Alle inzendingen

Een beeld van een gekruisigde vereren keiharde godsdienst even later De verrijzenis van Jezus celebreren zalvende heling het kan verkeren…

Judas Iskariot, de verrader, Judas Iskariot, de visionair, Judas Iskariot, de verstandige, Die zorgde dat de Verlosser Deed wat hij moest doen, De mens de kans gaf Zich van verleden te ontdoen Om zo met een schone lei De toekomst toe te treden. Petrus de Visser, de loochenaar, Vlotte redenaar zich zag Als plaatsvervangend God, Een sjacheraar…

Ik gleed over stil water, wit als iets dat nooit gebroken leek. Onder mijn veren sliep het donker dat ik slechts lezen kon. Sinds jij zonk in de diepte Spreek ik met rimpels, alsof het water je stem vasthoudt. Mijn vleugels slaan nog, maar dragen mij nergens heen. Ik draai, kringen van herinnering rond mij, een sierlijke val die nooit…

Haak aan nog voor het voorgerecht van slachtbloed schoon, geschaard het staartje als amuse op een bedje van gesmoorde biggeltraan Erna mals babyzacht gestroomstoot het kalfsstukje geen moederkoemelkmuiltje wel het stiertje stoer in kookbad voorbereid op de spies van hangopspijs Zijn we al toe aan de kalkoen daar ligt ze als filetlapje…

Tussen ochtendstond en avond laat Morgen vanmiddag of vandaag Het heden of het verleden De glinstering stil in jouw vraag Dat wat fluistert tegen mijn vingertoppen Door licht en door stralen De zachtheid of de stilheid ik zie en ik adem Dat wat naast me ligt of wat voor mij zit Hoe ik spreek, en wie ik soms ben Als ik…

Op weg naar ochtendfilm stap ik in trein die vies, vloer kleverig, proppen Ben ook niet perse paasbest gekleed Sluit de ogen, gedachten poppen op: treinreis duurder dan gratis ticket, toch die nieuwsgierigheid, beweging, trap op trap af, lopen langs gracht zijn een soort yoga Open de ogen, zie ik groene kruinen aan bomen…

Valavond aan zee. Kleurlagen stapelen zich op, veranderen, vervagen, verdwijnen in volmaakte harmonie.…

Hij zal haar niet verlegen benaderen niet in nabije toekomst of in dromen hij sluit het boek halverwege zonder verleden in het heden. Donkere nachten vallen in vertrouwen onder lichte zomersterren van voortijdige droeve stilte geen heimwee en geen verlangens uiteindelijk is er een toekomstige weg. Hij leeft nauwelijks een leven zonder haar…

als ik vooruit kijk, kleur ik de toekomst in nu even mistig getint , nog geen vergezicht als ik naar achter zie, bemerk ik de vegen op mijn aangeslagen bril; doch nog steeds een lichtgewicht ik kijk naar links of rechts zie mijn verlangen als altijd bewegen en kijk naar binnen schep daar een wereld die dichter bij oprechte liefde…

Als het echt zijn zoon had kunnen zijn hoe zou God dan zo gek hebben kunnen zijn om hem dood te laten martelen? Nog erger dan de waanzin van Abraham die Isaak offerde? Het moest blijkbaar van de priesters en de theologen voor deel 2 van het verhaal: het christendom na het jodendom Met de onzinnige kronkel dat De Gever Offert aan de bijgelovigen…

Onder het trage draaien van sterren ligt iets dat niet wijkt dat geen begin kent en geen einde vraagt een stilte die denkt zonder woorden die ziet zonder ogen en wacht tot het verstand zich buigt Daar, waar het blijvende ademt proeft het denken zijn grens en opent zich als een oude deur naar licht Maar beneden, in het ritselen van…

Weer klinkt het nieuwe lied uit tuinen waar ’t oud verdriet is weggedaan en wat zo lang niet werd verstaan dat bloesemt nu uit duizend kruinen.. We vieren Pasen – feest van licht, Een groot geheim, een vergezicht.…

Zondags komt zij altijd thuis maar vindt zichzelf niet in het huis de deur staat open licht en leeg alsof iets haar ooit bewoog, maar zweeg de eieren- ze heeft ze weer vergeten,ze hebben zich los van haar gegeten ze rollen zacht de wereld uit vergeten zelfs hun eigen huid geel dwaalt rond zonder gezicht zoekt naar zon…

Pasen, Pasen, luide klinke nu de slag van lerke en vinke, nu de stem van mense en dier! Pasen, Pasen, wijdt het vier, wijdt het licht en pint de lampen, laat de verse wierook dampen: Hallelujah, ‘t jok is af van de dood en van het graf! Pasen, Pasen, opgestanden is de God, die boze handen hadden aan het…

