794 resultaten.
- De stille maan is zeer bedroefd -
netgedicht
4.6 met 46 stemmen
1.036 De stille grote maan
is zeer bedroefd,
zijn eeuwig maancyclus
vertelt een verhaal
van de cyclische bewegingen,
zijn nachtenlange tochten
die zo vaak gedachten
van twijfelende mensen
en eenzamen bezochten.…
IJspret
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
608 houten krengen
bandjes en veters om ze vast te rijgen
de vreugde die het mij zou brengen
met geen stok meer van het ijs te krijgen
plezier op het ijs tot ’s avonds laat
alleen maar naar huis om wat te eten
terwijl mijn zus roepend op de walkant staat
omdat ik de tijd weer eens was vergeten
deze unieke dag is gegrift in mijn brein
de tochten…
Het putje van Heiloo.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.189 De tocht was lang, de hitte bang,
De reisfles uitgeput;
Des Heiligs borst versmacht van dorst....
En nergens huis of hut!
Daar staat hij, leunende op zijn staf,
En ziet vergeefs in 't rond,...
Daar knielt hij neer, en bidt zijn Heer,
Daar opent zich de grond.…
Op 't verkeerde spoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Vanwege de bon uit 't spoor
kopen we een magnum
“'k wil 't rustig zittend eten hoor,”
roep ik, “op 't perron”, maar het tocht
toch naar de trein dan
trap af trap op,
de sprinter staat er nog.
Als ik instap vind ik het rokje
van mijn vriendin ineens te kort
en mijn hemd te doorzichtig
en ons te oud voor ijs.…
Dichten is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 Resultaat nul dacht je
Maar je vond de tocht zelf, het speuren
Spint uit eigen beweging een labyrint
Ik vind een draad die me vooruit gaat
Naar de grond waaruit alles ontstond
Het DNA van het wereldgebeuren
Dichten is een poging te spreken over de oorsprong die je vergeten had…
verdichtlingen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 ]
vul het in achteraf
vergeet dan niet dat beletselteken
zet het dik aan met de puntjes op de i
voor alle zekerheid de buik is niet altijd gevuld
heb weinig geduld het blad staat al snel vol
de aanzet klein met veel van die wijzende vingertjes
Maar later gaan de haakjes schoontjes open
Steek dan een paar deuren in je lichaam
met wat tocht…
Barre woestijntocht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
523 bezinnen
het maakt ons droef
en ontzettend bang
kunnen we die moeilijke
gevaren trotseren
welke 'n inspanning
wordt van ons verwacht
komt er een beschermengel
op onze wegen
of biedt Gods Geest
ons sterkte en kracht
we moeten er eens
met z'n allen doorheen
en steun geven aan
onze tochtgenoten
laten wij hen niet
op die barre tocht…
Zonnebloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
496 Als ansicht namen zij en masse een ongekende vlucht
By airmail naar het felle licht
van verre tropenoorden
Zo tastbaar, de ontvanger kreeg een langverwacht bericht
Van Theo, Henri Paul Gauguin of Vincent's jonge nicht
Een groet of levensteken aan de wand door ijle lucht
Liet jou zo nooit met lege handen
op hun verre tocht
*…
Levenszee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
554 Al met al vind ik het heerlijk om elke keer
weer onderweg te zijn, ongekende tocht vol avontuur en
ontdekkingen, van bijzondere mensen tot unieke natuur, waarbij dromen
en wensen eigen werkelijkheid worden van waar einde nog niet is geschreven of gesproken…
De Avonturen van Oek; De verlossende woorden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
420 Met gezouten ogen starend
naar een dor en wee land
waar de einder verder reikt
dan de tocht terug over zee.
Of is dit schrikbeeld de illusie,
en staan velen in volle inclusie
onder die enkele zon te ruziën
wie het eten en drinken geven
mag?…
Terug op eigen kracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
384 Een kleine mijlpaal, groot van betekenis
– je hebt de tocht volbracht,
ging gebukt onder zorgen en schroom,
maar bent opgestaan met nieuwe kracht.
Je lijf en geest vroegen tijd,
al vond het ego dat lastig te verstaan;
je leerde luisteren naar zachtere stemmen,
leerde dat kwetsbaarheid mag bestaan.…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 Hij zakt door zijn knieën
tussen glasscherven en tocht.
Aan de andere kant
zegt zijn moeder zijn naam
alsof ze hem vasthoudt
aan iets dat nog niet is weggevlogen.…
Schattenberg
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.441 Koude december middag
een stille tocht naar Schattenberg
vooraf wordt duidelijk gemaakt
waarom ik daar sta.
Gelaten gaan wij die richting op
onderweg waait de herinnering
mij tegemoet.
De hoge bomen voor de huizen
de wasplaats, kerk en school
de bus vanuit de steden
de warmte van het mannenkoor.…
De dieren
poëzie
4.0 met 87 stemmen
18.902 Hij peinst, en leest in 't boek met koopren sloten
Het hoofdstuk uit, dat Noachs tocht beschrijft,
Hoe de arke met haar simple reisgenoten
Lang op de oeverloze zondvloed drijft.…
Klagend klooster
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.124 Het klooster lijkt zwijgzaam in vrede
muren hangen oud de schouders krom
zwaar vermoeid tegen elkaar gevleid
hun vensters staren loodloos glas in tijd
waar lijden tocht trekt door ‘t heiligdom
bruine stenen; afbrokkelend verdwenen
gevallen in dwang van eerder slechten
het gedronken bloed versnelt ze tot gruis
verlokken de wind, “breng…
Jij ontsteekt de nacht
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.218 De schemering is de nacht aan het rijpen
als ik ontwaak door een vleug gordijnen tocht
waarna het afscheid nemen van een voldane mug
zich uit in een verwoed krabben over de rug
van mijn hand waarmee ik je adem heb verzocht
het ritme van mijn strelingen aan te grijpen
Een licht ontsnapt van de overloop
nestelt zich in de kartelrand gevlochten…
Het huis herinnert zich mij.
gedicht
4.0 met 33 stemmen
13.374 Alles waarop ik vannacht
op mijn tocht ben gestuit
bracht mij verder van huis.
