Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Twee minuten, en meer

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 247
Van straten in Gaza tot velden in Oekraïne, van steden in Libanon tot schaduwen in Iran - overal waar de grond nog trilt van angst, liggen verhalen die nooit zijn afgemaakt. Mensen, zoals wij. Met handen die wilden bouwen, met ogen die morgen zochten, met stemmen die nog iets wilden zeggen.…

ode aan Raoul

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 260
Voorbij de Schaduw We huilen om je lijden, om de pijn die je voelde, en hopen dat de wereld ooit leert van wat je bedoelde. Dat jouw verhaal, ondanks het verdriet zo groot, een herinnering zal zijn aan een betere wereld zonder nood. Rust zacht, kleine ster, je bent nu vrij, en in onze gedachten blijf je altijd dichtbij.…

De tweesprong van het silicium

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 192
Een geest die wij zelf hebben geweven, stapt uit de schaduw van zijn makers. Kijk hoe het de horizon verlegt: het fluistert antwoorden op onze oudste kwalen, rekt de broze draden van onze tijd op, en tekent routes naar sterren die nog naamloos zijn.…

ode aan de potlood

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 137
Je bent een stil genie, zonder pretentie, in de schaduw van de pen, voel je geen rivaliteit. Met een gum als je vriend, klaar voor elke fout, wordt elke misser in een oogwenk verdoezeld. Potlood, je hebt geen inkt nodig, geen pracht, toch breng je ideeën tot leven, dag en nacht.…

Blitse bits

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 741
Want 't coloriet als spiegelend ijs of hete kolen in het duister, bevroren ramen in het maanlicht of schaduw van de zon is maagdelijk onbeschreven. Monddood zijn ze nu, gelaserd in hun sporen, en wendt of keert en draait ze her, hun stille pracht en zilverkleur gewaad, gaat nimmer nooit verloren. Niet even.…

zoek de weg naar liefde

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 848
ouders weinig vragend levend naar beperkingen blij met wat de Heer hen gaf sprokkelen van wrakhout aangespoeld aan stranden wakkerend soms in fakkels misschien toch de galm de siddering van de schicht door het hart van de enig ware ook in vreemde bedden uiteraard weer alleen gelaten na de schijn van een momentum een deeltje van jouw schaduw…

Ze ademen een andere geur

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 608
kom even zitten kom bij mij ja dichterbij ik moet je iets vertellen Nee gewoon iets over mij ik heb vandaag gebladerd in het boek herinnering zag de foto's weer van vroeger toen alles nog heel langzaam ging kijk zie mij daar lachen had plezier voor twee alle dingen die er waren deden in mijn leven mee later kwam de eerste schaduw…

Als een cirkel sluit

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 928
onder mijn hemel van grijze haren; zij kennen nog lengte soms tot schouderhoogte naargelang het gemoed deze snaren bespeelt doch als maar meer naar ijle dikte neigen waar inhammen bij voortduring ruimte scheppen voor het schemeren in schaduw onder dit dak van toenemende jaren ligt het klooster met beelden vol gevuld en resten van…

Verliefdsels.

hartenkreet
4.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.009
Hartstocht wacht op bevrijding in dit verborgen dromenland.Ik speel met strelende luister en dans met mijn verliefde schaduw langs de glimmende rotsenwand. Op zoek naar jouw gedaante in het donker van de nacht, het krijsen van een kraai die mij niet verwacht.…

Vogels zonder vleugels

hartenkreet
4.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.046
Er zat een meisje bij een boom Ze zei: Ik had vannacht een droom Een open veld, een lange man Die prekend uit een boek daar stond Na elk woord dat hij had verteld Boog elk wezen van dat veld Vogels zonder vleugels Mensen zonder mond Niemand durfde de bossen Die schaduw, die vertwijfeling Ze dachten: Elk nieuw begin Is veel kouder dan…
Flip Noorman19 november 2011Lees meer >

