Alle inzendingen over schimmig

166 resultaten.

Sorteren op:

Naar een groene weide

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 557
Krachtig zwellend ochtendlef Elke dag die onvermoeid Een kreet slaakt die nog sterker groeit Zich aan een schimmig tijdstip schoeit Waar zinnen niet meer slinken Zal zijn roep weerklinken?…

"excuser les mots"

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 480
Daarover te kunnen gieren en soms te huilen aan de grachten van een denkbeeldige stad die als schimmig roofdier schijnbaar agressief altijd klaar voor de eerste en de laatste sprong zich dan te voegen gevat in de stroom van zinnen om als muze de ontvankelijke geesten te beminnen of 's avonds in het schemer of in de diepe schaduwen van de nacht…
pama30 mei 2008Lees meer >

Schimmen

gedicht
3.1 met 88 stemmen aantal keer bekeken 38.460
Het schimmig verleden had me kwetsbaar gemaakt Een blik vol afschuw uit een grimmig geweten. In zijn ijzige ogen was mijn neergang ontwaakt En vervolgens in roestige splinters gespleten. Ik voelde me tot schim van de toekomst verworden Als een ridder geveld door zijn bloedeigen zwaard.…
T.F. Leyssius18 augustus 2020Lees meer >

EN BIJ HET RIJZEN VAN DE SCHEEMRING LAG

poëzie
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.277
En bij het rijzen van de scheemring lag hij in het gras naar de avondlucht te turen; een afgrond leek de tuin, berghoog de muren, zwart van klimop met stoffig spinnenrag; het leek een put, waarin de lichte dag op ’t donker dreef, vol schimmige figuren; enkle geluiden van de naaste buren plonsden als steentjes d’rin: een naam, - een lach.…

- Gedragen door het zand -

netgedicht
4.1 met 35 stemmen aantal keer bekeken 506
Wind op grote hoogte, onbezonnen en telkens weer bedolven Kleurencombinaties van de bodem, verscheidene keren gevuld met stuifzand schimmig is hun herkomst. Blootsvoets de uitdaging om aan te gaan was er maar één paar voetstappen te zien, ... als zaden in het zand op de grond, een dracht van gouden ochtendlicht.…

Een mooie dood

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 733
Op een zwoele zomeravond, waar in mijn leven - al heb ik hopelijk nog even - er niet veel meer van zullen komen sta ik na een lange zwemtocht weg te dromen Aan de vloedlijn wacht een schimmige figuur Hij laat geen afdrukken na in het zand en oogt obscuur Kan ik je even spreken, vraagt hij met een glimlach Ja waarom niet zeg ik, ook voor…
karel7 september 2016Lees meer >

Spiraal van Ontnuchterende Wanhoop

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 327
Onzeker in de schimmige duisternis van mijn bestaan, waar ik mij geleidelijk ontvouw tot een misantroop. Altijd verlangend en zoekend naar de juiste richting, waar mijn welbespraaktheid hopelijk wordt geprezen. Ik dans weemoedig voort, met op mijn wang een traan, en waanzin gaat hier langzaam met mij op de loop.…

Een holle lach

hartenkreet
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.690
Een hevige leegte dringt diep tot in mijn schimmige gedachten en even fluistert de angst, groeiend in mijn keel. Seconden lijken uren wanneer ik word ondergedompeld in deze wurgende gevoelens, strijdend in mijn hoofd. Langzaam keer ik terug naar de gevulde wereld, wanneer een vrolijke echo mijn afwerende ogen weer bereikt.…

Wie weet?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 677
Ik zie schimmige beelden, die ik in het felle licht niet zie. Gedachten die mijn geest bereiken, zullen overdag niet meer bestaan. Is dit wel mijn eigen huis? Dit is een daverend stille wereld, die er altijd is, die ik niet ken. Onhoorbaar stijg ik weer naar boven. Stille kraakjes hoor ik in de trap.…

