Alle inzendingen

Rivier, zacht van stem, vloeit traag de oever voorbij, woordenloos gebed. Na een lange dag werken ontvangt mijn geest diepe rust.…

De eerste nacht in een vreemd huis De reis is verstild maar in mij heeft niets halt gehouden De vraag of verplaatsen werkelijk begint met het verlaten van een plaats Of het moment dat een gedachte niet langer past binnen de ruimte waarin zij ontstond Niet om een antwoord te vinden maar om verder te reiken dan zij tot nu…

Deze eeuw hoef je niet eens meer in de pen te klimmen, de deur nog uit nadat je die wrange postzegel had gelikt, of nog te wachten op de volgende dag waarop gewerkt zou moeten kunnen worden. Je kán ieder moment van elke nieuwe dag je commentaar geven of leveren, zonder gezicht of naam kun je compleet los gaan, over allemans grenzen…

In de verte klinkt een fluit, zo klaar, de trein, een trouwe vriend, staat daar. Als een oude wijze, met verhalen vol, stoomt hij voort, als een glinsterend rol. In zijn wagons, gevuld met vreugd en leed, met gemak, zonder eigen autorit in de weg. Van zakenman tot student, zij allen gaan, met de trein, als gids, op avontuur, voortaan. Hij…

Wat ik geschreven heb, dat blijft geschreven. Wat ik misdreven heb, dat is gedaan. Ik sterf getroost. Maar zij, die later leven, Zullen mijn lied, mijn leed en mijn hartstocht verstaan. -------------------------------- uit: Kwatrijnen (1924)…

Op een dag werd je verliefd. Je vel dwong je op een strooptocht naar troost, een ander om als een branddeken over je heen te trekken. Hormonenroedels raasden door haarvaten werden sledehonden in een sneeuwstorm, de ander liet eeuwenoude kuren in je ontwaken, je eiste blaren op je heupen, wilde een navel vol laten lopen met jouw zweet…

De geur na een regenbui In juli, bijna voorbij Staat de komma goed? Ons kent ons. En jij! Laat woorden zingen Laat honing beminnen Bijen springen Later de tijd innen Of het zo goed gaat de up en down De joker en de clown Je rug recht En je been gestrekt In je ziel met Twee handen op je oren Gegroet het universum Kan jij het…

ik ben oud versleten uitgedragen  door onbeschreven tegenslagen nooit zo laag gezakt als nu  nu ben ik terug bij af loop weg van waar je mij verlaat  en merk dan dat ik nooit zo raad waarom en wat er misgaat ik bedenk het achteraf in de golf van graag vergeten zijn  in een leeg huis met een dicht gordijn is blijdschap soms een blijk of schijn…

Een kijkje in de bovenkamer van Dionne van zomaar een vrouw, een mevrouw die ik ken als ad-hoc bariton in haar OLVG-ziekenhuiskoor dat ze dirigeert Daar zit ik dan in haar OLVG-Kapel en laat me maar wat graag spiegelen het mechanisch gesprokenen verstoort mijn oor dat is mijn enige kritiek op de presentatie doch het pianospel en haar sopraansolozang…

Op slot. Het voelde klaar. De stilte, een verademing.…

Natuurlijk klinkt de oerdrum door het doolhof In stadion en tussen vierkante schermen Muren De spelen van het volk Geef men brood en juwelen Goud We zijn blind van plezier En inmiddels heel oud De mens is niet van nature slecht We zijn die bewonderen Zijn de sterren Wel echt De koning van Spanje heb ik altijd geëerd De bal is…

Momenteel - meer dan anders doch niet bij die diehards is 't getijde gekeerd brede rivieren zijn geulen in dalen in dampen zijn stromende zinnen gesmoord Gesmeuld is het vuur van hoogdravende frasen met goden en farao's klankrijke namen welsprekende heersers als van toet-anch-amon als hij langer geleefd had dan amper tien jaren…

Waarschijnlijk vraag je Je soms wel eens af Wat de reden zou zijn Als iemand naar je staat te staren Waarom het lief naar je lacht Wellicht heeft het niets te betekenen Het is gewoon een aantrekkingskracht…

In de wagenmakerij naast ons huis sprak een man met hout. Onder zijn handen verloor een plank haar zwijgen. Een spaak vond zijn kring, een as zijn evenwicht, een wagen zijn verborgen gestalte. Als kind keek ik toe. Nu denk ik: hij maakte niets. Hij keek tot het hout zich opende, alsof elke nerf de weg al kende. Hij luisterde tot vorm…

Diep kijk ik naar binnen In jouw ogen, die daar wachten, Op mijn blikken die naar jou Smachten al zo te lang. Dan voel ik weer jouw streling, Zo vol warmte en liefde, Ik niet kan, niet wil weerstaan, Alleen nog van binnen. Steeds zie, voel ik jouw blik, Diep in mij wachten, Nu al zovele, te vele jaren weer. Jouw ogen, op mij wachtend…

dolen van graf naar zerk, over het groen waar vergeten graven in oude taal met elkander praten schuiven met de voeten over schelpenpaden die het verdriet en de ellende van velen hebben gedragen ik struin en zoek een plekje uit die vandaag of na morgen mij zal hervinden in hetzelfde oude graf van al die onbekenden ik wil geen letters…

