23350 resultaten.
Twaalf uur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
676 Het gaat niet meer, het lukt niet meer
't Is keer op keer vertillen
Al smeekten we het telkens weer
Hoe graag we het zouden willen
Het is voorbij…
Zandloper
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
424 Oké, dat is dan genoteerd
we laten het maar in het midden
maar we mogen toch hopen
en bidden
dat je 'm niet voor die tijd bent gepeerd
O, en mag ik bij dezen nog even
een stuk van je kostbare tijd
dat je er niet te zeer onder lijdt
'geen zandloper is als het leven'
de berg die door 't oog van
de naald
langzaam leeg loopt heel rustig…
Gedachten aan zee, strand en duinen
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
803 Witte vlinders incognito
dansen graag in de wind
ook vermomd op een oude fiets
wij rijden in gedachten terug
naar een moeiteloos voortbewegen
op meer dan luchtledige banden
in ons nog onbevreesd bestaan
naar huis was samen verder
terwijl de krekels tjirpten,
gelukkig zijn kostte geen moeite
bij een maagdelijk witte maan
de eerste…
Dwaalroos (2)
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
447 Zij vraagt hem ten dans
in een zaal waar hij zegt
au mijn been voorzichtig.
Een innig knokig bewegen
ze voelen elkaars lijf
zijn ogen worden lichtjes.
Zij neuriet zacht met
de Blue Diamonds
en hun Ramona mee.
To always remember
the ramblin’ rose
you wear in your hair.…
Dwaalroos (1)
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
673 Zij vraagt hem ten dans in een zaal
waar de dood zorgvuldig en vergeefs
wordt afgedekt en weggezongen.
De onzichtbare nadrukkelijk aanwezige
manifesteert zich in vlekken en
onder rimpels van de tafelkleedjes.
In ik-geef-je-een-roosje liedje
hij wurmt zich in het glas dat
uit beverige handen glijdt.
In opgeruimde niet te vermijden…
het geluk van weleer
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
531 ( oud-Hollands geluk maar anders
dan de titel ons laat geloven)
als een gedegen vorm van
antiquariaat dus voor
de liefhebber onontbeerlijk
met een vleug van behaaglijke
traagheid en een hang naar
melancholie waan ik
mij de romanticus
die met mijn verzen
en ietwat tederheid
alsnog wil bewijzen
voor een klein publiek...…
We worden oud, makker
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
363 Baarlijk
Onbedaarlijk
Klaarblijkelijk
Niet ongevaarlijk
Bijster
Onvervaard
Bebaard
Ja waarlijk
Walgelijk
Zwaar behaard
Maar toch tamelijk
Onbezwaarlijk
Immers
Inmiddels
Hoogbejaard…
MOLENKOREN (tijdigheid van het weten)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
288 De tijd als duur
houdt meer dan eens stil
op het Kairosmoment
dat je pas later,
of op z'n best
het navolgend
op magische wijze
als cruciaal herkent.…
Schaduw van het nu
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
476 Buiten beweegt, maar
raakt mijn ritme kwijt — tijd buigt zich naar de intensiteit van aandacht.
Verstilde herinneringen
kloppen als hartslagen in het heden,
hun contouren vervagen, maar hun lading blijft. Een geur,
een stem, een blik — en ik ben weer daar, waar tijd zichzelf vergat te zijn.…
tussen de stofresten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
352 het verleden mag blijven
ware waar het was
ten tijde van dat verleden
daarentegen moet de wereld
heden ten dagen liever nu
dan morgen de deur uit
alle kanalen leeggeveegd
weggeswiped of afgewimpeld
opgeblazen bubbels lekgeprikt
en onwelriekende bladzijdes
dienen als aanmaakpropjes
in de brandstapel voor haat
wat op zal gaan in rook…
De zachte stroom van tijd
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
430 Langs donkere randen tekent
het water delicate en vloeiende lijnen van tijd,
breekbaar en toch onvermoeibaar, en in het zachte verglijden
ontvouwt zich het stille, teder besef dat alles stroomt, vertraagt en verdergaat.…
Eigen Erf
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
437 ============
===================
moeder zei ooit
dat alles veilig was,
juist door al het gebid,
maar ik hoorde alleen het tikken
van vergeten geesten
en loeiende dieren
de muren stoven kalk
van oude generaties,
dood en onder,
ver onder de vloer
lag het kind
dat ik had moeten zijn.
de buitenwereld klopte
aan met moddervingers—
schoolrapporten…
Overleven
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
791 ze zouden…
het trouwfeest vieren in
het meest perfecte seizoen
een tere lentebries voelen
snel en sneller dansen
…onder maan- en sterrenlicht
langzaam en langer zoenen
onder de kersenbloesemboom
terwijl vogels en violen musiceren
…slapen in een bed van blauwe bloemen
de liefde langzamer en langer vieren
regen noch bliksem horen…
DECEMBERDAGEN
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
551 dagen van december
gaan onstuimig rond
dagen van december
doelloos op de grond
als nagelaten bladeren
waaruit de ziel verdween
ze kunnen niet verbloemen
dat ik een beetje ween
de dagen die verstrijken
komen echt nooit weer
en je mag best weten
het doet behoorlijk zeer...…
tijdsintensiteitspectrum
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
458 het is nooit mijn bedoeling
geweest
noch zal zijn
de lezer te behagen
een klein plezier te doen
een verstilling
in de verdrukking der dagen
door een vertraging in de tijd
aan te leggen tussen zinnen
laag voor laag de werkelijkheid
indringend
een ademzachte fluistering
lang
stil te laten staan
om exact dat
op die fractie
van die ene…
Oud
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
273 Is dit oud worden? Zijn?
Vaker en vaker
je familieleden oproepen,
je klasgenoten.
