Alle inzendingen

Jouw zilte stromen maken weidse gebaren, en brengen de lente een nieuwe zomerzon. Ik zie hoe jouw golven de rust bewaren, daar waar mijn intieme heimwee begon. Ik ben weer het spelende kind in de duinen, te klein om de verre horizon te verstaan. Te groot om de korrels van zand te verzuimen, gevangen in hoe de getijden vergaan. Zeevriend,…

Ik meen dat jij er niet echt tegen bent Zo'n macht die ons te land en zee bewaakt Waar jij als krijgsheer ook deel van uitmaakt Want of je het nu wel of niet ontkent Voetbal is oorlog, zeg ik zonder oordeel Al heb dat nadeel ook wel weer z'n voordeel...…

Een wit spoor op de drempel, onherroepelijk als een oordeel. Buiten trilt de leegte van het ongeborene, binnen telt de klok de polsslag van de vrees. Is dit een schild of een schandpaal? Je trekt een cirkel in de as om je heen, een monument voor de eigenwaarde, wering tegen de storm van de ander. Maar de cirkel krimpt tot een muur, de muur…

Hoor de snerpend hoge zoemtoon Drie jongetjes op de grond Opa staat er bij Achter hun rug zweeft een drone Armen op de schouders van de middelste Ogen op de smartphone Niet in Oekraïne, Gaza of Qatar Maar in Hoorn…

Op de oude Rijnstrang vaar ik je Het geschaafde pantser kraakt op brakende golven Wilgen waaien de nacht voorbij Geslagen nesten hangen in mijn touwen Ik dobber je zachtjes tot de Putmanskrib Daar klinkt uit een langgerekte kolk de roep van de roerdomp Ik bevrijd je, je hout me Tussen de nerven pak ik je hand De echo verstilt…

gelijk het gif in de beet van de adder de hypnotische doodsteek der zengende cobra de titaangelijke kracht in de wurggreep der reuzepython aan de top van de ladder van sissende vampiers, genade uitsluiters minderwaardige bloed onder nagels uitzuigers…

Het fluiten van vogels, neuriënde en voor zich uit zingende mensen getrommel, gepingel en gepluk op een piano of een gitaar liedjes en grote composities gespeeld door een orkest met of zonder een koor of met meerdere koren het is allemaal muziek het is allemaal herhaling met variaties, variaties van losse tonen, variaties op…

'k Heb u, even maar, verlaten om nog te kopen wat petrool, zodat van 't bleek gelaat en handen zou wijken sombre schemer dool voor het vertroostend stille branden van dit getemperd lampenlicht, dat om uw dode aangezicht ging leggen glanzen aureool. De nacht zal ik hier bij u waken, nu alle snaren sidd'rend braken van uw vermoeide hartsviool…

‘k Was ied’re wedstrijd weer de droefste van het veld en liep neerslachtig wat van achteren naar voren. Er was geen grasspriet of ik had hem al geteld, En ‘k wist bij god niet of we wonnen of verloren. Alleen bij toeval raakte ‘k in het spel betrokken: Soms kreeg een tegenstander plots de slappe lach Als hij mijn broek zag, tot de schouders…

Voor veel beleggers klinkt het supersonisch Want wie op deze wereld wil nou niet Het eigendom van stukjes satelliet Van datacenters of van maankolonies Maar gaan zij later in de opbrengst delen Of investeren ze in luchtkastelen?…

Haar waarheid werd niet gehoord, Hij nam steeds het laatste woord, Hij sprak luid, hij sprak met kracht, Hij markeerde ermee zijn macht. Zijn leugens en ongerijmdheden Vormden een schril contrast Met de woorden die zij sprak, Door zijn gebral ondersneeuwden. Vox populi praat naar de mond Van de macht van Die populist met de grote mond…

Dagje Volendam Eén van de vele plaatsen waar ik met mijn Manager John Sturris kwam Was het in Nederland en België altijd feest Overal zijn we bijna geweest Maar in Volendam had ik een beetje mijn hart verpand In het Dorp van het palingland Dagje Volendam…

Sla mijn wang rood, zodat ik weet dat ik nog pijn voel. Laat maar– ik doe het zelf als jij niet durft. De jeuk is onweerstaanbaar en jij de schurft, omdat je me altijd gerust weet te stellen. Ik zou je voor- stellen aan de stemmen in mijn hoofd, die zeggen dat je gaat, maar je hebt ze al ontmoet in elke keer dat ik zeg dat je me…

Beste Evan, Beste David beste leden van de WesterCantorij een kort woord ter afsluiting van een koorjaar en als toi, toi, toi voor ons te geven Zomerconcert ja, ja, het is Kunst het zijn Kunsttulpen maar zij Evan en David zijn ook Kunst kunstzinnig, kunstinnig orgel en directie en wij Cantorij-leden zijn ook Kunst kunstzinnig…

Waar niks van waarde overblijft geen gevoel in zijn/haar lijf beklijven wil een verwaarloosbare wind zelfs vrij spel krijgt bij een gebrek aan boeiende elementen als de betekenis volledig ontbreekt de stekende leegte hem/haar bleek achterlaat met onwaarachtige woorden over veerkracht of strijd uit zijn/haar kromme duim gezogen argumenten…

