5775 resultaten.
Intense
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 zie niet meer of
juist wel
zie ik in jou muziek
aangevuurd door ritme
vergroten de vensters
op mijn ziel en zien
alleen nog jou en mij
in deze massa beleven
wij de vrijheid
de intensiteit van
een connectie
in samensmelten, contact
op alle level's
dierbaar treffen
muziek dendert voort
maar hier in mijn hart
voel ik stille…
Het meisje in het Mauritshuis
gedicht
4.7 met 6 stemmen
3.396 je houdt me met een stille blik gevangen
en staart me met bevroren ogen aan
betoverd blijf ik zwijgend voor je staan
in twijfel tussen schaamte en verlangen
het lijkt of je heim’lijk om me lacht
plezier beleeft aan een hardvochtig spelen
een minnaar die je nooit zal mogen strelen
en die zo kansloos op een teken wacht
je schepper is een kunstenaar…
Herbergen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
780 Toch blijf ik op mijn hoede, deze stille kerstnacht.
De schim van een man glijdt traag voorbij,
door een sneeuwgordijn kijkt hij schichtig naar mij,
trekt wankel verder, dus ik heb voor niets gewacht.
De sneeuw draagt sporen en maakt elk geluid zacht.
Had ik niet opgenomen, dan had ik niemand verwacht.…
Deze foto’s, het is een onverteld verhaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 De twinkeling mist men daar al in vele pupillen,
tranen rollen 's nachts over knipperende wimpers
volstrekt leed tracht men verstilt anders te stillen.
En hij, hij staart ook alleen in stilte voor zich uit.…
KLEUTERKLAS
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
539 smoezelen op de gang
verdorie ze heeft een vriend
en dat misschien al lang
o juf o juf o juf
het is een sukkel zo te zien
jij hebt toch veel beter verdiend
ik prakkiseer me suf
moet ik het haar gewoon vertellen misschien
o juf o juf heb toch geduld
als ik groter ben kom ik u vervaard
als een prins halen op m’n witte paard
en wordt onze stille…
Coronavirus / Covid-19
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Bedrieglijk – een kruiperig oog,
de droge hoest bij knoestige bomen,
koorts bij tengere stengels,
verdriet in het opschietend voorjaarsriet,
lentelied & verderf – stille erven, dode pleinen, verdriet.…
Avond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Een stille melancholie daalt neer
over een wat verdrietig hart.
Gedachten wijlen een ogenblik
over hoe het vroeger was.
Met een verlangen
groter dan de smart.
Geniet het moment zoals het is.
vergeet het oude zeer.
Wat morgen komt,
met misschien opnieuw
weer zon en warmte…
Dat zien we morgen dan wel weer.…
Aurora Borealis Paranoia
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
512 zonnegloed gebleven
De lauwerstralenkrans van Vladimir
Aurora Borealis is niet hier
Zij wacht gelijk Medea op de Krim
Op El Putiño, Le petit Putin
Tot hij zijn slag geslagen heeft,
Odessa
En d'oude keizerstad getorpedeerd
Met slagen van het lot, geannexeerd
Aurora Borealis is niet hier
Maar wacht op hem, Medea Putinskaja
Zijn stille…
ONBEZONNEN OORLOG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 wrede krijg benauwt en stokt
de onsterfelijke adem
die hier rond mag zweven
de grote werken der vorsten
van de Russische letterkunde
regeerders zetten zich
rondom de vreedzame tafel
waar vraag en voorstel op dansen
zoeken schappelijke oplossing
bij hun samenkomst
moge de Vader van 't Heelal
de stille bescheiden gast zijn
daarbij de…
De reis van de slak
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
504 Langzaam glijd ik voort
sporen in de stille straat
klein, maar groot in kracht
Wat is het fijn om steeds weer
avontuur te zoeken, vanuit de rust en vrede
die ik bezit. Ik bewandel een gladde ondergrond waar ik
een gangetje passeer terwijl ik sporen achterlaat op het droge wegdek.…
Bij de sloot
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
531 Het stille water
een reiger aan de oever
diepe dialoog
Hoe meditatief en intuïtief
portret van een vogel kleeft langs de oever
waar silhouet in verschillende kleurnuances weerspiegelt op
gerimpeld wateroppervlak, een inspirerend beeld om nooit meer te vergeten.…
Eenzaamheid
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
610 En wanneer ik mij terugtrek uit
de drukte, om te peinzen en te herdenken, weet ik:
eenzaamheid is geen tekort, maar een plek in mijn hart, puur en mild,
waar de wolk zweeft en de madeliefjes dansen — een stille ruimte vol liefde en veerkracht.…
Pinksteren
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
465 Gij die als een stille gloed
in de ziel wil vonken,
waar de hoop ons zingen doet,
want door U geschonken.
Adem Gods, die suist heel zacht,
teder mededogen,
als een moeder die ons wacht,
over leed gebogen.
