Alle inzendingen

Achter het IJzeren Gordijn was de wereld klein genoeg om te kunnen dragen Grenzen lagen vast, wegen eindigden waar ze moesten eindigen en achter elke muur woonde een vorm van duidelijkheid Toen vielen de stenen. De horizon schoof open landen werden bereikbaar mogelijkheden vermenigvuldigden zich als deuren zonder einde Maar overal…

Het is niet dat de erwt per definitie verlangt naar een lieftallige prinses om een gehele prinsessennacht op zijn ronde groene rug te liggen en er is ook geen sprake van een gezonde vergissing wanneer er toch een leuke meid komt logeren om over adel en zakelijkheid te dromen met een zuiver stemgeluid het is de erwt op zichzelf die…

vroeger stond het telraam rechtop alsof cijfers zich nog lieten opvoeden de juf schoof kralen van links naar rechts met het vertrouwen van iemand die dacht dat tellen hetzelfde was als weten wij knikten maar er bevond zich iets vreemds niemand hoorde een tik geen schuivend hout geen vallende kraal maar bij het ochtendlicht…

Door loof en naaldtakken waaien onbelemmerd de namen Olterterp en Lauswolt eensgezind door elkaar heen Cornelia weert vriendelijk nieuwsgierige wandelaars bewaart binnen haar struweel de rust van alle dieren die zich hier thuis voelen Wallebosch noodt tot dwalen in het rond of naar de verte deze stemmen rondom Opsterlands dorp…

De lofzang van de menigte zwelt aan, een koor dat zonder eigen stem regeert. Zij noemen luid hun dogma de norm, terwijl het vrije woord wordt gecensureerd. Het luide brullen van het grootst getal wist elke splinter van kritiek fnuikend uit. Wie weigert mee te lopen in de val, ontdekt dat stilte als verzet weerklinkt. De blinde stroom eist…

Joris goedbloed van marten den toon Meewarig schertsfiguur zijn lot beklagend Clovis' en clothildes namen verlagend Jemig de pemig als jort kelders zoon Monomane quote-500 kloon Calimero superbitcoinjager Joost van 21 imiterend Mannelijk extreemrechts radikaal Caesars teerling dictatoriaal Jottem blaast zijn lezersviews flink op:…

Wijsheid had hij nooit gehad, Sluwheid des te meer, Hij was evenwel niet Wat je noemt een echte heer. Hij verkeerde In d’hoogste kringen, Wijl die graag zaken deden Met hem, gezien zijn Uitstekende staat van dienst. Duistere zaken, Die het daglicht niet verdragen, Knapte hij voor hen op, Zodat zij voor eigen gewin er Zeer wel bij…

Leeg parkbankje waar wij ooit samen zaten alleen wind blijft In het stille kantelen van de ochtend komt een zachte helderheid vrij die door mijn binnenwereld trekt, een herinnering aan hoe kwetsbaarheid soms het enige is dat richting geeft. De dagen die achter ons liggen liggen niet als gewicht maar als dunne huidlagen die ik voorzichtig…

Mijn troeven uitgespeeld De laatste aas ligt niet rechtop Piekeren, hoe een handicap te toveren uit onbehandelbaarheid die tevoorschijn toveren uit de wondere wereld Het kost me veel energie en tijd waarin ik weinig leef Ik streel de fijne versieringen van mijn toverstok, richt de punt op mijzelf Leef! wat ik leven kan, niet…

vandaag alweer mooi weer de buur verschijnt, hetzelfde weer we knikken naar de blauwe lucht alsof daarin iets groots zucht van mei naar juni is het snel gegaan van daar naar vroeger nog sneller gedaan een stadhuisplein, een koets, een vorst een eeuw die naar wat zonlicht dorst zo groeit een praatje zonder plan van hier tot waar de tijd…

De tafel was vol schalen die hun geuren deelden glazen waarin het licht bleef hangen vruchten die hun kleuren zonder schroom uitstalden alles was aanwezig, alsof de middag zelf zich had neergelegd op het witte linnen toen kwam de passant zijn schaduw streek over de rand een vluchtige aanraking tussen zien en niet zien hij…

Er zijn dagen in mij, Dat alles anders voelt, Dat de wereld wazig wordt, En mijn contouren scherper worden, Dagen dat niks meer binnenkomt, Mijn kleuren hun kaders overspoelen. Zonnestralen, dansend door de bladeren, Mij zachtjes fluisteren, Draag het waardig, Laat het stoppen bij jou. Geef de wereld terug, Wat jou ooit ontnomen was.…

Natuurlijk, ze zijn rechts, zelfs extremistisch Ook met een nieuwe leider aan het roer Ontstaat nog altijd evenveel rumoer Ze zijn en blijven in de kern fascistisch En dinsdagavond is maar weer gebleken De Vos verliest heur haren, niet heur streken…

Je kent het leven door en door, je bent al op leeftijd je leeft het leven door en door en hebt het doorgegeven je bent niet voor één gat te vangen, doch emoties zijn je niet vreemd dus soms kan je even niet door, een doodlopende weg! de slagbomen gaan niet omhoog, een dood spoor! de brug blijft halverwege steken, scheepvaart verstoord! je…

Kussentjes van zand waaromheen stille plasjes op Oostende-Strand. Op de kimlijn twee stippen. Geen water. Toch zeker, zee.…

