Alle inzendingen over weemoed

1304 resultaten.

Sorteren op:

Het nest is leeg

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 969
Het nest is leeg Kinderen vliegen uit Weemoedig kijk je om tot de horizon hen opslokt Komen ze ooit weer? Je gaf ze wijde vleugels maar vliegen is hun eigen lot.…

ANCI ZOEKT DE STILTE

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 748
Aan de modderhelling langs de kleine stroom ligt een kale, bemoste tak, dun en lang, peinst weemoedig, verteert geduldig _ loom... Hij dicht zichzelf een zwijgende klaagzang. Zijn schors siddert licht, beeldt een bange droom: huidschimmel kwelt die oude reuzenslang!…
Han Messie23 september 2010Lees meer >

Moederliefde

gedicht
2.4 met 63 stemmen aantal keer bekeken 11.989
Haar handen liggen in haar schoot, lichtbruin, als gevallen bladeren, wegzakkend in een wolk van weemoed. En ik, nog een kind, leg het hoofd met de rode schram over de wang op de harde rondingen van haar knieën.…

Van ál de tranen, die mijn wanhoop schreide

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.680
Dede' u de wilgen van mijn weemoed wrokken, Vol teedre bloemen geurde er 't welig gras. En zoetjes droeg, wen luidden de avondklokken, Haar wel de herder vér van 't zwart moeras.…

Keervers

gedicht
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.708
als rood en weemoedig het daglicht gaat liggen commissies weer zwijgen den haag zich verbergt tirannen in bunkers de weldoener spelen de lente een klaproos op slagvelden legt als kinderen vragen waar vaders naar toe zijn als wie er asiel zoekt geen brood krijgt maar steen dan weet ik van zeeën van nooit en nog verder en dat liefde vluchtte…

Palmzondag

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 602
Met weemoed denk ik aan de tijd toen we in de tuin van mijn grootouders palmtakjes plukten - hoe meer hoe liever - om de volgende dag mee te nemen naar de kerk en in de namiddag van Palmzondag naar de velden te gaan en die op de akkers te planten.…
Adeleyd31 maart 2012Lees meer >

Mopertingen 1962

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
Soms dwalen ze weemoedig tussen al de jonge gezichten op de speelplaats van mijn oude school. Daar, in mijn dorpje Mopertingen waar ze vaak blijven hangen omgeven door een aureool, mijn mooie jeugdherinneringen. Toen was de wereld nog groot en Kennedy was nog niet dood.…
Frans Vanhove23 september 2013Lees meer >

Stille tekens

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 877
Zwalkend op het pad der weemoed spreekt de taal zijn stille tocht Een plaggenhut markeert verlatenheid wanneer koude mijn ogen blind traant De windhoos blaast een boomkruin kaal lenig dansend herfstig sjansend wat meteen de adem stokt En waar mijn geest de winter wacht waarin ik jou zo naarstig zoek met handen blauw gevroren draagt…

Testament

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
Ik laat je wat muzikale noten na om het klavier in weemoed te stemmen een flesje droge wijn voor jouw keel en een zwembad om in te zwemmen ik geef je mijn natte kasteel geschikt voor een oordeel mijn eerste penseel gouden pink en vingerhoed je mag rekenen met mijn rekenmachine harken met mijn zilveren hart mensen ontzien met mijn moed…

a taste of honey

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
ik ben tot bitterheid geworden en dwing mijn zelfspot tot een grimlach die droevig naar je lippen droomt vanavond heb ik om de hunker zitten drinken en om de weemoed in je ogen toen wij afscheld kusten er was zoveel dat ik had willen zeggen hoe oeverloos ik van je hield en woorden die ik niet kon spreken uit angst voor een ommuurde morgen…

Lila aster

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
Toen was jij aanwezig voor ik je zag, zo intens en zeldzaam zacht, zo weemoedig en vurig. Ik voelde je voor jij me aanraakte. Weekgeel herfstlicht bereikte met moeite de kamer. Jij stond daarin zo sterk en teer, zo zwak en puur.…

Verjaardag (2)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 769
Toch wriemelt er een grimmig-weemoedige gedachte in me ook een vrouw wordt ouder alleen langzamer dan een man voor haar lentegeur haar zonnelach me bedwelmen me uit de tijd bevrijden voor even.…

kringloop

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
de bladeren vallen in ontelbare kleuren vormen en getallen van bomen naar benee zij dwarrelen gedwee, nemen de zomer mee kleuren met hun kleed de grijze aarden wallen de tak, het blad, de steel, de nerf wurmen zich weemoedig in de aarde ondergaan het ondergronds bederf om verder nog dan ver te gaan in waarde vergaan, verlaten…

Rust.

