Alle inzendingen

Je zachte ziel die mijn tempel zoekt Ontsnappen mag. Mijn diepe onrust komt je niet van pas. Ze blijft woekeren terwijl jij rust In het feest van je wortels. Mijn geduldige en mooie moed Die niks moet. Je bent niet van mij. Terwijl je denkt zonder te spreken En niet kan lijden maar rustig verder leeft. Ik voel je wijsheid naast mijn diepte…

Hou toch op met die stilte die ademt! Doodgegooid worden we ERMEE dagelijks! Lees jij dan nooit ERVOOR wat hier ruist, in dat zwijgende wier onderwatergefluister van navel en nevel zonder woelende golven en woedende baren ERNA? Schrijf eens wat anders dan zweven in de etherische zevende hemel wees jezelf,…

Hier zijn we Op zijn best. Morgenavond lees ik je voor uit mijn slapeloze nacht Met ambitie en genoegen. Mijn hemels die verglijden in romances. Mijn zelfportret in de spiegel van mijn dood Die niet bestaat. Ik ben groter en sterker dan jij. In de spiegel van mijn dagelijks bestaan Dat niet wil landen. Daarom wil ik lachen. Zonder te…

Hij was geen beter mens, hield alleen vast wat gewoon leek: woorden die tellen, wetten die blijven, beschaving als afspraak. In Krakau was moderniteit zijn jas tegen kou. In Hamburg fluisterde hij: dit waait wel over. In Den Haag dacht hij: dreiging is tijdelijk als regen. Hij veranderde niet, de wereld wel. Zijn fatsoen een open…

Aan de rand van de afgrond sta ik moe en ontdaan, verankerd in een spiraal van ontnuchterende wanhoop. Mijn geest is hier een armatuur voor verlichting, als gids in de donkere krochten van mijn wezen. Onzeker in de schimmige duisternis van mijn bestaan, waar ik mij geleidelijk ontvouw tot een misantroop. Altijd verlangend en zoekend naar de…

Het sneeuwt ja! ’s Winters is dat wel eens vaker, Geen trein die rijdt, spekglad op elke weg, De mensen zijn steeds sneller van de leg, En vragen raad bij een opiniemaker. Maar of je er nu wel of niet van houdt, Neem dat geklets maar met een korrel zout.…

Soms droom ik nog van toen ik jong en mooi was maar 't blijft niet duren want ik ben al oud. Maar wie mij nog graag ziet en van me houdt die ziet veel verder dan naar die oude jas. De echte schoonheid zit heel diep van binnen, die kan je zelfs niet bij de lotto winnen.…

Angst zit niet tegenover me. Het woont hier. In mijn adem, in de ruimte tussen twee gedachten waar niets durft te spreken. Het noemt zich voorzichtigheid, legt zijn hand op mijn schouder en duwt me langzaam uit elk verlangen. Angst leert je buigen voor er iets breekt. Het noemt zichzelf wijsheid. Maar het is slijtage met een geruststellende…

Ik verlang naar ’n mooie toekomst Met wortels in het verleden, Om te kunnen dansen op de tonen Van muziek lang geleden, Om weer te genieten van de wals Van liefde die vlindert, Me meevoert naar hemels geluk, Door niets gehinderd, Dan het levensgeluk, Dat bruist en verwondert, Aan één durend stuk, Nooit meer eindigt, Doorgaat naar…

Hem vermoorden, uitschelden of de waarheid zeggen zou het alleen maar erger maken en ikzelf zou opgejaagd worden, mijn lichaam vernield en vergiftigd Dus geef ik toe, tijdelijk Met opgeheven hoofd denken jij en ik ver genoeg in de toekomst om ons stil verzet vol te houden en stap voor stap in een parallelle werkelijkheid onze vrijheid…

In begrijpelijke taal schreef de onbegrepen dichter: Bekijk het maar. De onbegrepen dichter schreef een vaag gedicht, dat moest ook wel. Charlotte van Abdeien die ging een stukje rijen met de fiets. De dronkaard, zojuist kwam hij uit de kroeg. Het was nog vroeg. De vlegel steelde een stuk brood. De priester gaf hem wat beleg.…

Een thuis heeft kamers die stilte ademen met ramen die naar binnen kijken en zon doorlaten waar het donker is De woonkamer hoeft niets te bewijzen Gedachten mogen rustig rondlopen Gevoelens mogen zitten waar ze willen De klok tikt oneindigheid De kelder bewaart wat vergeten is Op zolder ligt stof op de namen Scheuren in muren kennen…

in het tafelblad gesleten zweetdruppels waar hij immer zat met strijd tussen gedachten het leed onder gevoelens in worstelende woorden verbredend uitbeeldend kervend in de wortels van de betekenis van elke zin van levenspaden vergeten zuilbubbels als zwarte gaten de tijden van ontwijding de kuil van de vooruitgang door voortschrijdende…

Eens woonde er in een nauwe straat Een knaapje, zwak en teer: Hij lag er met verbleekt gelaat Op 't eenzaam ziekbed neer. Hij lag er sedert jaar en dag, Waarin hij zon- noch maanlicht zag; En toch, bij al zijn zielsverdriet, Hij klaagde of morde niet. Maar eindlijk, op een zomernacht, Sloot hij de handjes saam', En fluisterde…

