Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Intense

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 770
zie niet meer of juist wel zie ik in jou muziek aangevuurd door ritme vergroten de vensters op mijn ziel en zien alleen nog jou en mij in deze massa beleven wij de vrijheid de intensiteit van een connectie in samensmelten, contact op alle level's dierbaar treffen muziek dendert voort maar hier in mijn hart voel ik stille…

Het meisje in het Mauritshuis

gedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.396
je houdt me met een stille blik gevangen en staart me met bevroren ogen aan betoverd blijf ik zwijgend voor je staan in twijfel tussen schaamte en verlangen het lijkt of je heim’lijk om me lacht plezier beleeft aan een hardvochtig spelen een minnaar die je nooit zal mogen strelen en die zo kansloos op een teken wacht je schepper is een kunstenaar…
Daan de Ligt6 september 2016Lees meer >

Herbergen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 780
Toch blijf ik op mijn hoede, deze stille kerstnacht. De schim van een man glijdt traag voorbij, door een sneeuwgordijn kijkt hij schichtig naar mij, trekt wankel verder, dus ik heb voor niets gewacht. De sneeuw draagt sporen en maakt elk geluid zacht. Had ik niet opgenomen, dan had ik niemand verwacht.…

Deze foto’s, het is een onverteld verhaal

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
De twinkeling mist men daar al in vele pupillen, tranen rollen 's nachts over knipperende wimpers volstrekt leed tracht men verstilt anders te stillen. En hij, hij staart ook alleen in stilte voor zich uit.…

KLEUTERKLAS

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
smoezelen op de gang verdorie ze heeft een vriend en dat misschien al lang o juf o juf o juf het is een sukkel zo te zien jij hebt toch veel beter verdiend ik prakkiseer me suf moet ik het haar gewoon vertellen misschien o juf o juf heb toch geduld als ik groter ben kom ik u vervaard als een prins halen op m’n witte paard en wordt onze stille…
catrinus24 oktober 2019Lees meer >

Coronavirus / Covid-19

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 515
Bedrieglijk – een kruiperig oog, de droge hoest bij knoestige bomen, koorts bij tengere stengels, verdriet in het opschietend voorjaarsriet, lentelied & verderf – stille erven, dode pleinen, verdriet.…

Avond

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 502
Een stille melancholie daalt neer over een wat verdrietig hart. Gedachten wijlen een ogenblik over hoe het vroeger was. Met een verlangen groter dan de smart. Geniet het moment zoals het is. vergeet het oude zeer. Wat morgen komt, met misschien opnieuw weer zon en warmte… Dat zien we morgen dan wel weer.…
Antje12 mei 2021Lees meer >

Aurora Borealis Paranoia

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 512
zonnegloed gebleven De lauwerstralenkrans van Vladimir Aurora Borealis is niet hier Zij wacht gelijk Medea op de Krim Op El Putiño, Le petit Putin Tot hij zijn slag geslagen heeft, Odessa En d'oude keizerstad getorpedeerd Met slagen van het lot, geannexeerd Aurora Borealis is niet hier Maar wacht op hem, Medea Putinskaja Zijn stille…

ONBEZONNEN OORLOG

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 492
wrede krijg benauwt en stokt de onsterfelijke adem die hier rond mag zweven de grote werken der vorsten van de Russische letterkunde regeerders zetten zich rondom de vreedzame tafel waar vraag en voorstel op dansen zoeken schappelijke oplossing bij hun samenkomst moge de Vader van 't Heelal de stille bescheiden gast zijn daarbij de…

De reis van de slak

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 504
Langzaam glijd ik voort sporen in de stille straat klein, maar groot in kracht Wat is het fijn om steeds weer avontuur te zoeken, vanuit de rust en vrede die ik bezit. Ik bewandel een gladde ondergrond waar ik een gangetje passeer terwijl ik sporen achterlaat op het droge wegdek.…
CB19 maart 2022Lees meer >

Bij de sloot

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Het stille water een reiger aan de oever diepe dialoog Hoe meditatief en intuïtief portret van een vogel kleeft langs de oever waar silhouet in verschillende kleurnuances weerspiegelt op gerimpeld wateroppervlak, een inspirerend beeld om nooit meer te vergeten.…
CB7 januari 2024Lees meer >

Eenzaamheid

netgedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 610
En wanneer ik mij terugtrek uit de drukte, om te peinzen en te herdenken, weet ik: eenzaamheid is geen tekort, maar een plek in mijn hart, puur en mild, waar de wolk zweeft en de madeliefjes dansen — een stille ruimte vol liefde en veerkracht.…
CB13 augustus 2024Lees meer >

Pinksteren

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 465
Gij die als een stille gloed in de ziel wil vonken, waar de hoop ons zingen doet, want door U geschonken. Adem Gods, die suist heel zacht, teder mededogen, als een moeder die ons wacht, over leed gebogen. Adem Gods die krachtig blaast, muren doet begeven, die de komst van ‘'t Rijk verhaast, met ons heil verweven.…

in ons hart leef jij

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 439
van wie je was voor ons bent, en altijd zal blijven we vergeten niet jou te herinneren herhalen keer op keer jouw verhaal van jouw vriendschap die ons omarmd van de liefde die nooit verdwijnt omdat zij in ons doen en laten wortelt wat verdriet was, is nu dankbaarheid voor alle momenten die jij gaf en geeft jouw lach, jouw stem, jouw stille…

