Alle inzendingen over sporen

2616 resultaten.

Sorteren op:

Het ongelijk van tussentijd.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Ploegen in een spoor van voren. Het torsen van een lastdier bij het spitten van een morgen land. Het ongelijk van een slag in de wind en het schot voor de boeg van een vluchtelingenschip, drijvend naar rustige waters, op drift waar stille gronden zoet koraal over golven smijten.…

Gesponnen geluk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
Maar een goede beurt en mijn ruimte maakt zich vrij van stof en alle sporen waarin de schaduwen verschenen. De tocht door vale vensters van de wereld, ging teloor in een verloren nacht, waar ik aan ontsnapte op mijn lemen voeten.…
Pama12 juni 2013Lees meer >

Het dorp.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Tussen spoor en snelweg ingeklemd. En wordt voorbij gegaan door iedereen. De huizen staan er leeg, scheef gezakt, verweerd, aangevreten door de tijd. De ratten hebben er hun koninkrijk. De wind heeft er vrij spel, rukt aan ramen en aan deuren, jaagt vergane kranten tegen 't hek. Grijs en grauw zijn er de kleuren.…
HH. Uitdewaard22 september 2013Lees meer >

De herfst leert mij

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 630
Ik wil niets meer, ik baan geen weg Maar volg Uw spoor verloren. De herfst leert mij geduld en trouw, de stilte na de uren, geen boom in blad waarop ik bouw maar stam en takken, wortels diep die dragen ’t staan en ’t buigen aan weer en winden onderdanig.…
Adeleyd2 november 2013Lees meer >

ontaarden

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Je hebt je sporen verdiend, de ingedroogde klei onder je nagels weggewassen. Machines aangeschaft. Het land verbouwd. Pronkt met cabrio en open haard.   En moeder kermt, ontfermt zich over de aarden schoot. Onder jouw last torst zij haar verdriet. Haar schouders zakken steeds verder, je ziet het niet.  …
bimo24 december 2013Lees meer >

Zonder aarzeling?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
circulatie van doorzichtige vleugels, weggewaaid vergeleken door een raam van betrekkelijkheid, een mantel met een naam wat samenbrengt in één oppervlak, waarbinnen afstanden verbleken, haarfijn afgewogen prijs dat ze bestaan terwijl de liefde op twee benen balanceert, leveren zij het bewijs, dat zij hier naast mij hebben gezeten, hun sporen…
Pama13 maart 2014Lees meer >

Mank

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 704
Láten we hét hebben óver klemtónen óp hun fundáment staat óf valt het vérs óver hun hórdes springén hardlopérs: pás voor pas úitgekiendé danspatrónen tégenwicht vóor onmuzíkale gnómen máken zij, déze klemtónen, de vóor áls op het ákkerland plóegen een spóor (nóu, nou, he, hé, eindelijk éven bijkómen) kúnnen we nú alsjeblíeft weer gewóon…

Karakterschets

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 423
verdronken in een dode poel als een omgekeerde tor spartelend met zijn pootjes in een putemmer vol met bloed van Christus, Boeddha, Allah, noem maar op ik zal je opzuigen als brandend gras, de hitte van zand, een stervende oase, humor en impotente gekte, want de wal is verder dan ik dacht, het is een verzameling vol ontoereikende sporen…

spoorloos

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
het spoor loos zocht ik de bron de wortels van mijn bestaan die plakkerig als stroop bleken te kleven langs het zwarte git van wegen die mijn vader baande zijn vruchten rijpten negen in getal in het vrouwelijk schoon waarlangs ruiende drift zijn potlood sleep als strepen van krijt op zwarte wegen diep gekerfde pijnen uit tranen van…

Nocturne

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Lange sporen omarmen elkaar onder licht van de maan. De laatste trein is ratelend in de nacht gegaan. Lege wagens zuchten, schuifdeuren half open. Een droom stroomt rond de omtrek van een seinpaal, op ademhaling verstreken worden wissels nagerekend.…

