Alle inzendingen over verborgen

2287 resultaten.

Sorteren op:

Hoe Venus de ziel beroert

netgedicht
2.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 570
Haar verborgen kracht om te helen ontkent geen enkele sterveling, want ze prikkelt dromen en nodigt uit tot scheppen van nieuwe werkelijkheden, een werkelijkheid waarin harmonie heerst en iedere ademtocht vervuld is, terwijl ik bewonder hoe ze met eenvoud haar wezen onthult.…
CB11 januari 2025Lees meer >

Wanneer licht zich opent

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 599
Het water draagt de trage dans van eerste insecten op zijn huid, en ergens tussen riet en oever, verborgen in het nog dorre gras, fladdert een vogel zijn eerste lied de ochtend tegemoet. Geur van vochtige aarde stijgt op uit donkere voren in het land waar wortels zich rekken in hun slaap en wachten op opkomende zon.…
CB17 februari 2025Lees meer >

Het stille meer

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 650
Tijd vervaagt hier, zijn scherpe randen ver- dwijnen in de diepte van het meer, waar verborgen werelden slapen onder een oppervlak van zilver en blauw. Misschien herbergt het water een vergeten verhaal, gefluisterd in rimpelingen die oplossen en nooit meer terugkeren.…
CB21 februari 2025Lees meer >

Het lied van de balts

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 648
Tussen takken en bloemen ontvouwt zich een ver- fijnde hofmakerij, ingetogen en delicaat, een dans van geduld, vol verborgen verhalen. De spanning groeit, een wolk trilt van verwachting, in een laatste sprongetje vinden ze elkaar.…
CB27 maart 2025Lees meer >

In de adem van het bos

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 712
Onder mij dragen wortels eeuwen aan verborgen verhalen, voelbaar in elke vezel van mijn lichte huid. Zo zweeft een vlinder als een losse gedachte door het zonbeschenen groen, terwijl een oude eik onbewogen waakt over alles wat groeit.…
CB3 april 2025Lees meer >

Symfonie van het bos

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 688
Vuurgoudhaan zingt weer tussen naalden van het bos eerste lentelied In de nevelige ochtend zingt een merel zijn eerste lied, vleugels ritselen zacht tussen de takken, verborgen, maar nabij. Tussen wortels murmelt een beek, een fluistering van helder water, golvend in de cadans van een tijdloze herinnering.…
CB4 april 2025Lees meer >

Een plek om schaamte te begraven

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
geklonter van de minuscule Pleiaden neervalt op de Hyaden van de Stier wier Voerman zijn pentagoon zichtbaar is Tweelingen verschuilen zich op de verholen horizon waar de Lynx gelukkig weer naar boven springt naar de Giraffe die in draf rond de Poolster op de vlucht voor de Grote Beer en die slinkse katachtige stinkt in de praatjes van verborgen…
R.E.N.S.23 september 2025Lees meer >

Afscheid van Fleur onze Maltezer 10 november 2025

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.595
ontvangen door moeder Agnes Dartel, steeds opgewekt zonnetje, de dagelijkse goedheid, levenslust, trouw zorgzaam in uw sneeuwwitte vacht opgevreten door artrose kan je niet meer stappen spring in het veld we laten u inslapen tegen het verwachten uw blik, nabij zijn de warmte, de uitstraling slepen van je lichaam de pijn dat je verborgen…
arensoog10 november 2025Lees meer >

Vragen zonder grond

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 326
hoger dan mijn eigen tijd stengels weten niets van haast of spijt bladeren fluisteren zonder naam of reden, dat alles wat groeit al antwoord draagt in het heden ik zit hier tussen hout en natte aarde tussen wat ik verloor en wat ik bewaarde mijn handen vol werk, mijn hoofd vol morgen, maar de schemer houdt mijn onrust even verborgen…

