1000 resultaten.
voor dit kind
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
749 kus ik zee van je lippen
je haren wild van wind
en wat van adem blijft
als meeuwen schreeuwen
langs de vloedlijn scheren
of onbarmhartig
in gestrande schaaldieren pikken
ik verzamel wee riekend wier
alle flessenpost
razend schuim
klonters taai teer
en teken met braakhout
van dromen verzadigd
zijn naam in hart natzand
waar vloed…
SLAAP EN DOOD
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.353 'k Heb in de schemering uw vlucht bespied,
Tot ik u zag verdwijnen bij de vloed
Aan 's werelds eind, de zoom van mijn gebied;
Welk land voert gij uw kindren te gemoet?" -
Maar de ander luistert stil en antwoordt niet.…
Oost Indische kers
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.010 Hij staat in 't zonlicht, in een vloed van bloemen,
't Verwarde kluwen van zijn kers te ontvlechten,
En zorgzaam, wijl de hommels hem omzoemen,
Helpt hij een stengel om zich vast te hechten,
En iedre nieuwe, rood getroste slinger,
Die hij bevrijdt van wie zijn bloei bedekten,
Betast hij zoekend met voorzichtge vinger,
En stoort de blinde…
Nederlanders leven met water.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Wij zijn bereid op alle rampen,
Klaar om vloeden te bekampen;
Wij zijn de heersers van de zee!
Aan ons is die gehoorzaam en gedwee.
De rivieren kunnen overstromen,
De zee en het regen mag er komen.
Wij kennen samen geen duchten,
Wij gaan nooit ergens vluchten.…
Aan de zee bij Katwijk-Binnen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
748 Langzaam kwam de vloed naar boven.
Zij zuchtte: "'k Ben het leven zat".
Reeds omspoelden zilte golven
haar middel en haar leest.
Binnenkort wordt zij bedolven
en dan is zij er geweest.
Het water staat reeds tot haar lippen.
Haar gedachten zijn bij hem.
Hoe hij omkwam op de klippen
en zij hoort nog zijn stem.…
Lastige zaak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 (Lijnen van vloed (II))
't Weer daarentegen
liet niet te wensen over
echter toch vaak een professie
waarbij schijn bedriegt
Voorspelling is net
zo zeker als de wolken
heel vaak aanwezig op momenten
dat zij niet zijn gewenst
Onze liefde daarentegen
honderd procent stabiel
jij twijfelt toch weer; zinvol
of totaal onzinnig...…
Observatie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 Of zal een vloed overstromen, zal het stormen,
maar hoe het dan elke keer
laag en kalm water wordt.
Desnoods loop ik dagenlang
langs de zee.…
Duizend jaar.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 Zolang zal hij wachten op de zeedijk en met de vloed
niet meespoelen. De enterhaken liggen klaar in koud beton.
In neon spuiten fonteinen een kunstmatig leven. Kijk,
ze spelen. Een vuurtoren waarschuwt voor het vasteland.
Hij telt de stralen, schikt ze naast elkaar en bouwt een aureool
voor de hemel.…
Op de oceaan.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.080 Ai mij, is zó de maatgang van dit leven,
Moet elk licht dùs in nieuwe vloed bedolven,
Smelt iedre kleuring weer na luttel tijd?...
Zijn liefde en schoonheid enkel schuim van golven,
Verstuivend in de drift van rustloos streven,
En woont alleen in wissling eeuwigheid! -…
Een mooie dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
733 Als ...... op een avond zoals deze, over de vloed
na een welgemeend “wees gegroet”
de laatste slagen je zeewaarts dragen en
zo verkozen je ziel te lozen?
Mmm, lijkt me niet onaardig maar geef me nog een paar jaar
Hij grijnst en zegt: in eeuwigheid, komt voor elkaar…
Kasteel te ver?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 Kom aan
mijn borst, spat als vuurwerk
in mijn hoofd uiteen, ook jouw
uur komt, al rol je weg, je kromt
je rug als een wolvenpak, je ziet
mij als een prooi, in eb en vloed,
brekend op de kust van niemandsland
als spotroep van aangespoelde schelpen die
op de tijdslijn het verleden laten horen.…
zij roest in haar boeien
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
902 ik zag je hand
in het laagliggend land
de polders, kwelders en zee
jij gaf eb, daarna vloed
maar wij namen de klei
en leefden er mee
uit zand van het
strand groeiden duinen
jij liet de winden daar struinen
wij braken met dijken en pieren
de golven omdat zij ons met hun
kracht zouden hebben bedolven
jij wakkert de wind
tot orkanen…
Venetië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Aanleggen en verlaten,
de stad drijft op licht vertrokken van smalle kaden,
de trage opmars van meerpalen,
stille eskaders die geduldig op de vloed uitrijden.
Tijdig overschrijven ze natte regels ingehouden
van de stil oprijzende gebouwen.…
Lichtfabriek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
192 O, spreek mij van de liefde en de trouw
van glans die in de Lichtfabriek verviel
waar menig uitbundig man en vrouw
danst met een vrolijke, doch broze ziel
dit grote pand, gekraakt en aan de vloed
herbergt het boekwerk van een oude tijd
de duisternis smaakt teder nu en zoet
door menselijk falen van haar angst bevrijd
wij dansen tot de zon…
je krijgt wat je dragen kan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
116 zijn woorden schrijden langs
verzande voorspellingen
die alle prielen van de kwelder
laten droogvallen terwijl de vloed
het getij berust met
woorden die een ruwe
zee belet zich te keren tegen
al wat een stormvloed in
springtij kan aanrichten
geduld oogst laag water
in het aanzien van het verre
vasteland dat aan de kim
het violette licht…
Zeg mij .....
