Alle inzendingen over draad spinnen alsof

6269 resultaten.

Sorteren op:

Brug

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 402
jouw dromen en het landschap van jouw waanwereld toekomst scharniert met ruwe werkelijkheden machinerie van dolle economische welvaart welzijn van pure natuur in het nauw gedreven verleden rekent af met arme onschuld allemaal betalen we de hoge rekening zonder natuur is er nauwelijks welzijn de brug is wankel, door zijn elegantie alsof…

No mina

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 422
Ik heb bewondering en ook een zwak voor dichteressen, niet anonieme want namelozen daaraan heb ik lak ik luister liever naar feminine een merel zingt immers - een gansje zegt gak Soms lijkt het wel of in nomina als Hadewijd Dieke en Coseline voortekens schuilen als omina alsof ze die naam niet hoeft te verdienen Rigoletta…
Xander11 juni 2025Lees meer >

Noodweer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
Maar dan gaat de wind plots liggen, Keert de rust weer in het land, Ook houdt de regen ermee op, Lijkt wel alsof er niets is aan de hand.…

vertrouwen op mijn handen

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 506
Je vroeg me zojuist een gedicht te schrijven over jou, we waren net klaar met intensief onze lichamen tegen elkaar aanwrijven; mijn ogen konden de horizon nog niet vinden, je straalde alsof jij in hoogst eigen persoon weer daalde, terug in jouw godinnelijk lijf.…
R.E.N.S.14 september 2025Lees meer >

Proberen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 338
schreef gedichten over oorlogen en armoede en ik slechts gekleed in dunne onderbroek dronk uit de macht van mijn gewoonte een glas koude melk bij een boterkoek op een terras met uitzicht over de duinen zag ik hoe de eenzaamste mensen uitzonderlijk traag naar het strand liepen maar jij danste rond de kwetsbaarheid van een innemende natuur alsof…
mobar2 oktober 2025Lees meer >

Het beleg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 264
Laat hen maar praten, in woorden hun gelijk halen alsof we het hebben over hetzelfde, ja laat hen maar schieten, de staat zwicht niet voor geweld, bloed schrijft geen bewijzen, alleen feiten brengen waarheid aan het licht: vreemden en verwanten omsingelen ons, ze schreeuwen dreigementen en eisen, verzaken de vrede Maar wij hebben alles…
Zywa8 december 2025Lees meer >

Waar liefde tanden krijgt

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
Ik kwam met open handen, vol zon in mijn borst, en de wereld keek door mij heen alsof licht geen waarde had. Mijn ja was zacht, te zacht om tegen te leunen. Mijn liefde vloeide waar niemand dorst in had. Tot iets in mij brak — niet uit haat, maar uit trouw aan wat niet langer mocht buigen.…

Moeder

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 269
plots was de geur uit jouw sjaal verdwenen die lange tijd mijn herinneringen fris hield alsof de tijd zijn vingers had gesloten rond wat ik nooit verliezen wilde ik drukte de wol tegen mijn gezicht zocht naar een spoor van jou maar vond alleen de leegte die achterblijft wanneer een hart te lang moet missen toch draag ik jou, moeder in elke…
J.J.v.Verre26 februari 2026Lees meer >

Tussen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 356
het niet opviel niet voor de ogen van anderen niet voor de dag zij werd lichter niet als lucht maar als iets dat loslaat zonder te weten waarvan in de kamer bleef alles staan de stoel,het glas de tijd die doorging gewoon alleen zij gleed en ergens in het ritme dat niemand hoorde riep iets haar naam steeds opnieuw alsof…

De dans van een verloren zwaan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 277
Sinds jij zonk in de diepte Spreek ik met rimpels, alsof het water je stem vasthoudt. Mijn vleugels slaan nog, maar dragen mij nergens heen. Ik draai, kringen van herinnering rond mij, een sierlijke val die nooit naar overleven smaakt.…

Hij is hier niet.

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 310
Ik wilde ’t graag bewaren in ’t donkerste van gebrokenheid, luchtledigheid vergaren, roemen in de ijdelheid maar Hij is daar niet… Ik wilde ’t graag besturen, macht uit eigen kracht, bepalend mijne uren, alsof ik alles had volbracht maar Hij is daar niet… Ik zocht Hem in het aardse streven, in wat vergaat, in wat verdwijnt, in wat…

Wat nog geen woorden heeft

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.390
Je draait eromheen, maar het wijst toch de weg, alsof iets in je groeit, al vind je nog niet de uitweg. Het willen begrijpen van waarom, wat of wie soms is het niet nodig, soms is het de wil, en soms moet het gewoon. Het voelt dringend, het voelt fijn, het voelt stil.…
Sann25 april 2026Lees meer >

Muggenland

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 220
waarde van humoristische dwalingen in de ernst van het volle verstand plotseling maak jij door intense emoties van een kleine mug een grote olifant te zwaar om in de lucht te dansen met het plezier van soortgenoten te ernstig om te negeren in het dwaallicht van de achtergelaten zomeravond te laconiek om serieus te nemen we dansen alsof…

Schaduw van het niets

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 373
Het is onduidelijk wat ik in de spiegel zie maar het is beslist geen mooie vrouw het is angstaanjagend dat ik zo lelijk tijdens mijn leven ben geworden leven doe ik niet langer in de duisterschaduw van de rijke mensen, die ik zonder twijfels hypocriet noem met hun belachelijke gedrag alsof schoonheid voor een spiegel te koop is niet nadenkend…

