5126 resultaten.
De Poortwachter van het Dodenrijk.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
514 “ Wat de Aarde breekt, zal de Hemel binden”
Op de drempel van zijn laatste adem
verlaat hij onhoorbaar bloed en tempel
en spelen sterren met de oneindige nacht
Het leven wordt een onbuigzaam spel
voor haar en drukt zijn stempel
intens op de blauwdruk van haar wezen
Zij reikt eindeloos naar hem
en bidt voor hem naar niemandsland
als…
VLEUGELLAM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
439 Gods adem zal scheppend, bekend voortdraven,
treft regerend huis en zwervende eenling,
kan beiden doen glanzen vol zegening,
neer leggen als moe gevlogen raven.
Het hoog vernuftige brein, de naakte geest
staan voor hun Vader. Klein en verslagen?
Oordelen bij genade maakt hen bedeesd.…
de loop der dingen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 in de aarde viel
zwermden immigranten over steigers en kades uit
toen ze samen opliepen met de zacht invallende nacht
pakten de eeuwige loop der dingen zich samen
nu we in files koppig stil blijven staan
vertier zoeken in een zee van opschuimende sleur
de sneeuw voor de zon verdwijnt het sneeuwkanon verschijnt
we in vervuilde lucht naar adem…
VAN HAERSMAPARK
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
424 Eens was de grote tuin
welke zijn helende adem
over het woelige Drachten
deed waaien en mensen riep
om hier te genieten
van bonte bloemenpracht
waar vlinders en bijen
hun leven kracht gaven
een geliefd woonoord
van eenden en zwanen
die in en rondom de vijver
rust en vertier vonden
de graag bezochte lusthof
behoort tot het verleden…
Laguz
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 In de duisternis
laat ik me langzaam dalen
tot op de bodem,
tot mijn diepste kern
waar wat niet wezenlijk is
oplost en vergaat,
waar ik gezuiverd
en herboren word uit de
modder van het meer;
Ik adem vrede
aan de oever van Bala
vol waterwijsheid.…
De lustgeleiding
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
373 ik ontdekte pas
jouw zachtheid
toen mijn afstand
door het raken
jou opwond in
het zachte tasten
naar jouw gevoelige
zenuweinden
in de wil je totaal
over te geven
zonder nog een
eigen stukje prive
dat jij in jouw lach
hebt verstopt in je
uiterst gevoelige
mond met adem
die soms onzichtbaar
ruikt naar zoute drop
daar is ervaren…
Vleugels van Vandaag
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
463 Ik drink licht uit de lucht,
adem blauw in mijn borst,
de wind kietelt verhalen
tussen mijn vingers door.
Op straat glimlacht de wereld –
een fietser zwaait met een regenboog,
een hond danst in plassen,
een kind schildert dromen
met stoepkrijt op het grijs.…
De PfarrKirche St. Remigius in Kröv, Moezel, Duitsland
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
536 z'n bruine plumeaustaart
het Heilige kruis staat scheef
Christus hangt zielig voorover
de rode gordijnen voor
de vier biechthokjes zijn gewassen
ik vraag me af of
deze kerk ooit tot volle wasdom is gekomen
schrikwekkende beelden van Hem:
Jezus en haar, zijn moeder Maria
sombere zonde doemt zich in me op
ik bid om, hap naar adem…
Sonnet van blijven en gaan
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
769 Jij weet hoe je de adem van slangenkuilen ontwijkt,
de droge eindeloze steppen oversteekt
hoe je voorbij het hemeldak en verder reikt
hoe je een helse nacht met demonen doorbreekt.…
Volle maan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
654 De wereld houdt haar adem in,
de wind beweegt op teugen traag,
een uil zweeft rond met wijde zin,
zijn roep verwaait, zijn vleugel vraagt.
En boven ál wat leeft en gaat,
blijft zij, in tijd en stilte staan.
Een oude ziel die alles ziet —
de wereld slaapt, de maan zal... gaan!…
De hamer van onrecht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
415 De kamer hield de adem in,
tijd zakte stil naar de grond.
En ik, gevangen in die ene zin,
kon niets doen
dan luisteren
naar het wegebben van je stem.
Je ogen sloten langzaam,
verdriet ontwaakte.
De stilte brak niet —
zij groeide, zij woog,
tot alles in mij wist:
de hamer van onrecht
had ons beide geraakt.…
Zilverlicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
354 In het woud waar schaduwen zweven,
waar oude stammen adem halen,
Laat het zonlicht de kruinen leven
en kleurt de morgen met gouden stralen.
Een rivier kronkelt door het veld
en draagt het glanzen van de dag.
Langs de stenen worden verhalen verteld,
op een fluistertoon die blijven mag.…
Sluitingsuur
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
403 Zijn koude adem zweeft op mijn oude handen,
waar ouder worden diepe groeven slaat.
Aan zijn lijf hangen de rampen,
een kind dat nergens heen kan.
Straks kan hij weer opnieuw beginnen,
nu lacht alleen de dag die nog slaapt.…
Onverbiddelijkheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
356 Ik ben de deur die altijd dicht blijft,
de adem die nooit een naam prijst.
Een zware stilte, een kamer vol pijn,
waar verloren dromen verdwijnen.
Ik ben het mes dat weigert bot te worden,
het vuur dat brandt in kamers vol hangsloten.
