2056 resultaten.
FOMO
snelsonnet
3.5 met 10 stemmen
925 Ik twitter functioneel, niet voor de pret
En las daar over ‘Fear of Missing Out’
Mij laat de actualiteit vrij koud
Tenzij ik werk aan een nieuw snelsonnet
Toch, als ik mijn mobiel soms eens vergeet
Voel ik me onbehaaglijk incompleet…
[ Er schittert schoonheid ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Er schittert schoonheid,
ondersteboven, dubbel --
in de parkvijver.…
De zegen van een bejaarde
hartenkreet
4.8 met 20 stemmen
2.269 Gezegend ben je, als je me toelacht
en me vraagt naar de dagen van mijn jeugd.
Gezegend ben je, als je zacht met me omgaat
mijn stille tranen begrijpt
en me laat voelen dat ik bemind word.…
Uren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
801 De sneeuw wolkt als vitrage voor de ramen
Hij houdt de wereld buiten en sereen
Breken wij onze jeugd af steen na steen
Triest scharen zich de meubelen tesamen
De vensterbank met stervende cyclamen
Zegt dat het nooit meer wordt zoals voorheen
Gelijmde briefjes waarop onze namen
Leiden ons veilig door de uren heen
Wij openen de kast met de…
sneeuwpret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 ondoorzichtig stofblad
zweeft zij ons boven de daken
tot het zich zacht vallend nestelt
in het licht van het avondverkeer
het sluipt in kieren en spleten
stapelt zich op vensterbanken
dwarrelt op takken en twijgen
het fladdert over stad en land
welke zij zo in witte lakens legt
als de wereld langzaam wakkert
speelt blij het kind van de jeugd…
DANKBAAR ZIJN
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.680 Mijn gedachten laat ik dwalen
langs mooi vervlogen jeugd
al die mooie herinneringen
brengen mij zoveel vreugd.
Ik zie de groene appelboom
en het water achter de dijk
wat ben ik een bevoorrecht mens
als ik al die dingen zo bekijk.…
Ik had u niet gevraagd...
poëzie
3.1 met 21 stemmen
3.008 O geef mij weer mijn slanke en eedle jeugd,
mijn argeloze liefde en heldre vreugd,
nauw door een waas van weemoed overtogen.
'k Voel niets meer dan die eeuwge wanhoopsdrang,
maar, door uw felste woede en haat bewogen,
zal ik u vloeken tot mijn laatste zang.…
De vrome vrouw en de kleuter
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
668 Onbegrepen aanvallen op hem in
z’n jeugd trekken diepe sporen
in z‘n brein; neemt ze mee naar
volwassenheid waar op afstand
de gebeurtenissen in een groter
verband te beoordelen zijn
Wat moet dat joch hier, vraagt de
vrome vrouw onder het schilderij
van Christus aan het avondmaal;
in haar blik leest hij dat zij een
kind ziet van…
de skyline als mistig verleden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
806 ik rijd door velden van mijn jeugd
de skyline
ach,.... mistige velden doorkruis ik
het zijn de polders
in Mondriaan-termen geschetst
ik weet dat, maar zie het nu niet
en stuur haar vooruit, zoals vroeger
nu echter wat ingehouden
kan ik hem nog vertrouwen
lijkt zij te denken
de leidsels enigszins gevierd
ruimte geef ik haar
ik voel haar…
Een triest anachronisme
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
471 wilde een
betrouwbare woning
maar dat kon ik meteen
al vergeten omdat
wij niet pasten in het
model maar met extra
belonen lukte het wel
sociale woningbouw
op de linkse hoek
vol denimblauw met
grote gaten in de broek
wat stoffig haar in een
scherp getekend gezicht
dat eigenwijs nog alles wist
zij woonden allemaal
te groot de jeugd…
Burned Out?
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.340 onbekende
Leidraad per decreet
Ben ik op zoek naar mezelf
Wakkergeschud door moeders van amper tien
Zoek ik naar mijn echte ik
Dreigementen kunnen mij niet langer leiden
Belofte en schuld laat ik achter me
Mijn God maakt deel uit van mijn Ik
Wanneer ik samenkom in eenzaamheid
De samenloop van omstandigheden
Welhaast vanzelfsprekend
Mijn jeugd…
aarde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
767 De jeugd lijkt uit zijn lijf verdwenen,
de hemel is zelfs aan het wenen.
Moeder, waarom doe je mij dan aan.
van jou komt toch mijn bestaan.
Laat me weer even bloeien,
laat bloemen op mij groeien.
Ik word vruchtbaar door het zaad,
van duizenden gewassen,
gans mijn lijf is nu doorweekt,
laat mij jou toch verrassen.…
Leegte aan de overkant
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
650 zich steeds opnieuw oprecht verbaast
Over hoe we dwalen, dat we dwalen
Want wij zijn bang voor het moeras
En willen goedverlichte paden
Willen terug naar hoe het vroeger was
Door god en vader staat verraden
De toekomst valt als een lange nacht
Over onze tuintjes en mooie grachten
Het verleden dat moederlijk naar ons lacht
Het is onze jeugd…
El pueblo blanco*)
gedicht
4.7 met 94 stemmen
9.494 Wat witte scherven
tussen hotel en disco
vertellen het verhaal:
je jeugd naar de stad
enkel ouderen blijven
en wachten zich dood.
