168560 resultaten.
Koopkrachtdreun
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
101 Het CPB verwacht geen koopkrachtplus
Door oorlog is die danig aan't verdampen
Hoe worden wij gespaard voor deze rampen
Herstel wordt volgens hen een lange klus
So mach ich mir den ganzen Tag Gedanken
Und Morgen....weiterhin in Deutschland tanken…
Tragedie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
18 Over schoonheid heeft ieder ’n mening,
wat de één adoreert, verguist de ander.
Maar over het summum van schoonheid,
daarover zijn allen het per slot over eens:
Zijn Aphrodite en Adonis. Aphrodite wedijverde
met Persephone om Adonis, wilden beiden
diens liefde. Aphrodite streek met de eer.
Adonis bleek per slot maar 'n gewone meneer.
Voor…
Invictus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
80 Uit de nacht die mij omhult,
zwart als een bodemloze afgrond,
dank ik de goden, zo zij bestaan,
voor mijn ziel, die standhoudt.
In de meedogenloze greep van het lot
ben ik niet geweken, niet gebroken.
Onder mokerslagen van blind toeval
bloedt mijn hoofd, maar buigt het niet.
Voorbij dit veld van woede en tranen
rijst slechts de schaduw…
Waai ik door jou heen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
61 In de snijdende winternacht
als je wangen schrijnen
en je de weg naar huis zoekt
waai ik door je heen
reik ik je paars voor dageraad.
Tijdens de onwillige maartse buien
gepaard met hagel en striemende wind
waai ik door je heen
laat ik je groen stromen
voor aarzelende lenteknoppen.
Als de zomerstorm vat krijgt
op je angst voor onweer…
Tevredenheid
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
53 Een mooie dag,
een blije lach
al doet mijn schouder pijn.
Het is wat 't is
en zeer gewis
zal 't ooit wel beter zijn.
Er is zo vaak
pijn en gekraak
maar ook veel moois te zien
Dus laat ons maar
ondanks gevaar
toch dankbaar zijn misschien.…
Gemiste kans
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
49 De liefste vogels vliegen zomaar weg,
verdwijnend in de stilte, met een lach.
Zij laten woorden achter, nooit gezegd,
maar die wel altijd werden meegebracht.
Nu pas glippen ze over de lippen,
vullen het hart met wrange pijn.
Het zijn slechts talloze, verdwaalde stippen,
op een abrupt afgebroken lijn.
Goud verdampt in lege handen,
bij…
ravijnpijn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
90 rode mieren marcheren
ongecoördineerd door
de zenuwbanen
onderhuids kietelen
duizend-en-één
atoomfantoompjes
het vel versteend
spieren en verwante
aanhechtingen trekken
pijnigen en treiteren
gewrichten weigeren
het licht nog te dragen
botten worden uitgehold
en razend volgeblazen
met helse heksenketelstoom
zonder schroom…
Kompas kalibratie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
47 Het recht is blind
en voor elk gelijk
de een is arm
de ander rijk
de een slaapt warm
de ander in wind
die hem zo verkilt
want dat is wat hij wil
wie vaardig is in recht
slaapt niet langer slecht
De dader die in liefde geeft
waarvan hij zelf nodig heeft
zijn nat zijn droog zijn hele leven
hij heeft nochtans zoveel te geven…
Werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
110 Je waant jezelf een sombere clown
in mist van een verloren landschap
wat je met jouw hart
niet weet te bekoren:
nostalgie van vlinders
op stoffige meubels
of bedelende geur
van verwelkte bloemen
naast rottend zomers fruit
nu de vergankelijkheid betoogt
dat je mij geen gedag zegt
in de nacht nu het er op aankomt
is een heldere werkelijkheid…
Ik hoopte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
41 De stad uit, pas op
overstekend wild na zonsondergang
verboden toegang en we bleven
maar praten en praten en ik zag
hoe donker het tussen de bomen was
een paar passen vlak naast het pad
....maar ik hoopte, hoopte
....dat we moeite zouden doen
....en ik hoopte, hoopte
....dat we eerlijk zouden zijn
Op het feest
vroeg ik wat jij dacht…
Gevulde tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
48 Iedere dag
vult een deeltje
van een jaar.
