1518 resultaten.
regenpoeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 achterkant; dit is niet de tijd voor een besluit
het liefste valgewicht zoekt hemelloze aarde,
omarming zonder lichaam, dit is een blad-
verliezend bos, geen tuin van eeuwigdurende
lente, het glas dat mij doorziet is hard
en doorzichtig, als een kort moment tussen
gesloten wolken die altijd onderweg zijn
het is nog te helder voor schemer…
Verboden gebied?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 Leg nu ook af waarachter
de wereld te voorschijn komt
In de schemering van dagen
de verlossende toon van het
wentelende woord in de
zomen van begrip genaaid.…
lange benen stappen trots
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.294 je raakt terwijl
ik door de branding stap
jouw voeten in de oceaan
zijn slechts een zee met
golven en wat wittend
schuim van mij vandaan
lange benen stappen trots
door zand en op de rots
je blik voorbij de horizon
treft mij in ondergaande zon
gedachten dansen rood
geboren uit dezelfde schoot
je beeld wordt zichtbaar
in de schemering…
Judith
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
925 Tussen schemering en dauw ben ik een onbestorven weduwnaar
of ben ik toch een weerwolf, de wereld heeft er 't raden naar.…
Nieuwe tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 staat haast niets meer wat er stond
Wat ik verliet heeft mij onzichtbaar ook verlaten
Als ik er kom en mijn verleden naspeel
Kijkt alles me bevreemdend aan met steeds een nieuw gezicht
Alleen de kerk en de rivier
Alleen de oude maan en bomen zijn nog hier
Als ik er kom smaakt alles naar een onvermijdbaar later
Ik wacht dan op de schemering…
Laatste gesprek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Jouw handen en haar roken nog naar de herfst,
je gezicht was vaag zichtbaar in de schemering,
met verwachtingsvolle ogen, als die van een meisje,
keek je mij aan, alsof alles alleen van mij afhing.…
de zee - avond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 de golfslag die het strand toedekt
heeft iets angstigs onverwachts of
het een oordeel verklapt dat in
de komende schemer zwak aan
land wordt gebracht.
de avond ligt nu geheel op het water
dat ver en ver wordt gedragen.…
Serene Sirene
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
465 Het goud in de hemel verbleekt
de vogels zijn stil om mij heen
in ijle, etherische schemer
houdt een stem mij, gekooide, gevangen
onzichtbaar, maar wezenlijk tastbaar
en sprekend van vurig verlangen
In 't domein van mijn diepste impulsen
daar worden de klanken gesmoord
van woorden, herkenbare echo's
zo vaak meer dan eens al gehoord
maar…
nachten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
181 venster schreeuwt
om de stilte te behouden
: hoe zuiver ik de klanken
binnensmonds ook lief, het
houdt de schaduwen in de
kieren van mijn onrust niet weg
van welke opgelopen averij dan ook
dan beschrijf ik de cirkel weer rond
en mijn knieën wenen zacht door de
afdruk die met ruwte is heengeleid
daar het spel van de elementen
mij het schemer…
Leugenlabyrint
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
106 Voor jonge mannen is heldendom
aantrekkelijk, en als het hen lukt
om het monster te overleven
zullen ze kiezen voor de eer
van de leugen
en niet toegeven hoe het zit
maar zich houden aan het verhaal
en pochen op hun moed
wetend dat het monster
een schemerig labyrint is
dat ook hun voorgangers
bang maakte totdat ze beseften
dat de botten…
oor en luister
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
78 draagt een wondere wereld bij
aan de opsmuk die ik als een
offer draag in de vele wankele
momenten waarin ik het duister
lees al ware het een plaag
van historische feiten
het kenmerkt niet de dreunen
die in het Nu de “ einzelgänger “
met volle teugen genadeloos
tegen de grond hadden gewerkt
neen, de vruchten van de
vertrekkende schemering…
Een vlaag aardedonker
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
1.945 Noordenwind zwiert fladder vlerken
aan `t plooigespannen hemelkleed
waar ze door zuchten zwellend sterken
in vlagen snikkend kinderleed
Het vragende ‘waarom’ jaagt smeken
wervelend, dolend door de natuur
waar kalme wateren woelig breken
met het zonlicht in het laatste uur
dat in schemering met stormen vecht
die bevroren verdrinken…
Waken
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.964 je koude wangen
De kaarsen worden aangestoken
Om je lichaam heen
Het afscheid is van ons samen
De hele nacht blijf ik bij je
Totdat het morgenlicht er is
De reis gaat beginnen
Jij alleen weet de weg
Ik geef je mijn liefde mee
Een foto en mijn tranen
Als de kist zich om je sluit
De deur van het leven
Gaat dicht
Een lange reis in schemer…
schaduwen
netgedicht
3.2 met 44 stemmen
28.744 kleine meisje met de bal danste door ‘t gras
(ik droomde nog, dat ik dat was) en vlinders
waar je keek, het leek een spel van regenbogen
witte wolken wiegden langs strak hemelblauw
schaduwen bereikten de fietser langs ’t water
hij voelde het niet, pas later (toen de regen viel)
en de uitweg al vergeten, nog altijd niet te laat
paarse schemer…
Flirten met de Duivel
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.061 mijn hand glijdt sensueel
over jouw zwarte sexy shirt
langzaam naar beneden
je billen strak in spijkerbroek
wiegen zwoel
op het ritme van de nacht
een stem uit de verte
fluistert duivelse verlangens
bevangen door wellust
geef ik me over aan mijn lijf
dat begeerte verraadt
in schemer van de maan
verschijnt een gloed
op mijn melkwitte…
Ultiem
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
765 De ochtendstond is amper uitgedauwd
- zijn gloren daagt in sterkte reeds extremer
de eerste bundels licht zijn al ontvouwd
achter de sluierzone van het schemer –
als, in omarming van het jonge groen,
een koppeltje zich innig en tevreden
verliest in lokken van het pril seizoen
waar beiden lusten vol verlangen treden
als zij verliefd in hoge…
Nat uur
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
466 De frisheid in je longen
is van damp, is van dauw
Morgen door merel bezongen
Wij samen alleen tegen kou
Een uur overdag, een avonduur,
een uur nat, een uur droog
maakt je vrij, opent wegen
Geen grens, deur of muur
De akker glanst in gloed
van avondrood en zomerzwoel
Schemer door reebok begroet
We weten: straks is het koel
De lucht…
Zoethout
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
521 Doorluchtig door de regen getemd,
ben ik gelaten, maar vooral alleen,
misschien wil ik het zo laten,
mijn kijk geremd, door met waas
beslagen ramen, zie de lege straten,
scheen licht uit met kaars verlichte huizen
in schemer, het donkert om mij heen
met het potlood, waarmee ik schrijf,
kauw ik me naar het einde, herken
de smaak van zoethout…
Aan mijne moeder.
