Alle inzendingen

Spangen Waar ik zo naar kan verlangen Dat is Spangen Ik voel mij het beste In het hartje van het westen Spangen En als een prachtig juweel Ligt daar het Sparta Kasteel Spangen Ik zal altijd naar je verlangen…

OP WEG NAAR ASCIANO Hoor je de oude vrouwen staan bij de fontein en zie je de zon hun gezichten beschilderen met voorbij vliegende tortelduiven Het plein is als een schelp gelegd en waaiert uit tegen de huizen waarvan de luiken daags sluiten ik kijk op hen neer vanaf het palazzo Hoor de oude vrouwen lachen ze draaien hun rokken in elkaar…

Nu het bijna winter is wil ik je nog iets melden: weet dat ik de zomer mis de vlinders op de velden Nu de winter binnentreedt wil ik je nog iets schrijven: weet dat ik ze niet vergeet zo’n vlinder zal beklijven Nu de winter voelbaar wordt wil ik je nog iets geven: weet, nu alles is verdord de vlinders zijn gebleven…

’s nachts geef ik hem soms een kusje als hij zo’n beweeglijke nacht heeft als hij weer door woeste dromen herbeleeft wat hij overleven moest en zou wat nooit meer hoeft omdat ik liever voel -en gauw! dat hij mij kusjes geeft de zoete zachtheid beleeft dat wij op onze dromen in vertrouwen zweven kunnen dus blijf ik hem die kusjes gunnen…

Je vertelt me dat mijn soms ongelukkige brein haar eigen redactie heeft in de denkwereld en ik geloof je met mijn utopische variaties ik probeer een nieuw spiegelbeeld een woordenboek in jouw gedachtenoceaan is als een verloren droom in pasteltinten mijn slaapkamer is een ongeschonden ravijn waar een bloemenzee bloeit, nog onbetreden terwijl…

Alsof míj onheus weer de mond werd gesnoerd mijn handen krampachtig gebonden, in kwalijke, vergeten tijden, door grenzen van hen die zelfs mijn geboorte de grootste zonde vonden. Mijn creativiteit die van stonde af aan de felste strijd aangaat met benauwend tegendraadse logica in weerspannige onnadenkendheid. Een impuls van aangeboren…

U wil makkelijk leven, maar... vertikt het om even af te wassen. 'Wensen zonder consequenzen.' Een dromer kan het niet mooier zeggen. Niet mee eens? U wil niet lukken? Waar bent u dan zoal mee bezig? Het goede uit te dagen? Het kwaad te inhaleren? Of kunnen verschillen u niets schelen? Van daadkracht heeft u nooit gehoord. Wel dat men…

De laatste blik De laatste knipoog De laatste lach Het laatste gesprek De laatste maaltijd De laatste kerst Die laatste vakantie Het laatste rapport Het eerste kleuterklasje…

"Wonderen of geen wonderen, vertaald of niet geparafraseerd danwel wederom vertaald," zo sprak Martinus Nijhoff, over zijn graf heen: EENIEDER VAN U moet maar kijken hoe hij over mij schrijft over de jongen en het kind dat ik ooit was eenieder is vrij in zelfgekozen vorm in onze taal te schrijven Zo ook over mijn alter…

Miracula an nulla miracula, conversa an non, paraphrasis expressa, aut iterum translata, schreeuwde de lakei naast koning Maximiliaan, boven de kroning uit: “Kijk maar hoe je over hem schrijft, over de jongen en het kind dat hij ooit was. Eenieder is vrij in zelfgekozen vorm in onze taal te schrijven. Zo ook over zijn alter…

De vrome mens mag de Heer blij loven. Hoe zijn op Aarde zijn christendaden als hij zich over Gods wil zal beraden, verrukt denkt aan het zalige Hierboven? Velen leven bewust bij slechts geloven in oppermacht, waar men nooit naar kan raden. Maar hun kracht is met werken beladen, waarbij gejuich klinkt in Hemelse hoven. Over de mensheid zweeft…

Zie hem gaan door een straat weer verkeerd het feest is elders wanneer en waar hij ook gaat het leven overspoelt de kwelders en trekt zo kerven in zijn ziel zie zijn zwoegen op de oever waar hij aanspoelend neerviel zijn vaart verloopt steeds stroever en elke partyboot passeert met opvarend vrolijke gasten geen die voor hem aanmeert…

Een hele goedemorgen juffrouw duif ik hoor u koeren met een zachte g uw toon is zoet, uw zang neemt mijn ziel mee naar maretakken in uw ochtendruif Waarom, vraag ik mij af of nee, waardóór lag u den ganse nacht doorwaakt te bed had u om twee uur dan geen thee gezet als het genoeg was lag u op één oor Of droomde u slechts dat…

Hij zat voorovergebogen boven de porseleinen rand. De deur stond op een kier. Aan de andere kant werd niets meer gezegd. Buiten reed verkeer. Iemand lachte op straat. Een hond blafte. De dag hield zich aan zijn schema. Er lag een kinderkamer verderop in het huis. Een bed dat niet was opgemaakt. Kleren over een stoel. Een raam dat dicht…

Groepen bewegen altijd Ze zijn geen dood gewicht elk lid ervan volgt met getrek en geduw de hartslag van het geheel ongeacht het gepiep van de vogels die voorop vliegen maar niet leiden, die een rafelrand van de zwerm zijn Bij gevaar zwenkt men weg en nog een keer wanneer het nog niet voorbij is Steeds verder vluchtend naar een heenkomen…

