168937 resultaten.
De laatste wachter
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
35 Zij hoort de stemmen roepen aan de overkant,
ze werpen touwen, bouwen bruggen van geduld.
Zij ziet de handen reiken door de dichte mist,
maar haar eigen armen wegen tonnen zwaar.
In haar hoofd tekent zij de vluchtwegen uit,
ze weet precies waar het pad naar buiten ligt.
Maar haar wil is een motor die niet meer aanslaat,
een vonk die dooft nog…
Vlierstruiken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
59 De witte schermen van de vlier,
in geur en kleur naar 't licht geheven
vertellen mij 't geheim van 't leven:
't is enkel nu, 't is enkel hier!
Maar dwars doorheen die kleine bloemen
in duizendvoud ontloken, klinkt
een roep, een zucht, een stem die zingt
en zoveel dat ik niet kan noemen.
Er trilt een snaar die 'k lang al stil
en niet bespeeld…
Verbazing
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
21 Boeken vol schrijf ik
mijn verbazing op
Het lijkt te zijn wie ik ben -
voor zover ik weet
(sinds mijn zesde jaar)
Ik begreep de juffrouw niet
en mijn ontploffende vader
mama en mijn grote broer
Waarom had ik niet mogen zeggen
wat ik wist en wat waar was?
Ook niet als ernaar gevraagd werd!
Dat de buurman dronken was
dat die ene jongen…
‘gewoon eventjes’
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
51 Dat hij vertrok
hij ‘gewoon eventjes’ wegging
met voorbedachte rade
dat verzweeg hij
Maar nu
nu wil hij terug
Haar zal dat niet ‘gewoon
eventjes’ overkomen
Haar zal dat na zijn daden
nooit meer gebeuren
Maar zij
zij kneedde beelden uit zwarte gaten
liet de wereld los
pakte de laatste nachten in
ondergronds
verkocht ze als oplossing…
je zou kunnen zeggen dat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
45 je zou kunnen zeggen dat
hij niet meer voldoet
aan de verwachtingen
van het toegestroomde publiek
je zou kunnen denken dat
zijn impact is gestokt
door onduidelijkheid
over betrokken struiken
je zou kunnen vinden dat
hij überhaupt niet hier hoort
voor de zielenrust
van onoorbare malloten
je zou kunnen stellen dat
zijn stem verdwenen…
Daar rijden de soldaten
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.586 Daar rijden de soldaten
Betrest, verguld, gespoord,
Langs lindegroene straten
Als door een erepoort;
Zij dragen, licht-kapellen
Op lijfrok en schabrak,
De vlokken niet te tellen,
Waar zich de zon in brak.
Goudsbloemen zijn hun knopen,
Een stengel, wiegt hun zwaard,…
De eentonige klok
gedicht
2.5 met 12 stemmen
6.283 Een blanke man met blauwe voeten
ligt in de heldere kamer eenzaam op zijn bed
zoals de maan, door geen wolken gehinderd,
haar weg slijt zonder vertedering.
De man let niet op de maan.
Hij heeft de symbolen van zon en maan,
goud, zilver, as verbrand in zijn lichaam.
angstig teruggekeerd uit een wildernis
spint hij een nieuw metaal uit de helderheid…
RUIMTE, letterlijk en figuurlijk!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
39 Ik heb verdomd weinig ruimte gekregen in het leven
zowel letterlijk als figuurlijk:
letterlijk
doch ongelofelijk wat ik met weinig ruimte kan doen
elk hoekie en verborgen gaatje wordt gevuld en gebruikt
onder de bank en de berging is 't een vernuft
aan bakkies, laadjes, dosies en hakies
figuurlijk
mijn geest: geestelijk, geestig,…
De nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
33 Een harde klap,
De 17e, om kwart over acht.
doorgebroken stiltes,
Op een doodnormale maandagnacht.
Een bevel,
Die schade teweegbracht.
Met een einde,
Dat niemand had verwacht.
Een verbroken relatie,
Dankzij zijn jacht,
Naar een slachtoffer,
Zonder enige macht.
