Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Aan jou

hartenkreet
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.257
Je kwam in mijn leven, heel even Als een stille vlinder Die plots fladdert in mei Zo warm, zo lief, zo broos Je hebt me je lach gegeven Als een zonnebloem Die kijkt naar mij Zo groots, zo mooi, zo warm Je hebt me een parel gegeven Als een fonkelende ster Die staat te schitteren in de nacht Zo wit, zo hel, zo licht Misschien was je…
milea1 februari 2007Lees meer >

Graven groeten

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 636
ik ga de gouden blaren leef het loslippig loof zie de doden staren vanaf hun stenen alkoof zullen we vandaag de vaders vinden tussen tinten van de tijd die herfst heet, tussen linden en platanen, langs lanen eeuwigheid en moeders die we minden broze briesjes blazen of woeste waaiewinden lijk droeve oude dwazen ik stap het stille sterven…

Ik ben van u zo verre

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.999
Ik zei het aan de oostwind Die ’t aan de wolken bracht – Ik zei het aan de sterre In stille, diepe nacht. O Vogels, winden, bloemen, Zegt heur dat woord toch niet – Wie weet of zij niet spotte, Niet lachtte om mijn verdriet?……
Pol de Mont12 februari 2021Lees meer >

Weerzien

gedicht
2.3 met 194 stemmen aantal keer bekeken 41.250
Ik neem de stille bewijzen waar van je bestaan. En naar de dood getekend door de jaren hervinden wij met onze ogen dicht het leven in eenvoudige gebaren. De eerste merel zingt het donker licht. De wandeling, de brug. Knotwilgen duiken op uit de nevel, aan de overkant het bos waar zich de herfst laat ruiken.…
Harmen Wind28 januari 2026Lees meer >

Charles Baudelaire

gedicht
3.7 met 30 stemmen aantal keer bekeken 9.922
Op winterdagen na het stille eten denk ik vaak met de borstel aan de vaat van alle poëzie is hij de maat dat zweer ik op de bloedzucht van mijn neten hij proefde van het water aan de Lethe waar vrouwen syf schonken in ruil voor zaad als waren zij de bloemen van het kwaad van zoete folter leek zijn geest bezeten.…

Hemelvaart

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 875
De hemelse lichtboei bronst de blanke stralen, bleekt de stille straten, bakt de dakpannen zwart. Bergen stapelen zich op, de wind slijpt de toppen scherp in snerpend wit, de dalen dwalend en donker. Ik eet mezelf leeg met vezels en draden. Een gevlochten gevecht, dronken en vleugellam.…

Winter-stad

poëzie
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.452
Boven glansgewassen pleinen Waar de stille mensen lopen, Juichen klokken uit haar open Torens zuiver door de reine - Luchten naar verrukte dromer - Al de hartstocht van zijn zomer. . . Hart, wat hielp ons lange zoeken, Daar wij toch gevonden worden?…

en rond in donkerblond verpakt

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.751
ik aanbid je als godin je mooie haar en trotse kin de felle blauwe ogen ik duik er midden in je huid is goud in glinstering van zinnen je straalt een hete passie uit bent een vulkaan van binnen je borsten rank gepunt een slanke leest en billen die de honger van het beest graag willen stillen je buik is strak en rond in donkerblond…
wil melker11 februari 2004Lees meer >

Eiland op eiland

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.169
plonsen en plenzen gekeuvel van mensen maar ik voel me eiland op eiland alleen met elementen herzie bewust mijn kinderogen naar huidige tijd in mijn volwassenheid mag ik door haren woelen liefdes aan laten spoelen bij vloed wanneer het vaste land weer trekt wanneer het ebt verdwijnen zij voorgoed zo zal er steeds het eiland zijn met stille…
Ina Sousa27 januari 2006Lees meer >

