168680 resultaten.
Er is geen tijd
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.119 Er is geen tijd. Wat gistren was
is wat vandaag me een liefde wijst.
Herdenken: ongedronken glas
dat morgen laaft en spijst.
Wat is me droeve scheppings-daad
en baren in 't gelaat der dood?:
een kindje dat aan 't schaatren slaat
daar 't wemelt in mijn schoot.
Welke is de krankheid die me pijnt
bij dreigend komen en vergaan?…
De avondzon
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
45 Wanneer de avondzon op rijst,
De neerslag geleden is
Dromenvangers hun werk willen doen
Verwerken in dagdromen
Opstaan van donkere angstige gedachten
Onrecht dat scheefgetrokken weet
Het lichaam, de geest die belast is
Zoekende naar opklaringen
brood dat gebroken is…
Liefde geven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Liefde geven
Ik wil leven met jou
Laat me niet alleen staan in de kou
Liefde geven
Dat wil ik in m'n leven
Ik kan niet alleen zijn
In de wereld is al genoeg ellende en pijn
Liefde geven
Dat moet voor altijd in m'n leven
Ik wil nu eenmaal nog alles in het leven geven…
Styx
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Zullen we overvaren,
vroeg de oude veerman
aan de wachtende
jongeman. Morgen,
zei de jongen, is
nog vroeg genoeg.
Kan ik overvaren,
vroeg de grijsaard
aan de jonge veerman.
Kan het morgen zei
de jonge veerman.
Morgen, zei de grijsaard
hoeft het niet meer
en zakte dood ter neer.…
Waterzooi
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
43 Kijk naar boven
Oogjes toe
Je protesteert
Maar probeert
Want je hoort
De stralen naderen
Telkens spannend
Het afspoelen
Van je hoofdje
Flink zo
Het is gedaan
Nog onzeker
Je de oogjes opent
Ja, alles is nog daar
Dan neem je
Het bootje
En duwt het
Met al je kracht
Onder water…
Onbevlekte onschuld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
50 Droom van onzichtbaarheid
ademt uit jouw liefdesbrief
over een verliefde vreemdeling:
Liefhebben zal in dit werelddeel
anders zijn,
woorden zijn bloemen
in jouw regennachtlente
karakters vormen nieuwe woorden
een brief, die jij niet had verwacht
liefhebben zou de wereld kunnen
veranderen, dat denk je
brieven spreken over
jouw eigen…
interlude
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
64 er passeert een gebeurtenis
vastgelegd in herinnering
in de naam van zelfzijn
van ondeelbaar en uniek
in de kersentuin
tussen de stambomen
het verschil overwegend en
overdenkend
tussen
voordien en daarna…
Lintje
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
43 Lintje
Ik stond vanochtend bij de voordeur klaar
Omdat men mij wel vroeg zou komen halen
Er waren hier en daar al wat signalen
Mijn vrouw ging met haar vingers door mijn haar
Zei met haar lieve stem: ‘Wat ben je netjes’
En in haar ogen zag ik binnenpretjes
Maar dat is al ’n uur of acht geleden
De wethouder is vast verkeerd gereden…
Navalny en Poetin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
42 Bij vlagen waaide er een nieuwe wind
Door neotsarisme van sovjetbewind
Brezjnev, Chroesjtsjov, Gorbatsjov, Jeltsin
Zelfs Poetin klonk ooit redelijker
Maar het dagelijks leven verlicht niet
Honger, armoede, vele soorten lijden
Siberische onderdrukking verbrijzelt hoop
Navalny streed voor betere tijden
Hij bleef moedig terugvechten
Ze konden…
Waar het woord mij voorblijft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
32 Ik draag mijn lot
tussen letters die schuiven
als kiezels over een tafel vol kansen.
Ik leg mijn woord degelijk, eerlijk
maar jij vindt altijd dat ene
dat glanst als een schelp in het licht.
Je zet quartz, mythe, fjord,
woorden die ruiken naar verre kusten,
terwijl ik blijf steken in tak, maan, stil.
