Alle inzendingen

Mijn handen verdwijnen na elk woord, de lamp flikkert boven de kooi, maar blijft storend branden; pantalon en colbert half los, op het nachtkastje wacht wankelend een waterglas; zing voor mij, Lorelei, voor de dag zacht door de boeg breekt, maar net krachtig genoeg. De panden strak gestreken, mijn luik op een kier, toch bleken jouw…

Toekomst Citaat ‘We kunnen de wind niet veranderen, maar wel de stand van de zeilen’ Aristoteles 384 v. Chr. - 322 v. Chr. Toekomst trilt mee In nevel gesluierd land Zacht fluisterend In het verschiet Voor de vroegste dauw Opgestaan In het zicht Van een gloednieuwe maan Waar zij ooit begon In het eerste licht Van de pasgeboren zon…

N.a.v. Ad voorpagina-artikel van 4 maart 2026 'Nederland importeert tegenwoordig zijn wiet' halfbakken is Nederland in zijn beleid zeker ten aanzien van soft-drugs met name wiet eerst zelf illegaal wereld-hofleverancier nu verbod op import van gelegaliseerde wiet met name uit onze vriendenlanden oversea de VS van Noord-Amerika en Canada…

Ver voorbij verborgen grenzen waar dromen werden geboren, in een vredig, stil moment Reik ik naar het licht, dat leek te zijn verloren, voor een liefde onbestemd Dierbare herinneringen van jouw hand in de mijne, en liefde die ik ooit bezat Begraven onder valse hoop, opgegraven om weer te schijnen, in smaragden glans gevat In deze…

De liefde heeft me gekrenkt gekraakt, bijna kapot gemaakt ik schreef haar boze emails de een na de ander achter elkaar dacht hoe krijg ik het voor mekaar ik schreef zo makkelijk door de drank alle frustraties zijn eruit en daar heb ik haar voor gebruikt ik had spijt, verdriet, schaamte tot en met ze vertelde het aan iedereen zo kreeg…

Ik lig in bed, ik waak, Wijl de regen mij houdt uit mijn slaap. Ik tel de druppels, één voor één. Denk aan mijn moeder, hoe zij mij in haar voedde, tot wat ik nu ben. De regen verstoort mijn rust, ik kruip onder het laken terug in moeders schoot, keer terug in mijn embryo.…

eergaloos is er de rijkdom van wat met zorg bewaard wordt in het gigantisch reusachtig dorp aan de linkeroever van de Ee pardon, mist u ergens een w? ik niet, want kijk maar met mij mee het raad- en Weet-tablissement is pas nog geëvolueerd tot veelhoek - pluriform gebouw niet slechts van beeld maar ook geluid van zwartwit tot hightec…

Wil je winnen om in de schijnwerpers te staan opdat iedereen zien kan hoe goed je 't hebt gedaan investeer je veel tijd, geld en al je talent want zonder die gave heeft het geen zin Pas na bloed zweet en tranen van maanden en jaren is daar dan dat moment dat die plak om je nek hangt voor iedereen zichtbaar Is je wens dan vervuld…

Woorden van eindeloze zee strekken zich in kalmte van golven stille heimwee is ontvankelijk voor zwijgende taal in het voorafgaande ligt ontwaken opstaan uit een diepe rust plotseling de ogen open Onze ontmoeting tekent zich aan horizon van gelatenheid je fluistert over liefde dat is natuurlijk dwalen waar het hart spreekt van waarheid…

Wat ik zeggen zou, als ik de kans nam, over mijn leugens en andere verwijten; hoe ik mijn takken in opgewekte wind, en mijn bladeren, laten ratelen wou; of wat mijn wortels, in verreikende grond, nou werkelijk wilden met jouw bezwijken. Wat ik zeggen wil, als ik spreken zou, los van de waarheid en die saaie eerlijkheid;…

Tussen eindeloos brekende golven, in het kielzog van haar uitnodigend lijf, kiest de zwemmer - op gevaar van leven - op goed geluk af te duiken. Als wrakhout, van water doordrongen, laat hij zich naar haar bodem zinken. De zwemmer, een naamloze knoest, proeft enkel water: nat, met schurend zand. Over haar nooit verkende diepten drijft hij…

Met striemen op mijn lippen, staar ik, ogen dichtgeknepen. Is mijn knokkels’ bloed verdwenen rondom ijskoud roestig staal. De benen die mij dragen hebben wiegen tot kunst verheven. Schreeuwend geeft de dief een stem, aan de Noordpool van mijn dromen. Waar ik in het zand leer kruipen zijn de afdrukken vergaan. Tastend zoek ik rebabs klanken…

Dan maar met Samaritaans engelengeduld  met het gif in de beker van Socrates laten vervloeien  doodgemoedereerd als verfoeilijke symbolen  op de steen van Rosetta  af laten drijven  beginnend met de w  van waanzin en weerwoord en zonder l van leugen  eindigend op ijven... tot zij lamgeslagen en verlamd weerloos in de muil der wrake…

Met jou aan mijn zij klopt mijn hart gelukkig Onze kont spuit viezigheid Net zoals de andere houtduiven scharrelend op het terras Tevredenheid is een groot genot en wij zoeken naar geluk Een wurmpje, een strootje Een stukje verloren ondergoed Het zweeft in luchtledigheid Jouw blik bij alles wat ik doe bewonderend alsof ik een zwaan…

