3179 resultaten.
HOGE BEDOELING
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
158 Schier belemmerd door takken en stenen dringt
de stroom verder, onthutst en verlegen.
Zichzelf verliezend bruist de kleine mond,
gaat vloeiend met Wijdte mee, schept lichtglans:
een regenboog springt op, danst in het rond.…
Aarzelend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
165 Misschien geen afscheid, geen terugkeer, slechts het ritme waarmee levens bewegen; de één een oever die wachten blijft, de ander een stroom die nergens beklijft.…
Zomerlicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
158 Nog geurt de aarde warm,
nog blinkt de stroom.
Maar als uw gouden glans
van het land vergaat,
blijft uw licht mij bij,
als in een droom:
een gloed
die sluimert
diep in hart en hand.…
Voor de liefste onbekende
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
164 Je beweegt door mijn
dagen als een fluistering die niet
zoekt naar vorm maar naar resonantie, een
stille stroom die mijn aandacht naar verlangen draagt.
En als de avond zich sluit
rond mijn schouders, blijft je contour
in de lucht achter: een lijn van verwachting en
rust die mij uitnodigt je te herkennen wanneer je komt.…
Aangespoeld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
190 Het water spiegelt wat het oog nu niet meer ziet,
terwijl de koude stroom geduldig op je wacht.
Het zand omsluit de rust die je tenslotte vond,
de nacht trekt langzaam haar donkere sluier dicht.
Een diepe vrede heelt de opengebroken wond,
wanneer de nevel wijkt voor het eerste licht.…
Stil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
19 stil
de moerbeitoppen ruisten even
alsof iemand naast je ademde
en bleef
zacht
water droeg het lichaam verder
niet wild meer
een zachte stroom met witte bloemen
chrysanten nog geurend
orchideeën half open
langs de boeg schuimde het wit
alsof de herfstwind de wolken
alléén verdreef en jij
op de boot lag te slapen
nabij
in de stille…
blad en bonte spechten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
831 gave languit te liggen
hoe het gerikketik niet
tureluurs, maar in een sappige
beukennoot je vorkjeprik de zinnen
streelt
denk aan alles of niets
tegelijk; aan een oude fiets
de bakker in de buurt...
...aan onbegrensde vensters
en vage randen - aan boterhammen met kaas
op lange tochten langs de laatste waterval
die stampend op de stroom…
Atelier : 'een laatste dialoog'
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.936 einde van het pad langs
een zijden schaduw van bronzen
bomen laat ik samen met jou
de herfst ontwaken
Ik streel over ’t groenige water
en meng grijze tinten
doorheen het roestige bruin
van verdorde bladeren
In zachte bogen laat ik
je sierlijk dansen wanneer
een koele bries het kleurende
lover laat vervagen
Door elke windvlaag stromen…
moeder
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.425 De stroom, die in alle bescheidenheid,
naar de zee vloeide, om het zoute een
zoete smaak te geven.
Een zacht briesje op een zomeravond,
die onze huid deed afkoelen.
Uw hart, dat lieflijk aan een mens
mooie dingen bezorgde.
De noten van een lied, gespeeld
in harmonie met de strofen.…
Water en vuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.089 Ik duw het weg van de oever,
en laat het drijven op de stromen.
Zo kunnen water en vuur
in harmonie bestaan.…
de schepping en lichamen van afval
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.412 leven hoeveel tijd ben ik kwijt met het plannen van
leven en noteren en alle andere beslommeringen
nu eenmaal noodzakelijk als papier en balpoints
die het ritme vastleggen in de eindeloze stroom
de zinnen vullen ongewild de breedte van het papier
het einde van de bladzijde staat gelijk aan leven
vastgelegd maar hoeveel tijd voor verbeteringen…
De weg naar de glimlach
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
1.693 Mijn tranen stromen de weg
naar de glimlach.…
De forel
poëzie
2.9 met 23 stemmen
3.002 Gelijk de stroom zijn schubbig eigendom,
Zo bindt de baan, die ieder is beschoren,
De mens, als hij zijn roeping wil vergeten.
In 't water vindt de vis 't geluk alom
En vrijheid, die daarbuiten gaan verloren:
Geluk wordt deugd, ervaring vormt geweten.…
Onze taal
poëzie
4.2 met 19 stemmen
3.736 Kan ze in wilde stromen bruisen,
Plettrend, waar ze weerstand vindt -
Strelend ook als lentewind
Kan ze fluisteren, kan ze suizen,
Wáár zij, in 't bekorend lied,
Deugd en Schoonheid hulde biedt.
Neerland! leen uw luistrend oor
Aan de zangen van 't Verleden: -
Dring de rijke taal van 't Heden
Diep in ziel en zinnen door!…
Als liefde blijft
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.958 Haar oogleden zijn
verfrommelde gordijnen
die haar vensters onttrekken
aan zijn beeldende blik
Hij beziet de droge sloten
die van haar neus naar
haar mond lopen en
wilde beken vormen als
haar tranen willen stromen
Op haar bovenlip het
donzig bos dat bescherming
biedt aan dunne twijgen
gegroeid door de tijd
en het overmatig roken…
Liedje
poëzie
3.4 met 19 stemmen
3.649 Ik strekte de dorstige lippen uit
Naar de klanken, die stervend vergaan,
Naar de golvende stromen van jubelende klank,
Naar de zoete weemoedige liefdezang.
