2336 resultaten.
Winterwind
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
418 Dat er een intens respect tussen ons
groeit, kan ik niet ontkennen, want je onthult schoonheid
in kale landschappen en laat elk verlangen verstillen in je heldere leegte.
O machtige winterwind, waar en wanneer je ook waait; ik zal je majesteit nooit vergeten.…
Doodsdrift Thanatos
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
876 berg, passen, afdalen
onbewust de impuls
drijft tot absolute rust
anders bewoorden
tot niet bestaan
drang om 't leven te omarmen
de handen slaan
Zelfdestructie, agressie, ontevredenheid,
uit niets ontloken,
bewute schade, ongemak,
veerkracht gaat verloren
't hart op de juiste plaatsen,
klaar komen
't zelf op te eten, de leegte…
Creatio
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
516 Niets...niets dan volkomen ledige, volledige, alles absorberende alles doordringende penetrante
impermeabele nonkleurige betekenisloze in zichzelf besloten
coherente uv-loze nietsheid:
leegte.
Bewegingloze uitgebreidheid..…
Sterven In Termijnen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
704 aarde besteld
stukjes uit mijn neus, achteloos gesmeerd onder schooltafels
pluisjes borsthaar, in bedden geplant
van korte hormonale dansen
schoen met gaten, gaten in alles
zoals foto's van rotte
kiezen en tanden,
zijn al met pensioen en met de huidige
technologie niet meer te ontcijferen
gedachten als wind over de velden
kreten in de leegte…
Het geluid van hoop
netgedicht
1.4 met 25 stemmen
346 Wind tussen leegte
een paardenbloem zaait de dag
stilte draagt hoop mee
Wind beweegt door lege straten
als een herinnering aan wat we verloren waanden,
maar nooit echt kwijtraakten. Tussen het kraken van takken
en het schuren van lucht klinkt iets broos dat zich nog niet laat vangen in taal.…
Zware enveloppen, lichte waarheid
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
381 Ik vul de leegte
met aanbiedingen in fietstassen,
te veel eten in pannen en vriezers,
kruimels chocola op mijn vingers
en een vergeten tandenborstel.
‘s Nachts waakt zijn foto
op het kastje naast mijn bed,
vijf jaar,
buttons op zijn shirt,
“DOE MAAR”
alsof alles nog beginnen moet.…
Ver ademen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
391 Zweden ligt hier niet
als bestemming
maar als het uitgerekte
zwijgen
een landschap dat niets
vraagt en
juist daardoor ruimte
laat
voor wat tussen jullie
leeft
in deze leegte
wordt elke keuze zichtbaar
elke plank een uitspraak
elke kier een vraag
niet bouwen naar comfort
maar naar een vorm
van zijn
die alleen samen kan…
De draad loopt door
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
159 De leegte die je achterliet is groot,
als een meubel dat tot op het hout is gestript.
Toch drupt de troost hier heel zachtjes binnen.
Kijk naar de werkbank, naar je zoons.
Zij dragen jouw liefde voor het vak nu in hun handen.…
Twijfelmond
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
141 zijn eigen deel
ik leef in het gedicht waar louter het verstand regeert
waar ook de snavel van de ander venijnig naar me keert
de wereld ligt op zijn malle dwaze kop
vol onrechtvaardigheid tot aan de top
dus hou wat eerbied voor de diepe stilte
voor dromen die ons redden van de kilte
zwijg wanneer woorden er niet toe doen
en vind in de leegte…
Blonde minnaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
431 Hij loopt de open leegte in.
Hij is warm van drift.
Zijn handen graven in je heupen.
De wind slaat het zand tot golven.
Hij drinkt de zoute stroom.
Twee bezeten lijven.
Een blinde daad van lust.
De nacht is warm.
Het ruikt naar opengebroken aarde.
Hij omsluit je mond.
Je mond is als rijp fruit.
