168911 resultaten.
Rotvarken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 Het is voorbij, Ik ben soms weer blij
Ben niet meer op jouw boerderij
Maar in mijn hoofd duik je nog op
Met je verrotte varkenskop
Dan denk ik terug aan toen die tijd
Ik was verwikkeld in een strijd
Was aan het vechten voor mijn plek
Maar gleed steeds uit over jouw drek
Jij, wroeten, knorren, overal schijten
In oren en in staarten bijten…
Te-vrede -nheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
63 Je hoeft niet veel te hebben om de zon te zien:
alleen maar goede ogen en een bril misschien
maar weet dat toch de diepste dingen gratis zijn
en dat ze soms ook groeien dwars doorheen de pijn.
Dus maak je zorgen maar niet al te groot
en wees tevreden met het dagelijkse brood.…
TATA STEEL EILAND IN DE NOORDZEE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
24 Met een stalen gezicht zal het ontkend worden
maar de aanstelling van Donald Pols is
het puurste staaltje van publiek/private samenwerking
met een heel dun laagje van maatschappelijk 'belang'
die miljarden die komen er en Tata Steel blijft waar het zit
of toch verplaatsten naar een opgespoten eiland op de Noordzee?
ik ga de heer Donald Pols…
poème nature
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
66 al zouden wij
de vogels verstaan
de bloemen begrijpen
het beest in ons verslaan
de rijpe vruchten der bomen
hun dromen doorzien
het klaterende water
onze diepste dorsten lessen laten
het gif uit onze aderen persen
de grond waarop wij leven
teruggeven ten bate van
de aarde onder onze voeten
ons heilige moeten gunnen
tussen wortels…
een toffe peer
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
110 ik heb een heel aardig voorstel gedaan
maar je reageert niet op mijn bericht
dus moet het maar hier in het zicht staan
als wij elkaar nou eens met rust laten
elkaar geen commentaar meer geven
wij allebei geen onzin meer uitblaten
dat is het beste voor de algehele sfeer
dan hebben anderen geen last van ons
en vindt iedereen ons misschien…
Even
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
48 ik groei als het licht mij kust
en slaap als de koude mij in slaap wiegt
ik bloei wanneer de zon mij liefkoost
en soms na stormen en overdaad
aan water of droogte
is het de nacht die mij sust
tot slapends toe, als de maan dat wil
zo draag ook jij de morgenstond
de dag, maar ook de avond in je ziel
de wegen die wij gaan vallen ooit doodstil…
Bodycam
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
101 Als een normaal gesprek niet meer kan baten,
Agressie dreigt en -erger nog- geweld,
Dan houdt de cam die men kreeg opgespeld
De boze klant nauwkeurig in de gaten.
Die let bij Albert Heijn, ik zeg het fijntjes
Op heel veel meer dan enkel op de kleintjes.…
Stormwereld
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
236 Hoe betrad ik ooit
jouw ondoorgrondelijke binnentuin
Als ik er naar keek
dacht ik: daar wil ik zijn
Ik herkende al die dode kleuren
Maar het was niet van belang
hoe ik me zou manifesteren
jij bepaalde jouw eigenheid
zorgvuldig sloot je de afscheidspoort
Daar, waar nooit een begin was
ik kon jouw achterkant slechts vermoeden
en nu lijk…
VRIJ VAN WANKLANK
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
68 Voor vrede kiezen doe je met je hart
Een onderhuidse rups wil dan verpoppen
Een veld scheppen om oorlogen te stoppen
Geen vleugels meer van staal met de kleur zwart
Nee, nieuw en rein, van bovenaardse snit
Fel aan je ogen, licht verspreidend, effen
Klaar dus om voorbereidingen te treffen
Voor een verandering waar pais inzit
En vree, want…
De Last van het leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
48 Depressie is een overlevingsstand:
Van donkere wolken,
Met zware, zwarte mist.
Die genot ontwijken,
En het onmogelijke waarmaken.
Met één uitweg.
Het is een ziekte, geen zwakte.
Waarbij willen en kunnen elkaar voortdurend tegenspreken,
En de negatieve gedachten de overhand nemen.
