168859 resultaten.
BECHIRA
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
46 Er lagen vele kaarten langs de lijn
En briefjes waarop laatste groeten stonden
Ze werden dan door niet- Joden gevonden
En opgestuurd naar waar ze moesten zijn
'We liggen slap en en moe in de wagon'
Sara aan haar gezin, voor haar - barakken
Of erger nog de dood, naar adem snakken
Benauwdheid en paniek in 't eindstation
Wat heeft de Hitleraanhang…
Schaduw van het niets
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
77 Het is onduidelijk wat ik in de spiegel zie
maar het is beslist geen mooie vrouw
het is angstaanjagend dat ik zo lelijk
tijdens mijn leven ben geworden
leven doe ik niet langer in de duisterschaduw
van de rijke mensen, die ik zonder twijfels
hypocriet noem met hun belachelijke gedrag
alsof schoonheid voor een spiegel te koop is
niet nadenkend…
Metabletica
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
67 Ter hoogte van de Zaagmolenweg
stond half verscholen achter bosschages -
u raadt het reeds, hoe kan het
ook anders -
een houtzagerij aan de rand
van de eikenbossen van Twickel
waar ik wel duizend keer
langs ben gereden
let wel, met mijn vélocipède
zo'n raleigh van engelse makelij
met een drietrapsraketdérailleur
- iets wat alle…
Niets is eeuwig of altijd
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
58 "Ik blijf.
Ik blijf voor altijd en eeuwig,
in goede en kwade dagen ...!"
Zei je.
En toen, toen ging je weg.
Je liet haar achter voor altijd en eeuwig.
Je liet haar in goede en kwade dagen.
En zij,
zij rukte de woorden uit de tijd,
legde ze in haar handen,
strooide ze in de vroege ochtend uit
door haar raam,
liet ze meedragen op…
Laatste dodenoffer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
63 De vrije tijd heeft hij kennelijk benut
op alle dagen die hij verspeelde
Natuurlijk is hij op zijn best
in de realiteit met zingeving
waar hij niet uittreden zal
om voor eeuwig hemels te leven
- hij wordt gek van wachten
Nu zijn ze eindelijk de hort op
hij en z’n ongebreidelde fantasie
afgezaagd kiezen tussen spareribs of vis
want het…
Dromend van zulk blauw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
24 Dromend van zulk blauw
blijf ik staan tot de trein allang verdwenen is.
Geen nood, er komt er wel weer één.
Treinen zijn als zondagen: altijd een volgende.
Maar dit blauw, dit verdomd unieke blauw,
dat brandt zich nu al uit mijn netvlies
en laat een grauwe vlek achter
die morgen op het perron nog bleker zal zijn.
Kind voor…
Zoals geliefden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
25 Daar komt de regen weer,
als een oude herinnering.
Op mijn hoofd,
in mijn gedachten,
tussen dingen
die ik liever niet meer voel.
Wandelen in de wind,
me laten meeslepen
zonder te moeten uitleggen waarom.
Praat met me,
zoals geliefden dat doen.
Loop met me mee,
alsof we nergens heen moeten.
Blijf nog even,
alsof weggaan niet bestaat…
Randen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
46 Je zit daar.
In een hoek die niemand echt kiest.
Knieën tegen je borst.
Adem laag.
De kamer doet alsof ze niets ziet.
Er staat iemand in de deuropening.
Je hoort geen stap.
Alleen het besef dat er iets verandert.
Hij zegt niet veel.
Zijn stilte valt eerder dan zijn stem.
Je kijkt op.
Te laat om zeker te zijn van wat je ziet.
Hij blijft…
Imposante voorgevel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
51 Een frêle deerne uit Waal
vergrootte haar borsten maximaal
Van een kleine cup B
naar een imposante 90-D
Maar ze liep daarna wel wat horizontaal…
Herdenken
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
72 En telkens
sta ik weer in pyjama
voor het oude raam
en controleer de auto’s die
in die jaren
even voor het gewijde uur
naar de kant van de weg
zwenken en stoppen
lijken mijn vader en moeder
in zichzelf verzonken
verbonden met iets
dat groter is dan zij
gedachten waar ze goed
naar moeten luisteren
die het waard zijn
om telkens terug te…
Vrijheid moet je vieren.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
43 Poetin, in zijn zucht naar macht.
De aanjager van de oorlog,
die al ruim vier jaar woedt in Oekraïne.
