Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Weekimpressie

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 645
' Het zomers begin van de lente wereldpoëziedag prima vera zou Maria Zachea de oerbaviaan, een gigaleesstok in haar hand met mannen verboden liefde bedrijven in de schaduw van hun verlangen lijden zij twenty four seven in hun oase vol van genade onder vergeving...…
Scherzo22 maart 2025Lees meer >

Vogelgezang

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 560
Aubades drijven als dauw door het ontwakende landschap, terwijl serenades sterven in een schaduw van vergezicht. De fluiter spreidt zijn zanglijn als een sluier van verlangen, een teder lied dat bloeit op het ritme van de lente.…
CB14 april 2025Lees meer >

Diagnose: Labyrint der Groten

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 437
En ik, uw psychiater, ben slechts een schaduw met een stempel: “Goedgekeurd voor verlorenheid.” Maar weet: zodra ik “gezond” zeg, lost deze kliniek op in uw handschrift— en blijft ú over, schrijvend aan het oneindige protocol van uw geest. —Dr. K., archivaris van het onbenoembare…

Laat de natuur leven

netgedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 665
De bomen buigen niet alleen voor de wind die hen kust, maar ook voor het verdriet dat wij achterlaten, een schaduw in hun bast gegrift. Hun geritsel fluistert een avondgebed, verloren aan oren die zelden nog stilstaan. De lucht draagt meer dan zonlicht en vogels, ook de herinnering aan bossen die asfalt zijn geworden.…
CB30 april 2025Lees meer >

Opwaartse Vlucht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
In ’t kolkend hart der stad, waar licht en schaduw trouwen, versmelten hun adems tot een vuur dat minuten duurt. „Jij bent mijn eerste zonde,” fluistert zij, terwijl de wind haar vleugels van was streelt—een engel zonder hemel.…

Ode aan de vlinderstruik

hartenkreet
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Als de middag vordert, blijft de vlinderstruik een rustpunt, de schaduw van haar bladeren uitnodigend voor de kleine wezens die zich tegoed doen aan de nectar, terwijl lucht steeds warmer en zon zwaarder wordt boven haar takken.…
CB14 juli 2025Lees meer >

Leren van Natascha

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 332
In de schaduw van die dagen probeer ik weer te zorgen, al is mijn hart moe. Tot ik Natascha ontmoet het oordeel wringt, maakt nachten rusteloos en dagen zwaar. We zwijgen samen door Rotterdam lopend, ik luister naar haar pijn, haar jeugd, haar leegte. Mijn oordeel lost langzaam op in het begrijpen van haar leven.…

Echo van tijdloosheid

hartenkreet
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 518
Over de spiegel van de vijver glijdt hij, het riet buigt zacht, elke golf vangt zijn schaduw. Onder drijvende bladeren en mos verschuilt zich een oud geheim, een taal die alleen hij spreekt, een ritme dat ik herken. Als hij opstijgt, kloppen zijn vleugels, niet gejaagd, niet haastig, boven de ademende vijver.…
CB17 augustus 2025Lees meer >

Wanneer je stem weer breekt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 218
Langzaam vond een stem haar aarzelend begin, ruw en broos, gedragen door schaduwen van hoop. Een knik, een schema in verstillen, iemand die luisterde naar wat nog niet durfde te bestaan. Maar toen viel het oordeel – één woord, oneindig zwaar, uitgesproken door iemand die nooit echt naar binnen keek.…

Waar het herfstbos ademt

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 427
Schaduw valt als zegen over wie durft te blijven, en het geheim van bestaan rust tussen onze bladeren. Wanneer schemerige nacht zich vleit tegen onze stammen en schors, houden we de wereld in zachte, eindeloze armen. Alles wat groeit, alles wat sterft of verdwijnt, keert terug in het hart van het bos, eeuwig en mysterieus.…
CB14 oktober 2025Lees meer >

Introspectie

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 307
Schaduw glijdt langzaam over hun glanzende lichamen, glimp van vergankelijkheid, zacht en helder; ik adem hun geduld in, voel hoe het mijn teder hart vertraagt en stap behoedzaam verder, terwijl het bos zijn geheimen bewaart.…
CB19 oktober 2025Lees meer >

De dragers van stilte

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 280
Want soms, nog voor het eerste huilen, wordt pijn doorgegeven als erfgoed, in de schaduw van een moederhart, in het zwijgen van een vaderhand. En wat wij later “ziekte” noemen, is misschien slechts een te fijn afgestemde antenne voor de trillingen van verdriet.…

De rivier vertelt verhalen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 307
van een dronken matroos onderweg naar een ontlading een vrouw die verdrinkt in haar eigenwaan mannen die alle kritische noten weerstaan een vis die eet van een oude banaan bruine ruimte stroomt vol met domme dwazen in verdachte omstandigheden op hobbelpaarden laakbaar amusement viert hoogtij in de speeltuin van het ijverige leven, de schaduw…

Ontwaken uit de mist

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 320
Een stem in mijn hoofd vervulde ooit de ruimte met lente, maar werd drukkend – één woord: mislukkeling, golvend door de dagen als een schaduw. Ontwaken in een lijf dat niet meer van mij was, koffie smaakt naar bitter en kruidig maar kon mijn hart niet bereiken. Kinderen glimlachten – de zon scheen onbewogen voorbij.…

Kom terug

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 383
dat door een prisma treedt maar kom terug verwens me tot de vele sterren, die hun naam zijn vergeten verduister me als een maan, die haar glans niet wil verliezen maar kom terug verjaag me als echo's, die te lang hebben gezweefd laat me trillen onder het gewicht, van jouw onverbiddelijke gemis maar kom terug chanteer me met je schaduw…
J.J.v.Verre20 februari 2026Lees meer >