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Uw spiegelende ziel, van weemoed plots omvangen, ziet lange trillingen statig door d' ether varen. Gevoelens domen mat, uit tijden die eens waren. Vertoef nog, vreemde weelde van die kalme nacht; naar dees vergetende uur heb ik reeds lang getracht; laat om mijn moede ziel uw eeuwge schaduw hangen. Maart 1893…

Palmzondag morgen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
Met weemoed denk ik aan de tijd toen we in de tuin van mijn grootouders palmtakjes plukten - hoe meer hoe liever - om de volgende dag mee te nemen naar de kerk en in de namiddag van Palmzondag naar de velden te gaan en die op de akkers te planten.…
Adeleyd8 april 2017Lees meer >

Een kaars in de nacht

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 825
Smekend over het flikkerend licht; in tranen, weemoed en wanhoop lijkt het of ze schreden hoort nader komen en iemand een zwaar pak wegneemt boven het hoofd.…

Soms zie je beren op je pad

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
Dat weemoedige geluid achter mij kan ik echter vandaag amper duiden. Zelfs het linnendoek, mijn palet helpen mij de dag niet door. Ik voel de melancholie die striemt het weer, het landschap, deze dingen. Het wemelt zelfs van de herten hier mijn jeugdherinneringen praten te luid. © 19-11-1999…

Herfst perikelen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
gloed van de late zon zich langs de hemel spreidt ‘t hart breekt van t ontroerd mensen kind bij ‘t zien van ‘t kunstwerk tederheid dat weet dat na dit najaarsspel van blad en wind de donkere dagen zullen komen met kale takken aan de bomen en open armen naar de hemel gericht een wolk van triestheid breekt de weemoed…

EEN KAARS IN DE NACHT

hartenkreet
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Smekend over het flikkerend licht; in tranen, weemoed en wanhoop lijkt het of ze schreden hoort nader komen en iemand een zwaar pak wegneemt boven het hoofd.…
Greta Casier16 november 2021Lees meer >

Eenzame man.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 592
Jij vat vol weemoed en onvervalste charme, ‘k vraag me soms af, ik ben niet helderziend, waarmee kan jij je kille nachten warmen ?…

Zomeravond

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 402
Een zoele wind houdt zijn adem in, ritselend klimop bedekt bemoste muren, donkere struiken voeren weemoed aan, zacht klinken de stemmen van de buren. Ik hoor hun inhoudend gefluister, ruik de zware geur van de seringen, verderop, in het toenemend duister, begint aarzelend een vrouw te zingen: Summertime and the living is easy.…

Het duister van de zomer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 421
keurslijf een ingeblikte zon en zwermen vogels rond de schemerlamp iedere avond voor de beeldbuis een vreemd en wild verlangen Soms stond je stil bij de schaduw die waanzin vertolkte dan was je even terneergeslagen vol twijfel in die wanhoop maar even later had het leven weer geluid klonken doffe voetstappen niet langer weemoedig…
mobar20 juli 2023Lees meer >

De liefde of een rij cipressen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
Weemoedig denk ik terug aan die eerste vlinderzucht. Saskia. Die mijn hart meenam naar Nieuw-Zeeland. En hoe de liefde mij het circus waarderen leerde en mijn eerste Griekse woordjes. Haar zucht tot debatteren. Hoe we samen ‘Stupid’ zongen. Stiekem samen zijn. Maar ook heel erg ‘out in the open’. Ze gaf me kinderen. En hoofdpijn.…

Kraaienvriend

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 423
het geaccrediteerde najaarskerkhof waar je de zwijgzame geesten bezoekt een melodieuze kraai fluit je toe het is niet erg om dom te zijn geluk komt met de jaren onze toekomstdromen zullen voor altijd bij de zwarte vogels zijn ze vertellen ons verhalen van onschatbare waarde de donkere kraaien krassen woede stijgt op uit jouw ziel weemoed…
mobar26 juli 2025Lees meer >

Spiraal van Ontnuchterende Wanhoop

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 327
Ik dans weemoedig voort, met op mijn wang een traan, en waanzin gaat hier langzaam met mij op de loop. Ik lever mij over aan een nietszeggende verplichting, totdat ik mij keer op keer opnieuw heb bewezen. Hoe lang kan ik deze dystopische realiteit nog aan, waar ik mij steeds weer afvraag: is er nog hoop?…

Dierbaar gemis

netgedicht
2.6 met 34 stemmen aantal keer bekeken 1.436
Ik koester weemoed als een kostbaar kleinood, een bewijs van wat voor altijd waarde houdt. Zo wordt de pijn een stille vorm van liefde, een ademhaling die de zachte ziel behoedzaam voedt. Ik draag je mee, niet als een zware last, maar als het licht dat door de kieren valt.…
CB13 januari 2026Lees meer >

hoeveel herfsten nog

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2
beperktheid van een overvloed aan woorden vaak roemden we dat ons zwijgen meer betekende dan alle grenzen uit een oud atlas en dat wat eens was geschied een geschonden verhaal uit het verleden betrof het raakte telkens diepere lagen en maakt een verbintenis tot een eeuwig verbond het geschrei waar mee ik begon is geen geschrei van weemoed…
elze25 oktober 2026Lees meer >

Herfstimpressie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Gruwelijk feestgedruis! Laatste oktobernacht: Griezelige monsters en spoken alom. Is het de avond van pangangaluluwa zorg ik ervoor dat ik niet buiten kom.…
Bobcom1 februari 2023Lees meer >

Peinzensmoede

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.509
Ik smacht, vermoeide Van ’s levens loop – Mijn hope is weemoed, Mijn weemoed hoop! En ’k geef mij over, Met blind geloof, Aan U de Vader, Wie me niets ontroof! Daar is geen Priester Die Hem verklaart! - Doch U zoekt niemand Vergeefs op aard.…

GALM EN NAGALM

poëzie
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.636
Bij het lied der min, ...Bij het lied der min, Smeltend en zacht, Mengt zich weemoed in, ...Mengt zich weemoed in; ’t Gloeit en versmacht. Ook die toon verstomt, ...Ook die toon verstomt; Lief blijft hij mij Maar een andre komt, ...Maar een andre komt Op aan mijn zij.…