Zie in mijn handen lijnen kaarten van rivieren die droog komen te staan terwijl ik droom van morgen, als spinnenweb van licht en tijd mantel van verhalen, verloren in de strijd Ik weef maanlicht op een weefgetouw van mist elke draad een herinnering die de nacht heeft gekust mijn vingers knakken in de wind als takken van een oude, wijze boom…

Als ik mijn vleugels zou spreiden en opstijgen naar de wolken waar de wind door mijn haar zal blazen en de zon mijn huid verwarmd Zou ik dansen met de vogels hun veren glinsterend in het licht en mijn problemen bespreken met de maan in de koele avondlucht Ik zou rusten op de bovenste tak van onze eikenboom en naar beneden kijken op…

Er hangt een druppel aan de donkere kant van de zon Geblindeerd door de tragiek van het leven loopt zij naar de warme plek Haar zoon listig als hij is voorkomt de blauw met wit rode oorlog In de branding slaat een bulderende verwoesting van water stuk op wit geslepen stalen vorken Hij had zoveel haat voor haar door…

De vader vaak een doornenhaag Vol met scherpgepunte stekels Onvermogend tot met liefde kijken Naar het kind dat hij zo heel hoog al zag Onvermogend tot horen van het woord Van die hem steeds zo nader stond Stak hij tot op de allerlaatste dag Het kind moeizaam zoekend naar de grond Zag hoe hij met geloken ogen Heenging in de tere…

Aan de rand van mijn bewustzijn herken ik onaangeraakte dromen die bevangen in desillusie wervelen als een razende tornado Onaantastbare naakte fantomen beschimpen mij ongenadig door mijn angsten bloot te leggen, diep genesteld in mijn wezen In een draaikolk van bevroren beelden waarin alles verloren lijkt, zoekend naar een verborgen…

Ik denk geheel onbevangen dat er iets aan mijn strijkstok is blijven hangen besef bijgekomen van de schrik dat wat gevallen is met onwetendheid weer op te vangen.…

Van Berkel komt het kabinet niet in Vanwege een cv dat imposant leek Maar na wat grondig speurwerk door de krant bleek: Van studies deed ze louter het begin Van Berkel zegt: Ik zit er niet zo mee Staatssecretaris kan op mijn cv!…

Ik ben niet gevlucht om in dit land een Karikatuur te worden. Als karikatuur werd Ik in eigen land vervolgd. Tweedimensionaal Zou ik het ook goed doen, maar ik kijk wel Uit. Het publiek weet wat er op het spel Staat. Al mijn werk gaat over liefde. Ook De haatpassages. Als een kat verdedig Ik me. Gij zijt decadent en ik eroverheen Met goedemorgen…

Reeds is de winter ons voor goed gescheiden, de lente ergens ver, aadmende, wacht, de rulle sneeuw wordt van wit zwart en zacht, en komt met ploffen van de daken glijden. In de prikklende lucht, nu zoel als zijde, die op de stad hangt als vochtige vacht, komt nu een storm, die langs de brede gracht zoet regenwater brengt, alsof…

Twijfel Twijfel is wat mij trekt aan verandering, geen gebrek. Meerdere kleuren draag ik met mij mee. Waarom kies ik er dan toch geen één, misschien één kleur die bij me past? Bij mijn broek, mijn sjaal, misschien zelfs bij mijn tas. Of zie ik dan toch een beetje wit een beetje somber, verdrietig, misschien een beetje sip ?…

Rusteloos zwerf ik rond, tussen vertrek en aankomst, in niemandsland. Een schelle omroepstem vervliegt in de ruimte die zich vult met fragmenten van verdoofde gedachten. Andermaal wordt een schrale bank mijn hotel voor de nacht, terwijl tijdloze rook tussen mijn vingers ontsnapt. Ik pauzeer, zwevend tussen wat was en wat komt, de…

De koffer is gepakt, De reis kan nu van start Om met veel passie Te verwarmen haar hart. Mijn liefde is voor haar, Zij die op mij wacht, waar Ik aan haar zal geven, ’n Passioneel liefdesleven. Reis blijkt vol hindernissen, Beren op de weg, Vrees de boot te missen, Wijl ik verdwaal, Zal haar niet, nooit treffen, Einde mijn verhaal…

Er vallen harde woorden uit het niets de bodem trilt vervaarlijk vuur likt de lucht lava sijpelt langzaam het landschap kreunt stenen bulderen as draagt zaad op verschroeide grond kiemt nieuw leven de Feniksbloem ontluikt. Uit brandende tranen gloeit nieuw geluk.…

Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid tezamen met de blauwe luchten; ineens het laten gaan van al te zeer om eigen zorg en moeite moeten zuchten; Ineens de glimlach zien van 't kind dat speelt en lacht en zonder vragen de dagen plukt zoals ze komen en niet te zwaar aan eigen last wil dragen. Ineens weer weten dat het leven mooi is al blijven…

Een heel klein radertje in grote wereldmachine gestuwd met hoge druk in zelfde richting als cylinder de machine draait en dat kleine radertje draait, draait mee in zin of tegenzin. Ik ben dat kleine radertje in draaiende wereldmachine gestuwd door de cylinder geslingerd als in een orkaan. Ik ben dat kleine radertje draaiend in die wereldmachine…