169275 resultaten.
Onmogelijke taak
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
37 Zijn inspanningen waren groot,
Zijn nood
Die uit zijn hart ontsproot,
Was hoog.
Hij ging tot aan de rand,
Was toen geheel en al opgebrand.
Ondanks verzet met hand en tand,
Verloor hij zijn verstand.
Hij kwijnt nu weg in ’n gesticht,
Waar niets hem tot iets verplicht,
Zich onbewust er is aangericht,
Vroeger is bij hem gans uit zicht.…
AANVAARDING
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
44 Aanvaarding
A-seksueel: klinkt A nog wel A zonder B?
Verdroogde lettercel zonder klank
Want wat blijft er over
Zo yin en yang zich separeren
Libido niet meer zal resoneren
Trillend, vloeiend
Tussen onderling afhankelijk dit en dat
Tussenstilte gestript van akoestiek
Want wat is seks?
Magnetisch veld dat interacteert…
Betekenis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
32 het verdriet dat wij deelden
heeft geen betekenis bewaard
dat ligt nu tussen ons
waar niemand bij kan
je naam draag ik
als kou die zichzelf herhaalt
alleen mijn berouw
blijft achter
het late besef
dat ik je te laat begreep…
Wat nog geen woorden heeft
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
108 Wolken wijken zacht
tussen grijs ontwaakt het blauw
nog zonder woorden
In het ochtendlicht dat
zich voorzichtig langs de rand van mijn
aandacht ontvouwt, blijft een stille beweging onder
mijn huid aanwezig, alsof iets wil spreken maar nog niet weet hoe.
In de langzame adem van het
landschap, waar elke contour zich pas later
laat herkennen…
De kabels los
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.675 De kabels los, de zeilen op, dat gaat er op een varen;
Al waren wij sinjeurs aan wal, ons hart lei in de baren.
Een Hollands kind, dat is bekend, die vindt in zee zijn element,
Jo ho, jo ho, jo ho, jo ho !
Die vindt in zee zijn element.
En zijn wij zo geen banjers meer als in verleden dagen,
Toen ieder voor Jan Companie een flikker had geslagen…
Bericht van het eiland Chaos
gedicht
3.6 met 22 stemmen
14.760 Hoelang zijn we hier nu al vrienden,
het was ooit bedoeld als vakantie,
maar wat het nu is -
We zagen de folder: Chaos, dames en heren,
Uw eiland; de glanzende foto's,
de helblauwe Chaotisch baai,
het krijtwitte vissersdorp Krisis.
We lazen dat het eiland wordt geprezen
om zijn zeer diepe rust,
de laatste bewoners worden zelfs
gelukkig…
De Afbrokkeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
36 Dit is niet de eerste keer
dat zijn nagels hem helpen
zich uit een gat te graven
Vogels met oranje snavels
orka’s en één bruinvis
worden hem toegeworpen
als onvoorziene vergezichten
dientengevolge
komt alsnog de afstand
in hemelsbrede zin
‘nicht in Frage’
tot ijsberen
Hij loopt rond en keert terug
naar de kern waar alles begon…
Na het gras
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
79 Langs open wegen
liep het kind
langs open
stranden
door de wind
langs open huizen
licht en vrij
de wereld leek
oneindig blij
het dacht dat
elke weg doorging
dat elke deur
naar morgen ging
dat achter elke
verre bocht nieuw
licht haar zocht
maar soms vroeg het
zich stilletjes af
waar gaat de weg
naartoe
na het gras
en…
Nondeju
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
113 Mijn marketingbureau kwam met de wens
Om nu, met het WK-toernooi op handen
De namen van de voetballende landen
Op shirts te laten drukken voor de fans
Ik zag het resultaat maar, nondeju
Wie spelt er Curaçao nou met A-U…
dragen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
180 in een woud van signalen
droegen onbegonnen herinneringen ons
naar een tijd die langzamer ging
dan de reis van een vogelveer
naar de bodem van het diepste meer
we dreven pijn met hamers in de aarde
persten het lijden terug in de grond
over het helmgras zagen we de lege zee
de stilte was hier om te doden
konden wij haar dragen?…
Whisky en spreeuwen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
85 Alsof ze een bewegend kunstwerk
in de bewolkte lucht willen hangen
zwermen kwetterende spreeuwen boven
de oude kathedraal van de rivierstad
waar de oude mannen whisky drinken
in de kroeg bij de brute avondmonding
is het uiteindelijk het telkens opnieuw wegen
van het gewicht van alle ergernissen
en hij weet niet of hij terug gaat
naar de…
schuw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
50 wat ik nu in woorden zwijg
gaat nog verder dan mijn onmacht
immers het is soms niet uit te leggen
waarin het zijnde mij heeft gebracht
.
