168770 resultaten.
Ik kan alles
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
33 Ik zing de vogels uit de lucht,
speel piano, gitaar en dirigeer orkesten
en breng warmte als ik zucht.
Ik laat de zon opkomen als ik wil,
loop op vuur en op water
en leg al het verkeer stil.
Ik stelp het bloeden uit een wond,
verander zoet in zuur
en maak een vierkant rond.
Ik schrijf romans en gedichten,
teken en schilder in alle stijlen…
Wat homo sapiens
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
28 Wat is geworden van homo sapiens
wij zijn immers de denkende mens
die bij voorkeur altijd ethisch handelt
als hij zijn levenspad bewandelt
begon het ooit met ijdele hoogmoed
gevolgd door gretige graai- en hebzucht
die in er sociaal opzicht zo toe doet
ademt niet Ieder gratis de lucht
gekregen van de vrij waaiende wind
die iedereen…
‘t Huwelijkspad…
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
88 Als jij mijn spons was zou ik eeuwig baden
in dit reusachtige bad vol sop
zacht strijkend over rug en liefdes bladen
tot einde der leven genieten
wetende dat ik nooit meer stop
Als jij hier verschijnt, stiekem in gedachten
denk ik niet altijd aan je gezicht
maar aan intieme delen
want het kan me niets meer schelen
ik zou al mijn verlangens…
Het geluk dat draagt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
32 In ’t web van dagen, strak gespannen,
waar ieder draadje trilt en zingt,
wordt ’t lot van één door allen opgevangen,
als wind die door een korenveld heen slingert en bezingt.
Want waar een mens in stilte bloeit,
ontspringt een bron die verder reikt;
geluk dat zacht een ander stuwt,
totdat het hele veld ontwijkt
de schaduw van het enkel…
De zon zegt zo veel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
23 De zon zegt zo veel,
maar de maan verspreidt een licht --
dat naar je luistert.…
Who dunnit?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
35 In dit vers daar zit een dader
van een moord nog nooit gepleegd,
het verdichte alibi is verdwenen
want bewijs verklaart niet nader
waartoe het slachtoffer zich leent
De rechercheur komt onderzoeken
zet de plaats delict af met een lint,
Who dunnit? Dat is niet de vraag
als hij maar nergens sporen vindt,
van ongeoorloofd handelen
In de…
Bodembedekker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
39 Het lag er aan
of hij er tegen kon
hoe lang de stilte
nu weer zou bestaan
Hij wilde regen
én de zon
als bodembedekker
geslagen in de orde
der kameleons
Zijn ironische tronie
in oneindige gladheid
standvastig
zo gestreken dat
zij hem onderschatte
De bekende woorden
die zouden vallen
voordat zij de deuren
wederom liet…
De wereld ontvouwde zich
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
12 De wereld ontvouwde zich voor jou
in wat vrijheid heten mag
ik voorvoelde jouw gaan
overmoedig
zelfvoldaan
Toen op vaste bodem –
invoelend
een simpel mens
onverhoopte dromen
Eén herinnering voedt nu eenzaam vuur
waar verbinding gezocht wordt
Wij zijn nergens meer te bekennen
nooit meer als licht
wat wel schijnen
zal
Jij zit klem…
Coconut prince
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
67 Een aan lager wal gespoelde
boa constrictor
knijpt de kat fijn
uit de hoogste boom
waar kokosnoten gieren
en uit de weerklank vallen
die door geen hond gebeten
noch door bezwete mensenhanden
werd bezeten
een brainbox schoot te hulp
kwam op de proppen voor de draad
en bracht de schouw ten tonele
aan het verzamelde publiek
en de fanmailfans…
Theodora
gedicht
3.2 met 10 stemmen
4.395 Uit de coulissen van het Hippodroom
kwam deze danseres. Haar fonkelogen
verraden hoe zij hoerde zonder schroom.
Zij pronkt beaat, haar woord klinkt onvertogen.
Zij droomt nog wat onwennig in haar weelde.
