Alle inzendingen over vloed

1000 resultaten.

Sorteren op:

voor dit kind

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 749
kus ik zee van je lippen je haren wild van wind en wat van adem blijft als meeuwen schreeuwen langs de vloedlijn scheren of onbarmhartig in gestrande schaaldieren pikken ik verzamel wee riekend wier alle flessenpost razend schuim klonters taai teer en teken met braakhout van dromen verzadigd zijn naam in hart natzand waar vloed…

SLAAP EN DOOD

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.353
'k Heb in de schemering uw vlucht bespied, Tot ik u zag verdwijnen bij de vloed Aan 's werelds eind, de zoom van mijn gebied; Welk land voert gij uw kindren te gemoet?" - Maar de ander luistert stil en antwoordt niet.…

Oost Indische kers

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.010
Hij staat in 't zonlicht, in een vloed van bloemen, 't Verwarde kluwen van zijn kers te ontvlechten, En zorgzaam, wijl de hommels hem omzoemen, Helpt hij een stengel om zich vast te hechten, En iedre nieuwe, rood getroste slinger, Die hij bevrijdt van wie zijn bloei bedekten, Betast hij zoekend met voorzichtge vinger, En stoort de blinde…

Nederlanders leven met water.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 541
Wij zijn bereid op alle rampen, Klaar om vloeden te bekampen; Wij zijn de heersers van de zee! Aan ons is die gehoorzaam en gedwee. De rivieren kunnen overstromen, De zee en het regen mag er komen. Wij kennen samen geen duchten, Wij gaan nooit ergens vluchten.…
Nightgrief27 september 2012Lees meer >

Aan de zee bij Katwijk-Binnen.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 748
Langzaam kwam de vloed naar boven. Zij zuchtte: "'k Ben het leven zat". Reeds omspoelden zilte golven haar middel en haar leest. Binnenkort wordt zij bedolven en dan is zij er geweest. Het water staat reeds tot haar lippen. Haar gedachten zijn bij hem. Hoe hij omkwam op de klippen en zij hoort nog zijn stem.…

Lastige zaak

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
(Lijnen van vloed (II)) 't Weer daarentegen liet niet te wensen over echter toch vaak een professie waarbij schijn bedriegt Voorspelling is net zo zeker als de wolken heel vaak aanwezig op momenten dat zij niet zijn gewenst Onze liefde daarentegen honderd procent stabiel jij twijfelt toch weer; zinvol of totaal onzinnig...…

Observatie

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
Of zal een vloed overstromen, zal het stormen, maar hoe het dan elke keer laag en kalm water wordt. Desnoods loop ik dagenlang langs de zee.…
Ralameimaar23 februari 2015Lees meer >

Duizend jaar.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
Zolang zal hij wachten op de zeedijk en met de vloed niet meespoelen. De enterhaken liggen klaar in koud beton. In neon spuiten fonteinen een kunstmatig leven. Kijk, ze spelen. Een vuurtoren waarschuwt voor het vasteland. Hij telt de stralen, schikt ze naast elkaar en bouwt een aureool voor de hemel.…

Op de oceaan.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.080
Ai mij, is zó de maatgang van dit leven, Moet elk licht dùs in nieuwe vloed bedolven, Smelt iedre kleuring weer na luttel tijd?... Zijn liefde en schoonheid enkel schuim van golven, Verstuivend in de drift van rustloos streven, En woont alleen in wissling eeuwigheid! -…
Jan Veth27 januari 2016Lees meer >

Een mooie dood

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 733
Als ...... op een avond zoals deze, over de vloed na een welgemeend “wees gegroet” de laatste slagen je zeewaarts dragen en zo verkozen je ziel te lozen? Mmm, lijkt me niet onaardig maar geef me nog een paar jaar Hij grijnst en zegt: in eeuwigheid, komt voor elkaar…
karel7 september 2016Lees meer >

Kasteel te ver?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
Kom aan mijn borst, spat als vuurwerk in mijn hoofd uiteen, ook jouw uur komt, al rol je weg, je kromt je rug als een wolvenpak, je ziet mij als een prooi, in eb en vloed, brekend op de kust van niemandsland als spotroep van aangespoelde schelpen die op de tijdslijn het verleden laten horen.…
Pama15 april 2019Lees meer >

zij roest in haar boeien

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 902
ik zag je hand in het laagliggend land de polders, kwelders en zee jij gaf eb, daarna vloed maar wij namen de klei en leefden er mee uit zand van het strand groeiden duinen jij liet de winden daar struinen wij braken met dijken en pieren de golven omdat zij ons met hun kracht zouden hebben bedolven jij wakkert de wind tot orkanen…

Venetië

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Aanleggen en verlaten, de stad drijft op licht vertrokken van smalle kaden, de trage opmars van meerpalen, stille eskaders die geduldig op de vloed uitrijden. Tijdig overschrijven ze natte regels ingehouden van de stil oprijzende gebouwen.…

Lichtfabriek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 192
O, spreek mij van de liefde en de trouw van glans die in de Lichtfabriek verviel waar menig uitbundig man en vrouw danst met een vrolijke, doch broze ziel dit grote pand, gekraakt en aan de vloed herbergt het boekwerk van een oude tijd de duisternis smaakt teder nu en zoet door menselijk falen van haar angst bevrijd wij dansen tot de zon…

je krijgt wat je dragen kan

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 116
zijn woorden schrijden langs verzande voorspellingen die alle prielen van de kwelder laten droogvallen terwijl de vloed het getij berust met woorden die een ruwe zee belet zich te keren tegen al wat een stormvloed in springtij kan aanrichten geduld oogst laag water in het aanzien van het verre vasteland dat aan de kim het violette licht…
elze7 september 2026Lees meer >

