986 resultaten.
Als die daarboven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.296 Wij allen zijn als die daarboven:
Wij leven zelden hier beneên;
Wij zien de volle korenschoven,
Geblakerd bouwland om ons heen; -
De blauwe lichtpracht van rivieren,
De gele bloemen aan de kant,
De vlucht van reigers en plevieren
Langs drassig moer en zandig strand; -
De meeuwen op de brede wieken,
Boven de duinpan, verontrust,…
Dooie gemak
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
602 Op mijn dooie gemak, zeg maar dooie akkertje,
struin ik langs het water kijkend naar de schepen,
de vissers, de meeuwen, de golven.
Op mijn rustige dooie gemak vervolg ik mijn akkertje.…
Wanneer je verward wordt...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
574 Dit keer ging het in een rolstoel,
ik duwde, jij zat,
ik praatte over hoe we altijd liepen
in bossen, op paden,
nu keken we naar meeuwen
die op een hekje, op en af, vliegend
naar het water, op het hekje,
in het plantsoentje,
voorbij bezette bankjes
door dronken mannen die vrolijk groetten
Op een lege zat ik nu, tussen zwerfafval
en steunde…
tien voor tien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 het hangend groen gebladerte
ervaar ik op balkon met koffie en gebak
het zweven op een zalig’ zondagmorgen
totdat opeens het luiden van de klokken
door keurig katholiek en precieze protestant
het zwaar gedreun van het geloof
met golven draagt naar rustend recreant
en dwarsbomend demonstrant
het krijsen van de kraai
het gegil der meeuwen…
Residu?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
365 maagdelijkheid de door meeuwen
bezongen schoonheid van gedachten,
geringd door vrijheid van het land
onafhankelijk als het water van de zee
uitnodiging voor iedereen tot het
minnekozen, de liefde met de poëzie te
bedrijven.…
Strandwandeling
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
213 Meeuwen vliegen krijsend rond
Onze hoofden. Af en toe duikend
In het zand of ’t water van de zee,
Rallen rennen langs de waterkant.
Op de vloedlijn bergen schelpen,
Zeewier, schuim en ’n enkle kwal,
Plastic flessen, netten en touw,
Soms een rottende vis of zeester.…
Verantwoord
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.314 De zekere gedaante in optrekkend gaande mist
glijdt als vanzelf blind - varend door de bocht,
zwervend krijsende meeuwen zweven over zijn vrachtkist,
hij alleen weet waar het vroege klimaat voor vocht.…
Matrozenblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
956 over fossielen uit de ijstijd
Het strand uitkamt, en stijf
Van zenuwen, zuchten, zand
Het juichend vee, het feest mijdt
Ruw als roestend ijzer
Statig als gegoten brons
Is de matroos die vele dagen, mijlen wijzer
Luistert naar het gegons
Van de klok, de klepel, het raderwerk
Zijn hart wordt een kalme spons
Hij werpt een muntstuk naar een meeuw…
branding( of op strand bij nacht)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.016 schuimend zingende waterslag
suizend door oren, flitsende
reflectie op mijn brilglazen
hangend tegen onzichtbaar
tastende straffe tegenwind
soms kerend op mijn weg
die ik schoorvoetend ga
zie in mijn ziel,het zwartwit beeld
naar bruin toe verkleurd
een niet verleden oorlog
de golven als mortieren
denderen door mijn lijf
schreeuwende meeuwen…
Herfstwinden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
25 ."
De schreeuwende meeuw roept:
'er is land'.
Leven heeft weer een waterkans.
Onder de grond wachten wortels heel stil,
mengt verval zich met een ontluikend kiemend begin.
Alles zal opveren...
Alles zal wederkeren...…
Windgewaai
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
539 gedachten
waar onrust toeft aan dezelfde oever
(waarin jij met kleuren speelt
zwart, altijd alleen dat zwart
die niet de mijne zijn)
heb ik blij gedacht in groen en rood
met geuren van lente
aan de wind die voort stroomt
zo ook mijn woorden
aan diezelfde oeverkant van ‘t leven
onder een blauwe hemel
keer ik terug naar daar
waar de meeuw…
winterdag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
666 ze trippelen rond zoekend naar voer
schichtig kijkend, de dood ligt op de loer
een koolmees klemt zich vast met dunne poot
pikt driftig in pindadop voor wat noot
onder de tuintafel die eenzaam buiten staat
vechten merels om orde, de minste gaat
damp verheft zich boven water, en de zwaan
met donker wiekgeklap zal eenzaam gaan
net als de meeuw…
schepen van hout
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 zeilen rennen vol langs touwen
gehesen ontluikend op de wind
vleugels van ganzen die opstijgen
eenmaal de haven verlaten verdwijnt
het land met klaagzang van meeuwen
die boven het wijde zog zweven
na het vertrek niet rijker noch wijzer
de harten gebonden in de lijven van
schepen van hout en mannen van ijzer
het dek rijst op een golf de houten…
Cirkels van de stad
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
559 op straat gaan auto’s aan
een onzichtbaar snoer gedreven
niet spreken het is al benoemd
het gaan regelmatig overslaan
van een spatie stilte en dan de
vloed van grommend geroes
donkere ramen weerspiegelen
het verloop alleen gestoord door
studenten in een rondvaartboot
over het plan van de stad kruisen
lijnen water en brug waar meeuwen…
De draaideur der natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
560 Meeuwen scheren over `t water
of stijgen op met zacht geklater
in deze rust hier om mij heen
denk ik terug aan het geween.
