Alle inzendingen

De oud-minister spreekt zich kritisch uit, hij durft -- dat nu pas te doen.…

Groene kikker zwemt zomerlicht op de vijver geen rimpel beweegt Hij drijft in water dat meer verbergt dan toont, en iets in zijn kalme bijzijn opent een diepte die de aandacht vertraagt tot een helderheid die niet hoeft te worden benoemd. Zijn ogen rusten op het oppervlak alsof ze luisteren naar wat onder hem leeft; een beweging ontvouwt…

Op een bloem rustend vleugels dragen het zonlicht een stil ogenblik Ze beweegt door het ochtendlicht als iets dat niets wil bereiken, en toch opent zich een ruimte waarin mijn aandacht zich verzamelt, een trage helderheid die ontstaat zonder richting. Haar broze vleugels raken het veld alsof ze luisteren naar wat in het zachte licht verborgen…

In mijn amoureuze liefdestasten ben jij de betoverende schoonheid van mijn diepste tedere verlangen en ik wil je het liefst liefhebben in een stilte die oneindig lijkt alleen het voelen speelt de hoofdrol ik voel, er is een tegen beter weten in nu je tot wasdom komt in een vreemd land waar de bommen uit de hemel vallen en het lijkt dat…

Een schalkaard had een bie gevaân en hield ze bij haar vleren: "Kom hier! - hij zag een jongske staan! - kom hier mijn knappe kerel! Hier heb ik zulk een schoon fatsoen van beestje, ik wil ‘t u geven: pas op maar van ‘t niet dood te doen, en laat het beestje leven. Kom aan; je hand; doe toe, ‘t vliegt weg; doe toe want ‘t gaat ontsnappen!…

Men heeft mij toegedekt met duizend namen door eeuwen vroomheid en ontzag bedacht, mij op een troon geplaatst, gebrand in ramen, met milde tonen mijn gezicht verzacht. Maar Mirjam was mijn naam toen ik nog jong door zon en wind getekend en getaand met velen water putte uit één bron en heuvels wollig van het vee zag staan. De weelde van een…

Ik wil iets dichten over won’dre wolken, zoals wel ied’re dichter pleegt te doen. Het thema is helaas zeer uitgemolken, zal het een smetje zijn op mijn blazoen? ’k Zie wulpse wolken gaan langs lichte loopse luchten. ’Had ik dat maar geschreven’, hoor ik u verzuchten.…

Bloed, in dezelfde stilte bewaard, toch ieder onder een andere hemel. Waar de tijd haar handen niet vouwde, bleef verwantschap een aarzelend vermoeden. Een helling, nauwelijks meer dan aarde, het water glanzend buiten bereik. Een kleine afwijking in het landschap, voldoende voor oud zeer om weer te spreken. Huizen van vroeger zonder muren, erfenissen…

in de ochtendzon jaagt vanaf een lage tak van de lijsterbes in virtuoze vluchten een groene libel op nachtvlinders en vliegjes…

Zorgeloos komt gans Wammes Waggel binnen bij heer Bommel, die knorrig roept: "Geen tijd!" Uit Ollies pijp springt een dwergje, en verwijt: "Kras op! Ik zal je op de waarheid pinnen!" Het kwade ventje tiert buiten zinnen; de onwelkome bezoeker wil hij kwijt, is tot steeds strenger oordelen bereid, maar kan door zedenpreken niets winnen.…

Achteruit kijken naar de voetstappen in de sneeuw, elk spoor keurig verklaard, elke misstap een les die pas na de val een naam kreeg. Maar de voeten staan al weer stil te trappelen, neus naar het wit dat nog niemand betrad, geen kaart, geen les, alleen kou tegen de wangen. De tred gaat verder terwijl de verklaring nog buigt over…

Soms keurt een slager eigen vlees doch meestal van een koe niet als een heilig dier doch meer als tweeling van de mens gedijend van de morgenstond tot laat bij rituelen haar kaken malen gras tot sap in viermaal maag en pens kan zij ooit zonder  hem of haar, der  schepping kroonjuwelen?  't zou onnatuurlijk zijn als…

Helder morgenlicht doet heel het park glanzen. Schepping in het klein bemoedigt ons vandaag weer voort te gaan aan Gods hand.…

luchten dragen dagen die komen en altijd weer zullen gaan, iets ervan “ afzagen “ is slechts het weerleggen van de vrijheden die ons steeds meer beletten om mens te zijn het gaat gepaard met overheden, stelsels van toen en het heden, doch de traliën worden dikker en schuren mondiaal tegen het monddood maken van moedige sprekers het…

Ik voel opa/s ziel in mij samentrekken van verlangen naar grond, geen akkers maar eigen graslanden Niet langer verdreven worden door de boerenzonen met hun honden, muizen en wantsen in de bedden voor hun zieken en hun zere rug van het ploegen en het planten wieden, oogsten en malen van het graan Ik ben verder gegaan…

