5775 resultaten.
schorre zwanen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
671 het roestig ijzer heeft geen jaartallen
om in te zien hoe lang de dood aan de poort
van de schorre zwaan zijn levensverhaal vertelt
wie boeit het, één ieder is de afwas in zijn eigen teil
ze sluizen zacht het geluid dat hen voortbracht
in broze herinneringen aan mijn schreden voorbij
snavels getuit alsof het octrooi is ontgleden
aan de stille…
Herfst en Allerzielen
netgedicht
4.9 met 50 stemmen
9.522 Tussen engelenkopjes en gedachtenissen
lezen wij namen die met ons zijn verwant
en doorheen de stille tranen die wij wissen
geven wij de roos van liefde uit onze hand.
Herinneringen komen sterk tot leven
soms van heel ver of nog van dichtbij
dankbaar om wat zij ons hebben gegeven
blijven ze innig verder leven aan onze zij.…
Het wordt zwaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 De woorden van vroeger,
zijn nog alleen stille klanken.
Het lichaam en de ziel zijn nog één,
maar het hart klopt onophoudelijk,
van vrees en pijn.
Laat het ophouden,
zodat wij weer vrolijk kunnen zijn.…
Inzicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 zullen uitkomen je dromen
voelen ze wat er staat te komen
strekken ze daarom
hun armen vol verlangen
ze kennen het geheim omtrent
al het goede dat komt van boven
en lijken zo onbegrepen maar bereiden
zich wel degelijk voor om te ontvangen
ach zouden ze het ons
heel doelgericht
kunnen vertellen
dan durf ik wel te stellen
dat al die stille…
Al stel ik mij een mond vol stilte voor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Nee, dagelijks andere prikkelende gedachten
dan weer juist een unieke gegraveerde prent
of een serene stille, jouw ingehouden stem.…
Muze van-tot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Hoe vaak bewonderde ik niet de ochtendgloed
De gouden glans die de horizon besproeide
Over smaragdgroen veld werd nieuwe dag begroet
Terwijl over ‘t stille meer ’t licht met golfjes stoeide
Schone belofte vanaf ’t eerste uur der dag
Gesteund door allereerste prille vogelzang
Verwekte bij ’t vroeg ontwaken een blijde lach
Die blijft de hele…
terug bij het huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 de witte veranda van hout
het kanten vlasdun gordijn
en het ontruimde plankier
met rieten stoelen
over alles is gepraat
de drempel brengt een
hoorbaar stille kamer
in het midden staat een tafel
bij het raam de zilveren schaal
met rozen bloeiend tegen
het breken van de tint
de klok met lange tikken
soms vergeten dan weer
indringend…
Vandaag knip ik de touwen door
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
631 Zonnestralen, o zonnige dag in mei
ik open het venster
hoor de vogels zingen, de
zoete geur vervult de kamer
vandaag knip ik de touwen door
maanden eenzaamheid in quarantaine
In m'n roze zomerjurkje van satijn
een grote strooien hoed
tegen de zonneschijn
dool ik door de stille straten
Een mens met een zacht gezicht
een vriendelijke…
ONGEHINDERD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Het Woord, dat uit God zelf komt, zweeft steeds voort
als een levende zucht vol helende kracht,
toeft bij alle mensen, is een stille wacht,
ziet geduldig rond, wordt somtijds gehoord.…
Ouderling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Het oud verdriet,
je draagt het jaren mee,
tot die stille rust
als voorbijtrekkende schim
je ziele kust.
Geen morgen meer
voor 't oud verdriet.
Jouw bank blijft leeg,
een hart gegrift in 't hout.
Er staat:
"Vergeet mij niet."…
TOEN JE LAATSTE ADEM ZUCHTTE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
605 Toen het eenzaam stille eindelijk zweeg
zuchtte die allerlaatste adem uit je mond
Ik weende; ik voelde mij alleen, zo leeg
tot ik je na een wijl in mijn armen vond
Zelfs die wind buiten ademde niet meer
waar ik hem zojuist nog hoorde wenen
Mijn ogen traanden; mijn hart deed zeer
grote liefde voor jou zit in al mijn genen
Teder streel ik…
ZANDWEG ADEMT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
352 Fris avondlicht komt los
uit zomerzon, is een stille sluipvos,
die hier vreedzame vesting laat smaken.
Binnen de stammen, met meloen bestreken,
zweeft de pas ontwaakte uil langzaam rond;
zijn vleugels roepen naar alle windstreken.…
DE SCHOONSTE KOEPEL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 's Heren gouden kroon buigt zich vol stralen
over een wijde, donkerblauwe luchtzee,
die vloeiend voortwelft, met stille wind mee,
strijkt langs blije heuvels, bloeiende dalen.
Glanzende Hemelse druppels dalen
zacht neer in het dichte gras, vervolgen gedwee
hun weg naar land en gaard bij boerenstee,
geven vruchtbaarheid in alle talen.…
Jouw voeten pad
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
424 lichtvoetig
dansten sterren
in het gras waar
jij de dauw
betreden had
donker rolde jij
duister langzaam
voor je uit
maar de sterren
bleven hun lichtend
pad stralen met
zicht op vooruit
jij kende de
stille geheimen
van de nacht en
hun natuurlijke
elementen die
zich altijd anders
zullen voordoen
dan verwacht
in overgave ging…
Herfststilte
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
607 herrezen
je zweeft ergens rustig en sereen
in de gedachten van herinneringen
komt soms nog bij me in bed
ik heb de lakens verschoond
met dat grote gebaar om te bedelen
alsof je zelf geen handen hebt
en in het schrijven geen gedachten kunt verbergen
door die kleine handelingen van vrede
hou ik het zweet op mijn voorhoofd vroom
beleef ik de stille…
Kerstnacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
604 Sneeuw dwarrelt om hen heen,
ze spelen Stille Nacht.