Toch houd ik mijn plank vast…
Een man zijn levenservaringen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
142 wegen zwaarder hogerop, de ladder
stopt niet bij een paar missende treden
maar overziet wel de vele misstappen
met hun goede orde gehuld in nevelen
verder kijken werpt een nieuw licht
zonder de mooie bergdalen te vergeten
een beter uitzicht geeft richting aan
alsmede het rotsvast vertrouwen..
in wat komen gaat.…
ziedend
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
59 wij
keer op keer
elkaar uitdovend vuur
elkaar verdampend water
wij
telkens weer
elkaars zon
elkaars zee
ziedend weer
onze zilveren golven…
Volksbevrijding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
25 Dorre kleuren
kale grens-
heuvels na de winter
kleine vlekken, gatenijs
en bevroren modder
Oefenen
om het land te verdedigen
tegen barbaren
altijd tegen barbaren
die van binnen zijn
wat wij van buiten lijken
te zijn: primitief
in takkenpakken
machtige Enzilochmannen
het klassieke lopende woud
met grote warme handen
en wapens
bewezen…
Afdak
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
47 We zaten onder het afdak
terwijl het bleef druppen
langs de rand van wat we hadden gezegd.
Woorden lagen open
tussen ons in—
kapotgeslagen zinnen
waar niemand nog doorheen kon lopen.
Jij keek opzij.
Ik naar de grond
waar water zich verzamelde
zonder te kiezen waarheen.
Iemand verderop lachte
alsof niets verschoven was.
Wij zeiden…
Lichtpuntje
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
116 In diepe duisternis
een vonk van hoop die blijft branden
stil in de nacht
In diepe duisternis
gloeit een vonkje van hoop, niet
bereid te verdwijnen. Het blijft aanwezig onder wat
zwaar op mij drukt. Ik voel hoe het tegen de nacht in blijft branden.
Onder mijn broze huid
beweegt een trilling die zich langzaam
opent zonder zich te verklaren…
Ijstijd
gedicht
3.0 met 3 stemmen
8.192 Die avond vertrok een auto
richting snelweg
en de honden blaften niet
het dashbordvak was leeg
op een kaart van west-europa na
een pak tissues
een aangebroken rol pepermunt
er woedde koude
oorlog in mijn hoofd
we reden zwaar weer tegemoet
tegenliggers voerden groot
licht in de verte
wij naderden
de interzone
niemandsland
het…
Sapientia
poëzie
4.7 met 6 stemmen
1.070 Grau, theurer Freund, ist alle Theorie
Und grün des Lebens goldner Baum.
Goethes’ Faust
Zeg mij waarom, ô Vrienden, wilt ge uw brein
Met allerhande dromerij bevrachten?
Is de geschapene wereld u te klein,
Dat ge immer ijlt naar ’t rijke der gedachten?
Is al ‘t genot dat de aarde bieden kan
Te zouteloos, te smaakloos u, mijn Vrienden?
Waant…
Nieuw elan
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
25 Zij handelde impulsief,
Gewoon in het wilde weg,
Zonder na te denken.
De gevolgen waren groot,
En ook heel erg fijn,
Zij daarvan erg genoot.
Ze blijft daarom impulsief handelen,
Dat is nu haar blazoen,
Kan zo nieuwe wegen bewandelen.…
De Negende Golf
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
116 Na acht golven, steeds hoger gespannen
ontstaat de negende golf met immense kracht
de allerhoogste, uit jongere zusters geboren
als laatste slagveld dat alles mag bekoren
Het water buldert woedend boven de wind
sopranen zingen een stevig zeemanslied
vastberaden omdat geen mens wederliet
nemend alles mee, al wat ons ooit gegeven
Haar armen…
Op skechers en een oude voetbalschoen....
