Alle inzendingen

Voorzichtig tonen zich kleine blaadjes. Nog ietwat beducht voor wind en regen. Het is nu wachten op de zon. Die knoppen zal verleiden zich te openen in kleuren die nu nog verborgen zijn. De boom voor mijn huis staat weer in bloei.…

De trein glijdt langs schapen, zon zakt achter bomen, avondrood vertoont een blauwe maan, maar ik voel mijn hart sneller slaan, want ik ben bijna bij jou. Als de nacht zich vouwt om het huis en de stilte als een deken valt, dan komt het verlangen sluipend terug, in golven van herinnering die nooit helemaal doven. Zij…

Over het fietspad blaast een oude eik nieuwe bladerlucht, toont trots de zwarte spleet binnen zijn kruin en voet: felle bliksem streed met de sterke stam; snel nam het vuur de wijk. Als onkreukbare vorst schouwt hij langs de dijk aan rivier de Mark, is voortdurend gereed tot waken bij spel van vreugde en leed in zijn klein, beschermd, niettemin…

De rijzende zon giet kleurpracht over het zwarte van de nacht die dan afloopt een wekker rinkelt zij vangt aan met donkerblauw een enkele ster die nog twinkelt beëindigt ze soms met een grauw weer wordt op mij gewacht zo vaak verkleurt ze vervolgens van paars door rood naar roze om daarna te komen tot het helderste blauw een merel…

De magie van hout. Klief- en stapelwerk troost ons op weg naar eeuwig.…

Groen blad aan de tak bloesem danst zacht op de wind leven begint weer Jonge vogel zingt uit het ei kruipt nieuw leven regen geeft de kracht Zachte ochtendzon dauw glinstert op fris grasveld dag wordt langzaam warm Bij zoemend bijtje tussen bloemen vol nectar lente ademt licht Warme lentewind knoppen openen stilaan zon wekt elke…

een kaars in de nacht brandt niet om het licht alleen de vlam buigt zich tegen haar eigen was alsof warmte een lichaam zoekt handen willen langer vasthouden dan ze kracht hebben en vinden toch hun rust in wat nabij blijft een vogel stijgt maar blijft even hangen in de adem van de lucht alsof hij wordt gedragen een stem wordt zachter…

daar waar ek na gesoek het, het ek dit nie by hom gevind nie invoel kan mens nie net met woorde aandui nie dit is meer as dit dit is dikwels stil verstaan sonder wroeging ek het dit nie gevind nie liewer die illusie armer mens is dan nie verbind nie die verstand lê die verbinding en sal hom in die verwerpens byt as ek maar net beter…

Met die typische toon en foute houding sprak ze me weer aan Ik kaatste het terug onverbiddelijk en wees naar haar Zij was uit contact om dezelfde reden waarom ik vertrok Hij mag zichzelf zijn binnen de grenzen van haar angst en pijn…

tijdloos lang breng ik al bij hen diepe herinneringen naar het heden op zwart-witte tonen en houten pedalen bespeel ik wat vergeten lijkt, ieder heeft zijn eigen gebeden verleden de klanken naderen telkens weer de harten waar denken nog enkel weet heeft van prevelen en vrome verhalen maar door mijn toedoen het verloren gewaande voor even…

Gangen vol dwalers zoekend naar de dag ik kom ze tegen mijn kamer is stil sereen tussen bomen geen kille leegte de merel zingt nu het lied vult de rust vogels in het groen de dag is gevuld stilte die ademt ik ben niet alleen…

Hé, hallo! roepen ze tegen hun buren op het feest in de zaal van het dorpshuis Kratten drank, plastic stoelen en schragen met theelichtjes op schoteltjes, zo armzalig Wat lachen ze, openlijk handtastelijk in nette kleren uit de tijd dat ze jong waren wat ze nu weer zijn, proost! Alsof er niets is gebeurd want vanavond kijken we weg…

jij zong het lied over de poort je zag het toen open staan helaas was jij toch zo bang om dood te gaan spreken daarover kon ik met jou helaas niet meer elke keer werd jij verdoofd zozeer voor ons nog op deze aardbol rest het volledig vertrouwen dat dit hemels geluk ons wordt gegeven zonder angstcomplex een…

Waar je ook stemt, je wordt als vorst ontvangen met bonzend hart is op jouw komst gewacht gehoopt dat je verschijnt, maar niet verwacht dat jij jouw plicht vervult voor hún belangen Ik heb er één op 't oog, een zij, geen hem ik hoop dat zij het haalt, dankzij mijn stem!…

Wanneer de dageraad ontwaakt en zacht het eerste zonlicht raakt, verschijnt hoog boven water en land een wijdgespannen, zwijgende hand De grote vlieger- zijn spanwijdte machtig en wijd draagt hem in trage majesteit geen drift, geen haast geen luid gebaar enkel het heersen van het daar zijn vleugels openen de lucht in brede…

