Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

WONINGWENS

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 634
De hechte stenen van het knusse kasteel slaken wellicht zuchten vol geheimenis uit een stille, nimmer verstane keel: "Wat wij omsluiten heeft gebeurtenis, klein, onvermeld, maar onnoemelijk veel, dat dikke schriften vullen waardig is."…
Han Messie14 oktober 2024Lees meer >

GEVLEI LOERT EN VLUCHT

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 574
Tenslotte word ik met stille moed omkranst, ben bevrijd van de verraderlijke klem. Een vlammetje in de verte trilt en danst. Zij zweeft voort, wijst de weg naar Bethlehem, waar 't leven om Jezus' kribbe glanst: voorbode van het Nieuw Jeruzalem.…
Han Messie5 december 2024Lees meer >

WIE VRAAGT?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
Een kleine vlam met onblusbare kracht brandt in menig liefhebbend vrouwenhart, wil graag oplaaien, maar bij stille smart blijft ze bescheiden, geduldig en wacht... Dat nietige vuurtje siddert en lacht, wanneer een man nadert, versterkt en tart de vrouw, waarin het woont. Wellicht benard voelt de verliefde zich. Wat wordt betracht?…
Han Messie21 december 2024Lees meer >

Hout alleen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Een boom ben ik in hout alleen te ver van het bos de witte port en jonge kaas en elf rode rozen in een zwarte vaas het stille uitzicht over de rivier we zijn nooit uit elkaar geweest jouw grappen leven verder, veel verder dan in het duisteren van mijn sombere geest de muze gloort innovatief door een lichttunnel een oude messias heeft…

Ruisende bossen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 436
Gedichten zijn geen fluistergalerijen Waar enkel stilte heerst en zoete dromen Slechts bossen ruisen, als zoemende bijen Doch wie goed luistert hoort soms meer dan bomen De moerbeitoppen ruischten;’ God ging voorbij; Neen, niet voorbij, hij toefde; wist wat ik behoefde, sprak tot mij den stillen nacht; Gedachten die mij kwelden, Vervolgden…
Maxim11 april 2025Lees meer >

Wat ik tegenkwam 9

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 749
Mijn benen liepen wel Mijn maag verlangde naar huis om te eten Mijn ogen zagen het stille schijnende water waarop kroos de kastanjeblaren waren droog en zo broos Mijn oren hoorden de kinderen op de speelplaats Een dikke hond kwam ik tegen daarachter een vrouw Ik hoorde ons groeten Mijn ogen zagen iemand die zich over het water…
Ralameimaar26 augustus 2025Lees meer >

Waarheid of macht

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 292
Het gerecht zoekt stille gronden, waar feiten in dossiers verblijven. Getuigenissen, zwart op wit, waar waarheid moet beklijven. De politiek spreekt met vele tongen, in beloftes, mist en pracht. Woorden draaien rond belangen, het spel van invloed en van macht. De rechter straft de leugenaar, de wet is streng en klaar.…
Johny Donovan24 september 2025Lees meer >

De schaduw van de bomen

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 585
Nu in het donker niemand op iemand wacht oefeningen in geduld bedolven raken onder de hemel Atlas’ schouders breken iemand in de verte Handels’ Largo zingt welt een stille traan in ons op.…
J.Bakx19 november 2025Lees meer >

Nagelbijten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 346
Niet uit angst, niet uit drift, maar uit een onstilbaar verlangen dat niets kan stillen. Elke beet een echo van verloren tijd, elke splinter een herinnering aan woorden die nooit klonken, aan liefde die ik altijd miste.…
Nathan9 december 2025Lees meer >

De Tempel van Verraad

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 412
Kinderen, vertrouwend, in stilte gekneveld, door mannen die spreken van goddelijke macht, maar hun lust is een gevangenis, een gruwelijke keten, die huidskleur en tranen verandert in stille schreeuwen. Leiders zwijgen, sluipen in de gangen, draaien de sleutel, verbergen het bloed.…

