930 resultaten.
Vanaf het platteland (1)
gedicht
3.0 met 1 stemmen
10.708 Aan de rand van
het dorp, in een van die schaars verlichte straten.
Uit geweest in het centrum, natuurlijk.
Met een vriend die hier woont, waarschijnlijk. Prettig ver-
lopen.
En nu fietst ze goedgeluimd naar het aangren-
zenden gehucht een paar kilometer verderop, waar haar ouders
haar liefdevol zullen opwachten, pa wel wat
slaperig.…
Denkend aan...
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
805 waardigheid overbleef
steeds verder van hun horizon vandaan
de luchten hangen er laag
de zonnestralen worden langzaam
in krijgswolken verwoord en belast,
om in ander zand te aarden
aan hun wil vast te klampen
door de geest van de toekomt begeleid
in de delta’s van het waterlanden,
en over opvangkampen verspreid,
soms ongewild in stad en dorpen…
Tante Tiet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
996 Tante Tiet schuifelde door haar Bedumer huis
alsof de Canadezen het dorp niet hadden bevrijd.
Haar zoon combineerde slagroomgebak met bier
en hij joelde als een profeet om zijn vondst.
Tante Tiet hekelde de vooruitgang en ze vervloekte
iedere uitspraak, die op de televisie werd gedaan.…
Anachronisme
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
457 Ik zie hen door de dorpen gaan
anachronisme in het heden,
contradictio met short
en shirt in binnensteden
het is zo spijtig en
zo tegenstrijdig om te zien
dat geen dier draagsters
schijnt te willen weten dat die Mien,
Dol en vrijgevochten, ja,
bazin in eigen buik,
zich aan die nieuwe vrijheid wilde laven
en de kans kreeg niet langer…
Katwijk kust mij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 niet keerde naar de zee
Ze keken met de storm mee
Ik had trek gekregen met nog de
zeereep voor mijn kiezen
Een mantelmeeuw was mij al voor
Zonnestralen kwamen door
Goude mist met blauwe gaten
Witte vlaktes boven wilde golven
De zon die droogt zijn tranen
Dat bedoel ik met zijn wolken
Ze hangen boven een centrum
Een stad wat ooit een dorp…
De dag die altijd terugkomt
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
376 Alle mensen in mijn dorp
glijden langs mijn huis,
als hyena’s over vlaktes,
alsof ik enkel botten ben
waar tanden in zoeken
wat er nog overblijft.
Jij zei me ooit:
al wat je voelt,
al wat je denkt,
het bestaat niet —
het is lucht,
geen waarheid.…
Wie zal de nacht in strikken binden?
gedicht
3.4 met 64 stemmen
16.253 Terwijl ik in mijn dorpen liep,
heb ik gevraagd om de beminden:
waar kan men oude namen vinden?
Wie kent de naam die mij verliet?
Wie deelt de droom die in mij sliep
en zak het hart in bloemen winden?…
Ouder
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.524 Dat zag hij toen
in dorpen en steden en dus vertrok hij, zonder begin.
Er waren meisjes aan zee, en geuren en slierten regen
uit hun haar of was het zeewater, maar wat dan nog,
want meisjes waren water en zo warm en als nootjes.
Zo verzon hij wat ze echt waren en dat wisten zij.…
oedipus met uitgestoken ogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.381 dronken boot
maar waar en wanneer
zelfs de zon heeft het nooit geweten
toen horloges nog geen secondewijzers hadden
en ik zonder verrekijker op pad trok
het verleden deel was van het nu
de hengsten tijdig steigerden
en moeder bloedde iedere maand
zij gaf me de kruik die ik gebroken heb
en stuurde me met een hoofdknik
naar de bakker in het dorp…
ZOMERGOD
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.504 Het dorp, het veld, de vruchten,
Bezield, bezonnestraald,
Op landen en op luchten
De zomer zegepraalt!
IJlt tegen, blijde scharen,
De goudgelokte vorst,
Met bloemen in uw haren,
Met bloemen op uw borst.
