167669 resultaten.
‘in de schatkamer van vrede en stilte’
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
52 Zijn geest mag dan geslepen zijn,
hij blijft een rauwe diamant;
zijn kern
die tot citadel verworden was,
gescherpt in historische stormen,
brandt
al naar gelang het voorgaande,
zo zondig dwalend
door lege valleien,
de verlaten bossen,
al loslatend,
trots overblijvend,
levend met het stille monster
van deze tijd.
En laat hem.…
Klei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
52 in mijn Friese land
staat men stevig geworteld
in klei
je merkt dit overal,
ook hier bij mij
de nuchtere Fries zegt niet
zomaar laat
je mag wel gaan,
nooit zonder
gewicht dit blijft staan
want was mijn land
eerst
niet doorgeploegd
doorleefd en door
de tijd getoetst
dan trok men nog een paard
aan zijn staart
en zei dan pas…
droomgrens
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
82 dit is niet zomaar een lege vitrine
er staan namen geschreven
van schelpen en vlinders
bossen en gebergten zingen er
net als duinen en stuwwallen
in de verte een stad
je laat je gedachten gaan
ongehinderd
en voorgoed
dit is geen vrijheid
maar een eindeloze reis
gevangen in bestemming…
Zij is erbij
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
91 Ze was als een regenbui in de lente
onbevangener dan de eerste zonnestraal
frisser dan dauwdruppels in de mist
maar warmer als ijs
Ze geurde fruitig naar appels, groeiende bij bladeren
in de zon, als belofte, dat ‘t nog moest rijpen
zij was zo’n helder licht
ik was voor haar gezwicht
Iedereen smolt in haar handen
want zij droeg liefde…
Het neusje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
42 het neusje van een zalm
waarom de bedekte walm
een walm
de zalm gebruikt
alleen zijn neus
wanneer de geur te sterk
wordt
ja heus!
een fijne gedachte.…
(On)ervaren
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
107 Opnieuw een kabinet op het bordes
Dat grote hindernissen moet passeren
Om zorgen (en de volksmond) te bezweren
Rob Jetten lacht, maar wacht een zwaar proces
Toch kan het met obstakels nog wat worden
(Hij liep ooit de 400 meter horden)…
fuga
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
146 een fuga van de liefde
zweeft met haar eerste
prille stem door het dal
een bries draagt de
volgende warme klank in
tintelende handen naar huis
tonen voegen zich samen
als een liefdevolle belofte
een vloeiende groet
troostende vallei poëtisch tapijt
van verweven herinneringen
hoedster van meerstemmigheid
een fuga van de liefde…
In geuren en kleuren
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
84 als de dag, stilaan,
haar licht ontvouwt
lijkt zij in mij
anders te willen kleuren
waar het najaar
over een komend afscheid rouwt
ruik ik nu, niet onverwachts,
jouw bevrijdende lentegeuren…
Mis jou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
34 Alleen in bed, dat is niet zo erg
maar ik mis jou, ik wil je
voelen, ik wil je kussen
Niet alleen in mijn dromen
Het helpt niet dat ik steeds
op mijn telefoon kijk
Je belt me niet
je denkt niet aan mij
En dan belt mijn moeder
Gaat het wel goed met je?
Kom je morgen weer eens?
Dat is zo gezellig
Wanneer ik tussendoor even
naar buiten…
Boomy
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
54 Zaadbelofte tussen mos,
kleine, nieuwsgierige spriet,
al een beetje een zoethoutje,
zoek je naar een taxusgeur?
Uit een puberend 'Why not?'
klim je zigzaggend op tot kerel,
breedgeschouderd, gotisch vertakt
voor wie jou straks het hof maakt.
Kijk nou: een mens beschadigt je aanzien:
jou treft een akelige torrenplaag...
Hevig strijden je…
Het speenvarken
poëzie
3.4 met 27 stemmen
2.883 Iemand, die in de verte zijn schreeuwen hoort,
Zegt: "dat is zeker weer een afschuwelijke mensenmoord."
Je moet het horen om het te geloven.
"Gelukkig," zegt Buffon, "zijn de doven."
