Alle inzendingen

Een roos ligt op straat haar schaduw houdt haar nog vast wat blijft is een spoor Op de grens van licht blijft stilte liggen, op de plek waar iets zachts ooit heeft gestaan, waar de lucht nog weet hoe nabijheid klinkt, en waar elke schaduw een herinnering draagt. Er is een beweging die niet meer gebeurt, maar wel blijft hangen als een lichte…

een stap was soms al gezet voordat duidelijk was wat die stap betekende een voet die neerkwam een hand die wees de pas lag al vooruit terwijl de aarzeling nog achterbleef een open weg tegenover een spoor van iets dat al voorbij was niemand vergiste zich het heden droeg het gezicht van een herinnering wat voor haar haast was…

één blik zegt meer dan duizenden woorden maar wat als mijn woorden niet durven spreken, en iedereen denkt dat het klopt. maar snachts met duizenden vragen zit, die geen antwoord krijgen. overdag voelt het licht. maar s'nachts word het zwaar. dan denk ik: kies ik voor haar om dat ik ze wil of omdat ik niet meer alleen wil zijn. mijn hart fluistert…

beste Vriend, jouw laatste mail betrof onmatigheid je sloot af met een - tot - morgen, die ochtend kwam helaas nooit als beschermelinge had ik onterecht een streepje voor en onze intense vriendschap was onvoorwaardelijk wat zich zeer zelden vertoont in deze verkilde maaKschappij er gaat geen dag voorbij en nog steeds vraag ik je om raadgevingen…

Sluit niet tegen uw geweten, om de macht een slecht verbond. Die uit elke teil kan eten, is een echte hond. Die naast elke knie kan knielen, heeft een slavenaard. Slechts een volk van hoge zielen is der vrijheid gaven waard. --------------------------------- uit: De Noodhoorn (1932)…

Na al het nieuws haal ik de heilige boeken uit de kast en schud daar de leeswijzers en de vrome praatjes uit Van deze zuiverheid nastrevende stof kneed ik een sneeuwbal – haren en kruimels geen probleem – en steek daar een vulpen in tot de sneeuwbal zwart kleurt Dan zet ik het machteloos mooie ‘vogels in bos en duin’ op schenk jou een…

Ik doe dit nu al bijna twintig jaar, Mijn loon is al die tijd gelijk gebleven. Omdat ik immers ook moet blijven leven, Maak ik vandaag een rigoureus gebaar: ……………………………………………........................ (Die vijfde regel vul je zelf maar aan!)…

Wanneer is tijd verspild? Als je niet bereiken kunt wat je wilt? Altijd maar willen veranderen beter moeten worden in wat je doet Misschien zijn dingen voorbestemd en komt niet alles goed Je gewoon overgeven, meegaan met de stroom Is innerlijke rust de ultieme droom? Weten wat je wilt, reageren of laten gaan altijd voor je eigen mening…

Nog net niet want het paard galoppeert in de binnenvertrekken van mijn kleine appartement in de Jordaan het springt over dozen, kratten stapels van dit en van dat maar vooral van 't verleden ook over stapels kleding en beddengoed want Opa (97) is overleden Oma van 91 verkast van groot naar klein ook de moeder van mijn dochter Giulia…

In het roofvuurverhaal uit de mythologie over strijd der titanen van zoons tegen Zeus is het Prometheus die potten uit klei bakt en water in lood om oud ijzer laat koken in pannen verhit boven sprokkelhoutvuur en zelf de wijn mengt in schalen uit kraters Gedoofde vulkanen in thermische bronnen voorzagen veel later in 't…

ik ga nog steeds vooruit en naar voren doch de jaren tellen mee, de vruchten die ik pluk zijn wel rijper doch geringer in aantal ouder worden doet regelmatig vertragen ook wel zuchten mijn lijf wordt trager, hoe gezond ik ook leef . bij de geest is dat minder het geval, zo lijkt vooralsnog het is een soort spanningsboog welke ik moet…

Ze moeten heel veel zaken importeren: Hun gas en olie komt uit Canada En ook hun kaas omdat Amerika Die blijkbaar niet genoeg kan produceren De handelsgeest van Trump is zo beroerd Dat hij ook heffingen heeft ingevoerd…

Zijn wij broers maar geen vrienden, buren en toch vreemden, burgers van een opgedeelde stad? Zijn we exen van geliefden, al met nieuwe geliefden of gedwongen geborgen in onszelf? Zijn we voorbeeld voor anderen, of droombeeld, drogbeeld, spookbeeld, schrikbeeld? Komen we van ver maar met lege handen, met gif als enige bagage, gewond…

Je nam mijn onbevangen liefde mee naar onbestemde oorden kraakpanden met rammelende bedden matrassen vol met ongedierte in onbekende rommelsteden van een uitgeput niemandsland gevoelig omdat het pure liefde betrof veilig met een regenjas omdat overal aids loerde gespannen omdat verlangens hevig waren bang was ik om voorgoed te veranderen…

ook ik kan zwijgen als het graf zoals ze vroeger bij ons thuis zeiden en ik kan liegen als de beste alle leugens stapel ik tegen de klippen op ik veins ook graag zeer overtuigend maar vooral huichelaars bedot ik met plezier echter verraad ik niks en zeker niet als de waarheid onder grote druk staat misschien moet ik gewoon…