Drachtens museum bewaart weergaloze rijkdom van wat gebeurde en gedaan werd in het reusachtige dorp dit gebouw wil zich echter nóg groter maken is bereid zijn zalen en muren spoedig te verruimen deze woorden geschreven in de maand Maart van het jaar tweeduizendzessentwintig kijken vol zwellend verlangen uit naar de tijd waarin…

het is stil, maar niet onaangenaam de warmte schijnt me toe ben even terug op de plek van ontmoeting iets wat ik bij regelmaat doe daar waar ik mijn verhaal kan doen of de herinnering vier bij haar zilveren vlinder waarmee ik nog steeds haar steen versier door de jaren heen een plek waarmee ik ben verbonden ja, een vertrouwde stek…

Eenzaam maar niet alleen verhief hij zijn stem vervreemde pion met om zich heen de ruimte van zon verblindende muren tegen rotswanden sprak hij riep in de woestijn pion vol courage zag slechts een mirage van een duistere moen een djinn, duivelin diabolische sater een wildvreemde weerklank hun antwoord op vragen in veelvoud herhalend…

'Had ik de liefde niet' maar die heb ik juist wel ik heb echter de invloed niet had ik die invloed wel dan zou ik deze aanwenden voor het welzijn van de wereld doch ik heb die invloed niet; ik wel invloed op mijn naasten en maximaal op mijn directe: m'n man(60),dochter(19),d'r moeder(63),m'n schoonmoeder(91) en natuurlijk helemaal…

Er is zoveel leed, er is zoveel pijn maar kinderen zijn de toekomst op aarde. We bidden en hopen op vrede en rust al kan die er nu ook nog niet zijn. En toch komt er lente met vogels en licht, een glimlach misschien door dit kleine gedicht. Er is zoveel leed, er is zoveel pijn, maar laat ons proberen toch hoopvol te zijn.…

niets dan ademtocht de wereld buigt en bloeit mee met wat ik denk donker wordt ochtend als mijn gedachten lichten en zacht vertrouwen het leven zelf zwijgt het draagt slechts mijn kleuren in stille spiegel…

Ik droomde dat ik vrede zag ojee, de mensen zijn van slag: volledig onberekenbaar ze delen alles met elkaar! Maar toch, wat men er ook van zegt mijn droom is echt wel echt mijn droom is echt wel echt Ik droomde dat ik vrede zag en liefde als bij toverslag wordt zonder dwang of overmacht vrijwillig in praktijk gebracht: het pleit lijkt eindelijk…

Door de VS-onthoofdingsstrategie Verloor Iran z’n opperayatollah En Israël vecht verder met Hezbollah De winnaar is de oorlogsindustrie Is er een masterplan Amerika? Wie moet Iran nu gaan regeren? ‘Sjah…’…

een hand kan zacht zijn een blik vertrouwen geven woorden opbeuren nabijheid een veilig gevoel een huis warmte een bed voldoende rust voeding ook verbinding een band kan hecht zijn een kus motivatie geven daden belonen dankbaarheid voor aanwezigheid een hart liefde een hoofd zodoende lucht kennis dan verdieping…

Ik laat je, een stukje van me nemen, een fluistering van mijn hart, een trilling in je hand. Moge jij daarin de rust ontdekken, die ik zelf zo vaak mis. Toch vrees ik stil, een dag zonder jou, een leven naast het jouwe, waar ik slechts, een verre schaduw blijf.…

Pakte de winter vast Stak hem in de vrieskast Nam de zomer zon Hing ze aan het plafond Heb het herfstbeeld Over de tuin verdeeld En het broedende lente geluid Komt dank-zij-mij Je radio uit…

Als we ons dan toch moeten kleden, tegen kou bijvoorbeeld, of in naam van iets, in resten van dit of dat verleden, verhalen en geheugensteuntjes die niets vertellen dan dat we er al waren in de tijd die bestond voor dit heden - als wij onszelf alleen in het nu kunnen bewaren door onszelf voortduren uit te vinden in het nu dan liefst eenvoudig…

Het ogenblik: waarin miljoenen stralen Zich verenigen en breken vaneen. De Eeuwigheid kan zich zelve nooit herhalen Alles wisselt, maar 't blijft wisselend één. ------------------------------- uit: Kwatrijnen (1924)…

..dus vertel ik hem wat me nu weer is overkomen met die ouwe dokters geen doctoren die mannetjes onder mekaar die de dienst uit zouden maken de boel wel even regelen met hun gelikte praatjes maar intussen geen bal juist wisten te raken er volkomen naast zaten niet op de hoogte welke wegen überhaupt te bewandelen waren waarna ik een dik…

De zwijgende stem spreekt, niemand luistert. Als de sprekende stem zwijgt, luisteren allen, horen niets. De bal rolt over het gras, het kind grijpt, mist de bal en huilt. De bal rolt voort in het verschiet, niemand ziet. De wolken bedekken de zon, de aardkloot verduistert, het stille gras fluistert, het kind luistert, bal gebiedt…

op mijn zoektocht naar de geschikte metaforen kwam niks bruikbaars uit de toren van boeken of het web naar voren geen god is voldoende op zijn hielen gezeten of beknellende monsters die intens genoeg waren als vergelijkingsmateriaal reflectief bekijkend zal ik zelf rakere beschrijvingen meer diepte aan personages en gruwelen moeten…