2594 resultaten.
Antipode
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
763 Repeterend in zijn ouderrol
"Hallo Beo...Hallo Beo"
Maar Gracula Religiosa
Wacht zich voor elke directe rede
Met dolkstootgrote bek
En een fanfaron van een vent
Lokt een bokkige olifant uit zijn tent
Die zijn slurf nogal laat roeren
En ragt diens wangvel nukkig murw
(Want op het bordje stond niet voeren)
Waarna zijn aars betastend achter glas…
Winst van het verlies
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
691 z’n lach
als mijn voorbestemde verlaten zielsverwant
onze liefde duurde kort, te kort
de rouw duurt lang, zo lang
rauwe, rouwe, kouwe rouwpijn
pijn, pijn, pijn,
puin, puin, puin
nu ben ik gaan mediteren
om mezelf te leren beheren
hem te vangen en om hem weer los te laten
met gesloten ogen zijn we vaak bij elkaar
heffen het glas…
Het 1000 woningenplan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 Rijtjeshuizen, prefab elementen
steeds gesteggel om de centen
goedkoop bouwen. lage huur
enkel glas, éénsteens muur
een kolenkachel beneden
de rest van het huis koud
dus een kruik
goed onder de dekens
de bewoners waren tevreden
eindelijk een huis, trouwen
kinderen krijgen
toekomst bouwen
de woning stond er pas
zelfs een douche
op de boiler…
BOURNEMOUTH PIER & BEACHES
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 Veilig achter glas tuur ik naar The Needles in de verte.
Het klaart sterk op boven zee, Alum Bay in zonnestralen.
Alle contrast wordt zichtbaar, ik wil het licht tegemoet.
Of is het de onrust, die mij naar buiten drijft?
Vooruit, kop in de wind!
Loop naar het leven gebogen.
Achter mij ligt de pier, donker, door golven omspoeld.…
Vier kleurpotloden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
559 er waren eens vier kleuren
rood, blauw, geel en groen
die hadden heel vaak ruzie
het gebeurde in elk seizoen
de ruzie ging er altijd over
wie de mooiste kleur nou was
ieder vond zichzelf het mooist
dat was helder, helder als glas
ik ben de allermooiste
zei rood heel eigenwijs
ik ben de kleur van liefde
en verdien de eerste prijs
nee…
Complex
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
479 geboren,
kwam wakker naar beneden,
bekeek de de lege kamer,
de lege app
‘t boekje over hersenen
niet meer,
weggegeven aan de man
met dezelfde energie als mijn zoon,
‘k had aan beiden
gedacht bij koop in Kringloop-
ik ruimde wat glazen weg
toen er één uit de kast viel
kamer nu vol
snippers kristal
Slippers aan nu,
stoffer zoeken
glas…
Joshua 15 – tussen modder, megabytes en liefde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
386 Dus hef vandaag de taart en het glas,
want jij bent precies wie je horen mag.
Van opa en oma een knuffel, zacht én stoer:
Gefeliciteerd, lieve jongen -
en ga stralend door!…
Vier wat was, omarm wat komt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
356 Dus hef het glas op gisteren,
maar leef vooral voor nu,
en omarm wat morgen brengt
het wacht al op jou, stil en trouw.
Van harte…
Terugkeer naar de liefde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
177 niemandsland verdwijnt nu in gitzwart zwijgen
terwijl de wagon hem naar grijze schemering brengt
weg van de starre pikorde en saaie burgerplicht
waar hij een masker voor de buitenwacht droeg
zijn telefoon licht op met één kort woord
een fris baken dat de grauwe sleur doorbreekt
oude gevels van de stad ontwaken in het duister
terwijl het koude glas…
mama
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
2.072 beginnen
Maar ik weet dat ik sterker ben
En mocht ik ooit wel tot kinderen besluiten
Weet dat ik hen met mijn liefde verwen
Dat ik mijn emoties wel zal kunnen uiten
Lieve mama hoe heeft het zo kunnen lopen
Wanneer ging het mis
Het is toch eigenlijk bezopen
Een leven gevuld met droefenis
Geen vertrouwen in jezelf
Maar breekbaar als glas…
Zeg, liefken, heugt
poëzie
3.6 met 35 stemmen
7.703 Uw stemme was
Zo klaar als glas,
Zo klaar als zilvren klokjens;
Wat klepten zij
Daar vlug en blij,
Wat klepten zij daar drokjes!
