167560 resultaten.
Ik ben niet gevlucht om in dit land
gedicht
3.3 met 29 stemmen
9.828 Ik ben niet gevlucht om in dit land een
Karikatuur te worden. Als karikatuur werd
Ik in eigen land vervolgd. Tweedimensionaal
Zou ik het ook goed doen, maar ik kijk wel
Uit. Het publiek weet wat er op het spel
Staat. Al mijn werk gaat over liefde. Ook
De haatpassages. Als een kat verdedig
Ik me. Gij zijt decadent en ik eroverheen
Met goedemorgen…
Reeds is de winter ons voor goed gescheiden
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.694 Reeds is de winter ons voor goed gescheiden,
de lente ergens ver, aadmende, wacht,
de rulle sneeuw wordt van wit zwart en zacht,
en komt met ploffen van de daken glijden.
In de prikklende lucht, nu zoel als zijde,
die op de stad hangt als vochtige vacht,
komt nu een storm, die langs de brede gracht
zoet regenwater brengt, alsof…
Twijfel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
26 Twijfel
Twijfel is wat mij trekt aan verandering,
geen gebrek.
Meerdere kleuren draag ik met mij mee.
Waarom kies ik er dan toch geen één,
misschien één kleur die bij me past?
Bij mijn broek,
mijn sjaal,
misschien zelfs bij mijn tas.
Of zie ik dan toch een beetje wit
een beetje somber,
verdrietig,
misschien een beetje sip ?…
IN HET SPOOR VAN DIOGENES
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
22 Rusteloos zwerf ik rond, tussen vertrek en aankomst,
in niemandsland.
Een schelle omroepstem vervliegt in de ruimte die
zich vult met fragmenten van
verdoofde gedachten.
Andermaal wordt een schrale bank mijn
hotel voor de nacht,
terwijl tijdloze rook tussen mijn vingers
ontsnapt.
Ik pauzeer, zwevend tussen wat was
en wat komt, de…
Einde verhaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
11 De koffer is gepakt,
De reis kan nu van start
Om met veel passie
Te verwarmen haar hart.
Mijn liefde is voor haar,
Zij die op mij wacht, waar
Ik aan haar zal geven,
’n Passioneel liefdesleven.
Reis blijkt vol hindernissen,
Beren op de weg,
Vrees de boot te missen,
Wijl ik verdwaal,
Zal haar niet, nooit treffen,
Einde mijn verhaal…
LAVA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
16 Er vallen harde woorden uit het niets
de bodem trilt
vervaarlijk
vuur likt de lucht
lava sijpelt langzaam
het landschap kreunt
stenen bulderen
as draagt zaad
op verschroeide grond kiemt
nieuw leven
de Feniksbloem ontluikt.
Uit brandende tranen gloeit nieuw geluk.…
Ineens wat vreugde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
27 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.
Ineens weer weten dat het leven mooi is
al blijven…
Kleine radertjes
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
25 Een heel klein radertje
in grote wereldmachine
gestuwd met hoge druk
in zelfde richting als cylinder
de machine draait
en dat kleine radertje draait,
draait mee in zin of tegenzin.
Ik ben dat kleine radertje
in draaiende wereldmachine
gestuwd door de cylinder
geslingerd als in een orkaan.
Ik ben dat kleine radertje
draaiend in die wereldmachine…
De verleiding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
41 ze kwam met haar zoete rondingen aangezet
ja, van ver, over de grenzen heen van fatsoen
bouwde een horizon van oven naar verlangen
ze had er weet van, wat met de zwakte van een man te doen
het was beloofd, ik zou geen honger leiden
en dankbaar knikte ik op haar ondeugend gebaar
maar het is pas klaar als men zich eerst
aan de warme liefde gaat…
Wachten op de rimpel
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
133 Stille reiger staat
beeldhouwwerk in grijs en blauw
wacht op de rimpel
De wereld stroomt in hem
binnen als zachte prikkels, gekleurd door
zonlicht op de rimpels van de sloot. Hij staat stil en
laat de ruis langzaam zakken, tot het water weer zijn bodem toont.
