168569 resultaten.
vooruitblik
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
47 bij een armer wordend licht
is de stoel weer onbezet
blijft de tafel gedekt
voor een warm welkom
bij duisternis en dageraad
de dagen maken geen verschil
de oevers, de rietlanden
het broekbos
alles blijft zacht bestaan
op de plek waar wij waren
op dagen die komen gaan…
Vier jaar geleden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
145 Vier jaar geleden
Was het op 17 april
Eerste Paasdag
Ik liet familie weten
Dat je snel zou gaan
Wie die dag kon komen
Spoedde zich naar het ziekenhuis
Voor een laatste afscheid
Pasen zal altijd verbonden zijn
Met jouw heengaan
Maar ook met het diepe zielsgevoelde besef
Dat we elkaar zullen weerzien
Ik mis je, lieve mama…
Doorheen de wolken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
38 Een glimlach dwars doorheen de grijze wolken
die regen zeggen, straks of al heel gauw;
Vanmorgen was nochtans de lucht nog blauw
en zouden lichte liederen mijn ziel bevolken.
Maar och, je treurt toch niet om wat nog komen kan,
maar evengoed verdwijnen als de sneeuw bij zon;
je kijkt toch verder, waar het al begon
en weet toch ook dat droefheid…
Uit oer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
49 Baken in de branding
breker van de rusteloze
zee, een vruchteloze
volharding, vrouw
uit één stuk, uit oer
gebeeldhouwd vuur
dat de wind beweegt
die het water blaast
naar de aarde
en de gewassen
voedt die ons voeden
oer dat het vuur voedt
het loevende lichtoog
dat soms weerkaatst
en versnipperd, verborgen
en gemist in mist
vol tranen…
Oh, laat me met rust, jij drang!
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
83 Stop mij te onderzoeken
terwijl rottende geuren
uit een Haast’s arend kadaver
dat bloot is komen te liggen
op de zuidelijke insula
mijn bulbus prikkelt.
Klem ik me op je rug,
lift mee, beklim ik de 380 KV
met bungelende verrekijker,
tuur naar het wassen
van zoete aardappelen
op het andere eiland,
terwijl de honderdste aap
al bezig is…
Alertheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
43 Het verschil tussen religie en een sekte
zit vooral in de omvang van die gekte
ook voor elke terreurgroep geldt
dat ’t aantal aanhangers is geteld
een maf idee begint op kleine schaal
dan gaat de massa ermee aan de haal
zo ontwikkelt een individuutje
zich tenslotte tot een instituutje
dat handelt in kleinzielige taal
wees daarom alert…
Binnenzicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
40 Geluk ligt niet in verre velden
niet in goud dat blinkt en wenkt
niet in wat de wereld zelden
zonder voorwaarden aan ons schenkt
Het woont niet in bezit of namen
niet in dagen zonder pijn
maar in hoe wij, stil en samen
met ons eigen kijken zijn
Een regenbui kan zacht verstoren
of de aarde vruchtbaar maken
hetzelfde water — anders horen…
Doe hem ook zo’n roze bril
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
99 Doe hem ook zo’n roze bril
zodat hij dat zomerjurkje ziet
fladderend over het perron
achter de laatste coupé aan
waarin de eigenaresse
waarschijnlijk geen weet heeft
van het flagrante beeld
dat zij achterlaat
Geef hem anders wat zin
niet zozeer de zin van alles
maar gewoon
waardoor hij weer een keer
zonnestralen voelen wil
de wind…
De vlieg
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.873 Het brommen van een vlieg is in de kamer.
Ik kan niet werken door dat domme brommen.
'k Sla met mijn waaier, links en rechts, vergeefs.
De Keizer houdt niet van mijn hekeldichten.
Hij heeft soldaten om mij uitgezonden.
De Hemelzoon stoort mijn gezoem de rust.