Met als gevolg dat de spanning maar blijft toenemen.…
The Awakening
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
53 Weet je nog dat wij
vreeën in het duinzand
lachten om alle mensen
en vluchtten
in een ander leven.
Het ronken van de motor
op een lange donkere weg
en de muziek die wij hoorden
de tranen die wij vergoten.
Op een ochtend werd ik wakker
en dacht je echt te kennen
van de wieg tot aan de zerk.
Maar die avond toen ik
in slaap viel, vermoeid…
Gaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
30 Ik laat je gaan
niet omdat het kan,
maar omdat blijven
te veel doet.
Wat was, draag ik mee
zonder woorden,
zonder belofte
dat het ooit verdwijnt.
Dit is geen einde.
Alleen het moment
waarop ik zwijg
en verder loop.…
Spiegel
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
72 Kijk in de spiegel.
Om te zien wie je bent,
om te beseffen
dat dit gezicht niet eindigt bij jou.
Er is geen vervolg
als jij het niet maakt.
Geen tweede versie,
geen zachte herhaling
van wat nu nog intact lijkt.
Je draagt iets dat niet van jou is—
trekken, blikken,
een echo van iemand
die ooit ook dacht
dat tijd wel zou wachten.
Maar…
Weermevrouw…
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
127 Die vriendelijke dame
elke ochtend komen we haar tegen, stralend weer
lichtelijk voorover gebogen lezend autocue
met betoverende blik, zo fijngevlochten
enthousiast glimlachend, met vriendelijke ogen
pittig commentaar gevend over wind, ijs en regen
Zij lijkt op het meisje van hiernaast
al kom ik deze dame, in dagelijks leven, nooit tegen…
eerste adem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
30 vanaf de eerste kreet
ligt de schaduw al opgevouwen
tussen de lakens van de wieg
een baby vuist
klemt zich vast aan lucht
alsof tijd iets is
dat je bewaren kunt
in een broekzak
tussen verloren munten
en een kassabon van gisteren
de jaren lopen niet
ze lekken
uit een knie
uit een spiegel
uit het trager worden
van namen op de tong…
Vijfenhalf uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
24 Op mijn horloge, verkeerd om
mijn pols, zie ik hoe laat het is
in Mumbai, vijfenhalf uur
later dan waar ik woon
Het is maar een kwart dag verschil
maar op bezoek bij mijn familie daar
met vrienden op het strand of
wandelend over de promenade
likkend aan een kulfi-ijsje
ben ik jaren moderner en vlotter
dan hier in Engeland, waar
de studenten…
Achter de deur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
50 De nacht was kleiner
dan alles wat morgen
zonder antwoord bleef.…
Saaie stilte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
61 voor aanvang van zijn afstomping
vervaagde in afstandelijk groen
haar opgeloste stoffelijkheid
in de ochtendlucht
iedere leugen blijkt echt
zij zal nooit wederkeren, verdomme
noch in dode lijve
en hij wankelt in saaie stilte
na haar lichtvertoon
die haat houdt hem in leven
zij doet wat zij wil
met of zonder kleren
voor zichzelf…
Slaap
gedicht
3.4 met 38 stemmen
8.318 Lig in bed
draai me links
draai me rechts
kijk naar het plafond
tracht schapen te tellen
na de vijfde rennen ze weg
Uren tikken voorbij
de slaap is een wild paard
waarnaar ik verlang
Woestijnen van verlangens
kunnen het paard niet temmen
wie temt hem
wie temt mijn gedachten
wie sust mijn slaap
ik wil stijgen
rusten
in de armen van…
Waar bleef de zwaan?
poëzie
3.9 met 10 stemmen
6.779 Zou het al zinken en vergaan,
Waar bleef de zwaan?
Waar bleef de zwaan,
De zwaan, dat vrolijke waterdier,
Nooit zat van kussen?
Geen waatren blussen
Haar minnevier.
’t Lust haar te nestlen op de vloed,
Zij kweekt de gloed,
Zij kweekt de gloed
Met hare vrolijke wederga,
En kipt hare eiers,
en acht geen schreiers,
Noch vreest geen scha…
Zes jaren her
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 Al weer zes jaren her,
Dat Corona de wereld chaotiseerde,
De mensheid veel leerde.