Aan de doodsstrijd die velen voerden,
aan de golven die hen ontvoerden
medogenloos hadden zij toegeslagen
met een kracht waarin zij niets en niemand ontzagen.…
oester
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
704 hoe jij bent ontvreemd van schelp en zee
geraapt wordt van het wad, waar dolende
prielen jou voeden met het deels gezouten water
en scherpe messen je delen tot een tweedelig wezen
zelfs de meeuw onthecht jouw huis van
’t weke vlees waaruit je bent ontgonnen,
zijn snavel zonder vrees je snuit
bevuilt met harde halen van zijn kaken
verhalen…
Vloedlijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Ik sluit mijn ogen, luister
naar de meeuwen boven de branding.
Zij voeden zich met vissen, maar die
voeden zich met wat er
op het land onder de zee groeit.
Wind waait water op dat mijn eelt verweekt,
wind waait zand op dat de oude huid
van mijn lichaam schuurt.…
Zo verbeeld ik mij het graag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 Ik wil genieten van vogelpootjes in de sneeuw
en hoe ik vogels zelfs een meeuw voeren ga.
Van pinda's rijgen naast ook vetbollen maken
genieten van gevederde die kreetjes slaken.
Van het dagelijks strooien van een handvol kruim
zodat al dat gevogelte tevreden kan zijn.…
Als de schemering valt
netgedicht
1.8 met 20 stemmen
441 Wanneer ook nog eens schepen ver
weg zijn en bijna nergens meeuw zich laat horen
vertellen wind zijn geheimen en sirenen hun vergeten verhalen
De tijd lijkt ontzettend langzaam te gaan zowaar stil te staan in deze puurheid.…
vrijgescholden binnenwerelden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
279 Jij gekleineerde, mail-failure-jodeljongen,
zou je longen er toch uit willen schreeuwen,
zoals het de meeuwen niks schelen kan,
- weet je wel; je weet wel,
dat stelletje rellende en rondvliegende,
zwijgend liegende ratmarterachtigen.
Maar het antwoord op jouw uitdrukkelijkste vraag,
wie is die ‘AD MMXXV’?…
als de zon rijst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
135 een ochtendwindje geeft jus aan schrille geluiden
van de vlak boven mij koppige meeuwen
die steeds kriskras in mijn lage hemel schetsend
in hun jacht over naar een mogelijke prooi schreeuwen;
die vaak op achtergelaten shit van de mens zal duiden
.…
Kustdorp
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
222 Ik droom van een kust waar azuren paleizen
verrijzen tussen de duinen loom en goud verbrand
waar zilveren meeuwen in een kille cirkel reizen
boven het schuimend lijkbeeld van het zilte strand
De dennenbossen spuwen hun bedwelmend parfum
terwijl het kinderspel verstomt in de felle zon
vliegers als dolle zielen in een doods vacuüm
zoeken de hemel…
Schiereiland
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.566 Je verpulvert het brood en de meeuwen lachen.
‘Durvers worden beloond.’
Huiverend klem ik de reling vast.
Nee ik verdraag de afstand, de grijze toon van havens niet meer.
‘Ik vertrek’ zeg ik en blijf en denk: ‘laf!’.
Woede vertekent de mondhoeken.
Nu waan ik me bewaker van een schroothoop.
Kan ik de mist wegblazen? Het moet.…
Cap Nez Blanc
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
4 De zee spreekt zacht,
meeuwen tekenen
kreten in de lucht.
Zout vult mijn longen,
en ik verdwijn even,
tussen tijd
en adem.
Twee jachthonden rennen vrij,
hun dans
over het natte zand
maakt de stilte zichtbaar:
leven dat speelt
aan de rand
van de eeuwigheid…
Belspel
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.958 Tot meeuwen kun je er mee melken!
Of maak je eigen Arabier!…
ik spot met oneindigheid
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
953 Ik geef je vandaag gratis het witgrijs
de vleugelslagen van ook de meeuwen
de laaghangende wolken die verhuizen
wellicht van Friesland naar Westmaas.
Het is altijd een ik en de laatste fase samen
met ook een nieuwe dag.Een die eigenlijk
wil wensen de hele dag aanwezig te blijven
om iets te betekenen voor de gewone ander.…
Mijn Rotterdam
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.843 Maar ver in de haven, daar wenkten de kranen,
de boegen, de bruggen en mast achter de mast,
de Maas en de meeuwen, de vlaggen en vanen
en strekkende lijnen van takels en last!
Er zwaaiden weer bakken! Er lalden weer lieren!
De zon zette water en wimpels in vlam.…
WINTERREIS
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 opgewekt
in afgewikkelde nachtspoel
pulserende velden
berimpelen wazig een regenplas op het voetpad
vol wegzeilend herfstblad nog
en snel een nauwe zeestraat
gegrist uit de winterse geo-gedichten van White
of Ten Berge
weerspiegelt de bijtende bergkam zichzelf
verwacht obscuur nog een zwachtel
van verder aangroeiend sneeuwpak met meeuwen…
Kleuren van het wilgeneiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
480 Jij bent geen slachtoffer, ik ben geen dader
we walsen de gele akker speels en vlijtig plat
laten meeuwen in onze grijze luchten vliegen
en dopen de bruine friet in kleffe mayonaise.
Je staat bij me in een telefooncel
onze hete adem beslaat het glas
we kunnen niets meer zien
dan onszelf, benauwd en onveranderd.…
Groet God van mij
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
854 gids, de Zoon van David met zijn kiezelsteen
en waar Hij wegen wijst, dan ga ik er heen
In mijn land heeft wat boos is macht en wat zij zocht
Zij geeft wat waanzin is en van het hart de tocht
Koning, kunst'naar, ieder volgt hier regenbogen
Liefde heet wat zij liegen en bedrogen
Vroeger liepen wij langs duinen, grachten en op stranden
waar meeuwen…