6858 resultaten.
Eindeloos landschap
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
473 landschap
tussen jouw verliefde droom
en mijn verloren werkelijkheid
de nacht maakt harde muren
van waarheid die zich draait
in het betoverende fluisteren
van het inktzwarte duister
Geloof niet dat de rivier een moeder is
de golven van de zee zijn geen vader
omdat zeelieden geen heimwee kennen
bergen slijten door regen en dromen
herinner…
Liefje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
688 we varen op een zee van tijd
het strenge vaderland ligt achter ons
we zijn ervan bevrijd
de kinderen
met goede wind verzeild
gekoesterd en geklonken
en waar de diepte is gepeild
de bittere herinneringen
in zee gezonken
ik heb je in de bloei gekend
jij zag mijn wilde streken
en gaandeweg werd onze horizon
vanaf dezelfde plaats bekeken…
oudjaarskater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 als een uitgedragen jas
tot op de draad versleten
legt zich moegestreden
het oude jaar stil neer
niets en bijna niemand
treurt vandaag nog hem
zal wat hij deed en bracht
zich morgen herinneren
het oude jaar dood
laat het nieuwe leven
schreeuwt eenieder
met in volle handen
knallend vuurwerk
geen oog hebben zij
voor ver weg en dichtbij…
Roodbloedstuwing
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
495 de agenda’s
zijn leeg
met een
donkere veeg
op de lijn waarop
onze afspraak
zou zijn
niet weggepoetst
met zomaar
een smoes
maar echt even
uitgebreid tijd
voor jezelf
genomen
om je dromen
te laten komen
te kijken en het
niemandsland
betreden zonder
zware bagage
en herinnering
hier spookt
de tijd met
stiltes en drukke
momenten…
dromen
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
494 nacht verviel in de geluiden van de ochtend
En mijn droom stopte plotseling
Maar mijn verhaal is nog niet geschreven
In mij komt er een gevoel van een mijmering
Ik zou de verhalen willen opschrijven
Maar bij het wakker worden is er een kentering
Lijkt alsof de schijf in mijn hoofd is gewist
Mijn mooie verhalen zijn verworden tot een herinnering…
Opgesloten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 verloren
ze mocht nooit huilen
grote meisjes huilen niet
maar ze voelt nog steeds de pijn
van dat oude kinderverdriet
ze heeft haar gevoelens
volledig geblokkeerd
hoe ze zich moet uiten
heeft ze nooit geleerd
haar emoties zijn weggestopt
in de kluis van haar ziel
de code is ze verloren
toen ze in een diepe put viel
haar herinneringen…
leef je leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 vandaag is een dag om stil te staan
bij wat was, en wat nog komen kan
de jaren glijden als water voorbij
een fluistering van tijd: “herinner mij.”…
Heel veel liefde
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
450 toch
de risico's genomen
om af en toe ook
van onze liefde
te dromen om er
dan weer op te teren
dat stukje rode draad
zal ons het leven leren
helaas worden onze
handen steeds leger
de tijd is van nature
geen weggever
hebben wij het
toch fout gedaan
hadden wij toch met
eer paar gebedjes
voor plezier moeten gaan
en dan de herinneringen…
Muziek van het hart
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
537 Herinner jij je verlangen
met een dronken lichaam
vraag je, terwijl ik
aangeschoten verder drink
je schiet in de lach
naast geleerde filosofen
door bizarre lucide illusies
die toonladders beklimmen
je danst over het landschap
van de vroege nacht in deze wereld
met muziek van het verlangende hart
als reisgenoot van jouw smart
je streelt…
Mobieltje (om bestwil)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
599 ‘t Was
vlak voordat we weggingen
naar ‘t strand met al haar herinneringen
waar ik jou overlaadde
en wij neerdaalden
boven soep in een strandballentent.
Ik keek daar naar een vader
die graancirkels had bedacht
aandachtig gevolgd door zijn kind
die met zijn blote voetjes
alles met de grond gelijk bracht.…
De schaduw van de bomen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
585 Nu alles bijna voorbij is
de wind elke herinnering overstemt
de zee geleidelijk wint van het land
op de bergen geen bomen groeien.
Nu kinderen hun Exodus in
gammele vissersbootjes bevaren
zij de onderstromen van de zilver
schijnende zee kunnen zien noch horen.…
Niet vergeten (Fecisti nos ad Te et inquietum est cor nostrum, donec requiescat in Te, “Augustinus”) Voor L
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
344 Iets is me ontnomen en verarmt mijn wezen in dit leven:
mijn goede vriend verworden tot herinnering,
die weemoed wekt van thuisloze verstekeling,
mij hopen doet dat u alle rust is gegeven.…
Nagelbijten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
346 Elke beet een echo van verloren tijd,
elke splinter een herinnering
aan woorden die nooit klonken,
aan liefde die ik altijd miste.
Mijn vingers bloeden,
maar de pijn is slechts een vage gids
in een wereld die voorbijgaat
zonder te wachten,
zonder te vergeven.…
Vieren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
414 Ik dek de tafel voor één,
met stilte als gezelschap
en herinneringen als brood.
De kamer ruikt naar vergeten dagen,
naar koffie die te lang koud bleef.