Een razende storm,
Waarbij zijn kracht,
Mijn lichaam brak,
En mij in…
Goed en slecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Het goede in de mens
Haalt het slechte in de mens
Naar boven.
Het slechte in de mens,
Bedreigt en verdrijft
Het goede in de mens.…
Velletjes
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
150 Ik schud ze los,
de velletjes
Sommigen zitten nog vast
maar de scheuren zijn al zichtbaar
Langzaam komen ze los,
als iets dat wil ontsnappen
Wat openbaart zich eronder?
De velletjes,
ze waren ooit kleine stukjes van mij
maar laten mij nu achter
Wat er voor in de plaats komt,
kan ik steeds beter zien
Als een kalme zee
Die schittert…
WOELIG MAAR KORT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
58 De tijd wordt geknecht door veranderingen.
Men ziet om naar verleden vol schoonheid,
denkt onzeker aan wat de toekomst bereidt:
angstige beelden of zegeningen?
De wereld krioelt van belevingen
met vluchtige aard of hecht voor altijd.
Wie zoekt het ruime en voelt zich verblijd
bij 't hoofd opheffen naar Hemelingen?
In het Genaderijk van Hierboven…
transformatie
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
152 vanaf de verre oever
strekt een moeder
haar handen uit
naar het kind
kom kind kom
dichter bij huis
blijf bij me
in je diepste verdriet
ik had je al verwacht
kind van toen
kind van nu laat mij
opnieuw je moeder zijn
vanaf de verre oever
heb ik op je gewacht
kom nu maar thuis
we zullen wachten
liefdevol wachten
op hen die…
Omschrijving van mijn muze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
34 Als een bloem zo teer van kleur
een opengevouwen kelk.
Schoonheid en reinheid
die haar omringt en kust haar wangen.
De gratie waarmee zij beweegt
als een hinde, een ree, een gazel.
Waar zij haar voetstap zet
groeien bloemen van goud,
bomen met bladeren van smaragd
haar mond ademt lauter rozengeur.
Haar zang is schoner dan vogelzang
Rond haar…
dubbelleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
78 hoeveel gezichten
op gedragen vlakheid
de wanordening in gedachtekring
bewoonbaar in een uitkamer en
een dode tot leven brengen
naar ‘t schijnt…
Het gewicht van de veer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
69 De vergulde zetel kraakt van eigendunk,
de stemmen in de zaal zijn dicht gestikt met zijde
Men buigt voor ringen, voor de diepe ronk
van titels die de blik naar binnen leiden.
Maar op de tafel ligt een wit kristal:
een kale zin, ontdaan van elke praal.
Hij wacht niet op de echo van de hal,
maar trekt een spoor naar helder, open denken.…
Michel…
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
117 Zonnebloemen bogen beschermend neer
op de kleine jongen die de tuin inliep
kort gebroekt, maar keurig wit gekleed
met zonnehoed geknoopt om het hoofd
Achter hem volgden grootzus en kleine broer
zij liepen van een trap met honderd treden
een hele toer
zo hand in hand naar beneden
Pruisisch blauwe potten bloeiden
statig bij het pad
alsof…
Overmacht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
55 Wanneer
de machteloosheid
de overhand neemt
welke hand blijft
om haar vast te houden
wanneer zij uit haar
eigen vingers glijdt
geen hand dichtbij
geen bereik
geen durf uit
te spreken
hoe haar tranen
stromen langs
lijnen die ooit
aanraking waren
meer is er niet
enkel het beven
van handen die niets
meer kunnen dragen,…
Hij houdt vol, dat hij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
26 Hij houdt vol, dat hij
haar troostte, maar zij vluchtte --
ontdaan van hem weg.…
Cosa nostra
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
53 Wie de natuur in algemene zin
dus niet alleen het zichtbare der bijen
plantages sawa's boerenlanderijen
waar men teelt in groene kwekerijen
de citrusvruchten en mediterrane
magnolia's naast al dat subterrane
graaf- en vraatzuchtminnend beestgewoel
noodzakelijkerwijs beschut en koel
onzichtbaar doch uit puur natuur ontstaan
laat ook dat…
Kaleidos en pumps
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
78 Nesten vol zwaluwkuikens
bekken oranje en geel simultaan,
keek ik bewonderend aan.