IJlt tegen,
Hem tegen,
Met zang en groet,
Die weelde brengt en zegen
En liefde in 't jong gemoed.…
"Rythme en Provence"
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
670 De horizon, als luie minnaar zich uitrekt,hult
zich in het minnekleed van het lavendelbed,
cicaden in 'a capella' met hun
klagen aandacht vragen, het gekreun
van de cipressen overstemt,
tot aan de maaigrens van de dorpen,
aan wegmarkeringen onderworpen,getemd
door eigen ritme, in een ongelijke strijd,
aangelijnd door de tijdwijzers, verleid…
Mag ik uw woorden lenen?
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.888 De zieke man sprak met rappe tong
over zijn land dat hij verliet,
het lage winterlicht, meeuwen en luchten,
een besneeuwde dijk, de open zee,
snelle grijze wolken, hoge ganzenvluchten,
zompen en zand, duinen en dorpen
en de blonde wind over het verre wad,
eb en vloed in hun eeuwige getijdenspel.…
Joeki T
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
622 tragedie werd deel van mijzelf
voedt eeuwig kwellende weemoed
de tijdachtige afstand tussen ons groeit
het graf erodeert, bloemen verdwenen
ouderen sterven en jongeren vergeten
graf lijdt onder de tijd die ons scheidt
er bestaat geen dood doder doodst
de doden zijn allen even oud
in mijn sterven haal ik haar in
ik reis naar m’n dorp…
Ergens halverwege dromenland
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
639 mijn hond jankte
door God verlaten, iedere nacht
omdat zij weg was uit mijn leven
en ik stelde me voor
hoe zij haarzelf
aan anderen voorstelde
met de ondergang van de wereld
inmiddels zeer aannemelijk
in het vooruitzicht
maar het vergeten voltooide zich niet
er moest opnieuw worden vergeten
ik vertrok heimelijk in de nacht
naar een dorp…
Kind zijn in China
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
486 De jonge vrouw stond op en daalde af, terug naar hun
dorp. Daar zag ze haar twee mannen staan zwaaiend
en lachend misschien was het tijd om haar droom te
laten gaan ?…
Dit eiland
poëzie
3.6 met 13 stemmen
3.936 Voor de zachtmoedigen, verdrukten,
Tot geregelde arbeid onwilligen,
Voor de met moedwil mislukten
En de groots onverschilligen,
De reine roekelozen,
Door het kalm leven verworpen,
Die boven steden en dorpen
De woestenijen verkozen,
Die zonder een zegekrans
Streden verloren slagen
En 't liefst met hun fiere lans
De wankelste tronen schragen…
Arcen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 Afferden
--------
Het dorp Afferden:
De stroom, de grens, een kapel:
Wereld en hemel.
Duvelskuul
----------
Zie een klapekster
Hoog in de berk bij het ven!
Blijft hij er zitten?
Het Schuitwater
---------------
Gelach vult het bos.
De boomklever slaat alarm.
Te late stilte.
Broekhuizen
-----------
Terras aan de Maas.…
mijn vink
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
593 Waar ik ga in het land
zetten we streepjes met vaste hand,
op een stok speciaal ontworpen,
gekend door iedereen in alle dorpen.
We zijn kameraden onder elkaar.
Als we verliezen valt dat ons niet zwaar.
Als we winnen, krijgen we bloemen
en mogen een mooie vrouw zoenen.
Je moet de sfeer eens opsnuiven.…
Jij taalgenieke dondersteen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
805 komend vallen
laten smoren
door het bos
mis je wel
jij taalgenieke dondersteen
je grapjes en de boodschapjes
een dagelijkse dreun
je steun
en wederwaardigheden
van de dag
vooral de avonturen
van de nacht
gekke bekjes
en je filosofentrekjes
mis je wel
mis je niet
in mooie vergezichten
de zon bezoekt
het dal
dat bontgekleurd
een dorp…
De Retiese Lént
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
619 Eeuwenlang reeds
staat midden het dorp
de statige Retiese linde.
Gespleten zijn takken,
gebarsten zijn stam,
onaangetast zijn groeikracht
in bloem en in blad.
Godin Freya haar woonst,
de heilige boom,
’t huis maakt hij tot thuis,
de goede boom.