O! dat ik de weelde drinken kon
Der klanken, die stervend vergaan!…
Kortlevend plankton van de Brahmanzee
poëzie
3.7 met 34 stemmen
4.702 Kortlevend plankton van de Brahmanzee,
Zal 'k eenmaal naar hun vredebloei verzinken;
Zolang ik niet de koele dood mag drinken,
Golf ik en eb met de oppervlakte mee;
Zijn geheimzinn'ge stroom volg ik gedwee,
En als 'k uit wolkenschelp, die 'k rood zie blinken,
Het ver geruis van de eeuwigheid hoor klinken,
Voel ik mij zelf de wind, zelf…
Een Bron
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.271 Zo loopt zij lukraak, het wezen der beweging vergeten,
Slechts de stroom is haar voerder en vriend.
En of het eb is of vloed, dat kan haar niet meer schelen.
Volgens haar is het zijn een soort van kring.
“Ik heb mijn eigen ik verloren” – hoor je van haar,
Terwijl zij het gras in strengen deelt met spoed.…
AAN EEN PESSIMIST
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.923 "Maar als uw regenboog verdwijnt,
De regen door blijft stromen;
Als giet- op gietbui nederstort,
Uw scherm ten laatste nutloos wordt..."
'k Zoek dan een onderkomen.
Ik schuil, maar pruil niet, beste vrind!
En mijd de lui die pruilen.…
Filmvrouw
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
3.761 Heb nooit durven denken dat jij langs zou komen
wist eigenlijk zeker dat jij niet bestond
jij was van mijn denken, mijn hopen, mijn dromen
jij deed mijn bloed en mijn zaad sneller stromen
maar je was maar een film. Totdat ik je vond.…
Spiegel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.062 Het regent forse druppen op mijn raam
In stroompjes van 't venster naar de grond
't Geluk danst op de golven van de stroom van
Verlangen. Ontsprongen op de lippen van jouw mond
Kijkend in mijn spiegel zie ik jou.…
Mijn Veluwe
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.297 Veluws zand; grond van mijn hart
trots blik ik naar je groen gordijn
dat zich plooiend rust in zomen
waarlangs zilv’ren beken stromen
die zich monden in de Rijn.
Veluws woud; als een ware kroon
fier op sterke stam gedragen
wiens wortels bodemloos verzinken
om van het levensvocht te drinken
dat in je kern ligt opgeslagen.…
Pablo Neruda
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.348 geprangd tussen oceanen
en Evita’s tranen
uitgestrekt gerekt
slingert je land je lief
langs de rand van een continent
zo zwanger van tragiek
in die smeltkroes van
smeulende strijd
stromen je woorden
als linkse lava
strooien in wonden
van de kolkende massa
de kiemen van Hoop
de kracht van Geloof
met die oer-natuurkracht
maar dan lipzacht…
Ronald
hartenkreet
4.5 met 31 stemmen
1.286 en voel de warmte stromen
Jouw liefde is voor mij
ik hoef niet meer te dromen
Ik hou van jou.......
meer dan ik je kan zeggen
Een gevoel zo intens groot
Niet in woorden uit te leggen…
mijn lage land
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
960 nog verder dan de dijk
voorbij de lage drassige velden
schuurt de stroom
tegen overvloeiende lijnen
soms op mateloze wijze
maar ook in haast
aaibaar deinen
onderhavig aan
een onduidelijke macht
beheerst door het land
doch vaak evenzeer
wanneer het water
zijn kracht doet gelden
terwijl het weder
soms onberekenbaar
het strijden…
Zijn adem
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.067 Je gedachten zijn een lange stroom
van eenzame zinnen die je ervaart
als een nutteloos gevoel van leven.
Toch is geen enkel leven ademloos
God heeft aan elk mens Zijn adem
gegeven, zoveel houdt hij van ons
door Zijn adem is niemand nutteloos.…
"excuser les mots"
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
480 Daarover te kunnen gieren en soms te huilen
aan de grachten van een denkbeeldige stad
die als schimmig roofdier schijnbaar agressief
altijd klaar voor de eerste en de laatste sprong
zich dan te voegen gevat in de stroom van zinnen
om als muze de ontvankelijke geesten te beminnen
of 's avonds in het schemer of in de diepe
schaduwen van de nacht…
Tevredenheid
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.980 Daar valt er éne, en dobbert op de stroom:
Zij drijft, en komt, waar, weelderig en loom,
Een water-roos haar houdt in 't blad gevangen.
"Wees welkom!" (zegt die) "kunt gij meer verlangen?
Hier is 't een leven uit een tover-droom."…
Aan God
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.739 wereldbollen,
Geregeld, om hunne assen rollen,
De kracht van hunne werking voedt:
Gij die, tot op de verste palen
Der schepping, waar geen zonnen stralen,
aan 't Niet uw aanzijn voelen doet:
Gij, op wiens wenk, uit 't hol der bergen,
Die met hun spits de hemel tergen,
Een stroom…
Lach
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.565 wijl ik niet wou schreien
Toen mij de vriend mijns harten had verraden
Ik stond alleen aan 't kruispunt onzer paden
Hij ging, waar blijden zich ten feestdans reien
Vaarwel de weg die wij te zaam betraden
Mijn gids verlaat mij in donkere doodsvalleien
Waar zon noch bloem mijn blik met hoop wil vleien
En 'k eenzaam moet door wilde stromen…