Want als men maar even op zijn eksteroog treedt,
Dan gilt hij, alsof hij van geen uitscheien weet.
En als men hem van de borst durft tillen,
Dan maakt…
Een blijvertje
gedicht
3.5 met 54 stemmen
15.367 Het feit dat ik in Holland ben geboren,
en bovendien precies in Amsterdam,
bewijst toch wel dat ik ben uitverkoren:
ik kreeg de hamvraag en ik won de ham.
Een ander wordt geboren in Vietnam
of raakt bij voorbaat in Algiers verloren,
maar ik, die zo terloops ter wereld kwam,
mag rustig tot de blijvertjes behoren.
En ook het tijdstip was…
Voor de AI schrijver
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
117 Ai strooit met poëtische zinnen
Iedereen kan er wat mee beginnen
beetje selecteren met plak en lijm
en zo denk je: mij krijg je niet klein
Ai heeft geen ziel alleen regeltjes
die regeltjes zijn het zelfde als zegeltjes
je kunt plakken maar `t gaat niet leven
hooguit gaat je hand ervan beven
dus stop met het belazeren van jezelf
begin…
BBB Bar Boeren Bedrog
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
37 Wie de Keijzer van de troon verstoot
VERMEERdert het gezeik: Mevrouw Van der PLAS
en verliest een zetel met wel 110.000 stemmen
Bar Boeren Bedrog: BBB…
Amerikaanse droom
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
42 Amerikaanse droom
Van Belgen tot Chinezen
Het werd een megaklapper
Als Dichter, Fotomodel en DJ met talloze Hits
Hollywood schiet door mijn hoofd als een flits
Amerikaanse droom
De Story en Privé zijn voor mij overbodig
Ik ben beroemd op mijn manier
En heb hun niet nodig
De Videoclip Vroeger ging je zelfs bijna als Fotomodel naar Amerika…
Zinloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
24 Mijn hersenpan loopt vol weetjes,
verdwijnen ook veel vergeetjes.
Elke dag komen meer weetjes,
verdwijnen nog meer vergeetjes.
De vraag is waarom zoveel gedoe,
daarvan worden hersenen moe,
’t stopt op ’t eind als je overlijdt,
ben je alle weetjes dan weer kwijt.…
Onomatopoetisch
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
27 Kakofonie van bos en weide
Gekwetter, getjilp, gefluit
en
gekoer van jewelste.
Een kauw klinkt kaka kaka
als Komrij’s kakafonie
hilarisch
doch geen woord gemaakt
Tie tie put
Kruuk kruuk
Srrrie, srrrie
Nog geen woord gemaakt
Onomatopee vogels
Koe-koek, oehoe-hoe
o-grut o-grut o-grut
Tjif tjaf tjif tjef
Kiejuh-wie-wie-wiet…
Au temps perdu
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
150 Waar het ik verzonk
in kroosomrande spiegelgrond
hervond het ongekende
nog niet volgroeide kind
zijn onbekende ouder ik
in zijn geschriften terug
nog niet verzonken
tot op de bodem
van wat nog niet gezien was
nog niet aan de vlakte trad
er was geen vonk voor nodig
geen licht dat klaarder scheen
dan anders, maar zijn eigen
bron sprak…
23 februari 1821
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
70 Laat in de avond
heb ik mijn ogen gesloten
in de avond toen de lente al kwam
niet ver van de Spaanse trappen
heb ik de dood in de ogen gekeken
Mijn Griekse urn laat ik achter
mijn eeuwige stralende ster
voor eeuwig staat mijn naam
geschreven in water
Ik heb mijn ogen gesloten
maar ik voel mijn bloed
door jouw aderen stromen…
De zwemmer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
45 Tussen eindeloos brekende golven
duikt hij op goed geluk af
in het water van haar kielzog,
waarvan het malse lijf bekend.
Verzadigd tot wrakhout
laat hij zich in haar diepten zinken.
De zwemmer, een naamloze knoest,
peilt vergeefs het water: zout en nat.
Overheen onbekende diepten
drijft hij wellicht een leven lang
en strijkt zijn hand…
KARMEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
40 Zusters van Drachtens klooster belijden
met vreugde hun diensten en vertrouwen
in God, waar ze toegewijd op bouwen,
tot hun huis een ander leven zal leiden.