poëzie
3.9 met 14 stemmen
5.395 Ik heb u lief, als dromen in de nacht,
die, na een eindloos heil van éne stond,
bij de eerste schemering voor immer vlôôn;
als morgenrood en bleke sterrenpracht,
iets liefs, dat men verloor en niet meer vond,
als alles, wat héél ver is en héél schoon.…
Grind
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
656 Licht gedoofd
omdat de schemer mij belooft
dat hij zal troosten wie hem mint
en ramen dicht opdat de wind
geen schilfer uit mijn denkpad rooft.…
onbedekt
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
1.610 aanvaard mij in het lijden
aanvaard mij in het gaan
want zachtjes, heel zachtjes
vreest hoop mijn eigen naam
raak mij in de schemer
of langs een late weg
het stille zal steeds luider slaan
in’ t zwarte weefsel van de waan
zie het trage op mijn ogen
de woorden die ik achterlaat
de dood zal jouw rivieren breken
in de bedding van ‘t blauwgebleekte…
DWALENDE ZEKERHEID
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
939 De ster van Bethlehem
leidde de drie wijzen
naar het westen vol belofte
maar
misleidde hen te Jeruzalem
eer zij tevreden stilstond
boven de gezegende stal
dit geëerde hemellichaam
verloor ooit een spitsje
het doolt nog door de wereld
lopend in grillige schemer
zie ik vaak die vonk verschijnen
soms brandt ze als smidsvuur
binnen mijn…
Volmaakte stilte
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
720 Alleen in volmaakte stilte
in de opgetrokken schemer
praat ik zachtjes zittend
op jouw graf, 'k heb veel te lang
in angst geleefd
maar toch ben je altijd
voelbaar roepend en vragend aanwezig,
maar er is iets, iets ongrijpbaars
met vergezichten - zo ver
dat dwars door het heden
breekt, daarom probeer
ik te ontsnappen aan de…
Adembenemend
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
1.414 Nog verholen in de uitgewaaierde schemering
van het stroomgebied waar de woorden vloeien
komen luchtbelletjes aan de oppervlakte,
zoals schuim op een droge mond kan groeien.
Al knetterend en flitsend
laat de hemel een lichtspektakel boeien, tekenend
de magie van dat ene woord dat stilte verbrak
met aardedonkere stem en licht accent.…
OOSTERSE EER AAN SMALINGERLAND
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
473 Wijd Smallingerland
glanst in oranje schemer:
weiden vol avond.…
conventies
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
762 die bepaal ik zelf
doctrines heb ik uitgehold
een woordje
een wenk
een gezichtsuitdrukking kwam ik tekort
om die ander wel te begrijpen
waarom zijn mensen zelden duidelijk
iedereen is gelijk
iedereen is meteen
meteen over de zeik
waar is broederschap gebleven
avontuur was verslavend
deed de mooiste vrouw verbleken
avonduur of schemering…
Misschien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 Ga zitten en wacht
op een herinnering
Roep geen herinnering op
want het is geen soldaat
Commandeer geen herinnering terug
het is immers geen hond
eerder een vleermuis in de schemer
Komt er dan iets ? Vast wel.…
Eenzame kleuren
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
652 De avondzon verjaagd al het licht
even voordat de schemer op staat
een gratis schouwspel in het zicht
er is geen kleur die mij niet ontgaat
de hemel staat als het ware in brand
door al die fel gekleurde tinten
mijn auto zet ik even aan de kant
om dit wonder te laten bezinken
gehoon en verwensing is mijn deel
terwijl een auto langs mij schiet…
Verboden vrucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 zwijgende bomen lijken zo stil
werpen schaduwen op de muur
buigen onder gewicht van de wil
verteren hun ziel in brandend vuur
ik durf niet te zeggen waar het op staat
bang om prijs te geven wat verborgen is
dat in ongebreideld verlangen schuilgaat
in luwte van schemer voor het morgen is
zonder grenzen van betamelijk gedrag
zou het verbodene…
De liefde slaapt in haar hart
poëzie
4.2 met 6 stemmen
5.469 geen regen, geen schaduw, geen sneeuw,
geen dooiende schemering
die als een zwavelen zon
in de rafels hangt van het weer,
drijft mij terug naar het vuur
van haar kamer, haar rode haard.…