167572 resultaten.
TEGENSTELLINGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
22 De vrome mens mag de Heer blij loven.
Hoe zijn op Aarde zijn christendaden
als hij zich over Gods wil zal beraden,
verrukt denkt aan het zalige Hierboven?
Velen leven bewust bij slechts geloven
in oppermacht, waar men nooit naar kan raden.
Maar hun kracht is met werken beladen,
waarbij gejuich klinkt in Hemelse hoven.
Over de mensheid zweeft…
Feest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
39 Zie hem gaan door een straat
weer verkeerd het feest is elders
wanneer en waar hij ook gaat
het leven overspoelt de kwelders
en trekt zo kerven in zijn ziel
zie zijn zwoegen op de oever
waar hij aanspoelend neerviel
zijn vaart verloopt steeds stroever
en elke partyboot passeert
met opvarend vrolijke gasten
geen die voor hem aanmeert…
Sweetvoice
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
67 Een hele goedemorgen
juffrouw duif
ik hoor u koeren met een
zachte g
uw toon is zoet, uw zang
neemt mijn ziel mee
naar maretakken in uw
ochtendruif
Waarom, vraag ik mij af
of nee, waardóór
lag u den ganse nacht
doorwaakt te bed
had u om twee uur dan
geen thee gezet
als het genoeg was lag u
op één oor
Of droomde u slechts dat…
Gewone wereld
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
80 Hij zat voorovergebogen
boven de porseleinen rand.
De deur stond op een kier.
Aan de andere kant
werd niets meer gezegd.
Buiten reed verkeer.
Iemand lachte op straat.
Een hond blafte.
De dag hield zich aan zijn schema.
Er lag een kinderkamer
verderop in het huis.
Een bed dat niet was opgemaakt.
Kleren over een stoel.
Een raam dat dicht…
De zwerm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
25 Groepen bewegen altijd
Ze zijn geen dood gewicht
elk lid ervan volgt
met getrek en geduw
de hartslag van het geheel
ongeacht het gepiep
van de vogels die voorop vliegen
maar niet leiden, die een
rafelrand van de zwerm zijn
Bij gevaar zwenkt men weg
en nog een keer wanneer
het nog niet voorbij is
Steeds verder vluchtend
naar een heenkomen…
Doorwerken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
69 Zie in mijn handen lijnen
kaarten van rivieren die droog komen te staan
terwijl ik droom van morgen, als spinnenweb van licht en tijd
mantel van verhalen, verloren in de strijd
Ik weef maanlicht op een weefgetouw van mist
elke draad een herinnering die de nacht heeft gekust
mijn vingers knakken in de wind als takken van een oude, wijze boom…
Droomvlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
40 Als ik mijn vleugels zou spreiden
en opstijgen naar de wolken
waar de wind door mijn haar zal blazen
en de zon mijn huid verwarmd
Zou ik dansen met de vogels
hun veren glinsterend in het licht
en mijn problemen bespreken met de maan
in de koele avondlucht
Ik zou rusten
op de bovenste tak van onze eikenboom
en naar beneden kijken op…
Druppel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
71 Er hangt een
druppel aan de
donkere kant van de zon
Geblindeerd door
de tragiek
van het leven
loopt zij naar
de warme plek
Haar zoon listig
als hij is voorkomt
de blauw met wit
rode oorlog
In de branding slaat
een bulderende
verwoesting van
water stuk op
wit geslepen
stalen vorken
Hij had zoveel haat
voor haar door…
Vader en kind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
69 De vader vaak een doornenhaag
Vol met scherpgepunte stekels
Onvermogend tot met liefde kijken
Naar het kind dat hij zo heel hoog al zag
Onvermogend tot horen van het woord
Van die hem steeds zo nader stond
Stak hij tot op de allerlaatste dag
Het kind moeizaam zoekend naar de grond
Zag hoe hij met geloken ogen
Heenging in de tere…
Toen de Werkelijkheid Week
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
34 Aan de rand van mijn bewustzijn