Maar 'k danste 't liefst volgens wiskund'ge wet

poëzie
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.974
Maar 'k danste 't liefst volgens wiskund'ge wet: Door 't x-y-vlak zwierde ik horizontaal, En dan met lucht'ge sprongen, vertikaal, Zweefde als een mug ik op en af langs z; Zich weven zag 'k uit schimmig lijnennet De oneindigheid tot kronkel van spiraal: Het teken van de almachtige integraal Heb 'k, toov'naar, steeds met trotse krul…

Geheimen achter schors

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 788
Zwijgend langs het schimmige pad in een schier eindeloze rij schuiven ze langs mijn flanken vol scheuten, takken, ranken diep droevig druipend nat soms ook weer vrolijk stralend blij zien ze op mij neer, geen besef van mijn groeten en mijn danken voor al het stilzwijgend leven geen woord over mijn gedachten geen glimlach uit hun kruin…
kees keizer2 september 2004Lees meer >

Hartslag van de liefde

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 740
het oog verloren schreef ooit nog een brief aan de toekomst maar die lag niet meer naast mij ik hunkerde geen zins naar het verleden dat jij afstofte met een bloot geheugen voor pikante details en wild verlangen en waar jij woont zou ik niet willen weten ik herhaal mezelf in een zeldzaam vergeten doorwortel winters zonder aanspraak schimmige…
mobar2 januari 2009Lees meer >

De vergeten steeg...

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 937
Verscholen tussen gesteenten uit een middeleeuws verleden ligt een nauwe doorgang, een kloof van schimmigheid Het zonlicht probeert haar zonnestralen te doorklieven op het stenen plavei van vergeten eenzaamheid Langzaam verteren de stralen in het duister De kloof verdwijnt in een mist van onzichtbaar verdriet Een gedaante schuifelt zich een…

Feuillemorte rood

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 414
daar hebben wij het minste noch geringst vermoeden van raken wij het leeslint bijster van de paddenstoelensporen landen wij op zwarte sintels, ondergrond der 's herenwegen spartelen al stribbelend in sluimer van het slinkend schijnsel in het een na laatst kwartier van onze metgezellin maan schimmig in halfduister landschap, desolaat…

halloweenpret

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
in de duistere avond en nacht van Halloween werpt bleek de maan haar schimmige gloed waarmee zij de wereld in spookachtig waas hult fluisteren ons de spoken, heksen en griezels angstaanjagende geesten met grijnzende tronies zweven door schaars verlichte straten en stegen in het duister rammelen botten en kraken beenderen die vrees beklemming…

Verweven werelden

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 482
Ze houdt zich schuin in het licht, alsof ze bang is dat de dag haar verzonken geheimen oplost; ze glimlacht naar iets wat ik niet ken — een schimmige herinnering die mij nooit zal toebehoren.…
CB14 augustus 2025Lees meer >

We are a little crazy

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 251
In het schimmige licht tussen stemmen en kosmische agenten, hang ik in de elfde ronde, murw gebeukt, uitgeput — een bokser op zoek naar adem in mijn eigen hoofd. Spoken dringen zich op, mes, glas, kokend water — littekenlijnen van strijd en overleven.…

Verweven werelden

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 252
Ze houdt zich schuin in het licht, alsof ze bang is dat de dag haar verzonken geheimen oplost; ze glimlacht naar iets wat ik niet ken - een schimmige herinnering die mij nooit zal toebehoren.…
CB8 juni 2026Lees meer >

Ik kom

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 801
Ik kom door een landschap van regen, bomen verrijzen schimmig rondom. Sommige jong nog, zonder veel ringen en andere die door al het noodweer gingen om te staan tegen een loodgrijze lucht. Het druipend wiegen in de wind ...…

Stille bagage

netgedicht
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 782
zwijgen jouw stille bagage overleeft zonder brieven woorden zijn overbodig wanneer zwijgen verdooft geen getuigenissen of egoverliefde bewonderaars schouderklopjes wanneer geweten schemert in het duister van de dodendans niet langer gedachten over een brief aan moeder in een wereld die eenzaamheid verscheurt met leedvermaak tussen schimmige…

Denkend aan...