Een storm van huid en haar.…
Schaduwruimtes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
31 alles is meegenomen in de stile waanzin
geluid sterft nog voor het op kan staan
om als echo in de leegte te verdwijnen
tegelmensen
ze zijn er niet meer, slechts hun schoenen
duisternis schijnt een kleur te hebben
het vale geel dat woekert voor mijn ogen
een kleedruimte als voorportaal
van de hel
die lijven hadden huid en konden huilen…
Bevriezen mijn Ogen
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
2.057 Sneeuw dwarrelt in duizenden vlokjes
Het is zo eenzaam in mij oneindig stil
Miljoenen tranen bevriezen mijn ogen
Leegte als nooit tevoren zo pijnlijk kil
Mijn gedachten die maar blijven malen
Oprechtheid het enige wat ik kon geven
Nu gedoemd in een web vol onwaarheden
Een wereld waar ik zelfs niet in kan leven
Mijn geweten net zo zuiver…
Ontblote zwerver
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.344 bent niet anders dan de anderen
Net als hen begreep je te laat
Dat ik slechts vluchtte voor mezelf
Want niet vluchten maakt me bang
Bang voor het onbekende
En samen samenblijven heeft geen zin
Als je niet vlucht met mij in mij
En omdat jouw zwakte en wrange onmacht
De lijnen van mijn lichaam niet verbergen konden
Liet je enkel leegte…
In het twee en dertigste jaar
gedicht
2.2 met 25 stemmen
24.170 Maak als je kunt dat mijn ogen gaan rusten
en dat àchter mijn ogen: de schreeuwende leegte,
waarachter mijn god die dwaas van de liefde.
----------------------------
uit: 'Zoon van Eros', 1986.…
Het land van geheimen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
936 Onder elke steen ligt een verhaal
Achter elke berg een onbekende schat
In elke glimlach een verborgen verdriet
Door je eindeloze landschappen
De wielen over het grind
Indígenas in en uit
Kinderen in doeken op ruggen
Eten wordt verkocht in zakjes
Vieze nagels en lijnen in het gezicht
Vlaktes gevuld met leegte
Zover als je kan zien
Ergens…
het tussenpad
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
1.388 Je mag nog rustig naast haar staan
Maar haar hand vasthouden mag niet meer
En dan de leegte en de stilte,
Soms een kaartje waar haar naam op staat
Haar knikker in de lappenmand
en haar pop, die ligt op straat
Het tussenpad van angst en wijsheid
Een kind kiest zo haar eigen pad
En raakt ze soms zichzelf wat kwijt
Dan helpt haar ouwe vader…
gehard en gedreven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Geen oog voor bezwaren, verlies of gevaren geen rooitje maar rood staan pas later betalen
Geen rampkoers vermijden maar vol in de zeilen miljoenen verduisterd de armen maar lijden
Met hart en geweten beleef ik de leegte regering die stil staat maar geld doet bewegen
Met argwaan voor vreemden is geven verdwenen verspild en verkwanseld in overvloed…
Jij bent het
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.255 Jij bent het die haar hand uitsteekt,
Jij bent het die voor even al mijn zorgen
en gedachten uit mijn hoofd leegt.
Jij haalde mij uit mijn eenzaamheid,
Jij bent het die mij leidt.
Jij bent het mooiste tot nu toe in mijn leven,
Ik zal er dan ook alles aan doen om je al mijn liefde te geven!…
achteraf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 Niets is voor altijd
zelfs niet het alledaagse
beseffen wij
wanneer we zwijgend zwerven
langs de leegte van je eigen zetel,
in de klaarte van het keukenraam.
Je keek er vele uren
schijnbaar onvermoeibaar
- schuin over bril en boekje -
hoe jonge kinderen spelen
en wist te luisteren naar de groten
en hun kleine lief en leed.…
Mijn stilte en ik .
