Alle inzendingen

Ik sta in een wereld waar regels loslaten, waar oude beloften afbladderen onder druk. Ik zie hoe macht duwt, zonder schaamte, zonder grens, hoe schaduwen langer worden dan waar ze thuishoren. Maar ik ben niet machteloos omdat ik geen reus ben. Ik ben niet stil omdat ik tussen anderen sta. Ik spreek eerlijk, ook als waarheid schuurt…

Hij die speurde naar het einde ergens op de grond Terwijl die pot vol goud al die tijd vlak voor zijn voeten stond Dagen achtereen snuffelde hij tussen bomen als een herdershond Met gebroken rug ravenzwart van verdriet leek hij verslagen Jarenlang hield hij vol met volharding op zijn gezicht getekend door eeuwige strijd Door wind…

Waar komt het woord “wonder” vandaan? Als er geen wonderen bestaan? Ja, wat een wonder. Verwonder je maar niet, als je het wonder niet ziet. Het ligt aan onze ogen. Het is zo gewoon wat we zien. Het opgaan van de zon, iedere morgen. Dat hoort zo, dus maak je geen zorgen. Hij was er al toen we begonnen. Toen we nog speelden in het zand…

hij kan vrij bewegen in zijn eigen huis waar hij niet stil hoeft te zijn voor wie daar nooit komen zal hier gelden zijn regels niet de tegeltjesonwijsheden aan de binnenwand van zijn hersenen geramd en het spijkerbed kan er door de voordeur uit het laatste laagje water aandachtig opgedweild alle naklingelende kopjes kapotgekeild…

ik zwerf door de kilte van de nacht mijn gevoel dekt de lading er is niemand die het ziet, in mijn winter of draagt mij tastbaar mee, misschien wel, maar doodstil, buiten mij geen enkel woord dekt mij toe het is als verliezen en rouwen, het overkomt je men mag niets verwachten je hebt het niet voor het kiezen ik heb mezelf…

Wortels diep in rust vleugels openen naar licht stilte draagt mij zacht Zacht rijst de zon op adem van de aarde stroomt vleugels vinden rust Wind streelt mijn gezicht bladeren fluisteren zacht vrij, maar stevig staat Hemel vol adem wolkjes dansen in de zon hart vindt thuis in lucht…

Een molen staat stil, het water glanst zacht. Het hout dat eens draaide , slaapt nu in het licht. Het rad rust vredig en het riet buigt zacht. Een eend glijdt voorbij en de wind... neemt alles mee!…

ik haalde je op in slechts een stille buitenkant zacht grijs mauve misschien licht in gewicht rechthoekig verborgen opgeborgen in een zakje van papier ik hoorde je woorden met een hart dat slaat om niet te verdwijnen zal ik leren liplezen…

Door zilveren draden van bleek maanlicht volg ik de voetsporen van schaduwen van weleer langs oeverwallen waar mist kruipt van watervallen die vallen als gordijnen die al mijn falen en schaamte verhullen als verschillende tijdspannen in herinnering verstrooid, verbrijzeld, voorgoed verdwenen zielloze glimlachen, nooit vergeten, die mij nu beschimpen…

De polders in de mist In grauwe mist die als een rouwkleed drukt op polders waar ik jou voor ’t laatst heb gezien, staat nog die wilgeboom, gebogen, gebroken, zijn takken schreien om wat nooit meer zal zijn. Hier liep ik met je, hand in hand, zo dicht, door gras dat toen nog warm was van ons lachen, nu bijt de kou tot in het merg…

HEDEN NACHT ​De wind raast. De takken breken. De tijd tikt door als een defecte hartslag. In de zwartste hoek kijken sterren toe. Zwijgend. Als getuigen van niks. ​De nacht houdt z n muil. Geen genade. Maar dan: Het grijs breekt. Het licht dondert binnen. Niet lullen. Niet hopen. Gewoon: Gaan.…

Je spijbelt van school deze droeve woensdagochtend in het chagrijnige regenland transparant is de ballast die jij hebt weggedaan om verder te groeien een oude koffiemok met als opschrift Amsterdam leeft gedichtenbundels en een atlas het verschil tussen non fictie en fictie nog maar nauwelijks aanwezig deze druilerige ochtend vroeg…

In 1935 was de toekomst plat De orde stond op bezwijken in gezinnen, winkels en fabrieken In de parlementen en de cafés werd veel en verhit gesproken eerst met iedereen, al gauw alleen met gelijkgestemden Wanen en misvattingen in overvloed burgers groepeerden zich tegen elkaar, gingen op de vuist Redenaars zochten conflicten en verkeerde…

Maagdelijk puur, frisse winterkou, vlokjes poedergeluk uit de hemel De witte deken van sneeuw, keer op keer bruut vernederd Overheen gelopen, schoenafdrukken als stille getuigen, gele slushpuppies als onbeschaamde schandvlekken van hondjes en kornuiten Grote poppen, kleine poppen, ooit wit, langzaam smerig Strak natuurijs, maar wakken op de…

als een waterlelie baadde ze omringd door narcissen zich wanende onbespied twee mannen voelden hun vlees en hun bloed met hun hart en hun ziel en hun zaad kwam tussen droom en daad zij waanden de witte waterlelie lief te hebben vals als zwarte kraaien en als rotte appels in de verte bij de grazende weiden klonk een hijgend hert…