Hij ging slapen, Was moe van ’t vrijen. Zij, omdat zij in haar dromen Verder wilde vrijen. Ze kwamen elkaar toen tegen In hun eigen dromen. Zij vrijde naar hartenlust, Hij lag met haar op de bank, Met d'ogen dicht genietend Van romantische muziek.…

Lusus bouwt een hut met drie hazelaarstokken en wilgentenen naast het houten bruggetje, waar een dwarsbalk helt naar het krioelend spiegelen van glas. Roeiend vangt hij de klanken. plompverloren rond zijn speeleend. Waarom bungel je, Ianus? Ondersteboven tussen twee roestige spijkerkoppen weegt hij versheid van gouden eendeneieren,…

vriendschap is als een vorm van broederschap, een extra arm aan de boom van het leven. . groots zijn zij die mij zo beschermen en aandacht hebben voor mijn zwakke zijden. . of degene die een traan wegneemt — pijn of vreugde, beide waar. . vriendschap groeit in gelijkheid, in aanwezigheid, en blijft bestaan zelfs in afwezigheid. . ik…

Mijn moeder was een heilige vrouw. O daar ligt blijdschap in die rouw. Mijn moeder was heilig, en rein, en zoet. Als de melk van haar borst... O mijn moeder was goed! En schoon, schoon oud! Niet één groef in haar wang, Haar ogen al ziel en haar woorden al zang! Gij hoordet, gij zaagt haar, en vroeg, mijn vriend: Ach, jongen waar hebt ge zo'…

In een bos van mooie woorden een nest vinden slapen in de takken van een taal als nachtvogels voorzichtig roepen, de ander als een echo over een dal van licht ------------------------------- uit: 'Barcarolle' (1997)…

Een jong bedrijf kweekt mos voor op beton Dat blijkt in sterk verstedelijkte delen Toch minstens wel een graad of acht te schelen Ik hoop dat dit ook werkt op mijn balkon Ik wil niet langer vluchten naar de bossen Ik vind dat ze mijn huis bemossen mossen!…

De boomtoppen wiegen zachtjes op de wind. Het wolkendek is nu grijs. De wind trekt langzaam aan. Regendruppels tikken zachtjes op mijn benen. De weerapp toont pieken donkerblauw. In het land is code rood van kracht. Het is wachten op een regenbui. Toch volgt opnieuw een tropennacht.…

als bij het afdalen van een kiezelpad langs een kust een zelfgekerfde wandelstok in jouw hand de klok van een kapel klinkt op jouw bevel of bij het opstijgen van dat maakbaar land aan die zee het aangepaste vleugelplan van jouw hand de zon aan de hemel zakt in haar zetel en bij het verdwijnen van elk groene blad van de struik die…

ik heb liedjes zonder woorden voor je gezongen ze raakten verloren tussen grijze bomen het lot dat alle liederen is beschoren glinsterende tranen nestelden zich in de warboel van je baard in de gloed van de maan hoorden we iemand huilen het was te vroeg om weer te keren naar zomerse dagen te laat om te voelen alsof de zon wat…

wat de liefde met mij doet lijkt soms op schermen met floret het is gelijk ballet, met schakende voet, de ander raken in mijn verlangen van overvloed . doch nagenoeg enkel het torso wel te verstaan en alert aanzien hoe mijn geliefde prooi op haar vaardigheid wedt . het is een spel van komen en gaan alsof men telkens van schaduw wisselt…

dit geheel moet nog uiteenvallen in de som van alle delen het vruchtvlees is nog niet volmaakt gedragen tot voortgang tot hier geldt berichtgeving als vanouds onder voorbehoud door tijdgebrek komt het moment zich in grondlagen te onteigenen eerder dan ontwrichting in voorbestemde bloedlijnen uit lijfsbehoud van het eigen totale,…

Wil je nog een keer mijn nieuwe naam fluisteren nu ik doof voor argumenten blindelings de weg kwijt raak door wat ik voorgoed ga verliezen aan het front met bloederige feiten tot kanonnenvoer verworden voordat ik blijf zwijgen in mijn graf.…

Ik gord mij aan tot een werk rijk aan wederwaardigheden vol verscheurende tweespalt in Rome en in de provincies en tot in de hoogste elites families in afgunst en nijd bloedig zelfs tot in de vrede Vier keizers op brute wijze uit de weg geruimd door eigen dolk of het zwaard burgeroorlogen drie in getal en minstens zoveel in den vreemde…

Mensen mishandelen en twisten en dat was niet voorzien - een ongewenst gevolg van hun zelfstandigheid Natuurlijk kan God zich bedenken Weg met de schepping! Weg met de scheiding van de wateren in de hemel en op aarde! Een zondvloed, en zand erover! Opnieuw! Ander plan! Vooruit, een nieuw begin een redding en de berusting dat er nu eenmaal…

dan zie ik naar jou, jij bent het romige softijs dat mijn ogen nog wonderlijk doet smelten, zelfs het toefje slagroom likt aan mijn innerlijkste verlangen onze tongen likken tesaam aan het restje dat als een romig straaltje lekkernij zacht door de mui wordt gedirigeerd naar jouw mond, jouw mond die ik al vijfenveertig jaar heb geproefd…