4425 resultaten.
Afrikaans drama
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.462 hoe zij wegtrekken
windgedreven
donker op wit
enkel of in groep
beelden werpend
tegen het gewelf van hemel
spoorloos oplossend
tussen ’t dagdagelijkse
uit onmacht geboren
’s morgens vroeg
op ’t Congolese land
bloed onder hun voeten
in ’t eerste licht
hand in hand
gaan zij per twee
gingen duizenden, miljoenen
over land en zee
balans…
Waar tekst eindigt, stilte komt.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
449 schreef ik het op
telkens weer bleef het machteloos,
daarna veranderde het in stroop
langdradig, uitgetrokken scoop,
een ontdooide regenpijp, een
zinkende boot, kurk onttrokken aan
de schoot van tijd, dan is er weer hoop,
als die aanmeert zal ik je roepen,
en het tij gekeerd om naar
de juiste klank te gissen, blijven
teksten voor de voeten…
Diep in mijn leven is een heiligdom
poëzie
2.5 met 12 stemmen
4.545 als Uw beider zoete
Naam door mijn ziel gaat, voel ik als gemis
Mijn liefde, en dan naderen mijn voeten
Het heiligste, dat in mijn leven is.…
Bospad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
605 De dagelijkse voeten
dwalen, reizen af
naar ondoorgrondelijke wegen
daar in de verte, intimiteit verlegen
buigen de bomen weerbarstig tussen
de spanning van emotie
en frustratie, de stille winddag
neemt bijna afscheid
loopt over het oude bospad
van het duistere nachtwoud
het grote bos nabij de stad
grote nachtuilen roepen
van onrust…
Plu
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
515 Hoe dicht mag ik bij haar komen
zonder dat de regen me doorweekt,
zonder dat de regels van de gepaste afstand
door mijn natte voeten worden betreden?
Was zij mijn lief maar,
dan had de plu plaats gemaakt voor een vrolijke
omhelzing en hadden we het geplens
lachend aan ons voorbij laten gaan.
Konden we samen innig droog staan.…
beleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 zilverwit
het schelpenpad langs
zwart en groen geblokte
vlakke verten
en kent geen tijd
twee zwaluwen
breken de ruimte
maken me nietig
onder de blauwe koepel
van oneindigheid
waarin de grutto roept
en de wulp haar snavel krult
in hun –nu- is eeuwigheid
over de grenzen
van de tijd
kronkelt mijn levenspad
tastend vinden mijn voeten…
Voorjaar
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.083 De hemel zelve, in oneindigheid
Staat hij luid ademend over de aard’ gebogen
En voelt de voeten van de sterren gaan,
Tussen de wolkenvodden om zijn lijf.
Hij wentelt zich en met hem wentelt om
De atmosfeer, luidkeels; aarde en sterren
Omarmen zich en worden van één lichaam,
Het sterrengoudzand in de aarde dringt.…
Wolven huilen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
739 het hart smeekt
tranen paarlen
wolven huilen
naar de maan
de vrouw buigt
haar moede armen
hangen neer
haar ogen droef
maar droog
haar voeten blaren
bloed doorweekt
de raaf strijkt neer
plukt aan zijn zwarte veren
wijl haar ogen zoeken
glinsteren de zijne
met een geheimzinnige
mysterieuze glimlach
in een vleugje
van de wind
dan…
Als een troost zoekt
netgedicht
4.0 met 39 stemmen
1.416 ik traande de
wereld tot stilstand
voeten kleefden
aan zand en mieren
toen ik de waas zag van gras
in groen gespreid
door wimpers henen
langs randen van ogende bossen
en ik
gedachten moest vangen
in volgorde van ruimte en
gevoel
de benen stramden
terwijl ribben deden schudden
en de buik jaagde
achter diepten
leegblazend tot…
op zee gedragen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
525 De zee
is een lange lijn
die uithaalt
naar de wereld
van mensen
het krult er
onder boze deiningen
van dingen
die we niet kennen
golven
komen van andere planeten
onder ons voeten
over de kim
en nog vele einders verder weg
zoals ik
met mijn linkerhand
geen raad weet
hoe die moet schrijven
