5142 resultaten.
Afkicken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 Hij zet de denkmachine uit,
eindelijk is de juiste knop gevonden,
zo dichtbij, het helend wonderkruid,
'ontwoorden' is het toverwoord,
nu kan hij weer ademen, onomwonden,
al ligt de dope overal te blinken,
hij heeft zijn Alcatraz opgespoord,
zal nooit meer zo diep zinken.…
GRAZIE MILLE FIAT UNO !
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
581 Filevorming benam ons de adem:
we moesten remmen, werden krijtwit...
De klap was van metaal en glas -
Maar Superdankbaar stapten we uit.
Onze hond sprong Ongeschonden.…
jou
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
590 ‘t zijn jouw bruingroene ogen
je koddige neus
‘t zijn jouw kleine gevoelige kantjes
die me ongewild verleiden
‘t is hoe je naar me kijkt
‘t is hoe je me doorziet
je lieve woorden
die me bewust gelukkig maken
‘t zijn jouw zuchten als ik je kus
in je nek
je luider ademen bij het zachte bijten
in je oor
het duwen van jouw lichaam tegen…
De boom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
758 we telden
de bomen
snelden er
voorbij
in de euforie
van passeren
konden wij
nog een haaltje
van de ballon
proberen
terwijl vage
lichten streepten
op de ruit
van binnen
beslagen door
verhitte adem
de spanning
moest eruit
dan de stilte
met dodelijk
besef in het
scheuren van
staal draait de
auto zich sloom
om de boom…
jeugdmerken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
442 de adem warmt zich aan betterfood koeken,
het haarfluweel wrijft op het silan-hemd elsève-crème open.
mevrouwen zien beaat hun dochter schrijden in
prinsessentred.
bikkelhandige handen gloeien van zaaien en kappen,
strelen tepels als moeten van eertijds gedrag.…
geen titel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Boven de wateren zweeft niet meer
de adem die nieuw leven wekt.
de nacht is wars van incarnatie.
Uit:
'O, die wijze koeien', Chris de Valk
Uitgeverij Abraxas, Zuider-Amstel, Amsterdam…
Tussen primaten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Ik heb de oude steden gezien
onder een zinderende zon
allemaal marmeren beelden
de aap in mij is
steeds meer mens
geworden, sindsdien
en door de bossen geslenterd
een onvermoeibare zwerver
whiskyflessen gevuld met water
de mens in mij is toch
een beetje aap
gebleven, sindsdien
schilderijen mocht ik bewonderen
onder de adem van…
Mystieke ontmoeting
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Bewegingsloos blijven wij waar we zijn,
dan haal ik diep adem en recht mijn rug,
draai mij om, loop langzaam terug,
in mijn hoofd zoemt een vreemd refrein.…
De h van herhaling
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
634 We moeten beter leren ademen.
Morgen staat de dag weer klaar.…
Vannacht met jou gedroomd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
655 Mijn mond voelde je warme adem,
jouw handen gleden over mijn rug.
Woorden als zoete balsem.
ik wilde niet naar de werkelijkheid terug.
Maar de sterren verbleekten,
bij het aanbreken van het licht.
Als afscheid heb jij mij een laatste kus gegeven,
en tot terugvinden opnieuw verplicht.…
Dawn chorus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 ontsproten
die door de eerste mens nooit
werd gesproken
maar in het vogelparadijs
gemereld
Kent een van u het koor der
vogelzang
der rozevingerige dageraad
pastel in ruimte waar geen
maat op staat
het lumineuze feest der
zonsopgang
Dat amazonereuzen groeien
laat
dat rotswoestijnen ongenaakbaar maakt
door regenwouden ons ademen…
Boven de koorts van de wolken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
371 Ik ben voorbij huid,
voorbij adem.
Een gestolde blik
in de ruggengraat van de lucht.
Hier trilt alles
alsof de hemel zelf
een koorts draagt,
een hunkering
die zich niet laat doven.
Licht scheurt open
als een oude belofte,
en ik val omhoog,
gewichtloos,
maar zwaar van vuur.…
stilte die overblijft
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
541 ik zoek je adem soms
als de maan bloedt
en ik luidkeels
jank
in de nacht
en jij
jij verdwijnt
in de stilte die overblijft…
Zang, dans en brieven
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
476 bonte bloemen op het bloemenveld
we schrijven brieven over de danswereld
van insecten die weten te ontsnappen
aan de bizarre denkwereld van de mens
we kiezen woorden om onze genegenheid
te vieren in de late avonduren van de liefde
samen zijn kan niet lang genoeg duren nu
we weten dat de nacht onze stemmingen veroverd
met het laatste ademen…
De stervende
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
631 Er ligt een stervende te sterven
Nadat hij lang op sterven stond
Te goed voor grond slechts stof affront
Neemt hij als taak aan wat eerst noodlot was
Wat is er aan de hand
Slaat nu zichzelf
Wie eens gezwollen als een assen kikvors
om anders laatste adem blies
Op bed gelegen liggend - hij die
Niet niet eten wil
Niet weten wil…
Dikke touwen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
301 Zijn adem gleed langs tafels en banken;
Erbarmde zich om zijn verslagen mond;
In gitzwart katoen liep hij in het rond,
Op weg naar de linde met haar ranken.
