3975 resultaten.
Wie goed doet van alles ontmoet
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.224 s’Heeren wegen stevig vormgegeven
jarenlang de mist met rook bestookt
smog met huid en haar verweven
remmend rubber asfalt zwart berookt
piepende remmen piepende longgeluiden
die zeer ongetwijfeld krachtig duiden
op ongeplande traag lopende massamoord
een tragisch ongewild drama ongehoord
de trein is het ultieme rustbeleven
geen gedoe met…
zinloze strijd (proza)
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.008 dagelijks
doet het mij aan, alsof de dag er één is
die de mens moet door zien te komen,
en op het moment men maar even stil
staat, barst het gevecht met de leegte
los, met verwilderde ogen vol wanhoop
beschouwt men de wereld als vijandig,
-de naakte kwetsbaarheid-, het gevoel
alsof de aarde onder onze voeten verdwijnt
of de beleving van -zonder huid…
Als de wereld overweldigt
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
616 Als de wereld overweldigt
en je het telkens niet meer weet
dan wil je soms gewoon niet meer
de hoop is ijdel die ik meet
aan woorden die ik snel verteer
Eén huidje maar heb ik te weinig
gewoon een huid als iedereen
daarvoor blijk ik niet geboren,
want ik mag alles zien en horen
Heerlijk dat alles binnendringt,
in theorie heel wijs en mooi…
Wisselbeest
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.062 Nee, zulke billen laat ik lopen (of ik zou een broek gaan kopen)
Ik kruip gewoon in elke huid die per moment het beste sluit
en laat het blauwbilgorgelbeesie graag aan zijn verwekker Ceesie
(Buddingh' 7 augustus 1918 - 24 november 1985)…
nocturne
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
518 Dorens schuren huid
als hij haar meesleurt in de struiken.
Zijn muil graaft gretig
in de lauwte van haar buik.
Het ongeboren kalf lilt zwakjes.
Tot wolken schuiven voor de maan
en duisternis erbarmen biedt
verstilt het koor van wolf en jakhals niet.
Dan keert hij om, voldaan
maar onverzadigd en versuft.
Verzinkt in slaap. Vergeet.…
de ooievaar en de kikker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
614 toen klonk er plots een luid gekwaak
een kikker kwam hem tegemoet
niet echt zijn favoriete smaak
maar honger maakt echt alles zoet
hij nam zich voor om deze keer
zijn kans toch echt niet mis te lopen
het beest sprong heftig heen en weer
en zou zijn huid wel duur verkopen
de ooievaar bedacht een list
en sprak de kikker ernstig aan
ik weet…
Bassin aux nymphéas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
627 Ik proef de zilte smaak van jou,
tranen drijvend op mijn huid,
terwijl vuren weigeren te doven,
en woorden smeulen in de nacht,
nog ongesproken, brandend luid.
In die zwoele, stille hoop
raakten wij elkaar nog aan,
niet alleen, nooit echt alleen,
want in de bliksem, helder wit,
hebben we elkaar verstaan.…
troost biedende uitroeptekens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
314 Ik stroop mijn mouwen alvast op,
om de klus te klaren,
over mijn tedere en eerlijke huid
met sterrenbeelden van luide,
troost biedende uitroeptekens
van hoop en liefde in weelde.…
maart
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.220 Ik juich van een bevende begeerte
die nog zwellen moet
Een lichtbundel spoelt mijn huid
een prille belofte kondigt zich aan.
Maart nodigt ons uit.
Wij worden popelende gasten.
De vroegste lente toont haar juwelen,
zilveren vrouwen in flodderrok
schrijden langs een terras
of een broeierige branding.…
Heugenis aan een landverblijf
gedicht
2.9 met 16 stemmen
6.382 In 't nat seizoen en bijna nachtlijk uur,
Als 't fietspad blank stond van de zware regen,
Kwaamt gij met de petrolie-lamp ons tegen
En preest dit landverblijf; uw waterkuur;
Een verre hond begon verstoord te bassen,
Maar vluchtte voor de regen op zijn huid;
De grendel op de deur was 't laatst geluid,
Slaapkamerlicht viel glanzend in…
De wol en het lam, een fabel (La Fontaine nagevolgd)
poëzie
3.9 met 21 stemmen
6.395 Hierop verslond hij met huid en haar
Het gehele lam, of 't een Engelse oester waar,
En bracht de rest naar huis om er zijn kindertjes op te trakteren.
