2287 resultaten.
Hoe Venus de ziel beroert
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
570 Haar verborgen kracht om te helen ontkent
geen enkele sterveling, want ze prikkelt dromen en nodigt uit tot
scheppen van nieuwe werkelijkheden, een werkelijkheid waarin harmonie heerst
en iedere ademtocht vervuld is, terwijl ik bewonder hoe ze met eenvoud haar wezen onthult.…
Wanneer licht zich opent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
599 Het water draagt de trage
dans van eerste insecten op zijn huid, en ergens tussen riet en oever,
verborgen in het nog dorre gras, fladdert een vogel zijn eerste lied de ochtend tegemoet.
Geur van vochtige aarde stijgt op uit
donkere voren in het land waar wortels zich rekken in
hun slaap en wachten op opkomende zon.…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Tijd vervaagt hier, zijn scherpe randen ver-
dwijnen in de diepte van het meer, waar verborgen werelden
slapen onder een oppervlak van zilver en blauw. Misschien herbergt het water
een vergeten verhaal, gefluisterd in rimpelingen die oplossen en nooit meer terugkeren.…
Het lied van de balts
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
648 Tussen takken en bloemen ontvouwt zich een ver-
fijnde hofmakerij, ingetogen en delicaat, een dans van geduld, vol verborgen verhalen.
De spanning groeit, een wolk
trilt van verwachting, in een laatste sprongetje
vinden ze elkaar.…
In de adem van het bos
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
712 Onder mij dragen
wortels eeuwen aan verborgen verhalen, voelbaar in elke vezel van mijn lichte huid.
Zo zweeft een vlinder als een losse
gedachte door het zonbeschenen groen, terwijl een
oude eik onbewogen waakt over alles wat groeit.…
Symfonie van het bos
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 Vuurgoudhaan zingt weer
tussen naalden van het bos
eerste lentelied
In de nevelige ochtend zingt een
merel zijn eerste lied, vleugels ritselen zacht tussen
de takken, verborgen, maar nabij. Tussen wortels murmelt een beek,
een fluistering van helder water, golvend in de cadans van een tijdloze herinnering.…
Een plek om schaamte te begraven
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
543 geklonter van de minuscule Pleiaden
neervalt op de Hyaden van de Stier
wier Voerman zijn pentagoon zichtbaar is
Tweelingen verschuilen zich op de verholen horizon
waar de Lynx gelukkig weer naar boven springt
naar de Giraffe die in draf rond de Poolster
op de vlucht voor de Grote Beer en die slinkse katachtige
stinkt in de praatjes van verborgen…
Afscheid van Fleur onze Maltezer 10 november 2025
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.595 ontvangen
door moeder Agnes
Dartel, steeds opgewekt
zonnetje, de dagelijkse goedheid, levenslust,
trouw zorgzaam in uw sneeuwwitte vacht
opgevreten door artrose
kan je niet meer stappen
spring in het veld
we laten u inslapen
tegen het verwachten
uw blik, nabij zijn
de warmte, de uitstraling
slepen van je lichaam
de pijn dat je verborgen…
Vragen zonder grond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
326 hoger
dan mijn eigen tijd
stengels weten niets van
haast of spijt
bladeren fluisteren
zonder naam of reden,
dat alles wat groeit
al antwoord draagt
in het heden
ik zit hier tussen
hout en natte aarde
tussen wat ik verloor
en wat ik bewaarde
mijn handen vol werk,
mijn hoofd vol morgen,
maar de schemer houdt
mijn onrust even verborgen…
Jouw kamerdeur
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
10 zo kon jij mij niet plaatsen
Jouw beursgebouw heeft misschien ook bestaan
in genadeloze dagen vol kille krachten
ik had je zoveel willen vertellen
