Alle inzendingen

Als er een roodborstje Langs je heen vliegt Of vlak voor je op de grond landt Dan heeft dat een reden Het is een overleden dierbare Dat jouw pad komt betreden Die als boodschap jou wil laten weten Dat diegene jou nooit zal vergeten…

hoe wijds zijn mijn woorden die onzinnige klanken in grootsheid trachten te bevangen het onweerstaanbare vast te leggen in strofes die gelegd worden zonder enige aandrang van poëzie of rijm het is de “ verrukking “ van het momentum dat als een plotselinge lik van je hond dat liefdevol het kwijl over je gezicht laat druipen en je het zonder…

Laatst sprak ik een Iraanse diplomaat. Ik vroeg hoe zij de oorlog willen winnen. Hij zei: ‘Amerika moet zich bezinnen, met onze hulp leidt dat tot resultaat. Die Donald Trump versjteert de hele boel, régime change daar is ons voornaamste doel.’…

Ik mag je. Nee. Ik mag je niet. Ik moet je. Dat bedoel ik. Ik heb je lief. Nee. Heb ik niet. Ik word je lief. Dat voel ik. Ik ga met jou. Nee. Ga ik niet. Ik sta je bij. Beloof ik. Ben stapel op je. Hou je vast. Ik. Hou. Van. Jou. Geloof ik. -------------------------------------- uit: Verzamel de liefde (2006)…

Onze vakantie in Knokke was een flop, schrijft ene mevrouw Veyt, we zagen overal topless zonnebaadsters liggen, de hele tijd, die moeten daar snel worden verbannen ! Mijn man, die lekker wou ontspannen, werd door dat schaamteloze gedoe constant afgeleid ...…

Zij kwamen hem wekken te middernacht. - Hij ademt zo kalm en hij slaapt zo zacht. Zij zagen die rust op de ruwe spond; Zij riepen hem driemaal voor hij het verstond. Hij opende de ogen en zuchtte zo diep, Hij wist het, het was de dood, die hem riep. Het was een klare zomernacht. Zij hadden hem liever genade gebracht. Zij lazen…

Ik deel met jou de boosheid naar mijzelf, de stem in mijn hoofd die zegt: je faalde zelf. Ik had iets anders moeten doen, niet blijven zwijgen, niet alles toen. Jij schrijft: je was een kind, een slachtoffer, klein, je kon daar nooit verantwoordelijk voor zijn. Maar dan merk ik hoe iets in mij zich verzet, omdat jouw waarheid alles op zijn…

Dinsdagavond 28 juli 2026 ik zal er zijn bij het Homomonument als mens, man, schoonzoon, vader, vriend van en als JordaanDichter ik kom en neem mee een kaars een bloem bij mijn Homomonument bij mij om de hoek bij de kerk, waar ik kerk en zing in de cantorij DE WESTERKERK ik luister naar de toespraken met aandacht, ik ben stil heel…

Oordeel niet te snel Want dat is vaak onterecht Dus denk eerst goed na Voordat je iets over een ander zegt…

Oude bomen staan valt een blad zonder geluid de aarde luistert In het stille opstaan van een stam voel ik hoe een oude rust zich verzamelt. Een beweging die niets vraagt en toch draagt, alsof de aarde zelf een hand op mijn schouder legt. Onder het bladerdak, waar gefilterd licht valt, wordt elke schaduw een zachte herinnering. Een plek…

in mijn najaar zal ik haar niet meer treffen zij, en een enkel ander, immers ze keren nimmer meer terug, dat zegt het ademen . waarop komt het aan in de nadagen, neen, dat er niets meer komt derhalve is het denkbeeldig jezelf te verbinden, in ieder geval dat moeten beseffen, het doet een beroep op mij, op een willekeurig ander, op elkander…

Hij proeft geen gevoel meer in het cynisme van de raven hoe ze van kadavers vreten elkaar imiteren als valse papegaaien in het rottende oeverland van een droom met aangespoelde poppen op de kasseien. Een nieuwe werkelijkheid spreekt zich breed uit over nauwe stegen waar hij de wolken bijna kan aanraken: De euforie is waanzinnig brutaal…

Kijk hoe de wereld beeft, de hemel weent. Het is fout, fout als een boom zonder bladeren. Zonder schors, zonder wortels. Bos zonder bomen. Zo fout. De ijskou van de ware tweespalt staat daar. Aan de rand van de afgrond waar hij zijn tegenspreker, triomfantelijk, snoert en bespot. Zo fout. Wees erbij. Wees wie je bent. Kom en blijf…

Talloze eeuwen door zwaait de gestreepte reuzenkat zijn scepter over het bewonderde eiland van 't Indonesische rijk het sierlijke roofdier wordt vol angst vereerd mag als het hem zint zich meester maken van een dienstbare karbouw doch bossen moeten wijken voor akkers en rijstvelden de vorst van oerwoud en hoog gras wordt verdreven…

Mooi vrouwenlijf Rond, mond Prikkelend, tintelend Benen buigen bogen Woordjes fluisteren Verwonder, bewonder Raak aan Vingers, vlug Langzaam Knibbel en knaag Graag Ruiken, proeven, horen Doen Laat groeien, klein naar groot Zielbaar Mooi vrouwenlijf Breekbaar, kostbaar, raakbaar Mooi mannenlijf Hoekig, harig, karig Klein…