de leegte wordt gevuld met gedachten
die gedwongen rusten in de schaduw
ik zou ze met mijn lippen willen verzachten
zoals gezegd, ik ben thans stil tot schuw
.
als ik mij spiegel aan de ander
zie ik krassen…
Wijze les
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
45 Het scheelde nog geen handbreedte,
Was geen centimeter te veel,
Zijn schaduw reikte net iets verder,
Maar daar zat hij niet mee.
Hij schoof een klein eindje op,
Dat was net iets te veel,
Het zat hem dus niet mee,
Maar zal ermee moeten leven,
Want iets anders zit er nu niet op,
Genoeg is genoeg, anders
Raak je van de regen in de drop.…
Life goes on
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
69 Lieve,
De tijd tikt onverbiddelijk door.
Life goes on.
Alsof de dagen vanzelf weten
Hoe ze verder moesten zonder jou.
Het verlies is voelbaar.
Het scheurt je in twee, drie, ontelbaar veel stukken.
Tot de scherpe randen veranderen in littekens:
Een onuitwisbaar bewijs dat jij bent geweest.
Met de jaren kijk je daar minder naar om.…
Protest
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
109 Het demonstratierecht wordt aangepakt
De burgemeester krijgt meer macht in handen
Zo legt men al te driest gedrag aan banden
Geen mens meer aan het asfalt vastgeplakt
Het spoor niet meer door dwarsliggers bezet
En geen gezeik meer in het snelsonnet…
Zelfreflectie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
58 Je blik fixeert het kleinste, doffe kwaad,
een dwalend stofje
in de iris van de ander.
Je wijst met scherpe vinger,
meet de fout,
en spreekt je vonnis uit.
Maar voor jezelf blijf je blind.
In je eigen oog draag je een balk,
een zwaar en star stuk hout,
je ziet je eigen falen niet,
terwijl je de splinter van de ander
onder een vergrootglas…
In memoriam Lieke Marsman 1990-2026 -Tanka
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
79 'Is het mijn sterfdag?'
In leven blijven lukt niet.
Liefde is wat telt.
Ontmoeting met de duivel?
Nee, God treed ik tegemoet.…
Wortegem in winterglas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
58 In lichte rumoer rondom, een stad vermomd in schijn, Wortegem in winterglans, onder luchten bleek en fijn.
Een vonkje bleef nog zweven, toen al het lichten zweeg, zo zuiver en zo stil aanwezig, als dauw die over velden streek.
Langzaam gingen de schreden, behoedzaam door den tijd, een glans bleef nog behouden, in zachte eenzaamheid.
Maar de…
Elke dag een nieuw wiel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
54 Tussen wat geweest
en wat nog geen vorm heeft hier,
bouw ik een ochtend.…
Wonderlijke zaadjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
53 De zaden ontpoppen zich tot hele kleine groene stengeltjes en blaadjes
Het is een wonder dat ontstaat uit zulke kleine zaadjes
De vruchtbare grond, de zon en regen
Laat dit wonder snel omhoog bewegen
En aan het eind van dit seizoen
Is dan het oogsten prachtig om te doen…
Zielsgeluk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
40 Het zijn beweegt
door mij heen
nog vóór ik het
kan denken
In elke ademtocht
raakt iets ouds
mij aan,
alsof het mij
herinnert aan
een oorsprong
zonder naam
Het zoekt mij op
in de ruimte
tussen
ademhalen, waar
de wereld
even lichter wordt
en ik bijna oplos
in een stilte
die niets van
mij verlangt
Daar stijgt
zielsgeluk…
Spelregels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
39 Als poëzie dichter zou zijn
En gevolg zijn zonder pijn
Als de schilder zonder reliëf
Kwasten kon
Was dat een aarde zonder zon
Verbeter aub me niet
Ik kan niet zonder fouten
Het maakt me blind.