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 805
Denkend aan Holland zie ik trage stromen mensen op hun zoektocht over te magere grenzen gaan, gevlucht in schimmige dromen wat rest aan trots in beide handen en wat aan waardigheid overbleef steeds verder van hun horizon vandaan de luchten hangen er laag de zonnestralen worden langzaam in krijgswolken verwoord en belast, om in ander…
Pama21 januari 2016Lees meer >

SCHETSEND ZWIJGEN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 408
wereldvorser ligt stil in een scheepskooi terwijl de ruwe zee hem lieflijk in slaap wiegt vrij van elk beleven wandelt hij naar alles kijkend door het Alpenland snuift de berggeur op loom rust de hotelgast in zijn knusse stoel denkt na of soest maar dit genoemde drietal vol onverstoorbare stilte kan een dik boek vullen over schimmig…
Han Messie12 februari 2025Lees meer >

Solo (java)

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.020
paleisterrein Koetshuizen, galerijen en een enkele toren relikwieën uit een roemruchte tijd van weleer wel honderd rijtuigen die er paradeerden vertrekken verlaten, de ruiten gebarsten lange tafels waar Soekarno nog heeft aangezeten een spookhuis waar 't wemelde van de bedienden leden der hofhouding en concubines daarachter een schimmige…
Maxim15 oktober 2025Lees meer >

GEKOESTERD

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
alle meubels in huis zijn schimmige gedaantes die maling hebben aan de kwellende zorg rommel maken in de tuinschuur een wanhopige duik in de bak vol lege flessen gevonden! vandaag de grootste schat in mijn woning.…
Han Messie22 december 2022Lees meer >

Maagdelijk wit

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 474
Guur winterweer en een hele stoet buien in wildeganzenpas achter elkaar had evengoed en wellicht meer dan dat de start van het vórige jaar kunnen zijn met pillen en poeders en natter dan nat het multiplexvirus boort zich in de vaten een schimmige tocht naar mitochondriën op neusharen trillen miljoenen bacteriën een mondkapje…
Scherzo2 januari 2026Lees meer >

Kindsheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 689
zongevulde dagen over ga slaan ritme en regelmaat niet meer weet Wil jij mijn dierbare herinnering zijn wanneer ik ga graven in vergeten verdriet m’n handen plotseling weer ga vouwen en huilend roep “ik weet het niet” Wil jij de zon en de maan zijn wanneer ik een regenboog aanwijs het zwart en wit in mijn gedachten zijn al praat ik wartaal, schimmig…
metha4 april 2013Lees meer >

Spiegelbeeld

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
spiegel kent al mijn dagen de twinkelende morgens met vers opgestegen zonlicht frisse tijden als aanloop naar een ongepelde dag als een maagd glanst het onbevaren water onwetend van verre spanen en peddelslagen het jonge uur kent slechts één kleur - de tint van ontdekking - ook de stervende reflecties van dit etmaal vallen stil in een schimmig…

verlangen

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.572
Jouw amandelogen werden door de kim opgeslorpt Verbluft keek je dan naar de vuurtongen Dan dook ik blind in het laaiend rijk De vermiste ontdekker Verdriet schaakte je gevangen binnen schimmige muren die ik liefhad en vergat.…
Wimper10 juli 2003Lees meer >

Gedrocht

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.693
In een breed lichtvlak Langs schimmige dreven Als uitlopers van een web die de stad Aan de dorpen knoopte Langs populieren holden wij Ontsnapte dwazen Hij hijgde dreigend tegen mijn rug De aardkorst gaapte stomverveeld En door haar kratermonden siste de stoom Of was het de razernij van de belager?…
Wimper5 december 2003Lees meer >