Als geen ander weet jij, beste Atlas noch in armen noch in schouderbladen schuilt de kracht je zelf op te laden om de wereld op je nek te nemen hals- und beinbruch reus met je lemen voeten die nooit van hun plek komen is het iets bovenaards dat je steunt een elixer waar jouw lijf op leunt beste paard van stal - sterker dan glas? Doet me…

Licht op de vloer, half over de drempel, een mus tikt tegen het raam en is weg voor ik kan zeggen wat ik zag. Koffie wordt koud terwijl ik zit te kijken naar de damp die dunner wordt en dunner. Gisteren ligt achter de deur die ik dichttrok. Morgen is een kamer die ik nog niet ken, de meubels staan er niet. Hier: een fiets over grind die…

Ik zag je moedervlek op het zwarte pantser in een braakbal onder de toren stil brak ik het open zag vele pantsers. In een voelspriet herkende ik mijn zoon Ik braakte…

Je lieve woorden hang ik buiten op, ze verzachtten mijn donkerste dagen. Dat de muur jouw naam niet draagt, blijft een strop; in mijn kerker schuilen nog wat vragen. Tot nu heb ik kruimels, roestig bestek, waarmee ik mij niet meer kan vermaken. Het duister voor de tralies maakt mij gek; ik wikkel hem het liefst in een laken. De muren blijven…

Het was er al, onopgemerkt tot ik er op ging letten en nu komt het met volle kracht binnen tijdens de ceremonie Ik sta te smelten voor een muur van hemelhoog oplaaiend vuur ik ben geen lichaam meer maar vloeiende vibraties hitte een groeiende, gloeiende geest alsof ik armen tot vleugels spreid Ik val achterover Een zacht golvend…

In de zachte adem van de avond waar het water langs riet fluistert en bomen hun verhalen dragen in een taal die niemand ziet, staan wij tussen het groen stil de lucht nog warm van zon zijn kleuren gevangen in touw en hoop, klaar voor een reis door blauwe luchten. De eerste ballon, vol van verlangen, droeg stil ongezegde woorden,…

niets vroeg om aandacht en juist daarin lag alles…

Zij de woordverspillers onttrekkers aan semantiek die als de negende kop van de Hydra onverslaanbaar geacht boven de valreep uit willen stijgen treden, niet onopgemerkt in de voetsporen van de jonge Ploutus voor wie in één wenk het volmaakte werelds en het gewone briljant werd Wie van de wachtenden de nakomelingen van Gogo en Didi…

De Duivel is afkerig van moraal Wanstaltig, onwelwillend en gehoornd God pleegt Zich wijs en keurig te gedragen Zo heet het. Maar hij is wel vaak vertoornd Waarbij Hij grif miljoenen weg zal vagen Omdat ze menselijk dus zondig zijn Waar is 't verstand? De goedheid? Domme vragen! Zijn employés verklaren het haarfijn maar wij begrijpen dat…

We mogen allen stemmen, stem je mee? Welk thema zal de euro straks versieren? Bijvoorbeeld iets met vogels en rivieren Toch lijken vogels mij geen goed idee Al ziet zo'n kluut of jan-van-gent er strak uit Dat geld vliegt sowieso al vaak m'n zak uit…

Ik dacht aan het gedicht Ik voor jou schreef, Ik begon met een distichon, Hoewel mijn voorkeur Ligt bij terzinen, Of eventueel kwatrijnen. Maar in elk geval een metrum Op jouw maten, Die pregnant hun significantie Voor mijn passie tonen, Zodoende wil ik verhalen van Verloren gedachten, Die erop wachten om tot Uiting te komen, Door van…

GOD, IK BEN EEN HUMANIST God ik ben geen goede grond zaaigrond voor U God ik ben en blijf een diepe dorre doodse vlakte voor U God God doch ik ben wie ik ben zeker een zaaier en een oogster maar dan steeds meer en meer op humanistische basis God Rembrandt Organ Series Maarten Wilmink, orgel gevoelsreactie op 'Eind fest…

De brug moet dicht voor al het vrachtverkeer De staalconstructie is niet langer veilig De VVD-reactie is schijnheilig Want zij doen nu al jaren het beheer Als elke drijfveer louter budgettair is Blijkt vaak dat onderhoud een brug te ver is…

Dit is de grens van het noorden, de onuitputtelijke bossen de kilometers die steeds minder op afstand lijken en meer op een dreigend tekort de borden geven richting de zon verdeelt Oost en West, alsof navigeren ook weten betekent achter het raam ligt de onmetelijkheid ertussen, glas, een kozijn, een slot nachten zonder slaap de verte…

Als hij in zijn dagplanning zetten zou dat Hekate vannacht aan zijn bed verschijnen mag en verdere onbegrensde verantwoordelijkheden die zijn handen sowieso amper nog dragen kunnen vanzelf komen te vervallen kan hij haar dan ook vastleggen voor nachten die zullen ontstaan als zijn zinnen minder op haar magie gericht zijn, maar waar…