167139 resultaten.
Zonder woorden
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
76 Zij zit naast me
en houdt met één hand
de andere vast.
Dan wil zij zeggen
hoe het hier voelt,
in een ander land,
in een ander huis.
En wanneer de doden
in haar dromen tot leven komen,
hoe voelt het
om aan je droom te denken?
Zij wil het zeggen —
zonder woorden.
**…
Omwentelen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
161 toen de bomen zacht bewogen
groeide een bloesemend verlangen
in de broze vleugellamme uren
van zijn gekooide leven
in onzichtbare verborgenheid
zou hij op een winterse dag nooit
de sneeuw horen kraken de tinten
van de dageraad niet gadeslaan
hij zou wie hij was nooit kunnen tonen
toen de bomen zacht bewogen
brak hij door de tralies…
Rafels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
66 Ik houd van gerafelde landschappen,
waarin je nog van alles ziet,
niet te opgeruimd,
te Zwitsers zeg maar,
waar beheersingsdrang heeft verzuimd.
Ik houd van gerafelde stemmen,
die het net halen
of niet,
anders klinken dan anders,
met een ondertoon van verdriet.
Ik houd van gerafelde mensen,
waar iets mee is
of niet,
die anders zijn…
STIFT IN VRIESWEER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
32 Heer Bommel verlaat met zijn oude schicht
het knusse, vertrouwde Slot Bommelstein.
Wat de aanstaande bestemming mag zijn,
hij trotseert het barre winteraangezicht.
Kraaien houden hun ogen op hem gericht,
zitten ineengekrompen vol zielenpijn
in een boom, berooid door vriezend venijn,
wiens takken zuchten onder sneeuwgewicht.
Schilder Terpen…
Big city
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
53 In de groene gordel van de grachten
kun je met lijn 2 nog spelevaren
langs panden waar in vroeger tijden vrachten
van overzee der heren van de thee
in ruimen over wijde zuidzeebaren
verpakt in balen opgeslagen lagen
Kunst en rijkdom gingen
hand in hand
getuige goudeneeuwse monumenten
van picturale faam in landschapsprenten
tableaux vivants…
(geen, in geval van een haiku overbodig)
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
31 het sneeuwt een beetje
de wereld krijgt een verfje
de winterschilder…
Op de hielen getrapt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
32 Ik ben als de dood
en ren hard weg
maar de angst is sneller
en trapt mij op de hielen.
Struikelend dender ik voort
en gejaagd praat ik
mijn mond voorbij met woorden
waar niemand op zit te wachten.
Het gaat maar door
in een niet te stuiten drift
rollen ze over elkaar heen
Ik vergeet ze een voor een.
Onrustig sluit ik me op
in mijn…
Visuele schrijfstijl
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
42 Ik schrijf met beelden
en nodig jou uit te kijken
in plaats van met inkt,
mijn zinnen zijn ramen
waar licht doorheen zinkt.
Een woord is een schaduw
die traag langs je muur kruipt,
een komma,
een verhaal dat ergens huilt.
Ik schilder gezichten
met lijnen van klank,
leg landschappen neer
in een zachte cadans,
waar ritme en ruimte
elkaar…
Twee werelden, Twee kinderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
60 Er waren twee kinderen.
Niet gekozen, niet speciaal.
Gewoon geboren
aan verschillende kanten
van dezelfde muur.
Eén kreeg applaus bij elke stap,
zijn fouten waren lessen,
zijn stilte werd ingevuld
door mensen die dachten
dat hij geniaal mocht zijn.
De ander leerde zwijgen
voor hij leerde spreken.
Zijn talent werd gezien
en direct genegeerd…
Gebeten hond
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
89 Een adder was mij
te glad en slim af
kwam out of nowhere
na de beet in het been
van mijn Eurydice
stierf ik als Orfeus
wel duizend doden
het gif greep als vuur
razendsnel om zich heen
een rat beet zijn staart af
benam mij de adem
een sidderaal woelde
door vademdiep water
en door de magisch
halfduistere schemer
vlogen vliegende…
De platte wereld [Reproducties]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
25 De wereld is te groot geworden
Alleen in het klein zou ik nog iets
kunnen veranderen, verder ben ik
passief en kan ik me laten vermaken
door reproducties
die geen concentratie vereisen:
pratende stemmen
zonder gezicht en lichaamstaal
spannende verhalen
op platte schermen
en reclames
voor een snelle tevredenheid
commerciële zowel als…
Het kind in mij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
95 Gisteren
Gisteren had ik het druk.
