6352 resultaten.
O dagen van oktober.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
984 wat jubelt er, ik ben
ontroerd in u, want 'k wen
nooit aan uw heerlijkheid,
uw gouden licht, uw tijd,
o dagen van oktober, waarin wij
stonden zo stil en vonden bij
elkaar de zoetste heul en rust voor eeuwig.
---------------------------
uit: De Gids (1905)…
O's nimfenavontuur
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
477 Rond het middernachtelijk uur
Strandden zij op het azuur
Te donker zonder maanlichtvuur
Bij 't eiland buiten grens en tijd
Van jeugdigheid in levensduur
Van 't eeuwig elyzees elixer
In Circe's magisch receptuur
Onwetend van oneindigheid
Zij, godin en kruidenmengster
Schalks, bevallig qua postuur
Troont O mee naar haar rotspaleis…
HUIS ter HEIDEs RUST
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
426 Vogels beuren door klankenmengeling
dit oord der bezinning op, bekronen
de wegwijzer naar d' eeuwige Bestemming.…
Afscheid van een vriend, en Ark-mens
hartenkreet
5.0 met 12 stemmen
757 Eeuwig, leven…
Voor vroege ochtend
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
548 In gedicht wil ik eeuwig uw schoon bezingen
uw zin, hart en oren in gevoel bekoren
u door woord en zang in elan omringen
begeleid door uitbundige vogelkoren.
Uw schoonheid vervult mij tot adoratie
drijft tot schrijven van proza, ode of sonnet
dichters geeft u fantasie en inspiratie
voor u wordt zo menig woord op papier gezet.…
Immense stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 geruisloos
daalde de
immense stilte op
de wereld neer
decibel voor
decibel verdween
en nam de
laatste echo mee
naar het
waarheen
liet zich raden
in eeuwig dalen
ver weg van het
wanhopig gegil
en geschreeuw
om communicatie
armen klagen
de hemel aan met
beschuldigende vingers
roepen zijn naam
maar de atmosfeer
palmt de geluiden…
Trollstigen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 doch wie hun listig spel niet kent
wordt in de nacht als prooi gevangen
een misstap op het gladde pad
en ‘t duister slokt je zonder pardon
geen sterveling ontsnapt aan hen
niemand keert ooit hier weerom
de Trollstigen blijft eeuwig verhalen
van trollenleed door reizigers ervaren…
In de hooiberg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
572 Wij hebben de hooiberg teder uitgewoond,
het als Jezus en Maria Magdalena geklaard
en nu zijn wij een eeuwig Lichtfestijn.…
Herfstig september
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
901 Gezangen zijn aan het verstommen
de dagen korten snel
een nazomer in septemberdagen
Schemer donkeren de dagen
weersveranderingen in vlagen
de klimaatopwarming, gevolg
van menselijk falen
Het zicht van de winter
dat de hoop doet verbleken
't verlangen naar een jeugdig
eeuwig leven
notenbomen die nu hun krachtvoer geven
beukennootjes…
Mortis initium
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
255 Aan het eeuwig zingen der beukenloofbossen is wreed
een einde gekomen
in taciturne nocturnische walmen van nerfloze blaren schuilt decadentie in hun laatste adem
en mengt alle leven op knoestige stammen zich met een laatste inspanning in een orgie van satan
in heksenkring dansen
Dionysos' maenaden, voorafschaduw van onheil
in naderende…
Yippie Ya Yee!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 Als fado-vrouw en eeuwige treurwilg
met haar strakke, zwarte jurk
verhulde Nina haar sensualiteit
in aarzelende bewegingen
die in haar zwarte stiletto-lakschoenen
wegzonken.
De apostel Johannes keek mededogend
op mij neer
met de adelaar gedwee aan zijn voeten
jazzy mee schommelend.…
De koestering
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 Geen ijle droom die in het niets belandt,
maar liefde die voor eeuwig door de ruimte schalt.…
Daar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
252 Smachtend naar jouw zijn,
Maak ik me klaar voor het eeuwige herstel.
Daar, heb ik leed en inderdaad:
Hoe is mijn aard zo wreed,
Dat ik niet enkel mij,
Maar ook jou van het genot bevrijd.…
Schat!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
305 Toen hij smoorverliefd was
sprak hij telkens fluisterend
haar fraaie naam uit
euforie weerspiegelde
nuchter zijn lucide dromen
naar grotere schoonheid
en ondeugende gedachten
die ze niet konden weerstaan
de liefdesvlam leek
eeuwig met zachtere wanen
ze liepen langzaam over
een lange grenzeloze weg
naar een zorgeloze toekomst
winterzon…
BEKNOPTE UITLEG
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
250 De woorden, door Heer Jezus gesproken,
zorgvuldig in 't Evangelie bewaard,
blijven voor Eeuwig boven alles waard,
zijn krachtig, kort en bondig ontloken.
Uitgebreide taal is wijs verbroken
door vastbesloten, doorzichtige aard
van een vredelievend, toch vlijmscherp zwaard,
dat met ieders denken en zien wil stroken.…
Mensen van de dag
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
242 Wij, mensen van de dag
denken dat we eeuwig leven
zonder goddelijk ontzag
Hem geen dagelijks dank te geven.
