166962 resultaten.
een doorgaande weg
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
58 ze vult mijn dag en nacht
wakend en ontwakend
soms luidruchtig, ook wel zacht,
een stem maakt de inhoud smakelijk
.
het is het geluid van metaforen
soms storend doch vaker volkoren
zelf schep ik tussendoor een stiltegeluid
en proef dan beter de stem van een poëtische huid
en
in mijn kamer brandt de boom nog steeds, immers
het gemoed…
Het begon ook zo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
45 Het begon niet met zware stappen,
maar met woorden.
Woorden die orde beloofden,
eenheid,
rust.
Één land.
Één volk.
Één verhaal
dat niet mocht afwijken.
In de jaren dertig klonk het net zo netjes.
Ook toen heette uitsluiting
“herstel”,
ook toen was gehoorzaamheid
“verantwoordelijkheid”.
Uniformen zeiden dat ze beschermden.
Lijsten…
Stormbreker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
60 Ach, weemoed
overspoelt
Eb haalt
adem
Rollende dromen
waarin wij
bestormden
razen langs mijn
rust
Langs onze kuiten
danst schuim
de wereld
uit…
Eigen bubbel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
82 Hier in de vroege morgen
waarin ik mijzelf verblijd
kan ik nu zonder zorgen
even kind zijn in de tijd
Want in mijn eigen bubbel
valt eigenlijk best te leven
jaren tellen hier niet dubbel
dacht ik zojuist maar even
`k Wil mijn lege hoofd bewaren
en doe nergens meer aan mee
totdat de wereld gaat bedaren
maar zet nu eerst een kopje thee…
Op het nieuwsscherm zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
31 Op het nieuwsscherm zijn
dode mensen niet taboe --
Ze zijn slechts pixels.…
Wat altijd blijft
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
174 Wortels diep in rust
zacht bloeit wat de ziel groeit nu
eigen ritme volgt
Even stilstaan bij wat er is,
zonder te willen begrijpen of benoemen,
bij een boom die niets vraagt en mij toch herkent,
bij een horizon die open blijft, ongeacht twijfels en verlangens.
De aarde onder mijn voeten
draagt mij met een vanzelfsprekendheid
die ik bij…
Laatste woord
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
77 Je zult dit lezen
als het te laat is,
wanneer ik al te ver weg ben.
Ik ben niet verdwenen.
Ik ben opgehouden
met proberen aanwezig te zijn.
De wereld merkt dat niet.
Dat is geen klacht.
Dat is hoe gewicht werkt
dat niemand wil dragen.
Deze woorden betekenen niets.
Ze markeren alleen
waar het misliep.
Ik ben geen herinnering
die warm…
Monddood
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
51 Plotseling ontmoet
haar tong
scherpe ruwe puntige rotsen
in haar mond
geen afspraak gemaakt
zelf
leerde zij haar zwijgen
gevoelloosheid
verplaatsen
nietszeggend haar stilte
beschermen
tegen
het opnieuw verdwijnen
vasthoudende
zonderling deze ruimte
als open mond
ertussen
te voelen…
Mister Good
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
51 Hij is the Good Guy, die de kudde beschermt
wetende hoe hij de schaapjes dirigeert
Kijk wat knap, ze springen allemaal over het hek
zodra hij het commando; Jump! geeft
Hij moppert altijd, is nooit tevree en kijkt hoe alles gedijt
met boze blik, want hij wil graag herinnerd worden
Niet als Sleeping Old, maar als God of War…
Door ongebaande sneeuw te gaan
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.116 Door ongebaan-
de sneeuw te gaan,
Hoe lustig is ’t,
hoe leutig!
-------------------------------------------
uit: XXXIII Kleengedichtjes (1860)…
Expeditie
gedicht
4.0 met 2 stemmen
6.998 We hebben onze expeditie grondig voorbereid.
We kennen de plek
waar we het spoor bijster zullen raken
waar we door de grappen heen zullen zijn
en een lawine ons gezelschap zal halveren.
Daar zal december blijven duren en de storm
zal onze sentimenten aanwakkeren
op een manier die onze geldschieters zal bekoren.