je duizend keer willen omarmen
en je zeggen dat je zoveel meer dan leuk was
Maar jij kende mijn gebroken schooldagen niet
net zomin als ik iets van jouw zwijgen wist
of wat daar achter verborgen…
De jongen die ik niet liet zien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
29 kunnen vragen
een bloem kunnen geven, zomaar, klein
Ik had je kunnen laten voelen
hoe bijzonder jij voor mij kon zijn
Maar ik bleef stil, terwijl ik zoveel voelde
Ik was zo druk met hoe ik overkwam
dat ik vergat om echt te ontmoeten
zocht de juiste woorden voor jouw wereld
maar hield mijn eigen woorden tegen
En zo bleef veel van mij verborgen…
MIJN CONIFEER LEYLANDI
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.892 ging me aan het hart
want sinds een week of drie had conifeer Leylandi
mijn mening over hem danig verward
Diep in het donkergroen van conifeer Leylandi
huist sinds die tijd een prachtig merelpaar
na een fikse vrijpartij onder conifeer Leylandi
koos hij dáár een plekje uit speciaal voor haar
Ze vlogen af en aan, en conifeer Leylandi
verborg…
Fel wou, niet mocht, niet kon, toch moest hij 't uiten
poëzie
4.2 met 12 stemmen
1.904 Midas verbiedt zijn kapper om tegenover anderen over zijn verborgen handicap te praten. Deze voelt de innerlijke drang het uit te spreken en doet dat fluisterend in een kuiltje. Het ruisende riet dat daar opgroeit draagt het geheim uit.…
De Ziele, op haar zelve gelaten, bevindt hare nietigheid.
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.225 Schoon ik u dan, mijn God, noch zien noch voelen mag,
Zo houdt nochtans uw oog op mij de ganse dag;
Houd mij verborgen vast, dat ik u niet ontvluchte,
Maar in gelatenheid, met tranen en met zuchten
Mijn schuld bewene, en vast vertrouwe, dat uw dood
En dierbaar bloed mijn ziel zal lossen uit haar nood.
------------------------------------…
Veni vidi vici
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
991 , meer dan dat ik ooit zal zijn
De weg terug is geen issue meer, de reis is begonnen
Wie wil er bier roept de barman en ik ben los
Iedereen beleeft het moment met mij
De ontlading, de zucht, de golf,
geremd door de branding tegen de poolbar
Ik zit als eerste op de onderwaterkruk
Ik hef een ijs en ijskoud gevuld bierglas
de inhoud verborgen…
- Aan het eind van het alledaagse -
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
938 Wat is recht, wat is rots
wat is vast en justitie in eigen hart
aan het eind van elk eigen hoofdstuk
heldere verwachtingen vol goede dingen
onbevreesd
geweten en voldaan met liefde
verborg hun onvoorstelbare trots.…
Mijn eigenwaarde
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
875 wat minder goed
schreeuwen opa's in mijn oor
ja, zeg ik, dat is gekomen
toen ik mijn eigenwaarde verloor
het was op een zondagmorgen
ik trapte in de poep
was onderweg ter kerke
met een rolleke snoep
voor het godshuis
riep een moeder met tien keinder
"ge stinkt een uur in de wind"
heb me toen vlug achter
een rododendron verborgen…
Parque de Luxembourgue
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
791 natuurlijk schuil ik voor de regen,
natuurlijk ben ik bang voor de mensen
die schreeuwen dat ik gek, grote gek ben,
ik ril en huiver in mijn rafelige lompen,
en toch proef en voel ik de extase van lente,
vochtig en geurig, kruidig, dat vleugje
lente langs de zoom van vergane Kashmir,
mijn dromen heb ik heel diep verborgen
in het uitgestrekte…
vrijheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 Wijze voeten konden niet meer lopen, ze lopen langs
de verborgen bunkers met ijzers in het vuur.
Een tafel staat in het midden met vele flessen wijn.
De stoelen staan te wachten, wachten op een lange rij.
