Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

schorre zwanen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 671
het roestig ijzer heeft geen jaartallen om in te zien hoe lang de dood aan de poort van de schorre zwaan zijn levensverhaal vertelt wie boeit het, één ieder is de afwas in zijn eigen teil ze sluizen zacht het geluid dat hen voortbracht in broze herinneringen aan mijn schreden voorbij snavels getuit alsof het octrooi is ontgleden aan de stille…
elze18 oktober 2017Lees meer >

Herfst en Allerzielen

netgedicht
4.9 met 50 stemmen aantal keer bekeken 9.522
Tussen engelenkopjes en gedachtenissen lezen wij namen die met ons zijn verwant en doorheen de stille tranen die wij wissen geven wij de roos van liefde uit onze hand. Herinneringen komen sterk tot leven soms van heel ver of nog van dichtbij dankbaar om wat zij ons hebben gegeven blijven ze innig verder leven aan onze zij.…

Het wordt zwaar

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
De woorden van vroeger, zijn nog alleen stille klanken. Het lichaam en de ziel zijn nog één, maar het hart klopt onophoudelijk, van vrees en pijn. Laat het ophouden, zodat wij weer vrolijk kunnen zijn.…

Inzicht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
zullen uitkomen je dromen voelen ze wat er staat te komen strekken ze daarom hun armen vol verlangen ze kennen het geheim omtrent al het goede dat komt van boven en lijken zo onbegrepen maar bereiden zich wel degelijk voor om te ontvangen ach zouden ze het ons heel doelgericht kunnen vertellen dan durf ik wel te stellen dat al die stille…
catrinus25 december 2018Lees meer >

Al stel ik mij een mond vol stilte voor

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 502
Nee, dagelijks andere prikkelende gedachten dan weer juist een unieke gegraveerde prent of een serene stille, jouw ingehouden stem.…

Muze van-tot

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 420
Hoe vaak bewonderde ik niet de ochtendgloed De gouden glans die de horizon besproeide Over smaragdgroen veld werd nieuwe dag begroet Terwijl over ‘t stille meer ’t licht met golfjes stoeide Schone belofte vanaf ’t eerste uur der dag Gesteund door allereerste prille vogelzang Verwekte bij ’t vroeg ontwaken een blijde lach Die blijft de hele…

terug bij het huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
de witte veranda van hout het kanten vlasdun gordijn en het ontruimde plankier met rieten stoelen over alles is gepraat de drempel brengt een hoorbaar stille kamer in het midden staat een tafel bij het raam de zilveren schaal met rozen bloeiend tegen het breken van de tint de klok met lange tikken soms vergeten dan weer indringend…

Vandaag knip ik de touwen door

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 631
Zonnestralen, o zonnige dag in mei ik open het venster hoor de vogels zingen, de zoete geur vervult de kamer vandaag knip ik de touwen door maanden eenzaamheid in quarantaine In m'n roze zomerjurkje van satijn een grote strooien hoed tegen de zonneschijn dool ik door de stille straten Een mens met een zacht gezicht een vriendelijke…

ONGEHINDERD

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Het Woord, dat uit God zelf komt, zweeft steeds voort als een levende zucht vol helende kracht, toeft bij alle mensen, is een stille wacht, ziet geduldig rond, wordt somtijds gehoord.…
Han Messie19 september 2020Lees meer >

Ouderling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
Het oud verdriet, je draagt het jaren mee, tot die stille rust als voorbijtrekkende schim je ziele kust. Geen morgen meer voor 't oud verdriet. Jouw bank blijft leeg, een hart gegrift in 't hout. Er staat: "Vergeet mij niet."…

TOEN JE LAATSTE ADEM ZUCHTTE

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
Toen het eenzaam stille eindelijk zweeg zuchtte die allerlaatste adem uit je mond Ik weende; ik voelde mij alleen, zo leeg tot ik je na een wijl in mijn armen vond Zelfs die wind buiten ademde niet meer waar ik hem zojuist nog hoorde wenen Mijn ogen traanden; mijn hart deed zeer grote liefde voor jou zit in al mijn genen Teder streel ik…

ZANDWEG ADEMT

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 352
Fris avondlicht komt los uit zomerzon, is een stille sluipvos, die hier vreedzame vesting laat smaken. Binnen de stammen, met meloen bestreken, zweeft de pas ontwaakte uil langzaam rond; zijn vleugels roepen naar alle windstreken.…
Han Messie6 augustus 2021Lees meer >

DE SCHOONSTE KOEPEL

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
's Heren gouden kroon buigt zich vol stralen over een wijde, donkerblauwe luchtzee, die vloeiend voortwelft, met stille wind mee, strijkt langs blije heuvels, bloeiende dalen. Glanzende Hemelse druppels dalen zacht neer in het dichte gras, vervolgen gedwee hun weg naar land en gaard bij boerenstee, geven vruchtbaarheid in alle talen.…

Jouw voeten pad

netgedicht
4.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 424
lichtvoetig dansten sterren in het gras waar jij de dauw betreden had donker rolde jij duister langzaam voor je uit maar de sterren bleven hun lichtend pad stralen met zicht op vooruit jij kende de stille geheimen van de nacht en hun natuurlijke elementen die zich altijd anders zullen voordoen dan verwacht in overgave ging…
wil melker8 oktober 2022Lees meer >