Wintel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 324
Maagdelijk puur, frisse winterkou, vlokjes poedergeluk uit de hemel De witte deken van sneeuw, keer op keer bruut vernederd Overheen gelopen, schoenafdrukken als stille getuigen, gele slushpuppies als onbeschaamde schandvlekken van hondjes en kornuiten Grote poppen, kleine poppen, ooit wit, langzaam smerig Strak natuurijs, maar wakken op de…

Ware weelde

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 438
Geen dure spullen die je leven vullen, maar dromen die de stille uren hullen. Wie vrede vindt en even stil kan staan, zonder de druk om altijd door te gaan, die draagt de schat waarvoor geen mens kan sparen: het simpele geluk van het gewone ervaren. Maar de grootste weelde die een mens behoort, is een gezond gestel dat nimmer stoort.…

Metamorfose

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 357
Langzaam ontwaak je Als een kind dat de wereld nog ontdekken mag doorbreek je stille stilte in het hier en nu Onbevangen, met diep verlangen sta je op spreek je uit Kijk je, zoals je niet eerder zag Luister je, zoals je niet eerder hoorde Vogels zingen Melodieus, mysterieus een levenslied, liefdeslied Je neuriet, als niemand je ziet…

Blauwe Morgen

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 297
Geen woorden verstoren de fragiele stilte, alleen het licht op haar gezicht – een moment gevangen tussen twee ademhalingen, een stille, moeiteloze gratie.…

Voorwaardelijk bestaan

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 302
Boven de rand waar geen paden meer gaan blijft iets achter dat niet kan vergaan geen stem die vraagt geen hand die weegt alleen wat ademt zonder dat het beweegt een zachte vacht tegen een koude steen geen prijs,geen reden geen moeten,geen tijd alleen een blijven een stille nabijheid beneden woelt het meten en meer, geven en…

WITE MAR

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 188
Wentelingen gaan razend snel, dan weer traag, willen het stille bestaan opbeuren, dat wellicht in 't verborgene zal treuren om zorg en onzekerheid van vandaag. Vloeiend verdwijnt warme schittering. Kikkers en salamanders laten hun strijd, zoeken een modderbed voor overwintering. Het verharde ven is tot dragen bereid.…

Zomer in het asfaltwoud

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 269
een gehavende havenstad leven zij somber tussen het beton en grijze stenen zoekt groen een broos bestaan de zwoele wind proeft zilt en zwaar oude muren slaan een warme nevel neer wortels klauwen in diepe grond breken door de asfaltlaag heen de haven slaapt, een fabriek staat stil het groen zal de grauwe stad raken gedreven door een stille…

Wat rijkdom niet kan kopen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 137
Een sterk gestel is een stille rijkdom, de kracht om te bewegen, de ruimte om te ademen, de verwondering om te zien wat dichtbij gebleven is. Maar dieper nog is de rijkdom van een geest die niet verhardt, die in verlies iets bewaart van liefde en herinnering, en dankbaar blijft voor wat er is.…

Butlers

gedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 637
zij dienden elkaar zonder woorden butlers in een huis van huid hij kende de kamers van het zwijgen wist waar verlangen schuilt zij droegen elkaars kleine dagen de jas, het verdriet, de stille last alsof de liefde had geleerd dat nabijheid nergens haastig past soms boog hij dieper dan durfde soms knielde hij voor wat brak in het…
Silann Nara31 augustus 2026Lees meer >

bij een open maan

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 38
Eirôn en Alazôn leefden onder het schuine dak van stille woorden. Híj begon – in een opwelling?…

Kerkhof van de kleine vlaggen

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 38
Hoe vreemd is de menselijke aard: we koesteren het leven in onze handen, zien het opgroeien, om vervolgens onze eigen kinderen uit handen te geven aan de stille wreedheid van andermans hoogmoed. Een kind wordt geboren onder een vlag, maar geen enkel kind wordt geboren om voor een vlag te sterven.…