De levenden.
Meer en meer
de doden.…
BOMMELDINGS SPROOKJE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
349 De aard van oude volksvertellingen
verheugt zich om heden nog zijn wezen
te mogen beelden tijdens het lezen
van opkomend verhaal met tekeningen.
Tom Poes en heer Bommels belevingen
zijn vol tovergebeuren, dat doet vrezen,
dankzij list, uit rustig denken verrezen,
wordt bestreden; opluchting mag zingen.
Bij onderneming dringt reuze wonder…
Wanneer de dag zich vouwt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
410 Waar prikkels verzachten
en de tijd traag zijn scherpte verliest,
wordt elk gevoel een vraag die zich niet wil oplossen,
ik merk hoe vertrouwen en zekerheid geduldig plaatsmaken voor ruimte.…
Verdwenen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
358 De winteravond valt nu vroeg
en duister
kan intieme angsten niet verhullen
een moeder is gestorven
en het gefluister
in gedachten van het ontheemde kind
is er weer een jaar verdwenen
uit de strenge hand
van vadersloon
in een land met platte horizon
waar inflatie boven gedachten zweeft
en de zondaars plichtmatig zwijgen
tot aan…
WELDRA SLAPEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
300 Weten en gevoel
van sterke vreugde
zweeft over heel de wereld
wil een ieder strelen
bezoekt het rijk der weelde
even graag de armoede
dringt door paleizen
en kleine woningen
veredelt schuren en stallen
brengt zijn geest in
hemelbed
smalle matras
of strozak
die gezamenlijk
het alles belovende
van de legerstede scheppen.…
verdwijnen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
515 en wij
daar
zo stil gelegen
zo stil gelegen naast elkaar
wij verdwijnen
wij verdwijnen zwijgend
wij verdwijnen kwijnend
uit elkaar…
Wintel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
324 Maagdelijk puur, frisse winterkou,
vlokjes poedergeluk uit de hemel
De witte deken van sneeuw,
keer op keer bruut vernederd
Overheen gelopen, schoenafdrukken als stille getuigen,
gele slushpuppies als onbeschaamde schandvlekken van hondjes en kornuiten
Grote poppen, kleine poppen, ooit wit, langzaam smerig
Strak natuurijs, maar wakken op de…
verwelkom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
781 open de deur
en/of beide ramen
kijk niet naar buiten
hooguit héél even
zet je in je stoel
en laat hem binnenkomen
de tijd
de lege tijd
de kale, lege tijd
de serene, lege tijd
de sneeuwwitte, lege tijd
buig het hoofd
en nip aan hem
leg hem op je tong
langzaam
langzaam
stil
dankbaar
diep dankbaar…
So near and yet so far
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
515 nu zij zichzelf in
de spiegel ziet
denkt zij aan haar
dwarse aard tegen
de stroom in
haar garderobe ademt
een vintage smaak
die van een Boomer
ook die van een Zoomer
ships that pass in the night
and speak each other in passing
zo dichtbij en toch zo ver weg
wie ben jij wie ben ik dan
zijn wij ons zuiverste zelf?…
Samen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Toen waren wij samen
in de nacht
handen en voeten
ogen en lippen
Toen waren we samen
één adem één ritme
in het hoge gras
uitgestrekt boven de wolken
tot in in diepte van de zee
Toen waren wij samen
de tijd vooruit gevlogen
hebben we veel gelachen
wijn uit de aarde gedronken
Toen waren wij samen
dag en nacht
dansend
moe geworden…
lint
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
404 de een wordt geëerd
de ander achtergelaten
op een bed van bloemen
een mysterieuze koningin
niet in een graf noch
in een grafheuvel
overgeleverd aan de elementen
waar de dood ons heen draagt
hoe verder we teruggaan
hoe moeilijker het is
om het vast te houden
op zoek naar verloren tijd
het uitrollen van een eindeloos lint…
De zoekgeraakte sleutel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
494 zonder naam
een horloge dat allang
niet meer weet
welk uur het was
alsof alles wacht
rust in het hout
daarachter dat wat nooit
aan de oppervlakte mocht
komen
de klep met het slot
waarvan
de sleutel verdween,
misschien in een jas die
niet meer bestaat
misschien in een hand die het
huis verliet
misschien meegenomen door de tijd…
Reeds vertrokken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
337 Voel jij ook de extase in de taal
van fladderende voorjaarsvlinders
herinneringen naast het gammele liefdesbed
voeden vieze schimmen op het vale behang
rebelse ratten onder het beschimmelde bed
behoorlijk onvoorzichtig, het is wrang
witte lakens een beetje smoezelig
kreukels in een gezond verstand
in een hotelkamer vol eenzaamheid
aan…
Terwijl herinneringen voortduren
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
455 De nacht verstrijkt naar morgen
terwijl herinneringen voortduren
komt de avondrust als geroepen
aan de temperatuur van ons geluk
zien wij de warmte van het licht
met nog meer verbeelding omgeven,
de jaren verlichten die voorbij zijn
aan de dagen die speciaal
met zorg aangekleed waren
het merendeel geborgen..
zij helpen ons te onthouden…
Scharlaken Stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
304 waar men vrij was
van zorgen en verplichting
En waar we allen nog zoekende waren
naar een bepaalde richting
Een walm van verwachting sluiert genadeloos
de beelden van weleer
Tijd wacht op niemand realiseerde hij zich
er zijn geen opties meer
De tijd graaft diep, groeven van ervaring
in onze tere huid
Doorleefde momenten, in geheugen opgeslagen…