6269 resultaten.
Verdoofd door corona
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
550 Alsof ik daar zelf nog iets van
een feestballon uit wilde blazen,
hees ik mezelf weer omhoog.
Repeteerde zijn laatste woorden:
"Geen pijn; niet benauwd.
Hou het vast!"
Rapporteerde: "Geen pijn.
Geen benauwdheid. Wel een andere
kleur en een kenmerkende geur."
Ik droeg de symptomen over.…
Kwelgeestig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
459 Soms schrijf ik maar wat
Iets dat boven komt drijven
Ik doe het zelden in het klad
Wil het niet dubbel beklijven
Zo ook nu is het deze weg
Van dat wat bij mij binnenkomt
Het is alsof ik een gekookt eitje leg
Die ik losjes uit mijne hand pomp
Doorgaans zonder water op het hoofd
Dat hoort bij de arbeidende klasse
Die van vrijelijk denken…
Vannacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
641 Terwijl je te bed lag en eens te meer genadig sliep
was ik bezeten, in diepe dronkenschap geklonken
alsof er iets of iemand dwingend naar me riep.
Zo schuifelde ik besmuikt door kamers en vertrekken
op zoek naar wodka en staartjes rode wijn
en trachtte de oude dagen op te wekken
van helder licht, van lijflijk samen zijn.…
Vensterbank
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
747 Terwijl het vriest dat het kraakt buiten
Zich warmend in de vensterbank aan
Een loommakend zonnetje door de ruiten
Is het kind aan het spelen gegaan
Dromend met een plastic neushoorn
Alsof hij tussen potplanten
Bedreigd door monsters van alle kanten
In een oerwoud is verloren
Zich verliezend in verhalen
Die hij zich herinnert van…
Zoeten
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
696 naaktheid opgebouwd uit beelden,
gedachten en verwachtingen die mij aldoor mijden
of van tederheid naar waar ik zo smacht
ik wil me sterk aan jou blijven wijden
Mijn hand gaat over jou, het korte groen
niet hoger is mijn verbeelding liggend in het gras
doch in zwaarte en inhoud onberekenbaar
ik zucht na iedere streling
Ik neem je waar, alsof…
Droogte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Wat je eens deed, dat, zeggen ze ook
Maar ik zwijg alsof het me, omdat het me, is het me wel opgelegd?…
Buitengewoon bezoek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
383 klammige stilte
dreigde en maakte
alert ik hoorde vage
geluiden die ik niet
kon thuis brengen
in het verlaten park
een soort zich
mechanisch
voortbewegen met
de smaak van nieuw
in vreemde techniek
vrijwel onzichtbaar
ik ging sneller lopen
door opkomende angst
dichterbij komend dacht
ik dat het mij raakte
in een voorzichtig voelen
alsof…
De schaatser
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 Hij voelt het sterke leven door hem stromen,
merkt hoe het langzaam licht wordt in zijn hoofd,
helder licht dat tenslotte in zijn hele lichaam leeft,
alsof het van buiten naar binnen is geslagen,
hij schaatst niet meer, hij zweeft.…
De trein
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
509 dat geen stand had gehouden
op het vierde perron
bleef de trein wat langer staan
de tijd dat ze koos voor zichzelf
in gedachten zag ze de vele mensen
die met haar mee waren gereisd
een lange reis of een kort reisje
nu wachtte ze op het moment
dat de trein voor het laatst zou stoppen
ze keek naar buiten
de trein reed langzaam
alsof…
Dit stukje hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 toen jij
hier voor de
eerste keer
kwam leek alles
tot leven te komen
veranderde
het licht van wit
steriel naar de
warme kleur van
intieme gezelligheid
alles waarnaar
jij keek deed
meteen van zich
spreken liet stralend
de ziel even zien
het was alsof
jouw ogen hen
deed oplichten
naar ontspanning
en innerlijke rust
zij vergaten…
Puur eigen belang
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
508 handen polsen
en elle bogen paraat
kende de breuken
dwars en overlangs
wist van het bloeden
heel veel en vooral
eindeloos lang toch
had ik alles geoefend
en soepel gemaakt
de realiteit geforceerd
een dikke mat geprobeerd
en zo wist ik precies
wat mijn zwakte was
en dus iedere dag
wiebelen op de
halve maan voor
enkels en knieën
alsof…
De laatste noot
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
533 Als ze lacht,
is het alsof zonlicht door de wolken breekt.