Jouw kamerdeur

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 10
zo kon jij mij niet plaatsen Jouw beursgebouw heeft misschien ook bestaan in genadeloze dagen vol kille krachten ik had je zoveel willen vertellen je duizend keer willen omarmen en je zeggen dat je zoveel meer dan leuk was Maar jij kende mijn gebroken schooldagen niet net zomin als ik iets van jouw zwijgen wist of wat daar achter verborgen…

De jongen die ik niet liet zien

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 29
kunnen vragen een bloem kunnen geven, zomaar, klein Ik had je kunnen laten voelen hoe bijzonder jij voor mij kon zijn Maar ik bleef stil, terwijl ik zoveel voelde Ik was zo druk met hoe ik overkwam dat ik vergat om echt te ontmoeten zocht de juiste woorden voor jouw wereld maar hield mijn eigen woorden tegen En zo bleef veel van mij verborgen…

MIJN CONIFEER LEYLANDI

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.892
ging me aan het hart want sinds een week of drie had conifeer Leylandi mijn mening over hem danig verward Diep in het donkergroen van conifeer Leylandi huist sinds die tijd een prachtig merelpaar na een fikse vrijpartij onder conifeer Leylandi koos hij dáár een plekje uit speciaal voor haar Ze vlogen af en aan, en conifeer Leylandi verborg…

Fel wou, niet mocht, niet kon, toch moest hij 't uiten

poëzie
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.904
Midas verbiedt zijn kapper om tegenover anderen over zijn verborgen handicap te praten. Deze voelt de innerlijke drang het uit te spreken en doet dat fluisterend in een kuiltje. Het ruisende riet dat daar opgroeit draagt het geheim uit.…

De Ziele, op haar zelve gelaten, bevindt hare nietigheid.

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.225
Schoon ik u dan, mijn God, noch zien noch voelen mag, Zo houdt nochtans uw oog op mij de ganse dag; Houd mij verborgen vast, dat ik u niet ontvluchte, Maar in gelatenheid, met tranen en met zuchten Mijn schuld bewene, en vast vertrouwe, dat uw dood En dierbaar bloed mijn ziel zal lossen uit haar nood. ------------------------------------…

Veni vidi vici

hartenkreet
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 991
, meer dan dat ik ooit zal zijn De weg terug is geen issue meer, de reis is begonnen Wie wil er bier roept de barman en ik ben los Iedereen beleeft het moment met mij De ontlading, de zucht, de golf, geremd door de branding tegen de poolbar Ik zit als eerste op de onderwaterkruk Ik hef een ijs en ijskoud gevuld bierglas de inhoud verborgen…

- Aan het eind van het alledaagse -

hartenkreet
3.7 met 33 stemmen aantal keer bekeken 938
Wat is recht, wat is rots wat is vast en justitie in eigen hart aan het eind van elk eigen hoofdstuk heldere verwachtingen vol goede dingen onbevreesd geweten en voldaan met liefde verborg hun onvoorstelbare trots.…

Mijn eigenwaarde

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 875
wat minder goed schreeuwen opa's in mijn oor ja, zeg ik, dat is gekomen toen ik mijn eigenwaarde verloor het was op een zondagmorgen ik trapte in de poep was onderweg ter kerke met een rolleke snoep voor het godshuis riep een moeder met tien keinder "ge stinkt een uur in de wind" heb me toen vlug achter een rododendron verborgen…

Parque de Luxembourgue

netgedicht
4.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 791
natuurlijk schuil ik voor de regen, natuurlijk ben ik bang voor de mensen die schreeuwen dat ik gek, grote gek ben, ik ril en huiver in mijn rafelige lompen, en toch proef en voel ik de extase van lente, vochtig en geurig, kruidig, dat vleugje lente langs de zoom van vergane Kashmir, mijn dromen heb ik heel diep verborgen in het uitgestrekte…
Tjoke18 mei 2011Lees meer >

vrijheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Wijze voeten konden niet meer lopen, ze lopen langs de verborgen bunkers met ijzers in het vuur. Een tafel staat in het midden met vele flessen wijn. De stoelen staan te wachten, wachten op een lange rij. Een naakte man strooit het graan in het rond. Maar de ruggengraat van allen is ooit verbroken bij dit dode punt.…
Gerjo Gerrits16 december 2011Lees meer >

