Alle inzendingen

Internationale vrouwendag wordt wereldwijd gevierd, gevierd? laat daar geen misverstand over bestaan in mijn mannenleven ik heb  de vrouwen lief, zo lief niks het zwakke geslacht zoveel sterker, oersterker dan de man met slechts z'n poepgaatje maar ik vind vrouwen collectief wel een slappe hap wat hebben ze nou intrinsiek bereikt,…

Op de foto in de krant staan Daihatsu's en Toyota's op een landje. Alles staat nog op het sportveld. Kastuinbouw ook. Alles is normaal. Daarachter rijst de watermuur,de muur,de muur van water. Huizen en schuurtjes worden opgetild, kantelend.…

Zelfs in zijn stoutste dromen Had hij niet aan zien komen, Wat hem toch is overkomen. Zij had ook niet kunnen dromen, Dat dromen uit kunnen komen, Gebeurt toch alleen in dromen. Toch, en toch is ’t ervan gekomen, Zijn hun stoutste dromen, Bij beiden toch echt uitgekomen. Geloven nu in wonderen, Waarover ze in hun stoutste dromen, Zelfs…

Alles is één en alles is anders. We komen en gaan en moeten alles leren, eer we verstaan dat ieders wijze van zijn uniek en toch hetzelfde is als bij elk ander. Wat is het doel van onze lange zoektocht want we vinden niet maar worden gevonden. De rivier vertrekt hier maar komt nooit nog terug en wordt weer elders water maar later…

as ek leegte voel dan is dit nie niks wat ek bedoel nie die ruimte is dan vol met jou gevul dit is die herinnering, dat ek van jou hou as ek niks meer voel nie is dit nie niks nie dit is meer as lug of daardie leë glas water daar is altyd daai gevoel, dit iets dit bly in my gedagtes vir later sê dus nooit, jy is nie meer daar nie ja, nie…

toen ik vloog terwijl ik half sliep op het randje van stilstand zag ik de schitterende blauw- paarse bloemen van de Jacaranda waar was het kind dat zich hoog boven in de boom verstopte toen een zoemende vogel des doods boven haar vloog? in deze onwereldse verstilling had de Jacaranda een transcendente glans over het weerloze gelegd…

Ik wil niet meer treuren om voors of tegens om kleuren die in kiem zijn gesmoord, om alles wat nooit zal zijn als schaduw van verlangen, patroon doorweekt met pijn Nee, ik wil niet meer verloren zijn, in dit labyrint vol tranen elke weg een doodlopend pad, waar ik ook ga, ik voel spijt die als zwarte inkt mijn aderen slijt Treuren is een…

Met meer details was zij maar niet gekomen Orale seks was waar hij haar toe dwong Ze was nog maar een jaar of veertien jong En er zou toch niets worden ondernomen Veel mensen hadden er niet mee gezeten Als deze vrouw wat meer had doorgebeten…

de kamer is niet meer zoals die was toch is dit de plek, geografisch gezien hier staat nog wel een lege fles het glas is verdwenen met de adem die glinsterend naijlt op de muren het raam is gevuld met lucht en vogels al het andere is hoorbaar in gedachte er is maar één doorgang met deur de schakelaar maakt het verschil aan of uit, gebroken…

In het beukenbos staan kale bomen stram, geduldig en neerslachtig te wachten. Wie zal hun kil waaiende gedachten met zorg en wijsheid tegemoet komen? Uit zware wolken dalen ademstromen, beuren grauwheid op, dankzij weefkrachten: groene luchtige tapijten verzachten harde grond met hun groeiende zomen. Alle pluizen van de kleden zwellen;…

Als alle woorden zijn gezegd kruist de koning het groene land staat voor een gloeiend frasenvuur striemen de snaren, wit verbrand Aan haar voeten stort hij neer Lucille, ik smeek je, hoor mijn bede maar als het hart moe is gestreden geeft ook zij geen weerklank meer.
 Wanneer de vonken zijn verdwenen ‘Rest mij jou de beste wensen’ en…

Ik ben geestelijk ongesteld en niet zo'n beetje ook ik kan heel veel hebben echt heel veel, emotioneel en de wereld(leiders) neem ik op de koop toe met vele idioten maar als direct naasten neen namen noem ik niet je negeren, puur onaardig zijn dan raak ik ongesteld en niet zo'n beetje ook dan kookt mijn bloed ik zou het willen…

Mij rest slechts hakken met een botte bijl. Het voelt alsof er mij iets wordt misgund. Klein restje vechtlust van een bloedend rund. Net iets te veel slagen met een natte dweil. Toch incasseer ik dapper, geheel in stijl. Niet in positie voor gelijke munt. Maakt dat ik puur vergif spui onverdund. In nijd verbergen schuilt voor mij geen heil.…

Fietsen is mijzelf naar een andere werkelijkheid begeven. Zweven wordt vliegen. Tijd heeft hier een andere duur. Geen seconde, minuut of uur. Ik voel mijn benen, traag en krachtig. Om mij heen veranderen de huizen, bomen en `t gewas, als een schilderij dat zich uitstrekt, maar nooit af. Zich niet laat vastleggen. Zoals het leven dat…

Het ooglicht zo donker. De dood kleurt zwart. De smaak is te bitter om nog van te genieten. De zon schijnt donker in mijn geloken ogen. Mijn tong proeft niet d'zoete smaak van toen. Herinneringen verlichten, Brandend in mijn hart. Vervagen dag na dag, In de mist van het heden&.…

