Alle inzendingen over wiegen

796 resultaten.

Sorteren op:

SAULIEU

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
kondigt luid een bruiloft aan Het zonlicht koestert duiven, maar ook raven De bruidegoms zijn nauwelijks nog mannen De bruiden meisjesachtig en heel bleek Met donkere kringen om nerveuze ogen Wat tot voor kort begerenswaardig leek Wordt net als Bonaparte snel verbannen Een lits-jumeaux leidt dikwijls tot gedogen De moeders zien al wiegen…

Verzekeren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
Voor de zekerheid verzekeren zij zich met een heel familiepakket van de wieg tot aan het sterfbed; is de verzekeringsadviseur hun beste vriend, die aan hun onzekerheden goed verdient. Niets ten nadelen over deze tendensen, want wij zij allemaal mensen. Er gaat in ons leven altijd wel iets verkeerd.…

door eigen ogen

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 703
gelegen getijden maken slachtoffers, het verhaalt de waarheid als een vertelsel van vele beschouwingen, de wereld draaft naar het eind en ik galoppeer in het verleden waar mijn beeltenis nog in de schaduw van dit moment met spijt door mijn eigen ogen wordt vermeden plots legt mijn lief het hoofd te ruste op mijn arm ze beweegt op het wiegen…
elze7 november 2016Lees meer >

als woestijnregen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 800
." Toen de meeuwen het krijsen staakten en jij niet langer in mijn schoot bewoog, zagen we in de late najaarszon de elzen teder wiegen.…

Inspiratiebronnen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 473
Zacht zie ik ‘t riet langs de waterkant wiegen en golfjes daar hun eigen ritme slaan genietend blijf ik daar aan de oever staan bewonder vogels die over het oppervlak vliegen. Een bootje voor de wind met bolle zeilen trekt zijn voren over het watervlak spiegelt contrasterend met blauwe hemeldak urenlang kan ik hier verwijlen.…

whisky hooglied

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 804
zacht is de nasmaak van het eikenhouten vat waaraan zij zich rijpte tot rond in fles gebotteld als de zon aan de horizon is de atmosfeer gloeiende waar brandend haar beleving zich in mijn gorgel welt ik proef de ochtendmist die als sluiers geslagen de schotse hooglanden als haar wieg openbaart soepel walst zij de weg via de nippende…

de zwanen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
de zwanen de trieste zwanen vissen in rimpelingen van grijs water rank en licht buigen ze het verdriet de grote zijden vleugels ruisen als een weerslag van wat was voorgoed geborgen in het water evenwijdig de stille zwaarden onbeweegbaar zonder gewicht toch voornaam peilloos roerend en wiegen op de donkere spiegel zo…

Schuilhut?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 400
Laat het langzaam over je gesloten ogen wiegen, om op beschutte plaats te kunnen huilen in door tijd vermolmde schuilhut, mochten we daar ooit komen door begrip en empathie gestut.…
Pama22 maart 2020Lees meer >

De mens Simonis is gestorven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 451
priemende pretoogjes Simonis bereikte de top van de Katholieke Kerk het instituut dat meer uitsluit dan in met volhardende robuuste vergeetachtigheid seksueel misbruik in mijn kerk, mijn kerk niet van gehoord, niet gezien, niet gevoeld simonis: “Wir haben es nicht gewust” wat ik wel weet is dat een mens is overleden (2020) niet in de wieg…
Jean Fermate7 september 2020Lees meer >

door tuimelramen zweven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
stok die water uit de rotsen slaat de valk die de verten ziet de hoge pluimen van het riet de landwind die naar de zee vliedt het landschap in slingerlijn de houtbrug over het ravijn zal daar mijn grijze vader zijn de nacht en najaarsvlagen het hart in hamerslagen de met goudstof doordrenkte dagen een stil ongerept wachten het wiegen…
J.Bakx21 juli 2022Lees meer >

fender

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 653
onze ogen verslinden zich aan de weelderige pracht die liefdevol in armen ligt van trots en blij de ouders die de snaren van passie zo vreugdevol bespeelden uit puur genot vormden zij diep en magisch jouw leven dat zij met glimlach wiegen terwijl hun vingers dansen over jouw roze wangetjes als spelen zij zacht gitaar in akkoorden verdrinkend…

Fleur onze Maltezer

hartenkreet
4.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.122
Feur, de jaren beginnen te wegen arthrose, verminderde nierwerking, blind komen, tanden verliezen, ze laat het niet aan haar hart komen mijn eigen ouderen, ik moet er nog van bekomen welgezind, fier als ze is behandeld wezen als haar eigen kind steeds welbemind sneeuwwit zoals ze is onze lente onze knuffel ons wiegen, de hemel…
arensoog20 april 2025Lees meer >

Helaas

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 387
weer klapt iets open geen deur geen dag geen meisje de wereld misschien of iets wat er op lijkt straat schuift uit witte verte arbeiders bouwen met handen die te licht zijn aan een huis dat niks zegt trappen piano’s geen ramen geen einde populieren wiegen niet van wind maar van iets dat ze weten gooien stemmen naar elkaar vogeltaal…

eerste adem

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 211
vanaf de eerste kreet ligt de schaduw al opgevouwen tussen de lakens van de wieg een baby vuist klemt zich vast aan lucht alsof tijd iets is dat je bewaren kunt in een broekzak tussen verloren munten en een kassabon van gisteren de jaren lopen niet ze lekken uit een knie uit een spiegel uit het trager worden van namen op de tong…

The Awakening

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 234
Op een ochtend werd ik wakker en dacht je echt te kennen van de wieg tot aan de zerk. Maar die avond toen ik in slaap viel, vermoeid na weer een andere dag, heb ik -hoe vreemd 't ook lijkt- een stukje waarheid gezien en er werd mij verteld dat het leven een grote leugen is en god misschien een oude blinde of zelfs een verrader.…

