6269 resultaten.
Brug
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
402 jouw dromen
en het landschap van jouw waanwereld
toekomst scharniert met ruwe werkelijkheden
machinerie van dolle economische welvaart
welzijn van pure natuur in het nauw gedreven
verleden rekent af met arme onschuld
allemaal betalen we de hoge rekening
zonder natuur is er nauwelijks welzijn
de brug is wankel, door zijn elegantie
alsof…
No mina
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
422 Ik heb bewondering
en ook een zwak
voor dichteressen,
niet anonieme
want namelozen
daaraan heb ik lak
ik luister liever
naar feminine
een merel zingt immers -
een gansje zegt gak
Soms lijkt het wel
of in nomina
als Hadewijd Dieke
en Coseline
voortekens schuilen
als omina
alsof ze die naam
niet hoeft te verdienen
Rigoletta…
Noodweer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
488 Maar dan gaat de wind plots liggen,
Keert de rust weer in het land,
Ook houdt de regen ermee op,
Lijkt wel alsof er niets is aan de hand.…
vertrouwen op mijn handen
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
506 Je vroeg me zojuist een gedicht te schrijven
over jou,
we waren net klaar met intensief
onze lichamen
tegen elkaar aanwrijven;
mijn ogen konden de horizon nog niet vinden,
je straalde alsof
jij in hoogst eigen persoon weer
daalde,
terug in jouw godinnelijk lijf.…
Proberen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
338 schreef gedichten over oorlogen en armoede
en ik slechts gekleed in dunne onderbroek
dronk uit de macht van mijn gewoonte
een glas koude melk bij een boterkoek
op een terras met uitzicht over de duinen
zag ik hoe de eenzaamste mensen
uitzonderlijk traag naar het strand liepen
maar jij danste rond de kwetsbaarheid
van een innemende natuur
alsof…
Het beleg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
264 Laat hen maar praten, in woorden
hun gelijk halen alsof we het hebben
over hetzelfde, ja laat hen maar
schieten, de staat zwicht niet
voor geweld, bloed schrijft
geen bewijzen, alleen feiten
brengen waarheid aan het licht:
vreemden en verwanten omsingelen
ons, ze schreeuwen dreigementen
en eisen, verzaken de vrede
Maar wij hebben alles…
Waar liefde tanden krijgt
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
533 Ik kwam met open handen,
vol zon in mijn borst,
en de wereld keek door mij heen
alsof licht geen waarde had.
Mijn ja was zacht,
te zacht om tegen te leunen.
Mijn liefde vloeide
waar niemand dorst in had.
Tot iets in mij brak —
niet uit haat,
maar uit trouw
aan wat niet langer mocht buigen.…
Moeder
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
269 plots was de geur uit jouw sjaal verdwenen
die lange tijd mijn herinneringen fris hield
alsof de tijd zijn vingers had gesloten
rond wat ik nooit verliezen wilde
ik drukte de wol tegen mijn gezicht
zocht naar een spoor van jou
maar vond alleen de leegte die achterblijft
wanneer een hart te lang moet missen
toch draag ik jou, moeder
in elke…
Tussen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
356 het niet
opviel
niet voor de ogen
van anderen
niet voor de dag
zij werd lichter
niet als lucht
maar als iets dat
loslaat zonder te weten
waarvan
in de kamer bleef alles
staan
de stoel,het glas
de tijd die doorging
gewoon
alleen zij
gleed
en ergens in het ritme
dat niemand hoorde
riep iets haar naam
steeds opnieuw
alsof…
De dans van een verloren zwaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
277 Sinds jij zonk in de diepte
Spreek ik met rimpels,
alsof het water je stem vasthoudt.
Mijn vleugels slaan nog,
maar dragen mij nergens heen.
Ik draai,
kringen van herinnering rond mij,
een sierlijke val
die nooit naar overleven smaakt.…
Hij is hier niet.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
310 Ik wilde ’t graag bewaren
in ’t donkerste van gebrokenheid,
luchtledigheid vergaren,
roemen in de ijdelheid
maar Hij is daar niet…
Ik wilde ’t graag besturen,
macht uit eigen kracht,
bepalend mijne uren,
alsof ik alles had volbracht
maar Hij is daar niet…
Ik zocht Hem in het aardse streven,
in wat vergaat, in wat verdwijnt,
in wat…
Wat nog geen woorden heeft
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.390 Je draait eromheen, maar het wijst toch de weg,
alsof iets in je groeit, al vind je nog niet de uitweg.
Het willen begrijpen van waarom, wat of wie
soms is het niet nodig, soms is het de wil,
en soms moet het gewoon.
Het voelt dringend, het voelt fijn, het voelt stil.…
Muggenland
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
220 waarde van humoristische
dwalingen in de ernst van het volle verstand
plotseling maak jij door intense emoties
van een kleine mug een grote olifant
te zwaar om in de lucht te dansen
met het plezier van soortgenoten
te ernstig om te negeren in het dwaallicht
van de achtergelaten zomeravond
te laconiek om serieus te nemen
we dansen alsof…
Schaduw van het niets
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
373 Het is onduidelijk wat ik in de spiegel zie
maar het is beslist geen mooie vrouw
het is angstaanjagend dat ik zo lelijk
tijdens mijn leven ben geworden
leven doe ik niet langer in de duisterschaduw
van de rijke mensen, die ik zonder twijfels
hypocriet noem met hun belachelijke gedrag
alsof schoonheid voor een spiegel te koop is
niet nadenkend…
Nasmaak
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
193 Alles kwam
en ging weer weg,
alsof het wist
dat blijven niet nodig was.
Je liet me zien,
dat iets echt kan zijn
zonder te blijven.
