Alle inzendingen over verloren

6020 resultaten.

Sorteren op:

Prikkels

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 687
Bovendien adem ik de verschillende zachte luchtlagen die mijn lichaam in beroering en vervoering zullen brengen maar ook om van dichtbij mee te maken hoe heerlijk intens deze krachten en prachten allemaal zijn zodat mijn zinnen niet verloren gaan.…
CB19 juli 2023Lees meer >

Als wolken voorbij drijven

netgedicht
1.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 515
Bovendien adem ik verschillende zachte luchtlagen die mijn lichaam in beroering en vervoering zullen brengen maar ook om van dichtbij mee te maken hoe heerlijk intens het is daar ze kracht en pracht uitstralen opdat mijn zinnen niet verloren gaan.…
CB9 augustus 2023Lees meer >

Liefdeskater

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 549
Dat ik me na een wijntje geil gaf aan Trijntje, dat was mijn allergrootste fout; want door dat geintje verloor ik haar van wie ik houd. Dus, laat ons klinken, en laat ons drinken, laat ons maken de dubbele haan, ik wil flink wijn gaan drinken al komt er een kater achteraan.…
Jack Stoop25 februari 2024Lees meer >

Alleen op de wereld

netgedicht
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 480
Hoe hij ligt tegen de dichte rolluiken waar de stil teruggetrokken man zonder familie zijn zelfvertrouwen heeft verloren terwijl menig mens zomaar over hem heen loopt zodat hij in de kou staat en zich aan zijn lot overgelaten voelt door ieder.…
CB11 maart 2024Lees meer >

Van Petten naar Groet

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
Daar waar je onder aan de trap je gehoor al verloor Maar bovenop met zicht in ‘t noorden haar eindeloze bocht naar ‘t zuiden een strandtent en puur zand oostwaarts gestreept bollenveld Ik zag de glooiende zandduinen, de plooien trillende schuimkoppen die in propjes verwoeien Het gebulder van golven hoorde ik en de voortdurend veranderende…

De vriendengroep

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 881
Vrienden van het eerste uur Van heel veel jaren terug Kinderen waren er al of werden nog geboren En we zijn elkander nooit uit het oog verloren Vreugd en verdriet delen met elkaar Er is ook veel gebeurd in heel veel jaar De vriendschap tussen kinderen was het begin En we kregen het allemaal naar onze zin En er kwamen er steeds meer vrienden…
Riet20 augustus 2024Lees meer >

Liefde wint van haat

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
je bent er wel we kennen je zelfs als haat je overruled zelfs als onrecht doodstil achterblijft en het ijskoud aanvoelt Lieve liefde je moet zo hard je best doen je vecht net als wij voor gelijkheid voor vrijheid blijf dat doen want zonder jou lieve liefde zijn we reddeloos verloren je bent onze hoop onze kracht we zijn als…

Afscheid in de mist

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 578
(Ieder) verloren in (eigen) gedachten, niets ziend, lopend in het duister, merken we enkel dat de mist ons haar bevochtigd. Naast het pad vangen bomen mist in druppels, druppels die het gras onder hen tegemoet treden, onderweg vriendschap sluitend met de bladeren en samen als kinderen tikkertje spelen.…

De kou als metgezel

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 521
Hij loopt door de nacht, een verloren silhouet in de leegte, zijn schuilplaats slechts dromen die in rook lijken opgegaan. De deuren zijn gesloten, de opvang een verre belofte, regels als muren die hem telkens opnieuw buiten houden.…
CB20 januari 2025Lees meer >

Jij, in de stilte van mijn dagen

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 567
Zelfs als het leven ons soms uit elkaar trekt als golven in de tijd, weet ik dat wat wij zijn nooit verloren zal gaan. Als liefde een richting is, ben jij de wind die mij zachtjes beweegt, niet dwingend, niet vragend, maar onmiskenbaar en zonder twijfel.…
CB14 februari 2025Lees meer >