En hoger klonk,
Toen 't maantjen blonk,
Waar 't door de wilgen lachte,
Uw avondzang,
Wijl, droef en bang,
De vogel smolt in klachten.
Tot plots hij zweeg.…
Vertroostinge aan Gerard Vossius
poëzie
3.9 met 21 stemmen
6.111 Men klaagt, indien de balsem stort,
om 't spillen van de diere reuk:
Maar niet, zo 't glas bekomt een breuk,
als 't edel nat geborgen wordt.
Hij schut vergeefs zich zelve moe
wie schutten wil de sterke vliet,
die van de steile rotse schiet
naar hare ruime boezem toe.…
Enkele reis Noordwijk - Sarajevo
netgedicht
4.2 met 33 stemmen
4.486 En ik tuur over de strakke, zo kalme Noordzee,
en pak een goed glas Cognac om kwart over twee:
ook mijn sigaartje laat zich zeer goed smaken.
Ik ben van plan hem eens goed te gaan raken.
In Sarajevo behoort dat niet tot de mogelijkheden,
want in Sarajevo behoort dat leven tot het verleden.…
De laatste modernist
gedicht
3.4 met 44 stemmen
21.540 Hij wilde bij maanlicht vulkanen bestijgen
maar dronk een glas wijn bij het vuur.
Hij dacht zich op jacht in het schemerige noorden
maar stond in een sneeuwbui van meeuwen op pas geploegd land.
Hij moest nog een meesterwerk scheppen
maar viel in slaap bij muziek van Ooitweer en Voorheen.…
het land verkeert in alle staten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
665 het land verkeert in alle staten
maar mooi dat we Rita vergaten
want die was al in alle staten
voel je even in bij Verdonk
niet links wel rechts een optater
nu ex excellent met blauwe kater
zij kijkt naar de eerste liberaal
ziet den staart van den aal
terwijl zij bitter het glas leegdronk
op tv nu ijlt de jongeheer Rutte
op stroken rechts…
Tienrand Beautiful
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
899 Traan in die glans, gesig in glas.
Sy's Tienrand Beautiful,
en ek het net agtrand oor.…
Vlokkige Pracht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
922 hemelvuur
herkende dan ik
met begerende blik
dat waar ik zo dikwijls door stik
Aldoor naderbij
duidelijk richting mij
begaf het klein witsel zich daar
Ik hief op mijn hand
als een zwoel ledikant
een raking zou zeer spoedig volgen
door goedmenend wol ingezwolgen
en een diepzachte landing gevolge
Toen het moment was
dat dit gesponnen stuk glas…
Duizendkunstenaars
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.570 hij woorden in zou hangen
om in letterkast te tonen
Liever dronken wij ons dronken
liepen door op hete kolen
en langs olifantenpaadjes
waar we lagen in het gras
zagen we in zijn prentenboek
hoe Smidje Smee - door list bewogen
er het vuurbeest had geranseld
hem zijn ziel had voorgelogen
en we wisten met ons wisselgeld
en heffen van ons glas…
koningsdag 2020
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 afgeladen vol
waar de politie met opgeheven vingers
het vervangend besef van afstand herstelt
terwijl de rekkelijken zich de ruimte pakken
blijven zoals gevraagd wel de preciezen thuis
waar kinderen naast grote en kleine artiesten
hen de welverdiende knuffels komen brengen
die zij hen in een lied of dans hebben verpakt
met het glas…
010. nabije afstand
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
527 Met elke nieuwe zin betraden we een ander terrein,
net als een deur waardoor iemand naar binnen stormt,
als het glas dat in een delirium van kennis en angst verbrijzelt.