Ik ben naar deze schuilhoek uitgeweken…
VITALE SLAK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 Hendrika, een vereenzaamde en truttige huisjesslak,
kwam bij de mannetjes helemaal niet aan de bak,
maar nu bruist ze plots van vitaliteit,
ze zingt, ze lacht, ze danst en ze vrijt,
want ze liet zonnepanelen installeren op haar dak ...…
Koopkrachtdreun
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
105 Het CPB verwacht geen koopkrachtplus
Door oorlog is die danig aan't verdampen
Hoe worden wij gespaard voor deze rampen
Herstel wordt volgens hen een lange klus
So mach ich mir den ganzen Tag Gedanken
Und Morgen....weiterhin in Deutschland tanken…
Tragedie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
21 Over schoonheid heeft ieder ’n mening,
wat de één adoreert, verguist de ander.
Maar over het summum van schoonheid,
daarover zijn allen het per slot over eens:
Zijn Aphrodite en Adonis. Aphrodite wedijverde
met Persephone om Adonis, wilden beiden
diens liefde. Aphrodite streek met de eer.
Adonis bleek per slot maar 'n gewone meneer.
Voor…
Invictus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
84 Uit de nacht die mij omhult,
zwart als een bodemloze afgrond,
dank ik de goden, zo zij bestaan,
voor mijn ziel, die standhoudt.
In de meedogenloze greep van het lot
ben ik niet geweken, niet gebroken.
Onder mokerslagen van blind toeval
bloedt mijn hoofd, maar buigt het niet.
Voorbij dit veld van woede en tranen
rijst slechts de schaduw…
Waai ik door jou heen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
76 In de snijdende winternacht
als je wangen schrijnen
en je de weg naar huis zoekt
waai ik door je heen
reik ik je paars voor dageraad.
Tijdens de onwillige maartse buien
gepaard met hagel en striemende wind
waai ik door je heen
laat ik je groen stromen
voor aarzelende lenteknoppen.
Als de zomerstorm vat krijgt
op je angst voor onweer…
Tevredenheid
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
55 Een mooie dag,
een blije lach
al doet mijn schouder pijn.
Het is wat 't is
en zeer gewis
zal 't ooit wel beter zijn.
Er is zo vaak
pijn en gekraak
maar ook veel moois te zien
Dus laat ons maar
ondanks gevaar
toch dankbaar zijn misschien.…
Gemiste kans
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
56 De liefste vogels vliegen zomaar weg,
verdwijnend in de stilte, met een lach.
Zij laten woorden achter, nooit gezegd,
maar die wel altijd werden meegebracht.
Nu pas glippen ze over de lippen,
vullen het hart met wrange pijn.
Het zijn slechts talloze, verdwaalde stippen,
op een abrupt afgebroken lijn.
Goud verdampt in lege handen,
bij…
ravijnpijn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
132 rode mieren marcheren
ongecoördineerd door
de zenuwbanen
onderhuids kietelen
duizend-en-één
atoomfantoompjes
het vel versteend
spieren en verwante
aanhechtingen trekken
pijnigen en treiteren
gewrichten weigeren
het licht nog te dragen
botten worden uitgehold
en razend volgeblazen
met helse heksenketelstoom
zonder schroom…
Kompas kalibratie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
54 Het recht is blind
en voor elk gelijk
de een is arm
de ander rijk
de een slaapt warm
de ander in wind
die hem zo verkilt
want dat is wat hij wil
wie vaardig is in recht
slaapt niet langer slecht
De dader die in liefde geeft
waarvan hij zelf nodig heeft
zijn nat zijn droog zijn hele leven
hij heeft nochtans zoveel te geven…
Werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
115 Je waant jezelf een sombere clown
in mist van een verloren landschap
wat je met jouw hart
niet weet te bekoren:
nostalgie van vlinders
op stoffige meubels
of bedelende geur
van verwelkte bloemen
naast rottend zomers fruit
nu de vergankelijkheid betoogt
dat je mij geen gedag zegt
in de nacht nu het er op aankomt
is een heldere werkelijkheid…
Ik hoopte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
45 De stad uit, pas op
overstekend wild na zonsondergang
verboden toegang en we bleven
maar praten en praten en ik zag
hoe donker het tussen de bomen was
een paar passen vlak naast het pad
....maar ik hoopte, hoopte
....dat we moeite zouden doen
....en ik hoopte, hoopte
....dat we eerlijk zouden zijn
Op het feest
vroeg ik wat jij dacht…
Gevulde tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
53 Iedere dag
vult een deeltje
van een jaar.