Altijd aanwezig

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 784
Ik sta hier, met een hart dat echo’s draagt van wat verloren ging, en in de aarde onder mijn voeten fluistert haar stem zonder klank. Tijd heeft haar contour vervaagd, maar niet de warmte van haar lach, nog altijd voel ik haar in de zachte gloed van een dalende zon.…
CB19 februari 2025Lees meer >

1 tot de macht 4

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 657
Ze huilt om wat was, om wat nooit zal zijn, haar dromen verloren, gestolen door chaos. De tweede schreeuwt, zo rauw en luid, een stem van vuur, een storm zonder einde. Hij vecht, hij vloekt, hij breekt de ruiten, geen angst, geen liefde—geen ruimte voor spijt. De derde lacht, kil en berekend, ogen als messen, gedachten als gif.…

Diagnose: Labyrint der Groten

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 437
En ik, uw psychiater, ben slechts een schaduw met een stempel: “Goedgekeurd voor verlorenheid.” Maar weet: zodra ik “gezond” zeg, lost deze kliniek op in uw handschrift— en blijft ú over, schrijvend aan het oneindige protocol van uw geest. —Dr. K., archivaris van het onbenoembare…

Laat de natuur leven

netgedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 665
Hun geritsel fluistert een avondgebed, verloren aan oren die zelden nog stilstaan. De lucht draagt meer dan zonlicht en vogels, ook de herinnering aan bossen die asfalt zijn geworden. In de stilte die hun vlucht achterlaat, proef ik een twijfel, een verlangen om te zingen, maar niet meer te weten of ze nog gehoord zullen worden.…
CB30 april 2025Lees meer >

Leren van Natascha

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 332
Jaren geleden, tussen muren waar de nachten koud zijn en mensen verloren zoek ik houvast in werk dat ik nauwelijks begrijp onbegrepen, net als ik. Mijn lichaam nog vol van verlies, pijn die niet werd gezien, artsen die wegwuiven, echo’s waarin ik mezelf niet terugvind.…

Herfst

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
Een bos rode bloempjes met heel korte rokken blijft over de verloren kansen staan mokken. Maar ook zij zullen spoedig ter aarde waaien. Het rumoer ebt weg en de lichten gaan uit. Een klamme grauwsluier legt zich nu gelaten over hen die maar blijven bewegen en praten zoals een doodskleed dat de verstilling inluidt.…

zondagse morgen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 229
’s en verwijzingen de verdwaalde woorden in doorlopende zinnen zomaar binnengeslopen dat wij zingen over een schematische toekomst zonder de zieltjes van goden hopen te winnen voor ons vóór ons ligt de leegte de schone lei van het onverwachte leven zeker nu de regen van deze zondagse morgen opgedroogd achter onze oren alle zorgen verloren…
R.E.N.S.26 oktober 2025Lees meer >

Sonate van Verlangen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 259
Uit gratie geraakt, voorgoed verloren, als in obscuriteit gevallen helden. Daag mij uit, als een ode aan het bestaan, vervliegend als damp in sluimerende mist. Waar gemoedsrust mij heelt, kwetsbaar begaan, in vlagen van wanhoop, voorgoed betwist. Doordrenkt in bloed en zwenkend verlangen, onbaatzuchtig en vrij van verstikkende vrees.…

Hoe overleeft zij?

netgedicht
2.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 330
raam dat nooit openstaat, iedere melodie waant zich een oorwurm, voor eeuwig draaiend om hem, wat in haar beleving speelde, als ongecoördineerd strijkorkest, cafés gevuld en vol van overleden verhalen, bolstaand van liplezers geroezemoes, lodderige salvo’s rond halfgare grappenlappers, meegebralde kwijnrefreinen over liefde, of verloren…
R.E.N.S.15 maart 2026Lees meer >

