Alle inzendingen over verval

486 resultaten.

Sorteren op:

Onbewoonbaar verklaard

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 538
Huis dat Lichaam heet Al jaren in verval Noodzakelijk onderhoud Wegens permanent Tijdgebrek niet Uitgevoerd Overal kieren en Spleten, planken Die het begeven, Dak dat lekt - Wilde er nog Wel in wonen, Maar zag op een Morgen een wit bord Met zwarte letters Op mijn gevel aangebracht Mijn lichaam was Onbewoonbaar verklaard…

Herfst

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 612
ik wil jouw kleuren in mij voelen verwondering in je ogen zien voortrazend vuur in regen koelen jouw strijd aanschouwen bovendien ik wil de bladeren met je delen rapen wat jou speels verliet stormwind ervaren, mij nooit vervelen genieten van wat 't verval mij biedt samen verkreukelen, vergaan, vergelen elkaar verliezen in bevrijdend…
jan zwennes26 augustus 2017Lees meer >

Wanneer mijn stilte zwijgen zal

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 617
In mijn stilte bewegen zich geesten onaardse voorstellingen vol wellust en intensiviteit van geile begeerte wanneer ik naast schaduwen dans in mijn naakte ornaat fluitend zie ik moeder aarde in verval in mijn stilte kronkelen zich gedachten urenlange overpeinzingen met betrekking tot de dood en de kornuiten van die metgezel wanneer schaduwen…

Horizon van zwijgen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 567
uit het verleden een dwaze droom in het heden we spreken niet dezelfde taal jouw stem klinkt in het duister je doet net of ik niet luister alle geluiden klinken traag ik probeer je te vergeten in dit uitheemse niemandsland op het kerkhof van Chaos er is geen urgentie voor mijn zwijgen of noodzaak om te spreken het begint met het verval…

Elasticiteit

netgedicht
4.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 222
ik heb de rimpels gevolgd naar de plaatsen waar jouw krachten zich hebben geopenbaard voordat de spiermassa de opperhuid ontspande nú lees ik de lijnen die ervaringen hebben getekend en soms zelfs hebben gegrift in frequent aantrekken en ontspannen in de diverse oefenseances van aparte krachttraining toch is het geen verval wel…
wil melker18 augustus 2025Lees meer >

Zywa

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 310
Ik schrijf mijn levens- boek niet op papier In vele hoofden leg ik vast wie ik ben en wat ik ervaar, net als jij vergeet ik de toekomst Er is geen dood in mij Hormonen rennen af en aan Celgroeiers vernieuwen me Ik ruik niet naar verval Alleen naar vrolijkheid en mijn verlangen onbekommerd te leven in een huis zonder zorgen met…
Zywa27 december 2025Lees meer >

Onder Slapeloos Licht

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 674
Niets verdwijnt nog werkelijk, misschien daardoor een beladen bestaan alles blijft hangen geluiden overal overstijgen tot menselijk verval gedachten die zich blijven herhalen alsof tijd zelf vergeten is zelfs stilte komt nergens meer tot haar rust ik probeer soms mijzelf te verlaten maar het denken blijft bewegen in de…

Bibi

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.505
ontmoette haar bij toeval een kroegje op de kade haar blik verhuld in jade brachten mijn spieren in verval heupen wiegend holle rug en 't kontje een plateautje had even ademnoodje en riep haar sprakeloos terug één oogwenk van haar ogen een zoute zwoele zeebries bereikte toen mijn neusvlies keek zonder gezichtsvermogen groen hoewel…
Cea5 oktober 2002Lees meer >

ik beleef jou

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.954
Als het eerste zonlicht Mijn dromen verjaagt Haar zachte stralen dageraad maakt Weet ik mijn dagen Overspoeld door geluk te beleven als roes liefde in vervoering jouw glimlach breekt zonlicht als spiegelend kristal brengt dromen tot leven droefheid in verval vult kleurloze dagen droogt weemoedige tranen laat mijn hart zingen…