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 In de stilte,
het stille en ik,
we kennen elkaar
en zwijgen in het niets,
ademen onze eigen taal
die alleen de leegte bekoort
de hartslag hoort...…
blinde dwaas
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.061 Ik handel niet uit spijt
Ik spreek geen taal zonder betekenis
Leef mijn leven niet in een betekenisloze leegte
Onverbeterlijk volg jij nog steeds op al mijn dagdromen
Verlaten mijn gedachtes mij altijd nog ongezien
Ze nemen meer mee dan me lief is
En zo heb jij mijn kostbare tijd gemorst als jaren van regen
Vanaf een plaats waar ik onzichtbaar…
Teken van hoop?
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
948 De leegte, zo hol.
Midden in de zomer zijn de bladeren gevallen.
De dag begon zo mooi.
Je zei: “Tot vanavond”.
De woorden in mij oneindig herhaald.
De waarheid is, dat voor mij de avond is gevallen.
Zo maar werd je van mij weggerukt.
Zo maar is jou Licht gedoofd.
Vanuit het niets wellen ineens weer de tranen op.…
Nuchter I
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 toe
Een oorkonde slaat mijn wang
Ik keer hem de rug toe
En lach in mijzelf drie keer
Van de Vader
Van de Zoon
En van de Heilige Geest
Dat ik het nooit geweest ben
En desondanks het toch ben
Geen eb kan mijn vloed
Beminnen weigeren ten neerslaan
Kamperfoelie bloeit staat in vuur en vlam
Legt mijn knopen op tafel
Ook ik staar in geen leegte…
glaslink
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 Het wachten wacht in een leegte vol van
luisterrijke ritselingen.
Het vergrijpt zich aan glinstering, een glasscherf kerft
de lijn op de arm. Hoog een rode krab spat
op het groen en het wit en het blauw
bezeilen met woord en al de hemel.
Hoe wonderschoon is niet het schip. Het vliegt.…
proloog (in vrijheid geschreven)
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
405 ik blijf kijken in de bodemloze leegte
van de dagen en van de nachten
en zal moeten aanvaarden dat ik
mijn geluiden nodig heb
mijn woorden om de rust te bewaren
met klem op toon en stijl
en als ‘t moet de klanken
de kleuren en de grove streken
en zinnen op ‘t onbenoembare
hopen op de verlossing van akkoorden
en gedeelde gevoelens in ritmes…
Om nog eens gezien te worden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
269 Het ene moment een fluistering,
het volgende een leegte —
een pad waar elk bestaan zich uiteindelijk aan toevertrouwt.…
Park
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
370 handen verdrinken
in een lange grijze jas
Zijn hoofd verdwijnt
in zijn rechtopstaande kraag
Hij kijkt naar spelende kinderen
Eens, in een vorig leven
liep hij daar tussen, spelend, roepend
Ver weg van de echte wereld
Achter de donkere glazen van zijn bril
zie ik nietszeggende ogen
Ze zijn als een spiegel
met daarachter een grijze leegte…
Ab Inferno langs een omweg
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
477 rupsbanden
in landschapspijn ingebed
als luid zwijgen – niks zal verstijven
buiten-uit jullie naderend einde
Tegenslag duurt nooit te lang
wij gaven rust in hedendaagse gelederen
op een haar na de cito met kou op komst
nu verdwijnt elk concept nimmer geheel
‘nulla infinitio sine
homine’
thuis in het al en de hele wereld
zonder stilte of leegte…
De architectuur van de scheiding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
140 Buiten trilt de leegte van het ongeborene,
binnen telt de klok de polsslag van de vrees.
Is dit een schild of een schandpaal?
Je trekt een cirkel in de as om je heen,
een monument voor de eigenwaarde,
wering tegen de storm van de ander.…
Het stenen woud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.535 Leegte.
Alleen de wind.
Die de herinnering meesleept.
Aan de warme haven.
Hij hangt tussen de huizen. Eenzaam.
Een verdwaald kind. In een stenen woud.…