Een jaar
dat een deeltje
is van je leven.
Je leven
dat je vele dagen
al lief is.
Vul dagen
die je nog krijgt
met liefde die je hebt.
Vul de wereld
in de jaren
vol vrede.…
SNELLE HUISVESTING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
39 Vele mensen vluchten weg
uit hun land vol dreiging
verblijven beschermd
in het gastvrije Nederland
dat ondanks zijn klein-zijn
en reuze grote bevolking
een geliefde fee heeft
met de naam Verdraagzaamheid
de wondervrouw spreidt haar armen
medelijdend en liefdevol
over wie hier heil zoeken
maar wordt tegelijk
beloerd door een struise demon…
tussen adem en licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
63 ik tel geen schaduwen
die achter mij wachten
de dood
staat ergens
maar niet in mijn handen
ik draag het ochtendlicht
als een vraag
die geen einde kent
vrij ben ik
niet omdat ik ontkom
maar omdat ik kijk
naar wat groeit
naar wat ademt
naar wat nog niet is gezegd
en in dat zachte weten
dat alles beweegt
leer ik
niet te sterven…
dampkring
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
59 de ochtend begint naar verwachting
met de wijzers van de klok
verspreid over aanwezigheid
in het hier en daar
er volgt een atmosfeer
die lijkt op ontleden tot woord
tot kruipend zenegroen
met lichtvoetige luchten, als een
sluier die scherpe hoeken
liefdevol bedekt
nu rest een wandeling
te hervatten als hemellichaam…
meubilair
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
63 Eén momentje,
dan zakken mijn ellenbogen
in het tafelblad,
dat in geen enkel opzicht lijkt
op een zee of een modderbad,
- wat een aanzuigende werking heeft
op mij.
Ondertussen zit ik hier te peinzen
wat ik zeggen zal
wanneer ik afscheid neem
van dit strijdtoneel,
deze onzekere haven
waar mijn trossen losbraken,
mijn schip op…
Bloemen geuren
gedicht
2.7 met 9 stemmen
5.420 Elke bloem heeft een speciale
geur. De roos, tulp, margriet,
narcis, leeuwebekje, heide,
lelietje van dalen, klaproos,
anjer, madeliefjes krokussen,
de korenbloem. Niet allemaal
ruiken ze lekker. Bij voorbeeld
de anjer ruikt niet zo
lekker als de roos. De lelie
van dalen ruikt erg lekker.
Veel en veel lekkerder dan de
anjer. Dus…
Ontwaak
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.920 De lentemorgen, fris en koel,
Ontwaakt en speelt met het windeke zoel;
Reeds draagt de leeuwerik, schel en zoet,
Ten hemel der bloemen morgengroet:
En gij slaapt!
Wen blozend van leven de rozenknop zwelt,
Een aâm van wonne waait door 't veld,
Ontwaken in 't nestje de vogelen klein,
En drinken de dauw van hun vleugelijn:
En gij…
Een lichaam zonder naam
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
52 Een onbekend lichaam,
Van een vergeten ziel,
Waarbij de geest me vasthield.
Een stilte die over je waakt,
Met een drukte die langs je giert.
Een centrale vraag,
Verstrengeld met een doodswens,
Waarvan ik het einde niet ken.
Een gevoel,
Van wachten,
Op een hopeloos doel.
Een angst,
Dat ik constant voel.…
transitologie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
47 De trein beweegt, maar niemand bevestigt het.
De stoelen staan in een logica die niet de onze is,
een raster waarin lichamen worden opgeslagen
als tijdelijke bestanden.
Buiten schuift een landschap voorbij
dat zich gedraagt als een herinnering
die nog niet heeft plaatsgevonden.
Een man tegenover mij
probeert zijn gezicht te ordenen.
Hij…
Dichterlijke vrijheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
42 Wat is gebeurd, is onveranderbaar,
dat vormt het onwrikbare verleden.
Wat er nu gebeurt in het heden
is dan nog te manipuleren, maar
is daarna wederom onveranderbaar.
De toekomst is een heel ander iets,
wat dan gebeurt, weten we niets.
Pas als het in het heden voorbij is,
Is het weer verleden, geschiedenis.
En zo gaat het maar door en door…