Herfststilte

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 607
herrezen je zweeft ergens rustig en sereen in de gedachten van herinneringen komt soms nog bij me in bed ik heb de lakens verschoond met dat grote gebaar om te bedelen alsof je zelf geen handen hebt en in het schrijven geen gedachten kunt verbergen door die kleine handelingen van vrede hou ik het zweet op mijn voorhoofd vroom beleef ik de stille…

Kerstnacht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
Sneeuw dwarrelt om hen heen, ze spelen Stille Nacht. De klanken zijn fragiel, wat onzeker, niet helemaal zuiver en eigenlijk te zacht, maar nooit heb ik het zo horen spelen als in die barre winternacht.…

Avondschemering

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
meedogenloos fel ze hunkert naar de avondschemering die geheimzinnige sfeer tussen licht en donker als de dag langzaam afscheid neemt begroet ze verheugd de naderende nacht ze houdt van de nacht het troostvolle donker verzacht de pijn haar nachtlichtjes zijn aan een schemerlampje naast haar stoel en daar nog één, daar in dat stille…

Venetië

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Aanleggen en verlaten, de stad drijft op licht vertrokken van smalle kaden, de trage opmars van meerpalen, stille eskaders die geduldig op de vloed uitrijden. Tijdig overschrijven ze natte regels ingehouden van de stil oprijzende gebouwen.…

Het duister van de zomer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 421
een vreemd en wild verlangen Soms stond je stil bij de schaduw die waanzin vertolkte dan was je even terneergeslagen vol twijfel in die wanhoop maar even later had het leven weer geluid klonken doffe voetstappen niet langer weemoedig op het toetsenbord als een piano in het schemerlicht allerlei zonderlinge gedachten door een stille…
mobar20 juli 2023Lees meer >

Moedervrouw

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 422
Mijn stille gedachten worden weidser alsof het landschap van haar sterven zich uitstrekt tot aan de blauwe rivier even hoor ik weer haar oude stem droom lustig in schetsen van verbazing laat ik haar los om te dwalen in de bossen waar haar kinderavonturen tot leven kwamen daar ligt nu haar as begraven onder het mos tussen groene varens,…
mobar14 maart 2024Lees meer >

Libodysseia

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 530
Zo af en toe moet ik ze repeteren Voor mijn gemoedsrust en testosteron Alleen mijn memory wie waar wanneer Weet namen van een nacht, een jaar en meer Nooit slaat mijn libido de stille trom Want mijn potentie lijkt niets te mankeren De eerste schreden op het liefdespad Van rozengeur en kussen himmelhoch Deed ik met Anne, indodanseres…
Xander5 oktober 2024Lees meer >

AAN DE DIJK

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
Hier sta ik, stille getuige van tijd en tij. De dijk, wachter tussen water en land, draagt de last van eeuwen; verstilde marsen, sporen van nooit vergeten strijd. Hier stond ik aan het roer, hier, waar wij aan de dijk zijn gezet. De bries draagt het gerucht van oude vossenlisten, geweven tussen riet en wilg, tussen waarheid en bedrog.…

Avondgloren

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
De avond spreidt een zacht gewaad van purper langs het stille woud — de wind, een fluisterende troubadour, zingt lenteliedren tot de wolkendou.…
Piewan26 april 2025Lees meer >

Pijn

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 314
meedogenloos fel ze hunkert naar de avondschemering die geheimzinnige sfeer tussen licht en donker als de dag langzaam afscheid neemt begroet ze verheugd de naderende nacht ze houdt van de nacht het troostvolle donker verzacht de pijn haar nachtlichtjes zijn aan een schemerlampje naast haar stoel en daar nog één, daar in dat stille…

De einder en contouren

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 399
Vormen glijden over stille lanen, hun schaduw kust het witte veld. Woorden vallen, zacht en teder, dansen op de rand van wat nog telt. De einder gloeit, maar voelt geen pijn, reikt naar wat nooit worden kan. Een sluier strekt zich over veld en man, en dooft het goud van zonneschijn.…
Johny Donovan10 november 2025Lees meer >

Bach op repeat

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 272
auto’s op de natte straat toch nog immer word ik meegezogen in de tijd van verdwijnen in mist der verloren strijd als de verdorven nimf die ik niet wilde zijn pijn klimt langs zijn onnavolgbare ladders met vrije vallen en ongelimiteerde adders onder het bloemrijke gras waarin ik eindig venijnig de kilte van het huis vol verleden de stille…
Alghar18 november 2025Lees meer >

De eenvoud

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 396
Men zoekt het nieuwe, 't onbekende pad, In vrije versen, zonder rijm of maat; Maar 't hart, dat stille hoop en liefde had, Verlangt terug naar wat weleer bestond en baadt.…

Kleine stippen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 363
Je draagt ze, fragiel, moe, met een stille trots die bijna breekt.…
Nathan14 december 2025Lees meer >

Bijten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 401
Noem het mijn lot, mijn stille verdriet — tussen hoop en gemis, daar ben ik, die alles verliet.…
Nathan27 december 2025Lees meer >

Dierbaar gemis

netgedicht
2.6 met 34 stemmen aantal keer bekeken 1.436
Zo wordt de pijn een stille vorm van liefde, een ademhaling die de zachte ziel behoedzaam voedt. Ik draag je mee, niet als een zware last, maar als het licht dat door de kieren valt.…
CB13 januari 2026Lees meer >