De nacht voor het vertrek richten…
Niemand is te vertrouwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
34 Niemand is te vertrouwen
Mijn emoties zijn door verdriet geblokkeerd
Daarom kan ik alleen van mezelf houden
Bij onrecht loop ik weg
Wil ik je nooit meer zien
laat ik de boel in de steek en heb je pech
Dan is het altijd voorbij
Je moet leren me te accepteren
En de rest zal de toekomst leren
Niemand is te vertrouwen…
Strand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
44 Gevleugelde springveren duiken gelijk drones neer op terraspatatas.
De gevederde vrienden krijsen histerisch in vliegende schijngevechten.
Darwin knipoogt naar onze vader in de hemel. Het recht van de sterkste, ik zei het toch.
Wat een aards gezemel mompelt god.
Ik had meer eisen moeten stellen.
Wie gaat hier de strijd beslechten als gebeden in…
ELK VOGELTJE ZINGT ZOALS HET GEBEKT IS...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
40 Elk vogeltje zingt zoals het gebekt is
maar dit vogeltje zijnde mijn persoon
blèrt, schreeuwt keihard, roept
als een verlorene in de woestijn
daar uit te komen, weer beschaafd te worden
is een time-out noodzakelijk en wel per direct
met name de zang, het koor op een laag pitje
nog wel een slaapliedje 's avonds voor m'n kind
maar niet…
Nooit te vroeg
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
24 Vrijen?
Vroeg ze bij ’t ontbijt,
Hij vroeg,
Waarom nu,
Het is nog zo vroeg.
Waarop zij zei,
Voor vrijen is ’t nooit
Te vroeg.
En ze voegde
De daad bij haar woord,
Daar had hij
Niet van terug,
Ook niet toen ze ’t deê
bij de koffie,
Lunch en de thee,
Ze nam ook ’t diner
En ’t slaapmutsje mee.…
Il barbiere di Siviglia
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
88 Voorwaar, ik voor mij,
zei de vernuftige edelman,
die tussen neus en lippen slobberend aan het ontbijt
zijn jonkvrouw een aria hoorde zingen
na de ouverture Il barbiere di Siviglia van Gioachino Rossini
Ik voor mij zeg u, meneer de Scheerder,
dat ik mijn uiterste best doe
de wereld te overtuigen dat zij
in grote dwaling verkeert
Jazeker…
Stille tuin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
44 Stille Tuin
In de verborgen
tuin waar schaduwen
zacht vallen, daalt
een fluisterende stilte
neer als dauw
op donzig mos.
Een rode roos
ontluikt, rijk
aan vergeten beloften –
haar scherpe doornen
delen de diepe
prijs van passie.
Bijen brommen
traag hun blijvend,
oud refrein terwijl
dauwdruppels dansen
delicaat op teer,
groen blad. Hier…
Raven zweven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
130 De schrijver is niet het gedicht
laat het gedicht zichzelf zijn
een spiegelbeeld zonder ego
je komt een dichter tegen in een droom
nabij een bos waar raven leven
waar raven zwervend zweven
zijn achterdochtige gedachten
staan voor werelddelen van verwarring
met zijn sterke handen knijpt hij hersenwolken dood
hij verzint geen literair…
Comparing you to a summer's day
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
64 O zomerse jufje
het is je wellicht
ontgaan, heel misschien
maar ik heb mijn reactie
op jouw cirkelredenering
verwerkt in mijn boys from brazil
Wat ik daarin vertel
zou ik met alle liefde
kunnen copypasten en alhier
onder jouw neonatale product repliceren
maar dat schiet niet op
zet geen zood aan de dijk
en helpt jou daarbij ook…
Noordzee in januari
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
38 De wind snijdt scherp en koud door leeg en grauw strandzand,
meeuwen zweven stil als eenzame zielen in grauwe lucht gevangen,
golven rollen traag en zwaar, een dof, vermoeid gezang van rouw,
schuim spreidt broos en wit, vervliegt als laatste hoop van het niets.