Liefde is niets dan daaglijks verder gaan Door dorre woestenijen, Om na de nacht saam moe weer op te staan Uit duistere valleien. Liefde is niet een wijdverklaard begrijpen, Een stijgen tot het licht, En niet oneindig zijn en ook niet rijpen Tot innerlijk gezicht. Want leven is geen vast geluk, maar een rampspoedig Dolen in 't labyrint…

De leugen kan traag zijn moe niet vooruit te branden, kan dik zijn kortademig amechtig of zelfs dood -op sterven na- maar als het om de waarheid gaat dan springt zij op en begínt toch te rennen... juich de waarheid toe maar geef nooit een cent voor haar kansen ---------------------------------------------- uit: 'Daar zijn woorden…

met het kwade valt soms beter te dichten, ergernis kan zoete inspiratie geven van nu zal je het beleven ik ben er helemaal klaar mee klaar met jou, wat denk je nou altijd die zure commentaren klagen van je doet het fout schrijf zelf maar eens wat ik heb het helemaal gehad twee tegen één is gemeen en dan met 9 pseudoniemen mij krijg…

Ga stemmen op bijvoorbeeld Leefbaar Zeist Op Hart voor Haarlem, Samen voor Bourtange Veendam Vooruit of Bemmelse Belangen Of kies de Snelsonnettendichterslijst Gebruik dat rode potlood dus massaal En stem lokaal straks in het stemlokaal…

Een vlucht tegen wil en dank Een vlucht naar de fles en de drank Goed is het niet voor me geweest Maar ik dacht dat ik zo m'n zorgen kon vergeten Soms wist ik niet eens meer waar ik was Totdat iemand mij de weg wees Het is een verschrikkelijke tijd voor me geweest…

we klooien maar nog wat want we hebben niets beters te doen ik zeg dit, mijn vrouw zegt natuurlijk dat een briefje op de koelkast met de gebruikelijke zoen al die jaren, we hebben er niets van gemaakt voor mij drank en het sigaretje, voor haar bingo en spa citroen de avond alléén is het enige wat me nog smaakt Zij wou toch ouder worden en andere…

Mijn vingers dwaalden over jouw lijf, Tekenden mijn liefde in jouw huid, Vertaald via ’t bloed in jouw brein Stroomend naar jouw hunkrend hart. Mijn handtekening zo eeuwig gegrift In de herinnering van jouw zijn, Uit mijn, ons verleden ontglipt, Blijft in ’n toekomst jij niet mag zijn. Die herinneringen zijn heerlijk zoet, Voeding voor…

In de greep van je wrede pen,schrijf je mijn naam in giftig lood, verpletter mijn botten onder zwartgeblakerde laarzen van leugens. Maar zie: mijn aders barsten open als vulkanen, spuwen lava-rode woede, een feniks uit as van verraad, vleugels snijdend door je stikdonkere nacht.De kooi splijt, mijn stem een mes dat uienhuid en vlees openscheurt,…

Het leven laat soms littekens na op je ziel Je draagt ze onzichtbaar mee Maar wanneer je hart ze verwerkt heeft Wegen ze meestal lichter…

Plotseling hoorde ik hem zingen even na zevenen mijn dierbare merel na jaren van ondenkbare stilte teruggekeerd op zijn oude nest. Ik pakte mijn telefoon zette de recorder aan hield hem gespannen en stil buiten het raam. Vast en zeker een teken uit het niets een korte serenade ‘eine kleine Nachtmusik’ —speciaal voor mij? met melodieën…

Een beeldenstorm valt uit de dageraad waanzin knalt door het raam als de wekker wakker kraamt Nee, nee, laat me slapen tril me, tril me langzaam Jij bent het drukventiel dat opendraait graai groengele boeketten uit het vers gemaaide gras Adem door de gaatjes van mijn mondharmonica draai de volumeknop van mijn ballade Wiegend…

Er klinkt muziek in mijn hoofd. Een deuntje dat nooit wijkt. Het zingt over jou, van wat eens speelde. In elke stilte, fiedelt viool gestrijk er pingelen oude piano’s, net als in onze kroeg vol herinnering, fluistert het door vroeger tijden. In trage, schorre stemming jouw lach, een refrein dat blijft hangen. Je handen, het couplet van…

beladen met verwachtingen kwam hij als laatstgeborene in het gespreide bedje van falen waar elke lichtstraal gebroken werd voor het tot glas verworden kon in opgeblazen zuchten in de oververhitte luchtstromen van verwoestende eenzijdigheid van onvervalst valse hoop afgetuigd met teleurstellingen ging hij als eerst gestorvene als gebundelde…

De Boekenweek, het jaarlijks boekenfeest Het stimuleert ons om een boek te kopen Sla ook weer eens een dichtbundeltje open Het leven is veel rijker als je leest Voor het geschenk, dat boek van Hendrik Groen, Hoeft u het dit jaar echter niet te doen…

De bezette, laaiende stad verwoest door het leger des heils Angst & slijk versterkt door mortieren Vluchtenden aan het kruipen in brandende kelders Het horen van vuur en het zien van kogels verbrandt voor altijd je gezicht en menselijkheid…