Misgrijpen, vreemd woord zul je vast denkend aan de trap plaatsen tegen mijn bank de greep glijdend er van af te kunnen steunen dan grip nietwaar?…

onderwijl krijgt ijsberen vorm op normloze klanken (van de blaasbrouwerij) zij als meervoud van jij baant de weg vrij voor een nabije verbintenis binnen de kaders van onvermijdelijkheid van veranderende aanpassingen zonder verrassingen uit een hoed met een willekeurige maat op losse eindjes geschroefd ik hoef niks van haar vandaar…

Hij ligt er nog, de steen: een jaar geleden Heb 'k zelf hem daar gelegd; en ik herken Heel goed de plek, vlak naast die scheve den, Waar 't zandpad, wit, loopt naar de hei beneden. 'K dacht vaag: Wat 'k doe, lijkt op wat Pharao's deden; Eenzelfde ontzetting vroeg in mij en hen: Alles vergaat: ben ik niet, die ik ben, En was en blijven…

Ik hou van mij hoor je nooit zingen Ik hou van mij wordt nooit gezegd Maar ik hou van mij ga ik toch zingen Want ik hou van mij, van mij alleen en ik meen het echt. Ik hou van mij, want ik ben te vertrouwen Ik hou van mij, van mij kan ik op aan Ik hou van mij, op mij kan ik tenminste bouwen Ik hou van mij en ik laat mij nooit meer gaan.…

“Hallo, graag wil ik over vrede praten, Het feestje is bij mij in Washington, En in het middelpunt sta ik, de Don, Met als gezelschap al mijn dikste maten. Noteer dus maar, dat ik je hier verwacht, Geen zwemspullen, je wordt niet thuisgebracht.”…

Feyenoord Woorden schieten te kort Het was een lange reis Maar ik ben weer thuis bij Feyenoord In goede en slechte tijden altijd bij elkaar gebleven Het Rood en Wit van Feyenoord zit in je leven Wat je zegt maakt niets uit Je bent verbonden met Feyenoord en Rotterdam Zuid…

Dit is een lieflijk kind, het is de elfjarige Hind. Urenlang klinkt haar roep om hulp, de hulpverleners zitten gevangen in hun schulp. Twaalf kogels kleuren rood. Dagen later vindt men haar in een auto, dood. De Joden zijn de oorlog allang moe. Rechtse burgers kozen de wolf, Nee-dan- ja, - hoe? Dorst en honger worden een oorlogswapen. De leiders…

Ik zou hem willen wiegen? Wie? Wilders! Ik zou Wilders willen wiegen! Wilders als een baby in m'n armen Want wat een woestenij Wat een muiterij Wat een worsteling Want Wilders is moe Wilders is op Wilders is opperderpop Wilders is een flop Maar Wilders is ook mens Met een onmenselijk bestaan Met 24/7 bewaking en angst Geert niet…

*201* Griezels in hun waarde laten doe je allesbehalve door zeer Nederlands als bange schapen op drooggemalen land om de zaken heen te blaten Iedere griezel is van geboorte evenveel waard gelijkwaardig, maar desalniettemin niet gelijk, niet hetzelfde noch een statistische werkelijkheid Tegelijkertijd is geen griezel uniek…

Dikwijls gooi ik de deur dicht en sluit de ramen de muren zijn blind daar kan niemand door naar binnen ik verduister de zon en laat de maan verbleken de sterren vallen dag en nacht zijn een-en-al droefenis. Maar als de volgende dag de kim weer gaat gloeien en de zon zijn glorie over de aarde spreidt warmte de bltnden ontdooit dan open…

Ze vertellen dat er zure regen komt alleen in woordloze gebaren over liefde om het seizoen te vieren in al haar naaktheid hij begraaft herinneringen naast het liefdesbed zijn handen voeden schimmen op het behang met wat de stille slaapkamer heeft te bieden er is een engelgezicht van een kameraad uit niemandsland omdat er liefde nodig is om…

Aandacht vecht om aandacht met die reus daar in zijn broek de kamer opgeruimd maar blootgelegd het verkeerde woord allang gezegd een lichaam ruikt naar deodorant goedkoop en chemisch uit de super zijn stem zo anders, veel minder lief als die woorden van de computer verziekt door rook uit filtersigaret de smaak van teer komt uit zijn mond…

Ogenschijnlijk Oneindige Warmtebron Omringd door melkwegstelsels Zwarte gaten Kleine dwergsterren Een supernova in nevelen gehuld Met of zonder telescoop Verrekijker Of blote oog Geliefde ster, weet jij nog wanneer dit alles begon ?…

Ze loopt naar de boekenkast, bestudeert de titels met schuin gehouden hoofd. Na, naar het lijkt veel wikken en wegen, kiest de vrouw een boek en neemt het uit de kast. Ze laat zich voorzichtig zakken in een Louis IV fauteuil met bloemenmotief en opent het boek bij de legger. Met het opengeslagen boek op haar schoot staart ze een poosje…

Takken hangen kaal, wachten met verborgen strijd op de frisse zon.…