Alle inzendingen

Door de VS-onthoofdingsstrategie Verloor Iran z’n opperayatollah En Israël vecht verder met Hezbollah De winnaar is de oorlogsindustrie Is er een masterplan Amerika? Wie moet Iran nu gaan regeren? ‘Sjah…’…

een hand kan zacht zijn een blik vertrouwen geven woorden opbeuren nabijheid een veilig gevoel een huis warmte een bed voldoende rust voeding ook verbinding een band kan hecht zijn een kus motivatie geven daden belonen dankbaarheid voor aanwezigheid een hart liefde een hoofd zodoende lucht kennis dan verdieping…

Ik laat je, een stukje van me nemen, een fluistering van mijn hart, een trilling in je hand. Moge jij daarin de rust ontdekken, die ik zelf zo vaak mis. Toch vrees ik stil, een dag zonder jou, een leven naast het jouwe, waar ik slechts, een verre schaduw blijf.…

Pakte de winter vast Stak hem in de vrieskast Nam de zomer zon Hing ze aan het plafond Heb het herfstbeeld Over de tuin verdeeld En het broedende lente geluid Komt dank-zij-mij Je radio uit…

Als we ons dan toch moeten kleden, tegen kou bijvoorbeeld, of in naam van iets, in resten van dit of dat verleden, verhalen en geheugensteuntjes die niets vertellen dan dat we er al waren in de tijd die bestond voor dit heden - als wij onszelf alleen in het nu kunnen bewaren door onszelf voortduren uit te vinden in het nu dan liefst eenvoudig…

Het ogenblik: waarin miljoenen stralen Zich verenigen en breken vaneen. De Eeuwigheid kan zich zelve nooit herhalen Alles wisselt, maar 't blijft wisselend één. ------------------------------- uit: Kwatrijnen (1924)…

..dus vertel ik hem wat me nu weer is overkomen met die ouwe dokters geen doctoren die mannetjes onder mekaar die de dienst uit zouden maken de boel wel even regelen met hun gelikte praatjes maar intussen geen bal juist wisten te raken er volkomen naast zaten niet op de hoogte welke wegen überhaupt te bewandelen waren waarna ik een dik…

De zwijgende stem spreekt, niemand luistert. Als de sprekende stem zwijgt, luisteren allen, horen niets. De bal rolt over het gras, het kind grijpt, mist de bal en huilt. De bal rolt voort in het verschiet, niemand ziet. De wolken bedekken de zon, de aardkloot verduistert, het stille gras fluistert, het kind luistert, bal gebiedt…

op mijn zoektocht naar de geschikte metaforen kwam niks bruikbaars uit de toren van boeken of het web naar voren geen god is voldoende op zijn hielen gezeten of beknellende monsters die intens genoeg waren als vergelijkingsmateriaal reflectief bekijkend zal ik zelf rakere beschrijvingen meer diepte aan personages en gruwelen moeten…

Groen varenblad krult stilte ontvouwt zich langzaam hier kom ik thuis Het licht breekt hier in vele bleke scherven door het bladerdak van de eeuwenoude beuken. De tijd verliest zijn haast in het mos terwijl de aarde diep en traag ademt. Elke ritseling vertelt een stil verhaal zonder de noodzaak van harde woorden. Mijn huid herkent de…

In een weelde van onaffe schakelingen bouwsteen voor steen over de tegenstellingen zie ik hem meester der rangschikking vliegen en hij ziet mij opstijgen uit beteugelde beugels wegschieten in alle ruimte op vleugels door verbrokkelende muren afgronden als verblekende redenen bij samenzijn Ik riep ik adem met jou toon de tintelingen…

In de lente van mijn leven zal ik nimmer door te streven op zoek gaan naar geluk. Bij mens en dier en de natuur met open blik en zonder vuur want al het kwade is vergeten. Als de zomer is gekomen met lange dagen in de zon koester ik het reeds gevonden. Geniet van zoete dromen totdat herfst ze meeneemt als blaadjes aan een boom. Door…

Het zachte fluisteren van sterren in dit onmetelijke heelal, waar hun licht mij vreugde schenkt met een glans van kristal. Zij dwalen in kosmische vreugde door wolken van gas en stof. Een beeldende compositie ontvouwt zich in een uitgebreid galactisch doolhof. Uit sterrenstof zijn wij opgemaakt, in bewustzijn ontsproten. In de gretigheid…

Tijdens een leefbare droom met als zielgewichten wind, maan en sterren filosofeerde hij ijverig over de kleine genoegens van zijn werkzame leven alsof hij de vitale kwast nog in zijn oude hand had gedreven en onbevreesd onderweg naar het doek dat spoedig zou vallen naast de bomen die hij had geschilderd voor het drama van het wilgenwoud…

ik slenter door het park in haar heiig vroege dracht en droom stillekes verder bij deez ontluisterende pracht vogels roepen mij als het ware toe: -het is voorjaar- voel maar, het is waar ik hoor een zingend licht, ja, zo schouw ik in de morgen en ben naar binnen en buiten gericht…