En voor een moment is de wereld helder,
vol beloften en onuitgesproken dromen.
Tevreden met de vertrouwde melodie van je eigen leven,
zag je het in eerste instantie niet.
Maar als de laatste noot vervaagt, besef je je,
dat zij het lied is waar je op hebt gewacht.…
Boswandeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
765 Wanneer de takken kraken, maken deze een treurig geluid,
alsof ook deze bomen zich alleen voelen onder de ranke huid.
Ik hoor de vogels niet zingen, geen kabbelende beek komt in mij voorbij,
slechts fluisterende herinneringen heb ik aan mijn zij.…
Inzichtelijk kijkje
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
732 Alsof de schrijver
zijn weelde haast niet kan verdragen.
Gebreken oplepelen is helaas
een routineklus. Je wilt niet dat
een onnadenkend oog er inloopt.
Of moet ik reppen van gemeenplaatsen?
Rem ook al die opsommingen.
Bij ideeëngebrek een uitkomst, maar verder -
Dichters blazen zich nog wel eens op.…
Begraven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
651 Morgen geven wij
Onze nachtmerries mee
Mee in de kist
Die wordt verbrand
Ik hoop dat ik dat
Duidelijk zie
Hoe het geheel
Door de vlammen
Wordt ontsloten
En wij de vrijheid over
Onze dwangmatigheden
Bekomen
Toch was hij een goede pa
Op dat ene knopje na
Wie daar op drukte
Kon best meteen
De benen nemen
Het was alsof…
De Klim
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
455 Ik kon er niet om heen
toen het uit het niets verscheen
ik greep het vast
bevrijdde mij van rugzaklast
moeizaam ging de klim
op deze hersenschim
en als ik naar beneden keek
zag ik dat grond verdwenen leek
het touw hing losjes naar beneden
alsof het doelloos was afgesneden
het slingerde van hier naar ginder
de houvast werd almaar minder…
Asbak vol herinnering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
367 Zwijgend — alsof stilte iets goedmaakt.
Je komt nog bij.
Het lichaam trilt. Natrilt.
Een diepe zucht — uit de kelders van je longen
waar de rook nog hangt,
vastgekleefd aan herinnering.
Je huid brandt bijna
net zo warm als de gloeiende sigaret.
De kamer vult zich.
Met rook. Met damp.…
Sasha het paard
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
857 Slechts een boogscheut van ons vandaan
graasde Sasha in haar bestaan
Vaak alleen alsof ze achter
was gelaten
kwam ze in draf als
z' iemand zag
Haar machtige prachtige manen
Indiaans bevlekt
fraai als een wereldster
Verblijvend op het gras
had Sasha last van de vliegen
op haar vacht
kon het niet zo goed verdragen
schudde het van…
2 minuten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
159 vaderland
twee minuten gedachten
die spelen door mijn hoofd
de veiligheid die ze ons boden
het bloed dat de straten kleurde
jongens die hingen in de bomen
levend of al doodgeschoten
kansen van te voren al verloren
tijdens het ronken van de motoren
toch spelen andere gedachten
misschien moet ik het niet doen
er was zoveel menselijk leed
alsof…
Van licht naar stilte
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
273 Mijn buikgevoel zei ineens iets anders,
alsof ik je al jaren kende.
Er was een klik,
jij werd het lichtpunt
van een avond
die eerst zo leeg leek.
Uren voelden als minuten,
ik heb me nog nooit zo goed gevoeld bij iemand.
Maar daarna, dagenlang,
hoopte ik op een bericht.
