968 resultaten.
DOODLOPENDE WEG
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
982 Haar tengere lichaam schokte
toen zij hem opeens ontwaarde
Wat hem uit ‘t donker ontlokte
dat hij het wel met haar klaarde
Haar stem leek bijna bevroren
toen hij haar de mond bedekte
Hij fluisterde: Je bent verloren
als ze, wat hij wenste, verrekte
Haar hart hamerde als bezeten
toen zijn hand de weg verkende
Haast aan alles had hij gezeten…
9 april 2011
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
567 Die mooie zonnige dag in april,
toen de tijd opeens bevroor.
Er was paniek, een gek die schoot.
Een lijk op straat, meer mensen dood.
Niemand wist iets.
Paniekerig geruchten hier en daar.
Telefoontjes van bekende of ik nog leefde.
“ja, gelukkig maar.”
De dag begon zonnig en licht.
Kinderen speelden en mensen lachten.…
in winters landschap dromen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
568 een wandeling in ochtendgloren
is zo gezond voor lichaam en geest
wat kan ik de natuur bekoren
en de winter nog het meest
ik trek mijn longen vol met vrieslucht
zodat alle bacteriën kunnen sterven
wees gerust dit is geen klucht
want gezond kom je van zwerven
ik slenter doelloos door de velden
vele akkers zijn mooi wit bevroren
ja, een…
Dagelijkse kost
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 De sporen van bevroren voetstappen ,
zij van boven zien en vertolken ze.
Er zijn tuinen , er vallen hemeltranen
doornen en rozen in tal van geuren
nachten zijn vol glazen kommen,
naast scholen vissen van vele kleuren.…
op dun ijs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 maar bekwaam schuifelen eenden
over het bevroren parelmoer
van de vijver in het kleine park,
gewoon plat op hun gemak,
zonder behoefte aan gesnater
of luid klapperen van vleugels,
ingedommeld en tevreden
op een overschot van de natuur,
buiten een gevaar voortgegleden
niet in besef van tijd en duur.…
WITTE TULPEN, ROZE HYACINTEN
hartenkreet
4.9 met 13 stemmen
1.223 Lieve lenteboden
die een bevroren hart ontdooien
onder naakte bomen
ontwaken frisse dromen
dat de dood maar even slaapt
en de kiem van het leven blijvend waakt.…
Ven-nevelingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Bevroren ven,
onvergelijkbaar ver,
ijzige vlakte,
een krakende ster.
Eens was hier bos ,
de mangrove begint echter te verliezen,
bomen laten langzaam los.
Treinen jagen voorbij,
leeg met haastige reizigers.
Het veen heeft geen haast,
het wacht geduldig,
maar niet op mij.…
It Giet Oan Njet
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
359 Srodki Bezpieczzenstwa
Saugos Nurodymai
Drosibas Pasakumi
Consignes de Sécurité
Sikkerhetstiltak
Turvallisuusohjeet
Biztonsagi Ovintezkedesek
Sicherheitsvorkehrungen
Sigurnosna Upozorenja
It Giet Njet Oan
langs de ijsbaan
op lantarenpalen
staan traffic lights
in tien geboden
voor vreemdeling
met wildebras
en kleine meid
op bevroren…
Maagdelijk wit
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
474 miljoenen bacteriën
een mondkapje kon volgens mij
nog veel beter
als rode gevarendriehoek fungeren
voor de trumpmania oekraïne en gaza
de waanzin van poetin hamas netanyahu
maar niets van dat alles
niets is minder waar
we beginnen met regen
en hagel en sneeuw
en af en toe plaatselijk regionaal
ontstaan er weer wissels
die storen, bevroren…
Winterdepressie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
323 Verlos ons koud hunkerend hart,
uit deze bevroren greep.
Winterdepressie, deze koude smart.
En als de krokus bloeit,
door sneeuw en ijs,
dan is daar hoop dat groeit.
Trots staat en straalt zij ons toe.
De droom van warmte,
het einde nabij, zo wintermoe.
Demeter's vreugde wedergekeerd.
