Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Sacred Dance

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 429
Nu bung’len zijn takken weer op de grond, geven schaduw in ‘t rond Ik vertelde over de boom, daarna de vrouw naast mij over haar man, hoe hij dood de vrouw naast haar over haar zoon die dood toen ik, over mijn zoon hoe die dood Hierna was het weer dansen voor vree Omdat het ging regenen gingen wij naar binnen dansten we in kringen…

De kleine karekiet

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
Hij vlecht zijn nest van dunne draden, van riet en pluis, een wieg zo fijn, waar leven wiegt in groene schaduwen, een schuilplaats aan de waterlijn. Zijn zang is niet van groot vertoon, maar dartelt speels door morgengloren, een stroom van klanken, licht en lucht, waar stilte nieuw wordt uitgevonden.…

Als de laatste mens de laatste boom omhakt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 239
De vogels zwijgen, hun zang is vergeten, de rivieren drogen op, hun stroom is gestopt, geen vissen meer die zwemmen, geen schildpadden die eieren leggen, de aarde huilt om wat is verdwenen, en de schaduw van de mens, die is verrot.…

dat zwaard van dit minst kwade

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 420
gesmede schitterwoorden uit dat liefst vermeden era toen die dragende schaduw door waarheden verzadigd die venijnige stilte als leegte voor zichzelf houden wilde met angst voor dat blijvende zwijgen van die oprechtheid als dat leidend lijdensverhaal eenzijdig vertaald perspectief voor die dief die heilige graal van die veilige aftocht…
R.E.N.S.9 oktober 2025Lees meer >

De schoonmakers

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 217
Er ligt een sleutel in de schaduw, een pistool van zilvergrijs. Niet om te schieten, maar te wijzen op een grens die niemand opeist. Arme Jef en Hans , de geesten, staan te fluisteren in het licht. Ze zijn verloren, toch gevonden, hun ogen vol met zacht gewicht. Oh mensen, hoor de grom, van een trein die langzaam gaat.…

Je bent

netgedicht
2.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 509
Je bent het zachte licht dat mijn schaduwen kust, het geluid van adem dat ik voel in mijn borst. Je bent de ruimte tussen woorden, stil en groot, waar ik durf te zijn zonder masker, zonder schroom. Je bent de regen die mijn stormen zacht weghaalt. Het geduld dat mijn hart in rust laat landen.…
CB11 november 2025Lees meer >

Chautauqua II; Phaedrus

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 323
‘de werkelijke universiteit is niets anders dan het eeuwig voortbestaande complex van de zuivere rede’ * wij vertoeven in het paradijs laat ons daar beginnen niet te midden van de mensen noch in de stad doch in de zuiverste natuur alsnog in de schaduw der platanus gelegen op dit heetste uur van deze bijzondere dag als de krekelzang…
Stoker23 november 2025Lees meer >

Kleine stippen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 363
Het duikt op in flitsen, in schaduwen, in spiegels waar je te snel wegkijkt. Je draagt ze, fragiel, moe, met een stille trots die bijna breekt.…
Nathan14 december 2025Lees meer >

Bijten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 401
Noem het mijn lot, noem het mijn pad, tussen schaduwen en dromen die ik ooit had. Ik kauw op momenten, op licht dat verdwijnt, op verlangens die fluisteren, zacht en venijn. Elke adem een echo, elke stap een lied, en alles wat blijft is wat niemand ziet. Elke dag een gebroken melodie, elke nacht een echo van wat was.…
Nathan27 december 2025Lees meer >

zij is net als……

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 348
zij draagt dezelfde wrok, al daagt de hemel haar uit om deze waarheidsvinding in te vullen met gehuisveste woorden zelf zocht ik naar gepolijste daden die ik als boreling in mijn eerste teugen lucht zou kunnen vinden, doch het licht was gebroken in de schaduw van haar moederschoot met het vernix nog op mijn huid voelde ik haat dat tegen…
elze29 december 2025Lees meer >

Dierbaar gemis

netgedicht
2.6 met 34 stemmen aantal keer bekeken 1.436
Je naam fluistert stilte weeft door mijn dagen licht blijft in de schaduw De stilte in de kamer draagt je naam, niet als een leegte die schreeuwt om opvulling, maar als een zachte deken van aanwezigheid die rust op de contouren van mijn dag. Ik tel de sporen die je achterliet in mij, de woorden die nu wortels zijn geworden.…
CB13 januari 2026Lees meer >

Gaten gedicht

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 417
snaren werden doorgesneden diep in mijn bestaan gekerfd verstrikt in smalle ruimten verstikkend de croton woekerde volledig doorgedraaid op zoek naar een plek veroordeeld tot niet verdiend liefhebben werd slechts passeren genoemd leegte in vuilniszakken vinden - Ze stond niet naast het bestaan ze zweefde erdoorheen de schaduw…
Silann Nara17 januari 2026Lees meer >

Waar de Elementen Spreken

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 365
Wat onrein is, verdwijnt niet, maar wordt opgenomen, verplaatst, uit zijn schaduw gehaald. Voel hoe het vuur gestadig brandt, niet om te vernietigen, maar om te ontbloten. Het breekt illusie open tot alleen overblijft wat werkelijk is. Merk hoe de aarde beeft, haar huid openbarst zonder woede, zonder oordeel.…

Veronderstelling

netgedicht
2.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.082
En toch beweegt hij voort, tussen kamers en schaduwen, met een hart dat langzaam leert wat overleven betekent: niet vasthouden, maar blijven. Hij huilt niet. Hij observeert. Hij onthoudt. Hij groeit.…
Nathan9 februari 2026Lees meer >