Wat is leeftijd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.046
Ik volg geruisloos het spoor van mijn moeder. Zelfde soort rimpels. Onze tics. Onze bewegingen. Onze soms lachwekkende koppigheid. Onze enorme energie. En het feit dat ik de tijd met de glimlach blijf negeren en dus langs mijn neus weg een oud vrouwtje zal worden.…

Stuurloos

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 579
sturen in een stroming die sterker is dan jij of afdalen in een waterval, meegenomen worden op een reis waar je peddels plots breken met een daverende knal, maakt angstig, je raakt van de wijs de horizon lijkt versmald gedachten raken vaak het spoor bijster het is alsof je enkel valt, je hoort niet meer het gezang van een lijster…

Het eiland

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
kruipt zonder overleg rustig de ijle boog van de stemmen boven spelende kinderen verheft het eiland is even lang als de bries in blauw spoelt onafgebroken speelt zand tegen zee een vrije vesting ruwt duinzand als de gerafelde piratenvlag het haar waait van de kam de lucht een open avontuur van warm zand stuwt vrije sporen…

Subliem intiem

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
d' Adelaar voedt zijn jongen de zee kleurt rood de maan kiest kleur de Oude Stad, heel mooi verlicht inspireert tot gedicht Dalmatiërs hebben zich op de reling van de vis- sersboot reeds verschanst, klaar voor vertrek De Strada in de zon Vele beelden in de tuin schilderijen aan de muur d' historische stad lacht In het spoor van elke nacht…

Winterspel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
De winter trof ons Slapend alleen Geen spoor verlopen In toverslag bijeen Dan priemt een sluimerend verlangen Verscheurend als een eerste licht In richting gemeend gevangen Toont ruimte haar gezicht Zo roept de vorm van beide Het hele circus in bedrijf Geen opvoering meer te mijden Ieder wakend in een oneigenlijk lijf Men went aan…

Kwetsbaarheid

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 702
mensen hoe kwetsbaar onze samenleving is Zij besloten voor de kwetsbaren te zorgen om het goede te bewaren het hart van binnen uit te borgen nu belanden kwetsbaren langs de zijlijn omdat hun rendement te weinig zou zijn de kwetsbare ondergeschikt maken geeft een gevoel van macht dat is een samenleving die overgaat in een nieuw spoor…
ebba16 mei 2018Lees meer >

Logisch toch? (JC)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 422
dromen waarin ik bivakkeer, waarin het zicht en afloop niet gunstig lijkt, als ik mij in dat gevoel verslik ontrafeld wordt door de ontnuchterende rede, zijn de angsten van ervaring, gegrond in afkeer te ontleden, verstomd in de reflectie van het eigen ik, niets verhult, soms het gevoel dat ik stik, misschien de noodzaak in het spoor…
Pama12 mei 2019Lees meer >

Waarheidsvinding?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 396
ego’s op de wieken van de trollen-molen maalt de realiteit meer dan in en meer-spraak kan verdragen in de onderbuik van echtheid daaruit woekeren meerdere antwoorden in datgene waarin de wereld zich laat hervormen, op lang vergeten dagen op de door de tijdloze ethiek waarop we worden gedragen, wat stinkt blijft stinken ook in de sporen…
Pama5 juni 2019Lees meer >

Mijn opgespoten land?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Dit zal de einde van mijn wereld zijn, sluimerend en ontraadseld in heimelijke trouw naar wat vertrouwen gaf in een verloren strijd, ontleent aan een herinnering kijkdoos door een kinderraam wat rest als vroegste grens, de tijd ploegt de voren vlak in de muizentrap van leven, elke dag draagt vroeger sporen in een nieuw begin.…
Pama18 juli 2019Lees meer >

Vertel me, hoe raakte Hij ooit in mijn leven

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
Ik liet geen enkel spoor achter. Niemand weet waarheen ik verdween. Maar Hij wacht overal op mij. Een andere stad waar ikzelf nog nooit van had gehoord. Een ander motel met als uithangbord "kamers vrij". Ik wist niet waarheen ik ging. Gewoon maar weg. Verliet Hem in gedachten mijn lichaam volgde mij.…