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.709 van tranen, omgeven door
het licht aan Uw horizon en ik zal de
nacht begroeten zonder duistere
gedachten, de ochtend omhelzen
met de warmte van het eerste licht
ooit zal ik het diepdonkere dal weer
verlaten, de roep om een toekomst
horen, wanneer U mij Uw handen
schenkt en mij zult leiden naar daar
waar elk licht ieders ogen zal raken,
vloed…
Zeestem
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
6.374 De stem van de zee
ontwaakt in de vroege vloed
en fluistert jouw naam.…
Misplaatste grap?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
451 glippen, voegt niets toe aan de doelen
zonder dat vroegere dromen zijn verteert,
in ervaringen wat tegen zichzelf of tegen
het beeld wat zich in de spiegel van de
realiteit, je aanstaart en tegen je keert,
alle illusies ten spijt, de dood heeft
zich al genesteld in stromen bloed
onderhuids, in de aderen sijpelt
de balans in tij van eb en vloed…
Cordon Sanitaire
netgedicht
3.2 met 23 stemmen
889 of zo de gezetene bemint
zacht en lieflijk bedrukt,
nadat de stoelgang is gelukt,
het strijken ondersteunt
soms in vaart,
met haastige spoed
doch vaak, zo niet steeds meer,
nadat er eerst hortend en stotend
lijfelijk is gekreund
op wat in donkere kleuren
met een plons neerstort
in een reeds vooruitgesnelde vloed…
Gevoelens
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
535 Brandende winden door lucht over water
loeiend als stormende eb en vloed
in golvende gevoelen van pijn en verzachting
vlammende hoogten en dalen tussen golven
af-en-toe zicht op ruisende velden met graan
en witte zeilen over blauwe meren
waar kabbelende golven hun ritme slaan
gedreven door getemperde lauwe bries.…
Na de storm
gedicht
3.1 met 16 stemmen
12.670 Eb en vloed zaaien weer nieuwe schelpen.
Nog nooit zoveel oesterschelpen, geribbeld
en wit. Elke vorm gestremd in zijn groei,
een tijdsbeeld van voorspoed en tegenslag.
De binnenkant glanzend, glad parelmoer.
Ik denk aan mijn oude vriendin, bijna blind,
zo wanhopig om toch weer een oorlog.…
"Versleten"
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
522 Mijn verhaal is tot
de draad versleten,
ik stop mijn ogen
dicht en schrei, gebed
diep in oude dromen,
zonder eb of vloed,
in kansarm tij, in een
toonloos duet door
menig dichter reeds
bezongen, een ultiem
lied, van ziel tot hiel
gedoopt in een literair
verbond tot herhaalde
daden werd gedwongen, is
het moeilijk te verklaren
wat…
De schemering dempt
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
549 je haven te sluiten
binnen gehoorafstand
ik wilde wat roepen 'binnen onze taal'
de zee klotst altijd voort in eindeloze deiningen
wend zich altijd weerom
waar zij heen vliet
(jij om mij, ik om jou,
vergeet me niet waar ik overnacht)
‘k weet wat ik doe met vrouwenogen en oren
dichtbij het dichterlijk dicht
laat ik je gegrift als vloed…
jammer
hartenkreet
0.6 met 16 stemmen
2.414 in dit o zo snelle leven
liefde schiet er vaak bij in
tegen beter weten in
daar schuilt nu juist het punt
niemand die iemand nog wat gunt
zo lijkt het bijna wel
ieder is gehaast en snel
denkend aan een eigen sores
maar een straat verder
krijgt iemand van mores
alles gaat aan ons voorbij
niets lijkt nog op een beetje tij
het is wild en vloed…
De maangodin
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.065 de maan is een vrouw
verstopt in het cyclische
verdwijnen en verschijnen
in de schaduw van het licht
als maand van het leven
als vruchtbaarheid gegeven
je mooie ronde vorm
aan de donkere sterrenhemel
boven het ondermaans gewemel
het initieert de getijden
het bloed en de vloed
die de vrucht in de zee ontmoet
het weerspiegelt de zon…
Naaktstrand
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
623 Het bejaarde koppel was
verdwenen, opgeslokt door de vloed.…
DODENHERDENKING 1947
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
927 Altijd lof voor hun heldenmoed,
Die hen kostte hun eigen bloed
Om de kwade vloed te keren.
mei 1947…
Levend lichtspel?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.306 Het nieuwe leven is als een feest
al zijn de weeën in eb en vloed
pijnlijk in de golfslag van de tijd,
maar wordt de komst van elk kind bemint.
Het ontzwemt de diepte, stijgt naar
het licht, nog verblind door slaap
in een hulpeloze verdediging, de
verwachting die de wereld raakt.…
ik zie mijn Wad verdwijnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
486 en dieper
om tenslotte te verdwijnen in het niets
maar mijn hand zal je altijd blijven raken, ik zal
verhalen over jou schrijven
het leed beleven van de windmolens
in jouw buik, het vuil bestormen
in het binnenste van jouw ziel
ach mijn wad, kon jij mij maar dromen
me kleuren aan de horizon
met mij ontwaken
telkens wanneer de vloed…
Kroniek?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 verdriet
konden we ons niet laten uitdrijven
en uit de zeearmen zwom je weg
over de onstuimige jaren van het tij,
de zwemkunst hoefde ik je niet te leren
nu de handen de uren niet meer strelen
maakt dat de dag vleugellam, diep
begraven in het zand en extra lang,
op de vloedlijn verstoof het inzicht,
dat geluk wordt geboren in eb en vloed…