Celeritas

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 395
van een kleurenoorlog in spe en zwijg tegen de voorouders om mij maar klein te houden Zoals verwacht ben ik blind als de bron vrij van de illusie geen resultaat of middelpunt van dat nimmer onderdrukte Of ik met hulpmiddelen vlieg de herboren oudere wegvaag vale kleuren van het verleden onder mijn oppervlak verstop De kiekendieven wiegen…

nostalgie

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 878
Goudgeel de zon over het koren waarvan de halmen wiegen in de wind aan de horizon de spitse toren van het kerkje, waar het dorpje zich bevindt. Het is een heel mooi plekje verborgen in de natuur de huisjes zijn wit-groen met een hekje en je vriend dat is je buur.…

Mijn Tuinkind...

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.524
Samen met mijn kind wiegen… gebaren die er niet om liegen dat ze oprecht zijn, haar ogen twinkelen als druppels regen weerspiegeld in regenbogen Zij geven mijn leven kleur en een reden om te genieten van een zomeravond… open tuindeur, glaasje wijn, een goed humeur.…

't Is lang geleden

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.254
'k Hoor ruisen ons moeras - zo noemden wij 't, Mijn vriend en ik - vol angstig rits'lend riet, Met, soms, een zichtbaar wieg'lende karkiet Er om eerst bos, dan heiden, vlak en wijd. Wij stookten vuurtjes, veilig, niemand ziet De blauwe rook. Over ons, dreigend, glijdt Kraaiengeroep, vreemd, wild, door de eenzaamheid. - Leeft hij nog?…

Egoïsmus

poëzie
3.5 met 27 stemmen aantal keer bekeken 3.341
Geef een meisje bruine lokken, Lippen, nimmer moe of bang Om te kussen en te jokken Heel het lieve leven lang; Rozenblosjes, sneeuwen handen, Hemelse ogen, elpen tanden, Ranke leest en vlugge voet; Armpjes om er in te vliegen, Of een kindje op te wiegen, En een blij gestemd gemoed.…

Samen afdalen...

hartenkreet
3.9 met 35 stemmen aantal keer bekeken 4.428
In een roes van verleiding Laten we ons wiegen vol genot Tot wij samensmelten in hoogtes Afdalend in grenzeloze oevers van passie...…
Gurien Kwantes26 september 2004Lees meer >

condoleance

netgedicht
1.9 met 85 stemmen aantal keer bekeken 5.669
Want weg van kist, de wieg der doden, dicht bij de koffie, en het nieuws van alledag, lijkt iedereen gebroken met de dodencode en praten mag weer hard, zelfs lachen mag. En als na 't laatst bezoek ik moeder weg mag sluiten. hoor ik haar adem halen van binnen ook van buiten.…

Sterlicht

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 628
het diepe blauw daalt versteend en wordt zwart als de nacht lacht in een spierwitte melkweg waar miljarden fakkels helder schitteren omlijnd met figuren van vroegere tijden kleurrijk verschuilen objecten zich als onvoltooide schilderwerken ze wiegen in blauwe sluiers naast verstoten materie van wat ooit was de tijdgolf van het verleden…

Ode aan december

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 680
het deinen, schijnen, doelloos wiegen van kaalgekrenkte ranke takken vergruizelt in het winterwoelen tot een wind grasgefezel tot een vlakte een bos baart, een duister hol thuisloze sterren kraken door het neergestorte meer ijszwarte spiegel van een heelal tot diep in de aarde stroomt de nacht weg, aan de kabbelende oevers leeft een…

Rendiersymfonie

hartenkreet
2.2 met 34 stemmen aantal keer bekeken 3.003
breekbare buiging naar strenge vorst in volle overtuiging bevroren last getorst Tinkelende bellen klinken over verstild sprookjesfestijn ritme van het leven aan hen die vol vreugde zijn wordt de graal gegeven Zie daar witte zwanen zij begeleiden reine stoet gracieus boven ware toverij beer in winterslaap snurkt groet ijzige takken wiegen…
Shalimar14 december 2008Lees meer >

En spat open op wat verloor

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
mijn pubertijd beleef ik nog siervolle haren dansen en zacht goud leeft onder het warme stomen als een eerbare levensvonk regeert mijn pubertijd morgen misschien zullen mijn tanden zwichten vandaag veren de zielen der oneindigheid nog heel even op in heilzaam wiegen met hun hoofden tegen een kei van een dag de groten zijn kwaad en steunen…

Naar buiten gauw, om bloemen in te gâren

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.405
Wat geeft het, 'k laat me in zoete dromen wiegen, Zolang ik 't lieve bloemken trouw zal vinden.’…

Mei.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
Voor mijn venster bloeit de blauwe regen, De tere trossen wiegen zachtjes in de wind. Hoe mooi die tere bloemen, Zo prachtig en zo blauw. Iedere morgen moet ik kijken, Een vreugde ied're dag. Hoe goed doet dit bewond'ren, Hoe fijn dat ik bewond'ren mag.…
Antje16 november 2010Lees meer >

't Tijdloze en 't Tijdelijke

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.398
De dennen wiegen de eeuwig groene kronen In 't zachte blauw, dat aarde en al omspant, En in de diepte voor ons ligt het land, Waar duizend nijvren hof bij hof bewonen: Hier drijft een landman met de kracht'ge hand De vore' in de aard, die tijd en arbeid lonen, Oogst reeds een ander 't ooft welks rode konen De almachtige zomerzon heeft rijp…

Oud en jong

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.757
En gij, o lezer, kwaamt ge nooit 'n man van twintig tegen, zo klam, alsof hij stokoud reeds had in de wieg gelegen?…