Kosmotisch

netgedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.212
gedanst hebben we, op zilverzwart spiegelend ijs, we draaiden pirouettes, we bliezen bellen tot het moment dat Venus verdween en zich verborg, dat laatste moment, toen ze haar stralen doofde, gelachen hebben we, in het holst van de nacht, we verlieten het rokerige café, fietskettingen, en dronken discussies, midden op straat en toch dachten…
Tjoke2 februari 2012Lees meer >

Het land van geheimen.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 936
Onder elke steen ligt een verhaal Achter elke berg een onbekende schat In elke glimlach een verborgen verdriet Door je eindeloze landschappen De wielen over het grind Indígenas in en uit Kinderen in doeken op ruggen Eten wordt verkocht in zakjes Vieze nagels en lijnen in het gezicht Vlaktes gevuld met leegte Zover als je kan zien Ergens…

Ook dit is Kerstmis...

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 525
Een klein Kind in een kribbe, zo schamel, zo verborgen en toch geloven dat dit alles iets voor ons betekent, dat dit de wereld is, ook van hen die hier dement zijn, die hier wonen. Venite adoremus. Tot hier dit gedicht dat ik vorig jaar schreef.…
Adeleyd25 december 2013Lees meer >

Mijn stilte en ik .

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 478
Oh zwijgende stilte ben jij het die mij ontdekt en kijkt in diepte naar wat daar verloren, verborgen ligt... Ken jij mij in wie ik ben, vind je achter de maskers, ont-wikkel jij elk omgeslagen kleed, vind jij dan mijn mooiste naaktheid, zoek jij dan in mij mijn schaduw en ook mijn zuiverheid...…
katty21 juni 2014Lees meer >

Tuinfantasie - 14e tafereel

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 640
waarschijnlijk vaak de wens ~Die kloris mag van mij nu eerdaags stoppen~ Maar ja, u weet hoe dat soort dingen gaan Je hebt een klauwtje rijmwoorden te pakken En voor je ’t weet sta je volop te bakken Dan ga je door totdat er vijftien staan Ja voor ’t moment is het wel weer genoeg Ik laat de pen voorlopig even rusten Al voel ik af en toe verborgen…

Een masker

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 561
Ik ga goed toegerust voor het carnaval met mijn gezicht verborgen achter een mal.…

Pastorieën

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 769
Ik wist toen nog niet hoezeer hij als verborgen homo leed. Later wel. Ik zie hem alleen nog in mijn herinneringen door de pastorieën draven, druk met gemeentezaken en huisperikelen. Nu rust hij op een Drentse natuurbegraafplaats en kan ik blindelings zijn kei vinden.…

Heb je die mens daar ook zien staan?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
Mijn angsten, voor zijn vervolgers verborgen en....., beschaamd ben ik weggegaan!!! Já....., ook ík heb die mens daar zien staan, en......, ook ík heb níéts gedaan!!!…

Over een plein klinkt een schreeuw

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
Voor eeuwig jong geeft het leven aan tijd een gezicht, Voor eeuwig jong; perkament houdt zich verborgen. Tot de tijd er zijn eigen blik op richt.…

Steen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Mijn pijn blijft ook, woont in mij als een tweede huid, verborgen in mijn dagen die ik deel… Ben ik voorbij jouw pijn? Laat je mij ook gaan opdat ik leef, (al zal ik nooit heel zijn)? Ik deel mijn leven hier nu ook met mijn vrouw.…

Tranend hart

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 409
Hoe je het ook wendt of keert, het is toch altijd weer bijzonder dat het bittere vocht verborgen zit tussen droom en realiteit, zichtbaar als een zilte nat die beroering en vervoering zullen raken, vallen en opstaan nabij Druppel voor druppel smaakvol en subtiel gegoten in deze rijm en vers; op weg naar jou.…
CB24 januari 2023Lees meer >