Bommen zaaien dood en verderf, dag en nacht.
Op oorlogsgraven bloeien zonnebloemen.
Trump viel Iran aan, zonder mandaat.
Beloofde vrede.
Nu zit hij in een spagaat.
De Straat van Hormuz is al wekenlang gesloten.
De olieprijs exorbitant…
De nacht
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
25 Mijn avondwandeling
door de straten en het park:
alle schoonheid van de dag
is aan het verdwijnen
in de schoonheid van de nacht
die duisternis vol leven
dat de wereld heeft veroverd
door het licht te koloniseren
Uit de schoonheid van de nacht
ga ik slapen om daarna uitgerust
de schoonheden van de dag
te beleven en er s avonds
mee rond…
Brandalarm
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
128 De legerleiding stelt het volk gerust:
‘Wij zien zoiets als een routinebrandje,
leuk klusje voor een brandweercommandantje,
geen ongeluk, we deden het bewust.
Een oefening met ongekende waarde:
de strategie van de verschroeide aarde.’…
Klassiek Toneel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
57 de opkomst van vele personages
persiflages op uitgevoerde werken
versterken opgeblazen verwachtingen
vanachter verwilderde coulissen
waar verliezen diep worden doorleefd
de wave het theater bijna verlaat
het kwaad als scène verschijnt
of wegkwijnt in een akte die rijpt
geen splijtende dialoog die de vloer aankan
geen masterplan dat een…
De smalle marge
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
35 De daad staat vast, zij draagt haar eigen gewicht,
twee levens stil in schaduw weggegleden.
Geen woord dat wat gebeurde echt verlicht,
de wet verlangt rekenschap en reden.
Waar bloed de aarde raakt, daar spreekt het feit:
een grens overschreden, onomkeerbaar.
De rechter weegt met koele helderheid
en spreekt het oordeel uit, zakelijk en klaar…
Zonder naam…
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
135 Stierf men zonder woorden
onder toom van duister
zonder weerstand
door harde, verbitterde hand
Stierf men zonder zonden
achter muren van het leven
om komaf of weerwoord gegeven
vanuit gezond verstand
Vertel waarom werd gestorven
aan de rand van leven
genadeloos door God vergeven
op de tafel van onrecht?
Vertel waarheid over de goedheid…
Vrijheid is een werkwoord
netgedicht
2.4 met 23 stemmen
262 De knop barst open
rood dat door het pantser breekt
licht wint van de nacht
De ochtend breekt de stilte van de nacht,
een nieuwe dag in mei is opgegaan.
We vieren wat de vrijheid ons heeft gebracht,
en hoe we hier vandaag samen mogen staan.
Geen muren meer, geen angst die ons regeert,
geen woorden die we moeten onderdrukken.
De geschiedenis…
3 mei 2026
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
84 zacht regengeruis
eindelijk troost voor de tuin
balsem voor de ziel…
Unieke toon
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
71 in de nadagen van het voelen
kleurt mijn tijd misschien roder
en blijft jouw adem langer hangen
boven mijn avondgronden
wat waar was, blijft waar
maar blijf naar me toe komen, alsjeblieft
met of zonder gezicht
ik herken de unieke toon
in jouw schaduwstilte
jouw liefde laat mijn haast sterven
je hoeft niet te dansen
met jouw porseleinen…
Gisteren waren al mijn problemen weg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
31 Nu geloof ik in gisteren, zo ver, zo dichtbij,
De zon scheen helder, de lucht was blauw,
En alle zorgen bleven stil, alsof ze het niet wisten,
Lachende gezichten om me heen,
In die momenten bestond alleen zijn niet.
De herinneringen dansen door mijn hoofd,
Geluk voelt soms als een vluchtige zucht.