De smalle marge

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 207
De daad staat vast, zij draagt haar eigen gewicht, twee levens stil in schaduw weggegleden. Geen woord dat wat gebeurde echt verlicht, de wet verlangt rekenschap en reden. Waar bloed de aarde raakt, daar spreekt het feit: een grens overschreden, onomkeerbaar.…

Onzichtbaar maar onlosmakelijk

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 205
Niet de zachte echo van een stem die nooit verstomt, niet de schaduw van een ouder die meeloopt in het hart. Soms verschijnt die verbinding in vormen die we niet begrijpen: in gedrag dat schuurt, in keuzes die pijn doen, in een stille poging om te zeggen: zie mij, ik hoor ergens bij.…

Echo in leeg huis

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 186
Maar als de zon zakt en de nacht wordt te groot, of wanneer ik weer poets in de schaduw van mijn nood. Dan voelt jouw gemis als een ijzige druk, een haperend deel van het oude geluk. Ik zoek naar de tranen, naar een breekpunt, een vloed, naar de zachtheid van huilen dat soms zo goed doet.…

Voor de afbraak

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 223
De horizon schoof open landen werden bereikbaar mogelijkheden vermenigvuldigden zich als deuren zonder einde Maar overal kunnen komen bleek ook een val Ik liep verder dan mijn schaduw, waagde mij aan de verte richtte mijn blik op het raken op het bereiken, op alles wat nog buiten mij lag En juist daarin ging iets verloren Want…

Wegkijkende ogen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 231
Het wegkijken kent een diepe kracht, een schaduw zwijgend zacht. Geen deur die sluit met hoorbaar geluid, maar een mens die langzaam uit beeld verdwijnt. Daar groeit de afstand, ongezien, tussen wat was en wat had kunnen zijn. Een ruimte zonder brug of spoor, een oever zonder overkant ervoor.…

Vlinderdans

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 241
Ze cirkelen tussen zon en schaduw, een spel van kleuren en lichte aanrakingen, waar elke gracieuze, zwevende beweging een geheim fluistert, en ik voel hoe subtiele harmonie zich ontvouwt.…
CB22 juni 2026Lees meer >

De weegschaal van Lessius

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 160
Zo leef ik in de schaduw van zijn streng citaat: buigend naar het sobere, gezonde licht, terwijl mijn hand nog naar de weelde reikt.…

Bloemen op het dressoir

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 136
Ik herinner me hoe jij altijd sprak in Grote Woorden, met hoofdletters die zwaar in de kamer hingen, terwijl ik eromheen gleed als een schaduw, een soort taalkundige assistent die probeerde om de substantie van jouw betoog bij te benen. Vandaag voelt zelfs het wegen van een lidwoord te zwaar.…

Dode man in Amsturia

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 5
De schaduw groeit, de ochtend wacht, de straten vegen glad hun spoor, de stad slikt hem geruisloos door. Geen steen die later naar hem vraagt, geen klok die voor zijn afscheid slaat, terwijl de stoet door nevels gaat. Het is nu donker, ondenkbaar licht de draagplank buigt onder zijn gewicht hij moet op weg, steeds onderweg.…
mobar26 oktober 2026Lees meer >

Schreeuwen in fluistering

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 246
1.Soms Soms wil ik mijn schedel breken. Gedachten laten verdwalen, langs monsters en demonen. Ze lachen naar me. Soms kan ik niet meer roepen. Dan lig ik daar, starend naar het witte plafond. Omdraaien lukt niet – geklemd tussen mezelf en hem. Soms roep ik, maar waarom? Zonder iets. Zonder iemand. Alleen dat witte plafond. 2…

Jo Hollander

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
zet zich vast Aan lege magen en flarden van dagen Waar bloed verschijnt op wrang bijtende lippen Op klippen van trots Met stug gebogen rug gebroken gelopen op rots Met verwijtende woorden gesproken Een gebroken wenen op de baren gevaren In eenzaamheid gedragen zocht ik mijn schaduw Die zich verlijmde aan flarden van het grage Toen ik mezelf…
ad nouwens13 oktober 2020Lees meer >

De zon...belicht

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.030
Uit een hete streek Vloeit de straling Een lange golflente Een voorteken van zonnestorm Verborgen details moeten gemeten De vlam bereikt een hoogtepunt Barst hard en heftig uit In klonten gas dat broeit Als wolken boven een bevlekt oppervlak Wisselend van klaarte en vorm In de corona zitten gaten van bijna schaduw Een lijnenspel dat schoof…
Wim Veen10 maart 2005Lees meer >

Een roos is het leven

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 981
Dit is donker, een schaduw een overlapping en een scheiding. Licht is het binnenste, dit is mijn ware ik. Vol bloed, leven en verlangen, Mijn verwarringen en mijn dromen, Mijn lust en mijn ziel, Mijn geest en mijn verleden. Mijn knop kan ook bloeien zo voel ik me bij haar, Jij laat mijn binnenste krimpen.…

De dieren

poëzie
4.0 met 87 stemmen aantal keer bekeken 18.903
De landman gaat, nu de avond is gevallen, En de arbeid slaapt, voor 't laatst zijn hoeve rond; Hij keurt het werk der knechts in schuur en stallen, En als zijn schaduw volgt hem trouw de hond.…

stervensuur

netgedicht
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.931
de toegeregen draperie haar stille wake aan bij 't luwen van de avondwind op 't slotaccoord, plaagstoot van de speelse rukwind, die haar snelle aftocht blaast voltooit een zwatelend blad zijn pronte pirouette zijgt dan blozend neer, naakt tussen eender najaarslover schikt zich moegestreden op het vochtig kussen strooit haar miniscule schaduw…