Ik hef mijn glas
op alles wat niet werd —
de liefde, de hoop,
het kind dat ik niet meer ben.…
De koestering
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 De onzichtbare draad die ons verbindt,
terwijl mijn ziel met de herinnering reist.
Ik koester de tijd, ik koester de band,
totdat de cirkel ooit weer samenvalt.
Geen ijle droom die in het niets belandt,
maar liefde die voor eeuwig door de ruimte schalt.…
Zwarte stappen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
475 Ware de zon ondergegaan
zou het licht
zich herinneren
hoe schaduw begonnen is.
Eindeloos opnieuw
geloven,
in liefde.…
Alsof míj...
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
393 Een impuls van aangeboren felheid
waarvan ik mij
de genetische oorsprong
niet herinner,
noch ervoor voel
in die donkere poel
te duiken
en te zeggen:
‘zie dat kind!,
Ecce puer!’
Ik schrijf zelf wel
het water vol woorden,
laat elke zin doorgolven
in dromen
zoals ik ze wil.…
De dans van een verloren zwaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
277 Ik draai,
kringen van herinnering rond mij,
een sierlijke val
die nooit naar overleven smaakt.
Een oog op de hemel,
een oog op de diepte,
en ik dans —
niet uit schoonheid,
maar omdat stilstand zinken is.
Ze zeggen: rust als je sterft.…
Vragen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
237 Er mogen zijn met alle zorgen
maar ook met muziek en vrienden,
met ogen die vertellen van vreugde
en van herinneringen aan 't kind
dat we ooit waren en toen nog
onbewust van wat zou volgen.
Kan de stilte ons niet meer boeien
of wat stoort ons in een vogel?…
Machteloosheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
209 Het zand onder ons
is gemaakt van wat ooit wat was
Herinneringen toen het strand nog onschuldig was.
Zand wat transformeert in glas.
Pak het op, neem het tot je,
Om te zien,
Dat peureuzheid schittert in de zon
Maar breekt in je handen
Ik bouwde daar iets op,
even,
tot het weer oplost.
En de zee nam het terug…
Eenduidig
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
324 Misschien zegt mijn
huis het ook, maar
stiller, zonder strijd
in dozen op de overloop,
in spullen verzamelt
in de loop der tijd
een stoel iets van
zijn plaats, mijn
boek met ezelsoren
de geur van oude
kamers waar dagen
telden als verloren
de mok met barsten,
de sleutels zonder
deur, soms noem
ik het herinnering
maar meestal…
De nacht die vordert
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
174 Niet als herinnering,
maar als iets dat overal opgeslagen ligt,
altijd bereikbaar,
altijd bereid terug te keren.…
De dichter
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
124 Elke kus is een asrest, een breekbaar verbond,
een bloedende herinnering, gekust op de mond.
De regen wist namen van de ramen vandaan,
alsof hij en de ander nooit hebben bestaan.
Het masker sluit nauw om het holle gelaat,
terwijl hij de as van zijn dromen verlaat.…
in ontkenning
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
163 in welke fase dan ook, het
ontwrichten van gewichtloze
herinneringen brengt de dichter
telkens verder dan het eindpunt
dat statig als een verticale horizon
de vleugelreizigers met hun gevederde
dromen verwelkomt met een nederig
buigend gebaar gericht aan de toekomst
evenwichtigheid is slechts een ingeslopen
idee van een onbekende materie…
Wat rijkdom niet kan kopen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
137 Maar dieper nog is de rijkdom
van een geest die niet verhardt,
die in verlies iets bewaart
van liefde en herinnering,
en dankbaar blijft voor wat er is.
Want uiteindelijk
blijft van bezit niets over,
alleen de sporen
die een mens achterlaat
in de harten van anderen.…
traditie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
131 wat als “ scheepsjagen “ je eerste
herinnering aanwakkert als je plots
voortgetrokken wordt uit een diepe
slaap en de wereld om je heen
vlotter beweegt dan de op drift
geraakte “ Vliegende Hollander “
in de diepte verzwolgen wegens het
niet omzeilen van de draaikolk
die in het hoofd van deze zeebonk
hem haastig naar de reling doet
begeven…
eenvoud
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
237 ja,
niets is mooier als de vruchten te plukken,
ze op te rapen of te herinneren
.
zij helpen mij verder bij iedere komende stap…
Tijdloos gras en vochtig steigerhout
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
111 Er klinkt een fluistering in de zwoele duisternacht,
waarin de herinneringen van de dag verzinken.
Het ruwe hout geeft warmte aan de koelte af,
een diepe geur van zonlicht en verleden tijd.
De zomer dralend, alsof hij nergens om gaf,
behalve om deze nacht van rust en eeuwigheid.…
As den dach van merrege
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
183 herinner mîj aon den dach van merrege,
die vertèlt van 't ontluukende grúúne ghras
.
waorin ick mîj dan, zoe zèèr wit geborghen,
alsof noe al 't hede, gistere was…
Heimwee
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
83 Nostalgie het terug denken aan
Warme herinneringen of een vals sentiment
Opdat we niet willen vergeten wat is vergaan
Heimwee naar het verleden
'die goeie ouwe tijd'
Onder het mom het gaat slecht in het heden
Niet alles is vergaan wat we vergeten
Door boeken, foto's, films en objecten
Zijn er momenten dat we het weer weten
Zoals bijvoorbeeld…