168774 resultaten.
De beheerder van de zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
34 En jij kuste mij
daar,
zo lief
zo teder
Zo warmhartig,
als dat geen zoen
ooit had gedurfd
Je fluisterde
met mijn lippen
en gaf iets
in overvloed
Tot ik
plots
de Bewaarder trof,
maar zei
“..Het is goed”
Zodat ik nu zo
diep gesneden,
met twee snaren
langs mijn mond
Naast jou
bij mijn kade,
stilletjes
mag wenen…
Zeven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
41 Meisje toch,
Een trillend hartje en angst.
Op mijn bangst hoorde ik jouw woorden:
“Eenmaal weg, hoef je niet terug te komen.”
Deze deur is dicht.
Ik voelde het gewicht —
de pijn in mijn borst,
van nergens anders kunnen zijn.
Groot en machtig was jij,
en boos op mij.
Bang en klein was ik,
niet alleen van de schrik.
Papa is boos,…
boom~grond~bos
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
32 Buiten roept een uil,
de dag is voorbij. Ik droom
dat ik een boom ben,
alleenstaand, weemoedig in een
dicht beloverd bos.
Mijn kruin huilt als de wind, mijn
takken knakken, mijn bladeren
rillen. Het bos rondom mij
hoort mij niet, het is zo veraf,
onbereikbaar.
Maar ondergronds roeren zich
de tongen van duizend schimmeldraden.
Alle bomen…
Favoriet
snelsonnet
3.8 met 8 stemmen
83 “Het slachten van een koe is best een punt,
Maar kruis nou eens een Holstein met een Blauwe,
Dan steek ik graag de handen uit de mouwen,
Want dat is wel mijn favoriete rund.”
Ik vraag me af, maar kom er niet echt achter:
Wie kiest de koe als favoriete slachter?…
verborgen tranen
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
42 er zijn van die momenten
dan splijt een oud gevoel
zich van mijn nieuwe lente
als oude zuigende wortels
schraal, zo gevoelloos koel
een onbegrepen negatief
verbeeld in grijs en zwartwit
hoe de ziel werd verscheurd
nimmer zal die herinnering
alsnog in zorgende liefde
worden ontwikkeld
laat staan in een zomers
bouquet worden gekleurd…
Eenzame wegen
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
40 Eenzame wegen volgen me,
als honden zonder naam.
Ze kennen mijn stap,
mijn twijfel,
mijn traagheid.
De zee ligt daar —
onverschillig,
als een god
moe van gebeden.
Vogels snijden door de lucht
alsof vrijheid mij uitsluit.
Ze bestaan waar ik niet kom,
om mijn schaduw
die niet vliegen
kan.
Ik draag mijn trots als een wond,
open, zorgvuldig…
Ik kan alles
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
33 Ik zing de vogels uit de lucht,
speel piano, gitaar en dirigeer orkesten
en breng warmte als ik zucht.
Ik laat de zon opkomen als ik wil,
loop op vuur en op water
en leg al het verkeer stil.
Ik stelp het bloeden uit een wond,
verander zoet in zuur
en maak een vierkant rond.
Ik schrijf romans en gedichten,
teken en schilder in alle stijlen…
Wat homo sapiens
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
30 Wat is geworden van homo sapiens
wij zijn immers de denkende mens
die bij voorkeur altijd ethisch handelt
als hij zijn levenspad bewandelt
begon het ooit met ijdele hoogmoed
gevolgd door gretige graai- en hebzucht
die in er sociaal opzicht zo toe doet
ademt niet Ieder gratis de lucht
gekregen van de vrij waaiende wind
die iedereen…
‘t Huwelijkspad…
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
90 Als jij mijn spons was zou ik eeuwig baden
in dit reusachtige bad vol sop
zacht strijkend over rug en liefdes bladen
tot einde der leven genieten
wetende dat ik nooit meer stop
Als jij hier verschijnt, stiekem in gedachten
denk ik niet altijd aan je gezicht
maar aan intieme delen
want het kan me niets meer schelen
ik zou al mijn verlangens…
Het geluk dat draagt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
32 In ’t web van dagen, strak gespannen,
waar ieder draadje trilt en zingt,
wordt ’t lot van één door allen opgevangen,
als wind die door een korenveld heen slingert en bezingt.