De klanken zijn fragiel, wat onzeker,
niet helemaal zuiver en eigenlijk te zacht,
maar nooit heb ik het zo horen spelen
als in die barre winternacht.…
Avondschemering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 meedogenloos fel
ze hunkert
naar de avondschemering
die geheimzinnige sfeer
tussen licht en donker
als de dag
langzaam afscheid neemt
begroet ze verheugd de
naderende nacht
ze houdt van de nacht
het troostvolle donker
verzacht de pijn
haar nachtlichtjes zijn aan
een schemerlampje naast haar stoel
en daar nog één, daar in dat stille…
Venetië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Aanleggen en verlaten,
de stad drijft op licht vertrokken van smalle kaden,
de trage opmars van meerpalen,
stille eskaders die geduldig op de vloed uitrijden.
Tijdig overschrijven ze natte regels ingehouden
van de stil oprijzende gebouwen.…
Het duister van de zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 een vreemd en wild verlangen
Soms stond je stil
bij de schaduw
die waanzin vertolkte
dan was je even
terneergeslagen
vol twijfel
in die wanhoop
maar even later
had het leven weer geluid
klonken doffe voetstappen
niet langer weemoedig
op het toetsenbord
als een piano in het schemerlicht
allerlei zonderlinge gedachten
door een stille…
Moedervrouw
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
422 Mijn stille gedachten worden weidser
alsof het landschap van haar sterven
zich uitstrekt tot aan de blauwe rivier
even hoor ik weer haar oude stem
droom lustig in schetsen van verbazing
laat ik haar los om te dwalen in de bossen
waar haar kinderavonturen tot leven kwamen
daar ligt nu haar as begraven onder het mos
tussen groene varens,…
Libodysseia
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
530 Zo af en toe moet ik ze
repeteren
Voor mijn gemoedsrust en testosteron
Alleen mijn memory wie waar wanneer
Weet namen van een nacht,
een jaar en meer
Nooit slaat mijn libido de
stille trom
Want mijn potentie lijkt niets
te mankeren
De eerste schreden op het liefdespad
Van rozengeur en kussen himmelhoch
Deed ik met Anne, indodanseres…
AAN DE DIJK
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 Hier sta ik, stille getuige van tijd en tij.
De dijk, wachter tussen water en land, draagt de last van eeuwen;
verstilde marsen, sporen van nooit vergeten strijd.
Hier stond ik aan het roer, hier, waar wij aan de dijk zijn gezet.
De bries draagt het gerucht van oude vossenlisten,
geweven tussen riet en wilg, tussen waarheid en bedrog.…
Avondgloren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
471 De avond spreidt een zacht gewaad
van purper langs het stille woud —
de wind, een fluisterende troubadour,
zingt lenteliedren tot de wolkendou.…
Pijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
314 meedogenloos fel
ze hunkert
naar de avondschemering
die geheimzinnige sfeer
tussen licht en donker
als de dag
langzaam afscheid neemt
begroet ze verheugd de
naderende nacht
ze houdt van de nacht
het troostvolle donker
verzacht de pijn
haar nachtlichtjes zijn aan
een schemerlampje naast haar stoel
en daar nog één, daar in dat stille…
De einder en contouren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
399 Vormen glijden over stille lanen,
hun schaduw kust het witte veld.
Woorden vallen, zacht en teder,
dansen op de rand van wat nog telt.
De einder gloeit, maar voelt geen pijn,
reikt naar wat nooit worden kan.
Een sluier strekt zich over veld en man,
en dooft het goud van zonneschijn.…
Bach op repeat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
272 auto’s op de natte straat toch
nog immer word ik meegezogen in de tijd
van verdwijnen in mist der verloren strijd
als de verdorven nimf die ik niet wilde zijn
pijn klimt langs zijn onnavolgbare ladders
met vrije vallen en ongelimiteerde adders
onder het bloemrijke gras waarin ik eindig
venijnig de kilte van het huis vol verleden
de stille…
De eenvoud
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
396 Men zoekt het nieuwe, 't onbekende pad,
In vrije versen, zonder rijm of maat;
Maar 't hart, dat stille hoop en liefde had,
Verlangt terug naar wat weleer bestond en baadt.…
Kleine stippen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
363 Je draagt ze,
fragiel, moe,
met een stille trots
die bijna breekt.…
Bijten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
401 Noem het mijn lot, mijn stille verdriet —
tussen hoop en gemis,
daar ben ik,
die alles verliet.…
Dierbaar gemis
netgedicht
2.6 met 34 stemmen
1.436 Zo wordt de pijn een stille
vorm van liefde, een ademhaling die
de zachte ziel behoedzaam voedt. Ik draag je mee,
niet als een zware last, maar als het licht dat door de kieren valt.…