Onder oude rivieren

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 30
Het landschap schildert vurig littekens, oude scheuren in de ruwe vergankelijkheid van een onverbiddelijke tijd oude rivieren vertellen eigen verhalen gekerfd door zon, wind en jaren stille, maar krachtige monumenten voor alles wat ooit was en nog zal zijn en diep daaronder buiten het bereik van het licht leeft een andere taal ze lezen…

Nachtelijke Spiegeling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 9
De wind strekt koud zijn hand langs stille lanen, waar lantaarns bleek hun laatste ogen slaan. Een schim van gisteren komt traag voorbijgedaan, gevangen in het web van eigen tranen.…

Nacht

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.043
Duisternis sluit zich voor mijn ogen Terwijl de wijzer richting twaalf sluipt Ik wen langzaam aan het donker Schaduwen tekenen zich af Ik duw mijn handen tegen mijn oren Om hun stemmen niet te horen fluisteren Vingers verkrampen en angst overheerst Bang om te verliezen wat het daglicht zag Ze bewegen achter de meubels Raken me aan in mijn…
ToothFairy28 augustus 2005Lees meer >

Thebe

gedicht
3.7 met 52 stemmen aantal keer bekeken 51.345
Totdat mijn voeten op u stuitten: uit een volslagen duisternis zag ik uw ogen opensplijten; uw handen, die ik niet kon tillen, voelde ik langs het leven strelen, dat in mij sloeg; uw mond, in dood verholen, vroeg. Een taal waarvoor geen teken is in dit heelal, verstond ik voor de laatste maal.…

verdriet

hartenkreet
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.106
overheersend moe Man met de spreekwoordelijke houten hamer Dreunt op hersenpan Duizenden bakstenen Hangen met touwtjes Omlaag aan wimpers Krampachtige kaken Stijf en onverzettelijk Schieten vonken van kiezen Slaap valt aan, trekt zich terug En beukt met hernieuwde kracht Tegen het heftig tegenspartelende lichaam Overwinnen De duisternis…
JvB1 oktober 2002Lees meer >

Kom terug

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.638
Laat me niet sterven, alleen, in diepe duisternis. Schenk me de stralen van jouw lach, de honing van jouw kus, het fluweel van je stem. de diamanten die in jouw ogen schitteren... Laat me weer lachen, slapen, dromen, hopen, leven, samen met jou, mijn liefste, alleen met jou...…
Lena25 augustus 2004Lees meer >

ARMAGEDDON

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 851
in paniek als nestverstoorde mieren door en langs elkaar heen redeloos radeloos al hun kennis al hun wetenschap het helpt niet heeft niet geholpen de aarde rilt beeft kookt land overstroomt door alles verwoestend water verdwijnt onder alles vernietigend vuur van aarde wolken van as verduisteren de zon de wereld in ijskoude duisternis…
M.A Romers27 oktober 2005Lees meer >

Ook waanzinnige dichters worden ouder (een Odyssee)

netgedicht
4.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 959
Roerloos wachten hier de schepen aan de rand van zekerheid, Stom en Doof zijn mijn bemanning Duisternis heerst in mijn hoofd. Op de looplank naar de verte draai ik mij nog één keer om naar het eiland waar ik woonde en de vrouw die ik verlaat.…

Melancholie

netgedicht
4.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.116
De oranjegele straatlantaarn fascineert mij Hij schijnt drie kanten op een beetje vier De straat glanst door asfalt onder regen Ik kijk door de struiken en zie de romantiek Daarvoor mijn tuin in duisternis wat wil je Ik heb het lamplicht welwillend uitgedaan Zodat het schijnsel mij in al zijn volheid Met stralen rondom verlichtend kan beslaan…
Rikus Kiers22 februari 2007Lees meer >