De hemel hangt als lood, een zwaar, ondoordringbaar gewelf van smart,
geen licht dat…
de hoge kunst van vaagtaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
48 sla slag om arm
werp wolken van woorden
zeg alles en niets
dat niemand ooit hoort
verkoop de illusie
van richting en daad
zonder te weten
welke weg jij op gaat
verwarm de vergaderzaal
met soep zonder smaak
serveer plannen in mist
vier de loze spraak
verhef het onduidelijke
tot strategisch beleid
maak van mistflarden
een toekomst…
STENENTAAL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
37 Kasseien zwijgen,
spreken in hun smalle straat
van een verleden,
dat onverstoorbaar tussen
de huizen blijft waren.…
Zwarte bomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
40 Winters Pergament
In mistig inkarnaat vuurt de lage zon te zelden,
duisternis daalt neer, het vroegste uur te laat.
Zwarte bomen staan als spoken in het gestraal,
witberijmde velden melden winterse waak.
De grond is wit, de nevel wit, onverwacht,
bomen houden stil zich in de rijp beijzeld.
Geen takgetril breekt het kristallen kunstwerk,
stil…
Winterstilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
43 Winterstilte in het laagland
In winters ijzig hart stort de hemel neer,
grijs gewaad wurgt aarde in sluimer,
velden wit doorsneden, rivieren kristal graf.
Bomen verminkt in kou, armen wanhopig
naar bloedende zon, sneeuw raast in ballet
van verdoemenis, verscheurd door tijds klauwen.
Toch laait vuur in hel: vogelspoor bloederig,
haardgloed verslindt…
Dierbaar gemis
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
528 Je naam fluistert
stilte weeft door mijn dagen
licht blijft in de schaduw
De stilte in de kamer
draagt je naam, niet als een leegte
die schreeuwt om opvulling, maar als een zachte
deken van aanwezigheid die rust op de contouren van mijn dag.
Ik tel de sporen die je
achterliet in mij, de woorden die nu
wortels zijn geworden. Het gemis…
Stilte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
63 Als ik s morgens op fb
filmpje zie
van hond, met ogen vol mededogen,
luisterend naar peuter, die hem brabbelend voorleest uit prenteboek,
ik daarna zes kinderen
èèn prachtig werk op piano
zie vertolken,
dan vrouw yoga zie doen
haar volle gewicht op èèn hand steunend,
vervolgens recept van avocado pit
die goed voor knie zie,
in Parijs…
VERGAAN _ BEWAARD
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
41 Arbeiders helpen de weidse kathedraal
op te bouwen. Wellicht hun leven lang
zwoegen ze met mateloze werkdrang,
versterken langzaam aan de stedenpraal.
De sjouwers geven het hart helemaal
aan edel werk, kennen niet het belang
van streven naar eigen eer of lofzang,
zorgen slechts voor gaven tot de Hemelzaal.
Vergeten zijn de talloze namen…
Hades en Persephone
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
208 I (Hades)
een dartel veulen was ze tussen
anemonen hyacinten narcissen
in de verte loopt een spierwitte koe tussen
ranonkels seringen tulpen violieren
chrysanten
toen brak ik de grond open
verscheen ik in een helderzwart licht
zo ging ze naar de geesten die in
de onderwereld gevangen zaten
en at ze een oneven aantal
granaatappelpitten…
Papa heeft een kruinknuffelaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
32 De woorden vormen een klank-
paleis, met ocococo en ocokroko:
Rocococoncert en Orinocokrokodil
Het geheugen is geen paleis
het is meer een huid waar indruk
na indruk in getatoeëerd wordt
De huid is het grootste orgaan
en toch kun je meer
informatie bewaren in de hersenen
met talloze bruggetjes
automatische ezelsbruggetjes zoals
de Engelse…
Vangnet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
38 Elke keer opnieuw
moet ik woorden vinden
om te schrijven
wat mijn hart ontlucht
om weer vrij te ademen.
Woorden waarmee
ik de regels schrijf
die mijn verlangen verbinden
en het slappe koord vormen
waarop ik het
wankel evenwicht zoek.
Steeds weer behoedt het vangnet,
bij klunzige misstap,
het tedere omhulsel
tegen breuk en schade.…