Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

Afscheid in de mist

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 578
(Ieder) verloren in (eigen) gedachten, niets ziend, lopend in het duister, merken we enkel dat de mist ons haar bevochtigd. Naast het pad vangen bomen mist in druppels, druppels die het gras onder hen tegemoet treden, onderweg vriendschap sluitend met de bladeren en samen als kinderen tikkertje spelen.…

Breekbaar recht

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
Wie niet beschermt, loopt met gesloten gebed, En ziet de vrijheid langzaam in duister zinken. Bewaar de rechten, draag ze als fakkel voort, Laat licht ontbranden waar duisternis regeert. Want wie het recht uit handen geeft, ontdoet, De wereld van het evenwicht dat leven eert.…
CB9 januari 2025Lees meer >

Als de lotus zich opent

netgedicht
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 604
Haar reis is een pad naar vrede, een weg naar het oneindige, waar wijsheid groeit, het duister voorgoed vervaagt en het licht zich openbaart.…
CB7 maart 2025Lees meer >

Diagnose: Labyrint der Groten

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 437
Beste denker der duistere kamers, uw brein is een archief van ongelezen echo’s, elk hoofdstuk een spiraal van schaduwambtenaren die uw gedachten stempelen afgekeurd (De inktvlekken op mijn muur zijn geen test meer— zij worden poorten naar uw rijk van traag beton, waar deuren groeien als tanden, en de klokken hun wijzers verliezen…

Half oogst, 15 augustus, OLV Hemelvaart

netgedicht
4.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 874
Ouder zaad wacht op de winterdoortocht Zwaluwen zijn nog in het land hun laatste broedsels komen nu buiten later trekken ze samen naar 't warme Zuiden vanuit oude gebruiken Schoolboeken worden aangeschaft duister staat aan de deur bladeren vervormen, verarmen, vervellen, komende herfstkleuren dwarrelen dan neer Dit gedicht wordt nu gesloten…
arensoog3 augustus 2025Lees meer >

Prestatiedrang

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 480
Moeders hoop, een fluistering in het duister, “Doe beter, klim hoger, je kansen zijn geteld.” Maar cijfers knarsen als molenstenen in je hoofd, en het systeem maalt zonder mededogen verder. Intelligentie als munt, aan regels onderworpen, een meetlat in de rug, steekt dieper dan gemeten wordt.…

De smalle marge

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 207
Maar kijk ik door de lens van de intentie, dan tast mijn blik het duister van de daad: was daar de wil om grenzen te doorbreken, of enkel nood die geen uitwegen had? Zonde schuilt waar het licht ontbreekt, niet slechts in wat de handen hebben gedaan; wanneer de liefde tot het uiterste dwingt, kan iets van goedheid toch blijven bestaan.…

Luchtige dromen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 381
Het duister der avond verzacht wat door dagen niet is te dragen, daar hoor je nog de oude vragen onder het ademen van de nacht. Soms komt het gevoel terug in luchtige dromen.…

De oogst

poëzie
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.883
Zie... maar in 't nachtlijk duister Verflauwt zijn beeld, verdwijnt in 't ver verschiet; Zijn korts zo juichend zegelied Sterft weg in nauwlijk hoorbaar spookgefluister. 't Was Oogsttijd.…

Boys from brazil

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 405
Reactie op 'de simpele cirkel van het eenvoudige leven' door Judith van Zoomeren * Maar wie zijn wij humanoid op de rok van 't zich almaar uitdijend heelal Mens is geen abstractum elk mens is uniek wat zou het saai zijn the girls all alike, like the boys from brazil Klonen en avatars zijn geen iconen life is for learning…
Quisque13 januari 2026Lees meer >

De herders en het kind

netgedicht
2.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.373
O zoete kind, dat in Betlehem kwam, wij zijn slechts herders-- "Ziet, ik ben het Lam" Blinkende zijn ons de eng'len verschenen 't duister kromp weg voor hun licht Maar toen hun zingende vluchten verdwenen viel zwart de nacht om ons dicht O, stralend kind, dat ons lokte van ver wij staan in 't donker.…