Stil geweend

netgedicht
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 939
stilte ontmoet niet achter in mijn tuin waar de buurvrouw onbarmhartig haar woorden laat veren slordig uit de bodem geschraapt zo denk ik, rechtop staand zonder bewegen onder de late lucht het is nu zomer en met vlinderfladderende armen snijd ik vogels en paarse wolkjes uit het licht omlaag vol gedragen bruidsvluchten die in stille…

een kind gevangen in je ogen

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 742
in bezwering van de zee ik golf in gedachten mee aan iedere hand een kind gevangen in je ogen taal geeft slechts in blikken mededogen want liefde waait als wind je hebt de rots omvat en weet de generaties te traceren, voelt geluk en pijn ziet in het spel van kinderen opnieuw proberen je hebt geluk gebracht voor koude stille…

Vader onthuld

netgedicht
4.7 met 41 stemmen aantal keer bekeken 2.089
Mijn vader was een stille man Heel anders dan mijn moeder Later begreep ik introvert Hij zweeg in eenvoud Zijn taal was simpel Zijn wereld was gedachten Die hij in stilte voor zich hield Hij was een boer Maar beter in de handel Het achterste van zijn tong Was altijd buiten zicht Over zijn diep gevoel van binnen Heeft hij voor mij Nooit…
Rikus Kiers23 september 2006Lees meer >

TERRA NOVA

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.048
en als je er één hebt ontdekt, dan schend je vast een wetsartikel, je gaat trillen uit angst voor een pak slaag op blote billen alsof je nog een kleine jongen bent wat kan ik anders dan mijn honger stillen met mijn papier en pen?…

Bi-polair

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
genadeloos mijn borst leeg een diepgaand leven later stuwt triomfkoorts hoge zeeën op een enkeling wijkt verwonderd terwijl een sinus de bocht uit gilt nagelresten blijven in bloedige vegen op de onbegrepen muren ik dans energiek maar beheers de uitstroom niet van slappe akkoorden de prijs is levensgroot bij zovelen speel ik stille…

Aan mijne moeder.

poëzie
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.395
Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht, zilveren-zacht, de half ontloken maan, bloeit als een vreemde bloesem zonder vrucht, wier bleke bladen aan de kim vergaan; zo zag ik eens, in wonderzoet genucht, uw half verhulde beeltnis voor mij staan,- dan, met een zachte glimlach en een zucht, voor mijn verwonderde oogen ondergaan.…

Nieuwe liefde

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.088
tuinslang die ik uitrolde met meer woorden dan dromen minder letters dan zinnen leken te zeggen, regendruppels bleken te verwoorden steeds weer op weg naar andere lakentuinen in mooiere beddenduinen begon de zinderende zomer steeds meer vorm te krijgen met het bewegen van zijn dijen verlegen buiging in zijn glimlach en al die tijd in stille…
mobar28 juli 2009Lees meer >

Vaders pijp

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 680
Als stille getuige siert ze de kast Mijn vader, veel te jong overleden, verdwenen, maar zijn beeld onaangetast. Kleinkinderen staren naar ‘t relikwie met open mond en vragen : Opa wie?…

onbedekt

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.610
aanvaard mij in het lijden aanvaard mij in het gaan want zachtjes, heel zachtjes vreest hoop mijn eigen naam raak mij in de schemer of langs een late weg het stille zal steeds luider slaan in’ t zwarte weefsel van de waan zie het trage op mijn ogen de woorden die ik achterlaat de dood zal jouw rivieren breken in de bedding van ‘t blauwgebleekte…

ADORATIE

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.908
en als ik biddend daar mijn leed belijd, Leeft heel mijn ziele, en meen'ge zang Ruist door de hooggewelfde zuilengang, In 't statig huis van stille heiligheid.…
Jan Veth28 oktober 2023Lees meer >

bloem der bloemen

netgedicht
4.7 met 35 stemmen aantal keer bekeken 980
dagen doorbrengen in zandkastelen tot jij weer terug bent, om met kinderhanden de klanken van mijn ziel te leiden naar onschuld waar zij nu breken op de branding van het leven en stilaan de botten van ons verleden verbrijzelt want die vangen geen huid meer in dit naakte heden het zijn de ogen van je pasgeborene waarin mijn hart, in stille…
pelgrim13 juli 2010Lees meer >