Of ziet zij lonkend naar de tegenwand
de laatste minnaar die haar warmte streelde,
haar luister gaf en macht van hogerhand?
De volle beker…
Oud hart, dat niet bemind en heeft
poëzie
4.6 met 5 stemmen
1.844 Oud hart, dat niet bemind en heeft
dan als een bedelaar, die géeft
om eigen armoê te vergeten;
hoe hebt gij, strammer te elke dag,
maar vromer aan uw glimme-lach,
uw trage levens-straat gesleten!
Elke ure, meerdre deuren toe,
elke' avond pijnelijker moe,
en elke nacht wat langre wake;
wat ijlren honger in uw borst
bij iedre…
Levenscyclus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 Lente is’t begin,
Na de zomer komt de herfst,
Winter is’t einde…
Een meidag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
44 arbeid adelt soms
met zinvol werk leuk contact
en dito contract…
Ik, JAN: de trein, de kinderen, de dames: van kibbelen naar kabbelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
18 De trein gisteren van Rotterdam-Alexander naar Utrecht
Effe rust is de gedachte na een chaotische dag
Effe slapen, wellicht, misschien!
Nou vergeet het maar JAN
kibbelende gillende kinderen
crescenderend gewelds kabaal
Ik verplaats me verderop
Naar kabbelende babbelende dames
Pianissimo kletsend
Doch niet slaapverwekkend
Zelfs…
Het tweede zien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
34 Dubbelglas ben ik: het gezicht van de stad,
waar het jaar hangt aan mijn versleten mouw;
de toekomst lees ik in een oud gebouw—
steeds denk ik aan de flat die mij eens betrad.
Het zwarte lood schraapt niet aan mijn stenen huid;
heel soms hangt er een laken voor mijn oog,
toch zie ik wel de drukte van het betoog—
dat ik ze binnen liet, was een…
de blauwe moeder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
27 Kruip ik door een termietenberg
grijze blokken openen
je bloedstromen tikken
de blauwe moeder lokt
je vrat alles,
alles wat ooit plant was
Vrijheid!… ik hoorde het je schreeuwen,
de echo likt
de wanden in elke cel…
Muggenland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
62 Dwalend door mijn heimwee
in gedachten in het muggenland
aan de oevers van een zoetwatermeer
speel ik met jou, en jij met mij de vermoorde onschuld
en we koesteren de onschatbare waarde van humoristische
dwalingen in de ernst van het volle verstand
plotseling maak jij door intense emoties
van een kleine mug een grote olifant
te zwaar om…
ode aan het eten met mes en vork
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
56 Een Humoristisch Gedicht Over Eten met Mes en Vork
Er was eens een man genaamd Kees,
die at zijn soep met een vork en een lepel, steevast in de geest.
Hij had een tafel vol met lekkernij,
maar met zijn mes en vork was hij niet zo blij.
De Soep
Met zijn vork stak hij in de soep,
de soep lachte terug, als een ondeugende snoep.
Hij zei: “Waarom…
Gefeliciteerd Kees
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
73 ‘je hebt de troostprijs gewonnen
voor de slechtste debatronde
tijdens het intellectuele discours’
de kaart lag tussen andere lotgevallen
van ongeopende post en totoballen
op de kokosmat – nog in de verpakking
op de ijskastdeur was blijven plakken
een vette foto uit een magazine
van een cultgitarist in boa-uniform
‘zijn noten werden…
niet omdat hij het is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
43 De zwakke zachtheid die hij veinst
in momenten van overactiviteit
bij innerlijke onrust
Geforceerde vriendelijkheid
als zijn geest de zintuigen
niet meer volgen kan
is een laatste strohalm
tegen desintegreren
Welwillendheid staat paraat
een winterjas die hij aantrekt
voordat iets
noch iemand
daarom vraagt
Hij moet wel
flexibel…
Fruitgaard
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
47 Wat voor waarde heeft het
de structuren van de psyche
het lezen en leren over oorzaken
achtergronden die woest maar leeg zijn
één gevoelsmoment wuift dat alles weg
mijn hand die even woelt
door je zachte wintervrije haren
tenminste als dat had gekund
nooit beleefde seconden
kietelen aan mijn horizon
dringen zich op zonder vragen
zoals…
Soms
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
47 Na even wachten valt soms alles weer
waar het moest zijn: de stilte, het betrachten
van de vreugde, hang naar lente of naar wijn.