Een jaar
dat een deeltje
is van je leven.
Je leven
dat je vele dagen
al lief is.
Vul dagen
die je nog krijgt
met liefde die je hebt.
Vul de wereld
in de jaren
vol vrede.…
SNELLE HUISVESTING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
35 Vele mensen vluchten weg
uit hun land vol dreiging
verblijven beschermd
in het gastvrije Nederland
dat ondanks zijn klein-zijn
en reuze grote bevolking
een geliefde fee heeft
met de naam Verdraagzaamheid
de wondervrouw spreidt haar armen
medelijdend en liefdevol
over wie hier heil zoeken
maar wordt tegelijk
beloerd door een struise demon…
tussen adem en licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 ik tel geen schaduwen
die achter mij wachten
de dood
staat ergens
maar niet in mijn handen
ik draag het ochtendlicht
als een vraag
die geen einde kent
vrij ben ik
niet omdat ik ontkom
maar omdat ik kijk
naar wat groeit
naar wat ademt
naar wat nog niet is gezegd
en in dat zachte weten
dat alles beweegt
leer ik
niet te sterven…
dampkring
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
56 de ochtend begint naar verwachting
met de wijzers van de klok
verspreid over aanwezigheid
in het hier en daar
er volgt een atmosfeer
die lijkt op ontleden tot woord
tot kruipend zenegroen
met lichtvoetige luchten, als een
sluier die scherpe hoeken
liefdevol bedekt
nu rest een wandeling
te hervatten als hemellichaam…
meubilair
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
59 Eén momentje,
dan zakken mijn ellenbogen
in het tafelblad,
dat in geen enkel opzicht lijkt
op een zee of een modderbad,
- wat een aanzuigende werking heeft
op mij.
Ondertussen zit ik hier te peinzen
wat ik zeggen zal
wanneer ik afscheid neem
van dit strijdtoneel,
deze onzekere haven
waar mijn trossen losbraken,
mijn schip op…
Bloemen geuren
gedicht
2.7 met 9 stemmen
5.416 Elke bloem heeft een speciale
geur. De roos, tulp, margriet,
narcis, leeuwebekje, heide,
lelietje van dalen, klaproos,
anjer, madeliefjes krokussen,
de korenbloem. Niet allemaal
ruiken ze lekker. Bij voorbeeld
de anjer ruikt niet zo
lekker als de roos. De lelie
van dalen ruikt erg lekker.
Veel en veel lekkerder dan de
anjer. Dus…
Ontwaak
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.920 De lentemorgen, fris en koel,
Ontwaakt en speelt met het windeke zoel;
Reeds draagt de leeuwerik, schel en zoet,
Ten hemel der bloemen morgengroet:
En gij slaapt!
Wen blozend van leven de rozenknop zwelt,
Een aâm van wonne waait door 't veld,
Ontwaken in 't nestje de vogelen klein,
En drinken de dauw van hun vleugelijn:
En gij…
Een lichaam zonder naam
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
49 Een onbekend lichaam,
Van een vergeten ziel,
Waarbij de geest me vasthield.
Een stilte die over je waakt,
Met een drukte die langs je giert.
Een centrale vraag,
Verstrengeld met een doodswens,
Waarvan ik het einde niet ken.
Een gevoel,
Van wachten,
Op een hopeloos doel.
Een angst,
Dat ik constant voel.…
transitologie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
37 De trein beweegt, maar niemand bevestigt het.
De stoelen staan in een logica die niet de onze is,
een raster waarin lichamen worden opgeslagen
als tijdelijke bestanden.
Buiten schuift een landschap voorbij
dat zich gedraagt als een herinnering
die nog niet heeft plaatsgevonden.
Een man tegenover mij
probeert zijn gezicht te ordenen.
Hij…
Dichterlijke vrijheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
37 Wat is gebeurd, is onveranderbaar,
dat vormt het onwrikbare verleden.
Wat er nu gebeurt in het heden
is dan nog te manipuleren, maar
is daarna wederom onveranderbaar.
De toekomst is een heel ander iets,
wat dan gebeurt, weten we niets.
Pas als het in het heden voorbij is,
Is het weer verleden, geschiedenis.