Want waar een mens in stilte bloeit,
ontspringt een bron die verder reikt;
geluk dat zacht een ander stuwt,
totdat het hele veld ontwijkt
de schaduw van het enkel…
De zon zegt zo veel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
23 De zon zegt zo veel,
maar de maan verspreidt een licht --
dat naar je luistert.…
Who dunnit?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
38 In dit vers daar zit een dader
van een moord nog nooit gepleegd,
het verdichte alibi is verdwenen
want bewijs verklaart niet nader
waartoe het slachtoffer zich leent
De rechercheur komt onderzoeken
zet de plaats delict af met een lint,
Who dunnit? Dat is niet de vraag
als hij maar nergens sporen vindt,
van ongeoorloofd handelen
In de…
Bodembedekker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
41 Het lag er aan
of hij er tegen kon
hoe lang de stilte
nu weer zou bestaan
Hij wilde regen
én de zon
als bodembedekker
geslagen in de orde
der kameleons
Zijn ironische tronie
in oneindige gladheid
standvastig
zo gestreken dat
zij hem onderschatte
De bekende woorden
die zouden vallen
voordat zij de deuren
wederom liet…
De wereld ontvouwde zich
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
15 De wereld ontvouwde zich voor jou
in wat vrijheid heten mag
ik voorvoelde jouw gaan
overmoedig
zelfvoldaan
Toen op vaste bodem –
invoelend
een simpel mens
onverhoopte dromen
Eén herinnering voedt nu eenzaam vuur
waar verbinding gezocht wordt
Wij zijn nergens meer te bekennen
nooit meer als licht
wat wel schijnen
zal
Jij zit klem…
Coconut prince
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
72 Een aan lager wal gespoelde
boa constrictor
knijpt de kat fijn
uit de hoogste boom
waar kokosnoten gieren
en uit de weerklank vallen
die door geen hond gebeten
noch door bezwete mensenhanden
werd bezeten
een brainbox schoot te hulp
kwam op de proppen voor de draad
en bracht de schouw ten tonele
aan het verzamelde publiek
en de fanmailfans…
Theodora
gedicht
3.2 met 10 stemmen
4.396 Uit de coulissen van het Hippodroom
kwam deze danseres. Haar fonkelogen
verraden hoe zij hoerde zonder schroom.
Zij pronkt beaat, haar woord klinkt onvertogen.
Zij droomt nog wat onwennig in haar weelde.
Of ziet zij lonkend naar de tegenwand
de laatste minnaar die haar warmte streelde,
haar luister gaf en macht van hogerhand?
De volle beker…
Oud hart, dat niet bemind en heeft
poëzie
4.6 met 5 stemmen
1.845 Oud hart, dat niet bemind en heeft
dan als een bedelaar, die géeft
om eigen armoê te vergeten;
hoe hebt gij, strammer te elke dag,
maar vromer aan uw glimme-lach,
uw trage levens-straat gesleten!
Elke ure, meerdre deuren toe,
elke' avond pijnelijker moe,
en elke nacht wat langre wake;
wat ijlren honger in uw borst
bij iedre…
Levenscyclus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 Lente is’t begin,
Na de zomer komt de herfst,
Winter is’t einde…
Een meidag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
44 arbeid adelt soms
met zinvol werk leuk contact
en dito contract…
Ik, JAN: de trein, de kinderen, de dames: van kibbelen naar kabbelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
18 De trein gisteren van Rotterdam-Alexander naar Utrecht
Effe rust is de gedachte na een chaotische dag
Effe slapen, wellicht, misschien!
Nou vergeet het maar JAN
kibbelende gillende kinderen
crescenderend gewelds kabaal
Ik verplaats me verderop
Naar kabbelende babbelende dames
Pianissimo kletsend
Doch niet slaapverwekkend
Zelfs…
Het tweede zien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
37 Dubbelglas ben ik: het gezicht van de stad,
waar het jaar hangt aan mijn versleten mouw;
de toekomst lees ik in een oud gebouw—
steeds denk ik aan de flat die mij eens betrad.