Zeg mij .....

hartenkreet
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.709
van tranen, omgeven door het licht aan Uw horizon en ik zal de nacht begroeten zonder duistere gedachten, de ochtend omhelzen met de warmte van het eerste licht ooit zal ik het diepdonkere dal weer verlaten, de roep om een toekomst horen, wanneer U mij Uw handen schenkt en mij zult leiden naar daar waar elk licht ieders ogen zal raken, vloed…
metha22 februari 2005Lees meer >

Misplaatste grap?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
glippen, voegt niets toe aan de doelen zonder dat vroegere dromen zijn verteert, in ervaringen wat tegen zichzelf of tegen het beeld wat zich in de spiegel van de realiteit, je aanstaart en tegen je keert, alle illusies ten spijt, de dood heeft zich al genesteld in stromen bloed onderhuids, in de aderen sijpelt de balans in tij van eb en vloed…
Pama9 augustus 2020Lees meer >

Cordon Sanitaire

netgedicht
3.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 889
of zo de gezetene bemint zacht en lieflijk bedrukt, nadat de stoelgang is gelukt, het strijken ondersteunt soms in vaart, met haastige spoed doch vaak, zo niet steeds meer, nadat er eerst hortend en stotend lijfelijk is gekreund op wat in donkere kleuren met een plons neerstort in een reeds vooruitgesnelde vloed…

Gevoelens

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
Brandende winden door lucht over water loeiend als stormende eb en vloed in golvende gevoelen van pijn en verzachting vlammende hoogten en dalen tussen golven af-en-toe zicht op ruisende velden met graan en witte zeilen over blauwe meren waar kabbelende golven hun ritme slaan gedreven door getemperde lauwe bries.…

Na de storm

gedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 12.670
Eb en vloed zaaien weer nieuwe schelpen. Nog nooit zoveel oesterschelpen, geribbeld en wit. Elke vorm gestremd in zijn groei, een tijdsbeeld van voorspoed en tegenslag. De binnenkant glanzend, glad parelmoer. Ik denk aan mijn oude vriendin, bijna blind, zo wanhopig om toch weer een oorlog.…

"Versleten"

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 522
Mijn verhaal is tot de draad versleten, ik stop mijn ogen dicht en schrei, gebed diep in oude dromen, zonder eb of vloed, in kansarm tij, in een toonloos duet door menig dichter reeds bezongen, een ultiem lied, van ziel tot hiel gedoopt in een literair verbond tot herhaalde daden werd gedwongen, is het moeilijk te verklaren wat…
pama23 april 2010Lees meer >

De schemering dempt

netgedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 549
je haven te sluiten binnen gehoorafstand ik wilde wat roepen 'binnen onze taal' de zee klotst altijd voort in eindeloze deiningen wend zich altijd weerom waar zij heen vliet (jij om mij, ik om jou, vergeet me niet waar ik overnacht) ‘k weet wat ik doe met vrouwenogen en oren dichtbij het dichterlijk dicht laat ik je gegrift als vloed…

jammer

hartenkreet
0.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.414
in dit o zo snelle leven liefde schiet er vaak bij in tegen beter weten in daar schuilt nu juist het punt niemand die iemand nog wat gunt zo lijkt het bijna wel ieder is gehaast en snel denkend aan een eigen sores maar een straat verder krijgt iemand van mores alles gaat aan ons voorbij niets lijkt nog op een beetje tij het is wild en vloed…
gerda14 augustus 2010Lees meer >

De maangodin

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.065
de maan is een vrouw verstopt in het cyclische verdwijnen en verschijnen in de schaduw van het licht als maand van het leven als vruchtbaarheid gegeven je mooie ronde vorm aan de donkere sterrenhemel boven het ondermaans gewemel het initieert de getijden het bloed en de vloed die de vrucht in de zee ontmoet het weerspiegelt de zon…
J.J.v.Verre22 januari 2011Lees meer >

Naaktstrand

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
Het bejaarde koppel was verdwenen, opgeslokt door de vloed.…

DODENHERDENKING 1947

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 927
Altijd lof voor hun heldenmoed, Die hen kostte hun eigen bloed Om de kwade vloed te keren. mei 1947…

Levend lichtspel?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.306
Het nieuwe leven is als een feest al zijn de weeën in eb en vloed pijnlijk in de golfslag van de tijd, maar wordt de komst van elk kind bemint. Het ontzwemt de diepte, stijgt naar het licht, nog verblind door slaap in een hulpeloze verdediging, de verwachting die de wereld raakt.…
Pama26 april 2013Lees meer >

ik zie mijn Wad verdwijnen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
en dieper om tenslotte te verdwijnen in het niets maar mijn hand zal je altijd blijven raken, ik zal verhalen over jou schrijven het leed beleven van de windmolens in jouw buik, het vuil bestormen in het binnenste van jouw ziel ach mijn wad, kon jij mij maar dromen me kleuren aan de horizon met mij ontwaken telkens wanneer de vloed…
elze27 april 2014Lees meer >

Kroniek?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
verdriet konden we ons niet laten uitdrijven en uit de zeearmen zwom je weg over de onstuimige jaren van het tij, de zwemkunst hoefde ik je niet te leren nu de handen de uren niet meer strelen maakt dat de dag vleugellam, diep begraven in het zand en extra lang, op de vloedlijn verstoof het inzicht, dat geluk wordt geboren in eb en vloed…
Pama29 augustus 2014Lees meer >