netgedicht
2.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 463
Ik drink licht uit de lucht, adem blauw in mijn borst, de wind kietelt verhalen tussen mijn vingers door. Op straat glimlacht de wereld – een fietser zwaait met een regenboog, een hond danst in plassen, een kind schildert dromen met stoepkrijt op het grijs.…

De PfarrKirche St. Remigius in Kröv, Moezel, Duitsland

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
z'n bruine plumeaustaart het Heilige kruis staat scheef Christus hangt zielig voorover de rode gordijnen voor de vier biechthokjes zijn gewassen ik vraag me af of deze kerk ooit tot volle wasdom is gekomen schrikwekkende beelden van Hem: Jezus en haar, zijn moeder Maria sombere zonde doemt zich in me op ik bid om, hap naar adem…

Sonnet van blijven en gaan

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 769
Jij weet hoe je de adem van slangenkuilen ontwijkt, de droge eindeloze steppen oversteekt hoe je voorbij het hemeldak en verder reikt hoe je een helse nacht met demonen doorbreekt.…
J.Bakx13 augustus 2025Lees meer >

Volle maan

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 654
De wereld houdt haar adem in, de wind beweegt op teugen traag, een uil zweeft rond met wijde zin, zijn roep verwaait, zijn vleugel vraagt. En boven ál wat leeft en gaat, blijft zij, in tijd en stilte staan. Een oude ziel die alles ziet — de wereld slaapt, de maan zal... gaan!…

De hamer van onrecht

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 415
De kamer hield de adem in, tijd zakte stil naar de grond. En ik, gevangen in die ene zin, kon niets doen dan luisteren naar het wegebben van je stem. Je ogen sloten langzaam, verdriet ontwaakte. De stilte brak niet — zij groeide, zij woog, tot alles in mij wist: de hamer van onrecht had ons beide geraakt.…

Zilverlicht

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 354
In het woud waar schaduwen zweven, waar oude stammen adem halen, Laat het zonlicht de kruinen leven en kleurt de morgen met gouden stralen. Een rivier kronkelt door het veld en draagt het glanzen van de dag. Langs de stenen worden verhalen verteld, op een fluistertoon die blijven mag.…
Johny Donovan21 november 2025Lees meer >

Sluitingsuur

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 403
Zijn koude adem zweeft op mijn oude handen, waar ouder worden diepe groeven slaat. Aan zijn lijf hangen de rampen, een kind dat nergens heen kan. Straks kan hij weer opnieuw beginnen, nu lacht alleen de dag die nog slaapt.…
Wijnand Raben29 december 2025Lees meer >

Onverbiddelijkheid

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 356
Ik ben de deur die altijd dicht blijft, de adem die nooit een naam prijst. Een zware stilte, een kamer vol pijn, waar verloren dromen verdwijnen. Ik ben het mes dat weigert bot te worden, het vuur dat brandt in kamers vol hangsloten. Elke echo snijdt, elke traan verbrandt, en alles wat ik ben, blijft branden in mijn hand.…
Nathan30 december 2025Lees meer >

Zoeken en twijfel

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 303
Misschien alleen de rust van ademende wind het ruisende briesje dat de rimpeling over watervlakte trekt.…

Zoekend

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 292
Ik adem de betovering van deze weidse sterrenpracht, waar mijn dromen kunnen schuilen in de luwte van de nacht. Zo zoek ik naar de warmte, op wegen stil en ver, waar elke stap mij kan leiden naar misschien die ene ster. Daar, tussen de schaduw en dat gouden moment, is er de rust die enkel de dromer echt herkent.…

Bloeiloze bloemen

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 399
Hij blijft zoals hij is als een bloeiloze bloem neigt naar beneden ongenaakbaar, levenloos alleen diep begraven zinloos, buiten adem, broos verwelkt in bittere tranen. Hij zal haar niet benaderen. Zij zal hem nooit benaderen. Zij blijven allebei eenzaam zonder elkaar bloeiloze bloemen in de verlaten vallei.  …
mobar5 april 2026Lees meer >

waar het zachte weten woont

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 276
in de schemer van toen waar bomen fluisterden zonder woorden en paden zich bogen naar het onbekende droeg ik een wereld in mijn handen licht als adem die nooit om bewijs vroeg een wolf kon spreken een meisje kon verdwijnen in rood en terugkeren met ogen vol geheimen niets hoefde waar te zijn om waar te voelen later leerde de dag mij namen…