De president verklaart met droge ogen Zijn nu al astronomische budget Voor wapentuig het liefste maar weer met Een half biljoen te willen gaan verhogen Ach, hoorde hij een paasklok beieren En koos hij voor dat geld maar eieren…

Veel opgesloten gedachten in een kleine kamer, na zovele jaren wachten slaat dementia met 'n hamer. Alle bewaarde gedachten weg naar onbekende verre oorden. Herinneringen vervluchtigd, Opgespaard voor niets.…

Hier een ander beeld te schetsen, eentje naast wat in werkelijkheid door het zwart van nachten speelt; de verleiding van vervormingen, bestormingen van de muzenberg, namen als maskers tegen tijding. Als ik de waarheid spreken zou, mijn gezichten wou openbaren, de opgebouwde mist wegblazen; als verdichter openen voor haar, op gevoel de richting…

Pasen, regen, verlaten wegen - pascha en eieren paars en donkerrood - drie keer kussen op elkaars wangen, 'Christus is opgestaan,' moest ik zeggen, 'Hij is waarachtig opgestaan,' zei de ander - ik drukte mijn neus tegen een raam, keek naar de glimmende straat en zei zachtjes tegen mezelf: 'Christus is opgestaan, zijn plaatsje is…

Oude ogen spatten zilvergoud spuwen met gespreide armen. In akkoorden sterven klanken van verloren moedergrond. Valrijpe tsavoriet hangt aan een vezel in de tijd slechts één vinger duwt de wijzer voort. Ik klamp me vast aan kettingen van ijzer om mijn enkels sterven stenen op de kade laaf ik mij aan de hoogste poort. Kalmte danst…

te licht om te vallen te leeg om te staan geen spoor dat haar hield geen plek om te gaan woorden verwaaiden nog vóór ze ontstonden haar naam lag verloren in ongekende gronden ze liep door het leven als langs een rand zonder gewicht zonder tegenstand geen begin dat bleef geen einde dat sloot alleen een bewegen dat nergens in…

Zwoele nachten beginnen met zilte stemmen van liefde het Goddelijke vocht van de ziel in onze geneugten ademen bloesems van een voorjaarswind een eerste keer elkaar bemind uren lengen aan elkander aan onze bonzende harten tot de ochtenddauw zo teder we komen samen aan de zon zodra het strelen weer begint.…

Ik jakker op mijn fatbike door de stad U snapt dat ik, als ik bij druk verkeer Langs auto’s, trams en stadsbussen laveer Tot nu toe nooit zo’n suffe helm op had Nu zag ik, op een persco laatst in Assen Een vette helm die wél bij mij zou passen…

in het holst van het lijden landt een grote zwarte vogel in de donkere nacht van de ziel in stamelende taal tasten wij de klank van woorden af voelen vorm en zwaarte de boodschapper van verdriet schiet door de leegte hij vouwt zijn vleugels om vaart te winnen…

je kunt kijken zonder iets te zien zoals je iets op zicht kunt hebben behoudens het te bekijken....…

ik zei iets zij sloot stilte mijn hand open haar blik weg niets ik bleef zij ging lucht licht zij draaide om donker mijn naam koud geworden weg wat rest ik…

Bloesemstruiken staan nodend tot sprookjestochten én daagse werklust. In het tulpenperk zorgen groepen viooltjes voor sprookjesgeuren.…

Bij geboorte is iedereen een blanco blad Waarna verhalend wij onszelf beschrijven Eerst zet men ruw schetsend iets op in klad En daarna netjes zodat het mag beklijven Maar wordt men oud dan heeft men het gehad En menig medemens is zat van je Je datum verstrijkt en je wordt geringschat Want wat voor bergen nog verzetten kan je? En zijn de…

Houd Mij niet vast, laat tekens spreken zonder dat je beelden hebt, zonder dat mijn aanwezigheid je sluit voor telkens nieuwe aanrakingen, nieuwe dromen, ander perspectief. Houd Mij niet vast, ga en verkondig dat leven niet te stuiten is, dat dood een doorgang is, een niet, een opening, een hergeboorte. Houd Mij niet vast,kijk rondom je…

Mijn verlangen reikt verder, Dan mijn neus lang is. Mijn libido is evenredig Met die lengte, En neemt toe naar mate het ‘Moment suprème’ nadert, En neemt af naar mate De rust wederkeert. Verder valt er niets meer Over te zeggen dan dat De tafsir hiervan Geen eisegese is, maar Wordt bereikt na ’n uitgebreide Hermeneutiek.…

Je gedichten waren fijnzinnig en ontroerend Nu zijn ze met stilte omkleed Dit zijn de laatste woorden Die ik hang aan een denkbeeldige lijn Van mij naar jou En als je dit dan leest Bij zonsondergang of morgendauw Koester dan wat er tussen ons is geweest.…