Het lam had hieraan natuurlijk het land,
Doch voor de wolf was het net een kolfje naar zijn hand.
Schapen en kinderen!…
Onderweg naar Kamkatcha
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 En admiraal Van Speyk aan het roer,
pokdalig gezicht gedicht met een
door zuur aangevreten huid.
En dan ik lijdend aan het kleffe
kwetsbare schik de bravoure
van het uiterste ja tot woorden.…
Dialogue Mystique
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.620 'k Zoek jou met huid,
Haar en de rest,
In deze kroeg.
- Matroos, dat 's best.
Verbras je buit.
Ik ben genoeg.
- Je hebt plezier,
Betast mijn been.
Boy, come here,
One bottle champaign.
- Buig je maar over
Mijn boezem heen.
Steek je hand erin;
Two bottle champaign.…
De hand naar haar krullen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
605 Je kunt aanbidden, een sik en snor dragen
van stuifmeel onder je huid leren houden
in het zweet des aanschijn
stamelvelden ontginnen.
Je kunt gaan leven
een hele stapel stripalbums gaan sparen
stoelen weggeven vechten en schoon schip maken.
Leven is en blijft een quilt
lapjes van vele stoffen velen.…
Zo moet het zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 oneindig veel
Van jou
Echt, Ik had niets
In de gaten
Overtuigd van onze
Eeuwige trouw
Hand in hand
Loop je met die
Ander
Haar buik rond van
Nieuw geluk
Ik merk dat ik steeds meer
Verander
Alles wat ik liefhad
Is vergrijsd
En stuk
Rimpelloos
Haar gave gezicht
Is dat waar je voor bent
Gezwicht
Afkeer van mijn
Verouderde huid…
Panda en Felicia
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
462 ons schip vergaat met man en muis
Als de Titanic in zwart-wit
mijn huid wordt wit als mijn gebit
'k verlang naar kade, goede ree,
mijn liefste in haar legerstee
Ik heb genoeg gekauwd, mijn zus
bleef achter in de Kaukasus
maar dat boeit niet en evenmin
deert mij die Wanda zeemeermin
We zitten er nu midden in
het water stijgt, de mast…
Schreeuwen in fluistering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
246 Elke seconde
druk je jezelf dieper
in mijn vlakke huid,
alsof ik jou
moet dragen.
Je zegt:
ik ben hier.
Alsof dat iets betekent.
Alsof aanwezigheid
niet allang veranderd is
in een schim.
Jij wacht op beweging—
maar wat zou je doen
als ik eindelijk bewoog?
Als ik openscheurde
en jou toonde
wat jij werkelijk bent?…
Verslag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
148 eventueel uitstappen nog
om met kleinkind in kinderwagen
en hei, maar te moe jij,
k appte, kreeg foto terug:
‘wij ons eerste dagje uit’
Daarna ging het over
een wandeling om een plas
en een komende verjaardag,
wie en waar van pas
Voor ‘t slapen gaan
kreeg ik foto van blakende baby
gehuld in een handdoek
nog douchedruppels op huid…
ZEVEN COPLA'S
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.228 Mijn woorden zijn als vingers die je huid beroeren,
mijn vers is als een sluier die je ranke lijf omkleedt.
Het ritme van mijn regels móét je tot mij voeren...
De oogst van al mijn dichten? Harteleed.
Maar mijn woord ìs een ploeg: jouw steenaarde zàl splijten!
Ik zàài mijn hete zinnen straks in jouw onwill'ge grond!…
Een dichter
gedicht
4.5 met 52 stemmen
30.405 En dat ging zo:
'ik drijf spelden van wanhoop
in de huid van je
grutten wezenloos
woezie woezie 17 en
klaan uit je klukhaar versuikeren
bleke bliezen in schedels met spuigaten
vol blauw gehakt.'
