Alle inzendingen

De deuren van de stal zwaaien wijd open telgen van het runderras verdringen elkaar wild na maandenlange opsluiting rennen springen en stampen op de ruime weide waar elke grasspriet feestroes en vrijheid roept de dolle dieren werpen al hossend de stalgeuren van hun huid door zuiv're lucht over bloemen reuk kringelt en windt op stijgt…

Eer zij de kamer goed en wel betreden kon, hadden de Geachte Heren, tevens vaste leden van het welkomstcomité, hun mening al klaar. "Mevrouw, bij nader inzien dit en dat, maar wacht eens even, hier is geen touw in rond te weven, dit tart ons aller mannelijkst verstand.” De kloof tussen hen en haar lag precies daar, in die ene…

Het lot Kent zelden Rechtvaardigheid Verwijt het lot niets Zij is slechts Een toevalligheid…

Geen alledaags maar een meerlaags suspense verhaal onder een verflaag was mij ontgaan in 't deinend voort schrijden van de tijd zonder dank en weerwoord zonder omzien en genade weerloos en zonder begrip voor haar wandaden naar de toedracht van de kille feiten achter tralies liet zij met stille trom mij raden naar de naakte…

wit de muren zijn te wit veeg niet weg wat niet mocht bestaan blijf de dokters glimlachen ik poets hun tanden met mijn ogen beter niemand zegt wanneer gangen verschuiven en ik tussen deuren die me volgen ze komen riemen een spuit ik heb mijn handen aan de muur geplakt.…

Een eeuwigheids gevoel na de meditatie Tijdens het wandelen in steeds hetzelfde landschap veranderend van moment tot moment: In de vrouw op scootmobiel met haar hondje aan de lijn, de zwaan roerloos op haar eieren de visser op zijn stoeltje in het witte riet dat daar zo lang maar staat, het verstopt zich in groeven en bemoste schorsen…

Vanoggend was my gedagtes lig en ek het deur die klein woud naby my huis gestap Ek wou vanoggend 'n bietjie vrede vind soms is dit te besig by die huis En dan probeer ek, saam met my vriend, in hierdie geval die hond, wat ek baie liefhet, om vrede te vind, om die geestelike strik te ontvlug Ek is een van die massas mense wat deesdae op soek…

kort is de weg, zeggen zij maar hij ligt niet buiten ons— geen kronkelpad van goudstof geen ladder tegen de hemel van bezit hij begint waar de hand zich terugtrekt van het grijpen waar het oog leert rusten op wat al stil aanwezig is want rijkdom, fluistert de aarde, groeit niet uit meer maar uit minder willen zie hoe verlangen een…

Het pad loopt anders dan gedacht, we verdwalen -- in compromissen.…

Gemengde gevoelens: geuren van palmtakjes vermengd met herinneringen aan kinderjaren. Vreugde om de feestelijke processie, gejuich van plechtige gezangen maar reeds doortrokken van dood en afscheid. Een lang evangelie waarin alles weer tot leven komt: het verraad al weerspiegeld in een blijde boodschap. De kus als begin van de nacht…

Het is waar als het werkelijke licht allang verdwenen was en zelfs het Belgisch blondje niet meer bitter smaken wilde bevond hij zich daar af en toe in een verwaarloosbare toestand van aanwezigheid niet zo raar als je toch eens weten zou wat het daglicht nooit kon worden toevertrouwd. Het is waar dat hij soms de duisternis der duisternissen…

Goedheid en waarde zijn duurzaam bedoeld, onverstoord vanaf hun ontstaan, terwijl alles en iedereen die de voorschriften schendt wordt gestraft; de natuurlijke wetmatigheid: zonder essentie geen authenticiteit; zonder authenticiteit geen echtheid; zonder echtheid geen rechtheid; zonder rechtheid geen juistheid; zonder juistheid…

Ik zou zo graag van de geur willen eten van jouw lijf, je hart wilen stelen, geen tederheid nog willen verhelen: ik zou je zo graag willen strelen. Ik zou zo graag de deur willen weten naar jouw lijf, mijn bed met je willen delen, al je denkbeeldige pijnen willen helen: ik zou je zo graag willen strelen. Ik zou zo graag de kleur willen vergeten…

Lieveling, schoner ben jij dan de heilige Foedsji, Die maar één welvende sneeuwige top heeft, Alleen bij het vroegrood één rozige spits toont. ---------------------------------- uit: Nagelaten gedichten…

Toen God sprak met wijze woorden, was er niemand, niemand, die ze hoorde. Zijn woorden waren voor dovemans oren, wijl ze de mens niet konden bekoren! Hel en verdoemenis is niet aan hen besteed, het was voor hen niet meer dan een kreet om aandacht, wat men Hem toen verweet en daarom helemaal niemand die iets deed. Weinigen aanbidden nog…

De blijde intocht, daarna verraad, lijden, dood. En toch, Jezus leeft!…

Je weet toch wel hoeveel ik om je geef Hoe dikwijls nam ik jou niet mee uit eten En ben je al die rozen echt vergeten Of de sonnetten die ik voor je schreef Ik zou je goud en zilver willen schenken Maar ik zit klem; ik moet vandaag nog tanken…