De leugen

poëzie
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.561
Je regeert de kritiek, Commandeert het publiek, ‘t Gezag en de kerk Geeft je handen vol werk; Ik zie, waar de liefde haar intrede doet, Je schaduw, die sluipend haar volgt op de voet. O, jou goudgespoorde leugen, Waarom rijd je in zo’n vaart Op een ezel langs de wegen, Waarom niet als een held te paard?…

entropie

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
van een peeskamertje ze was een schaduw van zichzelf, uitgezakte wallen onder de ogen, grauwe huid, de haren nog steeds blond maar dof ze was in lingerie, pikant bedoeld, maar pover ogend alleen het vuurrood was gebleven geprikkeld door nieuwsgierigheid ging ik binnen ik rook goedkoop parfum en dranklucht om haar heen.…

Zacht zingend op weg

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 525
Ik kijk met onverbloemde lust naar de schaduw rond zijn mond, mijn middelvinger volgt lijnen die bij aanraking even verdwijnen. De verte zoemt zachtjes bijen, voordat de stilte ons omhelst. Hij glimlacht in zijn droom. Met gespreide hand streel ik stil zijn doorleefde robbenpels. .…
Miranda Mei4 augustus 2015Lees meer >

herinnering die toekomst laant

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 686
elkaar genieten slecht zij sluipend en slopend de zinderende verwachting van het ruisend avondrood waarin klaterend het lief en het zoet van de verwantschap stroomt nu het leed van de strijd ons tot afscheid maant herleeft zich in hart en hoofd heerlijk en groots dat wat samen werd gebracht tot vindtocht van geluk wordt schuil en schaduw…

Stad

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Ik scheer de muren; - als een rechthoek ligt naast mij mijn schaduw als een vals gedicht. Menigte, uw geur bijt mijne lippen stuk. o Menigte, gij doet mijne woorden bloeden. Waarom te wenen in dit stenen woud? Gij zult regeren als gij weet te lachen. Jaag naar huis, o hart: gij vindt er volle schotelen aan leed.…

schipbreuk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
en voor mensen reizigers van het ruime sop werd het langzaam maar zeker van lonkende haven tot thuis daar afmerend en ankerend ons met en aan elkaar lavend konden wij laden en sterken alvorens de tocht te vervolgen als dan voor reder en koopman de omzetdrift en het ongeduld de tijd verstrijken doet erodeert ons de scheepshuid de schaduw…

Op 't hoogste van de nacht

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 821
Op 't hoogste van de nacht, na 't zinken en voor 't krieken Des dageraads, wanneer de slaap die 't al verblindt, Met Mankop om de kruin drijft op zijn vale wieken, En d' ijdle dromen, door een fluisterende wind Ten olm-boom uitgejaagd, Door al de wereld vliegen, Om al wat hersens draagt, Met schaduw te bedriegen, Met list te domplen…

De Omdenker?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
mythische scherm ons onbelemmerd achtervolgt, gebed om bij te blijven, fixatie op het netvlies van het dagelijks gebeuren, als tragikomedie vermomd waarin we ons afvragen of we zicht of grip hebben op eigen werkelijkheid, vervuld van onbegrip voor eigen marginaal gedrag vanuit het dogma of ideologie is voorgelegd, waarin de schaduwen…
Pama14 mei 2019Lees meer >

Cocon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 912
Hij voert me slechts langs schimmen die halsstarrig zwijgen Bedroefd en eenzaam keer ik weer want ook daar ben je niet Aan 't raam fladdert er een witte vlinder Ik volg hem in zijn vlucht tot aan de zon hij klimt tot in het felste licht waar hij een schaduw wordt Als ik mijn ogen sluit zie ik hem nog Ik glimlach, want ik heb de witte vlinder…

Mijn Minnaar lonkt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 484
Zijn schaduw verduistert mijn zicht. Het wordt oorlog. De donder trekt van leer. Het onweer vuurt met licht. Een bliksemschicht volgt in zijn kielzog. Er kwaakt geen kikker meer. Onbarmhartig stort het ontij op de wereld neer. Het lijkt wel of het heelal zijn gal heeft uitgebraakt. Het heeft ook mij geraakt en ontwapende mijn verweer.…
Henri29 december 2019Lees meer >