Niets.…
in het hart van de duisternis - voor Ryan
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
748 lucht en ruimte zijn je ontnomen je bent onzichtbaar nu, een vage, donkere
vlek je zou van alles kunnen zijn: een weggesmeten tas, een afgewaaide tak
of een plastic zak met afval gevuld, je ligt er alleen, gekneveld, achtergelaten,
je ziet donkerte noch de bomenrij aan de rechterkant, wat open blijft, wat
daarachter ligt is het vadergezicht, alsof…
Leegmaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
295 De krant heeft positief nieuws nodig
een universum vol kennis en kunde
maar de wijn smaakt naar appelazijn
en de natuur sterft door droeve zombies
de gehaaide dief speelt op de tamboerijn
je ziet hem nog altijd met zijn tentakels
woorden en zinnen stelen van collegae
alsof de wereld er iets door verandert
hij met zijn drama, jij in jouw…
Eenzame vreugden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
348 Al die eenzame vreugden
zitten opgesloten
in gedachten zonder ramen,
waar men grinnikt
alsof lachen iets oplost.
En dan die eenzame geesten,
keurig gekleed in herinneringen,
ze drinken stilte
en noemen het pensioen.
Ik vraag niet om vergeving.
Ik vraag zelfs geen uitleg meer.…
Tussen regels
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
306 Ze liggen stil,
alsof ze weten
wat ze zouden verraden.
In het gedicht
is geen schreeuw,
geen uitleg,
geen redding.
Alleen wit
dat zich voordoet als rust.
De tranen doen hun werk
buiten beeld.
Ze slijten de randen
van wat niet geschreven wordt.
Stilte is geen keuze,
maar slijtage.…
Weer ademen!
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
429 Ze stromen,ze overstromen
alsof leegte alleen gevuld kan worden
door meer, en nog meer, en nog meer.
Hij schrijft om vast te houden.
Niet mij- maar de angst die hij mij laat dragen.
Liefde klinkt nu in zijn mond
zacht verpakt.
Mag ik?
vraagt hij,maar zijn vraag al besloten.…
Liefdesbrieven uit een achterbuurt
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
913 het wekt verbazing dat ik in gedachten
witte en rode rozen kan laten verwelken
in de eenzame roze vaas op het grenen dressoir
en ik moet zeggen dat het me zwaar valt
dat wikken en wegen van de juiste woorden
zonder dat tere zieltjes intolerant worden
door het voedseltekort en de lange rij
bij de voedselbank, die zoute drop weggeeft
alsof…
Gewone wereld
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
332 Hij keek naar zijn handen
alsof ze ergens anders thuishoren.
De klok tikte.
Water liep door leidingen.
Het huis functioneerde.
Hij ademde.
Nog eens.
In de gang
bleef een nachtlampje branden
boven een lege stoel.
Een klein boekje lag open,
vergeten door iemand
die nooit terugkeerde.
De wereld
bleef gewoon.…
Ongenoegen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
300 Het voelt alsof er mij iets wordt misgund.
Klein restje vechtlust van een bloedend rund.
Net iets te veel slagen met een natte dweil.
Toch incasseer ik dapper, geheel in stijl.
Niet in positie voor gelijke munt.
Maakt dat ik puur vergif spui onverdund.
In nijd verbergen schuilt voor mij geen heil.…
In berekening van tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
303 Je bent weggebleven
uit de oude telefooncel
waar je ooit sprak met witte vogels
en geluk dat uit de lucht viel
je stelt me dikwijls teleur
met jouw culturele adviezen
alsof je niet weet
wat een warme scheet
in de oudheid betekende
voor de arme mensen in de goot
je doet je slimmer voor dan je bent
maar het maakt mij helemaal niets uit…
Het oog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
316 in het atelier stond een oog
op een ezel
niet geschilderd het
keek
de schilder mengde rood
met geel
het oog kneep even samen
alsof er plotseling zon
ontstond
achter zijn pupil
groen kwam erbij
het oog begon te wandelen
door bossen die
nog niet bestonden
blauw werd toegevoegd
het oog werd een meer
waarin het zichzelf
vergat…