draag ik iedere kustlijn
op mijn rechterpalm…
Gedragen door een fluistering
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
553 sloffend
haar schouders
alsof ingezakt
in haar doffe haren
de stemmen
van duizenden mensen geplakt
over niet willen deugen
over anders zijn
de echo van vader zijn stem
“stom geboren nooit iets bijgeleerd”
weerklonk in de diepte
van haar zijn
tot het moment
dat zij die steen verlegde
kracht in zich voelde stromen
alsof de wind
haar voeten…
Reisverslag
gedicht
2.1 met 28 stemmen
18.932 het neerzetten van een achteloze voet
in een andere richting, daar
begint het mee, gevolgd door
het voorbijzetten van de tweede (vleeszool in
bestoven schoen), de volgende
stappen en stappen; arm in de lucht, hier zwaait
wat ginds werd opgeworpen en verderop
zal worden opgevangen ('pakken
wat je pakken kan'); gezwind ben je
op weg gegaan,…
Nostalgia
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
534 herinneringen fluisteren
doen haren krullen
handen wat meer dooradert
vertellen het eigen verhaal
over zorgen, vasthouden en strelen
liefhebben en werken
dromerige ogen kijken
achter brillenglazen
al zijn beide voeten
wel stevig geaard
vrouw moeder oma
oma moeder vrouw
ooit waren er alleen
de wereld en de maan,
en de geur van hem…
Dante (Inferno 1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Gloeiende kolen branden door mijn leden
mijn gedachten worden met vuur geblust
mijn lichaam weert elke druppel water
handen tasten gloeiend ijzer
ogen kijken in verblindend licht
en voeten dansen op rode platen
van sulfer en vloeibaar glas.…
Spiegelglad
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
587 aarzelend zet ze haar voeten neer
ze voelt ze wegglijden
een stevige arm
behoedt haar
voor vallen
in haar hoofd malen
gedachten en woorden
plus vergeten herinneringen
die zich een weg
naar haar hart banen
wat heeft wijsheid
te maken
met wat ze nu voelt
de weg van nee
is juist die
van de minste weerstand
zal ze nog eenmaal
klauteren…
al eeuwen lang de seizoenen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
533 zomer
en streel de grond waarop het groeit
de aarde voren dieper
ik hoor hier alle wortels groeien
maai me in de rijpheid van het graan
ik aai de stoppels die blijven staan
en bevries en verstil gedwongen
door de ijzige winterring
het rijp smelt in het ontluikend licht
ik ben in de hand van de zaaier
en ontkiem draaf met blote voeten…
rijk dorp
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
672 mijn mooi Drentsch dorp
karakteristiek op ansichtkaarten
met rieten daken, glorieuze eiken
lommerrijk decor
bestendige beloften
als wasgoed aan de lijn
beschermd gezicht, sindskort domein
van "nieuwe rijken"
voor de niet zo welgestelde
verbeeldt dit plaatje
een vervlogen tijd
van voeten om de haard
bij moeke die de appels
van de pluk…
GRENSGEVAL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 ik deed een stap en nog een stap
we waren zo dichtbij
mijn hand nog hier en die van jou
een smeken een gebaar
mijn voeten schoven naar je toe
ik raakte al de paal
het rood en wit van hé kijk uit
hier is de grens hier houdt het op
aarzelend bleef ik staan
jij deed een stap en nog een stap
we waren zo dichtbij
jouw hand nog daar en die van…
roveraar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
477 stamelende woordjes vol lievigs
dat je grote Vikinglijf
zo omzichtig mijn kleine feestheid omknelsde
dat je gretig zuipende lippen
zo behoedzaam mijn mond aftastten
en me vertintelden met verkennende kussen
ben in tastige wondering
dat je je ruige begeerte
zo hoffelijk aanbood
en je zinnelijke minnevoorspelling
zo verlegen aan mijn voeten…
Kijkdagen veiling
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
838 Beneden hoor je
het gestommel
van al die voeten
boven het plafond.
