Alle inzendingen over huid

3975 resultaten.

Sorteren op:

Herfst in het woonoord

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 60
De muren van de flats zijn kouder nu, een kille huid van steen die ons omsluit, en de weinige bomen die we hebben verliezen hun bladeren zonder haast, alsof zij weten van de tijd en het verlies. Het sterft in purperen gedaanten op het plein. Het groen dat in de zomer zo dapper door het aardoppervlak brak, is nu moe en trekt zich terug.…

Het stenen woud

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Een kille huid van steen. Het omsluit ons. En de bomen? Een paar maar. Ze verliezen hun blad. Zonder haast. Ze kennen de tijd. Het verlies. Het sterft op het plein. In purper. Het zomergroen? Eerst zo dapper. Nu moe. Het trekt zich terug. Geen vlucht, welnee. Pure overgave. Aan de bittere grond. Berusting. Niemand op het terrein.…

Nachtval oorlog 1-3

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 977
en voel het haten van een vijand dieper niet dan aan mijn hartrand of mijn huid. 3. Retour Aan het einde van de oprijlaan staan de soldaten te wachten op hun dooi of jongste dag. Ze leven niet, vallen als gaten, blijven onbetaalbaar als gelag.…

Kruisweg

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 762
hartsklank, maar ritmisch gebonk van mijn zware schoenen laveren tussen lichaam en geest zoekend naar mijn scherpe kanten gedachten branden op mijn zolen een bezeerde pees die schreeuwt om rust de keuze tussen angst of evolutie lijkt stap na stap mijn ingewanden te verscheuren ik dank de Aarde, de dauw en de Zon met zout korrelend uit huid…

De laatste symfonie

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 994
verstreken treurige melodieën die het orkest in lente zachte symfonieën als liefdevolle compositie speelde en zo ieder deed verbleken Verlangen nam af toen het spel de tijd spoedig voorbij liet gaan over de tokkelende snaren ooit zorgvuldig beroerd in het verleden totdat liefdevolle klanken verdwenen in de diepte van een lederen huid…
pandorra24 april 2003Lees meer >

BLIJDE VERWACHTING

netgedicht
2.5 met 61 stemmen aantal keer bekeken 9.367
Geef ons de hittegolf die onze huid laat dampen. Zie de 3 gekroonde hoofden verder schuifelen Ze vergeten de Vrouw in barensnood De boodschap van een Vrouw die nooit krijsen zal.…

Jouw hart op mijn spoor

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.392
Haastig verliet ik de toren drong tussen de mensen door het steegje in waar je verdween En achter de struiken vond ik een voetspoor dat ik volgde door de duinen heen Ik hoorde gitaardeuntjes volgde het spoor getrouw en kwam dichterbij het geluid Al gauw hoorde ik een zacht gezang Die lieflijke stem van een vrouw kroop onder m'n huid…

Naar buiten

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.387
Maar zorg, papieren strijders, Als ge u alleen bevindt, Dat gij elkaar niet vechtend Met huid en haar verslindt. Dat waar te fel mij straffen, Omdat ik heb gefaald, En ach, mijn kostb're boeken 'k Heb u . . . nog niet betaald.…

Je leeft verder in mij

hartenkreet
3.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 6.218
nog Nee, je bent niet dood Je leeft verder in mij Ik kan je zien zonder te kijken Ik kan je horen zonder te luisteren Ik kan met je praten zonder te spreken Ik kan je voelen zonder je aan te raken Nee, je bent niet dood Je leeft verder in mij Met mijn ogen zul je zien Met mijn oren zul je horen Met mijn mond zul je praten Met mijn huid…

im astri da dovia

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.441
zij draagt een jurk van knopen over een poederwitte huid (zij voelt mijn aanwezigheid mijn adem als een zachte bries over haar blote schouders sluit zij de ramen) haar kont duw ik in het venster als de nacht zich bedwelmt haar lichaamsgeur lavendel en ik ontknoop in een regenend geklater haar enig gedragen knopenjurk mijn armen klemmen…

Gothic chick

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.824
En je "Type O Negative rules" scarification beroeren met de toppen van mijn vingers- je verzilte huid als een brailleschrift lezen. 100.000 crucifixen en een naaktfoto van jezelf aan de muur- vozen en schreeuwen op een tapijt van tweedehands wolvenvacht. Naar je kijken, en luchtige loopjes spelen met mijn vingers onder het raam.…
yorgos dalman14 september 2006Lees meer >

Te Jebaloega

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 410
Bitter waren de nachten dat ik droomde van haar stem, die danste op mijn huid als een sneeuwkoningin uit een groot ballet. Ik verdween onder haar draaiende rok als een ballon in de ruimte. Talloze figuren dichtten continu de deksels tussen haar oren, wat dreigde was overmacht.…

De steenvis

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
Stilliggend dient hij zijn dagen uit en doet niet anders dan verdrogen, terwijl er algen wuiven op zijn huid. Het ‘spiegeltje, spiegeltje’ van de zee dat hem vals als mooiste blijft bezingen maakt dat hij zijn tijd in eigenliefde slijt zonder naar een andere vin te willen dingen.…

Verzuchting...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 611
Warmte-golven deinen over je groene huid en zoenen zacht, net niet aanrakend, het vochtige hart van jouw zijn, snakkend naar verkoelende zuiverende regen, smachtend naar die kleine druppelende vochtdeeltjes, die helend over je heen glijden en elke pijn in je stam gekerfd verder dragen om in moeder aarde te begraven.…
katty8 september 2013Lees meer >