Een naakte man strooit het graan in het rond. Maar de
ruggengraat van allen is ooit verbroken bij dit dode punt.…
Kosmotisch
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.212 gedanst hebben we, op zilverzwart spiegelend ijs,
we draaiden pirouettes, we bliezen bellen tot
het moment dat Venus verdween en zich verborg,
dat laatste moment, toen ze haar stralen doofde,
gelachen hebben we, in het holst van de nacht,
we verlieten het rokerige café, fietskettingen,
en dronken discussies, midden op straat en toch
dachten…
Het land van geheimen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
936 Onder elke steen ligt een verhaal
Achter elke berg een onbekende schat
In elke glimlach een verborgen verdriet
Door je eindeloze landschappen
De wielen over het grind
Indígenas in en uit
Kinderen in doeken op ruggen
Eten wordt verkocht in zakjes
Vieze nagels en lijnen in het gezicht
Vlaktes gevuld met leegte
Zover als je kan zien
Ergens…
Ook dit is Kerstmis...
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
525 Een klein Kind in een kribbe,
zo schamel, zo verborgen en toch geloven dat dit alles iets
voor ons betekent, dat dit de wereld is, ook van hen die
hier dement zijn, die hier wonen. Venite adoremus.
Tot hier dit gedicht dat ik vorig jaar schreef.…
Mijn stilte en ik .
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Oh zwijgende stilte
ben jij het die mij ontdekt
en kijkt in diepte
naar wat daar
verloren, verborgen ligt...
Ken jij mij
in wie ik ben,
vind je achter de maskers,
ont-wikkel jij elk omgeslagen kleed,
vind jij dan
mijn mooiste naaktheid,
zoek jij dan in mij
mijn schaduw
en ook mijn zuiverheid...…
Tuinfantasie - 14e tafereel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
640 waarschijnlijk vaak de wens
~Die kloris mag van mij nu eerdaags stoppen~
Maar ja, u weet hoe dat soort dingen gaan
Je hebt een klauwtje rijmwoorden te pakken
En voor je ’t weet sta je volop te bakken
Dan ga je door totdat er vijftien staan
Ja voor ’t moment is het wel weer genoeg
Ik laat de pen voorlopig even rusten
Al voel ik af en toe verborgen…
Een masker
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Ik ga goed toegerust voor het carnaval
met mijn gezicht verborgen achter een mal.…
Pastorieën
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
769 Ik wist toen nog niet
hoezeer hij als verborgen homo leed.
Later wel. Ik zie hem alleen nog in mijn
herinneringen door de pastorieën draven,
druk met gemeentezaken en huisperikelen.
Nu rust hij op een Drentse natuurbegraafplaats
en kan ik blindelings zijn kei vinden.…
Heb je die mens daar ook zien staan?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
488 Mijn angsten, voor zijn vervolgers verborgen
en....., beschaamd ben ik weggegaan!!!
Já....., ook ík heb die mens daar zien staan,
en......, ook ík heb níéts gedaan!!!…
Over een plein klinkt een schreeuw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
455 Voor eeuwig jong
geeft het leven aan tijd een gezicht,
Voor eeuwig jong;
perkament houdt zich verborgen.
Tot de tijd er zijn eigen blik op richt.…
Steen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Mijn pijn blijft ook, woont in mij
als een tweede huid, verborgen
in mijn dagen die ik deel…
Ben ik voorbij jouw pijn?
Laat je mij ook gaan opdat ik leef,
(al zal ik nooit heel zijn)?
Ik deel mijn leven hier
nu ook met mijn vrouw.…
Tranend hart
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
409 Hoe je het ook wendt of keert, het is toch altijd weer bijzonder
dat het bittere vocht verborgen zit tussen droom en realiteit, zichtbaar
als een zilte nat die beroering en vervoering zullen raken, vallen en opstaan nabij
Druppel voor druppel smaakvol en subtiel gegoten in deze rijm en vers; op weg naar jou.…