Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

ter plekke

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 495
het sobert in grijs deez morgen zowel het zwerk als geest deels door de aanslag op de ruit voorts het tij waarin gij dit leest, het denken is traag mijn vooruitzichten bewegen zich nog achteruit kortom de sfeer is in ruste en tamelijk vaag ook voel ik me ietwat belegen in brokkel of gatenkaas om en om en in laag voor laag ben gestrand…

Muur.

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 655
In trage ademstoten marcheert de stoet voorbij : kind met sjaal, een vrouw die slapend breit, de geur van aangebakken appelmoes. Hij is een stille dromer, sluiter van de rij. 's Avonds telt hij stenen voor het slapengaan. Ze liggen warrig door elkaar, zwijgen voor het bedverhaal.…

Taalgevoel

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 460
Als woorden als flamingo's of als ooievaren vlogen met machtig majesteitelijke trage vleugelslag en voor verbaasd verraste oogpupillen langsbewogen in V-formatie dan uit 't zicht verdwenen als de dag die lijkt te smelten met de rood-paars-gouden zonnekogel zoals wij ons het sterven denken van de mensenziel: nog even melancholisch wachtend met…

Ontdekking van het gewone

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
Druppels glijden traag langs de badrand, zich verzettend tegen de zwaartekracht. Mijn bad loopt woest kolkend leeg, door een doldraaiende waterkolk. Mijn bad is zowel een wilde rivier, als een spiegelveilige binnenzee. Ik weet niet wat ik hoor, en ik kijk mijn ogen uit. Aandachtig stevig droog ik me af.…

Het sterrenstadium

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
De sterrenpracht die traag vooruit schuift, lijkt voor ons hart en verstand te violet verheven en toch nodigen zij ons uit keer op keer: 'Laten we samen gaan kijken of deze morgen de rozen al stil zijn ontloken. Ervaar glim en glim- lach van ons zijnsniveau, kleine mens, kom nader!'…

Aan het bed van de dichter

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
stilte komt land met de stenen horizon waar verhalende wolken zwijgen heb jij die vrouw gesproken vraagt hij, maar nee er is niets meer uit te leggen mijn stemgeluid blijft sereen in de kalmte van mijn rust ze is er niet meer, van hier vertrokken de zon achterna op zoek naar nieuwe liefde hij kijkt me aan met lede ogen aan de trage…
mobar5 augustus 2016Lees meer >

Dit tijdperk?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 661
even hoe geluiden klinken het gaat om de momenten als angst en twijfel worden opgelost verdronken in spitsvondigheid wordt het evenwicht gewogen in het magerste onderscheid op de plek waar we zijn geboren, waar de geest en lijf zijn ingedaald die geen verdere keuzes overlaat tussen de geboorte en de dood het levenslicht te traag…
Pama21 december 2016Lees meer >

herfst

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 650
traag glijdt de dood over de dorre daken die met pannen zijn geëerd, de glans is verstreken wat rest zijn de nagels van dit seizoen gisteren sprak de wind nog zacht, breekbaar teder, tot de nacht brutaal zijn kussens ging verleggen, nu snurkt de wind met vlagen storm tegen de reinheid van deze dag grijze nissen die zich verschuilen tegen…
elze20 oktober 2017Lees meer >

insomnia

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
vol en zwaar drukkend ik kreeg geen verlichting geen slaap het huis kwam tot leven insomnia de klokken tikten de koffiezet tikte de planken op de bovenverdieping kraakten de boog van de keukenkraan keek me aan wees naar de vloer en nog dieper onder de grond ik hoorde het steunen van de aarde wellend duwend naar boven druppel na druppel traag…

ik had een lied voor 't al

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 750
de herfst zich in mijn botten wrong Ik had een lied voor ‘t al- bij elke pas nu leef ik dikwijls tussen zak en as het is voorbij, ik ben niet meer zo jong Ik denk zo vaak aan hoe het vroeger was al loop ik soms nog blootsvoets door ‘t gewas en schraapt geluid zo af en toe over mijn tong ik had een lied voor ‘t al - bij elke pas het trage…

Kind (voor Ruben)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
beentjes fier, Het verse gras opschrikt, en zonder te wijken, Altijd rent voorbij de wind, en mij na laat kijken, De onrust in mij, een gulzig altijd wakker dier Niet te achterhalen tijd, wiens honger graag Verslikt, verslindt alles wat weerloos lijkt En kerend wendt, geen grens bereikt; Voor iedereen te snel, hoe val je mij zo traag…

Dans der dansen

hartenkreet
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 708
Ik dans alleen maar wat trage slow. Ze draait soepel, beweegt romp, heupen en benen, los van hem, wiegt ze verleidelijk en zo zegezeker. Ik schuif wat onwennig op mijn stoel. Schuchter neem ik haar hand naar de volle dansvloer, veilig aan de zijkant, bevangen door mijn bravoure. Ik volg de maat van mijn bonzend hart.…

kinderen in de sneeuw

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 453
stemmen licht gedraaid zijn even dicht bij als ver af links en rechts glijden ze in een springtij van eeuwig jong zijn die met de capuchon de jongen met blauwe muts en het meisje met roze jas plakken het rijstdun wit stevig vast in de handen tot grote ronde ballen ze hollen uitgelaten tot ze later moe zijn en dun van adem als het traag…

het Wilde Weste(rwolde)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
in Westerwolde terug is het achter de rug heradem, voel je vrij in deze streek ontspan je zo in levenstempo van opgejaagd naar cittaslow rust, traditie energietransitie leven van het land over de Ruiten Aa van steen op steen naar de overkant meer gevoel dan verstand sagen interessant de wilde natuur niemand overstuur alles gaat traag…

jij en ik

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
duizend vlinders aan de aaneen geregen jaren waar het lijden eenkennig melodieërde doch, het spel herenigde onze fronten en bracht kennis aan de macht van gewoonte die jij trouw volgde alsof de zomer bloeit in de herfst vragen groeiden en antwoorden werden geteeld, beloftes gezaaid en genezing geoogst, mijn lief de sluier hangt nog traag…
elze23 juli 2020Lees meer >