Zijn verlangen naar het eind mocht ik niet,
en de schoonheid die trouwde met zijn pak,
die als een van de eersten de dood zag.…
Mijn kus
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
334 Mijn kus,
een zachte verzegeling van adem,
een trilling die het zwijgen breekt,
een vlam die, heel even,
het donker verdringt.
Geen woord kan zo waar zijn,
geen gebed zo tastbaar,
als de warmte die ik achterlaat,
op de rand van jouw bestaan.…
Depressie
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
402 Happend naar adem.
Het blokkeert me.
Geen frisse lucht,
alleen een zucht.
Een zucht,
vol betekenis.
Van proberen,
zonder belevenis.
Morgen blijft morgen,
met of zonder proberen.
Het blijft intact,
met enkel zweren.…
Operatie #Sneeuwvlok
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
237 De feesten vielen stil
alle drukte liep weg
uit de cafés en de straten
En de lucht werd bleek
Wij doen niet meer mee
zolang het winter is
en we zonder kunnen
Alleen het hoogstnoodzakelijke
kopen we, niets onderhouden we
dat de bezetting in stand houdt
haar landvraat, mensenvraat
Vrijheidsvraat
Ons bloed stroomt, onze adem
tovert ons…
Er is iets
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
547 ik volg een weg die niet te vinden is
een kronkel tussen adem en gedachte
de grond herkent mijn twijfel
de lucht kent mijn verlangen
wat is richting als de wereld draait
wat is weten als ik enkel voel
soms lijkt verdwalen dichterbij
dan alles wat ik ooit bedoelde
de stilte spreekt in kleine gebaren
een blad dat valt een schaduw die wacht…
Eindelijk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
293 Het dossier
misschien oud, met stof
als adem
op de rug van de tijd
Gelaten-
niet verlaten maar neergelegd
in handen die
niets meer vragen
de waarde wordt niet
gezocht,
wie zoekt vindt enkel
papieren
wie zwijgt hoort
misschien
wat onder het papier
beweegt
daar is het niet
voor bedoeld-
niet om het verleden
wakker te…
Klimaat
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
529 Nu de wind de golven van de zee
streelt met de adem van alle geliefden
ben ik in stille gedachten bij je
om de natuur te koesteren
met de emotionele woestheid
van een heidense zielenknijper
en ik droom deze keer niet in mijn slaap
dat ik een onwetend kind ben, ik leef
en ik ben volwassen in mijn keuzes
ik ben tegen de fabricatie van…
Stil in de lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
191 Het werd stil
dagen gingen zachter ademen
er hoefde niet veel gezegd,
alsof iets onzichtbaars
heel even haar hart aanraakte.
In die stiltes kon ze zichzelf horen,
rust in haar veilige haven
zoals een vlinder
genietend van voedzame nectar.
lente laat nieuw leven !…
Restaurant
gedicht
4.3 met 3 stemmen
326 De kreeften in het
aquarium halen opgelucht adem.
Mijn drankje doet een ananas na.
----------------------------------------------------
uit: Verzamelde Gedichten 92003-20230…
Tranenbiotoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
144 Ik sla de illusies aan diggelen
en adem door de scheuren heen.
Geen strijd meer tussen nacht en dag,
ik smeed ze tot een nieuw verbond.
Weer mens te zijn, hoe broos ook en hoe hoopvol,
diep geworteld in deze tranenbiotoop.…
Kralen van water...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
26 Kralen van water druipen langs de muur
de dag zwijgt als een Zwitsers bankgeheim
de poes slaapt met een poot over haar kop
een hond gromt omdat hij geen slaapplek vndt
De reis duurde langer dan we dachten
wolken boetseren draken in de lucht
de dauw blijft aan onze adem hangen
het is verdomd koud onder de brug
Het sneeuwt lente op ontdooide…
Illusie
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.223 mijn leven
In dat leven waar nu een schaduw over teistert
Ik ben niet meer ik
Zonder jou die zo eigen durfde te zijn
Ik lees je in mijn dromen
Ik hoor je in mijn teksten
Zonder jou ben ik zo alleen
Zal nooit kunnen accepteren
Het komt nooit meer terug
Kijk terug naar foto's
Van hoe het ooit is geweest
Twee zielen zo verbonden
Ik adem…
Zodra ik mijn ogen sluit
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.154 Zuchtend blaas ik met mijn adem
het stof weg voor mij.
Ik ben de wind
en geef richting
aan de wolken
en ze drijven voorbij.
Ze drijven voorbij
en weldra komt het duister
zodat de dag wordt verscholen
zodra ik mijn ogen sluit.…
Windstilte
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
968 Landschap door
En onontdekt
Door Boom noch Blad
Blijft zij de Onrust voor
Die dra haar Zijn doet voelen
De Schaduwen van Wolkomtrekken
Raken ‘t platgeblazen Gras
Maken Kleur en Vorm en Plekken
Waar de Stilte eerst nog was
Tot ook ‘t gladde Spiegel water
Door onzicht’bre Hand beroert
En een blijvend’ Rimpeling nog later
Rust’loos waar haar Adem…
Niet zomaar gewoon
hartenkreet
3.3 met 85 stemmen
18.639 In je schreien en in je lachen
adem je een warmte uit,
zacht wiegend in mijn huid.
Steeds heb je zachte woorden klaar.
Je bent je er zelf niet van bewust,
maar je schenkt mij een vertederende rust.
In jou vind ik een vriend,
een veelkleurige aanwezigheid.
Ook al vind je jezelf maar een gewoon mens,
Voor mij ben je . . .…