2935 resultaten.
ontluiken
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
620 heersen van binnen
daadwerkelijk heb ik onze adem niet meer gemeen
dat roert mijn denken, vraagt om mij te bezinnen
allengs gaat alles nog verder op slot
en kan ik slechts kijken in een enkele richting
het blijkt ook nog eens een doodlopende straat
waar niemand voor mij een deur lijkt te openen
die gastvrij mijn gevoel binnenlaat
als het sterven…
tweespalt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 leve de
oehoe naar
verluid uit
Duitsland het
stikt hier
van de
watervogels voor
hen mannetje
radio
oho
watervogels dreigen
uit te
sterven zozo
Harderwijks Dolfinarium
vult de
kassa met
het maken
van toeristische
foto's achterom
minister uw
plicht is
dit hebzuchtig
gedrag te
verbieden het
is uitermate
dieronvriendelijk…
Droomoord
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
414 ........het Donkere Paleis van de vraag
........hoe je wilt sterven, nu nog niet
........maar later met jou of toch liever
........alleen met een zwarte pil
........tegen ondraaglijk lijden
........of een uitzichtloos bestaan?
Of is het te vermoeiend?…
Dieper dan de wortel reikt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
373 Alsof ze weet
dat wat groeit
eerst moet sterven
aan licht.…
T.E.G.E.N.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
205 dat we al zo lang horen
als we luisteren wilden
ons waagden te begeven
op die spekgladde wegen
zien we nu de bewijzen
dat het basale motief is
en zal zijn voor dat volk
dat niet-blanken optieven
of sterven
rechtse armen zwaaien
onheilspellende zinnen
uit gemaskerde strotten
en schaamteloze tronies
in oranje rookgordijnen
met vlagvertoon…
in scene gezet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
210 zo mijn erbarmen dragen
die in eigen handen
zijn gelegen
neen, hoe vruchteloos de nachten
ook plukken aan de rituelen van
een leven lang sterven in hoogmoed
waar vaandel en graf elkander
bestrijden met eergevoel dat licht
bestreken is met een vleugje zoet
het zal de hel nimmer betreden
daar waar liefde nodeloos zich
aan valse goden had…
Een reis die niemand kiest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
17 Je koffer staat niet bij de deur.
Er is geen kaart, geen tijd van gaan.
Alleen het licht valt door de ramen
en raakt je bleke handen aan.
We praten over kleine dingen:
de regen, iemand die nog belt.
Ik luister langer dan ik vroeger deed
wanneer je iets van toen vertelt.
Ik wil je vragen niet te gaan,
maar zie hoe moe je bent vandaag.
Ik…
Erosiebruine lelies
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.166 kuilen
waar het fijne stof regeert
over de pest en etterbuilen
al het groen en pril geweerd
gortdroog en veel erosiebruin
Ik volg de sporen van de bron
ooit de zekere oorsprong
van omhelzing en minnekozen
waar de aarde ooit bezong
de toverpracht van lila rozen
altijd de glimlach overwon
Ik voel de jongste regen sproeien
aanschouw het sterven…
Pupil
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.328 Als in een stilleven
Pakweg een fruitschaal met een kandelaar
(De schaduw van de druiventros op glanslak)
Zo staan we versteend zij aan zij
Het raadsel wolkt op
Als het zwart van jouw ruisend kleed
Een sluier waait om de hals
Je wil in laaiende lompen sterven
Gedrild in verliezen
Scheur ik de voering van de broekzak
Munten, sleutels, zand…
Voor de liefste onbekende
gedicht
3.6 met 232 stemmen
76.660 Kussen onder straatlantaarns
en samen dwalen door de regen,
wéér verliefd zijn, wéér verliezen,
bijna sterven van verdriet -
dat hoeft nu allemaal nog niet.
Ik ben nog niet aan ons gehecht.
Ik kijk bepaald niet naar je uit.
Neem de tijd, als je dat wilt.…
Worsthans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
690 op de schedelberg kruis mij
de wonden aan zeven
pijnkorsten kleven
een lans in zijn zij
twee voeten twee handen
verdriet doornt zijn hoofd
'mijn schaamdoek geroofd' zegt hij
op zijn rug striemen branden
kruis mij kruis mij
de redenen aan scherven
spreken van lijden en sterven
de hemel voorbij
donder bliksemt nacht bij dag
geven…
ik ben de desolaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
730 ik regeer weer over rotsen
bergen zijn teloor gegaan
dalen vol ontgoochelden
idealen van hun glans ontdaan
bloemen bloeien minder kleur
ze knakken voor het sterven
lucht verliest zijn geur
zaden zullen nooit meer lente erven
blauw klaart zomers helderheid
het zinderen is afgevlakt
kaalheid legt de schimmen bloot die
troosteloosheid…
Dankbaar
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.282 Ik weet het niet exact
Slechts een ding was zeker
Ik had mijn koffers al gepakt
Het leven verlaten
Ik stond er zeker achter
De sprong weloverwogen
De landing bleek wat zachter
Te zacht om te sterven
Te zacht voor mijn wens
Te zacht volgens planning
Dus bleef ik toch een levend mens
‘n Tweede overweging, ze bleef uit
Ik wil ook niet…
Het einde,
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.425 Sterven doet iedereen,
Dat hebben alle mensen gemeen.
De ene gaat vroeg,
De andere gaat laat.
En niemand is er mee gebaat.
Je kunt er de mens
schade mee berokkenen.
