Alle inzendingen

Takken hangen kaal, wachten met verborgen strijd op de frisse zon.…

Hij weet het beter — I told you so — altijd net te vroeg. Legt grote woorden neer als grind op elke weg die wij nog moesten gaan. Niet om te bouwen, maar om te tonen dat hij al wist waarheen we gingen. Believe me. Ergernis schuurt langs tafel en scherm, opgeklopt tot iets dat winst moet heten, tremendous, zegt hij, alsof volume waarheid…

Zijn woorden komen als water dat geen bedding verdraagt. Ze stromen,ze overstromen alsof leegte alleen gevuld kan worden door meer, en nog meer, en nog meer. Hij schrijft om vast te houden. Niet mij- maar de angst die hij mij laat dragen. Liefde klinkt nu in zijn mond zacht verpakt. Mag ik? vraagt hij,maar zijn vraag al besloten. Er…

Mijn longen geschroeid door de koude ijle lucht, die dunne wolkjes uit mijn adem blaast De betoverende gordijnen van het Noorderlicht, waaien uit over het etherisch wit van velden Licht beneveld door zulk een majestueuze glorie, waar ontzag toeslaat in pulserende dromen Een bevroren stem galmt uit in een diep respect, richting de bergtoppen…

Wat je voelt is niet wat je wil. Je weet niet wat je wil. Het staat dicht bij de wolf. Het ligt in je universum Waar je niet graag komt. De wolf die honger heeft Zonder jou te kennen. De sterren weten wat je verlangt. Zonder iets te zeggen Blijven ze altijd bestaan Binnen in je hoofd. Dat van de wolf Die angst heeft van de mensen In…

In mijn zwart gedicht, vol inkt, schrijf ik met een kroontjespen. Nee, ik kras. Kras op geel papier. Een bitter en hard vers. Over de dood. Maar ach, de dood is niks. Bij een gebrek aan alles. Wie deze planeet heeft uitgekozen, is klaar voor de strijd. Van geboorte tot het einde. Het sterven. Wie mij dit had uitgelegd, had mij…

Aan één tafel stil tussen jouw adem en mij bewaar ik mijn rust Ik lees de woorden die je niet uitspreekt, een rimpeling in de lucht, een zachte zucht. Jouw wereld stroomt ongefilterd bij mij binnen, terwijl ik zoek naar de grens van waar ik begin. We delen het brood en de stilte aan tafel, maar mijn zintuigen vangen elk klein detail:…

Wat was ik dwaas vandaag: ik liep mezelf voorbij in duizend zuchten. Wat was ik dwaas vandaag: het leven is veel meer dan blauwe luchten. Wat was ik dwaas vandaag: ik luisterde niet goed naar wat zou moeten. Wat was ik dwaas vandaag: daarom wil ik met liefs wat mensen groeten. Wat was ik dwaas vandaag en wil wat wijzer zijn en…

Geen monument. Losse stenen die ik achterlaat om niet te verdwijnen. Geen nalatenschap die standhoudt, alleen adem die even blijft hangen op papier. Ik schrijf niet om te bewaren, maar om te bewijzen dat ik hier was— onvolledig, breekbaar, aanwezig. In elke zin zit een aarzeling. In elke stilte een hart dat niet wist hoe te…

De cultuur wordt geplet Machteloos gedoogt men het en juicht het soms toe Met gezond verstand en een opleiding begrijpt men half de wetenschap die in het eigen straatje past Volksvertegenwoordigers vangen elkaar vliegen af en nemen geen besluiten buiten hun eigen sprookjeswereld waar ze overal kunnen komen zonder een stap te verzetten…

Ik lig Jij lacht…

O krinklende winklende waterding, met t zwarte kabotseken aan, wat zien ik geren uw kopke flink in t woud waar licht zich vouwt. Ooit leefde hier een voorhoofdhagedis, een mammoet en reuzeleguaan, planeet A was een godgeschenk, welaan, brengt sapiens hel en verdoemenis? In kamers van bomen, zwart in de witheid, blijft…

Duizend verhalen zou ik kunnen vertellen- en toch is er altijd nog 1 meer. Over de man met zijn winkelwagen die verzadigd door mijn straat reed. Op mijn hoge hakken verliet ik het gebouw, want bouwen schort tegenwoordig, het wankelt, het kraakt. Thuis vertelde ik het: bedrukte truien liepen de winkels uit, zij kon mij niet luider…

O, sluimer zacht! 't is al zo kalm: Geen vogelengalm Verstoort de nacht: O, sluimer zacht! Alleenlijk trilt Mijn minnezange; Die smacht en smilt Van zoet verlangen, Nu woest en wild, Dan bevend-bange In de avondstilt Maar, laas, niet acht ge, Ai, waarom niet? Mijn zielsverdriet; En spotziek lacht ge, Went 't zangzoet lied Der luite…

Ze verdedigen wat ze hebben. Wat hebben ze? Ze hebben wat ze denken dat ze hebben. Wat denken ze dat ze hebben? Ze denken dat ze hebben wat ze verdedigen. Wat verdedigen ze? Ze verdedigen wat ze denken dat ze hebben. Wat denken ze? Ze denken dat ze verdedigen. Wat denken ze dat ze verdedigen? Ze denken dat ze verdedigen wat ze hebben…