Daar begon mijn stil verhaal
zocht ik bijen in bubbels
geliefden op kribben
in opwaartse stromen,
Ik leerde van slopen doorweekt
en troostende woorden
balancerend op koorden,
waaide het flink –
slechts een vinger stopte de tijd.
Ook leerde ik gnomen…
Mei
poëzie
4.1 met 13 stemmen
3.504 Ik wist niet dat dit alles was zo mooi.
Zo staat ook wel een meisje vol in bloei,
De bruigom loopt om haar en streelt het haar,
Zijn spitse ving’ren door haar gouden haar:
En loopt nu onwetend heen en zoekt in spel
Matheid en slaap. Dan treedt op zijn drempel
Een bloot beeld: onder ’t witte bedgordijn
Glijden er blikken en een woordentrein.…
Zomergedicht
gedicht
2.8 met 22 stemmen
12.940 Van minder een stoel getimmerd, men gaat zitten
onder een verbazingwekkend roerloze zon
terwijl de dorpskinderen de vrede bezingen
op hun blinkende brommers, terwijl de hemel
ondiep is als water onder een roeiboot, terwijl
men woorden laat drijven en zinken
hoort men zich roepen, bloed valt uit de bomen
men herkent zich, staat op om te…
A.I versus A.B.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
51 Het cassatieverzoek van de heer A.B.
is een zacht gekookt eitje voor de Hoge Raad
de A.B. gaat door het A.I.: geen procedurefouten
dus die meneer zien we pas over 3 jaar terug
want A.I. rapt niet, checkt wel en snel
in een rap tempo en gebaseerd op bewezen feiten
ik wens A.B. veel sterkte en alle goeds tot verbetering
want hij is voor mij…
Het einde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
429 Haar hemel is iemand anders zijn hel.
Waarbij haar woorden werden uitgesproken,
En er niets anders uitkwam, dan ‘’vaarwel’’.
Stiekem hoopte ze op één uitweg,
Waar goed en kwaad konden botsen,
Maar het had niet zo mogen zijn.
Zonder enige uitleg,
Is dit haar einde,
En neemt ze een zijweg.
Om hopelijk,
Op het goede straatje uit te komen…
Oliemannetje
snelsonnet
2.6 met 7 stemmen
123 De Straat van Hormuz is nog afgesloten
We zoeken een geschikte olieman
Die deze zware klus snel klaren kan
Kom op Mark breng beweging in die boten
Met hulp van daddy Trump, Allah en God
Trek jij de vloot zo met een glimlach vlot…
Verrassing
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
22 Op deze sombere bewolkte dag,
schijnt de zon uitbundig in ieders hart.
De hartslag is helemaal van slag,
wat wordt verwacht iets dat verwart.
Helaas niet bekend waardoor ’t komt.
Echt geen flauw idee, waarom zo blij.
Als er al wat naars was, nu verstomd.
Iedereen van alle naars helemaal vrij.
Vreugdezang uit volle borst,
over al het mooie…
MOEDERS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
26 Het begint met een onmiskenbaar wensje.
Moederschap, het ervaren van een klein mensje.
Het dragen van een kind.
Ongeboren, toch al bemind.
Moeders zijn prachtige wezens.
Bij pijn en smart de beste genezers.
Anima en animus in balans.
Zij voelen het leven als een choreografische dans.
Liefdevol grenzen stellen.
Aandachtig luisteren wanneer…
Als een deur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
16 Een mens is net als een deur:
Gesloten, open,
en soms op slot.…
Rotvarken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
39 Het is voorbij, Ik ben soms weer blij
Ben niet meer op jouw boerderij
Maar in mijn hoofd duik je nog op
Met je verrotte varkenskop
Dan denk ik terug aan toen die tijd
Ik was verwikkeld in een strijd
Was aan het vechten voor mijn plek
Maar gleed steeds uit over jouw drek
Jij, wroeten, knorren, overal schijten
In oren en in staarten bijten…