4766 resultaten.
Imbolc II
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
529 Het leven is zwanger:
koeien, schapen, de Aarde zelf
wil baren, leven schenken,
melk laten vloeien;
Barden dichten en bezingen
luchtig het leven, de liefde,
sensueel geurende bloemknoppen
die kleurrijk ontluiken;
Smeden smeden ploegen,
timmerlui herstellen de kraal,
bezielde handwerkslieden, begeesterd
door het eeuwige vuur van Kildare…
Auditief vangnet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
391 en
afkomst zijn bepaald
zonder dissonantie
is aangemaakt
en het
bestaande
orkest duidelijk
niet ontregelt of
gefrustreerd door
ellende achterlaat
toch ontsnapt
er een aan het
auditieve vangnet
het elektriek dat
geruisloos gevaarlijk
langs ons rijdt
met een grillig
remgedrag en een
niet te blussen
honger naar
meer vuur…
Handelingsonbekwaam
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
624 Op dertienjarige leeftijd schreef ik
Gepassioneerde brieven aan de rechtbank waarin ik met klem verzocht
Om een verklaring van handelingsbekwaamheid
Tranen op het papier, een pen vol vuur
Nooit werden ze verstuurd,
Moe gestreden.
Een glimlach van meewarigheid
Als ik denk aan mijn jonge ik.…
Moreska
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
472 Slovenen vluchten weg uit
Belgrado
Níkolaj Dubrovniks alter
eega,
hij Serviër, zij een
Montenegrijnse
geboren uit Albaanse
emigranten
gevlucht naar de enclave
Kosovo
Zat na de Balkanoorlog
op de blaren
met opa en haar oma uit
Tirana
omringd door Serviërs
als Kosovaren
Dalmatiërs, geblaf van
alle kanten
Van Joegoslavisch vuur…
Moordlawine
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 zij schroeiden
een werkelijkheid
die ik alleen maar
kon weerstaan
in mijn dromen
op de rand
van verbranden
met een buitenkant
zonder korst waar
slechts in het
vet walmend
kringelen van rook
de resten van
organische materie
te ruiken zijn van
de verzengde bodem
die steeds
plastischer in
beweging komt
gestuwd door
vloeibaar vuur…
VIEREENHEID
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
542 In verhalen over
Tom Poes en heer Bommel
komen soms plotseling
kleine geesten voor de dag
wier bijstand wordt gevraagd
met een korte toverklank
deze wezentjes behoren
toe aan lucht grond vuur of water
helpen wie hen oproept
meteen vol overgave
de domme zieltjes
glanzen van werkdrift
voeren klakkeloos
hun opdracht uit
zowel zegenrijke…
Zoete balsem
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
301 Avonds beleef ik hun lotgevallen
's nachts droom ik ervan, elke dag
kleuren ze mijn lichaam anders
dat ernaar verlangt
om aangeraakt te worden
en oog in oog te liggen
dat verlangt naar arm om arm
lach om lach en verlangt
naar geluiden en geuren
naar de kou en het vuur…
De zee
netgedicht
4.0 met 35 stemmen
474 Mijn grote vriend de zee
Neem mijn tranen met je mee
Neem mijn woede naar de wolven
Ze wonen in je golven
Ze huilen bij nacht, bij volle maan
In de ochtend laat je ze weer gaan
De zon verwarmt je koele blauw
Met glinsterende zilverdauw
Totdat je de zon weer zakken laat
Hij in jou kopje onder gaat
Het vuur getemd door de kalme…
Knoet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 We dreven beiden welgemoed
op liefde van haar warme baren
mijn arme leuter krom en teuter
onder ´t al meer molmend mom
van eindeloze jaren monter paren
ons laatste vuur en einde tegemoet.…
de verfijnde baard
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
357 af te leren
en nogmaals te proberen
geen kringen na te laten
de indringende bladzijdes
uitgeschreven belijden is
ook voor fanatiekelingen
best een ding om te doen
daarom deze ene concessie
zonder pressie van binnen
of buiten kaders te treden
van mijn redenen waarom
voor deze uitzonderingskeer
zal ik met de verfijnde baard
het vuur…
Zij is geen smaakmaker
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
255 Zij is geen smaakmaker
geen aangenaam kruid
op zijn gepeperde tong
Toch proeft hij elke subtiliteit
van de zoetheid
die schuilgaat achter haar vuur
tot de verbittering toeslaat
als hij gericht wrijft
Ze blijft dan nooit keurig
op de rand van zijn bord
ze dringt in alles door
waar hij haar niet proeven wil
en verandert eten
in iets…
Levenslang
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
945 Hou me vast, laat me leven,
een gloed van je schoonheid laat me zweven.
Liefde kan je voelen, schoonheid kan je zien,
maar deze lieve woorden zijn voor jou, katrien.…
Moed
poëzie
4.1 met 12 stemmen
4.510 De zedigheid, met de ernst in eedle blos gehuld,
Vertoont de gloed der eer die ’t moedig hart vervult.
