Alle inzendingen

Hij ging slapen, Was moe van ’t vrijen. Zij, omdat zij in haar dromen Verder wilde vrijen. Ze kwamen elkaar toen tegen In hun eigen dromen. Zij vrijde naar hartenlust, Hij lag met haar op de bank, Met d'ogen dicht genietend Van romantische muziek.…

Lusus bouwt een hut met drie hazelaarstokken en wilgentenen naast het houten bruggetje, waar een dwarsbalk helt naar het krioelend spiegelen van glas. Roeiend vangt hij de klanken. plompverloren rond zijn speeleend. Waarom bungel je, Ianus? Ondersteboven tussen twee roestige spijkerkoppen weegt hij versheid van gouden eendeneieren,…

vriendschap is als een vorm van broederschap, een extra arm aan de boom van het leven. . groots zijn zij die mij zo beschermen en aandacht hebben voor mijn zwakke zijden. . of degene die een traan wegneemt — pijn of vreugde, beide waar. . vriendschap groeit in gelijkheid, in aanwezigheid, en blijft bestaan zelfs in afwezigheid. . ik…

Mijn moeder was een heilige vrouw. O daar ligt blijdschap in die rouw. Mijn moeder was heilig, en rein, en zoet. Als de melk van haar borst... O mijn moeder was goed! En schoon, schoon oud! Niet één groef in haar wang, Haar ogen al ziel en haar woorden al zang! Gij hoordet, gij zaagt haar, en vroeg, mijn vriend: Ach, jongen waar hebt ge zo'…

In een bos van mooie woorden een nest vinden slapen in de takken van een taal als nachtvogels voorzichtig roepen, de ander als een echo over een dal van licht ------------------------------- uit: 'Barcarolle' (1997)…

Een jong bedrijf kweekt mos voor op beton Dat blijkt in sterk verstedelijkte delen Toch minstens wel een graad of acht te schelen Ik hoop dat dit ook werkt op mijn balkon Ik wil niet langer vluchten naar de bossen Ik vind dat ze mijn huis bemossen mossen!…

De boomtoppen wiegen zachtjes op de wind. Het wolkendek is nu grijs. De wind trekt langzaam aan. Regendruppels tikken zachtjes op mijn benen. De weerapp toont pieken donkerblauw. In het land is code rood van kracht. Het is wachten op een regenbui. Toch volgt opnieuw een tropennacht.…

als bij het afdalen van een kiezelpad langs een kust een zelfgekerfde wandelstok in jouw hand de klok van een kapel klinkt op jouw bevel of bij het opstijgen van dat maakbaar land aan die zee het aangepaste vleugelplan van jouw hand de zon aan de hemel zakt in haar zetel en bij het verdwijnen van elk groene blad van de struik die…

ik heb liedjes zonder woorden voor je gezongen ze raakten verloren tussen grijze bomen het lot dat alle liederen is beschoren glinsterende tranen nestelden zich in de warboel van je baard in de gloed van de maan hoorden we iemand huilen het was te vroeg om weer te keren naar zomerse dagen te laat om te voelen alsof de zon wat…

wat de liefde met mij doet lijkt soms op schermen met floret het is gelijk ballet, met schakende voet, de ander raken in mijn verlangen van overvloed . doch nagenoeg enkel het torso wel te verstaan en alert aanzien hoe mijn geliefde prooi op haar vaardigheid wedt . het is een spel van komen en gaan alsof men telkens van schaduw wisselt…

dit geheel moet nog uiteenvallen in de som van alle delen het vruchtvlees is nog niet volmaakt gedragen tot voortgang tot hier geldt berichtgeving als vanouds onder voorbehoud door tijdgebrek komt het moment zich in grondlagen te onteigenen eerder dan ontwrichting in voorbestemde bloedlijnen uit lijfsbehoud van het eigen totale,…

Wil je nog een keer mijn nieuwe naam fluisteren nu ik doof voor argumenten blindelings de weg kwijt raak door wat ik voorgoed ga verliezen aan het front met bloederige feiten tot kanonnenvoer verworden voordat ik blijf zwijgen in mijn graf.…

Ik gord mij aan tot een werk rijk aan wederwaardigheden vol verscheurende tweespalt in Rome en in de provincies en tot in de hoogste elites families in afgunst en nijd bloedig zelfs tot in de vrede Vier keizers op brute wijze uit de weg geruimd door eigen dolk of het zwaard burgeroorlogen drie in getal en minstens zoveel in den vreemde…

Mensen mishandelen en twisten en dat was niet voorzien - een ongewenst gevolg van hun zelfstandigheid Natuurlijk kan God zich bedenken Weg met de schepping! Weg met de scheiding van de wateren in de hemel en op aarde! Een zondvloed, en zand erover! Opnieuw! Ander plan! Vooruit, een nieuw begin een redding en de berusting dat er nu eenmaal…

dan zie ik naar jou, jij bent het romige softijs dat mijn ogen nog wonderlijk doet smelten, zelfs het toefje slagroom likt aan mijn innerlijkste verlangen onze tongen likken tesaam aan het restje dat als een romig straaltje lekkernij zacht door de mui wordt gedirigeerd naar jouw mond, jouw mond die ik al vijfenveertig jaar heb geproefd…

we hakken hazelnoten koesteren rozijnen en dadels roosteren rogge, tarwe en haver lopen in de vroegte van de morgen de meer dan dorstige tuin binnen met onze goedgevulde gieters nu en dan vallen, knakken, breken we zoeken een legerstede wikkelen ons in zachte doeken pogen ongeduldige uren en/of dagen te koesteren zorgen goed…