Hier mag een ieder zich aan bezinning wijden;
allerlei zienswijzen kan men stouwen.
Menig feest klinkt vrolijk bij trouwen.
Toonkunst wil volle zalen verblijden.
Het gebouw geniet sterke…
De rede
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
83 Soldaten komen traag
marcheren met duizenden
bepakt en bezakt
door mijn knagende maag
ze beklimmen per vlaag
trede bij trede
langs ribben omhoog
kruipen richting mijn kraag
waar ik de rede bevraag
zoek ik mijn evenwicht
maar zak langzaam
naar de aarde omlaag.…
Achter de horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
52 Achter de horizon eindigt niet de aarde
achter de horizon eindigt niet het licht
daar ligt de belofte die God bewaarde
een nieuw paradijs, een vergezicht.
Daar stromen niet meer de tranen
daar heerst geen angst, daar lijdt niemand pijn
daar mag ieder zich koning wanen
en niemand zal daar nog de mindere zijn.
Een glazen zee zal daar de gouden…
levend sterven
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
99 overmand door intieme vrees
sterft de liefde in verbrokkeld ijs
en bevriest het in onmacht,
het is een herhalende reis
ook wel een repeterende breuk
het brengt de waarheid van de wijs
die wordt dan een gedrocht
men snijdt uit ontreddering
in eigen vlees èn van die ander,
worden zoete druiven zuur
zelfs haat wordt medestander…
Strabismus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
98 Ik hakte een boom om
en luisterde hoe hij viel
alsof het mijn naam vergat.
Van het hout maakte ik planken
voor een huis dat alleen bestond
toen ik mijn ogen sloot.
De moordenaars kwamen zingend.
Hun boot gleed binnen
zonder water te verplaatsen.
Het Eiland van het Lied
lag achter hen
als een keel zonder tong.
Het is zwaar om een Viking…
Het volstaat om lief te hebben
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
127 Zachte vlinderkus
de bloem buigt haar licht hoofdje
verder niets meer nu
De dag komt ongefilterd, in
felle kleuren, een stroom van indrukken
die niemand ziet. Ik vang de trilling van een ongezegd
verdriet, terwijl de wereld buiten onverschillig aan mij voorbijraast.
Mijn huid voelt dun, de muren
lijken verdwenen; elke blik en elk geluid…
Zo heerlijk jong
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
49 Naakt op het strand
en bij het zwembad, foto's
levensgroot opgehangen
Wie hier komt, moet
zien wat er te krijgen is:
mooie meisjes
Het begon met een massage
in het luxe buitenhuis
Alles stond klaar
Ze werden verwend
//Dit ken je nog niet
Je bent zo jong
zo heerlijk jong
En nu jij, laat zien
dat je het kunt!
Masseren is heerlijk,…
De vijftienhonderd (II en III) Verzen II en III graag onder mijn Hartenkreet 'De vijftienhonderd' plaatsen. Bij voorbaat dank.
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
58 De vijftienhonderd
Voor de allersnelsten op de mijl
Scherpe ijzers
De vijftienhonderd
Vliegen, echt letterlijk over ijs
Geen gat ozon…
de drijfveer blijft
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
66 verzachtend streelt landwind
speels ons gedeelde vergezicht
waar bergen wolken kammen
schampen zij bijna ook de regen
maar onze zon houdt het droog
door vertrouwen in haar warmte
breidt de atmosfeer zich gestaag uit
zonder enige verschenen sterren
die uit konden blinken in licht
door donkerverdichte nachten
door laten schemeren en…
het portret
poëzie
4.1 met 24 stemmen
16.021 Wanneer ik dood ben en de donkren komen,
Geef me 't portret niet mee, dat altijd mij
Ten hoofdeneinde stond en in mijn dromen.
Ik merk er toch niets van. Het is voorbij.
Neen, ik wil niet, dat na de laatste morgen
De beeltenis van dit bemind gelaat,
In een tot molm geworden kist geborgen,
Diep in de muffe grond met mij vergaat.
Doch als…