herken ik onaangeraakte dromen
die bevangen in desillusie
wervelen als een razende tornado
Onaantastbare naakte fantomen
beschimpen mij ongenadig
door mijn angsten bloot te leggen,
diep genesteld in mijn wezen
In een draaikolk van bevroren beelden
waarin alles verloren lijkt,
zoekend naar een verborgen…
Zo dom
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
29 Ik denk geheel
onbevangen
dat er iets aan mijn
strijkstok
is blijven hangen
besef bijgekomen
van de schrik
dat wat gevallen is
met onwetendheid weer
op te vangen.…
Afrekening
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
134 Van Berkel komt het kabinet niet in
Vanwege een cv dat imposant leek
Maar na wat grondig speurwerk door de krant bleek:
Van studies deed ze louter het begin
Van Berkel zegt: Ik zit er niet zo mee
Staatssecretaris kan op mijn cv!…
Ik ben niet gevlucht om in dit land
gedicht
3.3 met 29 stemmen
9.836 Ik ben niet gevlucht om in dit land een
Karikatuur te worden. Als karikatuur werd
Ik in eigen land vervolgd. Tweedimensionaal
Zou ik het ook goed doen, maar ik kijk wel
Uit. Het publiek weet wat er op het spel
Staat. Al mijn werk gaat over liefde. Ook
De haatpassages. Als een kat verdedig
Ik me. Gij zijt decadent en ik eroverheen
Met goedemorgen…
Reeds is de winter ons voor goed gescheiden
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.697 Reeds is de winter ons voor goed gescheiden,
de lente ergens ver, aadmende, wacht,
de rulle sneeuw wordt van wit zwart en zacht,
en komt met ploffen van de daken glijden.
In de prikklende lucht, nu zoel als zijde,
die op de stad hangt als vochtige vacht,
komt nu een storm, die langs de brede gracht
zoet regenwater brengt, alsof…
Twijfel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
35 Twijfel
Twijfel is wat mij trekt aan verandering,
geen gebrek.
Meerdere kleuren draag ik met mij mee.
Waarom kies ik er dan toch geen één,
misschien één kleur die bij me past?
Bij mijn broek,
mijn sjaal,
misschien zelfs bij mijn tas.
Of zie ik dan toch een beetje wit
een beetje somber,
verdrietig,
misschien een beetje sip ?…
IN HET SPOOR VAN DIOGENES
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
23 Rusteloos zwerf ik rond, tussen vertrek en aankomst,
in niemandsland.
Een schelle omroepstem vervliegt in de ruimte die
zich vult met fragmenten van
verdoofde gedachten.
Andermaal wordt een schrale bank mijn
hotel voor de nacht,
terwijl tijdloze rook tussen mijn vingers
ontsnapt.
Ik pauzeer, zwevend tussen wat was
en wat komt, de…
Einde verhaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
20 De koffer is gepakt,
De reis kan nu van start
Om met veel passie
Te verwarmen haar hart.
Mijn liefde is voor haar,
Zij die op mij wacht, waar
Ik aan haar zal geven,
’n Passioneel liefdesleven.
Reis blijkt vol hindernissen,
Beren op de weg,
Vrees de boot te missen,
Wijl ik verdwaal,
Zal haar niet, nooit treffen,
Einde mijn verhaal…
LAVA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
18 Er vallen harde woorden uit het niets
de bodem trilt
vervaarlijk
vuur likt de lucht
lava sijpelt langzaam
het landschap kreunt
stenen bulderen
as draagt zaad
op verschroeide grond kiemt
nieuw leven
de Feniksbloem ontluikt.
Uit brandende tranen gloeit nieuw geluk.…
Ineens wat vreugde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
28 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.
Ineens weer weten dat het leven mooi is
al blijven…
Kleine radertjes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
32 Een heel klein radertje
in grote wereldmachine
gestuwd met hoge druk
in zelfde richting als cylinder
de machine draait
en dat kleine radertje draait,
draait mee in zin of tegenzin.
Ik ben dat kleine radertje
in draaiende wereldmachine
gestuwd door de cylinder
geslingerd als in een orkaan.
