5775 resultaten.
WONINGWENS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 De hechte stenen van het knusse kasteel
slaken wellicht zuchten vol geheimenis
uit een stille, nimmer verstane keel:
"Wat wij omsluiten heeft gebeurtenis,
klein, onvermeld, maar onnoemelijk veel,
dat dikke schriften vullen waardig is."…
GEVLEI LOERT EN VLUCHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Tenslotte word ik met stille moed omkranst,
ben bevrijd van de verraderlijke klem.
Een vlammetje in de verte trilt en danst.
Zij zweeft voort, wijst de weg naar Bethlehem,
waar 't leven om Jezus' kribbe glanst:
voorbode van het Nieuw Jeruzalem.…
WIE VRAAGT?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Een kleine vlam met onblusbare kracht
brandt in menig liefhebbend vrouwenhart,
wil graag oplaaien, maar bij stille smart
blijft ze bescheiden, geduldig en wacht...
Dat nietige vuurtje siddert en lacht,
wanneer een man nadert, versterkt en tart
de vrouw, waarin het woont. Wellicht benard
voelt de verliefde zich. Wat wordt betracht?…
Hout alleen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
556 Een boom ben ik
in hout alleen
te ver van het bos
de witte port en jonge kaas
en elf rode rozen in een zwarte vaas
het stille uitzicht over de rivier
we zijn nooit uit elkaar geweest
jouw grappen leven verder, veel verder
dan in het duisteren van mijn sombere geest
de muze gloort innovatief door een lichttunnel
een oude messias heeft…
Ruisende bossen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
436 Gedichten zijn geen fluistergalerijen
Waar enkel stilte heerst en
zoete dromen
Slechts bossen ruisen, als zoemende bijen
Doch wie goed luistert hoort
soms meer dan bomen
De moerbeitoppen ruischten;’
God ging voorbij;
Neen, niet voorbij, hij toefde;
wist wat ik behoefde,
sprak tot mij
den stillen nacht;
Gedachten die mij kwelden,
Vervolgden…
Wat ik tegenkwam 9
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
749 Mijn benen liepen wel
Mijn maag verlangde naar huis
om te eten
Mijn ogen zagen het
stille schijnende water
waarop kroos
de kastanjeblaren waren droog
en zo broos
Mijn oren hoorden de kinderen
op de speelplaats
Een dikke hond kwam ik tegen
daarachter een vrouw
Ik hoorde ons groeten
Mijn ogen zagen iemand die
zich over het water…
Waarheid of macht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
292 Het gerecht zoekt stille gronden,
waar feiten in dossiers verblijven.
Getuigenissen, zwart op wit,
waar waarheid moet beklijven.
De politiek spreekt met vele tongen,
in beloftes, mist en pracht.
Woorden draaien rond belangen,
het spel van invloed en van macht.
De rechter straft de leugenaar,
de wet is streng en klaar.…
De schaduw van de bomen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
585 Nu in het donker niemand op iemand wacht
oefeningen in geduld bedolven raken
onder de hemel Atlas’ schouders breken
iemand in de verte Handels’ Largo zingt
welt een stille traan in ons op.…
Nagelbijten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
346 Niet uit angst, niet uit drift,
maar uit een onstilbaar verlangen
dat niets kan stillen.
Elke beet een echo van verloren tijd,
elke splinter een herinnering
aan woorden die nooit klonken,
aan liefde die ik altijd miste.…
De Tempel van Verraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 Kinderen, vertrouwend,
in stilte gekneveld,
door mannen die spreken
van goddelijke macht,
maar hun lust is een gevangenis,
een gruwelijke keten,
die huidskleur en tranen
verandert in stille schreeuwen.
Leiders zwijgen,
sluipen in de gangen,
draaien de sleutel,
verbergen het bloed.…
Wintel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
324 Maagdelijk puur, frisse winterkou,
vlokjes poedergeluk uit de hemel
De witte deken van sneeuw,
keer op keer bruut vernederd
Overheen gelopen, schoenafdrukken als stille getuigen,
gele slushpuppies als onbeschaamde schandvlekken van hondjes en kornuiten
Grote poppen, kleine poppen, ooit wit, langzaam smerig
Strak natuurijs, maar wakken op de…
Ware weelde
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
438 Geen dure spullen die je leven vullen,
maar dromen die de stille uren hullen.
Wie vrede vindt en even stil kan staan,
zonder de druk om altijd door te gaan,
die draagt de schat waarvoor geen mens kan sparen:
het simpele geluk van het gewone ervaren.
Maar de grootste weelde die een mens behoort,
is een gezond gestel dat nimmer stoort.…
Metamorfose
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
357 Langzaam ontwaak je
Als een kind dat de wereld nog ontdekken mag
doorbreek je stille stilte in het hier en nu
Onbevangen, met diep verlangen sta je op
spreek je uit
Kijk je, zoals je niet eerder zag
Luister je, zoals je niet eerder hoorde
Vogels zingen
Melodieus, mysterieus een levenslied, liefdeslied
Je neuriet, als niemand je ziet…
Blauwe Morgen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
297 Geen woorden verstoren de fragiele stilte,
alleen het licht op haar gezicht –
een moment gevangen tussen twee ademhalingen,
een stille, moeiteloze gratie.…
Voorwaardelijk bestaan
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
302 Boven de rand waar
geen paden meer gaan
blijft iets achter
dat niet kan vergaan
geen stem die vraagt
geen hand die weegt
alleen wat ademt
zonder dat het beweegt
een zachte vacht tegen
een koude steen
geen prijs,geen reden
geen moeten,geen tijd
alleen een blijven
een stille nabijheid
beneden woelt het
meten en meer,
geven en…
WITE MAR
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
188 Wentelingen gaan razend snel, dan weer traag,
willen het stille bestaan opbeuren,
dat wellicht in 't verborgene zal treuren
om zorg en onzekerheid van vandaag.