MARSUA

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.896
De naalden van ijzel en zand rijden in mijn huid. Mij heeft niemand meer genezen. Doofstom hangt mijn lied in de hagen. De tanden van mijn stem dringen alleen meer tot de maagden door, En wie is maagd nog of maagdelijke bruidegom In deze branding? (Een bloedkoraal ontstijgt in Vlokken mijn hongerlippen.…
Hugo Claus24 oktober 2016Lees meer >

Voorwinterdagen

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
En in haar zoektocht naar nieuw leven of een andere huid verdwaalt ze stervend onder het vochtige bladerlaken . Blindgevlogen in haar mistige akkerende armen gaan ze samen wachten op het winterse ledikant , het schitterende witte deken over het aardse land !…
Katty30 november 2017Lees meer >

Een woede in mijn ziel

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
Naar genoegens meer begerig dan naar wijsheid die genas is m'n ziel dan wel half dood - m'n huid is gaaf, zonder een kras.…

Bellefleurs en toffe peren

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
Ach Bellefleur, ge zijt een hele schone Met appelwangen, huid van abrikozen, Zo'n kinky hankypanky pinky lady Als ik zit als een goudreinet op rozen Im Haus am See - zie daar - la vie en rose Ge zijt een reine claude, kom, ga mee D'r zijn geen melige, maar toffe heren Die een meloen of twee graag consumeren Geen type groenteman, maar…

Ballade van de viruswap

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 708
schenken Maar eerst dat in bedachtzaamheid te drenken Een tegengif voor vrezen van complot En scheppe dit uit goedgevulde pot (Dat is alvast een aarzelend begin Om kans te maken met zo'n halve zot) En spuite daar de viruswap mee in O Zuster, pak je goedgevulde spuit En steek je naald er vastberaden in Je mengsel, druk dat krachtig door de huid…
Jaap Bakker18 januari 2021Lees meer >

Volmaakt gelukkig

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Leef gewoon mijn eigen leven Naast mij ligt mijn "snuitefruit" 't lijkt misschien wat overdreven 'k vreet je op met haar en huid!…
John den Os9 februari 2021Lees meer >

De pracht van de maan

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 451
Een volle maan schijnt kraters als grijze bloemen luister: een uil roept Hoe ik in de ban ben van de schittering van de maan die met haar lagen gesluierd zilver golft tussen hemel en aarde waar zij ook haar zachte toetsen laat afdrukken op een klein stukje huid Een onverwachte verschijning die mij wakker houdt, nacht zonder slaap ontwaakt.…
CB10 november 2022Lees meer >

ram

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
geef de ogen nu maar de kost. helder wordt in deze faze vaak de huid, diafaan, en duidelijk zichtbaar daaronder het woedende rot.…

Roze morgen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 723
Vrouw, wier liefde mij omringt als avondwind, die verre waait maar nabij blijft—een zucht in ’t riet, stil op mijn huid, als stilte voor de storm begint. Zou ’t argwaan wekken? Fluister wat de horizon verbiedt, laat ons geluidloos horen naar de zee, die zingt waar geen oog ooit reikt, waar golven ’t zand nog mint.…

De beer is los

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
D’oude wonde gehuld in raadselen: nimmer de ware proporties van haar huid tonend. Langszij mij schreed zij, in haar hoge hakken gleed zij, schudde haar lokken toen zij mij op streelafstand passeerde. Een grondige blik, één lichte touché.…

Weer opstaan

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 344
Ik lachte, ik bewoog, ik voelde weer vrijheid in mijn huid. Ik leerde judo om mijn kracht te herinneren, schreef lijstjes van dromen, leefde ze één voor één waar. Ik werkte weer, voorzichtig eerst, tot ik niet langer “herstelde”, maar gewoon leefde. Er kwamen dagen met licht, avonden met muziek, en mensen die bleven.…

Joshua 15 – tussen modder, megabytes en liefde

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 386
Bij Sparta duw je, ren je, vlieg je vooruit, met modder op je knieën en vuur in je huid. En zelfs als de bank soms zachtjes lonkt, sta jij weer op het veld — alsof er binnenin je borst een rugbyhartje bonkt.…

Gezondheid; Waardigheid

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 421
naar een toekomst voor stank en dank; de zandbank een loopgravenvoorloper waar enge hel- en verdoemenishopers eerder uit de modder werden getrokken, toen ik mijn zachte aard vond: in lokken, krullen en nóg vrijer geschreven strofen, die door slechtlezende elitaire haarklovers verslonden werden vóór zij begrepen bleken; in hun verdroogde huiden…
R.E.N.S.19 januari 2026Lees meer >

De spiegel en de herfst

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 174
Het duurt een eeuwigheid, een bitter en teder ogenblik, voordat ik de stem vind die diep onder mijn huid begraven ligt. Kleed je weer aan, bedek de zachte, stille vallei van je heupen. Laat de schaduw terugkeren over het landschap van ons samenzijn.…
Alex Huppelrat28 september 2026Lees meer >

Odysseus’ verhaal; intermezzo

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 101
Onder andere door koude handen, uit zwarte grond strekkend, die snijden als tanden door mijn gebutste geweten, mijn dikke huid ten spijt. Hier, voorbij het einde van mijn zijn, ben ik mijzelf kwijt- geraakt.…
R.E.N.S.29 september 2026Lees meer >

Natuurdans van de tijd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 71
Warmte op de huid, Bloemen openen hun hart, Zoemen in de lucht. Rustpunt op de dag, Tijd staat heel even stil in Het felle, gouden licht. Ritselend groen danst, Lome bries brengt koele rust, De middag ademt. Van middag naar avondrood Licht verzacht haar gloed, Lange schaduwen strekken, Lucht kleurt rozen-goud.…