Nasmaak

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 193
Alles kwam en ging weer weg, alsof het wist dat blijven niet nodig was. Je liet me zien, dat iets echt kan zijn zonder te blijven. Dat het mag oplichten, even, en verdwijnen. Nu het stil wordt, voel ik het terugkomen. Niet als smaak, maar als iets zachts achter in mijn mond.…

Eenduidig

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 324
soms noem ik het herinnering maar meestal gewoon sleur want ook ik bewaar een spoor van wie ik ben geweest in kasten,laden, in alles wat verdween het meest de horder stapelt verder tot alles nauwer wordt ik houd nog ruimte over, een tafel licht, ruimte voor mijn bord maar soms begrijp ik even waarom een mens bewaart alsof…

Zeldzame kennis

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 204
Alsof verlies minder echt wordt wanneer het antwoord nog even uitblijft. Nu leef ik verder met de zeldzame kennis hoe het voelde om eindelijk niet alleen te zijn.…

Pas op je tellen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 209
vroeger stond het telraam rechtop alsof cijfers zich nog lieten opvoeden de juf schoof kralen van links naar rechts met het vertrouwen van iemand die dacht dat tellen hetzelfde was als weten wij knikten maar er bevond zich iets vreemds niemand hoorde een tik geen schuivend hout geen vallende kraal maar bij het ochtendlicht…

De dichter

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 124
De regen wist namen van de ramen vandaan, alsof hij en de ander nooit hebben bestaan. Het masker sluit nauw om het holle gelaat, terwijl hij de as van zijn dromen verlaat. Geen troost in de morgen, geen helende hand, slechts letters van ijswind een stervend land.…

Aarzelend schijnsel

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 293
De zaklamp was een kleine toren in het gras, alsof zij voor de duisternis geschapen was. Zij kende geen gisteren, geen later, geen besluit, en zond haar schraal en aarzelend schijnsel uit. Het donker onttrok zich. Het schijnsel bleef bestaan. Het dreef als bleke adem achter de maan.…

Tijdloos gras en vochtig steigerhout

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 111
De zomer dralend, alsof hij nergens om gaf, behalve om deze nacht van rust en eeuwigheid.…

De mens achter de knop

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 115
ik zoek klik na klik naar een brief die kwijt is niet voorgoed niet ergens in de wereld maar hier op mijn eigen scherm alsof ik met iedere knop de vergissing ongedaan kan maken de techniek weet precies waar alles is alleen ik niet een berichtenapp kent geen vergeetachtigheid een zoekfunctie geen twijfel een verzendknop geen aarzeling…
Cor Koene26 augustus 2026Lees meer >

Butlers

gedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 638
zij dienden elkaar zonder woorden butlers in een huis van huid hij kende de kamers van het zwijgen wist waar verlangen schuilt zij droegen elkaars kleine dagen de jas, het verdriet, de stille last alsof de liefde had geleerd dat nabijheid nergens haastig past soms boog hij dieper dan durfde soms knielde hij voor wat brak in het…
Silann Nara31 augustus 2026Lees meer >

Hij zit in de zon

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 953
Hij bestaat dus echt in werkelijkheid die eenzame onbegrepen dichter hij zit op een bankje alsof het niets is warme stralen op zijn gezicht flarden van verzen rijpen in het licht het wankel evenwicht uit het verleden smelt langzaam weg in het felle heden opgeladen met innovatieve zinnenspinsels begint een volgend hoofdstuk in een onvolprezen…

geschakeerd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 106
kouder wordt, de herfst meer kleurt, de wind gaat wervelen, de regen sombert tegen de ruiten is alles vreemder dan al die jaren hiervoor het donker kent geen vergelijk, het dient zich aan - hoe vreemd toch - telkens als de zon zich zuid-westelijker gaat gedragen gaan schaduwen verdwijnen en trekt de rook van de houtkachels slome sporen alsof…
elze22 oktober 2026Lees meer >

de deur die niet opengaat

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4
de kamer stinkt naar citroen en perzik die niemand meer eet de blinden klepperen hard alsof een vuist ze opent en dichtrukt ik blijf op de stoep stof krast mijn keel de klok slaat door mijn botten over de heide blaren fluisteren zeg het zeg het toch mijn mond zit vol zand ik wil roepen wie luidt loopt al weg voor ik durf het land was eden…
Nietswter28 oktober 2026Lees meer >

Eén zomermiddag...

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6
Zodat we kunnen doen alsof we geliefden zijn. Zodat het zonlicht onze naakte lichamen kan strelen. Zodat ik mijn hand op je borst kan laten rusten, om je naar mij toe kan trekken en mijn lichaam te vormen naar het jouwe. Zodat ik mijn hand door je blonde haar kan laten gaan en zachtjes je hals kan kussen.…
R. Hendriks28 oktober 2026Lees meer >

Home sweet home

netgedicht
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.557
, Reseda en karmozijn Wellen vol belofte, Een koninkrijk van licht Dat nooit zal vergaan Mijn keel is droog als woestijnzand Gesnoerd door een vreemde ontroering Mijn mond weigert de woorden Die ik je wil zeggen Maar je begrijpt me De taal van je lichaam getuigt het Je reikt me je hand Glimlachend, stil maar helder, Weef je zilveren draden…
Troebadoer2 november 2007Lees meer >

Odysseus tot Penelope

poëzie
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.053
Neen, kan Uw hand Geen tweede wereld op doen kleuren Uit dezer draden teer verband, Waar de gestorvne, na zulk treuren, Zich moegezwommen op mag beuren, En reidanst over 't zonnig strand? Weef dan dit land.…