Het zwarte lood schraapt niet aan mijn stenen huid;
heel soms hangt er een laken voor mijn oog,
toch zie ik wel de drukte van het betoog—
dat ik ze binnen liet, was een…
de blauwe moeder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
30 Kruip ik door een termietenberg
grijze blokken openen
je bloedstromen tikken
de blauwe moeder lokt
je vrat alles,
alles wat ooit plant was
Vrijheid!… ik hoorde het je schreeuwen,
de echo likt
de wanden in elke cel…
Muggenland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
62 Dwalend door mijn heimwee
in gedachten in het muggenland
aan de oevers van een zoetwatermeer
speel ik met jou, en jij met mij de vermoorde onschuld
en we koesteren de onschatbare waarde van humoristische
dwalingen in de ernst van het volle verstand
plotseling maak jij door intense emoties
van een kleine mug een grote olifant
te zwaar om…
ode aan het eten met mes en vork
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
58 Een Humoristisch Gedicht Over Eten met Mes en Vork
Er was eens een man genaamd Kees,
die at zijn soep met een vork en een lepel, steevast in de geest.
Hij had een tafel vol met lekkernij,
maar met zijn mes en vork was hij niet zo blij.
De Soep
Met zijn vork stak hij in de soep,
de soep lachte terug, als een ondeugende snoep.
Hij zei: “Waarom…
Gefeliciteerd Kees
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
74 ‘je hebt de troostprijs gewonnen
voor de slechtste debatronde
tijdens het intellectuele discours’
de kaart lag tussen andere lotgevallen
van ongeopende post en totoballen
op de kokosmat – nog in de verpakking
op de ijskastdeur was blijven plakken
een vette foto uit een magazine
van een cultgitarist in boa-uniform
‘zijn noten werden…
niet omdat hij het is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
45 De zwakke zachtheid die hij veinst
in momenten van overactiviteit
bij innerlijke onrust
Geforceerde vriendelijkheid
als zijn geest de zintuigen
niet meer volgen kan
is een laatste strohalm
tegen desintegreren
Welwillendheid staat paraat
een winterjas die hij aantrekt
voordat iets
noch iemand
daarom vraagt
Hij moet wel
flexibel…
Fruitgaard
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
48 Wat voor waarde heeft het
de structuren van de psyche
het lezen en leren over oorzaken
achtergronden die woest maar leeg zijn
één gevoelsmoment wuift dat alles weg
mijn hand die even woelt
door je zachte wintervrije haren
tenminste als dat had gekund
nooit beleefde seconden
kietelen aan mijn horizon
dringen zich op zonder vragen
zoals…
Soms
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
47 Na even wachten valt soms alles weer
waar het moest zijn: de stilte, het betrachten
van de vreugde, hang naar lente of naar wijn.
Soms kan ik haast niet wachten, vult
mijn ongenoegen heel de lucht en
ziet niet meer wat echt belangrijk is:
de tederheid bij 't zien van pijn,
het heel geduldig groeien van de
eerste lentebloemen, de lach van…
Hoge bomen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
107 Of je gelogen hebt, weet ik niet
er ligt een waarheid ergens in het midden
waar de hoge bomen zwijgen is harde wind
meedogenloos, jouw karakter
aan de ernst van vergankelijkheid
onderhevig, zoals de kruinen buigen
dansen oude woorden onbevangen
wanneer het toeneemt dat verlangen
die zoete heimwee naar een zoen
maar we kunnen het niet…
De maat van het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
44 Wanneer de dag zijn grenzen overschrijdt
en gulzig wordt van licht en lange uren,
neemt hij meer ruimte dan hem toebehoort
en schrijft zijn wet in schaduwloze muren.
Maar tijd, die alles weegt met trage hand,
laat geen onrecht ongebroken duren;
zij opent stil de poort naar tegenkracht
waar zwakken in de duisternis kunnen schuren.
De nacht…