Met de vlag halfstok en ogen vol tranen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
zinnen gekooid als een tijger in mijn huis en veeg het gruis, bouw aan mijn huis, geen onheil zal ik vrezen, noch huilen of beven voor de corona adder onder 't gras, want jij bent ons nabij, je huid warm en zachter als honing beschermd ons vel, ons land onze kinderen, en onze woning, want jij gaat ons voor , we plaatsen onze voetstappen in je spoor…

De engel van lijn 8

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
Neonlichten vloeien uit zonder enige regelmaat, trekken gekleurde sporen in de nacht, steken over terwijl je naar mij lacht en omkransen jouw lief gelaat. Het gangpad laat geen ruimte en slaat geen brug. Geen kruising van twee wegen, onze richting is tegengesteld. Te plotseling, te onvoorbereid elkaar voorbijgesneld.…
Cees Sleven18 november 2020Lees meer >

zonovergoten

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Hij heeft op een speciale manier sporen in mij achtergelaten Ik snap nog even niet wat in mij zo plotseling openbrak Gevoelsmatig zou ik zo uren met hem kunnen praten In gedachten neem ik hem mee in mijn jurk zak. Het voelt teder en vertrouwd in tal van opzichten Hoe kan de natuur dit zo plots laten gebeuren.…

De foto

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Met brede armen luister ik Met handen vol groene oren Veelstemmig gefluister van pluizen Fijne sporen geluid op de bank Een vrouw en haar dochter kijken rond, het meisje tuurt en zegt met wiebelende benen Ik word mama net als jij met een papa en een kind dat dit het mooiste plekje vindt van alles, heel de wereld, het heelal * Het…
Zywa4 maart 2023Lees meer >

Spotless mind

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 551
Hooft poëmen Ik mag niet klagen: 't is me gelukt Atlantis te ontdekken Verheug me dat ik voor mijn dood weer telkens zal ontwaken * Ik ben dan wel kind van mijn tijd maar hoef het niet te zijn in mijn spotless mind zag ik twee godenkinderen niet gebonden aan een plek was Mars eergisteren cirkelend op zoek naar Venus' spoor…
Maxim26 april 2024Lees meer >

watermuziek

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 393
bijeenkomst van genodigde gasten met koetsen tuimelen zilveren beslagen hoefnagels tollen wielspaken een lichte melodie op een wijd blad geschreven waar regels elkaar naspelen op de rug van het water gaat een vliesdun tokkelen onrust is tijdloos hoog heffen spanen van de sloep in een lange boog woelen golven los die het glinsterend spoor…

Tussen wie ik was en wie ik ben

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 221
Een ambtenaar op weg, met een tas vol plannen, treinen die sporen trokken door een leven met structuur. Ik kende mijn naam, ik wist mijn doel. Nu draag ik alleen een echo, een waas van herinnering, een mist waarin ik zoek naar wat ooit houvast heette.…

Faëton

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.454
vader waarom heb je mij verlaten jij bent de zon waar alles om draait maar draai het nu eens om om mij geef je paardenkrachten aan mij voor één dag ik ben de zoon ik ben de zon ik ben je vader maar dat wordt je ondergang je stort neer en spat uiteen in stukken en scherven en sporen je vlees uiteengereten je bloed verspetterd…

De vriend van de gewonde vossen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 414
Hij liet zijn spoor na in de zachte aarde, Waar de vossen zich verscholen in hun schuilplaatsen, Zijn woorden waren zoals een warme warde, Een troostend verhaal in hun duistere races.…

Autopsie van verlangen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 348
De handen tonen geen sporen van geweld, alleen vermoeidheid. Te lang vastgehouden wat nooit was. Oorzaak van overlijden: te veel tijd gegeven aan liefde die nooit terugkeerde. Tijdstip onbekend. Het gebeurde langzaam. Zoals alles wat echt breekt zonder lawaai. We hechten niets. We sluiten niet af.…
Nathan15 januari 2026Lees meer >