Onder zijn kruin
werden dure eden gezworen
en huwelijken gesloten.…
Lichtfabriek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
368 Je vertelt me iets
over liefde, waarheid
trouw en vergane glorie
in de geheimzinnige lichtfabriek
vol dansende uitbundige mensen
het is een groot kraakpand
in een verlaten dorp aan zee
waar ze oude boeken verzamelen
in een kleine muziekzaal zonder dak
Eindelijk is de duisternis
zoet geworden
door menselijk falen
in jouw droombeeld…
De kaaiwerker
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
259 In het water
beweegt iets na:
een dorp,
eeuwenlang gedragen
door mannen
die nauwelijks
een spoor
achterlieten.…
Ontvlieden
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
131 ik leun met beide elle bogen op een breed dikhouten stok
een van de gevlochten pilaren van de oversteek
en overzie de groene sprieten nabij en zo verder van mij af
de beide kanten van onze enige dorpse meander
(ontwaar zelfs een schichtig drinkende reek)
.…
NEVELIGE AVOND
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
768 ergens in een modderige gracht
Ik ruik de geur van het hooi
dat door een boer pas is gemaaid
en voel de wind die door de hoge bomen waait
Vlak voor me
doemt plotseling uit de mist
een klein bergdorpje op
De huizen staan in groepjes op en rondom
een nevelige heuveltop
Het kerkje in het midden
de boerenhoeven er omheen geschaard
Dit dorp…
Palma de Mallorca
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
2.029 Palma de Mallorca
Ze noemden haar Palma de Mallorca
Stad gelegen aan een baai met fraaie lijn
Jong en toch ook oud
Waar jachten groot en klein
Vreemd en toch vertrouwd
Evenals de ferries, geduldig wachten
Om uit te varen in de zonneschijn
Soms is het rustieke Spaanse karakter
Nog nauwelijks te herkennen
Dat zijn de dorpen vernieuwd…
Egypte is een bloem
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.296 Een drassige delta vormt de kelk
In de stroom herken ik de steel
Daar bloeit het dorp
Drijven vijanden handel
In graan, uien, vijgen
In de rotswand is de steenbok uitgehouwen
Een uitverkoren prooi die briest
Resten van vroege jagers verzinken in het slib
Blootsvoets klimt de boer in dadelpalmen
Langs rafelig touw
Haalt hij de oogst binnen…
Bouwen op een krijtrots
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.307 Daar aan de rand van het azuur
Bouwen we een lemen hut
Een open wand van glas
Het kinderbed past in de hoek
Zoals de troon in een spiegelzaal
De zoon sputtert wat tegen
Als het dons klaar ligt
Om hem in te pakken
Een voorjaarsgeschenk voor morgenvroeg
Door een kier gluurt hij naar de schemer
Onze tuin lijkt over te vloeien naar het dorp…
wild geraas
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.160 die daar in het groene veld
of huppel langs de vliet
alles kan ik bedenken
ik ben zo vrolijk vandaag
en wil niemand krenken
ik zing over de witte wolken
de vogels in de lucht
o, wat ben ik tevreden
voel het van binnen kolken
ik ren de longen uit mijn lijf
heb inmiddels wel
duizend paarden bereden
dat maakt mij heel berucht
in dorpen…
Het jaagpad
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
625 Aan heimwee toegegeven ben ik voor even in m’n oude dorp,
loop langs het bruine water over het jaagpad naar de dreven,
zie nog m’n oom hangend in z‘n zeel op ‘t oude pad en tante
die aan de helmstok staat; mijn god wat voor leven was dat.…
BURGEMEESTER WUITEWEG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
949 spijshuis De Wilgenhoeve
noodt met zijn warme wit-rode huid
de liefhebbers van gezellig smullen
knipoogt voortdurend fijntjes _ vriendelijk
naar het zorgzame woonoord Bertilla
waar zieken een goed bestaan genieten
het weidse gebouw De Karmel
vraagt ieder wie diepe bezinning mint
recht en wijsheid te sterken
deze Zuiderpoort van het stadse Dorp…