Dat het mag oplichten,
even,
en verdwijnen.
Nu het stil wordt,
voel ik het terugkomen.
Niet als smaak,
maar als iets zachts
achter in mijn mond.…
Eenduidig
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
324 soms noem
ik het herinnering
maar meestal gewoon
sleur
want ook ik bewaar
een spoor van wie
ik ben geweest
in kasten,laden,
in alles wat
verdween het
meest
de horder stapelt
verder tot alles
nauwer wordt
ik houd nog ruimte
over, een tafel
licht, ruimte voor
mijn bord
maar soms begrijp
ik even waarom
een mens bewaart
alsof…
Zeldzame kennis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
204 Alsof verlies minder echt wordt
wanneer het antwoord
nog even uitblijft.
Nu leef ik verder
met de zeldzame kennis
hoe het voelde
om eindelijk niet alleen te zijn.…
Pas op je tellen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
209 vroeger stond het
telraam rechtop
alsof cijfers zich
nog lieten opvoeden
de juf schoof kralen
van links naar rechts
met het vertrouwen van
iemand
die dacht dat tellen
hetzelfde
was als weten
wij knikten maar
er bevond zich
iets vreemds
niemand hoorde een tik
geen schuivend hout
geen vallende kraal
maar bij het ochtendlicht…
De dichter
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
124 De regen wist namen van de ramen vandaan,
alsof hij en de ander nooit hebben bestaan.
Het masker sluit nauw om het holle gelaat,
terwijl hij de as van zijn dromen verlaat.
Geen troost in de morgen, geen helende hand,
slechts letters van ijswind een stervend land.…
Aarzelend schijnsel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
293 De zaklamp was een kleine toren in het gras, alsof zij voor de duisternis geschapen was. Zij kende geen gisteren, geen later, geen besluit, en zond haar schraal en aarzelend schijnsel uit.
Het donker onttrok zich. Het schijnsel bleef bestaan. Het dreef als bleke adem achter de maan.…
Tijdloos gras en vochtig steigerhout
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
111 De zomer dralend, alsof hij nergens om gaf,
behalve om deze nacht van rust en eeuwigheid.…
De mens achter de knop
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
115 ik zoek
klik na klik
naar een brief die kwijt is
niet voorgoed
niet ergens in de wereld
maar hier
op mijn eigen scherm
alsof ik met iedere knop
de vergissing
ongedaan kan maken
de techniek weet precies
waar alles is
alleen ik niet
een berichtenapp
kent geen vergeetachtigheid
een zoekfunctie geen twijfel
een verzendknop geen aarzeling…
Butlers
gedicht
3.5 met 6 stemmen
638 zij dienden elkaar zonder woorden
butlers in een huis van huid
hij kende de kamers van het zwijgen
wist waar verlangen schuilt
zij droegen elkaars kleine dagen
de jas, het verdriet, de stille last
alsof de liefde had geleerd
dat nabijheid nergens haastig past
soms boog hij dieper dan durfde
soms knielde hij voor wat brak
in het…
As den dach van merrege
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
183 waorin ick mîj dan, zoe zèèr wit geborghen,
alsof noe al 't hede, gistere was…
Hij zit in de zon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
953 Hij bestaat dus echt in werkelijkheid
die eenzame onbegrepen dichter
hij zit op een bankje alsof het niets is
warme stralen op zijn gezicht
flarden van verzen rijpen in het licht
het wankel evenwicht uit het verleden
smelt langzaam weg in het felle heden
opgeladen met innovatieve zinnenspinsels
begint een volgend hoofdstuk in een onvolprezen…
geschakeerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
106 kouder wordt, de herfst meer
kleurt, de wind gaat wervelen, de regen
sombert tegen de ruiten is alles vreemder
dan al die jaren hiervoor
het donker kent geen vergelijk, het dient
zich aan - hoe vreemd toch - telkens als de
zon zich zuid-westelijker gaat gedragen gaan
schaduwen verdwijnen en trekt de rook
van de houtkachels slome sporen
alsof…
de deur die niet opengaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
4 de kamer stinkt naar citroen en perzik
die niemand meer eet de blinden klepperen
hard alsof een vuist ze opent en dichtrukt
ik blijf op de stoep stof krast mijn keel
de klok slaat door mijn botten over de heide
blaren fluisteren zeg het zeg het toch
mijn mond zit vol zand ik wil roepen
wie luidt loopt al weg voor ik durf
het land was eden…
Eén zomermiddag...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
6 Zodat we kunnen doen alsof we geliefden zijn.
Zodat het zonlicht onze naakte lichamen kan strelen.
Zodat ik mijn hand op je borst kan laten rusten,
om je naar mij toe kan trekken en mijn lichaam te vormen naar het jouwe.
Zodat ik mijn hand door je blonde haar kan laten gaan en zachtjes je hals kan kussen.…
Home sweet home
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
2.557 ,
Reseda en karmozijn
Wellen vol belofte,
Een koninkrijk van licht
Dat nooit zal vergaan
Mijn keel is droog als woestijnzand
Gesnoerd door een vreemde ontroering
Mijn mond weigert de woorden
Die ik je wil zeggen
Maar je begrijpt me
De taal van je lichaam getuigt het
Je reikt me je hand
Glimlachend, stil maar helder,
Weef je zilveren draden…
Odysseus tot Penelope
poëzie
4.4 met 9 stemmen
2.053 Neen, kan Uw hand
Geen tweede wereld op doen kleuren
Uit dezer draden teer verband,
Waar de gestorvne, na zulk treuren,
Zich moegezwommen op mag beuren,
En reidanst over 't zonnig strand?
Weef dan dit land.…