Zijn fijngevoelige, ontvankelijke
blik weeft stilte uit lucht en beweging, en…
stond hij; vloog hij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
55 Stond hij
tussen twee vuren,
had hij kunnen ademen:
hij zwom in vlammenzeeën,
weidser
dan de denkbaarste universa,
hij verzoop in golven van haat;
en wraak
donderde hels rond zijn hoofd.
Vloog hij
boven het water,
had hij kunnen nadenken:
hij zakte in waterputten,
dieper
dan zijn bodemloze nachten;
hij verdwaalde in grotten…
Onbegrensd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
61 De jongen,
Kind nog zonder verleden,
Denkt vader God te zijn,
Zonnetje altijd schijnt,
Beren altijd uit de weg geruimd
Toekomst lijkt ’n eeuwig heden,
Verdriet door moeder weggekust,
Pijn in ’n oogwenk weggetoverd,
De hele wereld in één oogopslag,
Zijn bedachte wereldbeeld,
Waar bergen tot de hemel reiken,
In badkuip oceanen oversteken…
Goede Geest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
33 Ik leerde, niet op school
wat een aangenaam leven is
voor mij; dat was stap 1
En nu verder, want ik weet
dat de dagen saai kunnen zijn
wanneer ik me ontspan en geniet
Dus, stap 2
Ik zoek geluk
ik wil iets doen
waar ik goed in ben en
waar anderen wat aan hebben
Ik wil leven
als een goede geest
van vlees en bloed
Maar zonder stappen…
schrijverslast
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
76 Met de wind
in de rug van ons allen,
maar ijzig in zijn gezicht,
kijken wij in zijn kop
waar het nog harder waait.
Andersom
laat hij de stad achter zich;
op weg,
waar hij ooit Achterberg las,
eenzaamheid diepte bracht
in zijn glas,
waar Marsman hem liet kijken,
naar de slapende vrouw,
de overtocht.
Sombergroot en grauw
waagt…
Het verlaten land
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
57 Jij ging slapen
en liet deze wereld los
mijn ogen had ik dichtgedaan
de laatste dag voorbijgegaan
De maan spreidde haar vleugels
helderwit als mantel van licht
varende over de rivier van dromen, zo groot
stapten wij in zilvervloot
De sterren waren onze gids
zij wezen weg naar sprookjesland
waar wonderen geboren worden, zo klein…
Zwart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
71 De gele vlakte
zonder einde rondom
uitzichtloos
paarse struiken
rode planten
nabij een man trillend
met handen en armen
laarzen een vest
lopend
wit bruine stofwolken
witte stofwolken
geen stofwolken
het huis met ramen en luiken
versleten houten veranda
krakende traptreden
de man krijgt groen water
hij trilt niet meer
hij…
Zo blij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
42 Ik reed heel snel maar kwam
toch nergens aan
want zelfs mijn haast besloot
vandaag te gaan staan
de weg zei Rustig, en deed
zelf ook mee
Mijn fiets ging sneller
maar mijn doel zei nee
de tijd struikelde
over zijn eigen ik
mijn klok kreeg plotseling
een identiteitsklik
ik lachte stopte keek
het was oké
ik was te vroeg voor later…
Ik denk aan U
gedicht
3.6 met 16 stemmen
12.099 Gij mergelende dronkaards
wáárheen voert uw weg?
Uw huid bespant uw jukbeen
elke dag weer strakker.
'k Las wél dat Bacchus was
een joviale knaap
belust op dans en zang,
maar toch geen wreed tiran, een makker,
en geen kwelgeest.
Ik denk aan U
o mergelende dronkaards
die uw lach te vroeg verleerd hebt
en wier vlees, door…
Troost
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.011 Troost u, want was ik in Holland gebleven,
't Verlangen naar dit Land liet mij geen rust.
In onrust geboren, word ik gedreven
Tot waar de Dood mij kust.
--------------------------------
uit: Kwatrijnen (1924)…
Meedoen
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
116 Nu zelfs Amalia en Maxima
de Nederlandse krijgsmacht gaan versterken,
begint mijn burgerplichtsgevoel te werken,
ik denk: ‘Je maintiendrai! Pro patria!’