Een dromend kind dat met de sterren speelt

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.363
Een dromend kind dat met de sterren speelt, En lacht en reikt en tast met beide handen Naar ’t blauwe niet te vatten stromend beeld, Verschenen aan de weke hemellanden; Een stille dwaas die in zijn waan verbeeldt, Dat hij kan groeien naar de hoge wanden Van ’t eeuwig ruim en daar zal kunnen randen De wolken aan, waarmee de zonne speelt.…

Voorbij de huid

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 646
ik legde je in het afscheid en in het begin vouwde je lijf samen dicht tegen mij aan de warmte deed mij nachten en dagen overslaan nimmer zou ik jou in mijn dromen laten gaan ik geloofde dat de zon mij wakker kraaide en mijn liefde voor jou zacht spinde in mijn heide stille huis werd ik het meisje van zestien en al het innerlijke…
Claire26 augustus 2010Lees meer >

Acte de Présence

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 657
ik vul de geboden tijd veel minder in dan het denken zou willen ontleen de huidige zin aan het heden dat mijn gevoel alleen met de thans aanwezige ervaring kan stillen niet dat ik spreek over onmacht of al van overgave ik word geacht, daar de ziel dat vraagt, mij aan de werkelijkheid hetzij zoet dan wel zuur doorgaans te laven…

Gedichtendag

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 429
honderd meter poëzie ligt er tussen mij en de kleine winkelgalerij witte tandartsassistentes die in het laatste tegenlicht kleumend met de armen gekruisd wolken rook uitstoten zeven oude bomen niets vermoedend van de kap in stille overmoed nog met kale armen naar de hemel reikend de diepe plof van onze wijnfles op de de bodem…
trawant27 januari 2011Lees meer >

De maat van herinneringen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
Een glimp, waarin het eerste licht als stille traan geboren wordt, gedachten verleggen schaduwen over mijn verweerd gezicht, geleefde wraakgodinnen hangen zich aan gouden ringen, alles is al gewogen, blijft zonder gewicht, in de krappe ruime en in de maat van alle kwetsbare herinneringen.…
pama13 maart 2011Lees meer >

VERKLEUREND DONKER

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.406
Naar het donker om mij staren en daarin de stilte rond mij zien Ik voel mij zo vreselijk naar en ik vraag mij af of ik dit verdien In ’t diep duister om mij tasten met het eenzaam als reisgenoot Draag ik een heel zware last en nadert de drempel tot de dood Bij het donker zo stille wenen om erin de tranen te laten gaan Voel ik mij gruwelijk…
Ton Rijkers26 oktober 2011Lees meer >

Zonsondergang

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
Het water ligt heel sereen zoals zonnestralen aan de hemel staan Door 'n wolkendek dat in de lucht verscheen ligt regenweer nog ver vandaan Blauwe zoete luchten,met wolken als gouden vruchten bestrijken't gebied op 'n enkel moment verbonden aan tijd,als de zon zijn weerspiegeling herkent 't Stille water in een frisser jaargetij is een…

Kleine oorzaken, grote gevolgen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
Ik zie het voor me: ieder kijkt beteuterd, terwijl massaal in neuzen wordt gepeuterd bij eindeloos gewacht op stille wielen. Zelfs met de vliegmachines gaat het mis, hetgeen voor mij beslist een raadsel is, want in de lucht zie ik geen enk'le file.…
Aubrey7 februari 2012Lees meer >

Geen wezen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 661
Zo is ze je het liefst, in stille uren overdag, en dat je haar dan helpen mag. Totdat de schoolbel gaat, totdat de voordeur slaat, ben jij het die zij het meest bemint, is zij alleen van jou. Haar oogopslag, haar lieve lach, ze zijn het einde en het begin van iedere dag.…

de strijd verloren

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.072
van de dood heb ik nu wel elk gelaat gezien de stille dreiging jaren meegedragen en ja mijn lief ik hield van jou op mijn manier van de dood ben ik niet weggelopen al die jaren hand in hand en hoop na hoop in wanhoop omgebogen geen laffer vijand dan de onze en ja mijn lief ik hield nog meer van jou en nu na al dit vechten moegestreden…