herfstzee

netgedicht
4.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 781
zo waait de wind door sombere huizen de lucht is te rauw voor minnende verzen hoor hoe huilt de deur naar buiten zoekt zonder spoor en in verval een zacht gebed in kleine schelpen elke dag, zo sterft het uur volslagen blind door oude oogst als vaag de hemel half bewolkt boven het laatste zomerwoord hoor hoe zwaar de deining schuimt…

zwijg maar

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.011
zwijg maar de woorden die pijnigen in het woud van mijn overladen gedachten waar ook jouw blikken oeverloos eindigen en geen bladeren zijn om verval te verzachten gevallen bladeren dichtgeslibde aderen zelfs het binnenvallende licht kent dode vlekken het is dan wel op mij gericht maar kan wat gebroken is niet bedekken dode vlekken…

Luchtwortels

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 984
zijn gang verplaatst zich eigener beweging een autonome massa In dat corset van vet en vlees gaven de spieren allang krimp de wervels knarsen op elkaar ontdaan van kraakbeen staat het daar en tart de evolutie Ach, lachwekkend lillend lijf Ooit noodde het een arm een hand een hoofd een borst en troefde een moment de goden af Verval…

bladmuziek

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 688
vandaag schallen hoorns zal koper blinken in de zon velden worden ontruimt teunisbloem en duindoorn een tafel dekken van verval de zee heeft zich geschikt wat minder zand te nemen ik ben slechts een waarnemer muziek door hen geschreven kruipt in alle holen en gaten geen partituur is voorhanden maar ligt voorpoten geschikt vandaag…
Rieg11 september 2008Lees meer >

Alphen...

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 790
Zinloos geweld een nieuw tijdverdrijf van deze tijd, ik schaam me voor het verval van mens en tijd, dat moest ik even kwijt.…

het stille zand

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 633
mijn boek, schuldenaar van nacht en slotakkoord jij bent de verwarring waarin ik de gevallen bladeren raap en de geur van verval omhels de tijd misstaat, ik lees het in de krassen op mijn gezicht wat kunnen we nog vieren als gebroken wolken mij stenigen eenvoud mijn intellect te boven gaat en mijn wezen zich als een zonderling gedraagt…
elze16 december 2011Lees meer >

Stroomgebied

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 801
voorbij de datumgrens in de lage tonen van de rivier worden dagen korter fladdert een verwaaide wens nog eenmaal buitendijks te gaan haar verkalkte aderen vertrekken geen spier verzanden in kribbige oevers waar dammen naderen en overlaten in lot berusten weeën van waterstand kabbelen tegen het plankier schuren in hun verval door tamelijk…
Iniduo28 juli 2013Lees meer >

Waterval

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
De kracht van de ziel mijn ziel verviel niet met het verval van het water of van de watervallen... neen, zij herrees als een Phoenix! Niet langer in haar as verzonken, noch verdronken... het vuur was over en uit het water oorspronkelijk stond zij op in al haar levenskrachten!…
Petra Hermans22 november 2013Lees meer >

De jaren

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 420
Al nemen de jaren toe in getal, onafgebroken de vele dagen, onmerkbaar leiden ze tot verval en doen zoveel herinnering vervagen Begrijp mij wat ik met dit vers bedoel. Ik ben geen dag ouder dan ik mij voel.…

Wie kiest welke macht?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 511
De macht die namens ons regeert, is afhankelijk van de vierde macht, die ons allemaal dient te dienen. Ambtenaren voeren wetten uit, die kiezers moeten kennen. De eerste macht die we kiezen, heeft zichzelf opgesloten, in Twee Kamers. Gekozenen maken er zelf wetten, of keuren er onze wetten goed. Rechters spreken recht. Adviseurs adviseren…

ik beleef je

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.486
als het eerste zonlicht mijn dromen verjaagt haar zachte stralen dageraad maakt weet ik mijn dagen overspoeld door geluk te beleven als roes liefde in vervoering jouw glimlach breekt zonlicht als spiegelend kristal brengt dromen tot leven droefheid in verval vult kleurloze dagen droogt weemoedige tranen laat harten zingen brengt…
danny cant.22 september 2003Lees meer >