Witte sluier zweeft adem van vroege morgen wereld wordt weer stil De vroege morgen ademt een bleke stilte uit over velden en water, alsof de wereld haar grenzen even neerlegt. In dit zachte vervagen van lijnen leert het oog opnieuw hoe langzaam kijken voelt. Zonder haast en in eigen tempo loop ik door nevelig gras, terwijl gedachten rijzen…

Ze krijgen niets meer Ze gaven ons stank voor dank! Die tijd is voorbij! Europa: te oud Azië: te vol. Tijd om -- daar iets aan te doen! De bom kan het doen: ruimte en vrede scheppen -- en wat meer respect Australië mag blijven, voor de kangoeroes -- en de vakanties…

Doe, doe, doe, doe, maar gewoon je best. Ondergevangen in al die stress, bedolven onder zorgen die worden weggewoven naar morgen. Falen de pessimist. Zielloos doorgaan de optimist. Sto, sto, sto stotteren, van de angst die eronder verscholen gaat. Een paraplu met een gat die onder de druk zijn kracht vergat. Dikke druppels wantrouwen…

wanneer ik schuifelend zuchtend traag geen aansluiting achter de rij vind bij de draaideur voel ik mij lichtelijk crimineel- alsof ik de orde van de doorgang verstoor de wereld wacht totdat ik weer in het ritme pas…

Leidsterren van mijn hoop, planeten van mijn jeugd, Vermogen ogen schoon, in hemels vuur ontsteken, Als gij uw vensters luikt, zo ziet men mij ontbreken Mijns levens onderhoud, een teder-zoete vreugd. Want gij besluit daarin een zaligende deugd, Vriend’lijke vrolijkheid. De Min met al zijn treken, Jok, lach, bevalligheid daarinne zijn geweken…

als dan het koperen keteltje vol as van wat ik was wordt leeggeschud over het geduldig gras, mijn lief, sta daar niet voor schut en veeg de rimmel van je wangen. Denk aan de vingers die deze regels schreven in onze tijd van verlangen en die je streelden tijdens hun leven. En lach om wat ik was, onder meer het gesnurk in de bioscoop, de…

`t schrijven lukt niet meer geen letter valt nog goed ik probeer het keer op keer alsof het blijkbaar moet en daar ga ik de fout in sla toch wat dagen over niet elke dag is een begin dat ik tevoorschijn tover mijn hoofd zit veel te vol geen ruimte voor een vers `t gaat ten koste van de lol alsof ik vastzit in een pers het rijmen…

Ik ben geestelijk ongesteld, niet zo’n beetje ook, ik draag de wereld, ik draag de rook, ik draag de woorden die men laat. Maar als mijn naasten neen zeggen, neen, puur onaardig, koud, dan kookt mijn bloed, dan stijgt mijn hart, dan stijgt mijn hart in rook. Schuifelend, zuchtend, traag, bij de draaideur die zachtjes slaat, vind ik geen…

Hij leerde van verkiezingen op school. Thuis deed hij toen het kieskompas eens want hij vond de stof bijzonder interessant en Jesse Klaver, dat was zijn idool. Een onverwacht advies kwam uit de bus, hij paste toch het best bij 50Plus.…

Liep spontaan langs het Kunstgemaal in de 2e Laurierdwarsstraat de verlengde straat van de Hazenstraat het 10e straatje in de Jordaan ik liep langs en naar binnen was het, 't wit, 't licht, de ramen de hoeken, de hoogte en diepte of de gehele AMBICANCE van de Galerie? neen het was vooral de SERENITEIT van de kleuren, de vormgeving de…

krakend als vers gevallen sneeuw in tijd ten onder gaan maar eindeloos in onze woorden samen blijven voortbestaan…

een mens begrijpen is lopen door mistig land waar paden verdwijnen vragen zonder eind woorden die anders bedoelen stilte ertussen dus oordeelt men snel een steen werpt minder moeite dan een hand reiken maar wie langer kijkt ziet achter gesloten ogen een wereld bewegen…

Vissen zwemmen niet, vogels vliegen niet. Ze werden overvallen in een giftige stroom. Moeder Natuur weende en schreeuwde het uit: help.Ik houd het niet meer schoon. Help me dan toch. De planeet verzon een list: klimaatverendering. De ijskap smolt met daverend geweld. Brandstapels en orkanen teisterden het land. Ik zal ze dwingen,…

Mijn donker lijf, geoliede machine Is op een zekere leeftijd, bijna oud. Vraagt nu bovengemiddeld onderhoud. Mijn voorkomen neigt naar het androgyne. Dit alles maakt mij vaak tot de beziene. Mijn huid is hoog gevoelig maar vertrouwd. Mijn lijf doet wat ik wil, doet niet veel fout. Ik denk weleens, hoe zou ik dit verdienen? Mijn hamerteen…

ek mag nie meer sê nie, ek hou van jou dit kan ek egter dink dit lê opgebaard in my rou ek mag nie meer woorde skryf wat stories oor my liefde vertel nie, mag dit selfs nie in trane vertaal nie, selfs al val dit in jou verre land alles val in die stilte van die gemis en mag daar verder nie daarop gewys word nie dit sou moontlik…