Wanneer je buiten
je pas inhoudt,
nog even omkijkt
zie je het uitzicht
van waar je binnen
voor het oorlogsglas
te dromen stond.…
bloedmooie wervelstorm
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.260 Woest komt ze langs je stormen
Haar lange haren vliegen om haar hoofd als
de wind die de bladeren van
takjes af wil rukken
Hoed je, ze
buldert recht op je af met
lange, enorm lange benen (eindeloos lang)
die zo snel gaan dat ze wazig worden
Elke jongen die een poging waagt
wordt onder de voet gelopen door
deze bloedmooie wervelstorm…
en zo wil ik zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
739 Ik wil de voeten in het zand steken
het warme zoute water van de zee
in golven over me heen laten spoelen
fietsen wil ik door de duinen
met de neus in de wind
of in een bootje dobberen
en dan dronken zijn van Liefde
en alles vergeten behalve nu.…
zeilmeisje
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
543 verzengt zich mijn denken
doelloos in het kroos
een doorweekte tennisbal
de eenzame tocht door het bos
schenkt mij geen vreugde vandaag
toch / reken ik
op een nieuwe golf van genoegens
toch / geloof ik
in een wind die alles verwaaid
toch / blijf ik overtuigd
van de hardnekkigheid van geluk
ondertussen / zijg ik neer op een stronk
voeten…
Ik zou er nog maar eens over nadenken.
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
675 kunnen aanraken
in de eerste schemering
Met Blauwe gaaien,
die in hun lavendelkleed
boven ons in de lucht wervelen
En onder de Paardenkastanjes
zullen we de kievitsbloemen vinden,
die hun kelken openen, speciaal voor jou
en wanneer je dat maar wilt
Wij zullen er lopen, hand in hand
en ik zal je haren strelen, je aanbidden
en je voeten…
Wandeling door,,,
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.197 Ik heb een wandeling gemaakt
waar ik herinneringen tegenkwam
de één wat mooier dan de ander
maar die ik in mijn hart meenam
Een paadje met afgebrokkelde randen
waar ik meer dan eens mijn voet verzwikte
omdat ik nooit toegaf aan "niet kunnen"
en het elke keer gewoon wéér flikte
Waaróm zou ik niet op dat randje lopen
ik was toch goed…
Opa
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.067 Zijn oude hond rust aan zijn voeten,
heft zijn kop omhoog en likt zijn handen,
alsof ook hij haar mist, zo lijkt het.
'Kom jongen, we gaan naar binnen',
ze staan langzaam op en lopen richting huis,
nog even, een laatste keer kijkt hij om...…
Dijkzicht tussen Het Sas en Kattendijke
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 mijn voeten beklimmen de trap
door de dijkenbouwer ontworpen om te schouwen
mijn neus vangt zilte geuren
boven ontrolt zich het landschap 360 graden wijd.
vóór mij laat de teruggetrokken Oosterschelde
zijn zilveren plasjes oplichten in de zon
met glibberig groen wier bekleed beton
ligt er eeuwenoud te worden.…
roze driehoek terwijl het mica had moeten zijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 footprint in dat hoofd
of een butterflykiss
De muur is bebloed
met mijn gezichtsafdruk
zelfs de plint kleurt rood
draden langs de muur
ééntje spant zichzelf
te slap om nog te dienen
als een reminder of hell once was
Naar buiten dan maar
open ik die klemmende deur
schreeuwen tegen de zee
een scheerlijn doorklieft mijn gezicht
en mijn voeten…
gedachtegang - duogedicht met Hilly Nicolay
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
659 open
durf weer te kijken naar het blauw
en vlieg als een hoge zwaluw
die scherend langs de hemelbaan
zonnestralen verzamelt tegen winterkou
zie de bloesemwind
hoe ze haar kleurigheid
soms in diepe zuchten
vol fier, maar liefderijk
over de aarde spreidt
kom wacht niet langer
en geef het leven een hand
er staat iemand met natte voeten…
Het woud
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.496 Des ochtends komt uw hemelse bespeler,
Uw organist, uw goudenklankuitdeler, —
Zijn voet aanraakt uw donkerend pedaal,
Zijn vingers zijn op dansende lichtstraal,
Hij loopt met trillers langs uw stammendos,
En uit uw takken breekt verrukking los.…