Jij oude vriend Jij nieuwe vijand Waarom klop je op mijn deur? Waarom kom je binnen vallen? Ik dacht dat ik had aangegeven mijn afkeur Naar jou en je methodes Naar je dansende lemmet Jij oude vriend en nieuwe vijand Ik weet al van je les Laat me gaan en laat me staan Laat me los van je greep Ik wil niet meer bestaan In je onrust en in…

Zo’n groots toernooi, met 48 landen Schept internationaal een hechte band De politieke vetes aan de kant Alleen maar sport om bij te watertanden Wie mij een beetje kent vermoedt het al WK, het interesseert me echt geen bal…

Hij zag het water, rook de aarde, voelde de koelte van de wind die vanuit het woud der sparren naar hem toe kwam als een kind. Met zulke eenvoudige woorden zette hij zijn eerste schreden op de groene-zeep-baan der poëzie, vijf Venuscycli geleden. In die vergane tijd vocht hij het uit met een keur aan klassieke goden, innemende nimfen en…

weef met engelengeduld poëtische draden uit de zwartheid van het licht laat taal uit het raamwerk breken breng woorden van schoonheid en troost zing met zachte stem teder en humaan een lied op het onvoorspelbare ritme van het water bevrijd de wenende watergeest en alle fragiele hemelbewoners…

Ode aan de Knoop Er was eens een knoop, zo trots en rond, die zich vastklampte aan een overhemd van bond. “Hier zit ik dan, in het volle zicht, als de ster van de show, wat een gezicht!” De knoop sprak fier tot de knoopsgat: “Zie hoe ik schitter, wat ben ik glad!” Het knoopsgat zuchtte en zei met een lach, “Zonder mij ben jij gewoon een…

Het grondig poetsen van de splijttegelvloer, doe ik het liefst op mijn knieën. Met plezier voortkruipend, denk ik onvermijdelijk aan 'Werkster' van Achterberg. Een wrang gedicht dat wel, maar... 'zij heeft zichzelve aan de vloer verpand' vult me met prettige energie.…

Ben ik vanochtend in uw taal gevallen als een vlieg in uw woordensoep een walvis in uw letteroceaan het is met een waarom, een vragen naar hoe gaat het met u dezer dagen is uw leven alle moeite waard de verbintenis verbroken door een ononderbroken taal van zwijgende liefdesbrieven zonder antwoorden spiegel ik mijn vragen aan uw zielsverlangen…

vandaag leggen we de smartphones weg en openen onze handpalmen vingers haken in elkaar als levende steigers om de wind te breken voor onze kinderen geen blauw schermlicht meer op hun gezichten maar het warme goud van de ochtend die wij samen overeind houden we bouwen geen muren we vormen een kring een dichte haag van vlees en bloed waarbinnen…

Mijmerend aan oevers tussen ruisend gekrookt riet turend naar kabbelende golfjes denk ik; “Ach, bestond al dat water uit kabbelende woordenstroom begeleid door muziek van ruisend riet.” En zo al dromend turend naar de schijnbaar eeuwig voort gejaagde golven stromen mijn gedachten mee en vormen een gedicht dat stroomt met hen mee naar…

Denkend aan vijf maal vijf honderd poëmen zie ik sedert niet eens vijftien maanden geleden pioniers erudiet van de tongriem gesneden onvermoeibaar olympische hoogten betreden het luchtruim verkennend al strooiend met namen van de ouden die voorgingen uit een grijs en vervlogen eeuwenoud verleden in sturm und drang het forum…

Gedichten zijn het woord en in het woord is licht het licht van het leven het leven van liefde en nu het donker begint te worden, schijnt het weer net zo helder als toen wij trouwden alsof het ineens weer lente wordt in het ogenblik tussen de flits en de donderslag, en een veulen zijn benen opgooit het voor ons weer bloesemt en we…

Bleek winterlicht valt op een lichaam dat zuchtend naar rust toe kantelt De middag ligt stil in de kamer waar hij langzaam aanwezig blijft, en ik zie hoe zijn ruwe handen naar zachtheid verlangen, hoe iets in hem zich terugtrekt alsof het lichter wil worden. Het vale licht schuift traag langs zijn gezicht dat dunner is geworden, en ik…

Dichten is niet iedereen gegeven, maar schrijven leer je zeker wel zoals je ook hebt leren praten. Soms heb je lieve vrienden die wel tussen lijnen lezen van wat er in bepaalde woorden staat, maar anderen kunnen dit helaas nog niet en die moet je verwennen met zinnen die een diepe zin verbergen maar toch doorzichtig zijn als glas. Ik weet…

Vandalen braken vannacht in bij een kleindierenvereniging. Ze verschaften zich toegang door de deur te forceren. Verminkten vervolgens vijftien parkieten door hun de pootjes af te draaien, knepen dertien kanariepieten tot moes en smeten tweeëntwintig eieren van zeldzame volièrevogels stuk tegen de wand van het hok. De inbrekers namen…

'k Zie elke avond aan de hemel branden De gloed van 't circus en ik ben verblind Door 't lokkend licht, ginds in de lage landen. 't Is of in droom het leven herbegint,   Of ik weer kind ben en nog weer verlang Naar 't lieve spel van clowns en acrobaten, Naar wigwam, vredespijp en boomerang En naar de strijd van cowboys of piraten. Dit…