En toen zei iedereen: dat is reusachtig!…
Laban vlaggen in Libanon
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
847 'Kind van laban': kind met blanke huid.…
Dauwdruppels
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.520 Ik schreeuw in je mond: -
Om me wakker te maken
Ik plant mijn stek in je nacht
We maken de draken wakker
Zoals Perzische katten sijpelt mijn vriend uit jouw huid
En mijn handen vluchten weg van mij
Telkens wanneer ik iets van de sporen van de profeet grijp
Verandert het in een stier…
Ode aan de burgerlijkheid (voor Pipi L.)
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.708 Moet ik je brengen het genot van zinnen
mijn huid van top tot teen in inkt
met je naam beschrijven
opdat je daar een levenlang zal blijven?
Mijn hart uitsnijden?
- Ben ik eigenlijk wel te benijden ? -
Mijn geslacht in delen splitsen
en je in een keer meteen maar honderdvoudig minnen?
Zo heet dat je ervan verdampt?…
Neutrale zomer
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.723 Maar ik wil hier schrijven
over mijn moeder, die hoed op haar verstand
en haar Helleense huid, nog dunner dan
de rok van de gewapende neutraliteit -
er is een groot gebeuren dat de dag bederft
wanneer ze haar gezicht nu niet verbrandt.
'Over de zeventig heb je het altijd koud.'
Is er een werkwoord dat haar warmte vasthoudt?
Schijn, zon.…
Mijn moeder
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.030 Ik keek naar de rimpels in haar huid en
ik dacht aan hoe ze eens was, zo energiek
en levenslustig, iedere ochtend sinaasappels
uitpersend om ons een gezonde start te geven.
Na schooltijd altijd thee met koekjes.…
Een heertje vol licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Als een kleine heer zit hij daar
zijn hoed een kroon van zachte flair,
het lichtscherm schildert op zijn huid
een glans die alle twijfel tegenhoud.
Zijn ogen, groot van verwondering,
reizen door een digitale kring,
alsof de wereld daar hem fluistert
“Jij hoort er ook bij, makker.”…
petrarca sonnet 126 vertaald in blank verse
poëzie
3.5 met 2 stemmen
5.565 geloken blik
dankt de herrijzenis die loochent
eigen herberg's schone staat dood
hoopt op lege deur ter statiger pas-
sage de deur met kracht gedacht
geen aarzelende porie in het lichaam
postgevat vlucht rijzend in het
vlees naar het geraamte
toch keert de tijd bij zorgzamer
gebruik de schoon gevatte veer
gezegend zij die morgen die de
huid…
Rotterdam
poëzie
3.6 met 15 stemmen
7.456 Naar koffie rook het bij de Draaisteeg,
aan ‘t Oude Hoofd naar teer en touw,
naar copra langs de Spoorweghaven,
naar reuzel bij het Poortgebouw,
naar huiden op de Terwenakker
en aan het Haringvliet naar kaas.
Dan was weer de lucht van gist of olie
en dan van jute weer de baas,
dan waren het de specerijen
uit Bombay of Batavia.…
Laatste dag
poëzie
3.1 met 10 stemmen
4.152 Zal de dood als dan niet beven
Als de beenders weder leven
Met haar oude huid omgeven?
5.
Zie, een boek werd opgeslagen
Dat ten volle zal gewagen
Hoe zich ieder heeft gedragen.
6.
Alle kwaad zal zijn gewroken
Dat gedaan is of gesproken.
Wat verholen was ontloken.
7.
Ah!…
Amerika
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
657 Amerika
het vrijheidslievende land
is in een chaotische western beland
waarin rechten niet meer vanzelfsprekend zijn
het land zijn grenzen sluit
amerika beschermend zijn huid
de president wil de witte arbeidersklasse
nieuw leven inblazen
zodat de koeien van de boeren
in de farms goed kunnen grazen
het bewind van de president
veroorzaakt…