2730 resultaten.
Opwaartse Vlucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 „Jij bent mijn eerste zonde,” fluistert zij, terwijl de wind
haar vleugels van was streelt—een engel zonder hemel.
Met handen vol van vlammen weeft zij stil zijn dromen,
laat zand en tijd door vingers glijden als een stille stroom.…
Waar de huid dun is
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
400 Toch kies ik elke keer weer om open
te blijven, om de veranderlijke wereld te ontvangen
zoals de vlinder haar vleugels opent. Want ik geloof dat er kracht
schuilt in de stille zachtheid, en dat de schoonheid van leven zit in het durven voelen.…
De reis van een vlinder
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 Mijn vleugels dragen de kleuren van alles
wat ik heb doorvoeld, en elke beweging fluistert verhalen, zacht, vol betekenis en moed.…
Berg op bestelling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
441 Zijn handen moeten niet gebonden zijn,
zijn voeten als vleugels van stormvogels;
de grond is slechts voor de stervelingen,
geringde steltlopers op hijgende tijding.…
Gorgo Medusa
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
435 Zij met slagtanden,
bronzen handen,
vleugels van goud
en/of slangenharen,
die je veranderen in steen,
komen hier niet meer doorheen.…
Ode aan de vlinderstruik
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.275 Lila vlinderstruik
als stromende waterval
dorstige vlinders
De Buddleja staat weer in
volle bloei, haar takken buigen zacht onder
het gewicht van kleuren die de lucht vullen, terwijl de zon
haar bloemen bestraalt en het geluid van fladderende vleugels de tuin vult.…
Echo van tijdloosheid
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
518 Als hij opstijgt, kloppen zijn
vleugels, niet gejaagd, niet haastig, boven
de ademende vijver. Geleid door iets eeuwigs, een trilling die
door mijn lichaam zindert en zacht blijft hangen, een fluistering van aanwezigheid.…
Langs het glinsterende water
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
489 Zijn korte, krachtige vleugels
snijden door de frisse lucht, laag over het
spiegelende water. Een zeldzame flits van blauw en oranje,
steeds weer in beweging, jagend en trekkend, gedreven door instinct.
Onder overhangende takken
en uitgeholde oevers verbergt hij zijn nest.
Het water fluistert, riet beweegt zacht.…
Antidichter
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
340 Ik heb geen vleugels,
geen afstand,
geen terugweg.
Alleen jouw ogen
waarin ik verdwijn
zonder verzet.
Ik ben geen dichter.
Ik maak niets moois.
Mijn hart brandt en waakt
alsof wachten
een vorm van trouw is.
Ik zie je
in dromen die niet willen eindigen,
in gezichten die niets weten,
in muziek
die mij plots breekt.…
Vlinderdans
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
241 Zachte ochtendlucht
twee vlinders cirkelen zacht
over het groene gras
In de zachte ochtendlucht
bewegen ze, twee vlinders die elkaar
voorzichtig naderen, hun vleugels licht als adem
over het gras, en ik volg hun vlucht met een stille verwondering.…
Onmacht gevleugeld
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
139 Telkenmale teruggefloten, en toch weer die beweging,
alsof het hart niet luistert naar de grens van zijn beleving
Terug naar die plek waar het zichzelf verliest,
verbonden met iets wat het niet begrijpt of kiest
De vogels ontwaken in de schemer van de nacht,
hun vleugels vol verlangen, hun bestemming ongedacht
De wanhoop sluit de ruimte,…
MH 17
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 ,tegen de staart en de neus
Van Mh 17
Van MH 17
Alweer een jaar geleden
Boven een land waar de witte duif niet meer vloog met hen
Maar de gieren wiekten met hun vleugels
Waar broederstrijd verschrikkelijke dingen deed,waar alles in duister mysterie en rook is gehuld
De oorzaak en waarom ,het is daar een ijzingwekkende discussie gehuld in rook…
lente
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.199 kever doet verwoede pogingen
om een grasspriet te beklimmen, maar
éénmaal op het hoogste punt gekomen
schrikt hij van het overweldigende uitzicht
en tuimelt met donderend geraas naar beneden
langzaam snuif ik de kruidige geur op
van de bloemen en planten die bloeien
dan besef ik als ik mijn ogen sluit
en een vlinder met bont gekleurde vleugels…
De vlucht der liefde
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
3.707 ogen o zo blauw
stralen van onsterfelijk verlangen
en fluisteren een zoete dauw
waarin ik me graag laat vangen
Ik zie je, gouden sneeuwgodin,
vanuit m'n subjectief gevoel
Je geeft m'n leven zin
met onsterfelijke liefde als ultiem gezamenlijk doel
Met jou kan ik waarlijk vliegen,
vliegen boven de saaie realiteit
rustend op je fluwelen vleugels…
Jij ontsteekt de nacht
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.218 zoemen terugkeert in `t belagen-
paniekt of de liefde wel juist aan ons kiest
overbelast draait het verstand in grote lussen
rondjes om de jeukende bulten die pas gestoken
geprikkeld stulpen door overmoeide zorgen
tot ze, resoluut in je fluisterend goedemorgen
zacht helend van onzekerheid worden gebroken
door de waarheid verscholen in vleugelende…
Mijn Vlinder
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.585 Je vleugels zijn sterk
Maar het is onze tijd nog niet.
Je hebt de tijd, en die zal je helpen.
Op een dag zie je mijn open handen
En kun je daar veilig landen
Geluk is dan op onze handen.