Zo voelde het-
ik zocht het kind in mij
en vond vooral werk.
Ik klapte in mijn handjes-
niks opgelost
wel enthousiast.
Legde zakdoekjes neer
alsof ze anders zouden
weglopen.
Rangschikte eitjes,
allemaal even belangrijk
dat vonden zij ook.
Mijn wangetjes deden roze
zelfstandig
balletschoentjes…
De Steen Der Wijzen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
80 Ik droomde van De Steen Der Wijzen
als de zuiverste onlogica
ondanks te worden verslonden
door een kop
aan één van de zeven nekken
ik weer vlug
naar het begin klom.
Ik wilde ziektes genezen
de dood verslaan
verder gaan dan
alleen leren verstaan
wat de elementen zeggen.
Ik wilde dat leren lezen
die taal verstaan
verder gaan als…
Een karretje op een zandweg reed
poëzie
4.2 met 90 stemmen
11.957 Een karretje op een zandweg reed;
De maan scheen helder, de weg was breed,
Het paardje liep met lusten;
('k Wed, dat het zelf zijn weg wel vindt:)
De voerman lei te rusten...
Ik wens je wèl-thuis, me-vrind!
Een karretje reed langs Berg en Dal;
De nacht was donker, de weg was smal,
Het paard liep als met vleugels;
(De sneeuwjacht…
twijfels
gedicht
3.8 met 114 stemmen
21.966 in mijn twijfels ligt verscholen
een verlangen naar verloren tijd
door het door lege zalen dolen
op zoek naar ziel en zaligheid
in mijn twijfels ligt vergeten
een herinnering aan hoe het was
sust mijn hart mijn eer, geweten
ligt mijn gemoed niet waterpas
in mijn twijfels ligt verborgen
een gevoel van haat en nijd
maakt van iedere nieuwe…
Veronica
snelsonnet
4.2 met 11 stemmen
158 Het feit, dat koeien zich ook krabben konden
Met in hun bek een bezemsteel of stok,
Veroorzaakt bij mij niet direct een schok:
De ruggenkrabber was al uitgevonden.
Niks is er op een koe met bezem tegen,
Kan zij ook eens haar eigen stal aanvegen.…
DRAMA EN DOOD IN DAVOS
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
56 Ik wil er geen drama van maken
maar het is een drama, zoals in de film:
'Dood In Venetië', maar nu in Davos
zie Donald Trumpie nou eens zitten
de teneer geslagen Dramaqueen
bij zijn jochie Markie van de Nederlanden
neen hij zal hem niet bij zijn pikkie pakken
het Noorderlicht van Groenland verhindert dat
Trump is verblind verliefd op zijn…
Onbegonnen werk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
20 Ik voel de druk, die's zo te zwaar,
dat gevoel voelt zeer naar.
Ik wil de wereld wegtillen,
lukt me niet, al zou ‘k dat willen.
De einder kan ik niet bereiken,
die blijft maar van mij wijken,
hoe snel ik ook ga, ’t maakt niet
uit, d'einder blijft in’t verschiet.