Tijd voor een gedicht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.882
mijn baan bepaalde hoe je gericht door mijn buskruit maalde van mijn lach naar mijn oor het mes doorhaalde Ik schrijf niet uit verdriet maar ik kan het niet laten inktwolken aan te stippen tot zwarte gaten je naam zuur te laten druppelen op zompige straten De blik in je ogen doet de zon op mijn ziel dalen tot je licht verdwaald in het duister…
wiron9 oktober 2005Lees meer >

Tijd voor een Gedicht

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.973
mijn baan bepaalde hoe je gericht door mijn buskruit maalde van mijn lach naar mijn oor het mes doorhaalde Ik schrijf niet uit verdriet maar ik kan het niet laten inktwolken aan te stippen tot zwarte gaten je naam zuur te laten druppelen op zompige straten De blik in je ogen doet de zon op mijn ziel dalen tot je licht verdwaald in het duister…
wiron9 oktober 2005Lees meer >

Verboden terrein

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 987
Het duister sluit zich voor de rust Gedachtenloos naar ik tracht Het geweten wordt gesust Ik ben klaar voor de nacht Ik fluister mezelf tegenstrijdigheden in De hele dag vliegt aan me voorbij Klaarwakker, wat heeft het allemaal voor zin Met dicht geknepen ogen draai ik me op mijn zij Te vermoeid om de slaap te vatten De gedachten slopen…
D.R. Korthof27 december 2005Lees meer >

Het traagste zien der dingen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 632
En als een kind van het heelal wil ik de vervaarlijkste smart van het diepste oogzwart in een flesje bewaren, maar eigenlijk zou ik het zoete duister liefst het verre zicht onthouden, want als de nacht dan komt droomt het wezen der wezens niet over al teveel duidelijkheid, want weet je, plichtmatig wil ik mijn oog wel eens verblinden…

Klokken in 't avondgrauw

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.128
de klokken, hoog verloren in het duister, de klokken van ellende en dood,... de klokken!...…

We rijden samen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.269
nijd gevangen strijdlust, zo scherp en kil bedruipt de plek als snerpend krijt zijn metgezel staat onbewogen die hem verbindt met vaste grond zonder angst, vol mededogen vriendelijk briesend, manen blond wie is hij, vraagt mijn loden brein dan heft hij hoog zijn zwaard en slaat ik beef, het handvat brandt van pijn en zie nog net zijn duister…

Licht werk in het donker?

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.584
Het bleef maar duister aan het zwerk. De tijd stond stil. Wél holde de dief. Hij deed tijdrovend werk, daar hij horloges rolde. Het rennen duurde lang, zodat hij buitem adem raakte. Het harde werken werd-ie zat: de zakkenroller staakte. Hij liep niet meer: hij deed geen pas. De man was uitgehold en kreeg vervroegd pensioen.…
Aubrey20 januari 2007Lees meer >

Mijmering op rijm

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 931
wetten Al is hij in gebruik een kunst met blijken Een diep begrip eenvoudig te besmetten Op golven die de luchtkritiek verrijken Een eerlijk woord wordt letterlijk verwezen Naar marginale speelterreinen en de Geronnen regels worden slecht gelezen Opzij geschoven, zwakjes, onder ede Een ieder spreekt, een ieder wil begrijpen Maar vrijwel duistere…

De Morgenstond

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.330
Gij wacht niet als ik open doe, Maar dringt ten eerste mild'lijk toe; Ja, eer ik kom t'ontsluiten, En nog in 't nare duister zij, Zo staat en wacht gij al na mij, Voor toegeloken ruiten.…