Vloeiend verdwijnt warme schittering.
Kikkers en salamanders laten hun strijd,
zoeken een modderbed voor overwintering.
Het verharde ven is tot dragen bereid.…
Zomer in het asfaltwoud
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
269 een gehavende havenstad
leven zij somber
tussen het beton en grijze stenen
zoekt groen een broos bestaan
de zwoele wind proeft zilt en zwaar
oude muren slaan een warme nevel neer
wortels klauwen in diepe grond
breken door de asfaltlaag heen
de haven slaapt, een fabriek staat stil
het groen zal de grauwe stad raken
gedreven door een stille…
Wat rijkdom niet kan kopen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
137 Een sterk gestel is een stille rijkdom,
de kracht om te bewegen,
de ruimte om te ademen,
de verwondering om te zien
wat dichtbij gebleven is.
Maar dieper nog is de rijkdom
van een geest die niet verhardt,
die in verlies iets bewaart
van liefde en herinnering,
en dankbaar blijft voor wat er is.…
Butlers
gedicht
3.5 met 6 stemmen
637 zij dienden elkaar zonder woorden
butlers in een huis van huid
hij kende de kamers van het zwijgen
wist waar verlangen schuilt
zij droegen elkaars kleine dagen
de jas, het verdriet, de stille last
alsof de liefde had geleerd
dat nabijheid nergens haastig past
soms boog hij dieper dan durfde
soms knielde hij voor wat brak
in het…
bij een open maan
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
38 Eirôn en Alazôn leefden
onder het schuine dak
van stille woorden.
Híj begon –
in een opwelling?…
Kerkhof van de kleine vlaggen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
38 Hoe vreemd is de menselijke aard:
we koesteren het leven in onze handen,
zien het opgroeien,
om vervolgens onze eigen kinderen uit handen te geven
aan de stille wreedheid van andermans hoogmoed.
Een kind wordt geboren onder een vlag,
maar geen enkel kind
wordt geboren om voor een vlag te sterven.…
Onder oude rivieren
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
30 Het landschap schildert vurig
littekens, oude scheuren
in de ruwe vergankelijkheid
van een onverbiddelijke tijd
oude rivieren vertellen eigen verhalen
gekerfd door zon, wind en jaren
stille, maar krachtige monumenten
voor alles wat ooit was en nog zal zijn
en diep daaronder
buiten het bereik van het licht
leeft een andere taal
ze lezen…
Nachtelijke Spiegeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
9 De wind strekt koud zijn hand langs stille lanen,
waar lantaarns bleek hun laatste ogen slaan.
Een schim van gisteren komt traag voorbijgedaan,
gevangen in het web van eigen tranen.…
Nacht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.043 Duisternis sluit zich voor mijn ogen
Terwijl de wijzer richting twaalf sluipt
Ik wen langzaam aan het donker
Schaduwen tekenen zich af
Ik duw mijn handen tegen mijn oren
Om hun stemmen niet te horen fluisteren
Vingers verkrampen en angst overheerst
Bang om te verliezen wat het daglicht zag
Ze bewegen achter de meubels
Raken me aan in mijn…
Thebe
gedicht
3.7 met 52 stemmen
51.345 Totdat mijn voeten op u stuitten:
uit een volslagen duisternis
zag ik uw ogen opensplijten;
uw handen, die ik niet kon tillen,
voelde ik langs het leven strelen,
dat in mij sloeg;
uw mond, in dood verholen, vroeg.
Een taal waarvoor geen teken is
in dit heelal,
verstond ik voor de laatste maal.…
verdriet
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
4.106 overheersend moe
Man met de spreekwoordelijke houten hamer
Dreunt op hersenpan
Duizenden bakstenen
Hangen met touwtjes
Omlaag aan wimpers
Krampachtige kaken
Stijf en onverzettelijk
Schieten vonken van kiezen
Slaap valt aan, trekt zich terug
En beukt met hernieuwde kracht
Tegen het heftig tegenspartelende lichaam
Overwinnen
De duisternis…
Kom terug
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.638 Laat me niet sterven,
alleen, in diepe duisternis.
Schenk me de stralen
van jouw lach,
de honing van jouw kus,
het fluweel van je stem.
de diamanten die
in jouw ogen schitteren...
Laat me weer lachen,
slapen, dromen, hopen, leven,
samen met jou, mijn liefste,
alleen met jou...…
ARMAGEDDON
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
851 in paniek
als nestverstoorde mieren
door en langs elkaar heen
redeloos radeloos
al hun kennis
al hun wetenschap
het helpt niet
heeft niet geholpen
de aarde rilt
beeft
kookt
land
overstroomt door alles verwoestend water
verdwijnt onder alles vernietigend vuur van aarde
wolken van as verduisteren de zon
de wereld in ijskoude duisternis…
Ook waanzinnige dichters worden ouder (een Odyssee)
netgedicht
4.7 met 34 stemmen
959 Roerloos wachten hier de schepen
aan de rand van zekerheid,
Stom en Doof zijn mijn bemanning
Duisternis heerst in mijn hoofd.
Op de looplank naar de verte
draai ik mij nog één keer om
naar het eiland waar ik woonde
en de vrouw die ik verlaat.…
Melancholie
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.116 De oranjegele straatlantaarn fascineert mij
Hij schijnt drie kanten op een beetje vier
De straat glanst door asfalt onder regen
Ik kijk door de struiken en zie de romantiek
Daarvoor mijn tuin in duisternis wat wil je
Ik heb het lamplicht welwillend uitgedaan
Zodat het schijnsel mij in al zijn volheid
Met stralen rondom verlichtend kan beslaan…