Dan zie ik niets
Daden zonder daden
Duik je onder
Ik zag ooit een UFO
Zomaar op zolder
Rijmen zonder doelgroep
Je roept
Inanna zonder…
Aan de berisper
poëzie
4.3 met 19 stemmen
3.001 Berisper van mijn dicht, dit woord laat ik u weten:
Schaf beter spijs als ik en nodig mij ten eten,
Of neme mijn onthaal, zulk als het is, in 't goe,
Of laat mij ongemoeid, en houd uw snater toe.
------------------------------------------------------------
uit: Over-Ysselsche Sangen en Dichten (1630)…
Wakker worden in de tijd
gedicht
3.5 met 54 stemmen
24.914 Wakker worden in de tijd
als in de fijnste zijde.
Een ochtendvogel
doet een ijzerzaagje na.
De boormachine die je hoort
is de boormachine
van de buurman lang geleden,
tot je weet dat dat niet kan.
Er ligt een laken in de linnenkast
te wachten op een hand
die deuren opengooit, een shirt,
een broek, een handdoek zoekt,
daarbij terloops…
Piwi
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
150 Wat is toch een souvignier gris, madame
vertel het ons in 's hemelsnaam
groeit het in 't wild als knolrapenras
is het in kassen gekweekt bolgewas
ik zocht het met mijn diabolische oog
dat op het oude vertrouwt, analoog
in flora's van medici en florentijnen
in graven der doden op de apennijnen
de grot van lasceaux waar stieren en zwijnen…
Het uiterste blauw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
206 Ergens tussen dood en leven ergens
waar een diep verlangen jou en mij
zocht, is een diepe stilte neergestort.
Het tere dradenwerk van de liefde
rekt en trekt het reikhalzen op.
Twee mensen zoeken tussen kieren
naar iets dat lichter is.
Zij klemmen zich vast
in een omhelzen met duizend armen.
Zij draaien, draaien bewogen voort.
Een oud verlangen…
Meten is (z)weten
snelsonnet
4.1 met 7 stemmen
110 Lorena is de Giro uitgezet,
Haar fiets kreeg van de jury niet de zegen.
Al sputterde Lorena stevig tegen,
Graag wijs ik op een ongeschreven wet.
Misschien was met de weegschaal wel iets mis,
Zij weet nu ook dat meten (z)weten is.…
Eloquentia
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
59 Zijn geest was welbespraakt,
Het ontbreken van ’n stem
Bleek edoch wel ’ n handicap,
Voor het kunnen etaleren
Van z’n briljante eloquentie.
Ging te rade bij ’n goede vrind,
Vroeg hij van die handicap vindt.
Die dacht diep na, en sprak wijs,
Beweeg je niet op glad ijs.
Hiermee ging hij aan de slag,
Helaas de wijze raad bleek loos.
Ook…
die klaproos .
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
91 de ochtend stond er in volle glorie bij
aan beide kanten van mijn zicht was het feest
een rode deken was ver uitgespreid
gedragen door de frêle rozen, dus fijn besnaard
allen zwaaiden naar mij,
maar een het meest
die klapte hoorbaar en het ging
met enige tederheid gepaard
zij riep, zie mij, ik sta hier te bloeien
speciaal voor jou, jij…
Aardbeiensmaak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
52 Je werd wakker als een warme zee
maar kromp al snel ineen
tot een lichtdruppel
in een donker opslagmagazijn
Je wil graag een sterrenstelsel worden
als je later groot bent
steeds sneller rondzwieren
met die spiraalarmen
in een kosmische polka
Als je voelende licht zo
je eigen helderheid omfloerst
vraag dan niet meer
aan een doofstomme…