Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

het mysterie van DNA

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 135
Oplossen van Oude Moorden In de schaduw van het verleden, waar duistere daden ooit zijn gepleegd. DNA onthult de waarheid, rechtvaardigheid die nooit vergaat. Verloren Ouders en Kinderen Een kind dat zoekt, een ouder die mist, met DNA als gids, wordt de waarheid belicht.…

De oude vader

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 175
De dood is geen duistere, bittere heer, Hij brengt ons slechts naar de bloemenvelden weer. Zijn gezicht is van taai en van stormachtig hout, Getrotseerd door de jaren, door weemoed omringd, Een ziel die de wet van de kosmos aanschouwt, Terwijl er vanbinnen een vogel nog zingt.…

Herfst in het woonoord

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 60
Zij dragen het duistere geheim van wat verstijfde, tot de wereld met een schok weer omslaat, en het leven als een wild, herrijzend organisme heftig door het zwarte asfalt breekt. Het is nat en herfst geworden in de oude straten van de havenstad. Blauw verval daalt neer over de daken.…

Het stenen woud

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Het duister regeert. Onder de grond. Stilte. Ik weet het wel. De wortels wachten. Heel stil. Zij kennen het geheim. De verstijving. Tot de wereld omslaat. Met een schok! Dan barst het los. Het leven! Een wild organisme. Ongrijpbaar. Het breekt door het asfalt. Woest. Nat. Herfst. Oude straten. De havenstad.…

De vluchteling

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.541
En over 't eenzaam huisje Zonk 't duister van de nacht, Totdat de nieuwe morgen Er nieuwe rampen bracht. De doodsklok bromde 's ochtends Voor 's meisjes dood al vroeg, En weer bij 't avondnaadren Toen men in 't graf haar droeg.…

Zeemansgraf

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.023
avonturen de wilde vaart zij was zijn grote liefde geen vrouw die het evenaart De zee met haar herinneringen die hij altijd bij zich draagt graag had hij op haar willen sterven als zij het had gevraagd Zijn vrienden nimmer wederkerend vertrokken met hemelen schip hij had hen allen weggebracht om nooit meer aan te meren uit het duister…
Ivan Grud16 januari 2005Lees meer >

Melancolia

poëzie
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.118
Toen ik naar de vijver ging Door het korte gras, Naar de boom die overhing In de vijverplas, Waar het water inkt geleek, En zo roerloos sliep, Of het oog in 't duister keek Van een peilloos diep, Waar het windgefluister klonk Door het popelblad... Weet gij, wie op d' elzentronk Mij te wachten zat?…

De moeder en de zoon

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.044
DE MOEDER Mijn zoon, mijn zóon; ik ben voor u als duister goud... Zíet ge mij niet, om u zo troostloos-droef te wanen? DE ZOON Mijn moeder, 'k zie u vréemd in 't licht van mijne tranen... DE MOEDER Bemínt ge mij dan niet, mijn kind?.. Zie hoe ge leeft in iedre trage traan die in mijne ogen beeft.…

gevangen nacht

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.050
sterren houden de nacht gevangen in een zilveren schijnen van maan en droom het zwarte wijkt voor het licht zichtbaar trillend dansend rond de spiegelende ginsteringen op het water stilte houdt de nacht in haar greep wanneer een uil zacht roept in stereo een antwoord echoot het duister uiteen, hoorbaar stil als het zachte klotsen van het…

De avondwolken

poëzie
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.978
Toen zonk de zwijgende avond Om me, als een mist uit de hemel, Als om een boom zonk de avond, Als om een duistere heuvel, Als om een donkere vogel, Als om een graf op een heuvel - Zo zonk de nacht uit de wolken En zeeg de verduisterde hemel Rondom mij heen; - en de wolken Dreven als vage gedaanten, Als vluchtende vreemde gedaanten - Zoals…