Hoe langer ik terugkijk hoe
strakker de knoop van de tijd.
----------------------------
uit: 'Kindsbeen', 1995.…
De kruisspin
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.320 zijn roeping misgelopen
wellicht hadden zijn vaderen ooit
van kruistochten gehoord
en het kruis op hun rug gezet
als genetisch overdraagbaar wapen
maar ingeklemd in eigen web
is er voor hem geen heilige oorlog
hij zit en wacht tot mug en vlieg
en mot in zijn val raken verward
zijn vijand is zijn voedsel heel direct
voor hem geen barre tochten…
Voor je gevoel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.018 Een leven als film aan je voorbij
Flitsen onvermoed en vanzelfsprekend
Soms terloops, soms velerlei
't Gevoel iets te hebben betekent
Een wereld door 't lot bezocht
Een leven in teken van de waan
Ziekte, dood, een stille tocht
't Gevoel machteloos te staan
Een kans sidderend van ongeduld
De uitdaging zoekend, opgetogen
Het idee, in goud…
langs hoppevelden en staminees
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
678 schone uithangborden in Pajottenland
markeren onze tocht, op zoek naar de
geuze en de kriek, vertelsels en liedekes
gevels mee varens en muurleeuwenbek
den subieten Dood, den ouden Spijtigen
Duivel, het Stroblommeke van Papier en
Het Vossegat, hoeveel kriekskes brengen
ons naar den ondergaande zon vandaag
Suuske van Looi geeft een bazenbierke…
Wandelen langs ´t kanaal bij Terneuzen de Schelde en Leie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.022 Hier woont geen achterdocht over wat wel of niet mocht
tijd tocht stapt voort oogt als twister oogt als hemelkoord.…
POËZIE
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.324 Mystieke luister maakt haar lijf subtiel
zodat ze tijd en vormen overwint
en vloeiend van gebaar
en vol beweeg als wind
in smalle spanne diepe tochten doet,
miraculeuze reizen
naar de abiemen van 't gemoed.…
Moppers ( proza)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
785 je zult maar na jarenlange trouwe dienst
door weer en wind
je baan verliezen
alles wat je opgebouwd hebt
komt op de tocht te staan
je toekomst ook
vaak is er een koophuis
of zijn er studerende kinderen
leningen die afgelost moeten worden
je pensioen
kortom alles komt op zijn kop te staan
geen uitzicht of toezegging
op, of voor een andere…
Boezemkamer.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
489 Een tocht door de verveloze
vensters van mijn wereld, ik ging
op stap door een duistere nacht,
jouw schaduw ontsnapte op z’n lemen
voeten, was ik benieuwd voor welke
dwangmatig macht ik moest boeten,
in welk nieuw gesponnen web ik strand.…
Vergeten dromen
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.206 In mijn dromen neem ik jullie allemaal op deze tocht mee.
Ik reis naar het kleurrijke mooie dromenland,
Vol met bloemen, bomen en het mooiste zand.
Ik vlieg over hoge bergen en diepe dalen
Richting allerlei mooie nieuwe verhalen.
Ik lach en huil tegelijk van het pure geluk,
Mijn energie is oneindig en kan niet stuk.…
De laatste roos van de zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.129 Nu de laatste roos van de zomer
aan haar tocht naar de herfst begint,
lost zij willoos vermoeide blaadjes
in de koele septemberwind.
Al de fiere zomerbloeiers
in de eens zo weelderig mooie tuin
wachten bang op een vroege winter,
nu met blad'ren verdord en bruin.…
Alleen gelaten?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 perfecte spiegel in alles wat zich deelt
lichtjaren later opgedragen
door de visioenen die hij
zond, om zijn spoor te volgen
bleef het pad niet gezond
waar zijn ook die engelen heen,
die zich toonden toen de zon nog
scheen in de vleugels om ons op
vreugde en verdriet in een menselijk
verhaal ons voor te bereiden op
een hemelse tocht…
Wie bij het water staat
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.460 Wie bij het water staat, stroomt in gedachten
terug, vindt via natuurlijke boch-
ten de oorsprong van waar hij leven mocht
met de kracht van de bron en de bladzachte
streling van een lisdodde op z'n tocht;
wie bij het water staat, stroomt in gedachten.…
sleetje varen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
562 bergtapijt
de Husky’s vliegen er overheen
sleurend rennend, luid blaffend
huilen zij vrolijk in de natuur
na de rit als warm gebaar
zijn er dankbaar vele knuffels
koude neuzen warme snuiten
die de harten zacht verwarmen
rond de houthaard geschaard
gloeien ons de wangen rood
terwijl genietend de ogen stralen
van de intens beleefde tocht…
Stolpende dans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
226 Tocht langs mijn enkels.
Je kamer voelt anders.
Alsof elke stap die je zet
mij verder naar achter duwt.
Ik leg mijn hand op de klink,
en laat los.
Er zit iets op slot
dat niet met sleutels opent.
Ik probeer me te herinneren
hoe we bewogen.
Welke kant eerst.
Wie leidde.
Mijn voeten blijven stil.…