__I__ Elke keer als ze mij raakte in mijn hart op mijn andere wang veerde ik terug naar haar. Ik zei dit stopt nooit maar nu is het toch echt voorbij alleen haar hand gloeit nog na. __2__ Deuren sloten ramen licht dat meebewoog gelijk met het vertrek maar de schaduw bleef hangen aan haar haakjes in die verstilde hoek…

Zijn sterke handen zijn ouder geworden door daden en dingen die tot actie dwingen hij heeft niet meer die lenigheid van vroegere vingers en vlotte vleierij met de natuur van voorheen stevige schoenen met versleten zolen eelt op zijn taaie ziel zijn broek, te strak toont trots zijn billen zijn nooit moe van het zitten op…

de gin gaat open zoals altijd te vroeg oranje licht op de vloer alsof dat helpt ik kruip nog eens door haar hoofd knieën kapot maar goed we kennen dit stukje al je maakte er een mooi verhaal van over mij klopt niet maar het leest vlot mijn hart lag ergens in een motel ik denk dat ze het gewoon hebben laten liggen bij het vuilnis…

LIEFDEVOL Schrijvend in stilte Is concentratie onontbeerlijk Natuurlijk mag jij mij storen Dat weet jij, dat doe jij af en toe Omdat een kus van jou Mijn aandacht Op lieflijke wijze onderbreekt Voel ik juist meer inspiratie Tot het schrijven van Wat mij beweegt en bezighoudt…

Het universum stuurt memo’s rond. Sluit het net rond slordigheid. Doet deuren open die voor andere dicht blijven. Heeft van tevoren bedacht wat wij nog niet van plan waren. Haalt preventief het avondeten van morgen uit de vriezer. Bedenkt alvast namen van onze ongeboren opvolgers. Zet alvast een flesje koud. Stuurt exen weg die het opnieuw…

Hij verliest zich graag in dromerige verhalen, waarin de zon de horizon verguldt. Waar zachte woorden angsten vertalen, tot het verlangen teder wordt vervuld. Hij jaagt op sprookjes langs steile bergen, dwaalt over stranden van blinkend goud. Langs ruwe rotsen die draken verbergen, terwijl elk ravijn een diep geheim ontvouwt. Hij zie…

Daar, ginds op Golgotha hebben wijzelf de vrede vermoord de zegen veloochend Zijn handen en voeten doorboord bespot en geslagen Zijn liefde en warmte in bloed gesmoord. Daar, ginds op Golgotha heeft Hij Zijn Vader gebeden om vergeving voor Zijn beulen die Hem nagelden aan het kruis en vroeg voor hen om gena beloofde een zondaar hem te…

Als we inwaarts stromen, twintig vingers in één hand verschuiven kiezeldromen lippen strijken door mijn haren. Onder kruiend ijs liggen wij wang-aan-wang zoeken het koren bij de bron. De paarden zijn gestald, vreemde volkeren uitgebeend, is het psalmenlied versteend – het processiepad verworden tot een uitlaatplek voor honden. Laat…

'Alerte pastor onderzoekt het passiegebeuren' De gemeenschap, gewend dat goed en kwaad zich elke dag kristalliseren, past de liturgieën aan. Pasen is immers aanstaande... Het vasten, sober omgaan met wat ons in leven houdt waarna bezinning, lijkt geaccepteerd. Maar staat dat in verhouding tot Goede Vrijdag? De wereld heeft de kruisgang…

iemand zegt ik voel het weer zodra ik er kom alsof het dorp niet buiten ligt maar ergens vanbinnen en ergens anders zoekt een vader naar een klok die niemand hoort een naam die blijft liggen op de rand van zijn mond wat de een herkent is voor de ander een verte zonder vorm en toch tussen voelen en vergeten blijft iets klinken…

Ik blijf leven, want ik leef. Ik leef voor degenen die het ziekenhuis binnenwandelden maar nooit buiten. Ik leef voor de kinderen die de strijd niet overleefden. Ik leef voor de mensen die bleven vechten maar het niet haalden. En toch wil ik hier niet zijn. Waarom ben ik net degenen die het overleefde? Ik hoor je al zeggen: Je mag…

Dit is een land zonder slaven van multinationals, het scheelt veel Minder geldverkeer, vliegverkeer wegverkeer en dataverkeer Voor vreemden is er hier weinig werk, we zorgen voor onszelf Doe jij dat ook maar Ergens waar je kans maakt Bij ons moet je niet zijn We hebben genoeg aan elkaar, zonder buitenland status en vakanties waar je…

Wat jammer dat ik niet gekeken heb naar witte bloesem van de wilde perenaar; nu is die alweer weg, het blijft niet duren zo is het met ons leven ook wel, dat is waar! We hebben vaak geen tijd om echt te kijken of vinden andere zaken wel van meer belang; Toch is de natuur een wijze leraar ook die leert ons toch: och, wees zo gauw niet bang!…