167170 resultaten.
Gezien
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
78 het imago van de dichter
draagt een zwierige hoed
lange overjas
en eclatante shawl
daar gaat de man
die erkend wil worden
in beschreven woorden
van beeldende poëzie
zichtbaar wordt tussen
Noordzee en het IJ
als hij opdoemt uit de verte
met flamboyante hoed…
Winter-stad
poëzie
3.7 met 23 stemmen
2.786 In het koele gouden bad
Van het fijne winterlicht
Rijst de grote mensenstad
Tot een droomvervlucht gezicht:
- Al de gangen, al de zalen
- Waar de ziel in droom mag dwalen.
Boven glansgewassen pleinen
Waar de stille mensen lopen,
Juichen klokken uit haar open
Torens zuiver door de reine
- Luchten naar verrukte dromer
- Al de hartstocht van…
de ban
gedicht
3.2 met 41 stemmen
12.304 schrik is een valse spiegel
trap er niet in
als de schrik je om het hart slaat
blijf er niet in steken
het is jouw plicht
de ban te breken
-----------------------------------------------
uit: 'Wakker het vuur niet aan', 1994.…
Feyenoord voor altijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
26 Feyenoord voor altijd
Dat wil ik met iedereen delen
Dat gevoel wil ik kwijt
Rood en wit zit in je bloed
In voor- en tegenspoed
Feyenoord voor altijd
Voor mij staat bij de hemelpoort geschreven
Feyenoord was je leven…
Gepaard met pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 De liefde die ik voor jou voel,
Al die jaren aaneen,
We samen waren,
Herbeleef ik meer en meer.
Nu al weer zo lang alleen,
Vervult mij dit steeds met vreugd.
De liefde nog altijd even sterk,
Als toen we nog als paar
Ons leven deelden,
Gaat door zo lang ik leef,
Maar sinds jij ging van mij heen,
Steeds gepaard met pijn.…
Ja zeggen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 We lopen vaak vooruit
met plannen in onze handen
en horen de ander
alleen half.
We kijken niet wie hij is
maar wie hij zou moeten worden
om beter te passen
in ons verhaal.
Daar begint de wrijving
niet luid
maar als een zachte spanning
die langzaam moe maakt.
De kunst is niet duwen
maar meebewegen
niet winnen
maar waarnemen.
De…
Deze lieflijke uren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
18 Weg van bittere tijden: onder een glazen stolp
en mild doorzeefd van zeeën zonlicht
over deze middagmeubels, zitten jij en ik
midden ons levenslang vredesbestand.
Wij drinken thee, knabbelen koekjes.
Keuvelen op gezegende leeftijd samen.
Onze vriendschap en huwelijkse band, amen.
Daarmee een schoner eind voegend aan
duizend droeve liefdesverhalen…
Sonnetje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
18 Ach laat ik eens een snelsonnet proberen
Geen veertien regels maar een schrale zes
Een nieuwsfeit, boodschap of een wijze les
Tenslotte twee om alles om te keren
Waarom het korter moest..ja dat blijft gissen
Driek onze dichter hield blijkbaar van wissen…
ongerijmd
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
22 soms rijmt er
niets op iets
ook al geen punt
want in feite mag
in de poëzie alles
je wikt en weegt
schrijft en schrapt
tot er wat woorden
willen harmoniëren
en jij je als dichter
gelukkig mag prijzen…
Ik moet u iets verklappen als JordaanDichter inzake Utrecht Centraal!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
13 Ik moet u iets verklappen
als de JordaanDichter Jan Jacob
heb toch zelf heel veel steden gezien
zeker ook in de buitenlanden
Brussel, Barcelona, Parijs, New York, Washington, Los Angeles, Beijing (Peking), Ganzhou, Praag, Dresden
Oslo, Stockholm, Berlijn, Warschau, Bern, Londen, Kopenhagen, Ouagadougou, Niger, Kano, Douala,
zelf geboren…
Receptie van Luceberts Liefde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
107 zo mooi, zo diep, zo inspirationeel, zo irreëel
zo prachtig, zo machtig
je voelt je teloor gaan aan
deze literaire grootmacht!
maar ik snap het echt niet
velen zeggen van wel
dus kan iemand het mij uitleggen?