Het mensdom houdt van smeuïge verhalen. Het Noorse en het Britse koningshuis gedroegen zich niet altijd even kuis. Ik pleit ervoor, vanwege de schandalen en alle roddels die zich fraai ontvouwden, om elke monarchie in stand te houden.…

Zing. Mijn stem kraakt bij elke letter. De lamp boven het bed flikkert, het blijft toch branden. Mijn schoenen nog aan. Veters half los. Op het nachtkastje een glas water dat ik niet aanraak. De klok knipt minuten kapot. Ik draai haar met het gezicht naar de muur. Zing. Niet luid. Gewoon genoeg om het tikken te breken. De gang…

De mens weigert te zijn wat hij is. Een boom staat. Hij vraagt zich niets af. Een vogel zingt zonder schaamte. Maar wij met handen en een hart dat open staat kijken in spiegels alsof wij rechters zijn. Wij meten ons aan schaduwen. Wij verbergen onze scheuren. Wij dragen gezichten die niet het onze zijn. Wij knikken naar verwachtingen…

Wanneer ik meega naar de vuilnisbelt om er pornoblaadjes te zoeken omdat de poses van de vrouwen me betoveren, hoor ik erbij Maar verder word ik gedoogd Mijn klasgenoten vinden me vreemd Ik loop raar, alsof ik voorover val En als ik gelijk heb, wil ik het ook krijgen Dan ben ik de prof of de Brave Hendrik Ik praat te veel, weet te veel…

Er was eens, lang geleê een zekere nimf D.; en ene god A. getroffen door het gif van een loden pijl uit de koker van de welbekende C. die D. werd al gauw omgetoverd tot laurier door en naast haar pa de verraderlijke P.; Uit die schaduw van D. aan de dubieuze rivier de P. en dat gelauwerde hart van A. verscheen, lang geleê…

Soms zijn de wolken grijs van kleur, en huilt de wereld stil van binnen. Maar dan — op een dag — is de hemel blauw, en ruikt de aarde naar zoet gras. Jouw haren dansen vrolijk in de wind, . het lijkt haast kinderspel: geen wolk is grijs, geen wolk is wit. Hier aan mijn zij, reik jij naar het hemelblauw, en zit je naast…

'k Maak in gedachten vaak een bedevaart: Dan sta 'k weer op de plek, die zomerdag, Waar ik door de eikenlaan je komen zag; Als reliquie heb ik dat beeld bewaard: Uit zonn'ge bomen dropte op zonnige aard, Overal neer de zonn'ge vinkenslag; 'K zag op jouw goed gezicht die blije lach, En 'k dacht op eens: Ben ik die liefde waard? En één…

Angst die ons vernedert. En het gevecht geen lange heldenzang. Een dierenangst, sidderend en duizelend, een redeloos bijten in leven, hopeloos op de grens van het bestaande. Wij, voer voor de ruimte, ketting- reactie, kralensnoer van de zon, wij verbeelden ons niets meer, zien met onze ogen niets meer, horen onverstaanbaar geluid,…

Ze zeggen wel: Het leven begint bij …. En noemen dan hun leeftijd. De waarheid is: Het leven begint ergens Vóór de geboorte, Maar wat het belangrijkste is, Is dat het dáár niet omgaat, Maar je het leven léven moet, Om zo te genieten, Van wat het leven biedt!…

De ene dictator wordt door de ander vermoord In naam van democratie en vrijheid Wie bepaalt wie moet worden bevrijd Het is levensgevaarlijk balanceren op het slappe koord…

In wat voor een wereld zijn we beland Een pokemon kaart geveild voor 16 miljoen dollar Ik vind dit nog gekker dan bizar Wat is er met mij aande hand.…

Knappen koppen knippen knap bij 'Knip je Knap', herenkapsalon op de Kinkerstraat, Amsterdam de meest kordate Kunst-Knip-Knapeigenaar knipt en scheert mij het knapst mij Krediet knap Krediet kunst Krediet was geknipt en geschoren de JordaanDichter…

De meisjes van Albert Heijn ze zijn me allemaal even lief maar 1 is er het knapste en wie dat is, dat zeg ik niet "Toe, toe JordaanDichter, zeg het me alsjeblieft" "Neen, die blijft in mijn gedachte die mooie, mooie griet" "Nou goed dan, dat ben jij!, voor mij!!"…

In flanel diep gedoken op mijn beslagen raam zie ik wazige murmuraties – elke seconde is gebroken Cactussen wonen op mijn tong, in een opgedroogde krater terwijl de radiator stomende liedjes zong Pendel ik tussen Ecuador en Polen klopt de hete watersnood druk de knop bij elke halte ijsblokken tegels worden zolen Het kreunend, kwijnend…

logica zet een rechte lijn een pad van steen zij houdt van stappen van meten van weten van het antwoord aan het eind maar verbeelding zij opent ramen in muren die nog niet bestaan zij maakt van wolken bruggen en van stilte zee waar logica zegt hier houdt het op fluistert verbeelding kijk hier begint het pas en ineens…