Waar het blauw zich verbindt

netgedicht
2.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 473
Ze delen aanrakingen, stille seizoenen - een vloeiend gebaar dat nergens begint en nergens ophoudt, maar voortduurt. In de verwevende stengel beweegt iets dat niet alleen is, iets wat blijft, ook als het blad verwelkt.…
CB10 juli 2025Lees meer >

Het zijden draadje van vrede

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
Niet slap hangt de broze verbinding tussen ons, maar draagt een stille belofte die teder glanst — een grens die je niet dwingt, maar zacht herinnert aan wat mogelijk is als macht zwijgt.…
CB22 juli 2025Lees meer >

In het hart van mijn stilte

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 450
In de diepte ontvouwt zich een stille ruimte, waar kwetsbaarheid en kracht samensmelten in rust. Zoals golven de eeuwige kust steeds weer omhelzen, draagt een kalme stroom mij naar mijn innerlijk centrum. Tussen het draaien van tijd en warm verdwijnend licht ontwaakt een stem zonder geluid.…
CB12 augustus 2025Lees meer >

Ontvouwen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 733
Zo ontvouwt zich het midden geen lijn maar bedding, waarin voelen en zijn vervloeien zonder strijd, een stille rivier die delicate kracht en standvastigheid weeft tot een ritme dat draagt: evenwichtig, ongedwongen vrij.…
CB19 augustus 2025Lees meer >

Als schemering wondert

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
Plotse schemering goud glijdt langs stille velden alles ademt zacht Wanneer de zon verzinkt, onthult zich een van de meest intieme gebaren van de aarde: de lucht transformeert in lagen – van blauw, via goud naar vurig oranje, paars en rood, in talloze schakeringen.…
CB3 september 2025Lees meer >

Tussen tijd en stilte

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 451
Stille adem gaat tussen muren en het gras tijd ademt traag mee Rust daalt neer als een zachte schaduw, alles vertraagt, klanken lossen langzaam op. In de ruimte die achterblijft ontvouwt zich iets dieps, ademt samen met een tijd die niet meer haast.…
CB28 oktober 2025Lees meer >

Een oase van rust

netgedicht
2.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 534
En wanneer mijn reis de laatste oever bereikt, hoop ik een hand te voelen die mijn angst sust, die mijn kwetsbaar teder hart geruststelt met stille verbondenheid, zodat mijn afscheid niet zwaar is, maar licht.…
CB29 oktober 2025Lees meer >

Wanneer herfst ademt

hartenkreet
1.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 495
Blaadjes dwarrelen zacht op vochtige paden herfst ademt in mij Als ochtend zich opent in dof amberlicht, zie ik hoe takken zich uitstrekken als stille wachters, hun bladeren trillen in de adem van een dag die zachtjes kantelt naar verval.…
CB16 november 2025Lees meer >

Winterse stilte

netgedicht
1.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 533
De natuur slaapt maar toont een stille kracht. Mijn verfijnde zintuigen openen zich voor de kleinste details, en in die aandacht voel ik mezelf diep verbonden.…
CB5 januari 2026Lees meer >

Zeearend bij dageraad

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 370
zijn spanwijdte machtig en wijd draagt hem in trage majesteit geen drift, geen haast geen luid gebaar enkel het heersen van het daar zijn vleugels openen de lucht in brede stilte zonder zucht aan elke punt, als vingers zo groot vormen zich veren door wind en thermiek ontbloot zij lezen stroming, licht en tijd in oude stille…

Het ballet van de fuut

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 300
Dan verheffen ze zich samen, borst tegen borst, water opspattend, een stille bekroning, diep aanwezig, en ik ervaar hoe kwetsbaarheid kracht wordt in overgave, want in hun magische balts herken ik mijn eigen manier van zijn.…
CB4 april 2026Lees meer >

Viburnum in lentebloei

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 453
Viburnum bewaart haar stille gloed, zelfs wanneer de nacht haar omarmt.…
CB30 april 2026Lees meer >

Slechts een voorbijganger

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 256
Het woont naast ons zoals een stille buurman achter een dunne muur: Aanwezig, onbereikbaar nabij. Nu luister ik anders naar de dingen. De stoel waarop ik rust, het kraken van de vloer, het trage licht dat schuift langs het raam — Alles bestaat zonder uitleg, en juist daarin schuilt hun waarheid. Ik ben niet de meester van dit alles.…

Van fluistering naar zang

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 382
In dit stille opmerken vind ik plaats om verder te gaan: de fluistering wordt zang, en ik draag haar mee.…
CB12 juni 2026Lees meer >

Open voor de wereld

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 199
Wij zijn geen eilanden geen losse kusten in een stille zee, maar lichamen die trillen op elkaars nabijheid, stemmen die antwoorden zoeken in het geluid van de ander. Wij worden gevormd in de aanraking van de wereld, in het zachte duwen en trekken van wat ons bereikt.…

De zwarte veer

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.102
aarde en bestaan de pennen naar de hemel de schacht nog in de grond een vleugel teruggebracht tot wat de aarde vond geen beweging meer geen richting, geen enkel geluid de open lucht die boven haar ontsluit zwart nog tegen het bleke groen door regen zacht gewassen geen spoor meer van de hoogte geen schaduw van de vlucht een stille…
Silann Nara5 september 2026Lees meer >