Alleen maar hier. Hoogspanningslijnen zijn haast uitgedund. De vogels zijn vervlogen. De roodoranje zon hangt laag te drogen. Gemengd met mist doen dingen minder pijn. Bij elke stap ontstaat een stukje sloot. De koude doet de wateren kalmeren en Marokkaanse meisjes bestuderen het verse ijs. De vissen willen brood. De wereld volgt de wandelaar…

Geen mens die wat van je vinden zal Nu je stof wervelt in de felle wind Zich zo verspreidt over een brakend terrein Nee, dus niet jouw visplekje aan de Nete Niemand mist je foto albums die ík verbrandde Het huis gunde ik met grote korting aan de buren Je boeken verkocht per kilo Nee, geen prijs per stuk Ook niet voor…

Mijn vier kleintjes zuigen gulzig en grommend aan hun moeders tepels behaaglijk lig ik in onze woonkuil lig rustig soezend nageslacht te voeden mijn trouwe levensgezel is een waakzame vader jaagt vernuftig op hert ree en haas des te meer moedermelk hij bespiedt nauwlettend die nieuwsgierige wezens op twee hoge poten zij komen…

Groenland kleurt rood en blauw en wit met 50 sterren nu 51 Denemarken wijst op art. 5 doch Europa trekt wit weg en Rutte Rutte gaat naar Trump met de witte vlag vol van overgave en belooft die Vredesprijs in het niet meer neutrale Zweden Trump met Melanie logeren, overnachten in ons zo gastvrije Koninkrijk der Nederlanden op Huis…

De Provenierswijk Waar mijn Oma zolang woonde Nu na haar dood Zal ik er niet meer komen Het hoofdstuk is afgesloten De wijk achter het Centraal Station Waar je je leven leefde maar niet begon Het graf is in Overschie Dat is het enige wat ik nog zie…

Hij heeft het mij beloofd, als Pegasus vandaag alsnog door de witte hemel vertraagd glijden wil, de westelijke wind stil liggen gaat, zal hij zich vanavond neervlijen aan mijn verlangende zijde. Maar de sneeuwt steekt scherp in verheugende ogen, onder onverhoopte vleugels, de vervlogen wensen der goden, het vonnis door Hermes uitgesproken…

De bomen dragen zilverglans, takken buigen onder koude pracht. Het veld beweegt in witte dans, verlicht door bleke winternacht. De adem hangt als dunne mist, hoog boven het bevroren meer. Elk hart dat even iets mist, voelt rust die glijdt, sereen en teer. De wind schuift langs de kale takken, een echo door het doffe hout. Een kraai trekt…

Ik ben op een reis die ik nog nooit eerder heb gemaakt.... Ik ontdek het gaandeweg. Ga ervoor! Ze zeggen het allemaal tegen me... Ik voel me als een klein kind dat voor het eerst op de speelplaats staat. Ik ben opgewonden, maar tegelijkertijd ook bang... Dat heet gevoel, ik omarm het en hou ervan met heel mijn hart, Want ooit komt er een…

net zo lang blijven zitten tot de sneeuw gesmolten is er geen adem meer stil fluisteren wil alle gevoelens stoppen met zichzelf zijn de batterij van de klok leegloopt op de tijd de strijd om voorrangswoorden onmiddellijk staakt de geradbraakte levenslust bewust doordraait en de goden met hun eigen zonden bezwaard verdrinken als een wolvenleven…

't Was op een zonnige Pinksterdag nog moeilijk bescheiden te blijven voor een krullenbolaap zoals ik 'k Zat toen 1001 verzen te schrijven eerst aan haar en daarna mijn coupeuse die maakt zich zo vreselijk dik Soms dacht ik, ach was ik maar kaal een crewcut, zo glad als een kikker het kan me niet schelen, geen flikker weg die kam, geen…

Ik lig alleen, mijn gedachten zwaar van herinnering. In een miniatuurkamer is de nacht doelloos dolen. Elke gedachte vaart haar eigen koers. Ze bedoelen het goed maar vinden geen gehoor. Sneeuw valt alleen voor mij uit een wolk aan het plafond. Met oogleden, zwaarder dan gedachten, slaap ik onder de sneeuw. **…

Je klautert naar boven Voor de laatste keer 2 Nog eenmaal dat ik je zo zie Want morgen Als je beneden komt Ben je voor de eerste keer 3.…

Over het volle leven piekeren terwijl de sneeuw een maagdelijk tapijt over de vermoeide oude stad legt gedachten over stilte na de dood terwijl de sterren helder schijnen met hun gefemel van hoopgevend licht dromen over warme zomers nu het volop wintert, ijskoud ontkennen dat het glad wordt en donker in de nacht warme wijn met gevulde…

In de stilte van de nacht ligt een schoonheid verborgen, zacht als schaduw op ademtocht. Elke zucht draagt een verhaal, ongezegd, maar vol betekenis, wachtend tot iemand luistert. De duisternis fluistert geen haast, alleen tijd — om gehoord te worden.…

Er is gelukkig al wat sneeuw gesmolten maar morgen komt er verse bij. De kinderen zijn met sneeuw zo blij maar oude mensen zijn toch bang om hard te vallen en zo iets te breken… Nu heb ik even vrij om kalm te kijken hoe straten al wat meer berijdbaar zijn. Wat doet dat deugd van even niets te moeten dus wil ik jou maar even groeten en blij…

het waren niet je schaarse woorden noch je zorghart waarmee je sprak het was dat niemand zag wie je was zelfs niet toen je je polsen doorgesneden had…