Adem Gods die krachtig blaast,
muren doet begeven,
die de komst van ‘'t Rijk verhaast,
met ons heil verweven.…
in ons hart leef jij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
439 van wie je was
voor ons bent, en altijd zal blijven
we vergeten niet jou te herinneren
herhalen keer op keer jouw verhaal
van jouw vriendschap die ons omarmd
van de liefde die nooit verdwijnt
omdat zij in ons doen en laten wortelt
wat verdriet was, is nu dankbaarheid
voor alle momenten die jij gaf en geeft
jouw lach, jouw stem, jouw stille…
Waar het blauw zich verbindt
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
473 Ze delen aanrakingen, stille seizoenen -
een vloeiend gebaar dat nergens begint en nergens ophoudt, maar voortduurt.
In de verwevende stengel beweegt
iets dat niet alleen is, iets wat blijft, ook als het
blad verwelkt.…
Het zijden draadje van vrede
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
412 Niet slap hangt de broze
verbinding tussen ons, maar draagt
een stille belofte die teder glanst — een grens die je
niet dwingt, maar zacht herinnert aan wat mogelijk is als macht zwijgt.…
In het hart van mijn stilte
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
450 In de diepte ontvouwt zich
een stille ruimte, waar kwetsbaarheid en kracht samensmelten in rust.
Zoals golven de eeuwige
kust steeds weer omhelzen, draagt een
kalme stroom mij naar mijn innerlijk centrum. Tussen het
draaien van tijd en warm verdwijnend licht ontwaakt een stem zonder geluid.…
Ontvouwen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
733 Zo ontvouwt zich het midden
geen lijn maar bedding, waarin voelen en zijn
vervloeien zonder strijd, een stille rivier die delicate kracht en
standvastigheid weeft tot een ritme dat draagt: evenwichtig, ongedwongen vrij.…
Als schemering wondert
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 Plotse schemering
goud glijdt langs stille velden
alles ademt zacht
Wanneer de zon verzinkt,
onthult zich een van de meest intieme
gebaren van de aarde: de lucht transformeert in lagen –
van blauw, via goud naar vurig oranje, paars en rood, in talloze schakeringen.…
Tussen tijd en stilte
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
451 Stille adem gaat
tussen muren en het gras
tijd ademt traag mee
Rust daalt neer als
een zachte schaduw, alles vertraagt,
klanken lossen langzaam op. In de ruimte die achterblijft
ontvouwt zich iets dieps, ademt samen met een tijd die niet meer haast.…
Een oase van rust
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
534 En wanneer mijn reis de
laatste oever bereikt, hoop ik een hand
te voelen die mijn angst sust, die mijn kwetsbaar teder hart
geruststelt met stille verbondenheid, zodat mijn afscheid niet zwaar is, maar licht.…
Wanneer herfst ademt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
495 Blaadjes dwarrelen
zacht op vochtige paden
herfst ademt in mij
Als ochtend zich opent
in dof amberlicht, zie ik hoe takken
zich uitstrekken als stille wachters, hun bladeren
trillen in de adem van een dag die zachtjes kantelt naar verval.…
Winterse stilte
netgedicht
1.6 met 13 stemmen
533 De natuur slaapt maar
toont een stille kracht. Mijn verfijnde zintuigen openen zich
voor de kleinste details, en in die aandacht voel ik mezelf diep verbonden.…
Zeearend bij dageraad
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
370 zijn spanwijdte
machtig en wijd
draagt hem in trage
majesteit
geen drift, geen haast
geen luid gebaar
enkel het heersen van
het daar
zijn vleugels openen de
lucht
in brede stilte
zonder zucht
aan elke punt, als vingers
zo groot
vormen zich veren
door wind en thermiek
ontbloot
zij lezen stroming, licht
en tijd
in oude stille…
Het ballet van de fuut
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
300 Dan verheffen ze zich samen,
borst tegen borst, water opspattend, een stille
bekroning, diep aanwezig, en ik ervaar hoe kwetsbaarheid kracht
wordt in overgave, want in hun magische balts herken ik mijn eigen manier van zijn.…
Viburnum in lentebloei
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
453 Viburnum bewaart haar stille gloed, zelfs wanneer de nacht haar omarmt.…
Slechts een voorbijganger
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
256 Het woont naast ons
zoals een stille buurman achter een dunne muur:
Aanwezig, onbereikbaar nabij.
Nu luister ik anders naar de dingen.
De stoel waarop ik rust,
het kraken van de vloer,
het trage licht dat schuift langs het raam —
Alles bestaat zonder uitleg,
en juist daarin schuilt hun waarheid.
Ik ben niet de meester van dit alles.…
Van fluistering naar zang
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
382 In dit stille opmerken vind ik
plaats om verder te gaan: de fluistering wordt zang, en ik draag haar mee.…
Open voor de wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
199 Wij zijn geen eilanden
geen losse kusten in een stille zee,
maar lichamen die trillen op elkaars nabijheid,
stemmen die antwoorden zoeken in het geluid van de ander.
Wij worden gevormd
in de aanraking van de wereld,
in het zachte duwen en trekken van wat ons bereikt.…
De zwarte veer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.102 aarde en bestaan
de pennen naar de hemel
de schacht nog in de grond
een vleugel teruggebracht
tot wat de aarde vond
geen beweging meer
geen richting, geen enkel geluid
de open lucht die boven haar ontsluit
zwart nog tegen het bleke groen
door regen zacht gewassen
geen spoor meer van de hoogte
geen schaduw van de vlucht
een stille…