Mei boek III [fragment]

poëzie
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.709
Wel 't vochtig blazen door het jonge riet En kleine wilge' en berken van de wind, En 't zoele en zoete wenen, of een kind Door 't duister liep en zonder klagen schreide.…

veluwe

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 890
die hen dagelijks omhult nog steeds bang voor hemelse dreiging stug volk van een schrale witte zandbodem met paarse heide en donkere jeneverbessen witte wieven des heeren onfeilbaar woord somber starend naar de onvruchtbare grond bossen vervagend in mistige verten de weemoedige roep van nachtvogels onzichtbaar in het huiveringwekkende duister…

De Nacht

hartenkreet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.210
Omringd door het maanlicht van de opkomende maan schrijf ik dit gedicht Ik ben gezwicht Ik geef me over Mijn hart is veroverd Je hebt me betoverd Een tinteling was hetgene wat me tot beroering bracht Een aangenaam gevoel, lang verwacht Het licht op zijn felst midden in de nacht Is het moment dat wij ontwaken in onze kracht De nacht en het duister…

Sinds jouw dood

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.053
Innig was onze vriendschap verbintenis van intellectueel mens en gezellige belichaamde vriend dat ik wel weet dat jij mijn onderbroekennaam denkbaar in de hemel een leven lang verbonden in heimweewind zal fluisteren als de weerwolven luisteren nachtmotten de maan duisteren omdat ik nooit meer zal vergeten wat we elkaar in liefde aandeden…
mobar15 februari 2011Lees meer >

Het lied van de dorsers.

poëzie
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.557
Dáár in de Duister de Zware ge- Stalten; Schemert de Dag door het Vensteroog Heen.…

Pinksteren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
Zoals in licht en duister, eb en vloed, zomer en winter heeft onze geschiedenis zich een weg gebaand. Nu is het de tijd van belijden met ons hart op de juiste plaats. Op zandgrond en rotsen hebben wij gestaan; toch radicaal gekozen voor die ene baan. Smal is de weg tussen alles door, leven vanuit ons hart in een tijdloos spoor.…

Vergezicht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 723
Maak geen sprong in het duister maar warm je aan het licht. Daar is duizelingwekkend jouw vergezicht begonnen. Een gezicht met zoveel diepte, je krijgt weer adem als je het ziet. Liefdevolle ogen en grootse avonturen, en je hoort een roep, je zingt je lied! Over liefde, zonnen en het leven.…
Gerjo Gerrits25 november 2012Lees meer >

Vertel me niet dat liefde blind is

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 725
verdwaalt Ze verwordt tot een leegte Een plaats waar angsten regeren Ik begeef me langs afgronden probeer angstvallig mezelf overeind te houden Steeds weer zijn er mensen die jou vertrappen op de jacht naar het kortstondig geluk Zij, die haast hebben om hun zakken te vullen Het zal ze nog duur komen te staan omdat ze zonder de liefde in het duister…

Vroege vogels

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 562
Over de weidse Oostvaardersplassen hangt in de kilte der morgenstond de wazige damp van een manshoge nevel, schuilplaats voor duizenden gasten Onder de brede vleugels van Jara wacht ik, onzichtbaar voor andere vogels, in slinkend duister aan drempels van licht, op de rossige gloed van Aurora Door galerijen verspreidt zich…

Avond mijmering

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Achter het einder sterft de zon in oranjerode vlammen en veegt met duister, langzaam de hemel leeg. Een zwakke bries voelt weldadig koel, bomen bewegen traag hun takken alsof ze mij zachtjes wenken. Spreeuwen zoeken een plaats voor de nacht, in zwermen in een strak verband tussen de bomen door vliegend zwenken.…
Ruud6 december 2020Lees meer >

Het land van de toekomst.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 508
Vol gevaren en de zon scheen slechts af en toe, maar vaak was het duister, je was alleen. Terwijl de jaren zich voortsleepten, wordt de weg naar jouw plek steeds toegankelijker. Stap voor stap, zoals een bloem die zich opent, en het odeur van levenslucht en licht bracht.…
J van Dijck24 november 2023Lees meer >