Toen haar blik de mijne kruiste, Wist ik meteen, zij is het, 'n Gevoel van top tot teen, Alsof ze in m’n lichaam huisde. Ze reageerde zonder woorden, Wat ze zei, sprak uit haar blik, We hoefden het niet te zeggen, Onze ikken werden één. Onze harten klopten één ritme, Ons bloed stroomde tesaam Door aan elkaar behorende adren, Duidelijk…

JAKOBA trad met tegenzin Ter snode wereld in; En heeft zich aan het end geschreid, In hare onnozelheid. Zij was hier nauw verschenen, Of ging, wel graag, weer henen. De moeder kuste 't lieve wicht Voor 't levenloos gezicht, En riep het zieltje nog terug: Maar dat, te snel en vlug, Was nu al opgevaren…

Zit ik een week te peinzen over grappen om wat die domme Infantino deed, heb ik een pakkend snelsonnet gesmeed, blijkt dat die vent zijn plannen weer gaat schrappen. Daarmee bezorgt hij zich een nieuw probleem: ik overweeg nu een miljardenclaim.…

De aarde is zwaar, de sterren zijn ver, en ik ben wentelensmoede, wilde versintelen als een ster, moet op en onder spoeden. De zwarte, dikke wereld rond laat ik mij onder het gaan steigeren, kantelen op mijn mond, opstaan en slapengaan, opsteigeren, omkantelen op mijn mond, opstaan, slapen gaan. En lang nadat ik dood zal zijn dein ik…

De oorlog in mijn hoofd Een strijd vol aan de gang Een constant gevecht tussen het goede en het kwade Niet meer duidelijk wat het is Geluk voelt niet juist Verdriet al helemaal niet Omringd door mensen die het goed bedoelen Maar toch zo alleen Een wil om te leven Een wil om te sterven Een contrast zo wazig Mijn eigen grenzen verdwenen Waar…

wij zullen dan zeker samenkomen op een meanderende dijk wellicht waar de geur van indrogend slijk geen afbreuk doet aan ons uitzicht in die aanstormende geschiedenis wat ook weer een verleden wordt worden wij vast en zeker aanbeden op dat toneel waar niks aan schort daar hangt het rode gordijn recht komen slechte recensies amper voor kringelt…

Sans Souci woont al ruim twintig jaar in het grondstoffenrijk van het zuiden rond de pietersberg in limboland bij de vaalser- de cau- en de maasberg de heuvels van de droogkomieken koekenbakkers en zingende kelen in het door schrijnend aculturele ontlezende laaglanders bevolkte destijds kundig water beherend door droogte thans pijnlijk ontberend…

Springbalsemien staat als zachte roze poort voor ondoordringbaar bos.…

Ik heb nooit gedacht dat ik zou blijven. Geen lijn zonder einde, nergens. En toch, hier is het, nu. De zin terwijl het gebeurt. Een dag telt omdat hij eindigt. Een gesprek raakt je omdat het ophoudt. Een hand die je vasthoudt is waardevol omdat ze ooit loslaat. Sartre zocht een gemis dat ik nooit heb gekend. Misschien verschijnt betekenis…

deze plek is onbekend toch zegt iedereen ervan te weten alles rechtlijnig, geen doolhof van twijfel of milde fluister hier is geen waarheid te vinden daarvoor is de vindplaats te stellig het water nog te vloeibaar en bomen te schaars voor bos voorbij onaangeroerde weelde lonkt wederkeer in veilige haven het blijft bij woorden, vastgelegd…

Het profootvolk weet al niet meer waar melk vandaan komt of het leer boots on the grond, met rubber zool verdwenen zonder wederkeer ook metamorfoseerden hosen tot made in china namaakleer Bestaat het koebeest bij de gratie van haar uier slechts voor kaas gezuurde melk, kefir en vla of wordt de huid te duur verkocht en is profootvolk reeds…

Waar moet je over schrijven als er zoveel brand Zovelen als kudden rennen naar een ander land en dan weer terug? Over lange rijen bij een benzine pomp? Schrijven over mijn tuin toch lieflijk ‘t uitzicht ondanks het gele gras ‘t bos mooi en koel ondanks het lage water in de plas er eten in mijn koelkast was? Er een wij is, altijd…

nog ligt de zomer in de berm die aan de oever staat te braken, althans zo zie ik het aan de dagen die fungeren als kwalijke daden die me teisteren met nachten die gelang de tijd voortschrijdt niet verzachten maar onevenredig toeneemt deze rotatie schommelt op het hellend vlak dat in graden van recht naar staand in ongelijke hoeken wordt…

Jij bent voor mijn hoofd als voer voor leven, Of zoete seizoensregen op aarde; En voor jouw vrede dien ik te streven Als vrek worstelend met echte waarde. Nu fier als een genieter, toch weldra Bang dat deze tijd zijn schat zal stelen; Nu makend dat jij alleen met mij gaat, Dan, wereldwijd, mijn pret moeten delen: Soms vervuld door het feest…