Maar wereldleiders van nu,
Alles blijken te zijn vergeten,
Handelen als blinde dictators,
Of als naïeve Jan Doedels.
Het volk hoopt op beter,
Tegen beter weten in.…
Sonnet 25
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
29 Laat hem, die in gunst staat bij zijn ster
Van publieke eer, trots met titels pronkt,
Wijl ik, wiens fortuin van zo’n triomf verspert,
Onverwacht vreugd vind in wat mij meest lonkt.
Prinsenvoorkeuren die hun blad laven
Zoals de goudsbloem in het oog der zon,
En in henzelf - hun trots begraven,
In hun glorie sterven zij bij een frons.
Krijger…
Lagen
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
241 Ergens in de leegte zit diepte,
begraven onder lagen
Ik maak ze één voor één los
Maar telkens als ik graaf,
zak ik dieper
en word ik opnieuw bedolven
Door wat?
Ik kan het niet zien
Misschien is het angst,
voor wat wacht in de kern
En als ik die bereik,
durf ik hem dan toe te laten?
Ik ben moe van het graven
Ik wil vrij zijn…
Consumptiepatroon
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
340 In onbeweeglijk evenwicht
ligt mijn ik stil te wachten
in een bed geschikt voor dromen
ergens in de koude stadsbuurt
omdat jij ooit terug gaat komen
ik weet nog niet hoe lang het duurt
je weet dat mijn naakte ziel
zich ernstig zorgen maakt
maar eenzaam gaat het leven verder
ik speel een beetje met mijn gedachten
om het wachten te verzachten…
SNELSONNET BIJ MOEDERS VERJAARDAG
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
35 Ik zucht en denk bedrukt aan juttemis
Een zee van kaarsjes op de slagroomtaart
Gezond en zeer wel is ze weer verjaard
Zo lang er leven is geen erfenis
Het zijn geen hoge eisen die ik stel
Een zachte dood maar wel een beetje snel…
Bank
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
345 Waar laat ik mijn schijnwereld
zodra jij dingen doet
die werkelijkheid dragen
het onwaarschijnlijke moment
waarin jouw nachtlach zichtbaar wordt
Afstand veranderd in emotie
je wijst in de richting van een bank
je stuurt me met je ogen
jouw wachters heb je weggestuurd
dan is daar jouw ondenkbare beweging
hoe jij schijnbaar zonder twijfel…
Waterloo Place
snelsonnet
3.5 met 2 stemmen
127 Hij maakte vroeger kennelijk furore,
Een vlag bedekt zijn onbekend gelaat,
Dit monument betreft zijn heldendaad,
Uit overmoed doet hij een stap naar voren.
Het beeld van Banksy toont ons in het kort,
Dat vroeg of laat een held te pletter stort.…
Dromen liggen te rotten in de koelkast
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
75 In een goedkope kamer waar de zon door kapotte lamellen naar binnen zeikt,
zit ik te kijken naar iets in mij dat tegen de tralies slaat,
alsof het denkt dat dat helpt.
Dromen liggen te rotten in de koelkast,
niemand die ze nog wil aanraken,
ik ook niet, maar ik doe de deur toch af en toe open,
uit gewoonte.
Ik zit aan de toog, natuurlijk…
De blauwe moeder II
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
118 We doorkruisten
de termietenberg
de blauwe moeder
zag haren groeien
op kale plekken
honger druppelde
langs vorken –
in de dis krulden
wortels op het
oeverloze zand
we vraten alles
krasten aan het bord
aan het vergraste tafelkleed
verslikten we onze rituelen
likten het ongebleekt katoen.…
Elimia in pyjama
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
54 In het diepe duister
met de dood haast in de ogen
op een haartje na de staart
van de chinese olifant...
elimia de pimia,
ijskoningin zonder furore,
in '81 djalal abad
in kyrgistan geboren
en achttien jaren later
gesneuveld in boltini's tent
ach was het maar
madurodam
kindparadijs bij wassenaar...…