Capriolen en dansjes van belegen en jong de bekende namen je kent ze wel egotrippende aandachtsgeilen met eurotekens in de ogen zichzelf bewonderend in ramen van bolides en etalages duizenden euro’s binnenharkend met een split second of fame grote voorbeelden met protserige memmen en dito billen op asociale media botox promo’s met…

Ik probeer door het plafond heen te kijken Met een brok in mijn keel Probeer ik door mijn verdriet heen te zwijgen Als de avond valt staat mijn duisternis op Op mijn rug liggend ween ik, als een fles zonder dop Bleef mijn hartstocht onzichtbaar Toen ik jou volgde over lege straten Langs dunne steegjes hoge daken Maakten we dwars ‘n tocht,…

Prachtig warme vrucht, toen reeds vuur, vlam boordevol gezellige lieftalligheid Elk etmaal zo blij, dolgelukkig boordevol schatrijke onderonsjes, onafscheidelijk glorieus duo zo totaal, compleet Zwol aan tot majestatisch onbetaalbaar bolero, heftiger ook Krachtiger Wat hielden we van elkaar! Makkelijk en vlotjes bracht ik een haast lachend blakend…

Jij en ik we zijn geblessed. Jij en ik mogen niet klagen. Jij en ik zijn soms gestrest. Als het kon zou ik je vragen. Om jezelf iets meer te gunnen en je last met trots te blijven dragen. Het licht dat in je hart schijnt zal het donker doen vervagen. Ik zie wat jouw ogen zagen en zal dat zien totdat ze sluiten. Muur gebouwd en het voelt…

Wij schuilden onder dropplend lover, Gedoken aan de plas; De zwaluw glipte 't weivlak over, En speelde om 't zilvren gras; Een koeltje blies, met geur belaân, Het leven door de wilgenblaân. 't Werd stiller; 't groen liet af van droppen; Geen vogel zwierf meer om; De dauw trok langs de heuveltoppen, Waar achter 't westen glom…

Zo'n tien jaar terug voor haar gevallen; het duurde maar een maand of drie. Toen kwamen drank en jaloezie en achterklap de boel vergallen. Op zich geen grond voor nostalgie - zo ging het vroeg of laat met allen - maar het is vreemd nu ik de smalle doodkist in deze aula zie. Iets wat ik nooit geheel aanvaardde blijkt plotseling ontstellend…

Soms staat het water me tot de lippen dan verlang ik naar uitzicht/inzicht van het even niets dan hang ik mijn mantel van de zorg aan de kapstok en vertrek voor een weekend uit de drukke Jordaan Vlieland is het geworden...een lief eiland zit nu met man en hond en ondergaande zon aan het strand even niets, echt/hecht niets aan de hand, dan…

Het werd zo stil, zo stil dat woorden niet geschreven werden, dat beelden zachtjes werden losgelaten. Het werd zo stil zo stil omdat dromen zachter maakten wat werd achtergelaten, omdat later veel later d' ochtenden ongepland gelukkig konden maken. Het werd stil dagen gingen zachter ademen er hoefde niet veel gezegd, alsof iets…

O bestevaerders achter uw burelen O heren jongedames, meisjes ook Wie van uw collectief raakt van de kook welk lid van uw college zit te spelen met gouden sterren van uw kleurpotlood? Uw telraam slaat op tilt voor 't avondrood zich aubergine en marineblauw gekleurd heeft tot het indigo van rouw van 10 naar 80? Al sla je me dood gij zijt…

rakelings aan ademloze diepte voorbij -onderspiegelend omzwachteld met uiteinden van verte gemeten in boogseconden intredend als gelaagd besef bij verstek met naam en toenaam natuurgetrouw dichtbij maar niet geraakt…

Een bloemknopje in een boom voelde het gewoon de tijd kwam eraan, het was bijna zover De zon gaf haar stralende seintje als zachte prikkeling van bovenaf in wolkendek regendruppels stuurden een pittig gesprek toen kon het knopje niet anders het opende eindelijk zijn hartje zonder enig vrees of gebrek Verheugd krulden blaadjes open…

Ik zoek door tot ik zeker weet dat ik het niet kan vinden Pas dan overvalt me de vreugde van dingen die er niet zijn Niks is weg wat er nooit was zei mijn ex Ook al vond ik iets…

Als hij als nummer één der cleruskliek rond zal gaan, als pauselijke stunt dan had een Fiat Uno ook gekund zou niet misstaan straks in zijn encycliek Want wie weet nog hoe Petrus kwam gevaren naar Rome met zijn schip over de baren?…

Morgen kom ik thuis van mijn kookworkshop vijf dagen gestreeld, gezoend en gevreeën tot aan de hemelpoort ik voelde me vrouw, zoals het hoort het is zonneklaar, ik moet naar huis naar de stille opdrachten thuis poetsen, de afwas, het bed opmaken ach, soms is het leven wonderlijk raar nu kan ik er weer een jaartje tegen ik zal hem thuis…

Ik ben niet gemaakt om boven alles uit te stijgen. De wereld vraagt geen kroon, geen vlag geplant in vruchtbare aarde, geen mens die zich tot middelpunt verklaart. De bomen groeien zonder mijn toestemming, De regen kent niet mijn naam, En zelfs de sterren volgen mijn gedachten niet. Lang heb ik gedacht alsof woorden dingen konden vasthouden…