Dus laat me dromen van die tijd…
Zij is geen smaakmaker
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
42 Zij is geen smaakmaker
geen aangenaam kruid
op zijn gepeperde tong
Toch proeft hij elke subtiliteit
van de zoetheid
die schuilgaat achter haar vuur
tot de verbittering toeslaat
als hij gericht wrijft
Ze blijft dan nooit keurig
op de rand van zijn bord
ze dringt in alles door
waar hij haar niet proeven wil
en verandert eten
in iets…
De Achttien Doden
poëzie
3.9 met 519 stemmen
59.330 Een cel is maar twee meter lang
En nauw twee meter breed,
Wel kleiner nog is het stuk grond
Dat ik nu nog niet weet,
Maar waar ik naamloos rusten zal,
Mijn makkers bovendien,
Wij waren achttien in getal,
Geen zal de avond zien.
O lieflijkheid van lucht en land
Van Hollands vrije kust -
Eens door de vijand overmand
Vond ik geen uur meer…
Aan een gevallen makker
gedicht
2.2 met 163 stemmen
25.015 Een witte roos bloeide op het vale veld,
roos van de dood te midden der gewonden
een jong gezicht had in zijn laatste nood
de vage schaduw van een lach gevonden.
"Ik heb het koud" klaagden zijn blauwe lippen
zijn weke hand zocht tastend naar een maat
ik zag zijn leven met zijn bloed ontglippen
en steeds maar liever scheen mij zijn gelaat.…
Nieuwsgierigheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
25 Waar jouw wereld eindigt,
Begint de wereld je nog niet kent,
Mag exploreren van begin tot end,
Tot je weer een nieuwe wereld verkent.
Nieuwsgierigheid is de bron van kennis,
Onuitputtelijk, schier oneindig groot,
Blijft je prikkelen tot het einde,
Neem je mee tot aan je dood.…
BEVRIJDINGSDAG, DE DAG NA...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
24 de 4e mei 2026
maandag, dodenherdenking
ik vond het
een loodzware dag
een doodzware
een noodzware
want de nood is hoog
81 jaar in vrede
maar voor hoelang nog
dinsdag 5 mei bevrijdingsdag
een vrijheidsmaaltijd in de kerk
in de Wester van Amsterdam
ik ga, ik houd de moed er in
en bovendien ik heb trek
heel veel trek in blijvende…
Tussen vieren en zessen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
65 Tussen vieren en wegkijken
gebeurt niet veel
tussen half vijf en zes
des te meer
als het meezit en niet
tegenzit met het weer
dan hoef je alleen je oren
en niet coûte que coûte maar eventueel
je ogen de kost maar te geven
genieten van ochtendgezang
van de merel
maar dat laatste dat kon je wel
raden
dat kon ik ook weglaten of overslaan…
Wanneer het onweert
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
183 Dichte wolkenlaag
bladeren keren zich om
vogels zonder stem
Lucht zakt dichter op
de daken neer, een matte glans op
ramen zonder stem. De wind schuift langs als
iemand die niet blijft, maar wel iets achterlaat wat ik herken.
Een droge smaak van
ijzer op mijn tong, de straat ligt
strak gespannen als een snaar. Een fietsbel
tikt nog…
Vrijheidsvuur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
46 Een kast scheidt schijnbaar
veiligheid van groot gevaar
en het voor van ‘t achterhuis
dat als elk huis een thuis
voor zijn bewoners moet zijn
een hek houdt dreiging buiten
en tijdelijke bewoners binnen
wie misgunt na de besluiten
een veilig thuis om te beginnen
en gooit stenen door de ruiten
tegen een veilig en nieuw leven
wanneer…
Rozen in de vijver
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
106 Er drijven rode rozen in de vijver
ik weet niet hoe ze daar gekomen zijn
een kind misschien in klein plezier
een moment van onachtzaamheid
samengekomen in toeval en tijd
daar drijven rozen en nu sta ik hier
naast die vijver waar ik wil verpozen
wat is het vreemd om hier te zijn
bij het water met die drijvende rozen.…
JAN JACOB, WAT IS ER TOCH AAN DE HAND
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
33 Jan Jacob, wat is er toch aan de hand
waarom hou jij zoveel van nieuw land?
opgespoten zand
aangelegd strand
in ons lage land
't water aan de kant
NIEUW NEDERLAND
Ik geniet er gewoon van
man, vrouw, kinderen, mensen, want
vandaag in 't bijzonder
van de opening van het IJstrand
Ijburg staat garant
't strand aan de wijkkant
ik…