Ik ben dat kleine radertje
draaiend in die wereldmachine…
De verleiding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
43 ze kwam met haar zoete rondingen aangezet
ja, van ver, over de grenzen heen van fatsoen
bouwde een horizon van oven naar verlangen
ze had er weet van, wat met de zwakte van een man te doen
het was beloofd, ik zou geen honger leiden
en dankbaar knikte ik op haar ondeugend gebaar
maar het is pas klaar als men zich eerst
aan de warme liefde gaat…
Wachten op de rimpel
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
137 Stille reiger staat
beeldhouwwerk in grijs en blauw
wacht op de rimpel
De wereld stroomt in hem
binnen als zachte prikkels, gekleurd door
zonlicht op de rimpels van de sloot. Hij staat stil en
laat de ruis langzaam zakken, tot het water weer zijn bodem toont.
Zijn fijngevoelige, ontvankelijke
blik weeft stilte uit lucht en beweging, en…
stond hij; vloog hij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
58 Stond hij
tussen twee vuren,
had hij kunnen ademen:
hij zwom in vlammenzeeën,
weidser
dan de denkbaarste universa,
hij verzoop in golven van haat;
en wraak
donderde hels rond zijn hoofd.
Vloog hij
boven het water,
had hij kunnen nadenken:
hij zakte in waterputten,
dieper
dan zijn bodemloze nachten;
hij verdwaalde in grotten…
Onbegrensd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
68 De jongen,
Kind nog zonder verleden,
Denkt vader God te zijn,
Zonnetje altijd schijnt,
Beren altijd uit de weg geruimd
Toekomst lijkt ’n eeuwig heden,
Verdriet door moeder weggekust,
Pijn in ’n oogwenk weggetoverd,
De hele wereld in één oogopslag,
Zijn bedachte wereldbeeld,
Waar bergen tot de hemel reiken,
In badkuip oceanen oversteken…
Goede Geest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
36 Ik leerde, niet op school
wat een aangenaam leven is
voor mij; dat was stap 1
En nu verder, want ik weet
dat de dagen saai kunnen zijn
wanneer ik me ontspan en geniet
Dus, stap 2
Ik zoek geluk
ik wil iets doen
waar ik goed in ben en
waar anderen wat aan hebben
Ik wil leven
als een goede geest
van vlees en bloed
Maar zonder stappen…
schrijverslast
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
79 Met de wind
in de rug van ons allen,
maar ijzig in zijn gezicht,
kijken wij in zijn kop
waar het nog harder waait.
Andersom
laat hij de stad achter zich;
op weg,
waar hij ooit Achterberg las,
eenzaamheid diepte bracht
in zijn glas,
waar Marsman hem liet kijken,
naar de slapende vrouw,
de overtocht.
Sombergroot en grauw
waagt…
Het verlaten land
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
59 Jij ging slapen
en liet deze wereld los
mijn ogen had ik dichtgedaan
de laatste dag voorbijgegaan
De maan spreidde haar vleugels
helderwit als mantel van licht
varende over de rivier van dromen, zo groot
stapten wij in zilvervloot
De sterren waren onze gids
zij wezen weg naar sprookjesland
waar wonderen geboren worden, zo klein…
Zwart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
74 De gele vlakte
zonder einde rondom
uitzichtloos
paarse struiken
rode planten
nabij een man trillend
met handen en armen
laarzen een vest
lopend
wit bruine stofwolken
witte stofwolken
geen stofwolken
het huis met ramen en luiken
versleten houten veranda
krakende traptreden
de man krijgt groen water
hij trilt niet meer
hij…
Zo blij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
44 Ik reed heel snel maar kwam
toch nergens aan
want zelfs mijn haast besloot
vandaag te gaan staan
de weg zei Rustig, en deed
zelf ook mee
Mijn fiets ging sneller
maar mijn doel zei nee
de tijd struikelde
over zijn eigen ik
mijn klok kreeg plotseling
een identiteitsklik
ik lachte stopte keek
het was oké
ik was te vroeg voor later…
Ik denk aan U
gedicht
3.6 met 16 stemmen
12.104 Gij mergelende dronkaards
wáárheen voert uw weg?
Uw huid bespant uw jukbeen
elke dag weer strakker.
'k Las wél dat Bacchus was
een joviale knaap
belust op dans en zang,
maar toch geen wreed tiran, een makker,
en geen kwelgeest.
Ik denk aan U
o mergelende dronkaards
die uw lach te vroeg verleerd hebt
en wier vlees, door…