Vragen aan de Spiegel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 605
Echt leven is geen groei, maar ’t gras dat kreunt waar hij, in ’t duister, met zijn vingers knecht. Ik ben het niet, die spreekt of denkt of doet – ik ben de klank die in uw eeuwigheid verglijdt, een veertje, opgeheven door uw wind, die dwarrelt… en verglijdt in ’t eindloos nacht.…

Vroege vogels

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 258
Over de weidse Oostvaardersplassen hangt in de kilte der morgenstond de wazige damp van een manshoge nevel, schuilplaats voor duizenden gasten Onder de brede vleugels van Jara wacht ik, onzichtbaar voor andere vogels, in slinkend duister aan drempels van licht, op de rossige gloed van Aurora Door galerijen verspreidt zich…

Terugkeer naar de liefde

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 177
Het niemandsland verdwijnt nu in gitzwart zwijgen terwijl de wagon hem naar grijze schemering brengt weg van de starre pikorde en saaie burgerplicht waar hij een masker voor de buitenwacht droeg zijn telefoon licht op met één kort woord een fris baken dat de grauwe sleur doorbreekt oude gevels van de stad ontwaken in het duister terwijl het…

Stad van de schaduwen

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 403
En toch, als je de muziek uit de duistere nachten hoort, denk dan niet dat het toeval is, of een wreed lot. Het is de stad die jou jouw spiegel toont. Zoals je je leven hier hebt verwoest, in deze kleine hoek, zo heb je het in de hele wereld misgelopen. Het heldere zonlicht van toen komt nooit meer terug; het verleden is definitief weg.…

Betlehem

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.856
Voor kindren rijst bescherming op; Een vrouw verplet de slangenkop; Het licht straalt door het duister, De liefde breekt band en kluister. Wij hebben 't gehoord; 't is Godes stem: ‘De Heiland is geboren, Van ene maged uitverkoren In Betlehem!’ ----------------------------------- Uit het hart! (1874)…

serpentijn (droom)

netgedicht
3.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.287
Ik heb vannacht een python gekust Een donkerzwoele kamer, ik en nog één: een onbekende vader van een onbekend kind die zich met pikzwarte irissen dom hield en blind, die listig in het duister tastte Er hing een slapend, roodoranje licht als een ketelhete schemerzon omzwachteld ’s nachts met koele mantels in sterren of in maan vermomd…
kuirinck25 januari 2005Lees meer >

Heel eventjes

hartenkreet
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.153
Eenmaal binnen zoeken we tastend, elkanders lichaam in het duister, de jassen vallen van ons af, onze stemmen zijn een zacht gefluister. Op de grote bank in de kamer, leg je dan je hoofd in mijn schoot, jouw ogen kijken me verlangend aan, je lippen zijn verleidelijk rood.…
Papilio27 september 2003Lees meer >

Eenzame

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.189
Schichtig zoeken zij hun heil, Een duister onderkomen In de keerzijde van de werkelijkheid. Droeve geesten zingen schel, Vervlogen wensen hun lied, Bevolken de schijnwerelden, IJl gebouwd op treurende zielen. Het bloedende hart, Twijfelende pen, Vermag niet meer te wenen. Zijn inkten zijn vergoten Over een wereld van onbegrip.…
Hardy Paul4 december 2003Lees meer >

de boekenvlinder

netgedicht
4.4 met 57 stemmen aantal keer bekeken 2.090
De letters waren mij duistere woorden. Nu hoeven we er niet meer over te praten. [epiloog 1] Het boek is gesloten en weggewaaid de vlinder achterna. Ik ben met rust overgoten. En ik straal nu ik hier zo blij en alleen sta. [epiloog 2] Mijn bril is stuk zo ik hem droeg: ik kan de verte niet meer zien.…