ze zeggen dat ze het snappen maar niet bij liefde vinden passen. Toch is de titel van dit gedicht niet voor niets liefde toch?…
Lachliedjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
52 Zo’n dag met jou moet ik beschrijven
zodat iets, wat? kan beklijven
Bij Breda station zoek ‘k ‘t busje
en zie dan ginds iets met oranje,
klim erin en geef j’ een kusje
We rijden over bruggen, tunnels door,
langs ‘t water,
beluisteren lachliedjes
rijden nauwe straatjes door
arriveren na twee uur,
wachten op parkeerplaats
met onze mobiels…
Licht door de tranen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
347 Tranen vallen zacht
je licht verwarmt mijn wezen
sterren dansen mee
Een traan rolt traag
over mijn wang, het hart voelt elke
rimpeling in de lucht. Ik zoek die ene druppel
licht uit de hemel, om de zwaarte van de wereld zacht te maken.
Mijn gezicht klaart op
door je schijnsel, een baken in de
chaos die ik soms ben. Tussen de duizend prikkels…
Een Nieuwe Orde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
28 Ik zou willen dat er een moment was,
al was het maar voor even,
dat iedereen vrij was van tragedie,
van tragedies in ons leven
Dat iedereen kon doen en laten,
alles wat rechtvaardig is
Waar tederheid kan vertoeven,
zonder waarlijk gemis
Iedereen op deze planeet wil
gewoon gelukkig kunnen zijn
Om vrij te zijn van bekommeringen,
beslommeringen…
Loslaten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
69 Dat gebaar-dat loslaten-
was de eerste beweging
naar vrijheid
die ik nooit begrepen had
totdat ik hier
stond
in mijn ruimte
met 14.19 op de klok.
Heel zacht
bijna niet hoorbaar
kwam het besef alsof
muren zelf spraken
Ik mocht neerleggen
wat nooit van mij was.
Met dit besef
vielen alle kamers even stil.
Niet opgelost
niet…
mystieke bruiloft van de roos
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
77 Uit as en sneeuw bloeit de roos,
rood over wit, bloed dat sneeuw kust
zonder vlek, zonder smelten.
Kelk ademt één:
wit hart drinkt rood sap,
rood fluweel houdt wit licht vast,
geen scheiding meer.
Doornen, ooit prikkend in zwarte lust,
nu kroon rond openheid,
scherp maar teder strelend.
Geur: rozenolie met munt-dauw,
muskus die zingt:
“Ik…
de stille rozige ledigheyt der ziele
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
47 In de duistere diepten der nacht,
waar winden wijlen
en sterren stil staren als stomme getuigen,
dwaalt de tijd traag en teder,
als een tijdloze tijding
door lege lanen van ’t leven,
vol leed en verlangen.
O, hoe de rozen, rood en rein,
in rozige vazen verwelken,
verwonden door verborgen verdriet,
geboren uit achterbuurten
waar brieven de…
Erfenis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
61 De kamer ruikt naar oude urine
en afgekoelde soep.
Op het nachtkastje staat zijn kunstgebit
in een glas met kalkrand:
een glimlach die geen dienst meer heeft.
In de zwarte lade tel ik het geld.
Tussen vergeelde elastiekjes
en pennen die weigeren
vind ik een foto van een vrouw
die ik nooit heb hoeven aanraken.
Ik voel geen spijt.