Soms kan ik haast niet wachten, vult
mijn ongenoegen heel de lucht en
ziet niet meer wat echt belangrijk is:
de tederheid bij 't zien van pijn,
het heel geduldig groeien van de
eerste lentebloemen, de lach van…
Hoge bomen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
105 Of je gelogen hebt, weet ik niet
er ligt een waarheid ergens in het midden
waar de hoge bomen zwijgen is harde wind
meedogenloos, jouw karakter
aan de ernst van vergankelijkheid
onderhevig, zoals de kruinen buigen
dansen oude woorden onbevangen
wanneer het toeneemt dat verlangen
die zoete heimwee naar een zoen
maar we kunnen het niet…
De maat van het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
44 Wanneer de dag zijn grenzen overschrijdt
en gulzig wordt van licht en lange uren,
neemt hij meer ruimte dan hem toebehoort
en schrijft zijn wet in schaduwloze muren.
Maar tijd, die alles weegt met trage hand,
laat geen onrecht ongebroken duren;
zij opent stil de poort naar tegenkracht
waar zwakken in de duisternis kunnen schuren.
De nacht…
Zilt…
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
123 Zij staarde hoopvol over het water
waar de horizon ontvouwde
als een grijze zakdoek
en de zee tuurde mee
vol vertrouwen toonde hij
de laatste bladzijde van het boek
terwijl zij golven telde, telden de uren
tot haar ogen brandden, van al dat turen
Ergens in de horizon, voorbij al het niets
waar lucht en water samensmolten
hoopte…
Veranderprojecten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
29 Mijn werk is me niet te veel
Het is me te weinig
resultaat en bevestigt juist
wat had moeten veranderen
Het zijn nieuwe zakken
voor verzuurde wijn
Het helpt geen problemen
de wereld uit, het stelt
de managers gerust
En daar leef ik van, daar
word ik ongelukkig van
en het personeel nog meer
.....na de wandelmeditatie
.....over de missie…
Lach-of-ik-schiet-show
snelsonnet
2.5 met 4 stemmen
90 De wereldorde is flink opgeschud,
Trump laat zijn oog op vreemde landen vallen,
Hij laat zijn stem op heel de aarde schallen,
En denkt alleen maar aan z’n eigen nut.
Zelfs op die avond, waarop humor mag,
Werd er geschoten, maar niet in de lach.…
Wielen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
42 zij stapt haar
huis
op wielen in
alles ligt vast
het begin
de sleutel draait
geen omweg meer
rijdt de straat uit
keer op keer
de eerste kilometer
gaat nog stroef
haar handen strak
en hoofd nog dof
maar langzaam zakt
het moeten weg
de weg wordt ritme
recht en echt
een stop langs
een lege baan
motor uit
de dag…
Stoepenstad
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
41 Wat ik lees is geschreven
met jouw levensinkt
In een taal die niet bewaard
en mij lichtjes doet verbazen
zij wijst in de richting
van een heel ander leven
ken jij mijn stoepenstad ?
waarin jij misschien mijn donkerte vermoedt
til me maar op met jouw eigenheid
om zo mijn landschap te doorgronden
want wat ik zie kan jij zien
de rozenoevers…
Gij hieldt mijn hoofd in uw handen
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.469 Gij hieldt mijn hoofd in uw handen
En kustet mij de mond.
Ik zag uw ogen branden,
En zwijgend vroeg ik u wat zwijgend gij verstond.
Wat kan ik meer nog geven
Dan wat ik lang reeds gaf?
Zoen weg ons koortsig leven,
Dat saam wij dalen in de koelte van het graf.
Ik zag uw ogen branden.
Mij docht, gij waart de Dood.
Ik hield u met bei mijn…