Als er iemand vroegtijdig
is vertrokken.…
Oorlogsdreiging
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.414 O Allah, God, die vriend en vijand schiep,
haal ons terug, wij vallen al te diep,
wij spelen met het sterven als gestoorden.…
't Is lang geleden (4)
poëzie
1.8 met 12 stemmen
1.991 En 't was ook stellig waar,
Want iemand had 't gezien, dat ze de dooien
Zonder gevoel zo van de trappen gooien,
Wanneer ze op Sabbat sterven. Dat was naar.
Een Joodje op school - Koos heette hij - had gezegd,
Dat hij me een goud horloge geven zou.
Ze lachten thuis, dat ik 't geloofde. Nou:
Hij zei het wel, maar dee 't niet.…
Vergeef mij mijn wens
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.216 Als gevangen in het heden
Voelt mijn hart haar smart
Huilend terug in het verleden
Waar ik het noodlot heb getart
De toekomst is wellicht onzeker
Maar mooi van vorm te voorzien
Ik hoef er niet te drinken, de gifbeker
En hoef er niet het leven te doorzien
Laat me in het heden sterven
Het verleden te vergeten
Laat me wakker worden in de…
Gouden kleuren
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.146 De natuur gaat zijn gang
Bladeren kleuren zachtgoud
Nog even dan mogen ze sterven
Ze hebben hun taak volbracht
Heerlijke verkoeling gegeven
In de warme zomer
De natuur gaat zijn gang
Zacht wiegend op de wind
Nemen de bladeren afscheid
Van hun geliefde plekje aan de boom
Met een zekere waardigheid
Zwevend nog even in de vrije val
Dan de…
Damascus
netgedicht
2.5 met 28 stemmen
1.730 Aardse geesten vechten
om geschillen en de macht
Duizend mensen sterven
door granaat en kogelregen
Waken duizend engelen
aan gene zijde
Brengen vriend en vijand
naar de overkant
Zijn de dragers van
het licht en vrede
wonen in een hemels land
Dictators knechten
volk en natie lang
Zijn bezeten van hun rijkdom
heersen ijdel en meedogenloos…
Romance
poëzie
3.4 met 18 stemmen
9.932 En evenwel, ik wil daarom niet treuren:
Voor u te sterven, engel, is zo zoet!
Zo gij slechts nu en dan mij op woudt beuren
Met énen blik, wanneer ik u ontmoet.
Eén blik van medelij uit Uw' bruine ogen,
En in die blik één enkle zilte traan! -
Hierbij een doek, om die dan af te drogen. -
Droog af, Margot, en laat mij stil vergaan!…
Dansen
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.140 Maar de woorden sterven in mijn mond.
Ik zou willen wegkruipen,
maar ik heb geen schuilplaats
Wanneer zal ik weer gaan dansen, gaan praten,
weer gaan lachen,weer gaan huilen?
Als de wonden eindelijk littekens geworden zijn,
Dan zal ik weer gaan leven, leven zonder pijn.…
avonden
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.412 'k zag vandaag iemand sterven
'k was getuige van een geboorte
deze dag was veel te lang
en toch gaat alles te snel
'k wil geen waarheid verwerven
wat me vroeger vaak stoorde
net als jij ben ik bang
ik wil weg uit dit vel.
mag ik straks even slapen?
mag ik morgen vergeten?…
HERFST
gedicht
3.7 met 136 stemmen
33.320 Tussen een handvol dunne zonnescherven
heeft zich de zomer moeizaam neergelegd
om eenzaam en onopgemerkt te sterven.
-----------------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten' (1996)…
Eindelijk
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.557 Ik sluit terug mijn ogen
En net als gister avond,
Valt er een druppel langs mijn wang naar beneden, om daar op mijn lippen te sterven…
Net als ik… in jouw gedachten…
Aan de Hollandse wal
poëzie
4.0 met 19 stemmen
5.676 Laat, na zo veeljarig sterven,
Mij dat einde thans verwerven!
Dit, o God, is al mijn hoop
Na zo wreed een levensloop!…
Morgen verjaar ik
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
880 Wat is dit leven tussen
geboren worden en sterven?
Wat maken we ervan
met veel vertoon en soms wat stilte
wanneer de bladeren vallen
en de regen maar niet ophoudt.
Man zonder vrouw nu,
kinderen zonder moeder
en morgen feestgedruis.
Hoe onwerkelijk soms
en toch moet het leven verder,
zeggen de mensen...…
KROONJUWELEN
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.654 Dat was de rijkdom die zelfs bleef
ook toen zij eens moest sterven
en niets is mooier voor een kind
dan dat te mogen erven!…
vier quotes
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
886 1
geef de hoop nooit op
het was er al
eer je werd geboren
hoop opent ogen
om opnieuw
het verlangen te bekoren
2
ook al sterven wij iedere dag
en is pijn en verdriet een hard gelag
je kunt niet ontkennen
dat je dan ook waarlijk leeft
en gedwongen wordt
nieuwe wegen te verkennen
3
ook een treurwilg wordt heel oud
hij…
uit Het Requiem van Julius Dreyfsandt zu Schlamm : Credo
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
765 CREDO
de Heer van leven en sterven
heeft weet als behoeder van
vertrouwen wat de mens in
lijden zal beërven en zal aldoor
om verscheurde harten rouwen
het is de wanhoop in
eindeloze zwarte nachten
die het leven doet verachten
het onvermijdbaar verscheiden
van al wat geschapen is
laat de rots van geloof en hoop
versplinteren…
De tol is mijn einde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
805 je fluistert
je angst om
me nooit meer te zien
kom in mijn armen
je doorschijnt
al mijn woorden
ik ben bang
voor je handen
om beelden van glas
te breken uit liefde
onze dood
te sterven in rood
bang niets
over te houden
angst voor de scherven
stilte te erven
je vervalt
tot punten en strepen
historie gewist
je ziel…