Nachtlied

poëzie
2.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.568
En, onbewust Waar alles rust Het huis, het dorp, in duister Strek ik de biddende armen uit En kus, als kuste ik U mijn bruid, Der heil’ge starren luister. II De vleermuis zwingt om ‘t donker huis, Ik moet mijn venster sluiten Reeds menig vlinder op de vlam Van nachtlijk licht naar binnen kwam Of gonsde voor de ruiten.…

Duel

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
Zij reikte mij haar hand en leidde mij langs tweemaal zeven paden, door het duister en het licht. Ik keek terug op een pad van ingehouden tranen, van geluk en van verdriet, nooit doorleefde passie, als een kamerplant verdord, oh levenden vergeet deze les toch niet... III.…

Mieren

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 643
miljoenen soldaten en steden bombarderen tot rokende gaten moeders die wenen om zonen die nodeloos stierven ik maak er een eind aan, weiger nog verder aan te klieren De bijeen gekomen Presidenten die schrokken reageerden zeer afkeurend, was dat niet aan hen zij bestuurders van grote gebieden door hen beheerd er werd snel gesmoesd en een duister…
Ivan Grud6 augustus 2009Lees meer >

Avondwolk

poëzie
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.245
Aan het loden gevang ontsneld zij is; gevleugeld, Oer-oud gedierte gelijk, dat onbeteugeld Bemorste haar eigene krop, Zo stevent zij bloederig op, In duister gestriem, als van snavel, Verpluizende rafel na rafel Van veren, van geel en rood, Van vlambeeld en vlam-genoot.…

- Opgesloten leed -

netgedicht
4.5 met 64 stemmen aantal keer bekeken 1.137
Gebaren gevuld met korte woorden, verwijten met haast dodelijke stilte, versterkt met intensiteit, ditmaal nood, melancholie van duister wreed in dood. Beelden, ervaring wil nog lang blijven. Duizenden mensen lopen in een lange rij, zonder enige hoop ooit leven in ruil voor hun geinvestereed verdriet te zien.…

Mijn rug is recht en zal niet breken

gedicht
2.1 met 43 stemmen aantal keer bekeken 15.225
iglo die je in driedelig pinguïnpak de gouden visstickstaven op zilveren schalen bracht en hoewel ik jouw tegenpool was vond ik niet wat jij vond dat ons samenzijn schots en scheef trok verlangde ik enkel jouw glanzende huid in mijn villa kakelbont zocht jij de rest van de wereld met jeugdig ongeduld vertrok jij en belandde alweer snel in het duister…

Verslag

hartenkreet
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 909
Poëzie, proza, 'n netgedicht, 'n vers of 'n limerick, voor velen te moeilijk te onbekend te duister te dark. J.VAN DE VONDEL en..W.BILDERDIJK, die namen kent men alleen van het PARK! Is dichten voor dichters, hun ziel in 'n boekje, voor een ander niet meer dan een tekst op een koekje.…

rust in de daadkracht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 664
weeromstuit het lag te stuiptrekken om een reden van bestaan met het mes op de keel mijn mond spaarde ik uit aan mijn vijf paar handen het schaduwspel van het woord dat zich door de kieren stouwde vouwde zich om de gedoodverfde ruimte en baarde daar het inktzwarte silhouet van een verdwaalde intentie de honden schreven hun namen in die duistere…

Boezemkamer.

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 489
Een tocht door de verveloze vensters van mijn wereld, ik ging op stap door een duistere nacht, jouw schaduw ontsnapte op z’n lemen voeten, was ik benieuwd voor welke dwangmatig macht ik moest boeten, in welk nieuw gesponnen web ik strand.…
pama20 april 2011Lees meer >

Terzinen

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.330
en tot een korte poos geluk maar zijn verkozen, zolang als wast de jonge zomer-maan, tot als de ochtend schuchtert over landen we als bleke vreemden naast elkander staan, en tevergeefs het machteloos gebaar der handen nog wat te redden van wat is geweest, dat het door laat're dagen zacht mag branden, een lichte lamp voor wie het duister…
Jan Campert9 augustus 2011Lees meer >