Calimeros /kiele ka-kaka/ bovenop de levende berg /boem boem bommer-erg/ vegen hun gat niet af halen achter hun masker /spit spat spotterkop/ het gelijk van hun pose /poeh poeh poep haha/ smoren /smuil-smiecht-lala/ tegenspraak en tegenstand in bang banger bangst en bloemen op het graf Ach en wee helaas jaja van de dap-dapper-dwazen…

Respectvol praten of schrijven over je zeer persoonlijke geloofsovertuiging, taboe blijkbaar Eet meer gras, het bevordert de kuddegeest Discrimineerde opmerkingen, bewust zondig ik niet tegen andere religieuze meningen cultureel gelinkt Laat alles wat ademt in vrede bestaan; troef Zo blij en tevreden met deze kersverse dag vol zonneschijn Uitdagingen…

Het dekbed warm, Jouw rondingen zacht, Ik naar verlang. Het bed opgemaakt, Jij niet meer, Geen uitgelopen eyeliner, En lipstick op mijn lippen, Die smaakt naar framboos. Geen twinklend kaarslicht in je ogen. Radio kweelt nog melodietjes Uit d’oude doos, Ik wacht, moet blijven wachten Op d’apotheose, Van het slotakkoord.…

Twee zwaluwen hoog wind over het lege veld de zomer valt stil In het bleke ochtendlicht verschuift de lucht, een nauwelijks voelbare spanning boven het veld waar de vogels wachten en de wind door het gras strijkt en langzaam verder trekt. Op dunne draden rusten ze tegen de hemel, hun veren vangen prille kilte. Een rilling beweegt onder…

alles wat je ziet met je ogen dicht is van jou meer niet dat sloeg zinkgaten knikkers ogen bolden door gesloten ogen de wereld werd niet kleiner ze bewoog zich voorbij het aangewezene waar verbeelding geen toestemming droeg zij zag wat al langer de achterkant niet zag de oprit de nacht de diepte wie door wie werd…

Volwassenen riep ik: Wat een huiver, wat een pracht! Het bewustzijn gespleten, tweemaal nu En tweemaal gisteren, vannacht Ik wachtte op het schaduwkind Vertrapte stenen, wilde dingen Geluiden van een schaterlach Maar dan, een blinde spiegelwand Die lijn bewoog oneindig Moro deed mee, die schreeuwt en lacht: De zon blijft eeuwig schijnen…

De dageraad bekende zijn blauw. Mijn lichaam werd gevonden door het licht dat de gordijnen kliefde. Mijn lippen waren een litteken. Met mijn voeten bloot de trap afgelopen, mijn ogen volgden niet. Mijn rug keerde zich naar duisternis en water. Kraakbeen, zenuwcellen en haarvaten vulden zich, los van elkaar. Alles voor het eerst, alles voor…

Gewoon omdat het nieuws is wellicht niet buitengewoon doch het is nieuws en het zal nieuws blijven zoals ook alle wereldgeweld steeds verpakt in een andere act daar bent u voor NOS, voor het nieuws niet voor de moraal of goede smaak daar betaal ik belasting voor begrepen NOS dus u zendt uit gewoon!…

Voordat alles begon was er geen belofte nodig. Toen kwam iemand met een groot boek waar alles in zou staan. Alles waar ik nooit naar zocht. Men leerde mij beloven, maar de bedoeling bleef mij vreemd omdat niemand daar iets over zei. Ik stapelde belofte op belofte die ik niet nakwam. Ik beloofde trouw eeuwige liefde en meer…

In het heetst van de strijd zullen zij hun zwaarden feller zwaaien om al die dolgedraaide maliënkolders sneller te doorklieven en zelfs teruggrijpen op foltertechnieken waar goden en elke bastaardzoon of dochter bloed noch visch van lusten Om aan de goede kant van de juiste grenzen te kunnen blijven staan…

miserabele dode zonder adem verdwaald in de hemel hoe vrolijk is ons hondje hoe zwaar ons gemoed onvindbaar voor het reddingsteam de verloren droom…

Er kwam een hoge witte stortvloed aan Om een hoogleraar van het land te spoelen Het schuim erop dat wilde laten voelen Een letterdief dient onverwijld te gaan De jonge zwarte man verliet zijn baan Tot alle haat en nijd wat af zou koelen Meesmuilen droop van vele Britse smoelen Straks ging de eer van Cambridge naar de maan Keep stiff your…

We zouden een tunnel door waar nu water stond. Te voet de snelweg over dus In deze wereld waar van alles op zijn kop kon deze nietigheid er bovenop We praatten over oefeningen, en welke, om zonder klachten Ik zei hoe braaf we steeds, krampachtig oefeningen dagelijks herhalen maar omdat we denken dat die juist we slaaf ervan geworden…

Wit zwart zwart wit ze voelt dat er ergens iets niet goed zit het is alles behalve fijn om onschuldigen daarvan het slachtoffer te laten zijn…

Niet samen op school ook niet bij dezelfde sport Toevallig in een discotheek we kenden elkaar zeker niet van haver tot gort Niet studeren, wel werken en samenwonen in een veel te duur studentenhuis Geen nieuwe vrienden gemaakt geleefd voor het creeëren van een eigen thuis Eerste hypotheek, auto en een stamhouder als kind tweede zoon, promotie…