Alle gaven, iedere dag
zijn een goddelijke zegen
ontvang die met blijde lach
wij hebben ze van Hem gekregen.…
De adem van alles
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
262 En onder alles
een pulserend weten,
een oeroude ordening
die zich niet laat vangen,
maar zich toont
in elk ritselen,
elk glinsteren,
elk onverwacht moment
waarin je stilvalt
en voelt:
het hele bestaan is één groot,
eeuwig
oplichtend
wonder.…
Gevecht tegen sloopkogels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
177 Lieke Marsman; (25 juli 1990 - 03 juni 2026)
Leven aan, dood uit
Helaas is Lieke haar wens
Reeds omgekeerd
Al uitgevoerd, want
Dood kent geen medelijden
Mensen met kanker
Leveren eeuwig strijd
Uiteindelijk
Triest, niet te winnen
want dit ge-
vecht tegen sloopkogels
Was geenszins
Echt ooit te winnen...…
Naar 't kerkhof
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
120 Wat is eeuwigheid? Waar zijn ze nu? Ik wil hen eren.
Nu zijn ze nog even gekend, maar hoe lang nog?
Zo’n bezoek leert me telkens weer heel veel relativeren.…
Tijdloos gras en vochtig steigerhout
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
111 De zomer dralend, alsof hij nergens om gaf,
behalve om deze nacht van rust en eeuwigheid.…
Zij ziet mij zitten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
180 Ik laat mijn leven bloeien op de site,
Aan alle lezers met blijvende dorst;
Daar, voor de hoogste harten, waar het draait
Om kloeke zinnen als smaakvolle worst,
Waar ik de droogste verzen op zie staan,
De leugen bestrijd van eeuwige tijd;
Zij, als mijn ware muze, laat geen traan
Bij valse weemoed noch gekaapte strijd:
Hier in ons huisje…
Mortis imago (een beeld van de dood)
poëzie
3.5 met 16 stemmen
4.024 Daar steunne* ik, hergestorven, her-
geboren, af en aan*,
mijn hope en mijn betrouwen op:
gij, zonne zult verzinken,
en duister als de blommen zijn,
die stierven: eeuwig staan
zal blijven hij, die bouwen wilt
op God, en eeuwig blinken*.
--------------------------------------------
blomme: bloem
doorborsten: met kracht uit het zaad gebroken…
De onbekende overledene
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
6 Geen hand die hem ten afscheid golvend tegenstreeft,
Terwijl hij thans de weg naar 't eeuwig duister weeft.
Het is nu donker, ja, maar ginds wenkt d' eeuwigheid,
De draagplank buigt diep onder 't stof der sterfelijkheid.
Hij moet op weg, de laatste reis is thans begonnen,
De ochtend wacht, al heeft het licht nog niet gewonnen.…
ABYSSUS ABYSSUM INVOCAT
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.099 Bezie die hemel, die onmeetbaarheid,
en raad de werelden die ginderboven
in eeuwige orde door elkander ijlen.
Bezie hoe dag en nacht elkaar vervolgen,
en bloedig, ginds en ginds, elkaar bevechten,
daar wijd op aarde en lucht de bloedstraal speerst.…
Op mijn ziekenhuisbed ben ik gered.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.246 Boven ons branden de eeuwige sterren.
Oh wat voelen we hun eeuwige plaats hoog boven ons.
We hebben een kruis allemaal.
Ons zieke gezicht staat op ons ponskaartje.
In mijn hoofd is het licht uit.
Het is zwart in mijn hoofd.
Mijn engelbewaarder probeert het smeersel uit mijn oren met een hemelse lepel los te krijgen.…
Wie We Werkelijk Zijn
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
298 Van alles bevrijd, tot alles bereid, treed ik toe tot deze eeuwigheid.…
Liefde
poëzie
3.3 met 37 stemmen
5.505 Liefde is alleen elkander droef verdragen
Als vrouw en man:
Twee vijanden die toch elkander schragen
Zo nu en dan,
En, daar God voor hun wanhoop en hun vragen
Geen heul, geen antwoord heeft,
Soms naar de eeuwigheid de zweefvlucht wagen
Die een omhelzing geeft.
--------------------------------
uit: Serenade III (1938)…
momenten van even
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.000 ik zoek nog steeds
de diepte van binnen
tijden lang verlangen
de weg te gaan
naar verlichte gezangen
op de ontgonnen heide
waar een zachte mist
de velden bekleedt
schampt de wazige zon
de wedergeboren aarde
zij allen hebben weet
van mijn innerlijke waarde
ik zoek nog steeds
de eeuwige verbinding
naar herstellende heelheid
verloren…
Hyperventileren
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
832 Een kleine schemering langs de ramen,
mijn eeuwige liefde kan jij beamen.
Schoonheid en gevoel die jou verteren,
verdriet en angst doet me hyperventileren...…
Boswandeling...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
948 De bladeren ritselen schielijks over het bospad
Heerlijk laten ze zich rijgen door het bos
Laverend op de wind in hun vrije val
Dwarrelen ze geruisloos op het zachte mos
In het hart van het bos fluit de merel
Het zuiverste concert voor haar geliefde
Telkens wachtend op zijn antwoord
Fluit zij een melodie van eeuwige liefde
Op het zachte…