Bij de rivier

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 349
boze geest die iets naargeestig van plan was ergens diep in zijn gevoelswereld was er een wildernis met een rivier die in alle tijden voor vreugde en voorspoed zorgde een kleine dorpsgemeenschap aan de oevers van het zoete water waar vissers voedzame vissen vingen libellen zoemden in zoete zomerlucht maar er hing altijd een wrede schaduw…

het veld dat kiest

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 294
in een veld zonder grenzen waar het licht aarzelend valt lopen mensen met lege manden sommigen bukken rapen moeizaam glinsterende zaden hard als steen scherp als inzicht ze wegen zwaar in de hand maar groeien langzaam tot bomen die schaduw geven anderen laten de wind hun werk doen staan stil mond open en slikken wat voorbij waait pluizig…

Het eenzame wintervogeltje

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 711
De wagons glijden als donkere schaduwen, warm licht achter beslagen ramen, mensen die praten of lezen zonder te weten dat hier een hartje klopt zo klein, zo koud, zo alleen.…

De passant

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 253
De tafel was vol schalen die hun geuren deelden glazen waarin het licht bleef hangen vruchten die hun kleuren zonder schroom uitstalden alles was aanwezig, alsof de middag zelf zich had neergelegd op het witte linnen toen kwam de passant zijn schaduw streek over de rand een vluchtige aanraking tussen zien en niet zien hij…

wij: nog komt de lente

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 170
in het lauwe water drijven lelie’s zonder angst, wij - jij en ik - bespiegelen onze liefde op dit zo strakke prent alsof het is uitgesneden op het perkament van een oud verlangen zou nu nergens anders willen zijn dan hier bij jou, wandelen door het fiere gras, jij een halve stap voor mij omdat ik zelfs nog de warmte vind in de schaduw die…
elze20 juni 2026Lees meer >

De open horizon

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 170
Maar zie de ware schaduw vallen, waar het krijt de lei niet raakt. Een meisje dat naar buiten staart, terwijl de poort haar wereld sluit. Geen boek dat openslaat, geen letter die haar stem bevrijdt. De lege bank, het dichte raam, dát is de ketting van de tijd. Want wie het woord wordt onthouden, raakt haar eigen toekomst kwijt.…

De onzichtbare censor

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 195
Zo sterft de poezie in de schaduw, weggepest door de waan van de dag. Een platform dat lafhartig toekijkt, terwijl het de creativiteit begroef.…

Hemelgloed

hartenkreet
2.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 416
De wolken dragen het restlicht van een wereld die niet slaapt, terwijl ik probeer te verdwijnen in de schaduw die zich nog niet volledig om mijn lichaam sluit. Zo ontstaat een ruimte waarin mijn aandacht zich voorzichtig beweegt, een plek waar de nacht niet donker genoeg wordt om mijn gedachten te laten rusten in hun eigen diepte.…
CB22 juli 2026Lees meer >

Parade

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 161
het is een spel van komen en gaan alsof men telkens van schaduw wisselt waarbij men zeker niet zonder het lijf van de ander kan; zij een vrouw, ik als man . het is vaak zoeken naar kwetsbare plekken wijl de blik in de ogen gevangen zit achter het stalen gaas en gewaar ben van mijn parade en haar riposte .…

Treurwilg aan de sloot

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 177
En aan het einde van de dag, als schaduwen zich langzaam over het water leggen, lijkt de treurwilg mij te tonen dat aanwezigheid kan groeien uit het eenvoudig loslaten van wat was.…
CB8 augustus 2026Lees meer >

Weerklank van de ademvleugels

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 198
Er ligt een schaduw over de ongeschreven bladzij van de toekomst die we samen overlezen, nu de tederheid is omgeslagen in pijn.…

Achter het gheduld

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 169
sal het een verslavende vryheyt sijn die u ende mij verblindt, wil ick gheene angste ervaren „het goede is mij immers welghesint” schreeuw ick om mijn selven te bedaren doch de schaduwe naedert nu snel hetgheen ick eyghenlijck niet en verkies maer wat hoor ick ende sie ick niet, is het een sproke waeruyt ick vertel?…

de messen van de ochtend

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 23
kind met een mond vol glas en appel het kind lacht en de lach wordt rook alle klokken smelten tegelijk hun wijzers worden wormen die de aarde doorboren tot er ergens een nieuw oog opengaat dat oog ziet niets en alles het ziet hoe de nacht zijn handen wast in de dageraad en hoe wij, kleine brandende dieren, ons vastklemmen aan een schaduw…
piewan12 november 2026Lees meer >

Zondvloed keert getij

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.209
Langzaam schept de herfst doorzichtige velden met bruinrode schaduwen lijken op slagvelden van verslagen ridders, verminkt onder verloren licht waar stormachtige bladeren knielen naast naakte winterbomen, huiverend zonder zomergewaden bidt de priester tussen stervenskoude en beroofde lichamen, ontdaan van al het bladergoud…

Boomgedicht

gedicht
3.6 met 41 stemmen aantal keer bekeken 13.769
Zoveel als deze boom heb ik nooit beloofd: mijn schaduw is minder, mijn nutteloze insecten tieren weliger, geen konijnen nestelen aan mijn voet. Wel is mijn schors schor en hees en ik overschreeuw mijzelf dagelijks met kinderen en bladeren.…

Wie ziet daar op die vieze bank

poëzie
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.488
Wat boze geest kwam over die mens En wierp hem zijn schaduw op het gewaad. Wat monster uit het diepste der hel Sloeg hem de klauwen in 't bloeiend gelaat? Wat monster? Ha! als de lente zo schoon Was zij die de schande bracht over zijn hoofd, Als het dons van de zwaan zo blank en zo zacht Was de hand die voor eeuwig zijn eer heeft geroofd.…