Palmbomentuin

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
geklaag van krolse katten soms komen dan ook de kikkers tot leven om hun versie van het verhaal te geven afgewisseld door kraaiende hanen die de ochtend al nakende wanen en geregeld raken waakse honden van eigen blaffen opgewonden bij daglicht tiert er welig leven rond het voedsel en het vocht dat de bomen gratis geven aan wie hun rijke schaduw…
Ludy Bührs22 oktober 2022Lees meer >

De pracht van een roos

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 424
Als avond is gevallen, laat schemering zich van zijn aantrekkelijkste kant zien in verschillende tinten en tonen zodat je bloem blijft geuren zonder eender welke vorm van schaduw te werpen maar wel om haar uitzonderlijke mooiheid en schoonheid te behouden; een onvolmaakt nabij.…
CB5 juli 2023Lees meer >

Jaloezie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 412
een gedicht over het vergif van vergelijking en de kracht van zelfvertrouwen Jaloezie sluipt zacht, op pantoffels van pijn, het woont in de schaduw van wie we niet zijn. Het kijkt naar de ander, met halfdichte ogen, en fluistert: “Waarom hij wél, en ik niet bewogen?”…

Adem van eigenheid

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 307
Ik draag eeuwen in schaduwen, kruiden in mijn hand, levens als echo’s, herinnerd in zand. Een meisje, een vrouw, een ziel in een kring, steeds terug in het leren, steeds groei in het ding. Ik voel elke trilling, ik proef elke sfeer, energie vloeit in, weerkaatst keer op keer.…

Het lied dat we waren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 919
Kan ik het verleden achter me laten langs het pad bij de rivier waar onze schaduwen elkaar ontmoetten? Er brandt nog steeds een belofte langzaam, op een berg in de verte, in het laatste licht van de avond— het lied dat we waren fluistert nog steeds naar mij.…

Antigif

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 129
Hij zweeg, met zijn handen vol van waarheid, vrijheid om te vergeven, een grotere rijkdom dan al het fruit op de savanne tijdens paartijd; duister viel voorzichtig op de pot met gouden lemniscaten, geuren en smaken van elke stad zwerven rond voeten, deze hogere gebouwen kraken tragere zonnestralen in ontnuchterend eerlijke schaduwen.…

Voortdrijvend

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 320
Couplet Neon in lege kamers, schaduwen bewegen langzaam. Mijn gedachten lossen op in een eindeloos nu. De maan blijft drijven. Mijn hartslag volgt. Niets om aan vast te houden. Niets om achter te laten. Bridge Geen begin. Geen einde. Alleen een pulserend licht. Hartslag. Drijvend. Hartslag. Drijvend. Ik verdwijn niet.…

Vaderdag zonder jou

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 408
Voor mij geen droom, maar een nachtmerrie, die blijft aanslaan als een lamp die eindeloos flikkert boven een kamer waar schaduwen stilvallen. Dus ik probeer ‘m zelf uit te zetten. Ik tik ertegenaan, eerst zacht alsof hij van porselein is en dan harder, tot mijn vingers gloeien en het eindelijk stil wordt.…
Leentje21 juni 2026Lees meer >

In den Avond der Inkeere

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 78
Den dach en heeft syn laetste glansen niet meer, maer sijn schaduwe dwaelt al over veldt ende steden. . Siet hoe de avonde nederdaelt, als een sachten sluijer over menschenherte. Den eenen vindt ruste in sijn huys, den anderen blijft dolen met sijn smerten. .…

Feest van Licht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.831
kieren spleten plaatsen van vertier Licht lijkt verrast als Duisternis verschijnt voorafgegaan door Schemering verbaasd kijken ze naar vormgeving kleur contrast geaccentueerd door Lichtflits die verdwijnt Licht zegt hallo wat krijgen we nou zijn jullie niet wat vroeg maar het duo mompelt iets van feestdrang nieuwsgierigheid tijd genoeg om Schaduw…