Achter d’verre horizon ligt de schat,
waar ‘k al lang m’n oog op had,
die…
Ongeval
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
61 Waar ik drijf
Zwemmen mensen
Die daar dan sterven
Terwijl ik in leven blijf…
Wind in den Ouden Boom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
46 In t duistre der nacht waar de wind wild waait
En takken kraken in kille klacht
Daar wortelt de ziel in aardes rust
Gelijk een boom die t licht begroet met lust
O vleugels wijd in hemels adem zwevend
Waar wolkjes walsen in de zonneschijn
De stilte streelt de bladeren beven
En t hart herleeft in t vrije vaste zijn
Geen muil…
Lachende hyena
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
162 Mijn nachten zijn als lucide leesvoer
voor de duisternis in mijn gedachten
ik heb de mensheid lief met haar gebreken
het heeft misschien geen enkel nut
dit schrijven, mijn leven, mijn gedachten
en het is ook maar de vraag
of het allemaal ergens naar toe gaat
soms lijkt het nergens dichterbij dan ooit
is de leegte onweerstaanbaar optimistisch…
verwelkom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
105 open de deur
en/of beide ramen
kijk niet naar buiten
hooguit héél even
zet je in je stoel
en laat hem binnenkomen
de tijd
de lege tijd
de kale, lege tijd
de serene, lege tijd
de sneeuwwitte, lege tijd
buig het hoofd
en nip aan hem
leg hem op je tong
langzaam
langzaam
stil
dankbaar
diep dankbaar…
Liefdesbrieven uit een achterbuurt
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
186 In hoeverre het waarheid is
hetgeen je dikwijls beweerde
zo dichter bij de letterlijke armoede
in ontroerende liefdesbrieven uit een achterbuurt
van een verlegen land vol verborgen leed
kan ik je niet vertellen, ik ben onwetend
het wekt verbazing dat ik in gedachten
witte en rode rozen kan laten verwelken
in de eenzame roze vaas op het grenen…
Ik kies dit pad
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
119 Ik sta in een wereld
waar regels loslaten,
waar oude beloften
afbladderen onder druk.
Ik zie hoe macht duwt,
zonder schaamte, zonder grens,
hoe schaduwen langer worden
dan waar ze thuishoren.
Maar ik ben niet machteloos
omdat ik geen reus ben.
Ik ben niet stil
omdat ik tussen anderen sta.
Ik spreek eerlijk,
ook als waarheid schuurt…
De regenboog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
61 Hij die speurde
naar het einde
ergens op de grond
Terwijl die pot vol goud
al die tijd
vlak voor zijn voeten stond
Dagen achtereen
snuffelde hij tussen bomen
als een herdershond
Met gebroken rug
ravenzwart van verdriet
leek hij verslagen
Jarenlang hield hij vol
met volharding op zijn gezicht
getekend door eeuwige strijd
Door wind…
Wonder...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
45 Waar komt het woord “wonder” vandaan?
Als er geen wonderen bestaan?
Ja, wat een wonder.
Verwonder je maar niet,
als je het wonder niet ziet.
Het ligt aan onze ogen.
Het is zo gewoon wat we zien.
Het opgaan van de zon,
iedere morgen.
Dat hoort zo, dus maak je geen zorgen.
Hij was er al toen we begonnen.
Toen we nog speelden in het zand…
eigen huis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
64 hij kan vrij bewegen
in zijn eigen huis
waar hij niet stil hoeft te zijn
voor wie daar nooit komen zal
hier gelden zijn regels
niet de tegeltjesonwijsheden
aan de binnenwand
van zijn hersenen geramd
en het spijkerbed
kan er door de voordeur uit
het laatste laagje water
aandachtig opgedweild
alle naklingelende kopjes
kapotgekeild…
de mens alleen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
157 ik zwerf door de kilte van de nacht
mijn gevoel dekt de lading
er is niemand die het ziet,
in mijn winter
of draagt mij tastbaar mee,
misschien wel, maar doodstil,
buiten mij
geen enkel woord dekt mij toe
het is als verliezen
en rouwen, het overkomt je
men mag niets verwachten
je hebt het niet voor het kiezen
ik heb mezelf…
Wortelen en vleugels - vier natuurhaiku’s
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
52 Wortels diep in rust
vleugels openen naar licht
stilte draagt mij zacht
Zacht rijst de zon op
adem van de aarde stroomt
vleugels vinden rust
Wind streelt mijn gezicht
bladeren fluisteren zacht
vrij, maar stevig staat
Hemel vol adem
wolkjes dansen in de zon
hart vindt thuis in lucht…
Langs stil water
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
32 Een molen staat stil,
het water glanst zacht.
Het hout dat eens draaide ,
slaapt nu in het licht.
Het rad rust vredig en
het riet buigt zacht.
Een eend glijdt voorbij en
de wind... neemt alles mee!…