Nakend, het nieuwe begin.…
Nabloei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
187 Alsof er onder de bevroren grond
altijd weer water beweegt.…
Eén-samen
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
1.765 staren naar zwak kaarslicht
jou zwevend beelden tot mijn glimlach gebrand stond op mijn gezicht
wat me grijnzend deed beseffen dat ik het je niet uit hoef te leggen
Ik heb dagenlang geprobeerd om te ontdekken wat ik voor je voel
ik heb niet anders kunnen doen dan mezelf in vurig gloeien verliezen
jouw warmte in mijn hart ver boven de bevroren…
dame blanche
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
889 van het universitair ziekenhuis
van -zeg maar- Ouagadougou
de ebbenzwarte reus Orpheus
die hier kadavers prepareert
voor autopsie
staat aan haar zijde
de kille schoonheid
van haar blank en romig lijf
gesteven als een uitheems eiland
van vanille-ijs
ontroert de zwarte man
in hart en nieren
hij buigt zich, proeft haar tepels
als bevroren…
- Afscheid is een te groot woord -
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.050 Afscheid is een te groot woord
afscheid, ter nagedachtenis
dankbetuigingen
uitleg en gerelateerde woorden
speciaal voor jou
het gevoel dat mijn huis
ellendig bevroren
tumultueus en in wanorde stekend
achter blijft, als iets bedreigends
wilde het de sloot over springen
terwijl verwerken van ondraaglijk verlies
nog in gedachten even…
Het meisje in het Mauritshuis
gedicht
4.7 met 6 stemmen
3.396 je houdt me met een stille blik gevangen
en staart me met bevroren ogen aan
betoverd blijf ik zwijgend voor je staan
in twijfel tussen schaamte en verlangen
het lijkt of je heim’lijk om me lacht
plezier beleeft aan een hardvochtig spelen
een minnaar die je nooit zal mogen strelen
en die zo kansloos op een teken wacht
je schepper is een kunstenaar…
Een groene kerst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
824 Dat kerstmis dit jaar warm en groen zal zijn
om geen rode haard vraagt en glühwein
ook dikke jassen, mutsen blijven in de kast
brengen bij het drukke winkelen alleen maar last
het lijkt of wij Kerstmis vieren in oktober
met kerstballen en glitter als gouden lover
geen berijmde bomen en bevroren grachten
in de kortste dagen en de langste nachten…
Herinneringen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
507 Bevroren momenten,
die in verdriet gedrenkt waren…
Raak niet verdwaald in je herinneringen,
verwar ze niet met vaststaande feiten.
Ze blijken plooibaar en onbetrouwbaar.
Waren de dagen niet kil en lichtloos?
De weg te gaan geen lint van leegte?…
Winterse stilte
netgedicht
1.6 met 13 stemmen
533 Zonnestralen breken voorzichtig
door de wolken, hun licht streelt bevroren
takken en glinstert op het ijs. Mijn gedachten worden
meegevoerd door de stilte, elke ademhaling een gesprek met de winter.
Sneeuwvlokken dwarrelen traag
en onverwacht, hun bewegingen zacht,
zonder haast.…
Onder het Noorderlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
349 Mijn longen geschroeid door de koude ijle lucht,
die dunne wolkjes uit mijn adem blaast
De betoverende gordijnen van het Noorderlicht,
waaien uit over het etherisch wit van velden
Licht beneveld door zulk een majestueuze glorie,
waar ontzag toeslaat in pulserende dromen
Een bevroren stem galmt uit in een diep respect,
richting de bergtoppen…
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
514 Geen schreeuw, maar een
zilveren draad van klank die de bevroren lagen om mijn hart doet barsten.
Het is het lied van een vogel,
die niet wijkt voor wind, die nuance hoort in
de doodse stilte van het veld. Zijn stem draagt de warmte van
verborgen nesten, een herinnering dat zachtheid ook een vorm van kracht is.…
Friesland in de winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.160 Mannen en vrouwen met bijna bevroren lichamen die verder moesten.
Hun voeten gestraft en gebonden voor de tucht en niet terug om mogen naar moeder toe.