*) El pueblo blanco ('Het witte volk'): klein dorpje hoog op de kust van Andalusië met een roemrucht verleden, nu bijna van de kaart verdwenen.…
KWART EEUW MUSEUM
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
621 onverwacht mee
met verre wereldreizen
doen moedige daden
die in vele boeken
over de aardbol gaan
in het fraaie landhuis
van hun schepper en schrijver
Willy Vandersteen
krijgen Suske en Wiske
voorgoed een verblijf
om zich levensgroot
aan een ieder te vertonen
reeds vijfentwintig jaren
waken binnen deze muren
verrassingen voor de jeugd…
in de ogen van mijn kind
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.059 maakt dat ik sterk ben in mijn zwakte
en volgens haar heb ik altijd gelijk
als zij haar hand in de mijne legt
verdwijnen al mijn diepe zorgen
in mijn hart verschijnt een glimlach
en ik ben niet bang meer voor de morgen
in haar ogen kan ik zien
hoeveel geluk dit kleine mens me geeft
en ze zal ooit opgroeien, weggaan
maar heeft dan haar jeugd…
jeugdsentiment
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.599 Een hele jeugd geslagen, nooit verwend
een beeld voor altijd ingeprent
Een moeder zwaar verslaafd aan pillen
vader last van incestgrillen
Ja mijnheer de magistraat
u weet, waar ik over praat
Ik heb echt hard geprobeerd
maar wat had ik geleerd
Haten, stelen, en bedriegen
en van 't ene tehuis naar 't andere vliegen
maar dat duurde nooit…
Het tederhartige kind
poëzie
4.2 met 48 stemmen
12.346 ach laat haar leven
Tot mijn voordeel, tot mijn vreugd;
Welk een droefheid zou 't mij geven,
Haar te missen in mijn jeugd.…
Schitterende starre
poëzie
2.2 met 12 stemmen
2.854 Ik zag een starre schittren,
Maar ’t was niet aan de trans;
’t Was in twee dierbre ogen,
Een starretje vol glans.
’t Betoverde en bezielde
Mijn hart, mijn geest, mijn jeugd,
’t Spreidde in mijn blijde woning
Gods licht en vrede en vreugd.…
Roos van de geest
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
691 Het grote vergeten begint
herinneringen glijden weg in duisternis
er komen geen nieuwe
Je maakt een reis terug in de tijd
naar je jeugd, naar je geboorte
een reis alleen, zonder ons
Wat je maakt tot mens, tot wie je bent
wat je verheft boven dier zijn
schilfert af, roos van de geest
Wachten op het einde
een reuzenbaby in een luier
dat…
Buiten het bedijkte land
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 Dit is natuur uit mijn jeugd en ver daarvoor.
Hier is het domein van de rivier, eb en vloed.
Kreken lopen dagelijks vol en weer leeg.
Iedere cyclus brengt nieuwe energie.
De bodem is vruchtbaar en uit dit met kleur.
Er is steeds iets nieuws te ontdekken
in door natuurgevormde sculpturen.
Eeuwen mensenarbeid laat zich zien.…
Het lijsternest
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.210 De moeder, geel en bruin gespikkeld,
De vader in zijn effen pak
Vloog af en aan, dat het de jeugd aan niets ontbrak.
Maar toen de morgen was gekomen,
Dat hun de ruimte daar te nauw
Werd, en zij naar het verre blauw
Des hemels hebben koers genomen,
Vond elk zijn richting, vliegensvlug,
En geen kwam er onder mijn dak terug.…
De dood na de mosterd
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.606 zal de stramheid
der leden
ook mijn speelse geest
langzaam tot een stugge
boemelaar smeden
opdat ik het heden
steeds meer ga zien
met wezenloze ogen
als de waarheid
van het verleden
slechts goed is
en de jeugd thans
wordt bedrogen
maar ook dat
de sprankelende schoonheid
door mijn aderen
zal worden gemeden
en de opwinding…
Witte licht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
749 van mijn jeugd die zwijgend voorbij glijdt,
Die mijn leven, soms ongewild, inkleurde.
Ik sluit mijn ogen, beelden gaan voorbij,
Verstilde herinneringen aan een kind.
Beelden, alleen maar bestemd voor mij,
Sommige voelen aan als een kille wind.…
Amsteldorp
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 Daar in het dorp aan de Amstel
lopen we door de straten van mijn jeugd
snoepwinkel op de hoek,
schepen op de trekvaart,
kikkers in de sloot,
schaatsende kinderen op de vijver,
schaduwen van vroeger lopen met ons mee,
in de rustige straten,
nu - zonder winkels, touwtje springende kinderen,
zigeuners op het parkeerplein.…
Augustus
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.349 Zwijgend lover hangt te dromen,
van geleden jeugd vermoeid.
Kleurentrossen, moegebloeid,
schuilen onder lommerige bomen,
zwichten om de volle vracht
zwaargedragen levenspracht.…
Rebecca
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
633 hoger door als ik erken, zij is een winterkind
van keer op keer en laagjes liefdessneeuw
uit mij door vaders heen en hij als God zoek
ik haar af, ik weet zij loopt mij voor in alles, van
wie ik ben en metafoor, ik denk hem dichterbij
zo dicht dat kind het ademloos vereeuwigd
dan stelen knoppen lelies blanker door de tijd
verschik ik jeugd…
Mijn liefde
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.891 O kón ik stillen al die wilde kreten
Van hen wier leven dood is in hun jeugd,
Wier harten koud zijn in de lange nachten!
1888…
De Pastoor Teloor
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
578 Dat blijkt nu, wereldwijd in vroeger-tijd en jaren later,
zijn mensen misbruikt in hun jeugd, al-voor hun eigen tijd.
Voor al die slachtoffers, ouders, gelovigen is dit teveel
hun mea'culpa en excuses, nog maar op een hand te tellen
Ik vraag U,
moet men nu toch maar snel de kruisweg weer herstellen?…
Het leven: Mijn Creatie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
725 Ja, ik heb mijn dood zelf gecreëerd,
Uit het leven, genot, uit gele lente bloempjes, kijkend naar de jeugd van tulpen;
Ja ik heb muziek zelf gecreëerd...…