snelsonnet
3.0 met 5 stemmen
103 Ruud Gullit ziet het zitten met oranje
Met Memphis en Van Dijk in het verschiet
Zijn ze voor hem zeker een favoriet
Ontkurk alvast uw beste fles champagne
Ik vind het iets teveel een goednieuwsshow
Hij slikt vast bovenmatig Vitaepro…
Een echte Moeder
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
23 Een echte Moeder
Je kan zeggen wat je vindt
Een echte Moeder
Is er altijd voor haar kind
Ze zal altijd van je houden
Je kan haar altijd vertrouwen
Ze staat altijd achter jou
Wat je ook doet in het leven en beslist
Ze is er voor je bij zon, regen en mist
Een echte Moeder…
Achter de dichter staat
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
62 Achter de dichter staat deze waargenomen
wereld van blazende zwanen, openslaande
deuren, zo’n hemel die niet opbeuren wil
ingedroogde beeksluizen, de neerbuigende
hengstenhalzen, het grote rode mierenbal
de bever buiten het dal, de uiterste waarde
stronken, gebroken modder, opvliegende
eenden, gekwetter, zwart-witte koeten die
drijven…
opruimen
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
146 ik ruim de dingen op
in het huis waar alles
en niets veranderd is
de stilte waarin we
elkaar niet horen in
de onberekenbare nacht
bomen rukken aan hun
wortels alsof ze zich los
van de aarde willen maken
ik ruim de dingen op
alles en niets verandert
de dood blies ons dood…
Muurbloem
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
110 Muurbloem is geen bloem
zij is schaduw achter rozen
op vergeeld behang
in vaalbruin beige
krijgt zij weinig water
geen uitbundige regenbui
klagen is uit den boze
haar hart mag geen emotie tonen
daarom zijn rode stampers ongepast
gele pluizigheid als den doden
Muurbloem mag niet praten
zich nergens over uitlaten
over grond kruipen
niet…
Grote Broer
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
87 Een eigentijdse parafrase
op Epode 7 van Horatius
*
Moordenaars, waar ren je heen
en waarom grijp je naar je zwaard
dat weggeborgen lag?
Is over land en zee dan nog
te weinig bloed gevloeid?
Straks wordt de wens der Meden nog vervuld wanneer de staat
door eigen hand en toedoen
aan haar einde komt
Geen roofdier dat zich zo gedraagt…
Wijnloop Haren
snelsonnet
4.1 met 7 stemmen
102 Wat ondernemend Haren onderneemt:
Men zet je bij de wijnloop aan tot zuipen,
Zodat je op het eind naar huis moet kruipen.
Maar ONDERNEMEND HAREN klinkt dan vreemd.
“INNEMEND HAREN” is hier meer correct,
En uiteraard zolang de voorraad strekt.…
Kindertijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
39 Opeens is het kind er
Wij staan niet eens verbaasd
Het zindert in de rondrentuin
Het vliegt aan door een waterslang
Het danst in het eenzame bos
Wij zetten het op de kaart
Nestelen het in ons hart
Het zingt van de zee
Het slaapt met de wind
Merel van mos
Herinnering van wintersneeuw
Als de vissen onder de waterspiegel
Ze schieten weg…
Metamorfose
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
53 Aan het somberen
over ouderdom en mankementen
terwijl ik mos weghak
van het tuinpaadje.
Zwaar werk voor een 84-jarige,
daar niet van.
Een zoon stuurt een bericht:
'Geniet van de mooie lentedag!'
Terstond gaan mijn ogen en oren open.
Ik zie het zomerhuis in de lente,
een maarts viooltje in de wei.
Ik hoor het ti-tu-ti-tu
van de koolmezen…
Meisjes aan zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
51 Zo komen de meisjes samen
zes over land en ze stappen
een voor een op de vlonder.
Niet hangend aan een waslijn
maar als danseressen aan een bar
de rokken niet doorzichtig
licht in de wind boven stromend water
kijkend naar het land.
Ze zijn niet even groot, muzieknoten
op een balk, misschien zijn ze
aan het zingen.
Eén meisje wijst met…
Wije Nik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
42 Mijn vrienden leven als buren
een seconde van mij vandaan
Ik kan zien of ze thuis zijn
in de Wije Nik
dat aankoekende weefsel
van wisselende hoop
dat drama van ons leven
als een behendigheidsspel:
ik ben ik en ik
is wij, een wereld vol
bruggen tussen soortgenoten
Maar de wegen raken in verval
Over fysieke grenzen heen
reizen we…