Al ben ik enkel dichtkunstspecialist,
ik meld me als reservereservist!…
Wie rijdt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
57 rijdend in het spel
van deelname
schuift de ruimte door zichzelve
geruis is slechts een gedachte
die
de richting imiteert
wij bewegen als een stam
van lijnen
dooraderd met doelen
en verdwalen,
vormen die elkaar dragen
zonder te weten
wie het draagt
het spel speelt zichzelf
bewustzijn hangt erin,
zoals mogelijk in leegte…
Het Kampioenschap van 1959
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
26 Het Kampioenschap van 1959
Om nooit te vergeten
Alle Spartanen weten hoe ze heten
Tinus Bosselaar Ad Verhoeven Hans de Koning Piet de Vries
Andries van Dijk Tonny van Ede en vele anderen
Het waren legendarische namen
Die het Kampioenschap toen binnen gingen halen
Het Kampioenschap van 1959
En het feest in de Rivièrahal
Want ooit komt…
daags na Valentijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
36 daags na Valentijn
vind ik het nog steeds prettig
dat hij verwittigt
voor altijd en immer
de mijne te zijn
zo’n truttig berenkaartje
of een bos chemische bloemen
kunnen mij gestolen worden
maar zijn oprechte woorden
die wil ik horen
die wil ik voelen
die wil ik zien
op een plek als deze
waar ik vrijwel dagelijks
de kans krijg om ze te…
De walnoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
54 Majestueus en rijzig,
de walnoot boom
met groeven in zijn bast
en hier en daar een vlekje.
De walnoot, niet geschrompeld,
in de herfst gegroeid.
Het water passeert vaker
en ergens zit een plekje
De tijd knaagt voorbij,
gaat de walnoot voor de bijl?
Terwijl de boom blijft staan.
Trots maar licht gebogen.
In zijn schaduw
een echo zonder…
Dit leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
53 Ik ben geboren in een houten bed
het was toch altijd dikke pret
al had ik lege handen
mijn ouders hielden van mij
ook al was het soms koud, we waren vrij
Ik speelde in de regen en bij zon
bij mensen die lachten
soms ook zwegen
ik zocht letters, tussen pluis
en zinnen die klopten, zoals vroeger thuis
Toen kwam jij, mijn geliefde
ik…
Schaduw en...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
59 Aan de oppervlakte blijven‐—
dat was mijn drijfvermogen
niet omdat ik licht was
maar omdat de diepte mij kende
ik leerde ademen alsof het een
besluit was
leerde wachten in het water
dat geen vragen stelde
en toch alles onthield
na de duik was ik niet verbaasd
over de onbewuste ziel die opdook
maar ook over de rust
waarmee zij mij hield…
Drijfzand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
47 Hoe het leven toen was
in de eenentwintigste eeuw
zal wel een raadsel blijven
De bronnen zijn drijfzand:
onduidelijk, tegenstrijdig en
psychologisch niet uit te leggen
Het meeste is verloren gegaan
bij bezuinigingen, onnadenkend
of omdat het overbodig leek
Een deel schijnt met opzet
vernietigd te zijn, en wat er rest is
egotripperij…
Spijkers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
131 Met het blote oog
verstild zichtbaar
de uitgekeken vogelaar
zonder richting
ging hij verder
vond met vingers
langs cement de voegen van
een oude boerderij
Zo onvoorstelbaar scheef
en krom
De kap van oud riet
zwart nat lelijk
De blanke hondenkooi
De boer in de modder de
rug gebogen met handen
vale klompen riek en stro…
Wat blijven mag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
57 Liever had ik dat
het heelal niet had bestaan.
Gewoon
alleen de aarde
was genoeg geweest
In die onmetelijke ruimte
ben ik verdwenen
voor ik heb bestaan.
Tijdloze huiver
zo veel
zo groot
zo onbegrijpelijk.
Geef mij de hemel
en de hel
het vagevuur
mag blijven voor de vragen.…
opvallend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
70 strijk tegen haren, in weerwil
en over hoornige huid
leg stil en zeg voort
sta op, droom, vergeef
en blijf liggen
blijf liggend liggen
zonder te weerhouden
tast door zonder te schaden
sta daarna nogmaals op
nu met vaste hand
en opgeheven hoofd
herhaal dit zonodig
zonder in herhaling te vallen…