Oh lieve borsten van moeder, je houdt ze bedekt voor ons en je houdt je warme huisje voor me gesloten.
U wilt dat we lijden.
En strijden voor het Erekruis.…
Het huilen van een pasgeboren wolf
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.530 Angst
De lucht lijkt haast bevroren
nog net geen volle maan
een knisper spitst mijn oren
ik blijf gespannen staan
Ik staar naar de struiken
hoor er dwars doorheen
ik kan een doodsangst ruiken
ikzelf heb er nog geen
Mijn ogen blijven staren
ik luister hoe de stilte valt
en ruik de angst bedaren
nu een geweerschot knalt
Jager
een…
Bahasa
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.024 de eerste ingehouden zucht waarin geregen
misten, riekt nog voor ze gronden weekt
en zwijgen kan als zij verhaalt
spreekt waarheid zonder taal
Wie zich de stilte meester maakt
voor vlagen wiekende klappen
slagpennen in het getijde van de rui
waarin `t stof eeuwen geleden lijkt
op gletsjer smeltend in druppels tijd
en thuis blijkt van bevroren…
IJsland
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
1.581 centrum lichtjes in de bomen
Huizen in diversen stijlen gebouwd
Warme mensen gewend aan de kou
Open en sociaal voelt zo vertrouwd
Gletsjers sprookjesachtig prachtig
Ontroerend wonder natuurschoon
Hagelwit ogen de oneindige vlaktes
Alsof er niets anders bestaat gewoon
IJspegels bekleden donkere grotten
Midden in een landschap groen mos
Bevroren…
ongelooflijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
796 weggevaagd perspectief
we waren eens keurig begraven
gruwel onttrokken aan het zicht
na bijna een eeuw aanschouwen
onze bruine knoken het daglicht
zie eens onze versplinterde botten
die verroeste tommyhelmen
met daarin onze verwoeste hoofden
en onze modderlaarzen nog aan
zie je ook wel onze eeuwige haat
tegen het opgefokte heldendom
bevroren…
Dichterslatijn
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
489 Landschap in de schemer verloren,
Bergtop met een meer zo koud,
Koestert schril een vloeibaar goud,
Sprankelend in stilstand bevroren,
Pegels van ijs markeren de rand,
Punten achter elkaar vertand,
Verhard en star maar transparant,
Kristallen schitteren als korrels zand,
Stijgende zon op het koele meer,
Stralend licht breekt speels en fel…
Vader
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.832 Je stopte mijn leven,
Hebt mijn gevoelens bevroren.
Om jou ben ik verhuisd,
Om je nooit meer tegen te komen.
Zodat je nooit mijn pad nog kruist,
Je hebt me mijn jeugd ontnomen.
Ik was zo klein en weerloos,
Terwijl jij tekeer bleef gaan.
Ik sloot dan mijn ogen en was boos,
Dacht dat ik nooit meer op zou staan.…
Brachystonicum
gedicht
3.5 met 14 stemmen
8.581 zwaarste graan
Sterren verdwijnen in negatief licht
Fantomen van duisternis krijgen ruim baan
En de korenbloemen gaan eraan de
Zachte blauwe bloemen gaan eraan
Zwetend wacht hij op een uitweg
Als op de krampen die in de morgen komen
Zwanger marmer aan zijn marmelade voeten
Baart een schelp die hem voor eeuwig omsluit met
Zaagselmimiek en bevroren…
Observatie
netgedicht
4.2 met 45 stemmen
1.641 Het nest reeds lang verlaten,
temidden van bevroren water
wacht na einderloze vrieskou
toch nieuwe lente op.…
verloren woorden
netgedicht
4.5 met 38 stemmen
1.411 woord
de bomen fluisteren
de wereld zo licht
als vanzelf ontstaat
een nieuw gedicht
op weg
naar de volwassenheid
is langzaamaan
die schat aan woorden
verloren gegaan
soms komen er heel onverwacht
toch nog een paar terug
die dansen dronken door de nacht
maar verdwijnen dan te vlug
voor haar om ze te vangen
en ook de pen
in haar bevroren…