Spiegelbeeld

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 375
Alle puzzelstukjes van het leven vallen dan samen, zegt ze : de groeipijnen, de liefdes, de barsten, de vreugdes, de verlorenheden, de geluksmomenten, de stukken die moesten losgelaten worden, de blijvende verbondenheden, de inzichten, de wijsheden, de chaos, maar ook de rust.... haar zachte spreken dat mijn denken sust.…

Luchtige dromen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 381
Alles wat ooit toch helder leek is verloren in het blijven leven, in het telkens verder te streven naar wat bij haar aanvang week. Het duister der avond verzacht wat door dagen niet is te dragen, daar hoor je nog de oude vragen onder het ademen van de nacht. Soms komt het gevoel terug in luchtige dromen.…

Voor de afbraak

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 223
De horizon schoof open landen werden bereikbaar mogelijkheden vermenigvuldigden zich als deuren zonder einde Maar overal kunnen komen bleek ook een val Ik liep verder dan mijn schaduw, waagde mij aan de verte richtte mijn blik op het raken op het bereiken, op alles wat nog buiten mij lag En juist daarin ging iets verloren Want…

Wegkijkende ogen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 231
En wat verloren gaat, heel stil, is meer dan woorden ooit zeggen willen. Niet slechts de ander, niet slechts de tijd, maar het vertrouwen geen herkenning nabij. Zo blijft soms, na het laatste woord, een stilte die nog lange tijd voortspoort. Geen afscheid dat een einde bracht, maar wegkijkende ogen in een blijvende nacht.…

Niemand aan de rand

netgedicht
2.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 157
Want niemand is gemaakt om verloren te raken aan de rand, waar aandacht verdwijnt tussen dagen van voorbijgaan. Een warme thuis groeit waar mensen elkaar blijven dragen, en menselijkheid een deur opent die nooit sluit.…
CB17 juni 2026Lees meer >

Wat bleef

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 127
Maar niet alles ging verloren. Kijk omhoog, op een avond zonder wolken, zonder licht van steden — de sterren staan er nog, onaangeraakt door alles wat we sindsdien deden. Zij herinneren zich niets van onze val, zij blijven gewoon branden, geduldig en van ver.…

Onvoltooid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 34
Je schouder gaat langzaam in het papier verloren. Ik blijf ernaar kijken, naar die plek waar je nog even zichtbaar bent. Misschien raakt mij dat het meest: dat iemand verder durfde, zonder alles vast te leggen. Een haarlok bleef los. Je blik bleef elders.…

Eenzaamheid van weleer

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 11
Ik wil wezenloos een vaag verbond bezoeken, en zoek een broederschap in een verloren land. Gedreven door de koorts van ’t samendoen, — Een oud tuchthuis waarin het falen woont — ben ik voorgoed in eigen onmacht weggescholen, nu de gemeenschap aan mijn ziel haar wrede wetten toont.…

de kop boven ’t krachtenveld

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 381
zie mij als die ene tandeloze tijdmachine vertragend in de zon staren naar ‘n bij knagen op ’n kiertje in de werkelijkheid om te schrijven met ’n levensbrede hand zie mij als ‘n kraker van besloten loze verzen om ze bewoonbaar te maken voor derden zonder ayatollige bouwvoorschriften, door ze over de kaders van voorvaders te liften zie mij…
R.E.N.S.5 december 2025Lees meer >

De klokken luien.

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Haar jammeren beheerst de stormen: wie 't hoorde, heeft de slaap verloren. In 't bos verdort het braam en doren, in 't graf versteent het zelfs de wormen; haar ogen gloeien, roodbekreten, door mist en damp; het bloed golpt rood uit haren boezem; opgereten met drakenklauwen is haar schoot....…

Het meisje uit den vreemde

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.729
Sie war nicht in dem Tal geboren, Man wußte nicht, woher sie kam, Und schnell war ihre Spur verloren, Sobald das Mädchen Abschied nahm. Beseligend war ihre Nähe, Und alle Herzen wurden weit, Doch eine Würde, eine Höhe Entfernte die Vertraulichkeit.…