Een vliegje gered van een wisse dood

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
Voorzichtig wreef ik met m’n andere nagel langs het beessie tot ik wist: er is geen plakspul meer en alsof zij dat begreep: vloog ze voorzichtig met trage slag omhoog! Kijk, als ik zoiets binnen heb, is het een ander verhaal maar de strijd was te oneerlijk en die moest ik Beëindigen! Missie geslaagd.…
An Terlouw26 februari 2021Lees meer >

Ouderling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
Zijn stap werd traag, al trager dan voorheen, gekromd zijn rug, veel ouder, niet goed meer te been. Men noemt je oud verdriet. Je schuffelt voort tot aan jouw plek... die oude bank. Een traan streelt jouw wang. De tijd, te snel, maakt je bang.…

Rillerig en kil

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
Zoals ik zei: weg met de laksheid van traag wiekende molens, niks mañana... Nieuwe energie is het parool! Volle kracht voorwaarts!…
Maxim12 april 2022Lees meer >

Zomeravond

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 402
Ze zingt het adembenemend zuiver, ik merk dat ik ondanks de warmte huiver, schenk mijzelf dan traag een borrel in, het leven heeft wel degelijk zin.…

Thuiskomst

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
De tijd verloopt nu heel traag. In de kamer, zowel vreemd als vertrouwd, rijst in hem een beklemmende vraag: wat doe ik hier, ben ik verdwaald?…

Venetië

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Aanleggen en verlaten, de stad drijft op licht vertrokken van smalle kaden, de trage opmars van meerpalen, stille eskaders die geduldig op de vloed uitrijden. Tijdig overschrijven ze natte regels ingehouden van de stil oprijzende gebouwen.…

De Notre-Dame van Parijs

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 427
De Notre-Dame is best wel oud: al zal ze heel misschien Parijs nog eens begraven, dat haar geboorte heeft gezien; maar na eeuwen zal de Tijd zoals een wolf dreigt bij een stier toch haar zware lijf terug doen deinzen, elke stalen spier en pees verdraaien, met een stompe tand helaas gaan knauwen aan de oude stenen botten en er tergend traag op kauwen…
Zywa29 september 2023Lees meer >

Warmwatervisjes

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 428
ze vielen als witte papiertjes fladderden traag nog rond in vage vlagen op cirkelende wind hun lege magen verdroegen geen warmwatervisjes uit de voedselkring die daarmee deze en vele andere diersoorten om zeep had gebracht hun sierlijkheid en kracht was alleen terug te vinden in de genenbank die hen als combi wisten het was gedaan…
wil melker21 oktober 2023Lees meer >

herfst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 376
de belofte van vernieuwing groeit aan de losgelaten schaduw van wat verleden is om later dan weer in nieuwe levenslust te bloeien daar waar wij gezellig de volle oogst genieten korten zich dagen sneller naar lange nachten de grijze ochtenddauw glinstert als diamanten gevangen in het zijdezachte rag van de spinnen tot zij in druppels zich traag…

PRUDE AU MATIN (1)

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
Toen de maan langzaam verbleekte ontwaakte Hera uit een wulpse droom zedig en traag schikte ze haarzelf in de plooi. Welluidende merelklanken en jubelende leeuweriken streelden haar slaperige oren. Hera’s soezen werd wreed verstoord een woordenbrij gijzelde haar rust kaapte haar dromen.…

Wat wij alleen konden zeggen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 579
Wij zagen het leven als een droom, een traag verschuivend licht op muren van verwachting. En nu ga ik, zonder jouw stem in de wind, maar met jouw stilte in mijn passen. Soms - als het avond wordt, of wanneer een vogel schrikt - denk ik: hoe zou het zijn geweest om dit moment met jou te delen?…

Avondgloren

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
O, zie de hemel — een geopend hart — waarin de sterren traag ontwaken, zoals een mens zijn droomen draagt: verborgen, maar vol eeuwig luister. En ergens, tussen tak en takkerstond, verliest de ziel haar naam en grenzen — zij wordt het licht dat door de bladeren danscht, het lied dat nooit begon en nooit zal eindigen.…
Piewan26 april 2025Lees meer >

ZAARTBOS

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 361
Een vinger van rivier Aa of Weerijs drenkt met ruime kronkels drassig, ruig veld, stroomt traag vol verkwikkend, helend bruingrijs. Het kleine zwartwollige rund is gesteld op vredig smullen van bloeiende spijs, terwijl bewakingsdrift in hem opwelt.…

Vita Nova

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 332
Onder een vliesdun laagje goudkleurig vernis onze normen en waarden in ons eigen tempo geen boomer met traag  geen Gen Z met speedy kunstmatig intelligent dna Wij doen het tezamen  op afstand, in golven  van elektriciteit  zonder weerstand  van monsters die  niet zonder waarde uit diepzee gevist zijn van het weerspannige veld tussen …

De eenvoud

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 396
De eenvoud wint, in taal die eeuwen duurt, Geen wilde sprongen, doch een trage gang, Die 't zieleleven in ons allen stuurt, En zingt gestaag zijn onverstoorb're zang. Het gewone gedicht, het blijft het best, Een toevluchtsoord, een schone, vaste rust.…