Mijn Moeder klaagde nooit over de telefoonrekening,
wat het kostte om haar kind achter een deur te
zien verdwijnen, terwijl ze naar het terugtrekkende
snoer keek.…
Thuis Thuis
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
589 Ik denk terug aan hoe ik met mijn familie aan de etenstafel zat
De geur van vers afgebakken brood, muziek, gesprek en een glas dat nooit leeg is
Een hond die net te lomp om een restje komt smeken
De lach van mijn moeder die de kamer doet verlichten
Ik denk aan het kamp met de vervallen struiken en gekke buurman
Heksensoepjes maken en dollen…
Van zuid naar noord en omgekeerd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
619 Dakgoten is ‘t item van een ander
ook verticuteren,
fietsen, de vierdaagse,
sauna ‘s, bonnen,
verjaardagen van zoons zus en broer
hij is mijn dagboek soms
Hij hekelt de complotten
hoewel we een complot
Op keuzedag komt hij mijn kant op,
leest in trein
opgevouwen stukjes krant
Een and’re vriend praat over zijn
kozijnen, dubbel glas…
jarige job - van harte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
479 verkenner van de wereld
die nu ook de motor daarvoor nemen mag
van Amerika tot Noorwegen en Lapland
kruis je ronkend zoevend over de aardbol
in zaken ben je zelfstandig en sterk een baas
altijd nieuwsgierig gedreven, ga jij te werk
om na een fiere inspanning ook te ontspannen
door in pannen en potten stevig te roeren
met in ene hand een goed glas…
MENEER DE PRESIDENT-DIRECTEUR VAN DE NS; EEN HARTENKREET OP UW MIN OF MEER PERSOONLIJKE MAIL AAN MIJ!
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
400 Zullen wij met Meneer Koolmees een keertje een glas muntthee drinken, wedden dat dat zinvol wordt voor uw gehele organisatie.
Zie vooral dit schrijven, deze beantwoording op uw min of meer persoonlijke mail als een hartenkreet
want het spoor gaat me aan het hart, Nederland ook en vooral Europa!
J.J.…
Proefvaart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
309 Zonder zweet op je voorhoofd
geen roer in je hand
geen draai aan het wiel
in geruite kiel
onbevreesd onvervaard
voor de luimen en grillen
en luide bevelen
van kapitein nemo
de bestevaer
Ergo, eerst een proefvaart
met het Moeilijk Woord
- doorgaans gemeenlijk
op één hoop gegooid
met trossen los
oog in 't zeil
storm in glas…
Wat een prachtig jaar hebben we verdiend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
462 Dus hef het glas, op dit glorieuze falen.
Op vooruitgang die achteruit gaat,
op “nooit meer” dat elk jaar terugkomt,
op hoop — maar dan ironisch.
Gelukkig nieuwjaar.
Moge alles blijven zoals het is,
want verandering is eng
en dit voelt inmiddels vertrouwd.…
50 jaar gehuwd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
793 Dus hef het glas, op vijftig jaar trouw,
op liefde en leven, op een gouden huwelijk als bouw.
Met een hart vol dankbaarheid en een lach,
gefeliciteerd met die gouden dag!…
Vaderdag zonder jou
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
408 Voor mij ben je geen vader,
maar een wolf
met tanden van glas
die breken als je bijt
en toch wacht je op aas,
want alleen zo houd jij
je schijnheilige glans overeind.
Een personage dat in mijn boek
nu niet meer bestaat.
Dus ik zet de schakelaar om,
in de hoop dat deze nare nachtmerrie vergaat.
Eindelijk
een vaderdag
zonder jou.…
De rijkdom van de jaren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
30 Dus hef ik vandaag het glas
op wat ik koester, wie ik mis,
op alles wat nog komen mag
en op de rijkdom van wat is.
Want jarig zijn is niet de jaren
zorgvuldig op een rij te zien,
maar voelen hoeveel leven
er in die jaren zit —
en hoeveel er nog mag beginnen,
ook nu, juist nu, misschien.…
TOEN zag ik je —
poëzie
3.3 met 20 stemmen
5.693 Maar o schone tintelkleure
die binnen de grote lichtdeuren
van de zonzomer is,
en al de lichtlichternis,
de hoge heilige mis
van de dagen,
en goudlicht en avondschijn
in de rode kamer die zijn,
waarin zij toen was
met haar lichaam als glas
zo doorzichtig, zo lichtig, wilt wezen
samen altijd uitgelezen
in me die haar eenmaal zag…