De terugkeer van Penelope's Odysseus naar hun belaagd paleis op Ithaka is voor eenieder die Nausikäa niets zegt, noch zijn geheime gids Athena verplichte kost al was op een haar na de held gebleven op Ogygia het eiland waar hij als een tweede Zeus viel voor de charmes van de nimf Calypso en zeven jaar lang doorbracht in haar huis waar…

houden van blijft het reikt verder dan menselijke grenzen in elk geval is er iets dat beklijft en ontstaat uit opkomende hartenwensen . neen, ik breng niets nieuws, maar wie doet dat nog wel alles is al gezegd, maar hoe het ook zij ik heb deze woorden, toch andermaal hier, op maagdelijk papier vastgelegd . neen, bij houden van is niemand…

Dit feest draait om mij, maar ik hoef niet te lachen -- alleen er te zijn.…

Het is een dunne lijn waarlangs zijn keuzes en gedachtes lopen die evengoed diepe kloven niet bewust over zullen slaan om sneller beneden danwel boven aan te kunnen komen De link met die platte band in de godenrit is snel gelegd -ik kom nooit meer terug ik zeg het je- zei de man met arendsogen nog Híj binget echter alles - een…

toen de wolken waren opgetrokken het gebonk van bouwen enkel nog vaag naklonk aan het einde van de toegestroomde mensenschaar werd het zichtbaar - hemelhoog het is een boom, riep er een, en inderdaad, het was een boom, het is een huis, vond een ander, en ook dat was waar het was zelfs zonneklaar dat het een winkel was, een reiskantoor…

Daarnevens bromt het woelig bal. Hier, in de gangen, hier zingt en brast men woest. Een weiflend gaslicht daalt met spookrig weemlen op der drinkers paarse wangen en speelt in 't gulden nat dat in de bekers kraalt. Daar rijst zij op, de forse en zwierge leest omvangen door rood fluweel, waarin het blank der borsten praalt, het wezen door een…

The Odyssey staat bol van heldenmoed Gevaren, avontuur en tegenslagen Cycloop, Sirenen en de Lotofagen Uiteindelijk komt alles toch weer goed Omdat de film een paar uur zitten wordt Heb ik dit epos hier wat ingekort…

God, er is chaos in mijn hoofd om de chaos in Gaza ik noem maar een plek op Uw aarde waar geruimd moet worden de kwade maar niet de goede dus niet een heel volk dat is genocide dat is onmensen meer dan onmenselijk duivels monsterlijk, gemeen doe wat God en anders bid ik u uit de grond van mijn bestaan GOD, DOEK DAN…

Nog voor het eerste licht vindt de auto de weg al Twee lichamen slapen achter mij, kilometers weten niet van wat zij achterlaten Het asfalt wordt lichter tijd neemt het over Meren houden de lucht vast. Nergens vallen stemmen buiten het bereik van morgen alleen het noorden dat niets vraagt.…

Hier, in de cel zie ze spoken bloemenmelkers en bevers schapen in nood je hoort ze breken in de binnenkamers wegdromers of wandelslaven regen van papiersnippers die het hele jaar rond ook hier vallen in onderschatte droomfases daar raak je stilte kwijt Vervang de doorgekookte kool en denk, gok stop of schud of houd voet bij…

Je buigt voorover als de Reine Claude mijn lippen raakt in je oksel ruik ik mijn zomer je streelt mijn schouder samen kijken we naar de verte met zomersnoei in onze ogen verwonderd zien wij elkaar de lente ontvang ik terug in het opaal van je vertederde blik mieren vinden hun weg over onze littekens want sommige zomers houden…

gekleed in zijn wijde verenpak zwaar van verborgen verlangen droomt kraai dat hij niet is zwarte vogels verstaan de kunst van rebelleren wanen worden uit vuur geboren handlezen is voor dwazen kraai is niet bestemd om de wereld te begrijpen vanuit het kraaiennest haakt zijn blik achter verdwijnende wolken ik ben denkt kraai hoe…

in het somber olijf ik me als een olijf op een prikstokje desnoods opgedirkt met een stukje knoflook *** het niet willen ondergaan, je identificatie met wát je ondergaat twee schepselen in één zoals een surrogaat dat op drift is geraakt het onherroepelijk “ het niet willen “ is als het startschot dat maar niet afgeschoten wordt, het op…

het was onder de rook van opgestegen kunstwerken tentoongesteld hangend, staand soms zwevend ieder voorwerp vragend om een kijkersgunst . bezoekers in alle kleuren en maten in al dan niet verstaanbare talen maar met liefde voor het uitzicht met soms een roep om eigen inzicht . zij schiepen een verheffende ambiance en raakten mijn ziel…