Alleen…
So near and yet so far
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
132 nu zij zichzelf in
de spiegel ziet
denkt zij aan haar
dwarse aard tegen
de stroom in
haar garderobe ademt
een vintage smaak
die van een Boomer
ook die van een Zoomer
ships that pass in the night
and speak each other in passing
zo dichtbij en toch zo ver weg
wie ben jij wie ben ik dan
zijn wij ons zuiverste zelf?…
TWIJFELGETIJ
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
38 In het lauwe wintergrauw
staan lange dunne takken
kromgebogen
dwingende zwaarte
zucht vanuit hun bruingroene bast
maar kleine lichtgele vingers
hangen in grote getale
overal tussen hen in
strooien poeder van opwekking
naar het neerslachtige hout
de elzenkatjes
voeren gezamenlijk
ingetogen stille strijd
tegen winter die aarzelt…
liefde
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
135 ik heb haar zien komen
en ik heb haar zien gaan
het was even dromen
maar ook zo weer gedaan
wat rest zijn gedichten
klein, gevoelig en raak
ik zal me erop richten
ze niet te lezen al te vaak
op deze plek geen oorlog
of iets wat erop lijkt
liever ook geen bedrog
of gepest wat erop prijkt…
Vuile handen maken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
26 Fantasieën zijn heerlijk
om te lezen en te bedenken
als verkenning
van jezelf en de wereld
Daarna moet je eropuit
en deuren gaan openen
naar je wensen, niet blijven
steken in mooie dromen
en niet blijven uitstellen
omdat je nog niet durft
en jezelf wijsmaakt dat je
eerst meer zou moeten weten
Als je wilt leven, moet je
vuile handen…
Metamorfoses
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
39 De vorst breekt weer door mijn tanige huid;
ze hangt als vel aan de slapende eiken.
De grens naar herstel is nog te bereiken,
nu ik mij losmaak van het winters besluit.
Van het land pluk ik de zachte dagen,
een regenbui die mijn lichaam masseert;
ik ken de bittere kern die hij vereert,
met mijn jas kan ik hem wel behagen.
Uit mijn arm ontwaakt…
Europa’s Armageddon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
32 De messen zijn geslepen,
De banieren liggen klaar,
De cavalerie is aangetreden,
Marine en luchtmacht paraat.
De strijd kan nu beginnen,
Het leger rukt al op,
Bommen en granaten,
Kanonnen en houwitsers,
Tanks, straaljagers en helicopters,
Fregatten, mijnenvegers,
Al’t materieel wordt ingezet,
Zelfs de nationale reserve
Is nu operationeel,…
De vonken zijn verdwenen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
68 Groen vuur snijdt
door mijn nacht
Luisterend naar je vraag
een zacht antwoord gegeven
Samen gestreden
voorbij onze tenen
Onherroepelijk
achter ons
Voorgoed verdwenen…
Alchemische queeste
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
127 O als gij eens wist
hoe de groten der aarde
ieder voor zich
begon als alchemist
en in hun queeste
trede voor trede
ten hemel stegen
doch aldoor dwalend
in hoger sferen
van hun grensloze
wijsheid meenden
de ring met de steen
der wijzen te hebben
gevonden, doch dat
was slechts rosetta
een raadselformule
een ultiem enigma
gestolde…
Verstilde vriendschap
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
131 Afstand bereken ik
niet als een vogel
wanneer ik denk te vliegen
ontbreekt mijn verstand
in onbezonnen illusies
maar dat zegt niets
over de oevers
van mijn onkunde
over de gevaren van mijn gebreken
nu ik niet meer in de psychiatrie geloof
kleine ondeugende Narcissus
ik hoor jouw echo uit de groene heuvels
angstig door het zoemende geluid…
Liefde
gedicht
2.3 met 572 stemmen
143.379 ik droom dus ben ik niet
ik droom dat iemand de deur intrapt
niet voor de grap maar voor een politieke moord
ik droom dat ik niet ben
ik droom dat ik dood ga
niet voor de grap maar voor niets
ik droom dat er een ik is
ik droom dat ik eet en drink
voor de grap maar ook voor jou…
De vergeefse proefneming
poëzie
3.0 met 21 stemmen
2.842 Laatst was ik bij mijn Fillis
Zij zat een wijl te peinzen,
maar in het einde vroeg zij:
'Weet gij wat een kusje is?'
Ik zei: "Mijn liefste meisje,
dit is te filosofisch.
Een kusje lat zich voelen,
doch laat zich niet beschrijven.
Misschien dat wij het wezen
als ook de aard der kusjes
door dadelijke proeven
wel min of meer ontdekten…
Stille nachten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
40 Hier zit ik dan,
Alleen, in de kilte.
Waarom ben ik hier?
Er komt een vlaag van stilte.
Het bedekt mijn ledematen.
Van onder tot bovenaan.
Het vergt vele antwoorden.
Ik laat een traan.
Van verdriet, meer niet.
Het is iets wat niemand ziet.
Niet van de buitenkant, niet vanbinnen.
Ze zien alleen een meisje,
Een meisje dat graag wil winnen…