Gaat het donderen in Davos? denderen, knetteren, spetteren?? met die knettergek die vredevorst! die door zijn God en Vaderstaten gezonden verlosser voor d'aardse grondstoffen! ik hou mijn hart, mijn grote VOLT hart vast Europa zal z'n tanden zeker laten zien maar het blijken melktandjes te zijn zo wit als de bergen van Groenland waar de…

De hitte van de ontstoken vlam ontstijgt het ik. Wat ik niet kan, jij onttrekt alle hitte, ook die ik jou gaf, zonder jouw tegengift. Waarom treuren bij zoveel hartstocht, die ik met je deel? Onverzadigd zitten wij tesaam, voel ik ons te lang onvoldaan? Nu de vlam geheel is gedoofd, de hartstocht mij is ontroofd, voel ik ’t branden van…

"U overgoot Brandt met vitriool, u schonk Van Aerdt giftige thee, u sneed Van Houdt de keel over, u duwde Dhondt onder tram 2, waarom die moordlust ?" vraagt rechter Boedt, waarop beklaagde zegt "Onthoud het maar goed, ik heb een verschrikkelijke hekel aan namen die eindigen op -dt !"…

bloemen overal geurende bloemen de hele ruimte was gevuld met de bloemige geur van de langzame lente de melkweg was een grote bloemenzee zo ver je kijken kon rozen waar de honing uitdroop bedwelmd liep ik door deze augiasstal van bloemen vol schoonheid vol beloftes van schuld vol vergeving met troost vol vreugde en blijdschap een…

Ik zou vaker willen zwijgen, en gedachten laten opgaan in witte rook of antwoorden zonder pen beschrijven waarin mijn lichaamstaal kan beklijven De ander is van nature ingetogen, waar liefde geborgen is in een ruimte van trouw en tonen van gelijkwaardigheid Waar men elkaar steunt in daden, als nagenoeg familiair en men gelooft in het onuitgesprokene…

Simonides werd geboren op Keos, een der mono- en duosyllaben in de Egeïsche Zee Cycladen de oudheidkundig geleerden menen dat de roemrijke dichter tussen ca. 556 v.C. en 468 v.C. leefde achentachentig zowaar inderdaad doch die losse tijdsspanne zorgt zoals altijd wel weer voor problemen Simonides zou volgens die data als grijsaard,…

hoe kraaien in dichte bomen krassen watergeesten kronkelen in woeste grond hoe zwarte engelen zich verschuilen achter struiken de buizerd hongerig boven velden zweeft hoe wolven huilen in duistere nachten de grillige wind gestaag bloembedden vlecht hoe de dood in koele watergronden geduldig wordt gewiegd hoe de veerman wacht bespiedt…

Zij bleef dag in, dag uit staan tegen het groene vierkant in de hoek van haar kamer meer wist ze niet en leek er niet te zijn totdat de stilte haar rechtlijnige denken vervormde door de herhaling van het eindeloze staan zette ze een stap- uit het vierkant en uit het ronde naar iets wat nog geen vorm had zonder enige zekerheid alleen een…

Winter is op het land koude trotseert de geluiden bomen worden om gezaagd schaarste is er op de bodem ijsvlekken glijden dageraad is aan het priemen slechts menselijk geluid. Haardblokken vatten vuur soloconcerten zijn alleen stervende woorden vallen stil, uitgedund veel te kil. Ondergesneeuwde verwachtingen einde van tunnels zijn…

In kamers waar het licht zich vouwt langs de randen van vertrouwde dingen blijft haar naam een stille trilling. In hout, stof en schaduwsporen. Er leeft iets dat niet verdwijnt. Een zachte stroom die je omhult, zoals herinnering niet spreekt, maar fluistert in gebaren. Het verdriet huist in de…

Ik weet niet of er woorden bestaan die de schittering van vroege sneeuw of het zomerlied van cicaden verstaan. Is er woord dat ergens toe leiden kan naar olijfgaard pijnboomwoud of naar het licht dat in de dood verschaalt? Ik weet niet of er woorden bestaan die een pad van ijs doen smelten kilte en kaalslag kunnen verslaan. Is er woord…

Gezondheid, een goed gevoel, ik weet niet wat men bedoelt, ik kan me geen tijd herinneren dat de zorgeloosheid ongehinderd, zo het in een kinderleven hoort te gaan, naast me op de speelplaats kwam staan. De schommel vermomd als springplank naar een toekomst voor stank en dank; de zandbank een loopgravenvoorloper waar enge hel- en verdoemenishopers…

Cruciale kernen schermen zich af een trekt zich terug een andere wenkt ons een derde, verlost wil het liefste verdwijnen Maar wie goed kijkt ziet niets is minder waar dit alles is mana illusie en wanen Zij groeien verspreiden zich verheffen zich eerder boven de middelmaat willen geconserveerd blijven ademen opbloeien met de…

Vallend, altijd maar vallend, vallend in een put van vooroordelen Jagend, altijd najagend, geluk dat waard lijkt om te stelen Hopend, altijd maar hopend, hopend op gezapige barmhartigheid Verlangend, altijd maar verlangend, naar lankmoedige, gevatte geestigheid Verdurend, altijd maar verdurend, het zwaard van Damocles in mijn hand…

De oranje blauwe bol aan de hemel, Zendt stralen van warmte en licht, Haar kleuren vermengen zich in een schemelspel, Een schilderij van de dageraad, zo in zijn pracht verplicht. Ze danst met de wolken, een vrolijk spel, en maakt je blij En kust de horizon met een gouden gloed, De wereld ontwaakt, als een betoverend verhaal, Waarin elke hartslag…