Elke echo snijdt, elke traan verbrandt,
en alles wat ik ben, blijft branden in mijn hand.…
Zoeken en twijfel
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
303 Misschien alleen de rust van ademende wind
het ruisende briesje
dat de rimpeling over watervlakte trekt.…
Zoekend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
292 Ik adem de betovering van deze weidse sterrenpracht,
waar mijn dromen kunnen schuilen in de luwte van de nacht.
Zo zoek ik naar de warmte, op wegen stil en ver,
waar elke stap mij kan leiden naar misschien die ene ster.
Daar, tussen de schaduw en dat gouden moment,
is er de rust die enkel de dromer echt herkent.…
Bloeiloze bloemen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
399 Hij blijft zoals hij is
als een bloeiloze bloem
neigt naar beneden
ongenaakbaar, levenloos
alleen diep begraven
zinloos, buiten adem, broos
verwelkt in bittere tranen.
Hij zal haar niet benaderen.
Zij zal hem nooit benaderen.
Zij blijven allebei eenzaam zonder elkaar
bloeiloze bloemen in de verlaten vallei.
…
waar het zachte weten woont
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
276 in de schemer van toen
waar bomen fluisterden zonder woorden
en paden zich bogen naar het onbekende
droeg ik een wereld in mijn handen
licht als adem
die nooit om bewijs vroeg
een wolf kon spreken
een meisje kon verdwijnen in rood
en terugkeren met ogen vol geheimen
niets hoefde waar te zijn
om waar te voelen
later leerde de dag mij namen…
Niets is eeuwig of altijd
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
270 In dat ene moment,
op de drempel van nacht naar dag
trilde haar eerste adem.
voelde ze lentelucht van nieuw begin,
nieuw leven.
En in de stilte van die morgen
kon ze eindelijk weer zichzelf horen,
zichzelf beleven.…
De laatste wachter
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
250 Zij ziet de vloedlijn stijgen, centimeter voor dag,
en zij blijft staan, tot het zout haar adem overneemt.
Want de redding is een taal die zij niet meer spreekt,
en het offer is te groot voor een hart dat al is gestopt.…
tussentijds
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
196 te zoeken,
doorheen een mist
van heden en verleden
blijkt traag en is er
ondanks veel warmte
nog etmalen vooruitgang te boeken
maar wat moet worden beleden
doet pijn maar is zeker geen falen
alles wat ieder overkomt
is soms een samenballing binnen een lot
waar bewustwording sterk is verdund
en een vurige wens en de rede
het ademen…
De stem onder de huid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 Wij horen hun adem in het wuivende gras,
zonder gids, zonder grens, zonder knielende knieën.
Wij luisteren zelf.
Het schild is de stem.
Hun stem is de onze.…
Naakte plaknacht
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
167 gedroomde rivieren
ligt zijn zweten te wachten in de plaknacht
door dwaasheid die zijn ziel ontdekt
beleeft hij in het idioom van de passie
nieuwe essenties van het woordenspel
fraaie woorden die voor vibraties zorgen
uitgesproken met hijgend vitaal stemgeluid
hij penetreert nu dieper in zijn liefdesdroom
alle liefde om hem heen snakt naar adem…
nadien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
162 en dat het prachtig zou zijn, te sterven
in het violet van het licht
gewoon een weldaad door het
met slingers en bloemen belegde gangpad
terug te keren naar het leven van voor
het laatste sacrament, niet dat er een priester
aan te pas zou komen, doch als dichter
blijf ik desondanks heel dicht bij mijn dromen
laat gaan dat ge-adem, het gehijg…
Wanneer de tijd vertraagt
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
181 En als hij oplost in het
hoge groen, blijft het wijde veld
nog aanwezig in mij, alsof zijn vlucht zich
heeft verweven met de beweging van mijn adem.…
VREUGDE EN ORDE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
157 Toch neigt felle zonneschijn ook naar vlucht:
groene waaiers vol adem omhullen
de plaats van genot; in wijde krullen
zweeft en kringelt de frisse loverzucht.
Wie zal niet dit oord der zegen minnen,
waar vrede heerst bij woelig beleven?
Eens bloeide het paterleven hierbinnen.…
De nieuwe Colossus
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
155 Geeft mij jullie armen, die niet vrij ademen mogen
Stuurt uw schepen met stakkers
en daklozen aan boord
Ik hef mijn lamp naast de gouden poort!”…
De nieuwe Colossus
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
168 Geeft mij jullie armen, die niet vrij ademen mogen
Stuurt uw schepen met stakkers
en daklozen aan boord
Ik hef mijn lamp naast de gouden poort!”…
Tableau in pixels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
257 verheerlijking zijn dagdromen
nietigheden ten aanzien
van het moment dat
weldra mijn verlangen zal tonen
jij schildert een bijzondere slaap
die in een palet van fantasieën
het tableau nagenoeg laat
vervreemden van al wat
aarding heeft in het genoegzame
mijn inbeelding raakt verward
in het virtuele dat mijn
geest absorbeert
pixels worden adem…
Foto
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.108 een eeuwige jeugd
wat voorbij is gegaan hangt bevroren in ruimte
ingelijst aan de muur onder een ijzeren dak
van breekbare herinneringen aan grote verlangens
jouw gezicht is in stilte in een verleden gebleven
buiten trekt de wereld haar haastige sporen
tikt de klok de minuten onverschillig voorbij
maar hier binnen houdt de tijd zijn adem…