Nieuwsdienst

gedicht
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 18.544
Het is diep geworteld: werkelijkheid, verval, eierdoppen die krakend barsten onder schoenzolen. Van karton ben ik, bespat aan twee kanten, met druppels die kleurstof achterlaten. Ik kan nat worden, en zachtjes gaan liggen. -------------------------------------------- uit: 'Het geschenk//De Maker', 1996.…

Najaar

netgedicht
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 814
Van de bergen in het noorden rollen wolken naar het dal waar jij en ik het traag verval beseffen zonder grote woorden. Laten we nog één keer de sintels van het licht met onze adem doen ontwaken dan vouwen we het duister dicht terwijl we met een laatste blik de horizon aanraken.…

Gedaantes...

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
jonge levens zonder vaderland met pak en zak, een kaki jas luidruchtig verbaal geweld begeesterd door de angst of stil en ingetogen wachtend tot de dood hen terug naar huis brengen zou en al lijkt het of ik hen vergeten ben toch herinner ik me de naam de plaats en ieder berm waar we samen schuilden verborgen voor de angst en het verval…
esteban28 februari 2009Lees meer >

Hemeltergend

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 818
in de balzaal van de hemel drinken saters met goden scharlaken rood hun dijen van kletsen met de katers ridders en rapalje vechten om de verloren eer van liefdesgodinnen die hun hongerige lijven in naakt verval draperen rond de noeste appelboom zijn vingers geschikt voor huiverend begeren petrus sluit ontluisterd het hemels café…
Hanny15 augustus 2009Lees meer >

Metafysica ?

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 642
Stille steen, geen treden voert naar grond, geen weg schept ons wegen naar een overleden zon, wat scheen in wolken wat eerst scherven zijn, het mozaïek betreden van bergkristal, een steile trap voert naar het groene dal, bedekt mystiek waar het om vraagt, springt naar sterren in het heelal, met duizenden zichtbaar maar in verval…
pama15 december 2009Lees meer >

Dat het afgelopen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 879
nog eenmaal haar stem voor de stilte spreekt Gisteren mijn zoon van vijf huilt bij stef bos want na de dood komen we elkaar nooit meer tegen ik beloof het hij gelooft me op mijn blauwe ogen die neigen naar groen En jij en ik wentelen in onze wrede dans van verlangen en vrijheid zoeken naar ritme in de greep van schijnbaar verval…

Reservetijd

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.331
en als je mij hebt doorgrond, weet dat er daarna niets meer komt wat jou nog verbazen zal in mij jij mijn restwaarde afschrijft waar ik liefheb in ons trouwboekje geen beroering meer voelt aan de andere kant van ons bed waar ik al jaren niet meer kom je mij plichtmatig welterusten wenst verval ik in het stilzwijgen van ons huwelijk…

Knipoog?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 399
De dood is een omhelzing van de wind, ook voor een pad waarvan op zijn tocht, waarvan de vleugels zijn vergaan als plant, geëtst in steen, een zwart altaar waarvan in ‘natura ‘ niets in verval is geraakt.…
Pama26 juni 2020Lees meer >

Vergankelijk.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 514
stuift door mijn kop zinvolle gedachten vervlogen in mijn denkruimte van zijn waar is de verloren vraag verdwenen in het niets alom een ons onbekend terrein sporen zweven er volop vruchtvolle zaden bewogen in een natuurlijk vertoon waar blijven de vruchten vergankelijk is het verdorde oer onmetelijk fantoom meteen begint het verval…

Moeder

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 194
Alsof schoonheid zich even verzet tegen verval. Maar zelfs jij bent slechts een doorgang. Een kort uitstel van wat uiteindelijk alles bereikt. Want ook jouw gezicht zal ooit herinnering worden in de blik van iemand anders.…