De rijkdom moog de zucht van lage zielen trekken,
En in verbasterd zaad een vuige hoogmoed wekken;
De Moed veracht die glans, en ’t geen zijn boezem vleit,
Is ’t zelfgevoel der deugd in al heur waardigheid.…
als uit den hemel
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.126 oogen lief
en laat mij wenschen uwe zoeten mond
oh kindeke schoone
van alle menschen die ik bemin
zijt gij mijn roozeken en alwaar ik spreeken mag
hoor ik slechts uwe teedersten lach
zoet, zoo zoet
in mijne biddenden herte woont gij reeds lange tijd
zeg mij toch, onbevreesd, dat uwe perelden blomme
zich zal neêrvlijen in den rooden gloed…
Lief meisje
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.658 Lief meisje,
Als jij huilt, voel ik al de tranen
Lachen met tranen over m’n wangen
Als jij naar me lacht, je grapjes, je gekke gezichtjes
Je bent een stukje van mij
Vooral je aard
Je bent een stukje van hem
Je ogen hebben dezelfde koude gloed soms
Lief meisje,
Maar vooral zie ik haar in jou
Al is ze er nu al 20 jaar niet meer
In…
Bij het krieken van de dag
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
611 fluwelen pluim als wachters
roerloos verzonken aan het oppervlak
verwaaid met losse vlagen zwaait
de wind, de weg soms kwijt, uit streken
onbekend, zijn adem naar alles wat hij
tegenkomt, brengt beweging aan de
dood gewaande stramme struik en boom
bij het krieken van de dag, gloort
in goud geel de ochtendzon, haar stralen
met held,re gloed…
Italiaans vlees.
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
555 Op de horizon
lag weer die rode gloed
en in het toch al zo kalme water
was een gladde streep getrokken
ik voel me raar in mijn hoofd,
ik kijk als Escher,
was het jouw schip misschien
dat daar voer?…
Mooie vogels
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.120 Geen kleur is te bedenken,
Geen glans heeft schoner gloed
Dan die van deze vogels
De veêren schittren doet.
Roodgoud met groene weerschijn,
Azuur en hemelblauw,
Paars, violet en purper,
Die kleuren draagt de pauw.…
Vlucht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 Hollandse bollen die broeien,
die zich verbergen voor mij
neem me mee,
naar je kruidige bergen,
droge havervelden,
naar jouw gezichten vol groeven,
je klare water,
mag ik meeglijden op je fluit, je viool,
meezinken met de zon
laat me daar dromen,
bij de onverstaanbare taal van je lied,
nooit banaal of frivool,
maar vol warmte en gloed…
Zwart en blauw
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.045 Het zwarte zegge ons dit:
‘Heb eerbied voor mijn gloed!
Zo gij mij hulde doet,
Licht dat gij mij verbidt!’
Maar 't blauwe fluistert zacht,
Daar 't vriendlijk lonkt en lacht:
‘Ik wil u toebehoren,
Mits liefde u 't hart doe gloren!’…
bang ( en dan zegt ze, stil moar, ik bin bie die
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 verliezen, bang
voor de vrije val zonder eind - daar zal
ik jouw liefde missen
er is geen nacht waar ik niet schreeuw, je
woorden me troosten je warmte me beschermt
voor de kou onder het bezwete laken, je liefde
grenst aan mijn voorspellende droom
toch zal eens de nacht een duw zijn
naar een nieuw avontuur waar deze
tochtige herfst in een gloed…
Zingen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
961 Gij leeuwrik stort in mijn gemoed
Een lust en kracht tot leven
Tot werken en tot streven
Wanneer gij juichend d’ eerste gloed
Des morgens groet...
En, wàt mijn hart doe beven,
't Is of ge er vrede en rust in giet
Zacht-kwelend nachtegalenlied!…
Hoop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
423 laten boezemen
dat doorkruist onze plannen en de
kracht voor morgen
we gooien de vensters open
laten het licht binnen stromen
het warme zoete licht dat in de donkerste
nacht bij ons zal blijven
ons hart verwarmen
met liefde
buigzaam als het riet, zachtmoedig
de stilte beleven
in de binnenkamer rondom herinneringen
o goud gele gloed…
over de linie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 in de gouden gloed van de avond
als langzaam ook ons leven stilt
leidt de weg ons naar de haven
waar wij ons thuis beschouwen
als daar de nacht de dag eindigt
is dit vandaag allemaal zo anders
nu het avondrood jou omarmt
met transformerend licht en lucht
waar zacht de tijd afscheid fluistert
wacht jou de boot naar de overkant
jouw uur…
Scherven van geluk
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
455 Op tere vleugels
draagt hij het glanslicht van dag
een adem van rust
In vezels van
dagen glinsteren momenten die
zich niet laten grijpen, maar toch, als vonken
van een stille gloed, hun zachte sporen trekken door mijn huid.…
Scherven van geluk
netgedicht
1.5 met 15 stemmen
578 Op tere vleugels
draagt hij het glanslicht van dag
een adem van rust
In vezels van
dagen glinsteren momenten die
zich niet laten grijpen, maar toch, als vonken
van een stille gloed, hun zachte sporen trekken door mijn huid.…
Voorjaarsbode
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
313 Vleugels in de zon
langs bloesem dwarrelt hij zacht
lente ademt licht
De ochtend ademt over
het jonge gras, een zachte gloed die
de stilte kust. Daar dwarrelt een vlek van kleur, los
van de aarde, een fluistering van lente die zich voorzichtig aandient.
Je draagt het licht van
nieuw begin, lichtvoetig, onbelemmerd
door gisteren.…
De lieve kleine dingen
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
155 En 's avonds het dunne
ritselen van een boek dat sluit, waarna
de stilte zich om mij heen legt als een gelijkmatige
gloed waarin ik voel: dit zijn de lieve kleine dingen die mij dragen.…
De nazomer in mij
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
270 Nazomer houdt mij met haar
zachte gloed waarin afscheid nog niet spreekt,
tegelijk voel ik hoe alles wat mij raakt dieper binnengaat,
hoe het verdwijnende licht in mij blijft als iets dat nog lang zal gloeien.…
Het Huwelijk
gedicht
3.8 met 1162 stemmen
498.037 Ik moet de schimmel van mijn stramme voeten wassen
en rennen door het vuur en door het water plassen
tot bij een ander lief in enig ander land.…