En zo gaat het maar door en door…
Lichtgeraakt
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
127 Het minuscule duwtje dat hij kreeg
Werd uiteraard gigantisch opgeblazen.
Geef Wilfred graag gedonder in de glazen.
Maar beter was, als hij daarover zweeg.
Genee: in ieder opzicht lichtgeraakt.
Is er geen nieuws, dan wordt het wel gemaakt.…
Machteloosheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
41 We staan aan dezelfde zee,
jij iets verder het water in,
ik met zand onder mijn gedachten.
De wind draagt stemmen
die niet van ons zijn.
Terwijl jij verdwijnt in de golven.
Graaf ik geulen.
Maar water drijft niet af
Naar de duinen.
Ouders, en generaties daarvoor.
als eb en vloed die niemand ooit besloot.
Ze zeggen niets meer,
maar bewegen…
n tijd vooruit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
38 een miljoen, een miljard
duizend keer alleen;
mijn hart van glas
heeft geen verleden;
alleen de hoop
dat ik je weer zie;
n tijd ver vooruit
een biljoen, een triljard;
ik wacht wel
een, twee, drie...…
Windekind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
33 Sla me
Schop me
Stop me
In een hok
Verwens me
Ontmens me
Voeder mij niet..
Jouw levensverdriet
Lust ik niet langer
Laat me sterven
Boven al zwerven
Door het heelal
Waar niemand
Mij vinden zal
Verklaar mij
Vogelvrij
Voor altijd en eeuwig
In de wind
Liever dan
Onbemind.…
AI en mijn EI
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
40 Ik werk samen met AI
ja, ja met AI
AI is mijn collega
nooit fysiek op de zaak
nooit ziek, zwak of misselijk
nooit op vakantie of een dag vrij
AI werkt prettig mee
werkt niet tegen
nog niet
zo ja, dan ga ik slaan
met het accent op ontslaan
d'r uit, over en uit
heb altijd nog mijn eigen ik
mijn eigen intelligentie
waar AI niet tegen…
Door zijn vingertoppen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
123 Door zijn vingertoppen
stromen levensechte beelden
belevenissen van mensen
zijn oprechte zijn
soms muizenissende goden
op hun eeuwige hobbelwegen
in springlevende doodsnood
onder goud-beloofde hemelen.
Tussen de resterende bloemen
strooit hij rijkelijk met mildheid
in trillerige pastelkrijtlijnen
elke zin rond-uit-geschreven
of natuurkundig…
mastik en zwavelwierook
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
63 Hoe en is het hedentendage gesteld met Uedele en uw edele delen?
"Welaan, het gaat in het algemeen
niet slecht naar omstandigheden
doch zo u weet geldt in wezen de regel
met uw welnemen, om kwesties van meer intieme aard
hoe graag u zoudt willen
beter niet met een willekeurige
deze of gene
laat staan met een vreemde te delen
'k Heb…
Mazen en pumps
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
78 Ze staan in de sociale ruimte
dat wil zeggen in het onvrije veld
gelimiteerd in vrijheid voor gekken en halve dwazen die bewegen
en klimmen door mazen
maar altijd ongezien door quasi opvallend de regels in hun hoofd
net bijtijds te repeteren
de demons de dieven de pumps en de shrinks
de halve malloten en hele debielen
ook gij, ja daar…
Moraalbaron
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
56 Gisteren zag ik hetzelfde
als vandaag, althans
ik zag haar naam
in de kranten staan
en op het zelfde platform
van de trein van Poltava
vertrok het zondige beest
in de mens uit de belville
de lumière
met een gouden lint
over haar heupen
maar onder haar jurk
naar veiliger oorden
zoals ik al zei naar hier
naar mij naar…
Bril
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
59 Ik zag jou in de duinen
Een vrijdag in april
Ik keek in je mooie ogen
En je nieste op mijn bril
Later vroeg ik jou ten huwelijk
Je juichte: JA, IK WIL!
Ik nam jou in mijn armen
En je nieste op mijn bril
Ik zal altijd van je houden
Al ben je steeds verkouden
Al nies je telkens op mijn bril
Jij bent alles wat ik wil
Wij zitten…