Niets is eeuwig of altijd

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 270
In dat ene moment, op de drempel van nacht naar dag trilde haar eerste adem. voelde ze lentelucht van nieuw begin, nieuw leven. En in de stilte van die morgen kon ze eindelijk weer zichzelf horen, zichzelf beleven.…

De laatste wachter

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 250
Zij ziet de vloedlijn stijgen, centimeter voor dag, en zij blijft staan, tot het zout haar adem overneemt. Want de redding is een taal die zij niet meer spreekt, en het offer is te groot voor een hart dat al is gestopt.…

tussentijds

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 196
te zoeken, doorheen een mist van heden en verleden blijkt traag en is er ondanks veel warmte nog etmalen vooruitgang te boeken maar wat moet worden beleden doet pijn maar is zeker geen falen alles wat ieder overkomt is soms een samenballing binnen een lot waar bewustwording sterk is verdund en een vurige wens en de rede het ademen…

De stem onder de huid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 183
Wij horen hun adem in het wuivende gras, zonder gids, zonder grens, zonder knielende knieën. Wij luisteren zelf. Het schild is de stem. Hun stem is de onze.…

Naakte plaknacht

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 167
gedroomde rivieren ligt zijn zweten te wachten in de plaknacht door dwaasheid die zijn ziel ontdekt beleeft hij in het idioom van de passie nieuwe essenties van het woordenspel fraaie woorden die voor vibraties zorgen uitgesproken met hijgend vitaal stemgeluid hij penetreert nu dieper in zijn liefdesdroom alle liefde om hem heen snakt naar adem…

nadien

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 162
en dat het prachtig zou zijn, te sterven in het violet van het licht gewoon een weldaad door het met slingers en bloemen belegde gangpad terug te keren naar het leven van voor het laatste sacrament, niet dat er een priester aan te pas zou komen, doch als dichter blijf ik desondanks heel dicht bij mijn dromen laat gaan dat ge-adem, het gehijg…
elze5 juli 2026Lees meer >

Wanneer de tijd vertraagt

hartenkreet
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 181
En als hij oplost in het hoge groen, blijft het wijde veld nog aanwezig in mij, alsof zijn vlucht zich heeft verweven met de beweging van mijn adem.…
CB8 juli 2026Lees meer >

VREUGDE EN ORDE

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 157
Toch neigt felle zonneschijn ook naar vlucht: groene waaiers vol adem omhullen de plaats van genot; in wijde krullen zweeft en kringelt de frisse loverzucht. Wie zal niet dit oord der zegen minnen, waar vrede heerst bij woelig beleven? Eens bloeide het paterleven hierbinnen.…

De nieuwe Colossus

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 155
Geeft mij jullie armen, die niet vrij ademen mogen Stuurt uw schepen met stakkers en daklozen aan boord Ik hef mijn lamp naast de gouden poort!”…

De nieuwe Colossus

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 168
Geeft mij jullie armen, die niet vrij ademen mogen Stuurt uw schepen met stakkers en daklozen aan boord Ik hef mijn lamp naast de gouden poort!”…

Tableau in pixels

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 257
verheerlijking zijn dagdromen nietigheden ten aanzien van het moment dat weldra mijn verlangen zal tonen jij schildert een bijzondere slaap die in een palet van fantasieën het tableau nagenoeg laat vervreemden van al wat aarding heeft in het genoegzame mijn inbeelding raakt verward in het virtuele dat mijn geest absorbeert pixels worden adem…
elze26 augustus 2026Lees meer >

Foto

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.108
een eeuwige jeugd wat voorbij is gegaan hangt bevroren in ruimte ingelijst aan de muur onder een ijzeren dak van breekbare herinneringen aan grote verlangens jouw gezicht is in stilte in een verleden gebleven buiten trekt de wereld haar haastige sporen tikt de klok de minuten onverschillig voorbij maar hier binnen houdt de tijd zijn adem…
mobar13 september 2026Lees meer >