Wij drieën gaan dan vechten voor geluk en onze liefde
Om vrij en gelukkig te zijn
en dat ook te voelen
Je bent zo mooi, lief en geweldig.…
de bus naar nice
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.429 mocht het zo zijn dat op de dag na mijn vertrek
al een leegte ontstaat in jouw warrig brein
en het onzichtbaar innerlijk vreten zich dan bij
jou al openbaart, wat zal ik dan grijnzen in mijn
mogelijk bevrijd hoofd en de ogen nog wijder
doen openen naar de wereld om mij heen,
opdat ik opgelucht en diepademend
mijn vleugels weer opnieuw…
HET PAARD
poëzie
3.9 met 10 stemmen
7.509 Het voert zijn meester, als op vleugels, ter viktorie,
Springt tegen kogels in, en over lijken heen,
En, door gehoorzaamheid deelachtig aan de glorie,
Is 't oorlogshafte ros met zijn Berijder één! —
Mijn God! mijn ziel verlangt voor U ten strijd te spoeden!
Maar gaat die zucht te ver, o! tem mijn ongeduld!…
OKTOBER
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.531 Wij dolen, onvervulde stoffelijke schimmen,
Door de verluchte brand van hof en tuin en laan,
En breiden moeizaam vochte vleugelen tot klimmen,
Als heemlen in uw laaiende avond opengaan.…
Windgewaai
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
539 dezelfde oever
(waarin jij met kleuren speelt
zwart, altijd alleen dat zwart
die niet de mijne zijn)
heb ik blij gedacht in groen en rood
met geuren van lente
aan de wind die voort stroomt
zo ook mijn woorden
aan diezelfde oeverkant van ‘t leven
onder een blauwe hemel
keer ik terug naar daar
waar de meeuw
trots in vrijheid zijn vleugels…
in lief en pijn kom je voorbij
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.412 lege handen reiken naar nevelige verten
waar zich meedogenloos gespleten waarheid openbaart
hoor ik je rammen op de toetsen van je vleugel
waar rauw en hartverscheurend de klank in schreeuw ontaardt
en dan is er het diepe kreunen van genot
wanneer nog half in slaap jij onder witte lakens voldaan
mijn hand omvat - zo groot en groots in klein…
Ontzagwekkend is deze plaats
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 Geen vleugel ruist. Hij schetst weer op het
bord een kromme die nadert en nadert de rechte en
achter het kruisje waar ze elkander in het oneindige
snijden zet hij een vraagteken.…
Tong vol vuur
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Bron: Jouw stilte
'k Tast de lijn van jouw heup
Streel de ziel van jouw binnen
Tintel in de ruimte
Met geschuimbekte mond
'k Zweef 't heelal van jouw lijf
Straal de lach op jouw benen
Vleugel boven wolken
Gaaf zwierend in het rond
'k Loop de vorm van jouw hart
Ren de schakels van sloten
Zingend geheel voorbij tot
'k Eindelijk…
Vergeten dromen
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.206 Plots sla ik mijn vleugels uit en vlieg zwevend over de zee.
In mijn dromen neem ik jullie allemaal op deze tocht mee.
Ik reis naar het kleurrijke mooie dromenland,
Vol met bloemen, bomen en het mooiste zand.
Ik vlieg over hoge bergen en diepe dalen
Richting allerlei mooie nieuwe verhalen.…
Voedertijding
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
643 Zachtjes begint het te sneeuwen, gelijk met
het vallen van de vlokken, duiken witte
vleugels op, de dragers van meeuwenlijven
die hun portie krijsend opeisen als waren ze
de heersers van de lucht.…
Hier woon ik dus
gedicht
4.1 met 11 stemmen
8.627 je koffie
't Is stil
Zag mezelf liggen
Een dode merel op het tuinpad
Kon overal heen
Dwars door de muren
Met melk
Ben naar het kerkhof gegaan
Daar kom ik te liggen
Achter die twee eiken
Naast onze teerbeminde
Diepbetreurde Adriaan de Groot
En de heg
Alleen je botten
De rest heb je nodig
Voor het spinnen van je vleugels…
Drenthe
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
709 Ik zak neer tegen een grote zwerfkei, zitgenietend
gewoon van alle rust en stilte van dit wonderland
een vlinder zet zich op mijn knie knipogend en
met de grote vlekken op zijn vleugels zonzoekend...
bijengezoem rond mijn hoofd .... rustgevend
daarmee bevestigend wat ik voel...…
schepen van hout
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 zeilen rennen vol langs touwen
gehesen ontluikend op de wind
vleugels van ganzen die opstijgen
eenmaal de haven verlaten verdwijnt
het land met klaagzang van meeuwen
die boven het wijde zog zweven
na het vertrek niet rijker noch wijzer
de harten gebonden in de lijven van
schepen van hout en mannen van ijzer
het dek rijst op een golf de houten…
- Slapende stenen engel -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
784 verloren hangt de mooiste stenen vleugel
droevig koud op modderige aarde neer
hoor de wind buiten in stilte ritselen
tussen alle groene bladeren,
vastbeslotenheid
mijn bijzondere engel..…
dag vlinder wildeman
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
725 en daarom
waar de regenboog kameleont
in jouw sneeuwwitgouden vleugels
die jou vlinderen
van hier naar de overkant
de eeuwige bloemenzee
ruist fluisterend
- maar krachtig welgemeend -
uit het aardse bloemenbed
door jou geliefd
en hartstochtelijk gemind
onze groet
dag vlinder wildeman
dag vlinder wildeman
ooit
ooit komen wij jou…